Sunday, August 20, 2017

Re: Quiz on Sanskrit Grammar

नमस्ते 
अष्टाध्यायाः  एतादृश प्रश्नोत्तर रूपं उत्तमः अस्ति | विध्यार्थेभ्यः बहु उपयुक्तः भवति | कृपय मालिका रूपेण इदं Quiz प्रवर्तनं कुरुत इति विज्ञापयामि |

On Wednesday, August 9, 2017 at 5:23:19 PM UTC+5:30, KN.Ramesh wrote:
संस्कृत-व्याकरण-शास्त्र-प्रश्नोत्तरी
===================

(१.) "अष्टाध्यायी" इत्यस्य ग्रन्थस्य रचनाकारः कः ? – पाणिनिः
(२.) अष्टाध्याय्यां कति अध्यायाः ? – अष्टौ
(३.) अष्टाध्याय्यां कति पादाः ? -३२
(४.)  सिद्धान्तकौमुदी इत्यस्य रचयिता क: ? – भट्टोजिदीक्षित:।
(५.) बालमनोरमाटीकाया: कर्ता क: ? – वासुदेवदीक्षित:।
(६.) तत्त्वबोधिनीव्याख्याया: कर्ता क: ? – श्रीज्ञानेन्द्रसरस्वती ।
(७.) प्रक्रियाकौमुदी इत्यस्य ग्रन्थस्य कर्त्ता कः ? – रामचन्द्रः
(८.) अष्टाध्याय्यां प्रत्याहारसूत्राणि कति ? – चतुर्दश।
(९.) प्रत्याहारसूत्रेषु को‌ऽयं वर्ण: द्विरनुबध्यते ?- णकार:।
(१०.) प्रत्याहारसूत्रेषु को‌ऽयं वर्ण: द्विरुपदिष्ट: ? – हकार:।
(११.) किमर्थमुपदिष्टानि प्रत्याहारसूत्राणि ?- अणादिप्रत्याहारसंज्ञार्थानि।
(१२.) वेदपुरुषस्य मुखात्मकं वेदाङ्गं किम् ? – व्याकरणम् ।
(१३.) हकारादिषु अकार: किमर्थम् ?- उच्चारणार्थ:।
(१४.) सूत्राणां प्रकाराः कति ? के ते ? – सप्त– संज्ञा,परिभाषा, विधि:, नियम:, निषेधः, अतिदेश:,अधिकार:।
(१५.) व्याकरणस्य कति सम्प्रदायाः सन्ति ? – अष्टौ ।
(१६.) किं नाम संज्ञासूत्रम् ? – संज्ञासंज्ञिसम्बन्धबोधकं सूत्रम् ।
(१७.) किं नाम परिभाषात्वम् ? – अनियमे नियमकारिणीत्वम्  ।
(१८) किं नाम विधिसूत्रम् ? – आगम-आदेशादिविधायकं सूत्रम् ।
(१९.) सम्प्रति व्याकरणस्य प्रतिनिधिग्रन्थः कः ? – शब्दानुशासनम् ।
(२०.)  को नाम नियम: ? – सिद्धे सति आरभ्यमाण: विधि: नियम: ।
(२१.) को नाम अतिदेश: ? – अविद्यमानस्य धर्मस्य विद्यमानत्वकल्पनम् ।
(२२.) किं नाम अधिकारत्वम् ? – स्वदेशेफलशून्यत्वे सति उत्तरत्र फलजनकत्वम् ।
(२३.) अष्टाध्याय्याः प्रथमसूत्रं किम् ? – वृद्धिरादैच् ।
(२४.) अन्त्यहलाम् इत्संज्ञाविधायकं सूत्रं किम् ?- हलन्त्यम् (१.३.३)
(२५.) अनुनासिकाचाम् इत्संज्ञाविधायकं सूत्रं किम् ?- उपदेशेऽजनुनासिक इत् (१.३.२)
(२६.) आदिरन्त्येन सहेता (१.१.७१) इति सूत्रेण किं विधीयते  ?- प्रत्याहारसंज्ञा ।
(२७.) प्रत्याहारेषु इतामग्रहणे किं प्रमानम् ? – अनुनासिक इत्यादिनिर्देश:।
(२८.) कस्य ह्रस्व: , दीर्घ:, प्लुत: इति संज्ञा ?
उत्तरः–एकमात्राकालिकस्य अच: ह्रस्व: इति, द्विमात्राकालिकस्याच: दीर्घ: इति, त्रिमात्राकालिकस्य अच: प्लुत: इति संज्ञा।
(२९.) अनुनासिकसंज्ञासूत्रम् किम् ?- मुखनासिकावचनोऽनुनासिक:(१.१.८)।
(३०.) अकारस्य कति भेदा: ?- अष्टादश ।
(३१.) लृवर्णस्य क: भेद: नास्ति ? – दीर्घ: ।
(३२.) एचां क: भेद: नास्ति ? – ह्रस्व: ।
(३३.) सवर्णसंज्ञासूत्रं किम् ? – तुल्यास्यप्रयत्नं सवर्णम् (१.१.९) ।
(३४.) कण्ठस्थानं केषां वर्णानाम् ? – अकुहविसर्जनीयानाम् ।
(३५) तालुस्थाने के के वर्णा: निष्पद्यन्ते ? – इचुयशा:। (इ,ई,च्,छ्,ज्,झ्,ञ्,य्,श्)
(३६.) केषां वर्णानाम् उत्पत्तिस्थानं मूर्धा ? – ऋटुरषाणाम् ।
(३७.) लृतुलसा: कुत्र निष्पद्यन्ते ? – दन्तेषु ।
(३८.) उपूपधमानीयानाम् उत्पत्तिस्थानं किम् ? – ओष्ठौ।
(३९.) ञमङणनानां क: अधिक: गुण: ? – नासिका ।
(४०.) वकारस्य निस्पत्तिस्थानं किम् ? – दन्तोष्ठम् ।
(४१.) अनुस्वार: क्व निष्पद्यते ? – नासिकायाम् ।
(४२.) प्रयत्न: कतिविध: ? – द्विविध: ।
(४३.) तौ प्रयत्नौ कौ ? – आभ्यन्तर:, बाह्य: ।
(४४.) आभ्यन्तर: कतिविध: ? – पञ्चविधः ।
(४५.) ते आभ्यन्तरा: के ? – स्पृष्टम् , ईषत्-स्पृष्टम् , विवृतम् , ईषत्-विवृतम् , संवृतम् च ।
(४६.) स्पृष्टप्रयत्न: केषां वर्णानाम् ? – स्पर्शानाम्।
(४७.) ईषत्स्पृष्टं केषां वर्णानाम् ? – अन्त:स्थानाम्।
(४८.) केषां वर्णानां विवृतप्रयत्न: ? – ऊष्माणां स्वराणाञ्च ।
(४९.) कस्य संवृतम् ? – ह्रस्वस्य अकारस्य प्रयोगे संवृतम्।
(५०.) विवृतस्य अकारस्य संवृतत्वं केन सूत्रेण विधीयते ? – अ अ (८.४.६७)
(५१.) पूर्वत्रासिद्धं (८.२.१) कीदृशं सूत्रम् ? – अधिकारसूत्रम् ।
(५२.) यमो नाम क: ? – वर्गेषु आद्यानां चतुर्णां पञ्चमे वर्णे परे पूर्व सदृश: कश्चिद् वर्ण: " यम:" भवति।
(५३.) स्पर्शवर्णा: के ? – ककारादारभ्य मकारपर्यन्तम्। (कादयो मावसानाः ।
(५४.) अन्त:स्था: के ? – य्, र्, ल्, व् ।
(५५.) ऊष्माण: के ? – श्, ष्, स्, ह् ।
(५६.) स्वरा: के ? – अच: ।
(५७.) को नाम जिह्वामूलीय: ? – ॅ क ॅ ख इति कखाभ्यां प्राग् अर्धविसर्गसदृश: ।

(५८.) उपध्मानीयो नाम क: ? – ॅ प ॅ फ इति पफाभ्यां प्राग् अर्धविसर्गसदृश: ।
(५९.) सवर्णग्राहकं सूत्रं किम् ? -अणुदित्सवर्णस्य चाप्रत्यय:(१.१.६८)
(६०.) बाह्यप्रयत्ना: कति ? – एकादश ।
(६१.) ते च के ? – विवार:, संवार:, श्वास:, नाद: घोष:, अघोष:, अल्पप्राण:, महाप्राण:, उदात्त: अनुदात्त:, स्वरित: ।
(६२.) तपर: इत्यत्र कथं विग्रह: ? क: समास: ? – त: परो यस्मात् सो तपर इति बहुव्रीहि:, तात् पर: तपर: इति तत्पुरुषो वा ।
55. वृद्धिरादैच् इति कीदृशं सूत्रम् ? - संज्ञासूत्रम् ।

Re: Quiz on Sanskrit Grammar

नमस्ते 
अष्टाध्यायाः  एतादृश प्रश्नोत्तर रूपं उत्तमः अस्ति | विध्यार्थेभ्यः बहु उपयुक्तः भवति | कृपय मालिका रूपेण इदं Quiz प्रवर्तनं कुरुत इति विज्ञापयामि |



On Wednesday, August 9, 2017 at 5:23:19 PM UTC+5:30, KN.Ramesh wrote:
संस्कृत-व्याकरण-शास्त्र-प्रश्नोत्तरी
===================

(१.) "अष्टाध्यायी" इत्यस्य ग्रन्थस्य रचनाकारः कः ? – पाणिनिः
(२.) अष्टाध्याय्यां कति अध्यायाः ? – अष्टौ
(३.) अष्टाध्याय्यां कति पादाः ? -३२
(४.)  सिद्धान्तकौमुदी इत्यस्य रचयिता क: ? – भट्टोजिदीक्षित:।
(५.) बालमनोरमाटीकाया: कर्ता क: ? – वासुदेवदीक्षित:।
(६.) तत्त्वबोधिनीव्याख्याया: कर्ता क: ? – श्रीज्ञानेन्द्रसरस्वती ।
(७.) प्रक्रियाकौमुदी इत्यस्य ग्रन्थस्य कर्त्ता कः ? – रामचन्द्रः
(८.) अष्टाध्याय्यां प्रत्याहारसूत्राणि कति ? – चतुर्दश।
(९.) प्रत्याहारसूत्रेषु को‌ऽयं वर्ण: द्विरनुबध्यते ?- णकार:।
(१०.) प्रत्याहारसूत्रेषु को‌ऽयं वर्ण: द्विरुपदिष्ट: ? – हकार:।
(११.) किमर्थमुपदिष्टानि प्रत्याहारसूत्राणि ?- अणादिप्रत्याहारसंज्ञार्थानि।
(१२.) वेदपुरुषस्य मुखात्मकं वेदाङ्गं किम् ? – व्याकरणम् ।
(१३.) हकारादिषु अकार: किमर्थम् ?- उच्चारणार्थ:।
(१४.) सूत्राणां प्रकाराः कति ? के ते ? – सप्त– संज्ञा,परिभाषा, विधि:, नियम:, निषेधः, अतिदेश:,अधिकार:।
(१५.) व्याकरणस्य कति सम्प्रदायाः सन्ति ? – अष्टौ ।
(१६.) किं नाम संज्ञासूत्रम् ? – संज्ञासंज्ञिसम्बन्धबोधकं सूत्रम् ।
(१७.) किं नाम परिभाषात्वम् ? – अनियमे नियमकारिणीत्वम्  ।
(१८) किं नाम विधिसूत्रम् ? – आगम-आदेशादिविधायकं सूत्रम् ।
(१९.) सम्प्रति व्याकरणस्य प्रतिनिधिग्रन्थः कः ? – शब्दानुशासनम् ।
(२०.)  को नाम नियम: ? – सिद्धे सति आरभ्यमाण: विधि: नियम: ।
(२१.) को नाम अतिदेश: ? – अविद्यमानस्य धर्मस्य विद्यमानत्वकल्पनम् ।
(२२.) किं नाम अधिकारत्वम् ? – स्वदेशेफलशून्यत्वे सति उत्तरत्र फलजनकत्वम् ।
(२३.) अष्टाध्याय्याः प्रथमसूत्रं किम् ? – वृद्धिरादैच् ।
(२४.) अन्त्यहलाम् इत्संज्ञाविधायकं सूत्रं किम् ?- हलन्त्यम् (१.३.३)
(२५.) अनुनासिकाचाम् इत्संज्ञाविधायकं सूत्रं किम् ?- उपदेशेऽजनुनासिक इत् (१.३.२)
(२६.) आदिरन्त्येन सहेता (१.१.७१) इति सूत्रेण किं विधीयते  ?- प्रत्याहारसंज्ञा ।
(२७.) प्रत्याहारेषु इतामग्रहणे किं प्रमानम् ? – अनुनासिक इत्यादिनिर्देश:।
(२८.) कस्य ह्रस्व: , दीर्घ:, प्लुत: इति संज्ञा ?
उत्तरः–एकमात्राकालिकस्य अच: ह्रस्व: इति, द्विमात्राकालिकस्याच: दीर्घ: इति, त्रिमात्राकालिकस्य अच: प्लुत: इति संज्ञा।
(२९.) अनुनासिकसंज्ञासूत्रम् किम् ?- मुखनासिकावचनोऽनुनासिक:(१.१.८)।
(३०.) अकारस्य कति भेदा: ?- अष्टादश ।
(३१.) लृवर्णस्य क: भेद: नास्ति ? – दीर्घ: ।
(३२.) एचां क: भेद: नास्ति ? – ह्रस्व: ।
(३३.) सवर्णसंज्ञासूत्रं किम् ? – तुल्यास्यप्रयत्नं सवर्णम् (१.१.९) ।
(३४.) कण्ठस्थानं केषां वर्णानाम् ? – अकुहविसर्जनीयानाम् ।
(३५) तालुस्थाने के के वर्णा: निष्पद्यन्ते ? – इचुयशा:। (इ,ई,च्,छ्,ज्,झ्,ञ्,य्,श्)
(३६.) केषां वर्णानाम् उत्पत्तिस्थानं मूर्धा ? – ऋटुरषाणाम् ।
(३७.) लृतुलसा: कुत्र निष्पद्यन्ते ? – दन्तेषु ।
(३८.) उपूपधमानीयानाम् उत्पत्तिस्थानं किम् ? – ओष्ठौ।
(३९.) ञमङणनानां क: अधिक: गुण: ? – नासिका ।
(४०.) वकारस्य निस्पत्तिस्थानं किम् ? – दन्तोष्ठम् ।
(४१.) अनुस्वार: क्व निष्पद्यते ? – नासिकायाम् ।
(४२.) प्रयत्न: कतिविध: ? – द्विविध: ।
(४३.) तौ प्रयत्नौ कौ ? – आभ्यन्तर:, बाह्य: ।
(४४.) आभ्यन्तर: कतिविध: ? – पञ्चविधः ।
(४५.) ते आभ्यन्तरा: के ? – स्पृष्टम् , ईषत्-स्पृष्टम् , विवृतम् , ईषत्-विवृतम् , संवृतम् च ।
(४६.) स्पृष्टप्रयत्न: केषां वर्णानाम् ? – स्पर्शानाम्।
(४७.) ईषत्स्पृष्टं केषां वर्णानाम् ? – अन्त:स्थानाम्।
(४८.) केषां वर्णानां विवृतप्रयत्न: ? – ऊष्माणां स्वराणाञ्च ।
(४९.) कस्य संवृतम् ? – ह्रस्वस्य अकारस्य प्रयोगे संवृतम्।
(५०.) विवृतस्य अकारस्य संवृतत्वं केन सूत्रेण विधीयते ? – अ अ (८.४.६७)
(५१.) पूर्वत्रासिद्धं (८.२.१) कीदृशं सूत्रम् ? – अधिकारसूत्रम् ।
(५२.) यमो नाम क: ? – वर्गेषु आद्यानां चतुर्णां पञ्चमे वर्णे परे पूर्व सदृश: कश्चिद् वर्ण: " यम:" भवति।
(५३.) स्पर्शवर्णा: के ? – ककारादारभ्य मकारपर्यन्तम्। (कादयो मावसानाः ।
(५४.) अन्त:स्था: के ? – य्, र्, ल्, व् ।
(५५.) ऊष्माण: के ? – श्, ष्, स्, ह् ।
(५६.) स्वरा: के ? – अच: ।
(५७.) को नाम जिह्वामूलीय: ? – ॅ क ॅ ख इति कखाभ्यां प्राग् अर्धविसर्गसदृश: ।

(५८.) उपध्मानीयो नाम क: ? – ॅ प ॅ फ इति पफाभ्यां प्राग् अर्धविसर्गसदृश: ।
(५९.) सवर्णग्राहकं सूत्रं किम् ? -अणुदित्सवर्णस्य चाप्रत्यय:(१.१.६८)
(६०.) बाह्यप्रयत्ना: कति ? – एकादश ।
(६१.) ते च के ? – विवार:, संवार:, श्वास:, नाद: घोष:, अघोष:, अल्पप्राण:, महाप्राण:, उदात्त: अनुदात्त:, स्वरित: ।
(६२.) तपर: इत्यत्र कथं विग्रह: ? क: समास: ? – त: परो यस्मात् सो तपर इति बहुव्रीहि:, तात् पर: तपर: इति तत्पुरुषो वा ।
55. वृद्धिरादैच् इति कीदृशं सूत्रम् ? - संज्ञासूत्रम् ।

Friday, August 18, 2017

Aachaaram & Kasi yatra - Story

Courtesy:http://anjchumi.blogspot.in/2012/03/stories-told-by-grand-ma-story-number_31.html

Stories told by GRAND-MA ( Story number - 12)
                          காசிக்கு போன கதை !

"பாட்டி, எங்க வீட்டுக்கு ஒரு கீரைக்கார அம்மா வருவாங்க. மம்மி நல்ல கீரையா வேணும்னு கீரை கட்டை புரட்டி புரட்டி பார்த்து எடுப்பாங்க. அதுக்கு அந்த அம்மா ' நீ இப்பிடி ரொம்ப சுத்தம் பார்த்து எடுத்தீன்னா அது ஆசாரம் பார்க்கிறவன் காசிக்கு போன கதையாத்தான் இருக்கும்னு சொல்வாங்க. அது என்ன கதை பாட்டி ? என்று கேட்டாள் மனோ.
"ஓ அதுவா ?" என்று பாட்டி கேட்கும் போதே
 " ஏ அண்ணா. பாட்டி கதை சொல்லப்போறா" என்று குரல் கொடுத்தாள் மனோ.
கையிலிருந்த பம்பரத்தை தூக்கி எறிந்துவிட்டு பாட்டியின் அருகில் வந்து உட்காந்து கொண்டான் பிரபு.
பாட்டி கதை சொல்ல ஆரம்பித்தாள். 
"ஒரு ஊரில் ஒரு ஆசாமி இருந்தான். அவன் ரொம்பவும் சுத்தம் பார்க்கிற ஆளு. அவனுக்கு எதை கண்டாலும் அருவெறுப்பா இருந்தது. ஒரு சமயம் நம்ம ஆளு ஒரு கல்யாண வீட்டுக்கு போயிருந்தான். கல்யாணம் முடிஞ்சு சாப்பாடு பந்தி ஆரம்பமாச்சு.. நம்ம ஆளு ஒரு ஓரமா போய் உக்கார்ந்துகிட்டான், சாப்பாடு பிரமாதமா இருந்துச்சு. இவனுக்கு பக்கத்து இலையில் உக்கார்ந்திருந்த ஆசாமி பால் பாயசத்தை உறிஞ்சி  உறிஞ்சி குடிச்சிட்டுருந்தான். அப்போ எச்சில் நம்ம ஆளு மேலே தெரிச்சிட்டுது  . நம்ம ஆளுதான் ரொம்பவும் சுத்தம் பார்க்கிற ஆளாச்சே.  இந்த கருமத்தை காசியில் போய்தான் தொலைக்கணும்னு  நினைச்சிகிட்டு  மறுநாளே காசிக்கு கிளம்பி போனான். அந்த காலத்தில் இப்போ மாதிரி பஸ், ரயில் வசதி எல்லாம் கிடையாதே. வசதி இருக்கிறவங்க வண்டி கட்டிக்கிட்டு போவாங்க. வசதி இல்லாதவங்க கால் நடையாவே போவாங்க..
போய்  சேரவே பல நாள் ஆகும். பகல் முழுக்க நடப்பாங்க, இரவு நேரத்தில் ஏதாவது சத்திரத்திலோ அல்லது யார் வீட்டு திண்ணையிலோ படுத்து தூங்கி விட்டு மறுநாள் பயணத்தை தொடங்குவாங்க. இப்படி மத்தவங்க தங்கறதுக்கு வசதியாகவே அந்த காலத்தில் பெரிய திண்ணைகள் வைத்து வீடு கட்டினாங்க. திண்ணையில் வந்து தங்குறவங்களுக்கு சாப்பாடோ, அல்லது நீர்மோரோ அல்லது தங்கள் சக்திக்கு முடிஞ்ச ஏதோ ஒன்றை அவங்களுக்கு சாப்பிட கொடுப்பாங்க. 
நம்ம ஆளு பகல் முழுக்க நடந்து, இரவில் ஒரு வீட்டு திண்ணையில் வந்து
சுருண்டு படுத்தான்.  
அந்த வீட்டு ஆள் வந்து "ஐய்யா, உங்களை பார்த்தால் ரொம்ப தூரம் நடந்து களைச்சு போனவரா தெரியுது. வாங்கையா. வந்து சாப்பாடு சாப்பிட்டுட்டு படுங்க" என்றார்.
நம்ம ஆளுக்கு நல்ல பசிதான். ஆனால் ஆசாரம் தடுத்தது. கடைசியில் வயிறுதான் ஜெயித்துசு. நம்ம ஆளு சாப்பிட சம்மதிக்கவும், அந்த ஆளு தன்னோட மனைவியை கூப்பிட்டு இவனுக்கு சாப்பாடு போட சொன்னார். 
கைகால் சுத்தம் பண்ணிவிட்டு சாப்பிட உட்கார்ந்த நம்ம ஆளு "அம்மா எனக்கு இலையில் சாப்பிட்டுதான் பழக்கம். அதனாலே இலையில் பரிமாறனும்"னு 
சொல்ல, கொஞ்சம் யோசித்த அந்த அம்மா "சரி",ன்னு சொல்லி ஒரு இலையை கொண்டு வந்து போட்டு சாப்பாடு பரிமாரினாங்க. சும்மா சொல்லக்கூடாது. சாப்பாடு அருமையா இருந்துச்சு. நம்ம ஆளு நல்லா திருப்தியா சாப்பிட்டான்.  சாப்பிட்டு முடிச்சு இலை எடுக்கும்போது அந்த அம்மா ஓடி வந்து "ஐய்யா, நான் எடுக்கிறேன்"னு சொல்லி ரொம்ப பயபத்திரமா எடுத்துட்டு போனாங்க. இதை பார்த்த நம்ம ஆளு " தூர வீசி எறிய போற  இலையை என்னத்துக்கு இவ்வளவு பத்திரமா எடுத்துட்டு போறீங்க"ன்னு கேட்க, அந்த அம்மா "இந்த ஊரில் வாழை இலை கிடைக்கிறது குதிரைக்கொம்புதான். என்னோட மாமனாரும் உங்களைபோல வாழை இலையில் சாப்பிடற ஆள். அவருக்காக ஒரேஒரு வாழை இலை வாங்கி வச்சிருக்கோம். அவர் சாப்பிட்டதும் அதை கழுவி பத்திரமா எடுத்து வச்சிருவோம்.நீங்க வந்து வாழை இலையில்தான் சாப்பிடுவேன்னு சொன்னதும் இலை இல்லைன்னு சொல்லவும் மனசு வரலே. உங்களை பட்டினியா போடவும் மனசு வரலே. அதான் என்னோட மாமனார் சாப்பிடுற இலையில் உங்களுக்கு சாப்பாடு போட்டுட்டு இப்போ பத்திரமா எடுத்து வைக்கிறேன்"னு சொல்லவும் இவனுக்கு சாப்பிட்ட சாப்பாடெல்லாம் தொண்டையிலே சிக்கிகிட்ட மாதிரி ஆகி போச்சு.
 சரி. இந்த கருமத்தையும் காசியிலே போய் தொலைசிடுவோம்னு நினைச்சிகிட்டு படுத்து தூங்கினான். மறுநாள் எழும்பி நடக்க ஆரம்பித்தான். அன்றைக்கு பகலெல்லாம் நடந்துவிட்டு ராத்திரி ஒரு வீட்டு திண்ணையில் தங்கினான். அந்த வீட்டம்மா இவனை பார்த்ததும் "ஐயா சாப்பாடு சூடா இருக்கு. வந்து ஒரு வாய் சாப்பிட்டுட்டு படுங்க " என்றதும் நம்ம ஆள் முன்னெச்சரிக்கையா வாழை இலை வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு, "தினமும் புழங்காத மண் பாத்திரம் இருந்தால் அதில் சாப்பாடு போடுங்க " என்றான். 
அந்த அம்மா ஒரு அறைக்குள் போய் ரொம்ப நேரம் தேடி துருவி ஒரு மண் பாத்திரத்தை கொண்டு வந்து அதில் இவனுக்கு சாப்பாடு வைத்தாள். 
திருப்தியா சாப்பிட்ட இவன் மண் பாத்திரத்தை கிணற்றடிக்கு கொண்டு போய் கழுவ ஆரம்பித்தான். கை தவறி கீழே விழுந்து மண் பாத்திரம் உடைஞ்சு போச்சுது . இதை பார்த்ததும் அந்த வீட்டில் இருந்த ஒரு கிழவி குய்யோ முறையோன்னு கத்த ஆரம்பிச்சிட்டுது . 
"என் புருஷன் சாக கிடந்த கடைசி காலத்தில் இந்த பாத்திரத்தில்தான் அவர் 
கை கழுவி வாய் கொப்பளிப்பார். என்னோட கடைசி காலத்துக்கு இது உதவும்னு பத்திரமா வச்சிருந்தேன். அதை இந்த பாவி இப்படி போட்டு உடைசிட்டானே"ன்னு அலறுச்சுது . 
 நம்ம ஆளுக்கு ஒரு மாதிரி ஆயிட்டுது . இருந்தாலும் இருக்கவே இருக்கு காசி. அங்கே போய் இந்த கருமத்தையும் தொலைச்சிடுவோம்"ன்னு நினைச்சிகிட்டு படுத்தான்.
 மறுநாள் எழும்பி நடக்க ஆரம்பிச்சான். அன்னிக்கு ராத்திரி ஒரு வீட்டு திண்ணையில் தங்கினான். அந்த வீட்டிலிருந்த பாட்டி இவனை சாப்பிட சொன்னாள்.
இவன் முன்னெச்சரிக்கையா "இலை, பாத்திரம் எதுவும் வேண்டாம். நான் கையை நீட்டறேன். நீங்க கரண்டியாலே எடுத்து போடுங்க"ன்னு சொன்னதும் அந்த பாட்டியும் அதுமாதிரி செய்ய, வயிறு நிறைய சாப்பிட்டு விட்டு திண்ணையில் வந்து உட்கார்ந்தான். அங்கிருந்த ஒரு மாடபிறையில் வெத்திலை பாக்கு இருந்துச்சுது . பாட்டி நமக்குதான் வச்சிருக்கு போலிருக்கு என்று நினைச்சு இவன் பாக்கை எடுத்து வாயில் போட்டு கடித்தான். இவன் கடிச்சதும் பாக்கு உடை படுற சத்தம் வீட்டு உள்ளே இருந்த பாட்டிக்கு  கேட்டது. பாட்டி குடுகுடுன்னு ஓடி வந்து "என்ன"ன்னு விசாரித்தாள்.
"ஒன்னுமில்லே. இங்கிருந்த பாக்கை எடுத்து வாயில் போட்டு கடிச்சேன். அந்த சத்தம்தான்"ன்னு நம்ம ஆளு சொல்ல,
 "பரவாயில்லை. உங்க பல்லு ரொம்பவும் பலமாத்தான் இருக்கு. நானும் இந்த பாக்கை பத்து நாளா வாயிலே போட்டு கடிக்க முடியாமே எடுத்து எடுத்து வச்சிடுதேன். நீங்க ஒரே கடியிலே கடிச்சு வச்சிங்கன்னா நீங்க பலசாலிதான்"ன்னு பாராட்டு பத்திரம் வாசிச்சா. 
நம்ம ஆளு ரொம்பவும் நொந்து போயிட்டான். "போதும்டா சாமி காசிக்கு போன லட்சணம்"ன்னு முடிவு பண்ணிட்டு மறுநாள் தன்னோட ஊருக்கு திரும்ப ஆரம்பிச்சிட்டான். இதுதான் ஆசாரம் பார்த்தவன் காசிக்கு போன கதை " என்று பாட்டி கதையை முடிக்க, :திரும்பி வர்றச்சே யார் யார் வீட்டில் எப்படி எப்படி சாப்பிட்டான் பாட்டி?" என்று இருவரும் கேட்க "அவன் இந்த பக்கம் வந்தான்னா கேட்டு சொல்றேன் " என்று பாட்டி சொல்ல அங்கு ஒரே சிரிப்பு மழைதான். 

How Auvaiyaar went to Kailash?

சிவாயநம. திருச்சிற்றம்பலம்.
*கோவை. கு.கருப்பசாமி.*
பதியும் பணியே பணியாய் அருள்வாய்.
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
                      *(61)*
🌺 *தெரிந்தும் தெரியாமலும் தொடர்.* 🌺
********************************************
🌺 *ஒளவையும் கயிலை சென்றார்.* 🌺
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
தன் பூவுலக வாழ்வை முடித்துக் கொண்டு திருக்கயிலாயம் செல்வதற்கான தருணத்திலிருந்தார் சுந்தர மூர்த்தி நாயானார் அவர்கள்.

ஈசனும், சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரை அழைத்து வர *அயிராவணம்* என்ற யானையை அனுப்பி வைத்தார்.

அந்த அயிராவண யானையில் ஏறிக்கொண்டு கயிலாயம் புறப்பட்டுச் சென்றார்.

சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் கயிலை புறப்படும் செய்தி அறிந்த அவரின் நண்பனாம் சேரமான் பெருமானும் குதிரையின் காதில் பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை ஓதி, அயிராவண யானையில் செல்லும் சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்கு முன்னதாகவே கயிலாயத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார்.

சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரும், சேரமான் பெருமானும் வானில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

வழியில் திருக்கோவிலூர் எனும் சிவத்தலம் தென்பட கீழே பார்த்தனர்.

திருக்கோவிலூர் சிவத்தலத்தில் வீற்றிருக்கும் தல விநாயகரை, ஒளவையார் வழிபாடு செய்து கொண்டிருந்தார்.

ஒளவையிடம் அவர்கள்,.............*ஒளவையே!* நாங்கள் கயிலாயம் செல்கிறோம். நீயும் வருகிறாயா? எனக் கேட்டனர்.

அதற்கு ஒளவை பெருமாட்டி......"கயிலாயம் செல்லும் மனம் யாருக்குத்தான் இருக்காது!" எனக்கும் வர பூரன ஆவல் உள்ளது! எனச் சொன்ன ஒளவை........

ஆனால்...., விநாயகரின் வழிபாட்டை முழுயாக்கிவிட்டு வருகிறேன் எனக் கூறிவிட்டாள் ஒளவை.

கயிலாயம் செல்லப் போகும் ஆவலில், விநாயகரின் வழிபாட்டு முறைகளை அவசர அவசரமாக கையாண்டார்.

ஒளவையின் அவசரத்தைப் புரிந்து கொண்ட விநாயகர், ஒளவைக்கு அசரீரி ஒலியாக குரல் கொடுத்தார்.

ஒளவையே வழக்கமாக நீ செய்யும் பூசையை எப்போதும் போல் செய்! அவசரகதி வேண்டாம்!, வழிபாட்டை முடித்ததும் உன்னை நான் கயிலாயத்தில் கொண்டு விடுகிறேன் என்றது அசரீரி.

விநாயகரின் செய்திக்கு மகிழ்ந்த ஒளவை, *சீதக்களபச் செந்தாமரைப் பூம்பாதச் சிலம்பு பல இசை பாட...* என்று துவங்கும் *விநாயகர் அகவல்* பாடலைப் பாடி விநாயகரை வழிபாடு செய்து முடித்தார்.

ஒளைவையின் அகவல் பாடல் முடியும் வரை கேட்டு மகிழ்ந்த விநாயகர், பின் துதிக்கையால் ஒரே தூக்கு தூக்கி திருக்கயிலாயத்தில் கொண்டு சேர்த்து விட்டார்.

ஏற்கனவே நண்பர் சேரமான் பெருமானிடம் சுந்தர மூர்த்தி நாயனார், நாட்டை நல் வழிநடத்தி ஆள்! நான் செல்கிறேன் கூறிச் சென்றார்.

தன் நண்பன் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் கயிலாயம்தான் செல்கிறான் என்பதை உணர்ந்து தெரிந்து கொண்ட சேரமான் பெருமான், பின் குதிரை மீதேறி அக்குதிரைக் காதில் பஞ்சாட்சரம் மந்திரம் ஓதி,  வானில் விரைந்தெழுந்து சென்று , சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்கும் முன்பாகவே சென்று கயிலாயத்தின் வாயிலில் காத்திருந்தார்.

ஆனால்,  சேரமான் பெருமான் கயிலாயம் வருவதற்க்கும், சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் வருவதற்கும் முன்னதாகவே தன் துதிக்கை கொண்டு ஒளவையைத் தூக்கி கயிலாயத்தில் கொண்டு விட்டார் விநாயகர்.

அதாவது ஒளவையின் வருகைக்குப் பிறகுதான் சேரமான் பெருமாளும், பின் சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரும் கயிலாயம் வந்தடைந்தனர்.

ஒளவையாரை,  திருக்கோவிலூர் தலவிநாயகர் விஸ்வரூபம் உருக்கொண்டு எடுத்து தனது துதிக்கையால் திருக்கயிலாயம் கொண்டு போய் சேர்த்ததால், திருக்கோவிலூர் தலவிநாயகரை, *பெரிய யானை கணபதி* என அழைத்துப் போற்றுகின்றனர்.

இவ்விநாயகர் திருக்கோவிலூர் வீரட்டேஸ்வரர் ஆலயத்தில் அருள்பாலித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

மெய்ப்பொருள் நாயனார் ஆட்சி செலுத்தி வந்த அருட்பதி இதுவாகும்.

ராஜராஜன் பிறந்த இடமும் இதுவாகும்.

ராஜராஜசோழனின் சகோதரி விளக்கொளி தொண்டு நடந்தேற நிதியுரிமை வழங்கியிருந்தார்.

கபிலர் இத்தலம் வந்து வழிபட்டிருந்தார்.

தென்பெண்ணை ஆற்றின் நடுவில் கபிலர் குகைக்கோயில் அமைந்துள்ளது.

திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் பாடல் பெற்ற தலமிது.

இத்தலத்தில் ஈசனே பைரவ வடிவமாகிக் கொண்டு அருள்வதால், தேய்பிறை அஷ்டமி நாளின்போது வீரட்டேஸ்வரரை வழிபட தீவினை அகல்கிறது. நிம்மதி பெருகிறது.

            திருச்சிற்றம்பலம்.

*மீண்டும் மற்றொரு தெரிந்தும் தெரியாமலில்.....*

முக்தி பேறு கிடைக்க வேண்டச் செய்யும் நீங்கள், அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்திருக்கிறீர்களா? ஆலயத்திற்கு தொண்டு செய்திருக்கிறீர்களா? அப்படியில்லையெனில் அத்தர்மமத்தையும், ஆலயத் தொண்டையும் முதலில் செய்யத் துவங்குங்கள்! ஏனெனில் *"முக்தி, தர்மத்தின் மூலதானம்".*

■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
*அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யுங்கள், இறைவன் அவர்களுக்குள்ளிருக்கிறான்.*

Neelakanta yazhpanar

17. நீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்

தமிழ்நாட்டில் பாணர் என்னும் இனத்தார் இசை பாடுவதிலும் யாழ் வாசிப்பதிலும் பழங்காலத்தில் பேர் பெற்றிருந்தார்கள். அந்தக் காலத்தில் யாழ் என்னும் இசைக்கருவி தமிழகத்தில் சிறப்பாக இருந்தது. யாழை வாசித்ததனால் அவர்களுக்கு யாழ்ப்பாணர் என்று பெயர் உண்டா யிற்று. பாணர் குலத்து மக்களும் இசைபாடுவதிலும் நாட்டியம் நாடகம் நிகழ்த்துவதிலும் வல்லவராக இருந்தனர். ஆகையால் அவர்கள் விறலியர் என்று பெயர் பெற்றிருந்தார்கள். அந்தக் காலத்தில் பாணர்கள், சமுதாயத்தில் நன்கு மதிக்கப்பட்டு அரசர்களிடத்திலும், செல்வந்த ரிடத்திலும் ஆடல் பாடல் நிகழ்த்திப் பரிசு பெற்று வாழ்ந்தார்கள்.

பாணர் குலத்திலே பிறந்தவர் நீலகண்ட யாழ்ப்பாணர். அவர் கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டில் சோழ நாட்டில் எருக்கத்தம் புலியூரில் வாழ்ந்தவர். பண் பாடுவதிலும் யாழ் இசைப்பதிலும் வல்லவர். அவர், பாணர் குலத்தைச் சேர்ந்த மதங்கசூளாமணி என்னும் மங்கையை மணஞ் செய்து வாழ்ந்தார். மதங்க சூளாமணியும் நீலகண்டரைப் போலவே பண் பாடுவதிலும் யாழ் வாசிப்பதிலும் தேர்ந்தவர்.

பக்தி இயக்கம் பரவிக் கொண்டிருந்த காலம்அது. நீல கண்டரும் சிவபக்தர். ஆகையால் மதங்கசூளாமணியாருடன் சோழ நாட்டுக் கோயில்களுக்குப் போய் யாழ் வாசித்து இசை பாடிக் கடவுளை வணங்கினார். அவருடைய இசைப் பாட்டினாலும் யாழின் இனிய நாதத்தினாலும் மனங்கவரப்பட்டு மக்கள் திரள்திரளாகச் சென்று அவருடைய இசையமுதத்தைப் பருகி மகிழ்ந்தார்கள். ஊர்கள் தோறும் சென்று திருக்கோயில்களில் இசைபாடி பக்தி செய்து வந்தபடியால் அவருக்குத் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் என்னும் சிறப்புப் பெயர் ஏற்பட்டது.

சோழ நாட்டுக் கோயில்களில் இசை பாடி முடித்த பிறகு திரு நீல கண்டர் பாண்டி நாட்டுக்குப் போய் மதுரையில் கோயில் கொண்டிருக் கும் சொக்கநாதப் பெருமானை வணங்கி, கோயிலின் வெளியே நின்று யாழ் வாசித்துப் பண் பாடினார். அவர் பாடின தேவகானத்தைக் கேட்டு மதுரை மக்கள் மனம் மகிழ்ந்தார்கள் அன்று இரவு சொக்கநாதப்பெருமான் அடியார்களின் கனவில் தோன்றி "நீலகண்டன் தரையில் நின்று யாழ் வாசிப்பதனால் சீதந்தாக்கி யாழின் வீக்கு அழியும். அதனால் யாழின் இசை குறையும். பலகை இட்டு அதன்மேல் இருந்து பண் இசைக்கட்டும்," என்று கூறி மறைந்தார். அடுத்த நாள் பொழுது விடிந்தபோது அடியார்கள் தாங்கள் கண்ட கனவை யுணர்ந்து திருநீலகண்டரைக் கோயிலுக்குள் அழைத்துக் கொண்டுபோய்ப் பலகையிட்டு அதன் மேல் இருந்து இசை பாடச் சொன்னார்கள். அவர் அவ்வாறே பலகையில் அமர்ந்து இசை பாடினார். சிவபெருமானுடைய சிறப்புக்களை யாழில் இசைத்துப் பாடினார்.

திரிபுரம் எரித்தவாறும் நேர்மிசை நின்றவாறும்
கரியினை யுரித்தவாறும் காமனைக் காய்ந்த வாறும்
அரியயற் கரிய வாறும் அடியவர்க் கெளியவாறும்
பிரிவினால் பாடக்கேட்டுப் பரமனார் அருளினாலே

அந்தரத் தெழுந்த ஓசை அன்பினிற் பாணர் பாடும்
சந்த யாழ் தரையிற் சீதத் தாக்கில் வீக் கழியும் என்று
சுந்தரப் பலகை முன் நீர் இடும் எனத் தொண்டர் இட்டார்
செந்தமிழ்ப் பாணனாரும் திருவருள் பெற்றுச் சேர்ந்தார்
(திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் புராணம் 5, 6)

சில நாட்கள் அங்குப் பக்திப் பாடல்களைப் பாடிக் கொண் டிருந்த பிறகு சோழ நாட்டுக்குத் திரும்பி வந்து திருவாரூரில் தங்கி அந்தக் கோயிலில் யாழ் இசைத்துப் பண்பாடிக் கொண்டிருந்தார். நீலகண்டனாருடைய இசையின் புகழும் பக்தியின் மேன்மையும் எங்கும் பரவின.

அந்தக் காலத்தில் சீகாழியில் ஞானசம்பந்தர் என்னும் சிவபக்தர் தோன்றிக் கோயில்கள் தோறும் சென்று பக்திப் பாடல்களாகிய திருப்பதிகங்களைப் பாடிக்கொண்டிருந்தார். அந்தச் செய்தியை நீல கண்டர் கேள்விப்பட்டார். ஞானசம்பந்தர் பாடும் இசைப் பாடல்களைத் தம்முடைய யாழில் பண் அமைத்து வாசிக்க வேண்டுமென்று கருதித் தம்முடைய மனைவியார் மாதங்கியாருடன் சீகாழிக்கு வந்தார். வந்து ஞானசம்பந்தத்தைக் கண்டு அவருக்குத் தம்முடைய கருத்தைத் தெரிவித்தார். ஞான சம்பந்தரும் இவருடைய இசையைப் பற்றி முன்னமே கேள்விப் பட்டிருந்தபடியால் இவரை வரவேற்றார். தோணியப்பர் திருக்கோயிலுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போய் யாழ்இசைத்து இசை பாடுமாறு கூறினார். நீலகண்டர் யாழ் வாசிக்க மதங்கசூளாமணியார் பாட்டுப் பாடினார். அவ்விசைப் பாடலைக் கேட்டு எல்லோரும் மகிழ்ந்து புகழ்ந்தார்கள்.

தானா நிலைக் கோல்வடித்துத் படிமுறைமைத் தகுதியினால்
ஆன இசை ஆராய்வுற்று அங்கணர்தம் பாணியினை
மானமுறைப் பாடினியார் உடன்பாடி வாசிக்க
ஞானபோ னகர் மகிழ்ந்தார் நான்மறையோர் அதிசயித்தார்

யாழில் எழும் ஓசையுடன் இருவர்மிடற் றிசை ஒன்றி
வாழிதிருத் தோணியுளார் மருங்கணையும் மாட்சியினைத்
தாழும்இரு சிறைப்பறவை படிந்துதனி விசும்பிடை நின்று
ஏழிசை நூல் கந்தருவர் விஞ்சையரும் எடுத்திசைத்தார்

(திருஞானசம்பந்த நாயனார் புராணம் 135, 136)

அன்று முதல் திருஞான சம்பந்தரும் திருநீலகண்ட யாழ்ப் பாணரும் தமிழ்நாட்டுத் தலங்கள் தோறும் சென்று திருக்கோயில்களில் கடவுளை வணங்கி இசை பாடினார்கள். ஞான சம்பந்தர் பதிகங்களைப் பாட அந்தப் பாடல்களை யாழ்ப்பாணர் தம்முடைய யாழில் பண் அமைத்து வாசித்தார். இவ்விசைச் செல்வர்களின் இசையைக் கேட்டு மக்கள் மகிழ்ந்தார்கள். இவர்களுடைய புகழ் நாடெங்கும் பரவி இவர்களுடைய இசையைக் கேட்பதற்கு ஊர்கள் தோறும் மக்கள் திரள் திரளாகக் கூடினார்கள். திருஞான சம்பந்தரும் திருநீல கண்டரும் திருக் கோயில்கள் உள்ள ஊர்கள் தோறும் சென்று பண் பாடியும் யாழ் வாசித்தும் இசையமுதம் வழங்கினார்கள். பல ஊர்களுக்குச் சென்று பிறகு தருமபுரம் என்னும் ஊருக்கு வந்தார்கள். தருமபுரம் நீலகண்டரின் தாயார் பிறந்த ஊர். அவ்வூர் மக்கள் திரளாக வந்து இவர்களை வர வேற்றார்கள். அவ்வூர்ப் பாணர் குலத்து மக்களும் வந்து இவர்களை வர வேற்றார்கள். அவர்கள் நீலகண்டருடன் அளவளாவி மகிழ்ந்தார்கள்.

அப்போது, திருநீலகண்டர் அவர்களிடத்தில், "சம்பந்தப் பிள்ளையார் பாடும் திருப்பதிகப் பாட்டுகளை அடியேன் யாழில் இட்டுப் பண் இசைக்கும் பேறுபெற்றேன்" என்று கூறி மகிழ்ந்தார்.

இதைக்கேட்ட பாணர்கள், "பதிகங்களை யாழில் இசை யமைத்துப் பாடுக. அதனால் உலகத்தில் இசைக் கலை வளரட்டும்" என்று கூறினார்கள். நீலகண்டர், "யாழில் பண் அமைத்து இசை வாசிக்க முடியாத பாடல்களும் உள்ளன" என்று கூறி, அவ்வாறு பண் அமைத்துயாழ் வாசிக்க முடியாத பதிகத்தைப் பாடும்படி சம்பந்தப் பிள்ளை யாரைக் கேட்டுக்கொண்டார். அவ்வாறே ஞானசம்பந்தர் பதிகம் பாடினார்.

மாதர் மடப் பிடியும் மட அன்னமும் அன்னதோர்
     நடையுடைம் மலை மகள் துணையென மகிழ்வர்
பூதஇ னப்படைநின் றிசை பாடவும் ஆடுவர்
     அவர் படர் சடைந் நெடு முடியதொர் புனலர்
வேதமோ டேழிசைபா டுவர் ஆழ்கடல் வேண்டிரை
     யிரைந் நுரை கரை பொரு துவிம்மிநின் றயலே
தாதவிழ் புன்னைதயங் கும லர்ச்சிறை வண்டறை
     யெழில் பொழில் குயில் பயில் தருமபுரம்பதியே

இது போன்று பதினொரு செய்யுட்களை ஞானசம்பந்தர் பாடினார். இதற்கு யாழ்முறிப்பதிகம் என்பது பெயர். இந்த இசையை யாழில் பண் அமைத்து இசைக்க முடியவில்லை யாகையால், நீலகண்டர், "இந்த இசையை யாழில் யமைக்க முடியாது, இந்த யாழ் இருந்து என்ன பயன்?" என்று கூறி அதைத் தரையில் அறைந்து உடைக்க முயன்றார். அப்போது ஞானசம்பந்தர் தடுத்து "இந்த இசையை யமைத்து வாசிக்க முடியாமற் போனாலென்ன? மற்ற இசைகளை அமைத்து வாசிக்கலாமல்லவா?" என்று கூறினார். நீலகண்டருக்கு அவர் கூறியது சரி என்று தெரிந்தது. பிறகு அந்த ஊரைவிட்டு வேறு ஊர்களுக்குச் சென்று பக்திப் பிரசாரஞ் செய்து இசை பாடினார்கள். இவ்வாறு சில ஆண்டுகள் கழிந்தன. திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணரும் திருஞான சம்பந்தரும் இசை வாசித்தும் பதிகம் பாடியும் பக்தி இயக்கத்தை நாட்டில் வளர்த்தார்கள்.

திருஞானசம்பந்தருக்குத் திருநல்லூர்ப் பெருமணம் என்னும் ஊரில் திருமணம் நடந்தது. அந்தத் திருமணத்துக்குப் பல பெரியவர்களும் அடியார்களும் வந்திருந்து சிறப்புச் செய்தார்கள்.

திருமணத்துக்குப் பிறகு மணப்பந்தலில் பேரொளி தோன்றிற்று. ஞானசம்பந்தர் அந்தச் ஜோதியில் புகும்படி எல்லோரையும் அனுப்பினார். அவர்களோடு நீலகண்டப் பெரும்பாணரையும் மதங்க சூளாமணியாரையும் அனுப்பினார். கடைசியில் ஞானசம்பந்தர் தம்முடைய மணப்பெண்ணுடன் ஜோதியில் புகுந்து மறைந்தார் என்று புராணம் கூறுகிறது. பக்தி இயக்க காலத்தில் இசைக்கலை மூலமாகப் பக்தியை வளர்த்தவர் களில் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணரும் ஒருவர்.

Cats - Periyavaa

'எனக்கு வெந்நீர் வேண்டாம்=பூனைகள் நன்றாக தூங்கட்டும்!'
(அடுப்பு மூட்டினால் அவை தூக்கம் கலைந்து,வேறு எங்கே போகும்?குளிரில் நடுங்குமே?)

ஏகம் ஸத்-வெறும் சொற்கள் அல்ல;உயிர் தத்துவம்

கட்டுரையாளர்-ஸ்ரீமடம் பாலு-173
தட்டச்சு-வரகூரான் நாராயணன்
புத்தகம்-காஞ்சி மகான் தரிசனம்

கார்த்திகை மாதம். நல்ல குளிர்.விடியற்காலை,
கோட்டை அடுப்பை மூட்டி,பெரியவாள் ஸ்நானத்துக்கு
வெந்நீர் போட வேண்டும். அந்தப் பணியைச் செய்யும்
ராமமூர்த்தி அய்யர் கோட்டை அடுப்பை நோக்கிப் போனார்.

ஒரு சொடுக்கில் அவரை அழைத்தார்கள் பெரியவாள்.
அவர் அருகில் வந்து நின்றார். அரைகுறை வெளிச்சம்.

"இன்னிக்கு அடுப்பு மூட்ட வேண்டாம்..வெந்நீர் வேண்டாம்.."

வெந்நீர் வேண்டாம் என்பதை ஒப்புக் கொள்ளலாம்....
ஆனால், அடுப்பை மூட்டாமல் நைவேத்யம் தயார்
செய்ய முடியாதே?

பெரியவாள்,திருவாரூர் வெங்கட்டராமய்யர் என்ற 
மற்றொரு சமையல்காரரைக் கூப்பிட்டார்கள்.

"இரும்பு அடுப்பு இருக்கோன்னோ..அதைப் பற்ற வை.
சுவாமி நைவேத்யம் அதில் பண்ணு..." என்றார்கள்.

மேல் முறையீட்டுக்கு இடமில்லாத உத்தரவுகள்.

காலை சுமார் ஏழு மணிக்கு 'மியாவ்' என்று
மெல்லிய குரல் கேட்டது.

பூனை எங்கிருந்து குரல் கொடுத்தது.?

 
கடவுளே! நைவேத்யத்தில் வாய் வைத்துவிடப்போகிறதே!
சூ...சூ..ஒரு சலசலப்பும் இல்லை.

ராமமூர்த்தி அய்யர் கோட்டை அடுப்பு அருகே சென்று
பார்த்தார். ஒரு தாய்,நாலு குட்டிகள்...மெய்மறந்து
உறங்கிக் கொண்டிருந்தன, கோட்டை அடுப்பின்
கதகதப்பை அனுபவித்துக்கொண்டு.

'உச்சமன்றத்தின் ஆணைக்குக் காரணம் இப்போது
தெளிவாகத் தெரிந்தது.

குளிர் தாங்காமல், பூனையும் குட்டிகளும் அங்கே வந்து
படுத்துக்கொண்டிருந்தன. அடுப்பு மூட்டினால் அவை
தூக்கம் கலைந்து,வேறு எங்கே போகும்?குளிரில் நடுங்குமே?

'எனக்கு வெந்நீர் வேண்டாம்=பூனைகள் நன்றாக தூங்கட்டும்!'

ஏகம் ஸத்-வெறும் சொற்கள் அல்ல;உயிர் தத்துவம்.

Anugraha of Kamakshi - Periyavaa

காமாட்சி அனுக்ரகம் பற்றி மஹா பெரியவா:
 
"காமாட்சி ஸகல கஷ்டத்தையும் நிவர்த்தி பண்ணிப் பரமானந்தத்தை அளிக்கிறவள். நமக்கு ஏற்படும் கஷ்டங்களுக்கு ஜ்யோதிஷ ரீதியில் நவகிரகங்களைத்தானே காரணமாகச் சொல்கிறார்கள்? இந்த நவகிரக பாதிப்பு எதுவும் அவள் பாதத்தை ஸ்மரிக்கிறவருக்கு ஏற்படாது என்று பொருள்படுமாறு, 'மூக பஞ்சசதி'யில் – வார்த்தை விளையாட்டுப் பண்ணி, ஒரு ச்லோகம் இருக்கிறது.

'மூக பஞ்சசதி' என்பது ஞானம், பக்தி, சாக்த சாஸ்த்ர தத்வங்கள், காவ்ய ரஸம் எல்லாம் சேர்ந்ததாகக் காமாட்சியைப் பற்றி மூகர் என்பவர் அநுக்ரஹித்துள்ள ஐநூறு ச்லோகம் கொண்ட ஸ்தோத்ரம். இவற்றிலொன்று தான் நவகிரகங்களில் ஒவ்வொன்றின் தன்மையும் அம்பாளின் சரணாரவிந்தத்தில் இருப்பதாகச் சொல்லும் ச்லோகம்.

ததாநோ பாஸ்வத்தாம் அம்ருதநிலயோ லோஹிதவபு:
விநம்ராணாம் ஸௌம்யோ குருரபி கவித்வம் ச கலயந்
கதௌ மந்தோ கங்காதர-மஹிஷி காமாக்ஷி பஜதாம்
தம: கேதுர்-மாத:ஸ்தவ சரணபத்மோ விஜயதே
(பாதாரவிந்த சதகம் – 59)

சூரியன்: ப்ரகாசிப்பதாலே 'பாஸ்வத் தாம்' என்று அந்தப் பாதத்தைச் சொல்கிறார். நவகிரகங்களில் முதலில் வரும் ஸூர்யனின் தன்மை இதுதானே? 'பாஸ்கரன்' என்றே அவனுக்கு ஒரு பேர்.

சந்திரன்: அம்பாள் சரணத்திலிருந்து அம்ருதம் கொட்டுகிறது. இதை 'அம்ருத நிலய:' என்கிறார். யோகிகள் சிரஸின் உச்சியில் அவளுடைய பாத பத்மத்தின் அம்ருதம் பெருகுவதில் அப்படியே 'உச்சி குளிர்ந்து' இருப்பார்கள். 'சரணாம்ருதம்' என்றே சொல்வது வழக்கம். இதேபோல அம்ருதம் பெருக்குகிற தன்மை சந்திரனுக்கு உண்டு. அதனால்தான் 'ஸுதாகரன்' என்று பெயர்.

செவ்வாய்: 'லோஹிதவபு:' என்று ச்லோகத்தில் இருப்பதற்கு, 'சிவந்த ரூபமுள்ளது' என்று அர்த்தம். சிவப்பாயிருப்பதுதான் செவ்வாய். 'விநம்ராணாம் ஸௌம்ய:' அந்தப் பாதத்திலே போய் நமஸ்காரம் பண்ணுகிறவர்களுக்கு, அது ஸௌம்யமாயிருக்கிறது. மனஸுக்குப் பரமஹிதமாக, ம்ருதுவாக, சாந்தமாக இருப்பதெல்லாம் ஸௌம்யம். உக்ர தேவதை என்பதற்கு ஆப்போஸிட்டாக ஸௌம்ய தேவதை என்கிறோம்.

புதன்: 'சோம' என்ற சந்திரனிலிருந்து உண்டானதே 'ஸௌம்யம்.' நிலவு போலக் கோமளமாக, சாந்தமும் ஹிதமும் தருவதாக இருப்பதையெல்லாம் ஸௌம்யம் என்கிறோம். சோமனுக்குப் புத்ரனாக உண்டானவன் புதன். அதனால் அவனுக்கு ஸௌம்யன் என்று பேர்.

குரு: அம்பாள் பாதம் 'குரு ரபி' – 'குரு: அபி' என்கிறார். 'குருவானதும்கூட' என்கிறார். குரு என்றால் குணவிசேஷத்தால் பெரியது என்று அர்த்தம். அதோடுகூட, அந்தப் பாதம் க்ஷணகாலம் பட்டுவிட்டால் திருவடி தீக்ஷையினாலே ப்ரஹ்ம ஞானமே ஸித்தித்துவிடும். இப்படி ஞானம் தருவதாலும் அது குருவாயிருக்கிறது. குரு என்றால் வியாழன். குருவாரம் என்றே அந்தக் கிழமைக்குப் பேர்.

சுக்கிரன்: 'கவித்வம் சகல யந்' – கவித்வத்தையும் அநுக்ரஹித்துவிடுகிறது அம்பாள் பாதம். அவளருளால் அருட்கவியாகி, ஒரு காலத்தில் தாம் மூகனாயிருந்ததை லோகமெல்லாம் அறிய வேண்டுமென்பதால், 'மூகர்' என்றே பெயர் வைத்துக் கொண்டவர்தான் இந்த ச்லோகத்தைப் பண்ணியிருப்பவரே! நவகிரகங்களில் கவித்வகாரகன் வெள்ளிக் கிழமைக்குரிய சுக்ரன். 'குரு' என்று வெறுமே சொன்னால், அது தேவகுருவான ப்ருஹஸ்பதியைத்தான் குறிக்கும். அப்படியே 'கவி' என்று வெறுமே சொன்னால், அது அஸுர குருவான சுக்ராச்சாரியாரைத்தான் குறிப்பிடும். கவித்வ சக்தி அருளுவதால், அம்பாளின் பாதம் சுக்ரனாக இருக்கிறது.

சனி: 'கதௌ மந்த:' மிக மெதுவான நடை உள்ளது அம்பாள் பாதம். 'மந்தன்' என்று சனிக்கு ஒரு பேர். சனி, ரொம்ப மெதுவாக ஸஞ்சாரம் செய்யும் கிரஹம். 'சனீச்வரன்' என்று சொல்வது தப்பு. மற்ற கிரகம் எதற்கும் இல்லாத 'ஈச்வர'ப் பட்டம் இதற்கு மட்டும் வருவதற்கு நியாயமில்லை. 'சனைச்சரன்' என்பதே சரியான வார்த்தை.'சனை:' – மெதுவாக, 'சர'-ஸஞ்சரிப்பவன். அதைச் சுருக்கி சனி என்கிறோம்.

ராகு: 'பஜதாம் தம: கேது:' – அம்பாள் பாதம் தன்னை பஜிக்கிறவர்களின் தமஸுக்கு உலை வைக்கும் தூமகேதுவாக இருக்கிறது. தமஸ் என்றால் இருட்டு. துக்கம், அஞ்ஞானமெல்லாம் தான் பெரிய இருட்டு. தமஸ் என்று ராஹுவுக்கும் பெயர்.

கேது: கேது என்பது ஒன்பதாவது கிரகமென்று எல்லோருக்கும் தெரியும். ச்லோகத்தில் ராஹுவின் தன்மை மாத்திரம் நேரே அம்பாள் பாதத்துக்கிருப்பதாகச் சொல்லாமல், ஆனாலும் 'தமஸ்' என்ற வார்த்தையை வைத்து, மற்ற எட்டு கிரகங்களையும் நேரே அந்தச் சரண ஸம்பந்தப்படுத்திச் சொல்லியிருக்கிறது."  (நன்றி தீபம் – கல்கி வழங்கும் ஆன்மீக இதழ்)

யார் இந்த மூகர்…? 

கவி காளிதாஸர், தண்டி, பவபூதி, வரருசி, மற்றும் 5 புலவர்கள் சேர்ந்து "நவரத்தினங்கள்" என்னும் புகழுடன் போஜராஜன் அரண்மனையில் போற்றப்பட்டனர். 

ஒரு சமயம் போஜராஜன் சபையில் யார் மிகச் சிறந்த கவி என்ற கேள்வி வருகையில், அன்னை பராசக்தியானவள் தண்டியையும், பவபூதியும் சிறந்த புலவர்கள் என்று கூறுகிறாள். இதனைக் கேட்ட காளிதாஸர் மிகுந்த கோபத்துடன் அவசரமாக 'அப்படியென்றால் நான் யாரடி?' என்று அம்பாளிடமே ஏகவசனத்தில் கேட்கிறார்.

அன்னையும் நிதானமாக 'நீயே நான் தான்' என்றவாறு தத்வமஸி என்கிற மஹா வாக்கியத்தை உணர்த்துகிறாள். ஆனாலும் காளிதாஸர் அவசரப்பட்டு அன்னையை அவதூறாக பேசியதற்கு தண்டனையாக மறுபிறவியில் ஊமையாக பிறக்கும்படி சாபமிடுகிறாள். காளிதாஸர் தாம் செய்த தவறுக்கு மனம் வருந்தி மன்னிக்கும்படி வேண்ட, தேவியும் மனமிரங்கி, "நீ ஊமையாக பிறந்தாலும் மீண்டும் பேசும்திறனும், கவிபாடும் திறனும் பெருவாய்" என்று அருளாசி வழங்கி வாக்களிக்கிறாள் அன்னை. 
காலங்கள் உருண்டோடின…. சக்திபீடங்களில் முதன்மையான ஸ்ரீகாஞ்சி  க்ஷேத்திரத்தில்  தமது மறுபிறவியில், ஓர் அந்தண குடும்பத்தில் ஊமையாக பிறந்தார் காளிதாஸர்.  மூகர் என்ற பெயருடன் பால்யத்திலிருந்தே ஸ்ரீகாமாட்சி சன்னதியில் எப்போதும் அமர்ந்திருப்பார்… பக்கத்திலேயே ஒருஸ்ரீவித்யா உபாஸகரும் வாக்ஸித்தியை வேண்டி வழிபட்டு வந்தார். ஓரு நாள் அந்த உபாஸகரைக் கடாஷிக்கும் பொருட்டு அன்னை அவர் முன் பாலையாக தோன்றுகிறாள். அம்பிகையின் ஸெளந்தர்யத்தைக் கண்ட மூகர், தான் முன் ஜென்மாவில் செய்த சியாமளா தண்டகம் போன்ற கவிதைகளின் நினைவால் உந்தப்பட்டு, தேவியைப் பாட வாய் திறந்து 'பே,பே' என்றுசப்தமிடுகிறார்.  ஊமைச் சிறுவனின் உளறல் சப்தம் கேட்டு கண்விழித்த உபாஸகர், ஊமையின் அலறலுக்கு இந்த சிறுமியே காரணமென்று அவளை அந்த இடத்தைவிட்டு செல்லுமாறு உத்திரவிடுகிறார் ஸ்ரீவித்யா உபாஸகர்.

"சுத்த வித்யாங்குராகார த்விஜபங்க்த்தி த்வயோஜ்வலா" என்பதான சுத்த வித்தையே போன்ற பல்வரிசைகளில் ஊறி வந்த தாம்பூல ரஸத்தை தேவி மூகரின் வாயில் சேர்த்துவிடுகிறாள். உடனடியாக மூகருக்கும் வந்தது யார் என்பது முதலாக தனதுபூர்வ ஜென்ம தொடர்புகளெல்லாம் புரிகிறது. மேலும் அவர் பேசும் சக்தி மட்டுமல்லாது பாடல்களை புனையக் கூடிய கவிதாவிலாஸம் சித்தியாகிறது. 

இவர் ஸ்ரீகாமாட்சி மீது பாடிய 500 ஸ்லோகங்களே "மூக பஞ்சசதி" என்று போற்றப்படுகிறது. இந்த ஸ்லோகங்களானது ஸ்ரீவித்யா மந்திரமே மாற்று உருக்கொண்டதாக சொல்லும்படியான விசேஷ அமைப்புடன் விளங்குகிறது. 

இந்த மூகரே பிற்காலத்தில் (கி.பி 398) காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் 20ஆவது ஆச்சாரியராக பட்டமேற்று 39 ஆண்டுகள் கழித்து கி.பி 437 ஆம் வருடம் ஸித்தி அடைந்தார்.(for frnds)

Thirukottaru temple

சிவாயநம. திருச்சிற்றம்பலம்.
*கோவை.கு.கருப்பசாமி.*
பதியும் பணியே பணியாய் அருள்வாய்.
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
🌷 *சிவ தல தொடர்.71.* 🌷
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
🍁 *சிவ தல அருமைகள் பெருமைகள்,தொடர்.* 🍁
(நேரில் சென்று தரிசித்ததைப் போல.....)
🌼 *திருக்கோட்டாறு.* 🌼
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

சிவஸ்தலப் பெயர் *திருகோட்டாறு* (தற்போது திருக்கொட்டாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது).

*இறைவன்:* ஐராவதேஸ்வரர்.

*இறைவி:*  வண்டார் பூங்குழலி அம்மை, சுகந்த குந்தளாமிபிகை.

*தல விருட்சம்:* பாரிஜாத மரம்.

*தல தீர்த்தம்:* சூரிய தீர்த்தம், வாஞ்சியாறு தீர்த்தம்.

*பழமை:* 1400 ஆண்டுகளுக்கு மேல்.

*விசேஷ மூர்த்தி:*
குமார புவனேஸ்வரர்.

*இடச்சூழல்:*
வயலும், வயல்சூழ்ந்த மருதநிலமாய், பச்சைப்பசேலெரென அமைதி குடிகொண்ட சிற்றூரைக் கொண்டமிது.

காவிரித் தென்கரையில் அமைந்துள்ள பாடல்பெற்ற 128 தலங்களுள், இத்தலம் ஐம்பத்து மூன்றாவதாகப் போற்றப்படுகிறது.

*இருப்பிடம்:*
காரைக்காலில் இருந்து பன்னிரண்டு கி.மி. தொலைவில் திருகோட்டாறு தலம் இருக்கிறது.

காரைக்காலில் இருந்து திருநள்ளாறு, நெடுங்காடு வழியாக கும்பகோணம் செல்லும் சாலையில் சென்று, நெடுங்காடு தாண்டியபிறகு திருக்கொட்டாரம் கூட்டு சாலை என்ற பிரிவு வரும்.

அங்கிருந்து சுமார் இரண்டு கி.மி. தொலைவில் இத்தலம் உள்ளது.

கும்பகோணம் - காரைக்கால் பிரதான சாலையில் கொல்லுமாங்குடி, பேரளம் தாண்டியவுடன் அம்பகரத்தூர் என்ற ஊர் வரும். அவ்வூரிலுள்ள காளி கோவிலில் இருந்து சுமார் நான்கு கி.மீ. தொலைவில் இத்தலத்தின் ஐராவதேஸ்வரர் ஆலயம் உள்ளது. 

கும்பகோணத்தில் இருந்து வருபவர்கள் இவ்வழியே வந்து ஆலயத்தை அடையலாம். 

*தல அருமை:* தேவேந்திரனின் வாகனமான ஐராவதம் ஒரு முறை துர்வாசரை அவமரியாதை செய்தது.

ஒரு முறை துர்வாச முனிவர் காசியில் சிவலிங்கம் ஸ்தாபித்து வழிபட்டு இறைவனுக்கு சாத்திய தாமரை மலர் ஒன்றை யானை மீது அமர்ந்து பவனி வரும் இந்திரன் கையில் கொடுத்தார். 

செல்வச் செருக்கால் இந்திரன் அம்மலரை ஒரு கையால் வாங்கி யானை மீது வைத்தான். யானை அம்மலரை தன் துதிக்கையால் கீழே தள்ளி காலால் தேய்த்தது.

துர்வாசர் இந்திரனையும் யானையையும் சபித்தார். துர்வாச முனிவரின் சாபப்படி ஐராவதம் காட்டானையாகி நூறு ஆண்டுகள் பல தலங்களுக்கு சென்று இறைவனை வழிபட்டு மதுரையில் இறைவன் அருளால் பழைய வடிவம் பெற்றது என்பது திருவிளையாடல் புராண வரலாறு. 

அவ்வாறு வெள்ளை யானை (ஐராவதம்) சென்று வழிபட்ட பல தலங்களுள் திருகோட்டாறு தலமும் ஒன்று என்பர். 

வெள்ளை யானை தன் கோட்டினால் மேகத்தை இடித்து மழையை ஆறுபோலச் பெய்யச் செய்து வழிபட்டதால் இத்தலம் கோட்டாறு எனப் பெயர் பெற்றதென்பர்.

*கோவில் அமைப்பு:*
முதலில் நாம் உள் நுழையவும், மூன்று நிலைகள் கொண்ட கிழக்கு நோக்கிய ராஜகோபுரம் நம் பார்வைக்கு தெரியவும் *சிவ சிவ,சிவ சிவ..* என மொழிந்து வணங்கிக் கொண்டோம்.

உள்ளே சென்றது வலமாக வரும்போது விநாயகர் இருக்கிறார். விடுவோமா? வழக்கமான முதல் வணக்கத்தை அவருக்குச் செலுத்தி அவரன்பைப் பெற்றுக் கொண்டோம்.

விசாலமான வெளிச் சுற்றில் வலம் வந்து கோஷ்ட மூர்த்தங்களாக அருள்பாலித்த தட்சிணாமூர்த்தியையும், பிரம்மா, விஷ்ணு ஆகியோரையும் தறிசித்துக் கொண்டோம். 

பிராகாரத்தில் சுந்தரர், பரவையார், சுபமகரிஷி மூலத்திருமேனிகளும் அயுள்பாலித்த வண்ணமிருந்தனர். அவர்களையும் தொடர்ந்து வணங்கிக் கொண்டோம்.

உள் பிரகாரத்தில் பால விநாயகர், கைலாசநாதர், சமயாசாரியர், சடைமுடியோடு கூடிய சுப முனிவர், முருகன், தட்சிணாமூர்த்தி, அர்த்தநாரீஸ்வரர், சண்டேஸ்வரர், பைரவர், சூரியன், சந்திரன், 
முதலியோர் சந்நிதியில் இருந்து அருள்கோலோட்ச நாமும் வணங்கிப் பணிந்து நகர்ந்தோம்.

அடுத்ததாக நமக்கிருக்கும்  ஆவலான நம் ஆடவல்லானின் ஆடற் அங்க அசைவுக் கோலங்களை மும்,அவனருட் பிரசாதங்களையும் பெற்று நகர்ந்தோம்.

சுபமகரிஷியின் சிலையும், குமார புவனேஸ்வரரின் உருவச்சிலையும் வெளிச்சுற்றில் பின்புறத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இவரையும் கண்டு வணங்கி ஆனந்தித்தோம்.

அடுத்ததாக நாம் உள் நுழைந்த இடம் மூலவரைக் காண.

இவர் மிகச் சிறிய உருவில் கிழக்கு நோக்கி அருள் பார்வைகளை வீசி எழுந்தருளியிருந்தார். இவரைக் கண்டு மெய்மறந்து நின்றோம். மனமுருகி பிரார்த்தித்தோம்.

விபூதிப் பிரசாதம் பெற்று நகரும் போது கருவறையின் உள் நம் கண்கள் பதிய, அங்கே மூலவர் கருவறையில் தேனீக்கள் தேன்கூடு கட்டி உள்ளதைக் கண்டோம்.

அங்கிருந்த அர்ச்சகரிடம் தேன்கூட்டைப் பற்றி விசாரித்தோம். 

அவர் சொன்னார்......
இந்த்கூடு பல்லாண்டு காலமாக இருந்தே வருகின்றது என்று சொன்னார். 

இத்தேன் கூட்டைப் பற்றிச் சொல்லப்படும் செவி வழிச் செய்தி ஒன்றும் நம் செவிக்குக் கிடைத்தது.

"சுபமகரிஷி என்பவர் தினந்தோறும் வந்து இப்பெருமானைத் தரிசித்து வருவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தாராம்.

ஒருநாள் அவர் வருவதற்கு நேரமானதால் கோயில் கதவு மூடப்பட்டு விட்டது. அதைக் கண்ட சுபமகரிஷி தேனீ வடிவம் கொண்டு உள்ளே சென்று பெருமானை வழிபட்டாராம்.

அதுமுதல் அங்கேயே தங்கி விட்டார். அக்காலம் முதல் தொடங்கி மூலவர் சந்நிதியில் தேன்கூடு இருந்து வருகிறது என்று சொல்கிறார்கள்.

நீங்களும் தரிசிக்கச் செல்லும்போது அக்கூட்டைத் தொடாது எட்டி நின்று பார்த்துவிட்டு வாருங்கள். 

ஆண்டுக்கொரு முறை இக்கூட்டிலிருந்து தேனையெடுத்துச் சுவாமிக்குச் அபிஷேகம் செய்கிறார்கள். அதன் பின் மீண்டும் தேனீ கூட கட்டி தேன் சேர்க்கப்படத் துவங்கி விடுகிறது. 

இந்த சுபமகரிஷியின் உருவம் வெளிச் சுற்றில் பின்புறத்தில் இருக்கிறது. அவரையும் பாருங்கள். பாராமல் விட்டு விடாதீர்கள்.

பெருமா, கைமா, மருள்மா, மயமா, வயமா, மந்தமா, கோட்டுமா ஆகியவையெல்லாம் யானையைக் குறிக்கும் பெயர்களே. யானையின் தந்தம் எயிறு, கோடு, மருப்பு என்னும் பெயர்களால் குறிப்பிடப்படுகிறது. எனவே கோட்டுமா (யானை) கொண்டுவந்த ஆறு கோட்டாறு எனவும், யானைக் கோட்டின் (தந்தத்தின்) காரணமாக வந்த ஆறு என்பதால் கோட்டாறு என்றும் ஆனது.

மேலும் கொட்டாரம் என்றால் யானை கட்டுமிடம் என்றும், கொட்டாகரம் என்றால் நீர்நிலை என்றும் பொருள் கூறப்படுகிறது.

யானைக்கும் நீருக்கும் இவ்வூர் தொடர்புடையதாய் இருப்பதால் திருக்கொட்டாரம் எனப்பட்டது.

ஒருசமயம் இந்திரன் தனது வாகனமான வெண்ணிற ஐராவத யானைமீது பவனி வந்துகொண்டிருந்தான். 

அப்போது அங்குவந்த துர்வாச முனிவர், சிவலிங்க பூஜை முடித்து இறைவனுக்கு சாற்றிய தாமரை மலரை இந்திரனிடம் கொடுத்தார். செருக்குடன் வந்த இந்திரன் பிரசாதத்தின் பெருமை அறியாமல் ஒரு கையால் பெற்று அதனைத் தன் யானைமீது வைத்தான். யானையானது அம்மலரை தன் துதிக்கையால் எடுத்துக் கீழேபோட்டு காலால் மிதித்தது. இதைக்கண்டு ஆத்திரமுற்ற துர்வாச முனிவர் தேவேந்திரனையும் ஐராவதத்தையும் சபித்தார். அதன்படி ஐராவதம் பூலோகத்தில் காட்டு யானையாகி கருமைநிறம் பெற்றது. நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தலங்களில் பரமேஸ்வரனை வழிபட்டு, இறுதியாக மதுரையம்பதியில் இறைவன் அருளால் இழந்த பெருமை யையும், வடிவத்தையும், வெண்ணிறத் தையும் பெற்று இந்திரலோகம் சென்றதாக திருவிளையாடற் புராணம் எடுத்துரைக் கின்றது.

அவ்வாறு ஐராவதம் வழிபட்ட தலங்களில் திருக்கோட்டாறும் ஒன்று. 

அதுதினமும் நதியில் நீராடி, துதிக்கையால் நீரும் மலர்களும் கொண்டுவந்து ஈசனை வழிபட்டுவந்தது.

ஒருசமயம் நீண்டநாள் மழையின்றி நீர்நிலைகள் முழுவதும் வற்றிவிட்டன. சிவபூஜை செய்வதற்கு நீரும் மலரும் இல்லாது போயின. எக்காரணத்தினாலும் சிவபூஜை தடைப் படலாகாது என்று எண்ணிய ஐராவதம், தன் இயற்கையான வலிமையோடு வான்நோக்கி எம்பி குதித்து, தன் தந்தங்களால் அங்கிருந்த கார்மேகத்தைக் கிழித்தது. உடனே பெருமழை பொழிந்தது. இத்திருத் தலத்தில் புதிய ஆறு தோன்றியது. அந்த ஆற்று நீரைக் கொண்டும், வானுலகிலிருந்து தன் துதிக்கையால் பறித்த பாரிஜாத மலரைக்கொண்டும் ஐராவதம் சிவபூஜையை சிறப்பாகச் செய்தது. இதை சம்பந்தர் பெருமான்-

*"நின்று மேய்ந்து நினைந்து மாகரி*
*நீரோடும் மலர்வேண்டி வான்மழை* 
*குன்றின் ஏர்ந்து குத்திய் பணி செய்யுங் கோட்டாற்றுள்'*
என்று சிறப்பாகக் குறிப்பிடுகின்றார்.

ஐராவதம் பூசித்த ஈசன் என்பதால் இவ்வூர் எம்பெருமான் ஐராவதீஸ் வரர் எனும் பெயர் பெற்றார்.

*சிறப்பம்சங்கள்:*
மூர்த்தி சிறிதெனினும் கீர்த்தி பெரிது எனும் வாக்கிற்கேற்ப, கருவறையில் சிறிய லிங்கமாய் சுயம்புநாதனாய், *"வெள்ளானை விடங்கத்தேவர்'* என்று கல்வெட்டுக்கள் குறிப்பிடும் ஐராவதீஸ்வரர் கிழக்கு நோக்கி காட்சியளிப்பது சிறப்பு.

திருஞானசம்பந்தர் தம் பதிகத்தில் *"தோகை மயில் போன்ற பார்வதிதேவி' எனவும், "அழகிய நீண்ட கூந்தலையுடைய உமையம்மை'*எனவும் பாடிப்போற்றும் அன்னை *"வண்டமர் பூங்குழலி'*யை வேண்டுவோர்க்கு வேண்டியதை நல்கும் வள்ளலாக விளங்குகிறாள்.

"சோழ மண்டலத்து மண்ணி நாட்டு முழையூர் உடையான் அரையான் மதுராந்தகனான குலோத்துங்க சோழராசன்' (கி.பி. 1253) இக்கோவிலுக்கு திருப்பணி செய்த விவரம் கல்வெட்டில் உள்ளது.

14-ஆம் நூற்றாண்டின் கல் வெட்டின்படி *"திருக்கோட்டாறான பழையகுடி' எனக் குறிப்பிடுவதிலிருந்து, *"பழையகுடி'*என்ற பெயரும் முற்காலத்தில் இவ்வூருக்கு இருந்துள்ளது.

இவ்வூர் *"ராசராசப் பாண்டி நாட்டு உத்தமசோழ வளநாட்டு நாஞ்சில் நாட்டுக் கோட்டானான் மும்முடிச் சோழநல்லூர்'* என்றும் கல்வெட்டில் குறிக்கப் பட்டுள்ளது.

திருக்கோட்டாற்று தட்சிணா மூர்த்தியை திருஞானசம்பந்தர் *"கோலமலர் பொழில் சூழ்ந்து, எழிலார் திருக்கோட்டாற்றுள், ஆலநிழற்கீழ் இருந்து அறம் சொன்ன அழகனே'*என்று பாடி மகிழ்கிறார்.

திருமணவரம் வேண்டியும், குழந்தைவரம் வேண்டியும், கல்வி- கேள்விகளில் சிறந்து விளங்கவும் இத்தல இறைவனிடம் தமிழ் மாதப்பிறப்பு அல்லது ஜென்ம நட்சத்திரம் வருகிறநாளில் பிரார்த்தனை செய்தால் எண்ணியது ஈடேறும்.

பிரார்த்தனை நிறைவேறியதும் அம்மையப்பனுக்கு அபிஷேகம் செய்தும், புதுவஸ்திரம் சாற்றியும் நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.

இத்தலத்திற்கு இரண்டு தீர்த்தங்கள் உள்ளன. ஐராவதம் ஈசனை வழிபட நீரெடுத்த சூரியதீர்த்தம் எனும் திருக்குளம் கோவிலுக்கு எதிரிலுள்ளது. ஐராவதம் வானிலிருந்து பொழியவைத்த மழைநீரால் உருவான கோட்டாறு என்ற நதியே மற்றொரு தீர்த்தம். தற்போது வாஞ்சியாறு என அழைக்கப்படுகிறது.

கோஷ்டத்திலும் திருமாளிகைப்பத்தியிலும் இருக்கும் அனைத்து திருவுருவச் சிற்பங்களும் மிக நேர்த்தியாய்- அழகாய் வடிவமைக்கப்பட் டுள்ளன. 

கிழக்குப் பிராகாரத்தில் முன்மண்டபத்தை ஒட்டி தெற்குநோக்கிய ஒரு தனிச் சந்நிதி உள்ளது. அதில் மேற்கு நோக்கி குமாரபுவனேஸ்வரர் என்னும் திருப்பெயருடன் சிவபெருமான் விளங்குகிறார். 

இத்தல இறைவனடி தொழுபவர்க்கு வருத்தம் வராது; வீண்பழி வராது; துன்பம் வராது; அல்லலும் தடுமாற்றமும் இடரும் அண்டாது; பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்கும்; புகழும் புண்ணியமும் அடைவர்; சிறப்புற்று விளங்குவர்; நற்பேறு அடைவர். 

*"ஆலமர் குருவாய் அமர்ந்த அழகன்'* என்று திருஞானசம்பந்தரே இத் தலத்து தட்சிணாமூர்த்தியைக் கண்டு பாடியுள்ளதால், குருவருளைப் பெறுவதற்கு தேடிவரவேண்டிய திருத்தலம்- அர்த்தமற்ற வாழ்க் கையை அர்த்தமுள்ளதாக்கி, கோள்நிலைக் கோளாறுகள் அகற்றி, குறிக்கோளுடன் வாழ வழிவகை செய்யும் தலமான திருக்கொட்டாரத்து ஈசனை வழிபடுவோம்.

*தேவாரம் பாடியவர்கள்:*
 *திருஞானசம்பந்தர் பதிகம்.*
🌸வேதியன் விண்ணவ ரேத்தநின் றான்விளங்
கும்மறை
ஓதிய வொண்பொரு ளாகிநின் றானொளி
யார்கிளி
கோதிய தண்பொழில் சூழ்ந்தழ கார்திருக்
கோட்டாற்றுள்
ஆதியை யேநினைந் தேத்தவல் லார்க்கல்ல
லில்லையே.

🙏🏾வேதங்களை அருளிச் செய்த சிவபெருமான் விண்ணோர்களாலும் தொழப்படுகின்றான். அவ்வேதங்களால் போற்றப்படும் உயர்ந்த பொருளாகவும் விளங்குகின்றான். அழகிய கிளிகள் கொஞ்சும் குளிர்ச்சியான சோலைகள் சூழ்ந்த அழகான திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள ஆதிப் பிரானான அவனை நினைந்து வணங்க வல்லவர்கட்குத் துன்பம் இல்லை. 

🌸ஏலம லர்க்குழன் மங்கைநல் லாள்இம
வான்மகள்
பாலம ருந்திரு மேனியெங் கள்பர
மேட்டியும்
கோலம லர்ப்பொழில் சூழ்ந்தெழி லார்திருக்
கோட்டாற்றுள்
ஆலநீழற்கீ ழிருந்தறஞ் சொன்ன
அழகனே.

🙏🏾மணம் கமழும் கூந்தலையுடைய மங்கை நல்லாளான, இமவான் மகளான உமாதேவியைத் தன் திருமேனியின் ஒரு பாகமாக வைத்த எங்கள் பரம்பொருளான சிவபெருமான், வண்ணப் பூக்களையுடைய சோலைகள் சூழ்ந்த அழகிய திருக்கோட்டாறு என்னும் தலத்தில் ஆலமரநிழலில் தட்சணாமூர்த்தியாக அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கட்கு அறம் உரைத்த அழகனாவான். 

🌸இலைமல்கு சூலமொன் றேந்தினா னுமிமை
யோர்தொழ
மலைமல்கு மங்கையோர் பங்கனா யம்மணி
கண்டனும்
குலைமல்கு தண்பொழில் சூழ்ந்தழ கார்திருக்
கோட்டாற்றுள்
அலைமல்கு வார்சடை யேற்றுகந் தவழ
கனன்றே.

🙏🏾சிவபெருமான் இலைபோன்ற சூலப்படையைக் கையில் ஏந்தியவன். விண்ணோர்களும் தொழுது வணங்க மலை மகளான உமாதேவியை ஒரு பாகமாகக் கொண்ட நீலகண்டன். கங்கையை நீண்ட சடையிலே தாங்கிய அழகனான அவன், காய்களும், கனிகளும் குலைகளாகத் தொங்கும் குளிர்ந்த சோலை சூழ்ந்த அழகிய திருக்கோட்டாறு என்னும் தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ளான். 

🌸ஊனம ரும்முட லுள்ளிருந் தவ்வுமை
பங்கனும் 
வானம ரும்மதி சென்னிவைத் தமறை
யோதியும்
தேனம ரும்மலர்ச் சோலைசூழ்ந் ததிருக்
கோட்டாற்றுள்
தானம ரும்விடை யானும்எங் கள்தலை
வனன்றே.

🙏🏾இறைவன் உடம்பினை இயக்கும் உயிர்க்குள் உயிராய் விளங்குபவன். உமாதேவியை ஒரு பாகமாகக் கொண்டவன். வானில் தவழும் சந்திரனைத் தலையிலே அணிந்தவன். வேதங்களை அருளிச் செய்தவன். இடபத்தை வாகனமாக உடையவன். அவன் தேனுடைய மலர்கள் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருந்தருளுகின்ற எங்கள் தலைவன் ஆவான். 

🌸வம்பல ரும்மலர்க் கோதைபா கம்மகிழ் 
மைந்தனும்
செம்பவ ளத்திரு மேனிவெண் ணீறணி
செல்வனும்
கொம்பம ரும்மலர் வண்டுகெண் டுந்திருக்
கோட்டாற்றுள்
நம்பனெ னப்பணி வார்க்கருள் செய்யெங்கள்
நாதனே.

🙏🏾சிவபெருமான் நறுமணம் கமழும் மாலை யணிந்த கூந்தலையுடைய உமாதேவியை ஒரு பாகமாக வைத்து மகிழும் வலிமையுடையவன். செம்பவளம் போன்ற திருமேனியில் வெண்ணிறத் திருநீறு அணிந்துள்ள செல்வன். அனைத்துயிர்களும் விரும்பி அடையத்தக்க அவன், கொம்புகளிலுள்ள மலர்களை வண்டுகள் கெண்டுகின்ற திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருந்து, தன்னைப் பணிந்து வணங்குபவர்கட்கு அருள்புரிபவன். அவனே எங்கள் தலைவன். 

🌸பந்தம ரும்விரன் மங்கைநல் லாளொரு
பாகமா
வெந்தம ரும்பொடிப் பூசவல் லவிகிர்
தன்மிகும் 
கொந்தம ரும்மலர்ச் சோலைசூழ்ந் ததிருக்
கோட்டாற்றுள்
அந்தண னைநினைந் தேத்தவல் லார்க்கில்லை
அல்லலே.

🙏🏾சிவபெருமான் பந்துபோன்ற திரட்சியான விரல்களையுடைய மங்கை நல்லாளாகிய உமாதேவியை ஒரு பாகமாகக் கொண்டவன். வெந்து தணிந்த திருநீற்றினைப் பூசியுள்ள விகிர்தன். மிகுதியாகக் கொத்தாகப் பூக்கும் மலர்கள் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத் தலத்தில் வீற்றிருந்தருள்கின்ற, அனைத்துயிர்களிடத்தும் செவ்விய அருளுடைய அவனை நினைந்து வழிபடும் அடியவர்கட்கு அல்லல் சிறிதும் இல்லை. 

🌸துண்டம ரும்பிறை சூடிநீ டுசுடர் வண்ணனும் வண்டம ருங்குழன் மங்கைநல் லாளொரு பங்கனும் தெண்டிரை நீர்வயல் சூழ்ந்தழ கார்திருக் கோட்டாற்றுள் அண்டமு மெண்டிசை யாகிநின் றவழ கனன்றே.

🙏🏾துண்டித்த பிறை போன்ற சந்திரனைச் சடையில் சூடியவன் சிவபெருமான். நீண்டு ஓங்கும் நெருப்புப் போன்ற சிவந்த நிறமுடையவன். பூவிலுள்ள தேனை விரும்பி வண்டுகள் அமர்கின்ற கூந்தலையுடைய மங்கை நல்லாளாகிய உமாதேவியை ஒருபாகமாகக் கொண்டவன். கடலும், நீர்வளமிக்க செழுமையான வயல்கள் சூழ்ந்த நிலவளமுமுடைய அழகான திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவன் அண்டங்களும், எட்டுத்திசைகளுமாகி நின்ற அழகன் அல்லனோ? 

🌸இரவம ருந்நிறம் பெற்றுடை யவிலங்
கைக்கிறை
கரவம ரக்கயி லையெடுத் தான்வலி
செற்றவன்
குரவம ரும்மலர்ச் சோலைசூழ்ந் ததிருக்
கோட்டாற்றுள்
அரவம ருஞ்சடை யானடி யார்க்கருள்
செய்யுமே.

🙏🏾இரவு போன்ற கருமைநிறமுடைய இலங்கை மன்னனான இராவணன் வஞ்சனையால் கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எடுக்க, அவன் வலிமையை அழித்த சிவபெருமான், குரா மலர்கள் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருந்து, சடைமுடியில் பாம்பணிந்து விளங்கி, தன் அடியவர்கட்கு அருள்புரிகின்றான். 

🌸ஓங்கிய நாரண னான்முக னும்உண
ராவகை
நீங்கிய தீயுரு வாகிநின் றநிம லன்னிழற் 
கோங்கம ரும்பொழில் சூழ்ந்தெழி லார்திருக்
கோட்டாற்றுள்
ஆங்கம ரும்பெரு மானம ரர்க்கம ரனன்றே.

🙏🏾செருக்குடைய திருமாலும், பிரமனும் உணரா வண்ணம் அளந்தறிய முடியாத தீ யுருவாகிநின்ற சிவபெருமான் இயல்பாகவே பாசங்களின் நீங்கியவன். நிழல்தரும் கோங்குமலர்ச் சோலை சூழ்ந்த அழகிய திருக்கோட்டாறு என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருந்தருளும் பெருமான். தேவர்கட்கெல்லாம் தேவனாவான். 

🌸கடுக்கொடுத் ததுவ ராடையர் காட்சியில்
லாததோர்
தடுக்கிடுக் கிச்சம ணேதிரி வார்கட்குத்
தன்னருள் 
கொடுக்கலில் லாக்குழ கன்அம ருந்திருக்
கோட்டாற்றுள்
இடுக்கணின் றித்தொழு வார்அம ரர்க்கிறை
யாவரே.

🙏🏾சாயம் பற்றும் பொருட்டுக் கடுக்காய் நீரில் தோய்த்த காவி ஆடை அணிந்த புத்தர்களுக்கும், சிறுபாயைச் சுமந்து திரியும் சமணர்களுக்கும் தன்னை நாடாததால், அருள் புரியமாட்டாத அழகன் சிவபெருமான். திருக்கோட்டாறு என்னும் தலத்தில் வீற்றிருந்தருளுகின்ற அவனைச் சிரமப்படாமல் எளிய முயற்சியால் வழிபடுகின்றவர்களும், தேவர்கட்குத் தலைவராவர். 

🌸கொடியுயர் மால்விடை யூர்தியி னான்திருக்
கோட்டாற்றுள்
அடிகழ லார்க்கநின் றாடவல் லஅரு
ளாளனைக்
கடிகம ழும்பொழிற் காழியுண் ஞானசம்
பந்தன்சொல்
படியிவை பாடிநின் றாடவல் லார்க்கில்லை
பாவமே.

🙏🏾இடபத்தைக் கொடியாகவும், வாகனமாகவும் கொண்டு திருக்கோட்டாறு என்னும் தலத்தில் வீற்றிருந்தருளுகின்ற சிவபெருமான் திருவடிகளிலுள்ள கழல்கள் ஒலிக்க, திருநடனம் புரியும் அருளாளன். அப்பெருமானை நறுமணம் கமழும் சோலைகளையுடைய சீகாழியில் அவதரித்த ஞானசம்பந்தன் அருளிய இப்பதிகப் பாடல்களால் போற்றிப் பாடியாட வல்லவர்களின் பாவம் யாவும் நீங்கும். 

*திருவிழாக்கள்:*
பிரதோஷம், 
ஆருத்ரா தரிசனம்,
வைகாசி விசாகம்,
சூரசம்ஹாரம்,
தைப்பூசம்,
கார்த்திகைப் பெருவிழா,
பங்குனி உத்திரம். முதலியன.

*தொடர்புக்கு:*
மெய்க்காவலர் ராதாகிருஷ்ணன். 86751 54852
*ஆலயத் தொடர்புக்கு.*
பிரகாஷ்(எ) எஸ்.பாலசுப்பிரமணிய குருக்கள்.98424 87512
75022 12319

          திருச்சிற்றம்பலம்.

*நாளைய தலம்...அம்பர் மாகாளம்.*

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
*அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யுங்கள், இறைவன் அவர்களுங்குள்ளிருக்கிறான்.*

Education is waste, if not practised - Subhashitam - Sanskrit

अगुणस्य हतं रूपं अशीलस्य हतं कुलम्।
असिद्धेस्तु हता विद्या अभोगस्य हतं धनम्॥

– सुभाषितरत्नभाण्डागार-

Beauty is of no use if you do not have right qualities. Being born in a good family is useless unless you develop character. If not practiced, education is of no use. If not used (enjoyed) wealth is of no use.



असन्तो नाभ्यर्थ्याः सुहृदपि न याच्यः कृशधनः प्रिया न्याय्या वृत्तिर्मलिनमसुभङ्गेऽप्यसुकरम्
विपद्युच्चैः स्थेयं पदमनुविधेयं च महतां सतां केनोद्दिष्टं विषममसिधाराव्रतमिदम्॥ 

दुष्टों की प्रार्थना - याचना बिलकुल न करना, निर्धन या अल्प धन वाले सज्जन मित्र से भी किसी प्रकार की आर्थिक सहायता की उम्मीद न करना, न्यायपूर्वक जीवन बिताने में अभिरुचि रखना, जान जाने का भय होते हुए भी गलत काम में बिलकुल भी शामिल न होना, विपत्तिकाल या विपरीत परिश्थितियों में भी धैर्य रखना तथा महान लोगों के दिखाए गए रास्ते पर चलना; इस प्रकार के तलवार की धार पर चलने जैसे मार्ग को अपनाकर जीवन जीने वाले सत्पुरुषों को यद्यपि किसी ने भी उपदेश नहीं दिया है फिर भी सज्जन पुरुष स्वभाव से ही इनका पालन किया करते हैं !

Not supplicating evil men, not begging even of a noble-minded person when he is in reduced circumstances, regard for a just mode of behaviour, incapability of putting one's hand to a dirty work even at the risk of life, living in a dignified manner in misfortune, and following the footsteps of the great: No One has ever dictated this hard course difficult as the walking on the edge of a sword to the good, but its keeping is quite natural to them.

Courtesy C N Mahabal 
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

Thiruvalampuram temple

சிவாயநம. திருச்சிற்றம்பலம்.
*கோவை.கு.கருப்பசாமி.*
பதியும் பணியே பணியாய் அருள்வாய்.
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
🌺 *சிவ தல தொடர் 62.* 🌺
🍁 *சிவ தல அருமைகள்,பெருமைகள் தொடர்.*🍁
(நேரில் சென்று தரிசித்ததைப் போல.....)
★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★
     🌸 *திருவலம்புரம்.* 🌸
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
*இறைவன்:* வலம்புரநாதர்.

*இறைவி:* வடுவகிர்க்கண்ணியம்மை. 

*தல விருட்சம்:* பனை மரம்.

*தீர்த்தம்:* பிரம்ம தீர்த்தம், லட்சுமி தீர்த்தம், (சுவர்ணபங்கஜ தீர்த்தங்கள்) சிவகங்கைத் தீர்த்தம்.

சோழநாட்டுக் காவிரித் தென்கரையில் அமையப்பெற்றுள்ள 128 தலங்களுள் இத்தலம் நாற்பத்து நான்காவது தலமாகப் போற்றப்பெறுகின்றது.

*இருப்பிடம்:*
சீர்காழியில் இருந்து பூம்புகார் செல்லும் சாலையில் சென்று மேலையூர் அடைந்து, அங்கிருந்து பிரிந்து செல்லும் மயிலாடுதுறை சாலையில் சென்று இத்தலத்தை அடையலாம். சீர்காழியில் இருந்து சுமார் பதினாறு கி.மி. தூரத்தில் இத்தலம் இருக்கிறது.

மயிலாடுதுறையிலிருந்தும் பூம்புகார்ச் சாலையில் சென்று காவிரி கடைமுக அணையை அடைந்து, அங்கிருந்து சென்றாலும் இத்தலத்தை அடையலாம்.

பிரதான சாலையில் இருந்து சற்று உள்ளடங்கி கீழையூர் கிராமத்திற்குள் ஆலயம் உள்ளது.

*பெயர்க்காரணம்:*
காவிரிநதி இத்தலத்திற்கு வலமாகச் செல்வதால், இத்தலம் வலம்புரம் என்றானது.

பூம்புகாருக்கு அதைச் சுற்றிய அகழியாக இவ்வூர் முக்காலத்திலிருந்தமையின் இது பெரும்பள்றம் என பெயர் பெற்றது.

கீழ்புறம் உள்ளது கீழப்பெரும்பள்ளம் எனவும், மேற்புறம் உள்ளது மேலப்பெரும்பள்ளம் எனவுமாயிற்று.

*தல அருமை:*
மகாவிஷ்ணு சிவனைக் குறித்து தவம் செய்யப் போன போது, திருமகளை இத்தலத்து அம்பிகையின் தோழியாக விட்டு சென்றார். தவத்தின் பலனாக மகாவிஷ்ணு சிவபெருமானிடமிருந்து சக்ராயுதமும், கதையும் பெற்றார். 

அதன் பின் இங்கு வந்து அம்மனை வணங்கி சங்கும், பத்மமும் பெற்றார் என தல வரலாறு கூறுகிறது.

காவிரியில் இருந்து வெளிப்பட்ட ஆதிசேஷனால் ஒரு பெரிய பிலத்துவாரம் (பள்ளம்) திருவலஞ்சுழி தலத்தில் ஏற்பட்டது. பாய்ந்து வந்த காவிரியாறு ஆதிசேஷன் வெளிப்பட்ட பள்ளத்தில் பாய்ந்து பாதாளத்தில் இறங்கிவிட்டது. ஹேரண்ட மகரிஷி திருவலஞ்சுழியில் அந்த பிலத்துவாரத்தில் இறங்கி தன்னை பலி கொடுத்து காவிரியை மீண்டும் வெளிக் கொண்டு வந்த பிறகு வலமாக வந்து இத்தலத்தில் கரையேறினார். அதனால் இத்தலம் *"திருவலம்புரம்"* ஆனது. 

ஹேரண்ட மகரிஷிக்கு இத்தலத்தில் தனி கோயில் உள்ளது. 

சம்பந்தருடன் திருநாவுக்கரசர் பல தலங்கள் சென்று வழிபட்ட போது, சிவபெருமான் இத்தலத்தில் திருநாவுக்கரசரை அழைத்து காட்சி கொடுத்துள்ளார்.

இங்குள்ள சுயம்பு லிங்கத்தின் மேல் பகுதியில் ஒரு கை நுழையும் அளவிற்கு இரு பள்ளங்கள் உள்ளது. எனவே லிங்கத்திற்கு சாம்பிராணித்தைலம், புனுகுசட்டம் சாத்தப்படுகிறது. அபிஷேகத்தின் போது குவளை சாற்றப்படுகிறது. இதனால் இத்தலம் *"மேலப் பெரும்பள்ளம்"* என்று அழைக்கப்படுவதாகக் கூறுகிறார்கள்.

*கோவில்அமைப்பு:*
மூவராலும் பதிகம் பாடப் பெற்ற தலம் என்ற சிறப்பைப் பெற்ற இத்தலம் ஒரு மாடக் கோவிலாகும்.

கோவிலுக்கு எதிரில் உள்ள தீர்த்தக்கரையில் விநாயகர் வீற்றிருக்க தீர்த்தத்தை சிரசில் தெளித்து  ஆராதித்துப் பின் விநாயகரையும் வணங்கினோம். 

இவரருகே ஏரண்ட முனிவர் உருவமும் அவர் வழிபட்ட இலிங்கமும் உள்ளன. 

கிழக்கு நோக்கிய இவ்வாலயத்தில் மூலவர் வலம்புரிநாதர் சுயம்பு லிங்க வடிவில் எழுந்தருளியுள்ளதை மனமொன்றி பிரார்த்தி வணங்கினோம்.

உள் பிராகாரத்தில் சூரியன், விநாயகர், நால்வர், விசுவநாதர், முருகர், இராமநாதர், கஜலட்சுமி சந்நிதிகள் இருக்க தொடர்ந்து அனைவரையும் தரிசித்தே நகர்ந்தோம்.

அம்பாள் சந்நிதி மகாமண்டபத்தில் தெற்கு நோக்கி அருட்பார்வைகளை காட்ட, அமைதியாக தியானித்து தரிசித்துக் கொண்டோம்.

இங்குள்ள பிட்சாடனர் மூர்த்தத்தை வணங்கியபோது அவர், மிகச் சிறப்பாகதானவாக காட்சி தந்தார்.

கருவறையில் நம் கண்கள் மேய அங்குள்ள சிற்ப  வேலைப்பாடுகள் நமக்கு பிரமிப்பான அழகை ஏற்படுத்திக் காட்டின.

நடராசர் சபையும் மகாமண்டபத்தில் இருக்க,...."விடுவோமா? ......சாதாரணமா இவருக்கென்றே நாம் சில வினாடிகள் அதிகம் எடுத்துக் கொண்டுதான் வணங்கி வருவோம். அதுபோலவே இப்போது, நன்றாக அவனின் ஆடற் அங்கசைவிலிருந்து வெளிப்படும் தோற்றத்தையும், அதோடு அவைக்கான அருள் மழைகளில் நனைந்தே வெளி வந்தோம்.

ஆலயத்தின் தீர்த்தங்களாக பிரம்ம தீர்த்தம், லட்சுமி தீர்த்தம், சிவகங்கை தீர்த்தம் ஆகியவை உள்ளன. 

தல விருட்சமாக ஆண்பனை விளங்குகிறது.

*தல பெருமை:*
மகத நாட்டு மன்னன் தனஞ்செயன் என்பவன் தனது மகனிடம், *"நான் இறந்த பிறகு எனது அஸ்தி எங்கு மலராக மாறுகிறதோ, அங்கு எனது அஸ்தியை கரைத்து விடு,"* என்ற கூறிவிட்டு மறைந்தான்.

அதன்படி மைந்தன் பல தலங்களுக்கும் சென்றான். இறுதியில் இத்தலம் வந்ததும் அஸ்தி மலராக மாறியதைக் கண்டு அஸதியை இத்தலத்திலுள்ள தீர்த்தத்தில் கரைத்தான். அந்த மன்னனின் சிலை இத்தலத்தில் உள்ளது. எனவே இத்தலம் காசியை விட புனிதமானது என்று புராணங்கள் கூறுகிறது.

*மற்றொரு தல வரலாறு:*  அரசன் ஒருவன் வேட்டைக்குச் சென்றான். விளையாட்டுக்காகத் தான் இறந்து விட்டதாக அமைச்சர் மூலம் பொய்ச் செய்தி சொல்லியனுப்பினான். அச்செய்தி கேட்ட அரசி அதிர்ச்சியுற்று இறந்தாள். மன்னனைப் பழி சூழ்ந்தது. பழி நீங்க சான்றோர்களிடம் ஆலோசனை கேட்டான்.

அவர்களும் நாள்தோறும் ஆயிரம் பேருக்கு உணவளித்தால் அதில் எவரேனும் மகான் "ஒருவர் வந்து உணவுண்டால் அரண்மனை வாயிலில் உள்ள மணி ஒலிக்கும், அப்போது பழிதீரும்" என்று மன்னனுக்குச் சொல்லினர்.

அது கேட்ட மன்னனும் அவ்வாறே செய்து வந்தான். ஒரு முறை அன்னதானம் நடந்து கொண்டிருந்த போது, அசரீரி தோன்றி, *"அன்னதானம் நடக்கும் இக்கோயிலில் நீண்ட காலமாக ஒலிக்காத மணி, தானே ஒலிக்கும். அப்போது மன்னனின் தோஷம் விலகும்"* 'என கூறியது. 

அன்னதானம் தொடர்ந்து நடந்து வர, பட்டினத்தார் ஒரு முறை இக்கோயிலுக்கு அன்னதானம் நடக்கும் நேரம் வந்தார். பசியோடு இருந்த அவர், மடப்பள்ளியில் இருந்தவரிடம் தனக்கு உணவு தருமாறு கேட்டார். அவர் உணவு தர மறுக்கவே, மடப்பள்ளியின் பின் பக்கம் வழிந்தோடும் கஞ்சியை இருகைகளால் அள்ளி குடித்து பசியாறியதாகவும், உடனே இதுநாள் வரை அடிக்காமல் இருந்த மணியானது தானே ஒலிக்க ஆரம்பித்ததாகவும் மற்றொரு தல வரலாறாக இதைக் கூறுகிறது.

அன்னதானமே இன்னும் ஆரம்பிக்க வில்லை, அதற்குள் மணி ஒலித்து விட்டதே என அனைவரும் ஆச்சரியமடைந்து போய் பார்த்தபோது அங்கே பட்டினத்தடிகளை அனைவரும் தரிசித்தனர்.

உடனே மன்னனின் தோஷம் விலகியது. பட்டினத்தாரை மன்னன் சென்று வரவேற்கும் ஐதீக திருவிழா இத்தலத்தில் ஆண்டு தோறும் நடைபெறுகிறது.

*கல்வெட்டுச் செய்தி:*
விக்கிரமசோழன் கல்வெட்டில், இத்தலம் *"இராசராச வளநாட்டு ஆக்கூர் நாட்டு தலைச்சாங்காட்டுத் திருவலம்புரம்"* எனவும், சுவாமி*"வலம்புரி உடையார் எனவும் காணப்படுகிறது.

மற்றொருகல்வெட்டுச் செய்தியொன்றில், பண்டைய நாளில் கோயில்களுக்கு ஆண்களை விற்கும் பழக்கம் இருந்ததென சொல்கிறது.

 *தேவாரப் பாடல் பாடியவர்கள்:*
*சம்பந்தர்*- 3-ல் ஒரு பதிகமும்,
*அப்பர்*-4-ல் ஒரு பதிகமும், 6-ல் ஒரு பதிகமும்,
*சுந்தரர்*-7-ல் ஒரு பதிகமும் ஆக மொத்தம் இத்தலத்திற்கு நான்கு பதிகங்கள்.

*1*"தெண்டிரை தேங்கி யோதம்
சென்றடி வீழுங் காலைத்
தொண்டிரைத் தண்டா்கோனைத்
தொழுதடி வணங்கி யெங்கும்
வண்டுகள் மதுக்கண் மாந்தும்
வரம்புரத்து அடிகள் தம்மைக்
கொண்டுநற் கீதம் பாடக்
குழகா்தாம் இருந்த வாறே"                         

*2.*"மடுக்களில் வாளை பாய வண்டினம் இரிந்த பொய்கைப்
பிடிக்களிறு என்னத் தம்மிற்
பிணைபயின்ற அணைவ ரால்கள்
தொடுத்தநன் மாலை யேந்தித்
தொண்டா்கள் பரவி யேத்த
வடித்தடங் கண்ணி பாகர்
வலம்புரத் திருந்த வாறே" 

*3*தேனுடை மலா்கள் கொண்டு
திருந்தடி பொருந்தச் சோ்த்தி
ஆனிடை அஞ்சும் கொண்டு
அன்பினால் அமரஆட்டி
வானிடை மதியம் சூடும்
வலம்புரத்து அடிமைபள் தம்மை
நான டைந்து ஏத்தப் பெற்று
நல்வினைப்  பயனுற் றேனே"               

*4*"முளைஎயிர் றிளநல் ஏனம்
பூண்டுமொய் சடைகள் தாழ
வளையிற் றினைய நாகம்
வலித்தரை இசைய வீக்கிப்
புளைகயப் போர்வை போர்த்துப்
புனலோடு மதியம் சூடி
வளையில் இளையா் இளையா் ஏத்தும்
வலம்புரத்து அடிகள் தாமே"

*5*"சுரளுறு வரையின் மேலால்
துளங்கிளம் பளிங்கு சிந்த
இருளுறு கதிர்நு ழைந்த
இளங்கதிர் பசலைத் திங்கள்
அருளுறும் அடியர் எல்லாம்
அங்கையின் மலர்கள் ஏந்த
மருளுறு கீதங் கேட்டார்
வலம்புரத்து அடிக ளாரே" 

*6*"நினைக்கின்றேன நெஞ்சு தன்னால்
நீண்டபுன் சடையி னானே
அனைத்துடன் கொண்டு வந்தங்கு
அன்பினால் அமைய ஆட்டிப்
புனைக்கின்றேன் பொய்மை தன்னை
மெய்மைமையைப் புணர மாட்டேன்
எனக்குநான் செய்வ தென்னே
இனிவலம் புரனீரே" 

*7*"செங்கயல் சேல்கள் பாய்ந்து
தேம்பழம் இனிய நாடித்
தங்கயம் துறந்து போய்ந்து
தடம் பொய்கை யடைந்து நின்று
கொங்கையா் குடையும் காலைக்
கொழுங்கனி அழுங்கி னாராம்
மங்கல மனைவியின் மக்கார்
வலம்புரத்து அடிக ளாரே"

*8*"அருகெலாம் குவளை செந்நெல்
அகவிலை ஆம்பல் நெய்தல்
தெருவெலாம் தெங்கு மாவும்
பழம்விழும் படப்பை எல்லாம்
குருகினம் கூடி யாங்கே
கும்மலித் திறகு லர்த்தி
மருவலாம் இடங்கள் காட்டும்
வலம்புரத் தடிகளாரே"                                 

*9*"கருவரை யனைய மேனிக்
கடல்வண்ணன் அவனும் காணான்
திருவரை யனைய பூமேற்
றிசை முகன் அவனும் காணான்
ஒருவரை யுச்சி யேறி
ஓங்கினார் ஓங்கவந்து
அருமையில் எளிமையானார்
அவர்வலம் புரவ னாரே

*10*"வாளெயிறு இலங்க நக்கு
வளர்கயி லாயம் தன்னை
ஆள்வலி கருதிச் சென்ற
அரக்கனை அரைக்கீழ் அன்று
தோளொடு பத்து வாயும்
தொலைந்துடன் அழுந்தவூன்றி
ஆண்மையும் வலியும் தீ்ர்ப்பார்
அவர்வலம் புரவ னாரே.

*திருநாவுக்கரவசு சுவாமிகள் அருளிய ஆறாம் திருமுறை*

*1*"மண்ணளந்த மணிவண்ணார் தாமும் மற்றை
மறையவனும் வானவருஞ்சூழ நின்று
கண்மலிந்த திருநெற்றி யுடையா ரொற்றைக்
கதநாகங் கையுடையார் காணீ ரன்றே
பண்மலிந்த மொழியவரும் யானு மெல்லாம்
பணிந்திறைஞ்சித் தமமுடைய பின்பின் செல்ல
மண்மலிந்த வயல்புடை தம்முடை சூழ் மாடவீதி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"                   

*2*"சிலை நவின்ற தொருகணையாற் புரமூண்று றெய்த
தீவண்ணர் சிறந்திமையோ் இறைஞ்சி யேத்தக்
கொலைநவின்ற களியானை யுரிவை போர்த்துக்
கூத்தாடித் திரிதருமக் கூத்தர் நல்ல
கலைநிவன்ற  மறையவர்கள் காணக் காணக்
கருவிடைமேற் பாரிடங்கள் சூழக் காதல்
மலைமகளும் கங்கையுந் தாமு மெல்லாம்
வலம்புமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"                      

*3*"தீக்கூருந்து திமேனி யொருபால் மற்றை
யொருபாலும் அரியுருவந் திகழ்ந்த செல்வா்
ஆக்கூரில் தான் தோன்றிப் புகுவார் போல
வருவினையேன் நூலுந் தோலுந்
நோக்கா ரொருவிடத்து நூலுந் தோலுந்
துதைத்திலங்குந் திருமேனி வெண்ணீ றாடி
வாக்கால் மறைவிரித்து மாயம் பேசி
வலம்புரமே புக்கங்பே மன்னினாரே"                    

*4*"மூவாத மூக்கப்பாம் பறையிற் சாத்தி
மூவர் உருவாய முதல்வ ரிந்நாள்
கேவாத எரிகணையைச்ஹ சிலைமேற் கோத்த
குழகனார் குளிர்கொன்றை சூடி யிங்கே
போவாரைக் கண்டடியேன் பின்பின் செல்லப்
புறக்கணித்துத் தம்முடைய தஞ் சூழ
வாவா வென வுரைத்து மாயம் பேசி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாதே"                   

*5*"அனலொருகை யதுவேந்தி யதளி னோட
ஐந்தலைய மாநாகம் அரையிற் சாத்திப்
புனல் பொதிந்த சடைக்கற்றைப பொன்போல் மேனிப்
புனிதனார் புரிந்தமரா் இறைஞ்சி யேத்தக்
சின விடையை மேல்கொண்டு திருவாரூருஞ்
சிரபுரமும் இடைமருதுஞ் சோ்வார் போல
மனமுருக வளைகழல மாயம் பேசி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"                   

*6*"கறுத்ததொரு கண்டத்தா் காலன் வீழக்
காலினாற் காய்ந்துகந்த கபாலியார்
குறித்ததொரு தோலுடுத்து முண்டஞ் சாத்தி
முனிகணங்கள் புடைசூழ முற்றந்தோறும்
தெறித்த தொரு வீணையாராய்ச் செல்வார் தம்வாய்ச்
சிறுமுறுவல் வந்தெனது சிந்தை வௌவ
மறித்தொருகால் நோக்காதே மாயம் பேசி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"                   

*7*"பட்டுடுத்துப் பவளம் போல் மேனி யெல்லாம்
பசுஞ்சாந்தங் கொண்ட ணிந்து பாத் நோவ
இட்டெடுத்து நடமாடி யிங்கே வந்தார்க்
கெவ்வரீர் எம்பெருமா னென்றே னாவி
விட்டிடுமா றதுசெய்து விரைந்து நோக்கி
வேறோர் பதிபுகப் போவார் போல
வட்டணைபள் படநடந்தும் மாயம் பேசி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"                   

*8*"வல்லார் பயில்பழனம பாசூ ரென்று
பழனம் பதிபழைமை சொல்லி நின்றார்
நல்லார் நனிப்பள்ளி யின்று வைகி
நாளைப் போய் நள்ளாறு சேர்து மென்றாா்
சொல்லா ரொருவிடமாத் தோள்கை வீசிச்
சுந்ததராய் வெந்தநீ றாடியெங்கும்
மல்லார் வயல்புடை சூழ் மாட வீதி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"              

*9* "பொங்கா டரவொன்று கையிற் கொண்டு
போர்வென் மழுவேந்திப் போகா நிற்பா்
தங்கா ரொருவிடத்துந் தம்மே லார்வந்
தவிர்த்தருளார் தத்துவத்தே நின்றே னென்பர்
எங்கே யிவர் செய்கை யொன்றான் றொவ்வா
என் கண்ணின் நின்றாலா வேடங் காட்டி
மங்குல் மதி தவழும் மாட வீதி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"       

*10*"செங்கண்மால் சிலைபிடித்துச் சேனை யோடுஞ்
சேதுபந் தனஞ்செய்து சென்று புக்கும்
பொங்குபோர் பலசெய்து சென்று புக்கும்
போரரக்கன் நெடுமுடிகள் பொடியாய் வீழ
அங்கொருதன் திவிரலால் இறையே யூன்றி
யடர்த்தவற்கே அருள்புரிந்த அடிக ளிந்தநாள்
வங்கமலி கடல்புடை சூழ் மாட வீதி
வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே"                   

*சுந்தரைமூர்த்தி சுவாமிகள் தேவாரம் (ஏழாம்திருமுறை)*

திருக்கடவூர் வீரட்டத்துப் பெருமானை "நீயேயன்றி யார் எனக்குத் துணையாவர் ? எனப் பகன்றபின் திருவலம்புரம் போந்து இறைவனின் பெருமைகளைத் தெகுத்துக் கூறிப் பெருமானார் ஈண்டுறையும் சிறப்பினையும் இணைத்துக் கூறிப் பதிகம் பாடுவாராயனர்.

*1*எனக்கினி தினைத்தனைப் புகலிடம் அறிந்தேன்
பனைக்கனி பழம்படும் பரவையின் கரைமேல்
எனக்கினி அவன்தமர்க்(து) இனியவன் எழுமையும்
மனக்கினி அவன்தன(து) இடம்வலம் புரமே.                              

*2*புரமவை எரிதர வளைந்தவில் லினன்  அவன்
மரவுரி புலியதள் அரைமிசை மருவினன்
அரவுரி இரந்தயன் இரந்துண விரும்பிநின்(று)
இர(வு)எரி யாடிதன் இடம்வலம் புர்மே.                                        

*3*நீறணி மேனியன் நெருப்புமிழ் அரவின்
கூறணி கொடமழு ஏந்தியோர் கையின்
ஆறணி அவிர் சடை அகழ்வளர் மழலைவெள்
ஏரணி அடிகள்தம் இடம்வலம்                                  

*4*கொங்ணை சுரும்புண நெருங்கிய குளிர்இளம்
தெங்கொடு பனைபழம் படும்இடம் தேவர்கள்
தங்கிடும் இடம்தடம் கடல்திரை புடைதர
எங்கள(து) அடிகள்நல் இடம்வலம் புரமே                                   

*5*கொடுமழு விரகினன் கொலைமலி சிலையினன்
நெடுமதில் சிறுமையின் நிரவவல் லவனடம்
படுமணி முத்தமும் பவளமும் மகச்சுமந்(து)
இடுமணல் அடைகரை இடம்வலம் புரமே                        

*6*கருங்கடக் களிற்றுரிக் கடவுள(து) இடம்கயல்
நெருங்கிய நெடுபெணை அடும்பொடு விரவிய
மருங்கொடு வலம்புரி சலஞ்சலம் மணம்புணர்ந்(து)
இருங்கடல் அடைகரை இடம்வலம் புரமே                       

*7*நரிபுரி காடரங் காநடம் ஆடுவர்
வரிபுரி வரிகுழல் அரிவையொர் பால்மகிழ்ந்(து)
எரிஎரி யாடிதன் இடம்வலம் புரமே                                   

*8* பாறணி முடைதலை கலன்என மருவிய
நீறணி வருதிரை வயலணி பொழிலது
மாறணி வருதிரை வயலணி பொழிலது
ஏறுடை அடிகள்தம் இடம்வலம் புரமே                             

*9*சடசட விடுபெணை பழம்படும் இடவகை
படவட கத்தொடு பலிகலந்(து) உலவிய
கடைகடை பலிதிரி கபாலிதன் இடமது
இடிகரை மணலடை இடம்வலம் புரமே.                          

*10*குண்டிகைப் படப்பினில் விடகினை ஒழித்தவர்
கண்டவர் கண்டுடைத் தண்டிதன் இனமுடை அரவுடன்
தண்டுடைத் தண்டிதன் இனமுடை அரவுடன்
எண்டிசைக்(கு) ஒருசுடர் இடம்வலம் புரமே.

*11*வருங்கல மும்பல பேணுதல் கருங்கடல்
இருங்குலப் பிப்பர்தம் இடமுடைய புரத்தினை
அருங்குலத்(து) அருந்தமிழ் ஊரன்வன்  தொண்டன் சொல்
பெருங்குலத் தவரோடு பிதற்றுதல் பெருமையே. 

*திருவிழாக்கள்:*
தைமாத பரணியில் பிட்சாடனர் திருவிழா, பங்குனி உத்திரம், கார்த்திகை சோமவாரம், விநாயகர் சதுர்த்தி, ஆடிப்பூரம், தை, ஆடி, புரட்டாசி மகாளய அமாவாசை தினங்கள், மார்கழித் திருவாதிரை, சிறப்பாக நடைபெறுகிறது.

*பூசை:* சிவாகம முறையில் இரண்டு கால பூசை.

காலை 8.30 மணி முதல், பகல் 11.00 மணி வரை,

மாலை 5.30 மணி முதல் இரவு 8.00 மணி வரை.
  
*அஞ்சல் முகவரி:*
அ/மி, வலம்புரநாதர்  திருக்கோயில்,
மேலப்பெரும்பள்ளம்,
மேலையூர் அஞ்சல்,
மயிலாடுதுறை RMS.,
தரங்கம்பாடி வட்டம்,
நாகை மாவட்டம்.609 107

*தொடர்புக்கு:*
சிவனடி கண்ணப்பய்யர். 04364- 200890
94864 62947

              திருச்சிற்றம்பலம்.

*நாளைய தலம்...திருச்சலச்சாங்காடு*      

■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
*அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யுங்கள், இறைவன் அவர்களுக்குள்ளிருக்கிறான்.*

Divyanamam 17 - Kaadu Malai Sutri Vandhen - Mrs. Udayalur Kalyanaraman

Sanskrit Joke

सत्यनारायणस्य पूजा पूर्वम् पत्नी पते: पृच्छति .....
भो: भवान् आरति स्मरति वा  ?

पति: - आम् तत् पेलव सुन्दरी बालिका अर्धकपिश नेत्रेण सह 402 गृहे वसति  अपि च wagon R चलति ....

..... सत्यनारायण पूजाया: पूर्वमेव पतये प्रसादं अप्राप्तम् |



Just before the Satyanarayan Puja the wife asks her husband ...,

Wife : Hope you remember Aarti?

Husband : Yes the slim girl with brown eyes who stays in 402 and drives a  wagon R?

.......  before Satyanarayan Puja itself the Husband got Prasad 🤣🤣

Taittiriya Braahmanam

Jaṭāmaṇi-with-Vyākhyāna - Grammar rules for Jata paata

The full text of Jaṭāmaṇi-with-Vyākhyāna can be found here:

Neeyaa..... Naana......... in Vijay TV - Insults Hinduism -

*இந்துக்களை அவமதிக்கும் "மேற்கத்திய ஊடக" நிறுவனம்*

அந்த அழிவுப்பாதையில் ஒரு மைல்கல்லாக ஒரு நிகழ்ச்சியை 11-10-09 அன்று "ஸ்டார் விஜய்"தொலைக்காட்சி அரங்கேற்றியது. "ஸ்டார் விஜய்" ராபர்ட் முர்டாக் என்பவரின் "ஸ்டார் நெட்வொர்க்" குழுமத்தைச் சேர்ந்த, ஹாங்காங்கை தலைமையிடமாகக் கொண்ட நிறுவனம். ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் "நீயா நானா" என்றொரு நிகழ்ச்சியை ஒளிபரப்பி வருகிறது இந்நிறுவனம்.

இந்நிகழ்ச்சியைத் தயாரிப்பவர்கள் "மெர்குரி கிரியேஷன்ஸ்" என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு நிறுவனம். இதன் நிர்வாகத் தலைவராக (CEO) 'திரு.ஆண்டனி' இருக்கிறார். இந்நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்கும் 'கோபிநாத்'என்பவரும் ஒரு ஹிந்து விரோதி என்றே அறியப்படுகிறார். ஒரு கருப்பொருளை எடுத்துக் கொண்டு அதை இரண்டு குழுக்கள் விவாதிப்பதே இந்நிகழ்ச்சி. நிகழ்ச்சியின் இறுதியில் நிறுவனத்தின் நோக்கம் என்னவோ அதையே தீர்ப்பாக கோபிநாத் அறிவிப்பார்.

நாட்டில் விவாதிக்கப் படவேண்டிய பல பிரச்சினைகள் இருக்கும்போதும், இந்நிறுவனம் பல முறை ஹிந்து கலாசாரம், ஹிந்து ஆன்மீகம், ஹிந்து பண்பாட்டின் பழக்க வழக்கங்கள் என்று ஹிந்து மதம் சம்பந்தப்பட்ட கருப்பொருள்களையே விவாதத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டு, விவாதத்தினிடையே அவற்றை கேலி செய்து, நிந்தனை செய்து, அவமதித்து, அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஹிந்துப் பெரும்பான்மையின மக்களின் மனங்களில் சந்தேகம், நம்பிக்கையின்மை போன்ற விஷவித்துக்களை விதைத்து, அவர்களே தங்கள் பண்பாட்டையும், பழக்க வழக்கங்களையும் வெறுத்து ஒதுக்குமாறு செய்வதையே தொழிலாகக் கொண்டிருக்கிறது.

"குலதெய்வ வழிபாடு தேவையா?", என்ற தலைப்பில் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் விவாதம் நடத்தி ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டது. விவாதத்தில் பங்கேற்றவர்கள், பெற்றோர்கள் ஒரு குழுவாகவும் இளைஞர்கள் ஒரு குழுவாகவும். பெற்றோர்கள் குலதெய்வ வழிபாடு தேவை என்றும் இளைஞர்கள் குலதெய்வ வழிபாடு தேவையில்லை என்பது போலவும் ஒளிபரப்பப்பட்ட இந்நிகழ்ச்சி, பார்ப்பவர்கள், குறிப்பாக இளைஞர்கள் மனதில் என்ன மாதிரியான எண்ணங்களை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

அதே போல், "கோவில்களில் வடமொழியில்தான் அர்ச்சனை செய்யவேண்டுமா", "அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாமா" போன்ற தலைப்புகளை உதாரணமாகச் சொல்லலாம். இவ்விவாதங்களில் வைதீக, ஆகம முறைகளைத் தவறாக விமரிசித்தும், பிராம்மண சமுதாயத்தினரை தாக்கியும் கருத்துகள் சொல்லப்பட்டன. பூசாரிகள், குருக்கள் இடையே பகை ஏற்படுத்துவதும், கிராமத் தெய்வங்களை வழிபடுபவர்களை ஹிந்து கலாசாரத்திலிருந்து பிரிப்பதுமே நோக்கம் கொண்டதாக இந்நிகழ்ச்சி அமைந்தது. பிராம்மண கலாசாரமே ஹிந்து கலாசாரம் என்பது போலவும், அதற்கும் தமிழ்க் கலாசாரத்திற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பது போலவும் மக்கள் மனதில் குழப்பம் விளைவிக்கும் விதமாக நடத்தப்பட்டது இந்நிகழ்ச்சி.

இந்த மாதிரியான விவாதங்களில் கலந்து கொள்பவர்கள், குறிப்பாக நிறுவனத்தின் நோக்கத்திற்குச் சாதகமாகப் பேசக்கூடிய அணியில் பங்கு பெறுபவர்கள் அந்நிறுவனத்தால் முன்கூட்டியே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள். இதே கோபிநாத் நடத்திய இதே 'நீயா நானா' நிகழ்ச்சியில் நேரிடையாகப் பங்கேற்ற அனுபவம் எனக்கு உண்டு.

சில சமயங்களில், எதிரணியில் பங்கு பெறுபவர்கள் தொலைக்காட்சியில் தங்கள் முகம் தெரியவேண்டும் என்று அலைபவர்களாக இருப்பர். அந்த இந்துக்கள், நம் கலாசாரத்தை நாமே குறை சொல்கிறோமே, கிண்டல் செய்கிறோமே என்கிற நினைப்பே இல்லாமல், கேனத்தனமாக சிரித்துக் கொண்டும், மடத்தனமாக உளறிக் கொண்டும், தொலைக் காட்சியில் தங்கள் முகம் சில நிமிடங்கள் தெரியவேண்டும் என்பதற்காக தன்மானம், சுயமரியாதை என அனைத்தையும் இழந்து நிற்பதுதான் மிகவும் வேதனை.

இதே போல் தான், கடந்த 11-ஆம் தேதியன்றும் "பெண்கள் தாலி அணிவது அவசியமா" என்ற பொருள் விவாதிக்கப் பட்டது. தாலி தேவையில்லை என்கிற விஷவித்தை மக்கள் மனத்தில் விதைப்பது நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்தவர்களின் நோக்கம். வழக்கம்போல் அந்த நோக்கத்திற்கு ஏற்றவாறு நிகழ்ச்சியை நடத்திச் செல்வது கோபிநாத்தின் நோக்கம்.

எனவே 'தாலி தேவையில்லை' என்கிற அணியில் பேசியவர்கள் முன்னரே தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர்கள் என்பது சொல்லித் தெரியவேண்டிய அவசியமில்லை. இவர்களில் சிலர் ஹிந்து விரோதி என்பதும் 'பகுத்தறிவு'ப் பாசறையில் இருந்து வந்தவர்கள் என்பதும் நிதர்சனம். நிகழ்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய பிரபலம் 'நிர்மலா பெரியசாமி' என்கிற 'முற்போக்கு'ச் சிந்தனையாளர். ஒரு காலத்தில் தொலைக் காட்சிகளில் செய்தி வாசிக்கும்போதே இவரின் லட்சணத்தைப் பலர் பார்த்திருக்கலாம். மற்றபடி இவரைப் பற்றிச் சொல்ல ஒன்றுமில்லை.

 

விவாதங்களில் சொல்லப்பட்ட "முத்தான" கருத்துகள்

 தாலி அணிவது வெறும் மூடநம்பிக்கையே. அதில் தெய்வீகமோ, புனிதத்துவமோ ஒன்றும் இல்லை. அது ஒரு சாதாரண பொருள் தான். பெரும்பான்மையான பெண்கள் இப்போது தாலி அணிவதில்லை.வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் மணமானவர்களாகத் தங்களைக் காட்டிக் கொள்ள விரும்புவதில்லை. எனவே, தாலியை தங்கள் ரவிக்கைக்குள் மறைத்துச் செல்கிறார்கள்.பல பெண்கள் வீட்டை விட்டு வெளியில் கிளம்பும்போது தாலியை வீட்டிலேயே கழற்றி வைத்து விடுகிறார்கள்.பெரும்பான்மையான பெண்கள் இரவில் படுக்கும்போது தாலியைக் கழற்றி வைத்து விடுகிறார்கள்.தாலி என்பது நாய்களின்  உரிமம் போன்றது தான். நாயின் உரிமத்தை அதன் கழுத்தில் தொங்க விடுவதைப்போல் பெண்ணின் கழுத்தில் தாலி தொங்குகிறது. அவ்வளவு தான். (இதைச் சொல்லியது ஒரு கிறுத்துவப் பெண்மணி).

நிகழ்ச்சியினிடையே கோபிநாத் ஒரு பெண்மணியிடம், "மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும்போது, அறுவை சிகிச்சை சமயங்களில் மருத்துவர் தாலியைக் கழற்றச்சொன்னால் கழற்றுவீர்களா?" என்று கேட்க "கழற்றிவிட்டு சிகிச்சை முடிந்த பின்னர் அணிந்துகொள்வேன்" என்று கூறிய பெண்மணியிடம், "மருத்துவர் என்ன செய்யச் சொன்னாலும் செய்வீர்களா?" என்று கேவலமாக ஒரு கேள்வியைக் கேட்டு அந்தப் பெண்மணியை அவமானம் செய்துள்ளார் கோபிநாத்.

நிகழ்ச்சியில், "தாலி தேவையில்லை" என்ற அணியில் பல பெண்கள் தாலியைக் கழற்ற தயாராக இருந்தார்கள். ஒரு 65 வயதான ஒரு முற்போக்கான பெண், 'இங்கேயே இப்போதே தாலியை கழற்றுவீர்களா?' என்று கோபிநாத் கேட்டவுடன் தாலியைக் கழற்றி அவர் கையில் கொடுத்தார். நிகழ்ச்சியின் இறுதியில், 'தலைமை' தாங்கியவர்களில் ஒருவரான "ஓவியா" அந்தப் பெண்ணின் ஆணித்தரமான முடிவுக்குப் பாராட்டி, "சிறந்த பங்கேற்பாளர்" என்ற பரிசு வழங்கி கௌரவித்தார். அப்போது அந்தப் பெண்ணின் 'தைரியத்தையும்' 'பகுத்தறிவையும்' பாராட்டி கையொலி எழுப்புமாறு அனைவரையும் வற்புறுத்தியுள்ளார் கோபிநாத்.

தாலி அணிவது அவசியம்; அது நமது கலாசாரம் என்று அதன் முக்கியத்துவத்தைப் பேசிய எதிரணியினரின் கருத்துக்கள் பல நிகழ்ச்சித் தொகுப்பில் மறைக்கப் பட்டுள்ளன என்பது நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தவர்களுக்கு நிதர்சனமாகத் தெரிந்தது. நிகழ்ச்சியை நடத்திய கோபிநாத் வேண்டுமென்றே தாலிக்கு ஆதரவாகப் பேசியவர்களைக் கேலி செய்துள்ளார். திருமணம் ஆகாத இளம்பெண்கள் மனதிலும் மற்றும் கிராமப்புற பெண்கள் மனதிலும் இந்த நிகழ்ச்சி எந்த மாதிரியான எண்ணங்களை விதைத்திருக்கும் என்பது சொல்லித் தெரியவேண்டிய அவசியமில்லை.

 

தாலியில்லையேல் "பகுத்தறிவு"ம் இல்லை, "சுயமரியாதை"யும் இல்லை.

தமிழகத்தில் திராவிட இயக்கங்கள் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக 'தமிழர் இந்துக்கள் அல்ல' என்கிற பிரசாரத்தை, தொடர்ந்து செய்து வருகின்றன. ஹிந்து கலாசாரம் வேறு, தமிழ் கலாசாரம் வேறு என்று எப்படியெல்லாமோ தமிழ் ஹிந்துக்களை ஏமாற்ற முயற்சி செய்தும் வருகின்றன. இம்மாதிரியான முயற்சிகள் திராவிடக் கட்சிகள் ஆட்சிக்கு வந்ததிலிருந்து அரசு இயந்திரங்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

ஹிந்து கலாசாரத்தைக் கொச்சை படுத்தும் நோக்கத்துடன் இவர்கள் ஆரம்பித்த வழக்கம்தான் "சுயமரியாதைத் திருமணம்" என்பது. சுயமரியாதைத் திருமண இயக்கம் படுதோல்வி அடைந்தது என்பது வேறு விஷயம். நடக்கும் ஒரு சில சுயமரியாதைத் திருமணங்களில் கூட, திருமண மந்திரங்களையும், திருமணத்தை நடத்தும் பிராம்மண புரோகிதரையும், தெய்வ வழிபாடுகளையும்தான் இவர்களால் நிறுத்த முடிந்ததே தவிர "மாங்கல்ய தாரணம்" என்னும் தாலி கட்டும் புனிதச் சடங்கை நிறுத்த முடியவில்லை. திராவிடத் தலைவர்களின் பிறந்த நாள் விழாக்களில் நடத்தப் படும் சுயமரியாதைத் திருமணங்களில் கூட, பெரியார் பள்ளி, அண்ணா கல்லூரி என்கிற பகுத்தறிவுப் பாசறைகளில் பயின்று வந்த அத்தலைவர்கள் தங்கள் கையாலேயே தாலிகளை எடுத்துக் கொடுத்து திருமண வைபவத்தை நடத்துகிறார்கள்.

இந்துக்கள் தரும் ஆலோசனைகள்

11-ஆம் தேதி 'விஜய் டிவி' நடத்திய 'நீயா நானா' நிகழ்ச்சியை அடுத்து 12-ஆம் தேதியும், 13-ஆம் தேதியும், இக்கட்டுரையாளருக்கு பலர் தொலைப்பேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டு தங்கள் வேதனையைப் பகிர்ந்துகொண்டனர். மற்ற சில இந்து இயக்கவாதிகளிடமும் பலர் தங்கள் எண்ணத்தைத் தெரிவித்துள்ளனர். இக்கட்டுரையில் விஜய் டிவி நிகழ்ச்சி ஒரு முக்கிய உதாரணமாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. அந்த உதாரணத்தின்படி விஜய் டிவிக்கும், மற்ற நிறுவனங்களுக்கும் பின்வரும் பொருள்களில் நிகழ்ச்சிகளோ, விவாதங்களோ நடத்துமாறு இந்துக்கள் ஆலோசனைகள் வைக்கின்றனர். இந்த ஆலோசனைகளைச் சவால்களாக எடுத்துக் கொண்டு இந்த நிறுவனங்களின் உரிமையாளர்களும், அதிகாரிகளும் நிகழ்ச்சிகள் தயாரித்து ஆவன செய்வார்களா? இதோ சில தலைப்புகள்:

1)முஸ்லீம் பெண்கள் தங்கள் முகத்தை மூடி பர்கா அணிவது அவசியமா?

2)இஸ்லாமியச் சடங்கான 'சுன்னத்' தேவையா?மொஹர்ரம் தினத்தன்று தங்கள் மார்பில் ரத்தம் வரும் அளவிற்கு அடித்துக் கொள்ளும் மூட நம்பிக்கை அவசியமா?

3)ரமலான் மாத விரதத்தினால் பயன் உண்டா இல்லையா?

4)கிறுத்துவப் பாதிரிமார்கள் பாவாடை அணிவது எதற்காக? அவ்வாறு அணிவது அவசியமா? பாவாடையின் பயன் என்ன?

5)மோதிரம் மாற்றித் திருமணம் செய்து கொண்ட கிறுத்துவ தம்பதியர் பின்னர் அவற்றை அணிவது அவசியமா?

6)தலித் கிறுத்துவர்களுக்கு பேராயர் பதவிகள் கொடுப்பதில்லையே, ஏன்? அவர்களுக்கு தேவாலயங்களில் தனியாக இருக்கைகள் கொடுத்து பிரித்து வைத்திருப்பது ஏன்? அவர்களுக்கு மயானங்களிலும் தனியாக இடம் ஒதுக்குவது ஏன்? உயர் சாதியினர்கள் அவர்களை தங்கள் சர்ச்சுகளில் அனுமதிப்பதில்லையே, ஏன்?

7)மசூதிகளில் முஸ்லீம் பெண்களை அனுமதிப்பதில்லையே, ஏன்?
உயிர்த்தெழுந்து வருவார் என்று சொல்லப்பட்ட இயேசு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகியும் வரவில்லையே, ஏன்?

8)இந்துக் கடவுள்களை சாத்தான்கள் என்றும், இந்து ஆன்மீகச் சடங்குகளை மூடநம்பிக்கைகள் என்றும் பழித்த கிறுத்துவர்கள் சிரிதும் வெட்கமில்லாமல் இந்துக்களின் பழக்க வழக்கங்களைக் காப்பியடித்து கலாசாரக் களவு செய்வது ஏன்?

9)மசூதிகளில் தமிழ் வழிபாடு செய்யாதது சரியா, தவறா? அராபிய மொழி தெரியாத தமிழ் முஸ்லீம்களும், முஸ்லீமாக மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட தமிழர்களும் எந்த மொழியில் தொழுவார்கள்?

இன்னும் பல பொருள்கள் சுட்டிக் காட்டலாம். இம்மாதிரியான பொருள்களில் விவாதங்களும், நிகழ்ச்சிகளும், நடத்த தொலைக்காட்சி நிறுவனங்கள் முன்வருமா? கட்டுரைகள் எழுத பத்திரிகைகள் முன்வருமா? விவாதத்திற்காகச் சுட்டிக்காட்டப்ப்பட்ட மேற்கண்ட தலைப்புகள், தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களின் கோழைத்தனத்தையும், அயோக்கியத் தனத்தையும், மற்றும் ஹிந்துக்களின் வேதனைகளையும், மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகக் கொடுக்கப்பட்டனவேயன்றி, கிறுத்துவ, இஸ்லாமிய மக்களின் மனதைப் புண்படுத்தவதற்காக அல்ல. மேற்கண்ட தலைப்புகளில் விவாதங்கள் நடந்தால் கிறுத்துவர்களும், இஸ்லாமியர்களும் எவ்வளவு தூரம் மனம் புண்பட்டுப்போவார்களோ, அந்த அளவிற்கு இந்துக்கள் புண்பட்டு மனவேதனை அடைந்துள்ளார்கள் என்பதைத் தெரிவிப்பதற்காகவே சொல்லப்பட்டன.