Thursday, April 19, 2018

Satsangam -spiritual story

*குருகுலத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில், தர்மர் ஒருமுறை ஒரு தெரு வழியே நடந்து சென்றார்.*

துரியோதனன், அந்தப் பக்கமாக தேரில் வந்தான். 

தர்மர் நடந்து செல்வதைப் பார்த்து துரியோதனனுக்கு ரொம்ப ஆச்சரியம். 

அரசகுலத்தவன் ஏன் தெருவில் நடக்க வேண்டும்?
 இதுபற்றி அவன் தர்மரிடமே கேட்டு விட்டான்.

 ""அண்ணா! நம்மைப் போன்றவர்கள் தெருவில் நடக்கலாமா? நம்மைப் பெற்றவர்கள் ஆளுக்கொரு தேர் தந்தும் நீ நடந்து செல்கிறாயே! 

இதில் ஏதேனும் விசேஷம் உண்டோ?'' என்றான்.

தர்மர் அவனிடம்,""தம்பி! நாடாளப் போகிறவனுக்கு ஊர் நிலைமை தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும். 

தேரில் போனால் வேகமாகப் போய்விடுவோம். ஒவ்வொரு தெருவாக நடந்தால் தான், நமது நாட்டின் நிலைமை, மக்களின் மனநிலையை அறிந்து கொள்ள முடியும்,'' என்றதும், துரியோதனனுக்கு உள்ளூர பொறாமை எழுந்தது."

"நாடாளப் போவது நானல்லவா! அப்படிப் பார்த்தால் நானல்லவா நடந்து செல்ல வேண்டும், இவன் ஏன் நடக்கிறான்? 

சரி...சரி...இவனைப் போலவே நாமும் நடப்போம்,'' என தேரில் இருந்து குதித்தான்.

மனதுக்குள் குதர்க்கம் இருந்தாலும், அண்ணனுடன் சேர்ந்து நல்லவன் போல் நடந்தான். 

அண்ணன் கவனித்த விஷயங்களையெல்லாம், இவனும் கவனித்துப் பார்த்தான்.

ஓரிடத்தில் ஒரு ஆட்டிறைச்சிக்கடை இருந்தது. கடைக்காரன், ஒரு ஆட்டை அறுத்துத் தொங்க விட்டுக் கொண்டிருந்தான். 

தர்மருக்கு அதைப் பார்க்கவே கஷ்டமாக இருந்தது.""சே...இவனெல்லாம் ஒரு மனிதனா! இவனது காலில் ஒரு முள் குத்தினால் "ஆ'வென அலறுகிறான்.

ஆனால், இந்த ஆட்டின் கழுத்தைக் கத்தியைக் கொண்டு
கரகரவென நறுக்குகிறான். 

ஐயோ! அதன் அவலக்குரல் இவனது காதுகளில் விழத்தானே செய்கிறது! இரக்கம் என்பதே இவன் இதயத்தில் இல்லையா?' ' என்று அவனை மனதுக்குள் திட்டியபடியே நடந்தார்.

அப்போது, அந்தக் கடைக்காரன் இரண்டு இறைச்சித்துண்டுகளை எடுத்தான். 

தன் கடையின் கூரையில் எறிந்தான். தேவையற்ற எலும்புகளை அள்ளினான். தெருவில் நின்ற நாய்க்கு வீசி எறிந்தான். அது மகிழ்ச்சியோடு சாப்பிட்டது. கூரையில் எரிந்த துண்டுகளை ஏராளமான காகங்கள் கொத்தித் தின்றன.

""ஐயோ! தவறு செய்துவிட்டோமே! இவனது தொழில் ஆடு அறுப்பது என்றாலும், மிருகங்களின் மீது இவன் இரக்கம் இல்லாதவன் அல்ல. 

காகங்களுக்கும், நாய்க்கும் உணவிட்டதன் மூலம் இதற்குரிய பிராயச்சித்தத்தை தேடிக்கொள்வதோடு, தர்மத்தையும் பாதுகாக்கிறான். அப்படியானால், இவனைப் பற்றிய தப்பான அபிப்ராயம் என் மனதில் ஏன் ஏற்பட்டது? 

நான் கெட்டவனையும் கூட நல்லவனாகப் பார்ப்பவனாயிற்றே!'' என்று சிந்தித்தபடியே வீடு சென்றார்.

நிஜத்தில் நடந்தது என்ன தெரியுமா?

இவர் தனியாக நடந்து போயிருந்தால் இப்படிப்பட்ட எண்ணமே வந்திருக்காது. 

ஆனால், துரியோதனன் கூட வந்ததால் அவனது கெட்ட குணம் காற்றில் பரவி, தர்மரையும் பாதித்து விட்டது.

இதனால் தான் "துஷ்டனைக் கண்டால் தூர விலகு' என்றார்கள். 

துஷ்டனால் நமக்கு ஆபத்து வருகிறதோ இல்லையோ...

அவர்களின் காற்றுப்பட்டால் நம் குணமும் மிருகநிலைக்கு சற்று நேரமாவது மாறி விடுமாம்!

அதனால் தான் அப்படி ஒரு பழமொழியே வந்தது.

இனியேனும், நல்லவர்களுடன் மட்டும் சேர்க்கை வைத்துக் கொள்வீர்கள் தானே!

*"வாழ்க வளமுடன்"*

Stay longer in investment -joke

An Arab falls in love with a Gujarati girl and decides to meet her father.

Arab: Your daughter is beautiful and I love her. If you  let me marry her I will give u gold equal to her weight.

Gujrati : I need time.

Arab : To think?

Gujrati : No no...to increase her weight  .....😜

Investments always gives you better returns if you hold them for longer term, though FM has decided to tax you for long term gains too.

Ustad Bismillah Khan - Says GOD is one

https://www.youtube.com/watch?v=tkB6qnASmQc



Says Sur is one, so also GOD. is one.
Despite having conferred Bharat Ratna he is very humble..
He practiced in Hindu temples at Varanasi

Mani sastry -Periyavaa

திருவண்ணாமலை மாவட்டம் திருக்கோவிலூருக்கு அருகே உள்ள டி.கொளத்தூர் கிராமத்தைச் சொந்த ஊராகக் கொண்டவர் மணி சாஸ்திரி. சுமார் 40 வருடங்களுக்கு முன் காஞ்சி மடத்தோடு தொடர்பு கொண்ட பலருக்கும் இவரைத் தெரிந்திருக்கும். சுத்தமான வைதீகக் குடும்பம். பொருளாதார ரீதியாக மிகவும் கஷ்டப்பட்ட குடும்பம். இருந்தாலும் தான் கொண்ட ஆசார அனுஷ்டானங்களை என்றென்றும் விடாமல், தொடர்ந்து மேற்கொண்டவர் மணி சாஸ்திரி. இவரது ஒட்டுமொத்த குடும்பமே மகா பெரியவா சேவையில் பூரித்து திளைத்தது.

இவருடைய அண்ணன் – ஹரிஹர சாஸ்திரி ஒரு காலத்தில் மயிலாப்பூரில் வைதீக காரியங்களில் மிகவும் பிரபலமாக விளங்கியவர். இவர்களுடைய தம்பியான சந்துரு சாஸ்திரி பெசண்ட் நகர் ஸ்ரீரத்னகிரீஸ்வரர் கோயிலில் பூஜகராக இருந்தார்.

1979-களில் ராஜ்தூத் பைக் ஒன்று வாங்கினார் ஹரிஹரசாஸ்திரி. அப்போது அந்த விஷயம் மீடியாக்களில் மிகவும் பிரபலமாகப் பேசப்பட்டது. காரணம் – வைதீகம் போன்ற தொழிலில் இருப்பவர்கள் அப்போது சொந்தமாக வாகனங்கள் வைத்துக் கொள்வது பெரும்பாலும் வழக்கத்தில் இல்லை. வைதீகக் காரியங்களில் இருக்கும் பலர் இன்றைக்கு பைக், கார் போன்ற வாகனங்கள் வைத்துக் கொள்வது சகஜம். ஆனால் நாற்பது வருடங்களுக்கு முன் எல்லாமே நடையாத்தைரை தான். கொஞ்சம் தொலைவு நடக்கவேண்டும் என்றால் தான் பேருந்துகளில் பயணிப்பார்கள்.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் பைக் வாங்கிய விஷயத்தை அப்போது பிரபலமாக இருந்த இல்லஸ்ட்ரேடட் வீக்லி இதழ் 'பைக் வாங்கிய முதல் சாஸ்திரி' என்று இவரது படத்தையும் போட்டு செய்தி வெளியிட்டது. மஹாபெரியவா கூட இது பற்றி 'என்ன ஹரிஹர சாஸ்திரியாரே…பைக் வாங்கிட்ட போலிருக்கு' என்று விசாரித்தாராம். இது ஒரு துணுக்குத் தகவல் தான். அனுபவத்துக்கு வருவோம்.

1983-ல் சென்னை பெசண்ட் நகரில் ஒரு வாடகை வீட்டில் குடியிருந்தார் மணி சாஸ்திரி. மாதாமாதம் சுமார் 400 ரூபாய் வாடகை. மஹாபெரியவா சேவைக்காக அவ்வப்போது காஞ்சிபுரம் சென்று பெசண்ட் நகர் வீட்டுக்குத் திரும்பி வருவது வழக்கம். பெரியவா காஞ்சிமடத்தில் இருக்கும் காலகட்டங்களில் குடும்பத்துடன் சென்று சேவை செய்வார் மணி சாஸ்திரி.

ஒருமுறை பெசண்ட்நகர் வீட்டில் இருந்த மணிசாஸ்திரி திடீரென உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டார். நன்றாக இருந்தவருக்குத் திடீரென என்ன ஆயிற்று என்று குழம்பிய வீட்டார், தங்கள் குடும்பத்துக்கு மிகவும் பழக்கமான டாக்டர் பி.ஆர்.ஷெட்டியிடம் அழைத்துப் போனார்கள். மணிசாஸ்திரியைப் பரிசோதித்துப் பார்த்த ஷெட்டி இவரை உடனடியாக ஒரு நல்ல மருத்துவமனையில் அனுமதிக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதை உணர்ந்தார். ஆனாலும் மணிசாஸ்திரியின் பொருளாதார நிலை பற்றி நன்கு அறிந்தவர் ஷெட்டி. எனவே தன் கைப்பட ஒரு லெட்டர் எழுதிக் கொடுத்து அடையாறு பகுதியில் இருக்கும் வி.ஹெச்.எஸ்.மருத்துவமனையில் சேரச் சொல்லி அனுப்பினார்.

அதன்படி பதறிப் போனவர்கள், மணி சாஸ்திரியை அழைத்துக் கொண்டு V.H.S.மருத்துவமனைக்கு விரைந்தார்கள். அட்மிஷனும் உடனடியாகக் கிடைத்தது. பலதரப்பட்ட மருத்துவர்களும் வந்து மணிசாஸ்திரியைப் பரிசோதித்தார்கள். ஏராளமான சோதனைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அதன் முடிவில் உடலில் எக்கச்சக்க காம்ப்ளிகேஷன் இருப்பதாகச் சொன்னார்கள். ஒருவாரம் இங்கேயே சிகிச்சை செய்வோம். அதன் பிறகு பார்ப்போம் என்றார்கள்.

மணி சாஸ்திரிகளிடம் இருந்து பேச்சே இல்லை. உடலில் எந்தச் செயல்பாடும் இல்லை. குடும்பத்தினர் அனைவரும் கலங்கினர். மஹாபெரியவாளுக்கு சேவை செய்தே தேய்ந்து போன இந்த தேகத்தை அந்த மகானே திரும்பக் கொண்டு வரவேண்டும் என்று கண்ணீர் மல்கப் பிரார்த்தித்தனர்.

டாக்டர்கள் சொன்ன ஒரு வாரம் முடிந்தது. ஆனால் மணி சாஸ்திரியின் உடலில் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை. மருத்துவர்கள் தோற்றுப் போயினர். இந்த நிலையில் 'நாளை இவரை வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றுவிடுங்கள்' அதுதான் நல்லது' என்று சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லாமல் சொன்னார்கள் டாக்டர்கள். அடுத்து என்ன செய்வது என்றே அந்தக் குடும்பத்தினருக்குப் புரியவில்லை. கண்ணீர் மல்க நின்றனர் அனைவரும்.

அப்போது ஹரிஹர சாஸ்திரி மருத்துவமனைக்கு வந்தார். படுக்கையில் மலங்க மலங்க முழித்துக் கொண்டிருந்த தம்பி மணிசாஸ்திரியிடம் சென்றார். தம்பியை இந்த நிலையில் பார்க்கவே பரிதாபமாக இருந்தது அவருக்கு. 'கவலைப்படாதடா….உனக்கு ஒண்ணும் இல்லை. காஞ்சிபுரம் போய் பெரியவாளைப் பார்த்திட்டு வருவோம் வாடா' என்றார் தம்பியிடம் சுவாதீனமாக. மணிசாஸ்திரியிடம் இருந்து இதற்கு எந்தப் பதிலும் இல்லை. கேட்கக் கூடிய கேள்வியை உள்வாங்கிக் கொள்பவர்களால்தானே பதில் சொல்லமுடியும்? இப்போது தான் மணி சாஸ்திரி அந்த நிலையில் இல்லையே.

உடன் இருந்த மருத்துவர்களும் குடும்பத்தினரும் பதறிப் போனார்கள். உடலில் அசைவே இல்லாமல் இருக்கும் இவரை எப்படி காஞ்சிபுரத்திற்குக் கூட்டிப் போவது? அது ரொம்பவும் ஆபத்தானது என்று சட்டென்று மறுத்துப் பேசினார்கள். ஹரிஹர சாஸ்திரியைக் கடிந்து கொள்ளவும் செய்தார்கள்.

மணி சாஸ்திரி வராவிட்டால் என்ன? அவன் சார்பாக நானே போய் மஹாபெரியவாளைப் பார்த்துப் பேசிவிட்டு வருகிறேன். அந்தக் கருணை தெய்வம் தான் இவனை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும். நிச்சயம் இவனைக் காப்பாற்றும் என்று ஹரிஹர சாஸ்திரி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அவரையும் அறியாமல் அவரது கண்கள் கலங்கின. இருந்தாலும் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டார்.

தம்பி மணி சாஸ்திரியை அவர் முன்பு இருந்த பழைய உற்சாக நிலையில் பார்த்துவிடத் துடித்தார் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள். 'மணி சாஸ்திரியை எப்படியாவது காஞ்சிபுரம் கூட்டிப்போனால், மகா பெரியவாளைப் பார்த்ததுமே எழுந்து உட்கார்ந்து விடுவான். ஆனால், அவன் இப்போது இருக்கும் நிலையில் காஞ்சிபுரத்துக்கு எப்படிக் கூட்டிப்போவது?' என்று தீவிரமாக யோசித்தார் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள்.

'மணி சாஸ்திரியை எப்படியாவது காரில் உட்கார வைத்து காஞ்சிபுரம் கூட்டிப் போய் விடுவது' என்ற ஹரிஹர சாஸ்திரிகளின் கருத்தை, குடும்பத்தினர் உட்பட மருத்துவர்கள் எவருமே ஏற்கவில்லை. அது மணி சாஸ்திரியின் தற்போதைய உடல் நிலைக்கு உகந்ததல்ல என்று கருத்து தெரிவித்தனர் அடையாறு வி.ஹெச்.எஸ். மருத்துவர்கள்.

"சரி… மணி சாஸ்திரியின் சார்பாக நான் காஞ்சிபுரம் புறப்படுகிறேன். அந்தக் கருணை தெய்வத்திடம் கண்ணீர் மல்க வேண்டுகிறேன். பயன் இல்லாமலா போகும்?" என்று திடமான நம்பிக்கையுடன் தன் குடும்பத்தினரிடம் சொன்ன ஹரிஹர சாஸ்திரிகள், அன்று இரவே காஞ்சிபுரம் கிளம்பத் திட்டமிட்டார்.

இவர்களின் குடும்பத்தின் மீது அபாரமான அன்பும் தீவிர மரியாதையும் கொண்ட, 'பெசன்ட் நகர் ரத்னகிரீஸ்வரர் ஆலய நிர்வாகத்தைச் சேர்ந்த அன்பர்கள் உதவ முன்வந்தார்கள். அவர்களின் முயற்சியால் பயணத்துக்கு ஒரு காரும் ஏற்பாடானது. அந்த காரில் ரத்னகிரீஸ்வரர் ஆலய நிர்வாகத்தைச் சேர்ந்த பிரமுகர்கள் ஹரிஹர சாஸ்திரிகளுடன் காஞ்சிபுரம் புறப்படத் தயாரானார்கள்.
ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் சென்னையில் இருந்து காஞ்சிபுரம் புறப்படத் தயாரான அதே இரவு. நேரம் மணி 11. இப்போது காஞ்சிபுரம் ஸ்ரீசங்கர மடத்துக்கு வருவோம்.

மடத்தில் பூஜைகளைப் பார்த்துவிட்டு, மஹா பெரியவாளையும் தரிசித்துவிட்டு, இரவு ஆகாரத்தையும் முடித்து, பக்தர்கள் பலரும் தங்களது ஊர்களுக்குப் புறப்பட்டு விட்டிருந்தார்கள். மடத்திலேயே தங்கி மறுநாளும் மஹா ஸ்வாமிகளைத் தரிசனம் செய்ய வேண்டும் என்கிற ஆசையும் அனுக்கிரகமும் உள்ளவர்கள் மட்டும் மடத்தில் இரவு தங்கி இருந்தார்கள். நேரம் ஆகி விட்டபடியால், அவர்களும் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட அறைக்கு உறங்கப் போய்விட்டார்கள்.

கிட்டத்தட்ட காஞ்சி மடமே அமைதியான சூழ்நிலையில் இருந்தது. இரவு காவல் காக்கும் பணியில் உள்ள வாட்ச்மேன், மடத்தின் பிரதான கதவைப் பூட்டுவதற்காக முனைந்து கொண்டிருந்தார். இந்த நேரம் பார்த்து, ஒரு சீடனை அனுப்பி அந்த வாட்ச்மேனைக் கூட்டிவரச் சொன்னார் மகா பெரியவா.

'கதவைப் பூட்டுகிற வேளையில் பெரியவா வரச் சொல்கிறாரே…. ஏதாவது விஷயம் இல்லாமல் இருக்காது' என்று தனக்குள் பரபரத்த வாட்ச்மேன், தலையில் கட்டியிருந்த முண்டாசை அவிழ்த்து அவசர அவசரமாக இடுப்பில் சுருட்டிக் கட்டிக் கொண்டு, மடத்துக்குள் விரைந்தார்.

பெரியவாளைப் பார்த்ததும் பெரிதாக ஒரு கும்பிடு போட்டார்.
பிறகு வாட்ச்மேனிடம் பெரியவா, "கதவைப் பூட்டிடாதே… மெட்ராஸ்லேர்ந்து ஹரிஹர சாஸ்திரி இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இங்கே வருவான். கதவைப் பூட்டிட்டா அவனுக்குக் கஷ்டமா போயிடும். அவன் வந்தப்பறம் பூட்டிக்கோ" என்று சொல்ல, பெரியவாளின் ஞான திருஷ்டியைக் கண்டு பரவசப்பட்ட வாட்ச்மேன், "அப்படியே ஆகட்டும் சாமீ" என்று மீண்டும் கும்பிடு போட்டு, வெளியே நடந்தான்.

மடத்தின் மெயின் 'கேட்' அருகே வந்தவன், கதவைப் பூட்டாமல், அங்கேயே ஒரு மர நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டான்.

நேரம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

மணி நள்ளிரவு பன்னிரண்டை நெருங்கியது.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் சென்னையில் இருந்து புறப்பட்டு வந்த அந்த கார், காஞ்சி ஸ்ரீமடத்தின் வாசலில் 'கிறீச்'சிட்டு நின்றது.

இதைத்தானே வாட்ச்மேனும் எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்?!

முதலில் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் காரில் இருந்து இறங்க, வாட்ச்மேன் பரவசமானான். "வாங்க ஐயரே… நீங்க இன்னிக்கு ராத்திரி, மடத்துக்கு வருவீங்கன்னு சாமீ இப்பதான் அரை மணி நேரம் முன்னே சொன்னாரு… உங்களுக்காகக் கதவைக்கூட பூட்ட வேண்டாம்னு சாமீ சொல்லிச்சு. வாங்க, வாங்க" என்று வரவேற்றான். ஹரிஹர சாஸ்திரிகளை முன்னே அறிந்தவர்தான் இந்த வாட்ச்மேன்.

தன்னுடன் வந்த ஸ்ரீரத்னகிரீஸ்வரர் ஆலய பிரமுகர்களைப் பார்த்து, "மடத்துக்கு இன்னிக்கு நாம வரப்போறோம்னு பெரியவாளுக்கு நியூஸ் கொடுத்திருந்தேளா?" என்று கேட்டார் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள்.

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு உதட்டைப் பிதுக்கினர்.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் மெய்சிலிர்த்துப் போனார்.

"மகா பெரியவாளே…" என்று நா தழுதழுக்க, அந்தக் கலியுக பரமேஸ்வரனின் திருநாமம் உச்சரித்து மடத்தின் வாசலுக்கு சாஷ்டாங்கமாக ஒரு நமஸ்காரம் செய்தார். இதுவே ஒரு நல்ல சகுனமாகப் பட்டது அவருக்கு!

மெல்லிய விளக்கொளியில் இருந்த ஸ்ரீமடத்துக்குள் அவர்கள் நுழைந்தனர்.

அப்போது ஒரு சிஷ்யன் வேகமாக இவர்களிடம் வந்து, "மாமா… பெரியவா உங்களுக்காகக் காத்திண்டிருக்கா… உள்ளே கூட்டிண்டு வரச் சொன்னா" என்றான், அடுத்தகட்ட அதிரடியாக.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகளுக்கும் அவருடன் வந்தவர்களுக்கும் அடுத்த அதிர்ச்சி. 'நாம் வரப்போவது பெரியவாளுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது. இதுவாவது பரவாயில்லை. வந்தவுடனே நம்மைப் பார்க்க வேண்டும் என அந்தப் பரப்பிரம்மம், இரவில்கூட ஓய்வெடுக்காமல் காத்துக் கொண்டிருக்கிறதே!'

சிஷ்யன் முன்னால் நடக்க, பரபரவென்று அவனைப் பின்தொடர்ந்தார்கள் அனைவரும்.

பெரியவா அமர்ந்திருந்த அந்தக் குடிசையின் வாசலுக்குச் சென்றதும், சிஷ்யன் ஒதுங்கிக் கொண்டான். ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் உள்ளே காலடி எடுத்து வைத்ததும், "வாப்பா ஹரிஹரா… ராத்திரி வேளைல வந்திருக்கே. முக்கியமான ஜோலின்னு, துணைக்கு ஆசாமிங்களையும் கூட்டிண்டு கார்லயே வந்திட்டியோ?" என்று அந்த மகா முனிவர், இவர்களைப் பார்த்து இயல்பாகக் கேட்டார்.
"அது வந்து பெரியவா…" என்று ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் மெள்ள விஷயத்தைச் சொல்லத் துவங்க … "முதல்ல எல்லாரும் உக்காருங்கோ. ஆகாரமெல்லாம் ஆயிடுத்தோல்யோ? இல்லேன்னா அரிசி உப்புமா ரெடி பண்ணச் சொல்லட்டுமா?" என்று கேட்டார் பெரியவா.

"எல்லாம் ஆச்சு பெரியவா. எதுவும் வேண்டாம்" என்றவர்கள், தரையில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்தார்கள்.

"பெரியவா… என் தம்பி மணி சாஸ்திரி ஒடம்பு முடியாம படுத்திண்டிருக்கான். இன்னிக்கோ, நாளைக்கோன்னு டாக்டர்கள் நாள் குறிச்சிட்டுப் போயிட்டா…" என்று அடுத்து எதோ சொல்ல வந்த ஹரிஹர சாஸ்திரிகளை பெரியவா இடை மறித்தார். "ஏண்டா… இப்ப அவனை, தனியா விட்டுட்டா எல்லாரும் இங்க வந்திருக்கேள்?" என்று திகைப்புடன் கேட்டார்.

பெரியவாளின் கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல முடியாமல் துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது ஹரிஹர சாஸ்திரிகளுக்கு.

சில விநாடிகள் தியானத்துக்குப் பிறகு பெரியவா திருவாய் மலர்ந்தார். "அசடே… இந்தப் பிரசாதத்தைக் கொண்டுபோய் மணிகிட்ட கொடு. எல்லாம் காமாட்சியோடது" என்று பிரசாதத் தட்டுகள் இருந்த பக்கம் கைநீட்டிக் காண்பித்தார்.

அங்கே-

நாலைந்து மூங்கில் தட்டுகள். அதில் ஏராளமான புஷ்பங்கள், மாலைகள், விதம்விதமான பழங்கள், விபூதி, குங்குமம் என்று அனைத்தும் ஃபிரஷ்ஷாக இருந்தன. மூங்கில் தட்டின் விளிம்புகூட கண்களில் படவில்லை. அந்த அளவுக்குப் பிரசாதங்கள் அனைத்தும் அடர்த்தியாக – மூங்கில் தட்டையே முழுவதுமாக அடைத்துக் கொண்டிருந்தன.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகளும் பெரியவாளிடம் இருந்து தன் வாழ்க்கையில் எத்தனையோ முறை பிரசாதங்களைப் பெற்றிருக்கிறார். ஆனால், இது போன்றதொரு பிரசாதங்களை – தூக்க முடியாத அளவுக்கு – அவர் பெற்றதே இல்லை.

எல்லோரும் பெரியவாளின் திருப்பாதங்களுக்கு நமஸ்காரம் செய்தார்கள். அனைவரையும் ஆசீர்வதித்தார் மகா பெரியவா.

"பெரியவா உத்தரவு கொடுத்தா, பிரசாதங்களை எடுத்துண்டு இப்பவே மெட்ராஸ் கௌம்பிடுவோம். மணி ரொம்ப சந்தோஷப்படுவான்" என்று தரையில் இருந்து, மெள்ள எழுந்தபடி கேட்டார் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள்.

"அவசரப்படாதே… மணி சாஸ்திரி பத்திரமா இருப்பான். அகால வேளை. இங்கேயே படுத்துண்டுட்டு விடிகார்த்தால வெளிச்சம் வர ஆரம்பிச்சவுடனே கௌம்புங்கோ" என்றார் மகா ஸ்வாமிகள்.

"உத்தரவு பெரியவா" என்றபடி, வந்தவர்களுடன் சேர்ந்து தானும் மூங்கில் தட்டுகளைச் சுமந்தபடி அங்கிருந்து வெளியே வந்தார் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள். மடத்தின் ஒரு மூலையில் – தலைமாட்டில் பிரசாதத் தட்டுகளை வைத்துவிட்டு மேல்வஸ்திரத்தைத் தரையில் விரித்து, லேசாகக் கண் அயர்ந்தனர்.

புரண்டு புரண்டு படுத்தார்களே தவிர, எவருக்கும் தூக்கம் வரவில்லை.

பொழுது விடிந்தவுடன் இந்தப் பிரசாதங்களைக் கொன்டுபோய் தம்பி மணியிடம் சேர்க்க வேண்டும் என்பதே ஹரிஹர சாஸ்திரிகளின் நினைப்பாக இருந்தது. 'அவன் இந்நேரம் எப்படி இருக்கிறானோ? பெரியவாளின் ஆசியுடன் தேறி விடுவானா?" என்றெல்லாம் இவரது எண்ணம் இங்கும் அங்கும் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு மடத்தின் வாசலில் சாணம் தெளித்து, கோலம் போடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் உட்பட அனைவரும் காருக்கு வந்துவிட்டனர். டிரைவரும் தயாராகவே இருந்தார்.

பிரசாதங்களைச் சுமந்தபடி அந்த கார், அடையாறு வி.ஹெச்.எஸ். ஆஸ்பத்திரியை நோக்கிப் பறந்தது. பெரியவாளின் பிரசாதத் தட்டு ஒன்றைத் தன் மடியில் வைத்திருந்த ஹரிஹர சாஸ்திரிகள், ஏதோ பெரியவாளே தன்னுடன் பயணித்து வருவதுபோல் உணர்ந்தார்.

காலை சுமார் ஏழரை மணிக்கு அடையாறு வி.ஹெச்.எஸ். ஆஸ்பத்திரிக்குள் அந்த கார் நுழைந்தது. காரில் இருந்து இறங்கியவர்கள், தங்களால் முடிந்த தட்டுகளைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு மணி சாஸ்திரி இருந்த வார்டை நோக்கி நடந்தனர்.

மலர்களும் மாலைகளும் நிரம்பிய அந்த மூங்கில் தட்டில் இருந்து கிளம்பிய திவ்யமான நறுமணம், மருத்துவமனையின் சூழலையே மாற்றியது.

எதிர்ப்பட்ட மருத்துவர்களும் நர்ஸ்களும், காஞ்சி ஸ்ரீமடத்தில் இருந்து மகா பெரியவா ஆசியுடன் இந்தத் தட்டுகள் வந்துள்ளன என்பதை அறிந்து, அதைத் தொட்டுத் தங்கள் கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டனர். சிகிச்சை பெற்று வரும் நோயாளிகளுக்கு உதவுவதற்காக வந்திருந்த சில உறவுக்கார அன்பர்கள், அதற்கு நமஸ்கரிக்கவே செய்தனர்.
இந்தக் களேபரங்களை எல்லாம் தாண்டி மணி சாஸ்திரி அட்மிட் ஆகி இருந்த வார்டுக்குள் இவர்கள் செல்வதற்குச் சில நிமிடங்கள் கூடுதலாகவே ஆயின.

'தம்பி மணி சாஸ்திரி நேற்றைய இரவுப் பொழுதை எப்படிக் கழித்தானோ? அவனுடைய தற்போதைய நிலை எப்படி இருக்கிறது?' என்றெல்லாம் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் மனம் கன்னாபின்னாவென்று அலைந்தது.

இதோ ஹரிஹர சாஸ்திரிகள், மணி சாஸ்திரி அட்மிட் ஆகி இருந்த வார்டுக்குள் நுழைந்துவிட்டார். பிரசாத மணம், அந்த அறைக்குக் கூடுதல் பிரகாசம் தந்தது. சூழலையே இதமாக்கியது.

"தம்பீ மணி…" என்று கூப்பிட்டுக் கொண்டே வார்டுக்குள் முதலில் நுழைந்த ஹரிஹர சாஸ்திரி ஏகத்துக்கும் அதிர்ந்துவிட்டார்

ஹரிஹர சாஸ்திரிகளுடன் காஞ்சிபுரத்தில் இருந்து திரும்பியவர்களும் மடத்தில் இருந்து பெரியவாளின் அனுக்ரஹமாகக் கிடைத்த பிரசாதங்களைக் கைகளில் சுமந்திருந்தனர். 'மணி சாஸ்திரியின் கையில் எப்படியாவது இந்தப் பிரசாதங்களைக் கொடுத்து, மஹாபெரியவாளின் அருள் அவனுக்குக் கிடைக்கவைக்க வேண்டும். பிரசாதமாகக் கொண்டு வந்திருக்கும் ஓரிரு பழங்களை நறுக்கி, அவனுக்கு உட்கொள்ளக் கொடுக்க வேண்டும். விபூதி பிரசாதத்தை அவன் நெற்றியில் இட்டுவிட்டு, தினமும் தலைமாட்டுக்கு அருகில் வைக்கச் சொல்ல வேண்டும்' என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தார் அவரது அண்ணனான ஹரிஹர சாஸ்திரிகள்.

மணிசாஸ்திரி இருந்த வார்டுக்குள் நுழைந்ததும், ஏகத்துக்கும் அதிர்ந்து விட்டார் ஹரிஹர சாஸ்திரி. உடல் நலம் முடியாமல் – நோயின் உக்கிரமம் தாளாமல் சுருண்டு படுத்திருப்பான் மணி சாஸ்திரி என்று சென்றவருக்கு, அவர் ஜம்மென்று நிமிர்ந்து பெட்டில் உட்கார்ந்திருந்ததால் அதிர்ச்சி இருக்காதே பின்னே?! அது மட்டுமல்ல… 'வாப்பா ஹரிஹரா… எங்கேர்ந்து வர்றே? என்று மணி சாஸ்திரி குரலில் பிசிறு இல்லாமல் கேட்ட கேள்வியைத் தன் காதுகளில் வாங்கிக் கொள்ளவில்லை ஹரிஹர சாஸ்திரி.

தம்பியை இந்த நிலையில் பார்த்ததும், ஹரிஹர சாஸ்திரிக்குப் பேச்சே எழவில்லை. கண்களில் நீர் கசிய ஆனந்தப்பட்டார். நெகிழ்ச்சியில் பூரித்தார். காஞ்சி மடத்துக்குச் சென்று பெரியவா தரிசனம் முடித்து வந்திருக்கும் வேளையில் இப்படி ஓர் அற்புதமா என்று எண்ணி, அந்த நடமாடும் தெய்வத்தை ஒரு கணம் இருந்த திசையில் இருந்தே மனமுருக வேண்டிக் கொண்டார். மானசீக நமஸ்காரத்தைத் தெரிவித்தார்.

பிற்கௌ தன் இயல்புக்கு வந்த ஹரிஹர சாஸ்திரி 'என்ன மணி எப்படிடா இருக்கே? இப்படித் திடீர்னு எழுந்து பெட்ல உக்காந்திண்டிருக்கியே..உன்னால முடியறதா? டாக்டருங்க பார்த்தா ஏதானும் சொல்லப் போறா' என்று வேகவேகமாக நடந்து பெட்டில் மணிசாஸ்திரியின் அருகில் உட்கார்ந்து கொண்டார் ஹரிஹர சாஸ்திரி. கூடவே நர்ஸ், மற்றும் டாக்டர்களின் அனுமதி பெறாமல் எழுந்து உட்கார்ந்து தன்னை சிரமப்படுத்திக் கொள்கிறானோ என்றும் கவலைப்பட்டார் ஹரிஹர சாஸ்திரி.
'ஒண்ணும் கவலைப்படாதீங்கோ…நான் நல்லா இருக்கேன். நேத்து ராத்திரி வரைக்கும் என்னால எதுவும் முடியாம இருந்தது. இன்னிக்கு முடியறது. எழுந்து உட்கார்ந்தேன்' என்றார் மணி சாஸ்திரி.

'எப்படிடா முடியறது? இந்த நாள் வரைக்கும் எங்களையெல்லாம் இப்படிக் கவலைப்பட வெச்சுட்டியேடா…உனக்கான நாளையும் டாக்டருங்க குறிச்சிக்கும்படியா வெச்சுட்டியேடா' என்று மணி சாஸ்திரியை ஆதுரமாகப் பற்றிக் கொண்டு கண்ணீர் உகுத்தார் ஹரிஹர சாஸ்திரி.

'எனக்கு ஒன்னும் இல்லேண்ணா… நேத்து ராத்திரி பெரியவா இங்கே வந்தா…' மணி சாஸ்திரி இப்படிச் சொல்லத் துவங்க மிரண்டு போனார் ஹரிஹர சாஸ்திரி.

'என்ன சொல்றே..பெரியவா இங்கே வந்தாளா? எந்தப் பெரியவா?

என்னண்ணா இப்படிக் கேக்கறேள்? நமக்கு எல்லாம் பெரியவான்னா யாரு? காஞ்சி தெய்வம் தான். சாட்சாத் அந்தப் பெரியவா இங்கே வந்தா…'

வந்தாரா… இந்த ஆஸ்பத்திரிகு வந்தாரா…என்ன சொன்னார்? ஹரிஹர சாஸ்திரியால் அதற்கு மேல் அமைதியாக இருக்க முடியவில்லை. தம்பி சொல்லப் போகும் பதிலுக்காக ஆவலுடன் காத்திருந்தார்.

'ராத்திரி ரெண்டு மணி இருக்கும். தூக்கம் வராம பொரண்டு பொரண்டு படுத்தேன். திடீர்னு அதிகார தொனியில் ஒரு குரல் – 'மணி எழுந்து உட்கார்டானு. பொசுக்குன்னு எழுந்து பார்த்தா யாருமே இல்லை. எதோ பிரமையோன்னு திரும்பப் படுத்துட்டேன். அப்புறமும் அதே அதிகாரக் குரல் – 'மணி..உனக்கு ஒண்ணுமே இல்லை. நீ ஆரோக்கியமா இருக்கே.எழுந்து உட்கார்டா' தூக்கிவாரிப்போட்டது எனக்கு.

மஹாபெரியவா என் முன் தோன்றி சொன்னார். 'ஜய ஜய சங்கர'னு கன்னத்துல போட்டுண்டு 'அப்படியே ஆகட்டும் பெரியவா'னு சட்டுன்னு போர்வையை விலக்கிட்டு எழுந்து உட்கார்ந்தேன். இது நாள் என்னைப் பாடாப் படுத்திண்டிருந்த உபாதை எதுவும் அதுக்குப் பிறகு கொஞ்சமும் இல்லை. உடம்பு ரொம்ப இயல்பா ஆயிடுத்து' – மணி சாஸ்திரி வெகு சாதாரணமாகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகளும், அவருடன் வந்தவர்களும் அடைந்த ஆச்சரியத்துக்கும் பிரமிப்புக்கும் அளவே இல்லை. 'மணி உனக்கு ஒடம்பு நன்னா ஆகணும்னு தான் காஞ்சிபுரம் போய் அந்த மஹானைத் தரிசனம் பண்ணிட்டு பிரசாதம் வாங்கிண்டு வந்தோன். ஆனா அவரோட பிரசாதம் உன் கைக்கு வந்து சேர்றதுக்குள்ளே உன்னைப் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வந்துட்ட அந்த தெய்வத்தின் கருணையை எப்படிப் பாராட்டறது' என்றவர், தான் கொண்டுவந்த பிரசாதத்தில் இருந்து விபூதியை மட்டும் எடுத்து மணி சாஸ்திரியின் நெற்றியில் இட்டுவிட்டார்.

V.H.S.மருத்துவமனையில் இருந்த மருத்துவர்களுக்கும் நர்ஸுகளுக்கும் இந்தத் தகவல் போய் ஓடோடி வந்தார்கள். 'நேற்றைய தினம் வரை நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருந்த மணி சாஸ்திரியா இவர்? என்று ஆளாளுக்குத் தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டனர்.

காஞ்சிபுரத்தில் இருந்து கொண்டு வந்த பிரசாதம் மருத்துவமனைக்குள் விநியோகம் ஆனது.

'என்னை எப்ப டிஸ்சார்ஜ் பண்றேள்?" என்று மணி சாஸ்திரி ஆர்வமுடன் கேட்டது மருத்துவர்களுக்கே மாபெரும் சந்தோஷத்தை தந்தது. அடுத்த ஓரிரு நாட்களில் அனைத்துப் பரிசோதனைகளும் முடிந்து இயல்பாக வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டார் மணி சாஸ்திரி. 1983-ஆம் வருடத்திலேயே நாள் குறிக்கப்பட்ட மணி சாஸ்திரி, பன்னிரண்டு வருடங்கள் கழித்து 1995-ல் இயற்கை எய்தினார்.

காஞ்சி மடத்துக்கு மணிசாஸ்திரி செய்திருந்த தொண்டைப் பாராட்டி மடத்தின் சார்பில் அவருக்கு சென்னை கொட்டிவாக்கத்தில் ஒரு வீடு தந்திருந்தார்கள். அந்த வீட்டில் தான் அவரது வாரிசுகள் வாழ்ந்து வருகிறார்கள்.

ஜய ஜய சங்கர ஹர ஹர சங்கர காஞ்சி சங்கர காமகோடி சங்கர.

பெரியவா சரணம் பெரியவா கருணை.

Ratnavali and Shiva

படித்ததில் பிடித்தது

"கவியரசன் கண்ணதாசன் ஒரு சித்தர்"    
.
இன்று நான் கேட்ட ஒரு பழைய பாடல்...
என்னை ரொம்பவே சிந்திக்க வைத்தது ..!
.
"இசைத்தமிழ் நீ செய்த அரும் சாதனை.." 
.
எத்தனையோ ஆண்டுகளாக கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் "திருவிளையாடல்" படப் பாடல்தான் இது ..!
ஆனால் இன்று ஏனோ....
இந்தப் பாடலின் ஒரு சில வரிகள், என்னை அறியாமலேயே , 
மீண்டும் மீண்டும் உள்ளத்தின் உள்ளே ஓடி வந்து உட்கார்ந்து கொண்டு...
அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள என்னை அழைத்தன..!
.
"சிவலிங்கம் சாட்சி சொன்ன கதையும் பொய்யோ - மாமன்
திருச்சபை வழக்குரைத்த முறையும் பொய்யோ?"
.
# பாடலின் இடையில் வரும் வரிகள் இவை ...!
.
இத்தனை வருடங்களாக இந்த பாடல் வரிகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோமே....
அது என்ன சிவலிங்கம் சாட்சி சொன்ன கதை..?
.
நண்பர்கள் சிலரிடம் கேட்டுப் பார்த்தேன்...
.
" அது வந்து.... 
அதாவது.... சிவனின் திருவிளையாடல்களில் 
அதுவும் ஒன்று....
அதற்கு மேல்.... .... முழுசா தெரியலியே..!"
.
# சரி...பாடலை எழுதியவர் யார் என்று பார்த்தேன்..
கண்ணதாசன்...!
.
சும்மா எழுத மாட்டார் கண்ணதாசன்..! 
அவர் ஒரு வரி எழுதினால் ..
அதற்குள்ளே ஓராயிரம் அர்த்தங்கள் ஒளிந்திருக்கும்..!
.
கூகிளில் , அங்கும் இங்கும் தேடி ஓடி... 
சிவலிங்கம் சாட்சி சொன்ன கதையைப் பிடித்தேன்....
அது இதுதான்...!
.
அந்தக் காலத்தில்....காவிரிபூம்பட்டினத்தை சேர்ந்த வணிகன் ஒருவன் ....அவன் பெயர் அரதன குப்தன் ....மதுரையைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை திருமணம் செய்து கொண்டு , மதுரையிலேயே வாழ்ந்து வந்தானாம்... 
.
காவிரிபூம்பட்டினத்தில் வசித்து வந்த , அவன் தங்கைக்கும் , தங்கையின் கணவருக்கும் 
தங்கள் மகள் ரத்னாவளியையும் அரதன குப்தனுக்கே மணம் முடித்து விட மனதுக்குள் ஆசை...
.
எதிர்பாராமல் ஒரு நாள் , அரதன குப்தனின் தங்கையும் , அவள் கணவரும் இறந்துவிட்டதாக காவிரிபூம்பட்டினத்திலிருந்து தகவல் வர ....
உடனே புறப்பட்ட அரதன குப்தன், காவிரிபூம்பட்டினம் சென்று தங்கையின் இறுதி சடங்கில் கலந்து கொண்டு விட்டு , திரும்பும்போது தாய் தகப்பனை இழந்து நின்ற ரத்னாவளியையும் அழைத்துக் கொண்டு மதுரைக்கு புறப்பட்டான் .... 
.
வரும் வழியில் திரும்புறம்பயம் என்ற இடத்திலே... ஒரு புன்னைவனம் ..
அதில் ஒரு வன்னிமரம் ..அருகில் ஒரு சிவலிங்கம்..
சற்றுத் தள்ளி ஒரு கிணறு...
கட்டுசோறை பிரித்து சாப்பிட்டு விட்டு ....
அங்கேயே தங்கி விட்டார்கள் இருவரும்..!
.
காலையில் கண் விழித்த ரத்னாவளி பதறிப் போனாள்... கதறி அழுதாள் ...
காரணம்...?
அசைவற்றுக் கிடந்தான் அரதன குப்தன்... 
.
நள்ளிரவில் நல்ல பாம்பு வந்து கடித்திருக்கிறது....!
.
தற்செயலாக அந்த வழியாக வருகிறார் திருஞானசம்பந்தர் ....
.
நடந்ததை அறிந்து அவர் , ஈசனிடம் முறையிட...
உயிரோடு எழுந்தான் அரதன குப்தன்...
.
சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்கள் எல்லாவற்றையும் ரத்னாவளியிடம் கேட்டுப் புரிந்து கொண்டாராம் சம்பந்தர்.... அப்புறம் சொன்னாராம் : "ஈசனுக்கு முன்பாகவே இந்தப் பெண்ணுக்கு ஒரு தாலியைக் கட்டி , 
இவளை உன் மனைவியாகவே ஊருக்கு அழைத்துக் கொண்டு போ.."
.
மறு பேச்சுப் பேசாமல் மணம் செய்து கொண்டான் அரதன குப்தன்..
இந்த கல்யாணத்திற்கு சாட்சிகள் ...
அங்கே இருந்த ஒரு வன்னிமரமும், கிணறும் , சிவலிங்கமும்தான் ...!
.
இருவரும் மதுரை வந்து சேர்ந்தார்கள்.....
.
கணவனோடு இன்னொரு பெண்ணைக் கண்டு கோபம் கொண்ட முதல் மனைவி , கொதித்துப் போனாளாம்... ரத்னாவளி நடந்த விஷயங்களை , உள்ளது உள்ளபடியே சொல்ல... அதை கொஞ்சமும் நம்பவில்லையாம் முதல் மனைவி..!
.
வழக்கு சபைக்கு வந்தது...
திருமணம் நடந்ததற்கு சாட்சி என்ன என்று எல்லோரும் கேட்டார்கள்...
"மனிதர்கள் யாரும் இல்லை. சிவலிங்கமும், வன்னிமரமும், கிணறும்தான் சாட்சி.." என்று கூறினாள் ரத்னாவளி...
முதல் மனைவி கேலியாக கேட்டாளாம் இப்படி ஒரு கேள்வி : .. "ஓஹோ...அந்த சிவலிங்கம் இங்கே வந்து சாட்சி சொல்லுமா?" 
.
கூடி இருந்தவர்கள் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார்களாம்....
கூனிக்குறுகிப் போன ரத்னாவளி , கைகூப்பி அழுதாள் ...தொழுதாள்....!
.
கண்களில் கண்ணீர் வடிய கதறினாளாம் ரத்னாவளி.... "ஈசனே...இது என்ன சோதனை..? இப்போது எனக்காக இங்கு சாட்சி சொல்ல வருவது யார்..? சொல் இறைவா..சொல்....?"
ரத்னாவளி பெரும் குரல் எடுத்து கதறி அழ ...அந்த அழுகையை நிறுத்தியது அங்கே கேட்ட ஒரு குரல் :
"நாங்கள் சாட்சி.."
.
குரல் வந்த திசையில் கூட்டத்தினர் அனைவரும் திரும்பிப் பார்க்க....
ஈசன் அங்கே எழுந்தருளி நின்றாராம்..!
.
" ஆம்...இவர்கள் திருமணம் நடந்தது உண்மைதான்... 
ரத்னாவளி கல்யாணத்துக்கு சாட்சியாக ,கல்யாணம் நடந்த இடமான திரும்புறம்பயத்தில் இருந்த வன்னிமரமும், கிணறும், லிங்கமும் , இன்று முதல் ,இந்த மதுரை கோவிலில், என் சந்நிதிக்கு ஈசான்ய மூலையில் ‌சாட்சியாக இருக்கும்.." என்று சொல்லி மறைந்தாராம் ஈஸ்வரன்...! 
.
பார்த்தவர் அனைவரும் பரவசப்பட்டுப் போனார்களாம்..!
.
இப்போதும் , மதுரையில் சுவாமி சன்னதிக்கு வெளி பிரகாரத்தில் சிவன் சன்னதி மூலையில்... 
வன்னி மரம் , கிணறு, சிவலிங்கம் ஆகியவை இருக்கிறதாம்....!
.
நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களா...?
.
ஏற்கனவே மதுரை கோவிலுக்கு அடிக்கடி நான் போயிருக்கிறேன் ... ஆனால் அப்போது இந்தக் கதை தெரியாததால் கவனிக்கவில்லை..!
இனி போகும்போது தேடிப் போய்ப் பார்க்க வேண்டும்..!
.
# கும்பகோணத்திலிருந்து சாட்சி சொல்ல மதுரை சென்றதால் "சாட்சி நாதர்" என்றும் "ஸ்ரீ சாட்சிநாதசுவாமி" என்ற பெயர் கிடைத்ததாம் திரும்புறம்பயம் கோவில் சிவனுக்கு...!
.
கும்பகோணத்திலிருந்து 9 கி.மீ. தூரத்தில் இந்த திரும்புறம்பயம் ஸ்ரீ சாட்சிநாதசுவாமி கோவில் இருக்கிறதாம்..!
[ "பொன்னியின் செல்வன்" நாவலில் திரும்புறம்பயம் பள்ளிப்படைக்கோவில் பற்றி எழுதி இருக்கிறாராம் கல்கி..]
.
#.. கதையைப் படித்து முடித்த நான் , 
கண்ணதாசனை எண்ணி எண்ணி வியந்து போனேன் ...!
.
"சிவலிங்கம் சாட்சி சொன்ன கதையும் பொய்யோ..?"
.
....கண்ணதாசன் எழுதிய இந்த ஒரு வரிக்குப் பின்னால் , 
இவ்வளவு பெரிய கதை இருக்கிறதே..! 
இந்தக் கதையை முழுவதும் படிக்காமல் , 
கண்டிப்பாக கண்ணதாசனால் அந்த ஒரு வரியை எழுதி இருக்க முடியாது..!
.
சரி.... ஒரு பாடலுக்கே இப்படி என்றால் ....
அவர் எழுதிய ஆயிரக்கணக்கான பாடல்களில் எத்தனை எத்தனை அர்த்தங்கள் இருக்கும்..?
.
அவற்றை தெரிந்து கொள்ள ,எத்தனை ஆயிரக்கணக்கான கதைகளை....நூல்களை..புராணங்களை...இதிகாசங்களை அவர் படித்திருக்க வேண்டும் ..?
.
# அத்தனையும் இந்த ஒரு ஜென்மத்தில் , 
எப்படி அந்த காவியத் தாயின் இளைய மகன் கண்ணதாசனுக்கு சாத்தியமாயிற்று ..?
.
"ஆம்...அவன் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை - எந்த 
நிலையிலும் அவனுக்கு மரணமில்லை"
.
# கண்ணதாசன் வாசிக்க வேண்டிய கவிஞன் மட்டும் அல்ல...
பூஜிக்க வேண்டிய கவிஞன்..!
 🙏🙏🙏

Rig Veda vs Yajur Veda| Sandhya Vandana mantras | Vedic Jugalbandhi

Sandhi & karakam Samskrita bharati books

Shiva temples to have darshan on Shivaratri

*ௐௐௐௐௐௐௐௐௐ*
       *சிவ சிவ :*
     *===== ===== =====*
     *" இரவிடத்துறைவர் வேள்விக் குடியே "*
     *××××× ××××× ×××××*

         *சிவ இராத்திரி நாளில்*
*எந்த ஆலயத்தை எந்தக் காலத்தில்*
*வணங்குதல் நன்று என அன்பர்கள் பலர்*
*வினவியுள்ளனர்.*
       *இறைவன் *இரவிடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே*, *எனப் பகலில் திருத்துருத்தியில் உறைவதாகவும் , இரவில் திரு வேள்விக்குடியில் உறைவதாகவும் திரு ஞான சம்பந்தர் குறிப்பாக உறுதிபடத் தன் திருபதிகத்தில் (03-90- சாதாரி ) அருளியுள்ளார்.*
   *இது போல வேறு எந்தத் திருப் பதிகத்திலும் அருளியதாக நான் அறிந்த வரைக் கண்டேனில்லை !*
      *குத்தாலம் எனத் தற்போது அழைக்கப்படும்* *திருத்துருத்தி திருத்தலம்*
*மயிலாடுதுறை ~* *கும்பகோணம் சாலையில்*
*மயிலாடுதுறையிலிருந்து*
*மேற்கே 12 கி .மீ தொலைவில் காவிரியின்*
*தென்கரையில் அமைந்துள்ளது.* *திருத்துருத்தித் திருத்தலத்திலிருந்து 100 மீட்டர் தொலைவில் உள்ளக் காவிரி ஆற்றுப் பாலம் கடந்து கிழக்கே ,காவிரியின் வடகரையில் மயிலாடுதுறை* *செல்லும்*
*சாலையில் 01 கி. மீ தொலைவில் உள்ளது* *இந்தத் திரு* *வேள்விக்குடி
ஆலயம்* . *ஶ்ரீ மணவாளேஸ்வரர் /* *சாந்த நாயகி @ சௌந்தர நாயகி*
*இறைவனார் திருமணம் தொடர்பாக வேள்வி நடந்ததாக திருத்தல வரலாறு உள்ளது.* 
   *மயிலாடுதுறையைச் சுற்றி வாழும் அன்பர்களும் ,ஏனைய இயன்ற அன்பர்களும் ஒரு காலமாவது ,பூசைப்* *பொருள்களுடன் ,*
*திரு*
*வேள்விக்குடித் திருத்தலத்திற்குச்* *சென்று*
 *வணங்குதல் நன்று !*
       *சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகளும் இந்த இரு திருத் தலங்களையும் இணைத்தே இரு திருப் பதிகங்கள் அருளியுள்ளமையும் கருத்தில் கொள்க !*
    *நான் திருமுறைகளை ஆய்வு செய்த வகையில் இறைவன் இரவில் வெளிப்பட்டுத் தோன்றியத் திருத்தலங்கள் பற்றியக் குறிப்புகளை பட்டியலிட்டுள்ளேன். !*
    *ஆதாரங்களுடன் வரைந்தால் எல்லையின்றிப் பெருகும் எனபதால் திருதலங்களின் பெயர்களை மட்டும் குறித்துள்ளேன் !*
     *1~திருவாரூர்*
*2~திரு ஆலவாய்*
*3~திருமறைக்காடு*
*4~ திருவாய்மூர்*
*5~ காஞ்சிபுரம்*
*6~திருக் கருக்குடி*
*7~திரு நெல்வாயில்* *அரத்துறை*
*8~மாறன்பாடி*
*9~ திரு ஆலங்காடு*
*10~சித்தவட மடம் 11~பழையனூர்*
*12~திரு வதிகை வீரட்டானம்*
*13~பழையாறை வடதளி*
*14~ திரு ஒற்றியூர்*
*15~ திருக் குண்டையூர்*
*(திருக் கோளிலி வட புறம்)*
*16~திரு ஆலம் பொழில்*
*17~ திரு மழபாடி*
*18~திரு இளையான்குடி*
*19~திருக் காளத்தி*
*20~ திருக் கடவூர்*
*21~ திருத் தில்லை* 
*22~ திருச் சாத்த மங்கை*
*23~ திரு நெய்ப்பேர் ( நமி நந்தி அடிகள்* *அவதாரத் தலம் )*
*24~தஞ்சாவூர்*
*25~திருப் புலீச்சுரம்*
 *(தில்லை )*
*26~ திரு மருகல்*
*27) திருச் சுழியல்*
*28~ காளையார் கோயில்*
     *இவை இறைவன் நிகழ்த்திய அற்புத நிகழ்வுகள் ,அருளாளர்*
*களுக்கு கனவில் வெளிப்பட்டு அருளியவை*
*அடிப்படையில் ஆய்வு செய்துப் பட்டியலில் இணைக்கப் பட்டன.!*
      *திரு வைகாவூர் திருத்தலம் சிவராத்திரி அன்று வேடன்* *அறியாமல்*
*அருச்சித்து அருள் பெற்றது*
*என்பர்.*
 *தவிர முதல் காலம் குடந்தை கீழ் கோட்டத்திலும் ,2-ஆம் காலம் திரு நாகேச்சரத்திலும் 3-ஆம் காலம் திருப் பாம்புரத்திலும் ,4-ஆம் காலம் நாகூர் திருத்தலத்திலும் வணங்கும் வழக்கம் உள்ளது.  இவை நாகம் அருச்சித்து அருள் பெற்றத்*
*திருத் தலங்கள் .* 
      *1~ அனபர்கள் ஒரே திருத்தலத்தில் அமைதியாக அமர்ந்து மேற்கண்டத் திருத்தலங்களின் திருப்பதிகங்களை ஓதிக்
காலங்கள் தோறும்
வணங்குதல் நன்று.*
*2~ ஒரே ஊரிலோ ,*
*அருகாமையில் உள்ளத்* *திருத்தலங்களைச்*
*சேர்த்தோ ஒரு* *காலத்துக்கு*
*ஒரு ஆலயம் என* *வணங்குதலலும் நன்று.*
*3~ வாகனங்கள் அமைத்துத் தொலை* *தூர ஆலயங்களை இணைத்து*
*வணங்க முயல்வோர் ,*
*வாகனத்தில்*
*செல்லும்* *போது ,அரசியல்*
*மட்டும் இறை சிந்தையை*
*விலக்கும் வாழ்வியல் செய்திகளைப் பேசிச் செல்லுதல் தவிர்த்தல் நன்று.*
   *4~ முதியோர்கள் இல்லத்தில்* *இருந்தவாறே*
*மேற் குறிப்பிட்டத்* *திருத்தலங்களின் இறைவரை உள் நினைந்து*
*திருப் பதிகங்களை ஓதுதல் நன்று !*
  *கடும் உடலை வாட்டும் உண்ணா நோன்பு  விரதங்கள்* *சைவர்களுக்கு*
*விதிக்கப்பட்டதல்ல !*
      *அளவோடு தூய உணவு*
*கொள்ளல் நன்று !*
     *~வீடும் ஞானமும் வேண்டிதிரேல்* *விரதங்களால் / வாடின்*
*ஞானம் என்னாவதும் எந்தை வலஞ்சுழி/ நாடி*
*ஞான சம்பந்தன செந்தமிழ்*
*கொண்டு இசை / பாடும் ஞானம் வல்லார் அடி சேர்வது ஞானமே*
*02~ 02 ~ 11 / திரு ஞான*
*சம்பந்த சுவாமிகள்.*
  *நல் வாழ்த்துகள் !*
*திருச் சிற்றம்பலம்*
 கோமல் கா சேகர்
.21. 02.17
9791232555.

நல்ல பதிவு பகிர்கிறேன்

Sanskrit lecture on River Saraswati

Rama raksha stotram

Thiruvancaikulam temple

சிவாயநம திருச்சிற்றம்பலம்.
பதியும் பணியே பணியாய் அருள்வாய்.
*கோவை கு கருப்பசாமி.*
-------------------------------------------------------
*தினமும் ஒரு பாடல் பெற்ற தல தரிசனம்:*
(நேரில் சென்று தரிசித்ததைப் போல................)
--------------------------------------------------------
*தேவாரம் பாடல் பெற்ற தல தொடர் எண்: 265*

*பாடல் பெற்ற சிவ தல தொடர்:*

*சிவ தல அருமைகள் பெருமைகள்:*

*🏜திருவஞ்சைக்களத்தப்பர் திருக்கோயில், திருவஞ்சைக்குளம்:*
--------------------------------------------------------
பாடல் பெற்ற சிவ தலங்களில், மலை நாட்டு திருத்தலம் இது ஒன்றுதான்.

கேரள மாநிலம் பிரசித்தமான கொடுங்களூர் பகவதி அம்மன் திருக்கோயிலிலிருந்து சுமார் இரண்டு கி.மீ தொலைவில் இருக்கிறது.

இந்த ஊரை *திருவஞ்சிக்குளம்* என்று அழைக்கிறார்கள்.

கொடுங்களூரிலிருந்து
நகரப்பேருந்து மூலம் இத்தலத்தை அடையலாம். கொடுங்களூரில் தங்குவதற்குப் பல விடுதிகள் இருக்கின்றன.
-------------------------------------------------------
தேவாரம் பாடல் பெற்ற தலங்களில் மலை நாட்டில் அமைந்துள்ள ஒரே தலமானது இத்தலம்.

*🌙இறைவர்:* அஞ்சைக்களத்தப்பர், மகாதேவர்.

*💥இறைவி:* உமையம்மை.

*🌴தல விருட்சம்:* சரக்கொன்றை.

*🌊தல தீர்த்தம்:* சிவகங்கை.

*ஆலயப்பழமை:* இரண்டாயிரத்திலிருந்து மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னதானது.

*🛣இருப்பிடம்:*
கேரள மாநிலத்தில் திருச்சூரிலிருந்து முப்பத்திரண்டு கி.மீ. தொலைவிலும், இருஞ்சாலக்குடா கோயிலிருந்து எட்டு கி.மீ. தொலைவிலும், கொடுங்களூர் பகவதியம்மன் கோயிலிலிருந்து ஒன்றரை கி.மீ. தொலைவிலும் திருவஞ்சைக்களம் திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. 

*🏜கோயில் அமைப்பு:*
திருவஞ்சைக்களம் எனும் பெயரினை திருவஞ்சிக்குளம் என்றே கேரளத்தவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

கேரள நாட்டுக்கே உரிய கட்டிடக் கலைப் பாணியுடன் மூன்று அடுக்குகளைக் கொண்ட ஓடுவேயப் பெற்ற கூரைகளுடன் கிழக்கு நோக்கியவாறு திருவாயில் அமைந்திருந்தது.

இது கேரள கோபுர அமைப்பாகும். மேற்கு திசையில் வாயில் இருந்தாலும் அங்கு கோபுரம் இல்லை.

*சிவ சிவ, சிவ சிவ* என மொழிந்து கிழக்கு வாயில் கடந்து உள்ளே சென்றோம்.

பெரிய ரிஷபக் கொட்டில் இருந்தது. இதில் காளையார் படுத்த நிலையில் காட்சி தருகிறார். 

இதன் நேர் எதிரே மூலவர் கருவறை ஸ்ரீவிமானம்  தெரிந்தது. கையுர்த்தி வணங்கிக் கொண்டோம்.

அஞ்சைக் களத்தப்பர் லிங்கத் திருமேனி மிகவும் உயரம் குறைவாக காட்சி தந்து அருளிக் கொண்டிருந்தார்.

ஈசன் முன் வந்து நின்று மனமுருக பிரார்த்தனை செய்து வணங்கிக்கொண்டு அர்ச்சகரிடம் வெள்ளிய விபூதியைப் பெற்றுக் கொண்டு வெளிவந்தோம்.

சுவாமி சந்நதிக்கு வடபுறத்தில் பள்ளியறை மண்டபம் இருந்தது.

இதனையடுத்து பகவதி சந்நதிக்குச் சென்று, இங்கேயும் பிரார்த்தனை செய்து வணங்கிக்கொண்டு நகர்ந்தோம்.

அடுத்து நடராஜரும், சிவகாமியும் இருக்கும் சபா மண்டபத்திற்கு வந்து, ஆடவல்லானின் தூக்கிய திருவடியையும், திருமுகத்தையும் கண்டு வணங்கிக் கொண்டோம். 

சிவகாமி அம்மையையும் வணங்கி அவளருட் பெற நினைந்தோம்.

ஈசான் திக்கில் சண்டீசர் கோயில் கோயில் கொண்டிருந்தார். இவரை வணங்கும் நெறிமுறையுடன் வணங்கிக் கொண்டு நகர்ந்தோம்.

தென்புற திருச்சுற்றில் வரும்போது, மாளிகைப் பத்தியில் சேரமான், சுந்தரர் செப்புத் திருமேனிகளைக் கண்டோம். சிரமேற் கைகள் உயர்த்தி குவித்து தொழுது கொண்டோம்.

இதனின் மேற்குதிக்கில் கணபதியாரைக் காணவும், சடுதியில் காதுகளைப் பிடித்துத் திருகி தோப்புக்கரணமிட்டுக் தொழுது வணங்கிவிட்டு நகர்ந்தோம்.

இதற்கடுத்தாற்போல, பிருங்கி, சிவலிங்கம்  தனித்தனிச் சிறு கோயில்களாக அமைந்திருந்தன. இருவரையும் ஒருசேர வணங்கியபடியே நகர்ந்தோம்.

வெளித் திருச்சுற்றில் வருகையில்,  சுப்பிரமணியர், துர்க்கை, சாஸ்தா கோயில்கள் இருந்தன.

ஒவ்வொன்றையும் தொடர்ச்சியாக வணங்கிக் கொண்டோம்.

வடமேற்குப் பகுதியில், *கங்கை* என்ற பெயரில் சிறிய குளம் காணப்படுகிறது. அருகில் சென்று தீர்த்தத்தை வாரி அள்ளியெடுத்து சிரசிற்கு வார்த்து இறைவனை நினைந்து வணங்கிக் கொண்டோம்.

வடக்குப் பிராகாரத்தில் கொன்றை மரமான தலமரம் இருப்பதைக் கண்டோம். விருட்சத்தை தீண்டப்பெறாமல், அருகில் நின்று வணங்கிக் கொண்டோம்.

பொதுவாக, கேரள நாட்டுக் கோயில்களில் நடராஜரை நாம் காணமுடியாது. இங்கு மட்டும் நடராஜர், சிவகாமி செப்புத் திருமேனிகளும், சண்டீசர் கோயிலும் இங்கு திகழ்வது சிறப்பு அம்சமானதாகும்.

இது தமிழ்நாட்டு கோயில் அமைப்பு முறையைக் கொண்டது.

இங்கு திகழும் நடராஜப் பெருமானின் செப்புத் திருமேனியின் பீடத்தில் *அஞ்சைக் களத்து சபாபதி* என்று தமிழில் பொறிக்கப் பட்டிருக்கிறது.

திருவஞ்சைக்களத்து கோயிலில் காணப்பெறும் பழம் கல்வெட்டுகளாகத் தமிழ் கல்வெட்டுகள் பல இடம் பெற்றிருக்கிறது.

முன்காலத்தில் கேரளத்தின் மொழியாகத் தமிழ்தான் இருந்தது என்பதற்கு இது போன்ற பல கல்வெட்டுகள் அங்கு சான்று.

சுந்தரர் திருவஞ்சைக்களத்தில் மூன்று பதிகங்களைப் பாடியதோடு நிறைவாக யானை மீது ஏறி நீள் விசும்பில் கயிலை செல்லும்போது பாடிய பதிகமும் அஞ்சைக்களத்தப்பர்க்கே என்று அவரே பாடியுள்ளமையால் நான்கு தேவாரப் பதிகங்களைப் பெற்ற சிறப்புடைய தலம் இதுவாகும்.

தஞ்சைப் பெரிய கோயிலை எடுப்பித்த இராஜராஜசோழன் அவ்வாலயத்து கருவறையைச் சுற்றியுள்ள அறையில் திருவஞ்சைக்களத்துக் கோயிலில் பதிகம் பாடும் சுந்தரரின் காட்சியும், யானை மீதேறிச் செல்லும் சுந்தரரும், குதிரை மீதேறிச் செல்லும் சேரமான் பெருமாளும் விண்ணகம் வழியே கயிலை செல்லும் காட்சிகளும், கயிலையில் சுந்தரரும் சேரமான் பெருமாளும் ஈசனார் முன்பு அமர்ந்திருக்க, சேரர் திருக்கயிலாய ஞான உலா பாடும் காட்சி என அற்புதக் காட்சிகளை வண்ண ஓவியமாகத் தீட்டச் செய்திருப்பதை அவ்வாலயத்தில் நாம் கண்டு லயித்திருப்போம்.

மெருகோடு திகழும் அவ்வோவிய காட்சியில் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருவஞ்சைக்களம் கோயில் எவ்வாறு திகழ்ந்தன என்பது தத்ரூபமாக அங்கே சித்திரமாக்கி இருக்கிறார்கள்.

தற்காலத்தில் அங்கு *அஞ்சைக் களத்து சபாபதி* என்று தமிழில் பெயர் பொறிக்கப் பெற்றதைக் காணும்போதும்,  நடராஜர் திருமேனியைக் கண்டுமீ, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பும் சேர நாட்டில், சோழர் காலப் பாணியில் அமைந்த இந்நடராஜர் திருமேனி சோழர்கால ஓவியமாக ஒளிர்கிறது.

திருவஞ்சைக்களத்துப் பெருமானை நீங்களும் சென்று வணங்கவேண்டும், உய்வு பெறவேண்டும் என்பது அடியேனின் விருப்பம்.

*தல சிறப்பு:*
இங்குள்ள சிவாலயத்தில் உள்ள நடராசமூர்த்தியின் பீடத்தில் *"அஞ்சைக்களத்து சபாபதி"* என்று தமிழில் செதுக்கப்பட்ட மூர்த்தியை சேரமான் நாயனார் தினமும் வழிபட்ட மூர்த்தியாகும்.

இறைவருடைய தலையில் உருத்திராக்கமாலை அணிந்திருக்கிறார். மூர்த்தியின் தலையிலேயே செதுக்கப்பட்டுள்ள உருத்திராக்கமாலை இறைவருக்கு பால் அபிசேகம் செய்யும் பொழுது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

*"தலைக்கு தலை மாலை அணிந்ததென்னே"*என்ற சுந்தரர் பாடல் வரிகள் நமக்கு நினைவுக்கு வருகிறது. 

சுந்தரர், சேரமான் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோருடைய உற்சவத்திருமேனிகளும் இக்கோவிலில் இருக்கின்றன.

இவர்கள் இருவரும் முறையே வெள்ளையானையிலும் குதிரையிலும் திருக்கயிலாயம் சென்றவர்கள் ஆவர்.

அருகில் உள்ள *"மேல்மகோதை"* கடற்கரையிலிருந்துதான் இவர்கள் திருக்கயிலாயம் புறப்பட்டு சென்றதாக புராணங்கள் கூறுகின்றன.

திருக்கயிலை சென்று அங்கிருந்து தான் வந்து சேர்ந்ததை அஞ்சைக்களத்தப்பருக்கு சுந்தரர் அறிவிப்பதாக தேவரப்பாடலில் தெரிவிக்கிறார்.

இன்றும் ஆடி மாத சுவாதி திருநட்சத்திரத்தன்று கோயம்புத்தூர் சேக்கிழார் திருக்கூட்டத்தினரால் சுந்தரர் குருபூசை இத்தலத்தில் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது.

(கடந்த என்பது ஆண்டுகளாக சீரும் சிறப்பாக தொடர்ந்து நடத்தி வருகிறார்கள்.)

பரசுராமர் தன் தாயை கொன்ற பாவம் தீர வழிபட்ட தலமும் இதுவாகும்.

திருக்கோவிலின் முன்பு அழகிய உப்பங்கழி இருக்கிறது.

சேரநாட்டை ஆண்டு வந்த பெருமாக் கோதையார் என்ற மன்னன் சிறந்த சிவபக்தன் திருவஞ்சிக்குளம் உமாமகேஸ்வரர் மேல் தீராக் காதல் உடையவன்.

அவன் உள்ளத் தூய்மையுடன் சிவனை வணங்கும்போதெல்லாம் தில்லை அம்பலக்கூத்தனின் சிலம்பொலி கலீர் கலீரெனக் கேட்பதை உணர்ந்து வருபவர்.

சிலம்பொலி நாதம் கேட்ட பின்புதான் மன்னன் அமுதுண்ணுவது வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தான்.

ஒருநாள் சேரமான் இறைவனை வழிபடும் போது சிலம்பொலி
கேட்க வில்லை.

மன்னன் திகைப்படைந்தான். தன் பக்தியில் ஏதோ ஒரு குறை நேர்ந்துவிட்டதோ! என ஐயம் கொண்டான். அதனால்தான் சிலம்பொலி கேட்கவில்லையோ? எனக் கருதி, தன் உடைவாளை உருவி தன்னுயிரை மாய்த்துக் கொள்ளத் துணிந்தான்.

அப்போது சிலம்பொலி அதிர, சேரமான் முன்பு ஈசன் தோன்றி, வருந்தாதே மன்னா! என் பக்தன் சுந்தரன் தேனினும் இனிய பாடல்களால் தினமும் என்னை அபிஷேகம் செய்வான்.

இன்றைய பாடல் அபிஷேகத்தில் நான் மெய்மறந்து இருந்து விட்டேன். எனவேதான் சிலம்பொலி கேட்க சற்று தாமதமாகிவிட்டது என்றார்.

ஈசனின் இதயத்தையே உருக்கும் பாடல்களைப் புனையும் அத்தகையதரான சுந்தரரை இதுவரை நான் அறியாது இருந்திருக்கிறோமே!? என்றெண்ணிய சேரன்.......

மறுநாள் தில்லை புறப்பட்டுச் சென்றான். அம்பலவாணரைத் தரிசித்தான். பின் திருவாரூர் சபாபதியைத் தரிசித்துவிட்டு சுந்தரரின் இல்லம் தேடிச் சென்றான்.
அவருடன் நட்பு கொண்டு அளவளாவி மகிழ்ந்தான்.

சேரன் தனது பூர்வீகமான திருவஞ்சிக்குளத்துக்கு வருமாறு சுந்தரருக்கு அழைப்பு விடுத்தான்.

அவரது அழைப்பையேற்று வஞ்சிக்குளம் சென்று, சிறிது காலம் அங்கு கோயில் கொண்டுள்ள ஈசனை ஆராதித்து மகிழ்ந்தார் சுந்தரர்.

பின் தன் நாடு திரும்பிய சுந்தரர் தொண்டை மண்டலம் பாண்டிநாடு என பல சிவத் தலங்களையும் தரிசித்து விட்டு மீண்டும் திருவஞ்சிக்குளம் சென்றார்.

சேரனின் நட்பு அவரை காந்தமென ஈர்த்தது. தன்னைக் காண வந்த சுந்தரரை மன்னன் மேளதாளங்களுடன் வரவேற்று, யானைமீது அமரச் செய்து ஊர்வலமாக அழைத்துச் சென்றான்.

அரியணையில் அமர்த்தி பாத பூஜை செய்து கெளரவித்தான். சுந்தரரும் அங்கேயே தங்கி மலைநாட்டுப் பதிகள் பல கண்டு வழிபட்டார்.

சுந்தரர் கயிலை செல்ல வேண்டிய நேரம் வந்தது. தலைக்குத் தலை மாலை என்ற பதிகம் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.

இப்பாடலைக் கேட்ட இறைவன், வெள்ளை யானையை அனுப்பி சுந்தரரை அழைத்து வரும்படி சிவகணங்களுக்கு உத்தரவிட்டார்.

சேரமானைக் கண்டு விடைபெற்று செல்ல சுந்தரர் நினைத்தார். ஆனால் சிவகணத்தார்கள் நம்மை அழைத்துப் போக காத்திருப்பதைக் கண்டார்.

சிவகணத்தவரை காக்க வைக்கும் நோக்கமிலாத சுந்தரர், யானையின் மீதேற சிவகணத்தார்கள் கயிலைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

அமரர்கள் சூழ யானையின்மீது கயிலாயம் சென்ற சுந்தரரின் நெஞ்சம் முழுவதும் நண்பன் சேரமான் பெருமாளை நினைத்தபடியேதான் இருந்தார்.

சுந்தரரைக் காணாததை தன் உள்ளுணர்வால் சுந்தரர் எங்கேயிருகிறார் என அறிய முனைந்தார்.

சேரமான் பெருமாள் உள்ளுணர்வால், சுந்தரர் விண்ணிலேறி கயிலை செல்வதைக் உணர்ந்தார்.

உடனே, இவரும் தன் வெண்புரவியில் ஏறியமர்ந்து, அதன் காதில் நமசிவாய எனும் ஐந்தெழுத்தை ஓதினார்.

விண்ணில் சென்ற யானையைத் தொடர்ந்து சென்றது குதிரை, இருவரும் கயிலையை அடைந்தாலும் காவலர்கள் சேரமானை உள்ளே அனுமதிக்காமல் வாயிலில் நிறுத்தி வைத்திருந்தனர்.

சுந்தரர் இறைவனை அடைந்து அவரை வணங்கி, என் ஆருயிர் நண்பன் சேரமான் வாயிலில் காத்திருக்கிறார் கருணை கூர்ந்து அவரையும் உள்ளே அழையுங்கள் என்று வேண்டி நின்றார்.

அடியார்க்கு அருளாமல் வேறு யாருக்கு ஈசன் அருளுவான்? சேரமான் பெருமாளை உள்ளே அனுமதித்ததோடு, இனி நீங்கள் இருவரும் சிவகணங்களுக்குத் தலைவர்களாக இருப்பீர்கள் என அருள் புரிந்தார்.

இவ்வாறு சுந்தரனுக்கும் சேரமானுக்கும் ஈசன் கயிலாயப் பதவி அருளிய நன்னாள்தான் ஆடி சுவாதித் திருநாள் ஆகும்

திருவஞ்சிக்குளத்தில் இந்த நன்னாளை ஆண்டுதோறும் பெரிய திருவிழாவாகக் கொண்டாடி வருகின்றனர்.

இவ்விழாவில் தமிழகத்திலிருந்து நிறைய சிவபக்தர்கள் சென்று கலந்துகொள்வர்.

விழாவின் முதல் நாள் இரவன்று கொடுங்கலூர் பகவதியம்மன் ஆலயத்திலுள்ள சுந்தரர், சேரமானின் உற்சவ மூர்த்திகளுக்கு அபிஷேக அலங்கார ஆராதனை செய்து, யானை மற்றும் குதிரை வாகனத்தில் அமரவைத்து மேள தாளங்களுடன் அஞ்சிக்குளத்திற்கு ஊர்வலமாக அழைத்து வருவர்.

மறுநாள் காலை சுந்தர மூர்த்தி நாயனாருக்கு தமிழக பாணியில் கோலாகலமான குருபூஜை விழா நடைபெறும்.

மேலும் அன்றைய தினம் அஞ்சைக் குளத்திலுள்ள அத்தனை உற்சவ மூர்த்திகளுக்கும் அபிஷேக ஆராதனை நடைபெறும்.

திருவஞ்சிக்குளம் ஆலயம் மட்டும்தான் கேரளத்திலேயே தேவாரச் சிறப்புப் பெற்ற ஒரே தலமாகும்.

சுந்தரரால் பாடப்பெற்ற மலைநாட்டுத் தலம் என்ற சிறப்பும் இதற்குண்டு.

கேரளாவிலேயே பள்ளியறை பூஜை நடக்கும் ஒரே தலமும் இதுவாகும்.

சேரமானுக்கும் தில்லை சிதம்பரத்துக்கும் நெருங்கிய தொடர்புண்டு என்பதால், இத்தலத்தை மேலைச் சிதம்பரம் என்றும் கூறுவர்.

இவ்வாலயத்தின் கிழக்குக் கோபுரத்தின் அடித்தளத்தில் யானை மீதமர்ந்த சுந்தரர் கோலமும், குதிரைமீதமர்ந்த சேரமான் கோலமும் சிறப்பாக வடிக்கப்பட்டு உள்ளதைக் காணலாம்.

*கயிலையைக் கண்டவர்கள்:*
 சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரை சிவனே வெள்ளை யானையை அனுப்பி கயிலைக்கு அழைத்துச் கொண்டார்.

அவரை தனது வெண்புரவியில் தொடர்ந்து சென்ற சேரமானும் கயிலையை அடைந்தார்.

ஒளவையார் தானும் விரைவில் கயிலை செல்லும் ஆவலில், பிள்ளையாருக்கு விரைவாக பூஜை செய்ய, பிள்ளையார் தன் துதிக்கையால் அவ்வையாரைத் தூக்கிச் சென்று கயிலையில் சேர்த்தார்.

இவர்களுக்கெல்லாம் முன்னதாக கயிலைக்கு வந்தவர் காரைக்கால் அம்மையார். பேயுருங் கொண்டு தன் தலையாலே நடந்து கயிலை வந்தவரை ஈசன் அம்மையே என்றழைத்து, பின்னர் திருவாலங்காட்டில் தன் நடனத்தைக் காட்டியருளி தன் திருவடி நிழலில் சேர்த்துக்கொண்டார்.

கயிலையை அடைய அப்பர் பெருமான் உடல் தளர்ந்து பாதம் நோக யாத்திரை மேற்கொண்டபோது. ஈசன் இக்குளத்தில் மூழ்கி திருவையாற்றில் எழுக என அருளினார்.

அதுபோல் அங்கே கயிலாயக் காட்சியைத் தந்து  அவ்வாறே அருளினார். 

*ஒளவையும் கைலாசம் சென்றார்:*
சுந்தரரும், சேரமான் பெருமாளும் ஆகாயத்தில் விரைந்து சென்று கொண்டிருக்கையில் கீழே பூவுலகில் ஒளவை பாட்டி திருக்கோயிலூர் வீரட்டேஸ்வரர் (விழுப்புரம் மாவட்டம்) ஆலய பரிவாரத்தெய்வமாக இருக்கும் விநாயகருக்குப் பூசைகள் செய்து கொண்டு இருப்பதைக் கண்டனர்.

இவர்கள் அவரையும் தம்முடன் இணைந்து கைலாயத்துக்கு வருமாறு அழைத்தனர்.

அதற்கு ஒளவையும் பூஜையை முடித்து விட்டு வருகிறேன் என சொல்லி,  விநாயகருக்கு பூஜைகளை அவசர அவசரமாக செய்தார்.

உடனை பிள்ளையார் ஒளவையைப் பார்த்து.........
எனக்கு பூஜையை நிதானமாக செய்!.  பூசை முடிந்த பின் தான் கைலாசம் என்று கூறி பூசைகளைத் தொடரச் செய்தார்.

பூசைகளால் மகிழ்வுற்ற விநாயகரும் நேரில் தோன்றி ஒளவையினால் படைக்கப்பட்ட அமுது முதலான சிற்றுண்டிகளை மிக நிதானமாக ரசித்து உண்டார்.

இறுதியில் ஓளவையின் பூசைகளாலும் படையல்களாலும் மகிழ்ச்சியடைந்த விநாயகர், *'ஒளவையே உனக்கு யாது வேண்டும் கேள்?'* என்றார்.

ஒளவையும், உனதருளன்றி வேறென்ன வேண்டும் எனக்கு என்றார்.

விநாயகரும், உலகிலுள்ள குழந்தைகளுக்கு எல்லாம் அறிவூட்டப் பாடிய நீ தெய்வக்குழந்தையான என் மேலும் ஒரு பாட்டு பாடு என்றார்.

உடனே ஒளவையும் *'சீதக்களப செந்தாமரைப் பூம்பாதச் சிலம்பு பல இசைபாட பொன் அரை ஞாணும் பூந்துகில் ஆடையும்'* என ஆரம்பித்து  விநாயகரால் தனக்கருளப் பட்ட யோக சித்தியின் மதிப்பும் சிறப்பும்  உலக மக்களுக்கு விளக்கும் வகையில் எழுபத்திரண்டு அடிகளையுடைய விநாயகர் அகவலை பாடினார்.

இதனைக் கேட்டு மகிழ்ந்த விநாயகரும் ஒளவையின் ம
கயிலையின் எண்ணத்திற்கு உதவ, தன் துதிக்கையால் ஒரே தூக்கு தூக்கி, சேரமான் மற்றும் சுந்தரர் ஆகியோர் போய்ச் சேர்வதற்கு முன்பாக கைலையில் இறக்கி வைத்தார்கள் விநாயகர்.

கைலையை அடைந்த சேரமான் மற்றும் சுந்தரர் ஆகியோர் வியப்புடன் ஒளவையிடம் எவ்வாறு எங்களுக்கு முன் கைலாயம் வந்தாய் என வினவினார்கள்.

ஒளவையும் சேரனை பார்த்து பின்வரும் பாடல் மூலம் பதில் தந்தார்.
*'மதுர மொழி நல் உமையாள் சிறுவன் மலரடியை முதிர நினைய வல்லார்க்கு அரிதோ? முகில் போல் முழங்கி அதிரவரும் யானையும் தேரும் அதன் பின் சென்ற குதிரையும் காதம் கிழவியும் காதம் குல மன்னனே'*

இக்கோயிலில் அம்மன் தனி சன்னதியில் இல்லாமல் சிவனின் கருவறைக்குள்ளாக ஈசனருகில் இணைந்து சதாசிவ கோலத்தில் அருள்பாலிக்கிறார்.

இங்குள்ள நடராசர் பஞ்சலோகச்சிலையாக இருக்கிறார். 

*சுந்தரர் தேவாரம்:*
1.🔔தலைக்குத் தலை மாலை அணிந்தது என்னே 
சடைமேல் கங்கை வெள்ளம் தரித்தது என்னே
அலைக்கும் புலித்தோல் கொண்டு அசைத்தது என்னே 
அதன் மேல் கதநாகம் கச்சு ஆர்த்தது என்னே
மலைக்கு நிகர் ஒப்பன வன் திரைகள் 
வலித்து எற்றி முழங்கி வலம்புரி கொண்டு
அலைக்கும் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியா பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏மலைக்கு நிகராகிய தன்மையால் தம்மில் ஒப்பனவாகிய வலிய அலைகள் வலம்புரிச் சங்குகளைப் பற்றி ஈர்த்து வந்து எறிந்து முழங்கி மோதுகின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் நகரத்தின்கண் உள்ள, அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய, "திருவஞ்சைக்களம்" என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையே, நீ தலைக்கு அணிகலமாகத் தலை மாலையை அணிந்தது என்? சடையின்மேல் "கங்கை" என்னும் ஆற்றைத் தாங்கியது என்? கொல்லும் தன்மையுடைய புலியினது தோலை உரித்தெடுத்து அரையில் உடுத்தது என்? அவ்வுடையின்மேல் சினத்தையுடைய பாம்பைக் கச்சாகக் கட்டியது என்?.

2.🔔பிடித்து ஆட்டி ஓர் நாகத்தைப் பூண்டது என்னே 
பிறங்கும் சடை மேல் பிறை சூடிற்று என்னே 
பொடித்தான் கொண்டு மெய்ம் முற்றும் பூசிற்று என்னே 
புகர் ஏறு உகந்து ஏறல் புரிந்தது என்னே

மடித்து ஓட்டந்து வன்திரை எற்றியிட 
வளர் சங்கம் அங்காந்து முத்தம் சொரிய
அடித்தார் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏வலிய அலைகள் தம் வடிவத்தைச் சுருளாகச் செய்து ஓடிவந்து மோதுதலினால், கரு வளர்கின்ற சங்குகள் வாய் திறந்து முத்துக்களை ஈன, இங்ஙனம் அலைத்து முழங்குகின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள, அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய திருவஞ்சைக்களம் என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையே, நீ, விரும்பத் தகாத பாம்பை பிடித்து ஆட்டுதலையும், பூணாகப் பூணுதலையும் மேற்கொண்டது என்? விளங்குகின்ற சடையின்கண் பிறையைச் சூடியது என்? சாம்பலை எடுத்து உடம்பு முழுதும் பூசிக் கொண்டது என்? இழிந்த எருதினையே ஊர்தியாகக் கொள்ள விரும்பியது என்?.

3.🔔சிந்தித்து எழுவார்க்கு நெல்லிக்கனியே 
சிறியார் பெரியார் மனத்து ஏறல் உற்றால்
முந்தித் தொழுவார் இறவார் பிறவார் 
முனிகள் முனியே அமரர்க்கு அமரா
சந்தித் தடமால் வரை போற்றிரைகள் 
தணியாது இடறும் கடலங்கரை மேல் 
அந்தித்தலைச் செக்கர்வானே ஒத்தியால் 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏மூங்கில்களையுடைய பெரிய மலைகள் போலும் அலைகள் இடைவிடாது மோதுகின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய, அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய திருவஞ்சைக்களம் என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையே, உன்னை நினைந்து துயிலுணர்வார்க்கு நெல்லிக்கனி போன்றவனே, முனிவர்கட்கெல்லாம் முனிவனே, தேவர்கட்கெல்லாம் தேவனே, உன்னை உள்ளந்தெளியப்பெற்றால், சிறியாரும் பெரியாராவர். விரைந்து வந்து உன்னை வணங்குபவர், இறத்தலும் பிறத்தலும் இலராவர். அவரது உள்ளத்தைப் பிணித்தற்கு, நீ, மாலைக் காலத்தில் தோன்றும் செவ்வானம் போலும் அழகிய திருமேனியை உடையையாய் இருக்கின்றனை.

4.🔔இழைக்கும் எழுத்துக்கு உயிரே ஒத்தியால் 
இலையே ஒத்தியால் உளையே ஒத்தியால்
குழைக்கும் பயிர்க்கு ஓர் புயலே ஒத்தியால் 
அடியார் தமக்கோர் குடியே ஒத்தியால் 
மழைக்கு(ந்) நிகர் ஒப்பன வன் திரைகள் 
வலித்தெற்றி முழங்கி வலம்புரி கொண்டு 
அழைக்கும் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏துளிகளைத் தூற்றுதலால் மேகத்திற்கு நிகராகும் தன்மையில் தம்மில் ஒப்பனவாகிய வலிய அலைகள், பல பொருள்களை ஈர்த்து வந்து மோதி முழங்கி, வலம்புரிச் சங்கின் இனிய ஓசையால் யாவரையும் தன்பால் வருவிக்கின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் தலத்தில் உள்ள அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய திருவஞ்சைக்களம் என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையே, நீ, உலகத்தை இயக்குதலில், எழுதப்படும் எழுத்துக்களுக்கு உயிரெழுத்துப் போல்கின்றாய்; இல்லாதாய் போல்கின்றாய்; ஆயினும் உள்ளாய் போல்கின்றாய்; உயிர்கட்கு உதவுதலில் தளிர்க்கும் பயிர்க்கு மேகம் போல்கின்றாய்; அடியார்களுக்கு அணியையாதலில், அவரோடு ஒருகுடிப் பிறப்பினை போல்கின்றாய்.

5.🔔வீடின் பயன் என் பிறப்பின் பயன் என் 
விடை ஏறுவது என் மதயானை நிற்கக்
கூடும் மலை மங்கை ஒருத்தியுடன் 
சடைமேல் கங்கையாளை நீ சூடிற்று என்னே 
பாடும் புலவர்க்கு அருளும் பொருள் என் 
நிதியம் பல செய்த கலச்செலவின் 
ஆடும் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏பொன், மணி முதலிய செல்வங்களைத் தந்த மரக்கலங்களினது செலவினையுடைய, மூழ்குதற்குரிய கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய, "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள, அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய திருவஞ்சைக்களம் என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கும் தந்தையே, நீ "வீடு, பிறப்பு" என்னும் இரண்டனுள் ஒன்றையே அமையாது, மறுதலைப் பொருள்களாகிய அவ்விரண்டனையும் அமைத்ததன் பயன் யாது? மதத்தையுடைய யானை இருக்க, எருதினை ஊர்வது என்? திருமேனியில் நீங்காது பொருந்தியுள்ள மலைமகளாகிய ஒருத்தியோடு கங்கை என்பவளையும் சடையில் வைத்தது என்? உன்னைப் பாடுகின்ற புலவர்க்கு நீ அளிக்கும் பரிசில் யாது?.

6.🔔இரவத்து இடு காட்டெரி ஆடிற்று என்னே 
இறந்தார் தலையில் பலி கோடல் என்னே
பரவித் தொழுவார் பெறு பண்டம் என்னே 
பரமா பரமேட்டி பணித்து அருளாய்
உரவத்தொடு சங்கமொடு இப்பி முத்தம் 
கொணர்ந்து எற்றி முழங்கி வலம்புரி கொண்டு
அரவக் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏யாவர்க்கும் மேலானவனே, எல்லார்க்கும் மேலிடத்தில் உள்ளவனே, வலிமையோடு "சங்கு, இப்பி, முத்து" என்பவற்றைக் கொணர்ந்து வீசி, வலம்புரிச்சங்கை மேலே கொண்டு முழங்கி, ஆர்ப்பரவத்தையுடையதாகின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய திருவஞ்சைக்களம் என்னும் திருக்கோயிலின்கண் எழுந்தருளியிருக்கும் தந்தையே, நீ இராப்பொழுதில் புறங்காட்டில் எரியில் நின்று ஆடியது என்? இறந்தவரது தலையில் பிச்சையேற்றல் என்? உன்னை ஏத்தி வணங்குவோர் பெறும்பொருள் யாது? சொல்லியருளாய்.

7.🔔ஆக்கும் அழிவும் அமைவும் நீ என்பன் நான் 
சொல்லுவார் சொல்பொருள் அவை நீ என்பன் நான்
நாக்கும் செவியும் கண்ணும் நீ என்பன் நான் 
நலனே இனி நான் உனை நன்கு உணர்ந்தேன்
நோக்கும் நிதியம் பல எத்தனையும் 
கலத்தில் புகப் பெய்து கொண்டு ஏற நுந்தி 
ஆர்க்கும் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏எப்பொருட்கும் தலைவனே, இன்பம் தருபவனே, விரும்புகின்ற நுகர்ச்சிப் பொருள்கள் எத்துணை வகையினவற்றையும் மிகுதியாக மரக்கலங்களில் ஏற்றி நடுவண் செல்லச் செலுத்தி ஆரவாரிக்கின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள, அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய "திருவஞ்சைக்களம்" என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கும் தந்தையே, அடியேன் இதுபோழ்து உன்னை நன்குணர்ந்தேன் ஆதலின், எப்பொருளின் ஆக்கத்திற்கும், அழிவிற்கும் காரணன் நீயே என்றும், அவற்றிற்குக் காரணங்களாகப் பிறவற்றைச் சொல்லுவாரது சொற்பொருள்களும் நீயே என்றும், புலனுணர்வுக்குக் காரணமான நாக்கு, செவி, கண் என்பனவும் நீயே என்றும் துணிந்து சொல்லுவேன்.

8.🔔வெறுத்தேன் மனை வாழ்க்கையை விட்டொழிந்தேன் 
விளங்கும் குழைக் காதுடை வேதியனே
இறுத்தாய் இலங்கைக்கு இறையாயவனைத் 
தலை பத்தொடு தோள் பல இற்று விழக்
கறுத்தாய் கடல் நஞ்சு அமுது உண்டு கண்டம் 
கடுகப் பிரமன் தலை ஐந்திலும் ஒன்று 
அறுத்தாய் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏ஒளிவிடுகின்ற குழையையணிந்த காதினையுடைய அந்தணனே, கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள, அழகு நிறைந்த சோலைகளையுடைய "திருவஞ்சைக்களம்" என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையே, நீ, இலங்கைக்கு அரசனாகிய இராவணனை அவனது பத்துத் தலைகளோடு பல தோள்களும் அற்று விழுவன போலும்படி நெரித்தாய். பாற்கடலில் தோன்றிய நஞ்சினை அமுதமாக உண்டு, கண்டம் கறுப்பாயினாய். பிரமன் தலைகள் ஐந்தனுள் ஒன்றை விரைவில் அறுத்தலும் செய்தாய். அடியேன் எனது மனை வாழ்க்கையை மனத்தாலும் வெறுத்தேன், உடம்பாலும் துறந்து விட்டேன்.

9.🔔பிடிக்குக் களிறே ஒத்தியால் எம்பிரான் 
பிரமற்கும் பிரான் மற்றை மாற்கும் பிரான்
நொடிக்கும் அளவில் புரம் மூன்று எரியச் 
சிலை தொட்டவனே உனை நான் மறவேன் 
வடிக்கின்றன போல் சில வன் திரைகள் 
வலித்து எற்றி முழங்கி வலம்புரி கொண்டு 
அடிக்கும் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனே.

🙏மூன்று அரண்கள், ஒருமுறை கைந்நொடிக்கும் அளவிலே எரிந்தொழியுமாறு வில்லை வளைத்தவனே, முத்துக்கள் முதலியவற்றை வடித்தெடுத்துச் சேர்ப்பனபோல, சில வலிய அலைகள் அவைகளை ஈர்த்து வந்து வீசி, வலம்புரிச் சங்கினால், கரையிலுள்ளாரைத் தாக்குகின்ற கடலினது அழகிய கரையின் கண்ணதாகிய "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள அழகிய சோலைகளையுடைய, "திருவஞ்சைக்களம்" என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையே, நீ பெண் யானைக்கு ஆண் யானை போல உயிர்கட்கு யாண்டும் உடன் செல்லும் துணைவனாய் உள்ளாய்; என் போலும் மக்கட்கும், பிரமன் திருமால் முதலிய தேவர்கட்கும் தலைவனாய் உள்ளாய்; இவற்றையெல்லாம் உணர்ந்து, அடியேன் உன்னை மறத்தல் ஒழிந்தேன்.

10.🔔எம் தம் அடிகள் இமையோர் பெருமான் 
எனக்கு என்றும் அளிக்கும் மணிமிடற்றன்
அந்தண் கடலங்கரை மேல்மகோதை 
அணியார் பொழில் அஞ்சைக்களத்து அப்பனை
மந்தம் முழவும் குழலும் இயம்பும் 
வளர் நாவலர் கோன் நம்பி ஊரன் சொன்ன 
சந்தம் மிகு தண் தமிழ் மாலைகள் கொண்டு 
அடிவீழ வல்லார் தடுமாற்று இலரே.
  

       திருச்சிற்றம்பலம்.

🙏என்போலும் அடியவர்கட்கு முதல்வனும், தேவர்கட்குத் தலைவனும், எனக்கு எஞ்ஞான்றும் அருள்பண்ணும் சிவனும் ஆகிய, அழகிய குளிர்ந்த கரையின் கண்ணதாகிய, "மகோதை" என்னும் நகரின்கண் உள்ள, "திருவஞ்சைக்களம்" என்னும் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற தந்தையை, மத்தளமும் வேய்ங்குழலும், "மந்தம்" என்னும் அளவாக இயம்பப்படுகின்ற, நன்மை வளர்கின்ற திருநாவலூரில் உள்ளார்க்குத் தலைவனாகிய நம்பியாரூரன் போற்றிய இசை நலம் மிக்க, தமிழ்ச்சொற்கள் என்னும் மலர்களால் இயன்ற இம்மாலைகளை வாயிலாகக்கொண்டு அப்பெருமானது திருவடிகளில் பணிய வல்லவர் நிலையாமை நீங்கப் பெற்று, நிலைபேறுடையவராவர்.

       திருச்சிற்றம்பலம்.

*தேவாரம் பாடல் பெற்ற தலங்களில் நாளைய தலப்பதிவு கர்நாடகா மாநிலத்திலுள்ள மல்லிகார்ஜுனர் திருக்கோயில், சைவம்.*

-------------------------------------------------------------
*அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யுங்கள் இறைவன் அவர்களுக்குள்ளிருக்கிறான்.*

Saint Vemanna

தேனான வேமனா​​ 3 - J.K. SIVAN 

வேமனா இந்த சதகத்தில், நூறு நீதி ஸ்லோகங்களை தனக்குத் தானே உபதேசித்துக் கொள்வதைப் போலவே எழுதியிருக்கிறார். ஒவ்வொரு பாடலில் கடைசி வரியிலும் ''அடே வேமா, ​இந்த உலகைக்கண்டு பிரமித்து அதில் மயங்குபவனே, நான் சொல்வதைக் ல்கொஞ்சம் காது கொடுத்துக் கேளடா'' என்று வருவது அற்புதம். 

నీవు నిలిచియుండు నిఖిలంబు నిలువదు
నిలిచియుండు నెండు నీరువలెను
నీవు నిశ్చయంబు నిఖిలంబు మాయయౌ​​
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ!

నీవు ఏమాత్రం మందగించినా, సర్వ విశ్వము నిలబడలేదు. అది ఎండి పోయిన చెరువు నీళ్ళలాగా అయిపోతుంది. నీవు సత్యము. మిగిలిన వన్నీ మాయలు. ఓ వేమా, విను. వేమన మహాకవి పద్యాలు చాలా లోతుగా ఉండి, వేదాంత సందేశాలతో నిండి ఉంటాయి. కొన్ని ఎంతో ఎన్నో రోజులు మధన పడితే తప్ప అర్ధం కావు.

nIvu nilici yunDu nikhilambu niluvadu
nilici yunDu enDu nIru valenu
nIvu niScayambu nikhilambu mAyayau
viSvadAbhi rAma vinura vEma.

இந்த உலகமே அசைவில், இயக்கத்தில் தான் ஜீவிக்கிறது. அசைவு நின்றால்.......? ''நான் அசைந்தால் அசையும் இந்த அகிலமெல்லாமே அறிவாய் மனிதா'' பாட்டு சிவாஜி கணேசன் கண்ணை இரு ஓரங்களுக்கும் அசைத்து சிரிப்பாரே... அசைவு நின்றால் பிரபஞ்சம் ஸ்தம்பிக்கும். அதனால் தான் இறைவன் நடராஜன். ஆடிய பாதன், ஆடல் வல்லான். நீரில்லாத ஏரி. நீ ஒருவன் தான் அசைவில்லாத ஸா
ஸ்வதன். மற்றெல்லாம் அசையும் மாயை.


హింసఁ జేయకుండుటే ముఖ్య ధర్మంబు
ఆనక హింసచేసి రవనిసురులు
చావుపశువుఁ దినెడు చండాలుఁడే మేలు
విశ్వదాభిరామ వినర వేమ!

himsa cEyakumDuTE mukhya dharmambu
Anaka himsa cEsir avani surulu
cAvu paSuvu tineDu camDAluDE mElu
viSvad abhi rAma vinura vEma.

வேமனா வாழ்ந்த காலத்திலும் யாக யஞங்கள் உண்டு.​ புத்தருக்கு முந்திய காலத்தில் யாகத்தில் அஸ்வம், அஜம் என்று மிருகங்களை பலியிடுவதுண்டு. வேத வித்தகர்கள் பிராமணர்கள் நடத்தும் யாகத்தில் இந்த ஹிம்சை வேண்டாமே. உங்களுக்கும் மிருகங்களை வெட்டி உண்பவர்க்கும் என்ன வித்யாசம்​. பிராணிகளை வதைப்பது வேண்டாம் என்று கண்டித்தார்.

வேத சாஸ்திரம் அறிந்தவர்கள் கடவுளுக்கு சமானம். உயிர்வதை, ஹிம்சை வேண்டாம். அஹிம்ஸா பரமோ தர்மா.. உயிர்களிடம் கருணை தான் தர்மங்களில் எல்லாம் தலையாயது.

చంద మెరిగి మాట చక్కగా చెప్పిన
ఎవ్వడైన మాట మరికేల పలుకు
చంద మెరింగి యుండు సందర్భ మెరుగుమీ
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.

చెప్పాల్సిన పధ్ధతిలో చెప్తే ఎవరైనా ఎదురు మాట చెప్పరు. సందర్భం తెలుసుకుని మాట్లాడాలి. పధ్ధతులను పాటించాలి.

candam erigi mATa cakkagA ceppina
evvaDaina mATa mArikEla paluku
canda meringi yunDu sandarbha merugumI
viSvada abhirAma vinura vEma.

யாருக்காவது ஏதாவது மனதில் உறைக்கும்படியாக உபதேசம் பண்ணவேண்டு மானால் அந்த உபதேசம், அறிவுரையானது, எளிமையாக, எளிதில் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் குட்டியாக இருக்கவேண்டும். அப்போது தான் அவன் ''ஆஹா நான் இதை அறிந்துகொண்டேன். அப்படியே செய்வேன்'' என்று ஏற்றுக்கொள்வான்.
இன்னொரு சமாச்சாரம். நீ யாருக்காவது அறிவுரை வழங்கும்போது அவன் அதை ஏற்றுக்கொள்ள, கேட்டுக்கொள்ளும் மன நிலையில் இருக்கிறானா, சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகள் உச்சிதமாக இருக்கிறதா என்று வேறு பார்க்கவேணும். அவசரமாக ஆபிஸ் லேட்டாகிவிட்டது என்று பஸ்ஸில் ஓடுபவனுக்கு கீதை ஞான யோகம் சொல்லட்டுமா என்றால்....!

Anagananaga raga matisayilluchunundu..............ఆనగననగ రాగ మతిశయిల్లుచునుండు
thinaga thinaga vemu tiyyanundu.................................తినగ తినగ వేము తియ్యనుండు
sadhanamuna panulu samakuru dharalona...................సాధనమున పనులు సమకూరు ధరలోన
Viswadhaabhiraama, Vinura Vema...............................విశ్వధాభిరామ, వినుర వేమ
​​
நானும் பாடுகிறேன் என்று திடீரென்று ஒருநாள் பாத்ரூமில் ஞானம் வந்து பாடமுல்லடியாது. '' எவண்டி உன்னை பெத்தான், கையிலே கிடைச்சா செத்தான்'' வேண்டுமானால் பாடவரும். கலிகால கவிஞனின் பாடல்கள் இவை. மஹான்கள் சிந்தனையே வேறு.

அது இசையில் இறைவனை காண வழி வகுக்கும். நாத உபாசனை. அப்படிப்பட்ட கீர்த்தனைகளை, பாடல்களை, பாசுரங்களை, மனம் கனிந்து பக்தியோடு கேட்டு பாடினால் தான் பாட வரும். பாடப் பாட தான் ராகம் வரும். கசப்பான வேப்பிலையைக்கூட மேலே மேலே மென்று தின்றால் அதுவே இனிக்கும் அல்லவா? அதுபோல தான் வாழ்க்கையிலும் விடாத சாதகத்தில் மெய்ப்பொருள் கைகூடும் என்கிறார் வேமனா.

வேமனாவைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை சொல்லவேண்டுமே. அவர் சிவ பக்தர். பொய்மை வேஷம் கொண்ட பக்தர்களையோ சந்நியாசிகளையோ சாடுவதில் அவருக்கு நிகர் அவரே​. 
 
Anuvu gani chota Nadhikulamanaradu...................అనువు గాని చోట అధికులమనరాదు
Kochmayina nadiyu kodava gadu..........................కొంచమైన నదియు కొదవ గాదు
konda addamandu knochami undada...................కొండ అద్దమందు కొంచమై ఉండదా
Viswadhaabhiraama, Vinura Vema........................విశ్వధాభిరామ, వినుర వేమ

ஆரவாரத்தின் இடையே அமைதியைத் தேடலாமா. நேரம் இடம் சரியில்லை என்றால் வெற்றி யேது நிம்மதியேது? ஒன்று புரிந்து கொள் . இதனால் எல்லாம் உன்னுடைய திறமை சக்தி, பயிற்சி முயற்சி யெல்லாம் மட்டமாகி விடுமா?

சின்னக் கண்ணாடியிலே பார்க்கும்போது பெரிய மலை கூட குட்டியாகத்தான் அளவின் குறைந்து முழுமையாகத் தெரியும். வேமனா காலத்தில் காமிரா கண்டுபிடிக்கவில்லை. எனவே கண்ணாடியில் தெரியும் பிம்பம் என்று உதாரணம் காட்டுகிறார்.

வேமனா இன்னும் சொல்லட்டும் 

Image may contain: text


Wednesday, April 18, 2018

Visitor-Spiritual story

An American tourist visited an Indian Yogi. He was astonished to see that the Yogi's home was a plain, simple room. The only furniture was a mat and an earthen water-pot.
Tourist :"Yogi, with due respect, may I ask: where's your furniture and other household things?" 
Yogi : "Where is yours?"
Tourist : "Mine? But I'm only a visitor here."
Yogi : "So am I !!"

Understand life before it to late.. 🙏🏻

Meaning of the word KAMAKSHI

Courtesy: http://madipakkamsrisivavishnutemple.blogspot.in/2018/03/blog-post_817.html


"காமாக்ஷி". -பொருள்  விளக்கம் .

1) காமனுக்கு கண்களாலே உயிர்பிக்ஷை அளித்து ரதியின் மாங்கலயத்தை ரக்ஷித்ததால் இவள் "காமாக்ஷி".

2) நமஸ்கரிப்போரின் காமங்களை ( விருப்பம்) தனது பார்வையாலேயே பூரணம் செய்விப்பதால் இவள் "காமாக்ஷி"

3)கா -- காலம், மா -- மாயை காலத்தையும் மாயையையும் க்ஷீணமடையச்(அழியச்) செய்வதால் இவள் "காமாக்ஷி". காலத்தையும் மாயையையும் கடந்த மஹாத்ரிபுரஸுந்தரி என்பது பொருள்.

4) கா -- ஸரஸ்வதி, மா -- லக்ஷ்மீ லக்ஷ்மியையும் ஸரஸ்வதியையும் நேத்ரங்களாய் உடையதால் இவள் "காமாக்ஷி"

5) காமன் -- காமேச்வரனான ஏகாம்ரநாதன் ஏகாம்ரநாதனின் நேத்ரமாக விளங்குவதால் இவள் "காமாக்ஷி"

6)காம என்பதற்கு கடபயாதி ஸங்க்யா ரீதியாக அர்த்தம் ஐம்பத்து ஒன்று. ஐம்பத்தியோரு அக்ஷரங்களையும் கண்களாக கொண்டதால் இவள் "காமாக்ஷி"

7)கா -- ஸரஸ்வதீ, மா -- மலைமகள், க்ஷீ -- க்ஷீரஸாகரகன்யையான லக்ஷ்மீ. தான் ஒருவளே லக்ஷ்மீ, ஸரஸ்வதீ, பார்வதியாக விளங்குவதால் இவள் "காமாக்ஷீ"

8) கா -- ஒன்று, மா -- பதினைந்து, ஷோடஷீ மஹாமந்த்ரத்தை தனது கண்களாய் தரிப்பதால் இவள் "காமாக்ஷி"

9) கா -- ஒன்று, மா -- ஐந்து, க்ஷீ -- ஆறு, ஓரே வஸ்துவான லலிதாம்பாளே
தனது பஞ்ச ரூபங்களான "த்ரிபுரா", "ராஜராஜேச்வரீ", மஹாகாமேசவல்லபா", "காமாக்ஷீ", "காமகோடி" என ஐந்து வடிவங்களிலும்( ஒவ்வொரு வடிவத்திற்கும் தனித்தனி ஆவரண மந்த்ரங்கள் உண்டு), மூன்று சக்தி பேதங்கள், இரண்டு சிவ பேதங்கள், ஒரு விஷ்ணு பேதம் என ஆறு வடிவங்களிலும் உறைவதால் இவள் "காமாக்ஷி".

10)தான் ஒருவளே பஞ்சகோசாதீதையாகவும், ஷட்பாவரஹிதையாகவும் ஜ்வலிப்பதால் இவள் "காமாக்ஷீ".

11) தான் ஒருவளே "பஞ்சபஞ்சிகா" வடிவினளாகவும், ஷடாம்ணாய தேவதா ரூபமாகவும் ஜ்வலிப்பதால் இவள் "காமாக்ஷி".

12) தான் ஒருவளே பஞ்சபூத மயமான இந்த சரீரத்தில் ஷட்சக்ர யோகினி வடிவாக ஜ்வலிப்பதால் இவள் "காமாக்ஷீ"

13)தான் ஒருவளே பஞ்சப்ரஹ்ம மஹாமஞ்சத்தில் ஷடன்வயீ சாம்பவீ வித்யையாக ஜ்வலிப்பதால் இவள் "காமாக்ஷி".

14) தான் ஒருவளே பஞ்சமுக மஹாசம்புவால் அர்ச்சிக்கப்பட்ட "துரீய வித்யையாகவும்" ஆறுமுக ஸுப்ரமண்யனால் பூஜிக்கப்பட்ட ஸ்கந்தவித்யாவாகவும் இருப்பதால் இவள் "காமாக்ஷி".

15) தான் ஒருவளே பஞ்சாயதன கணபதி, அம்பிகா,சூர்ய, விஷ்ணு,சிவ வடிவான பஞ்சாயதன ரூபிணியாகவும், சைவ, வைஷ்ணவ, சாக்த, கௌமார, காணாபத்ய, ஸௌர ஷ்டதர்சணங்களுக்கும் ஆதார மஹாவித்யையாக இருப்பதாலும் இவள் "காமாக்ஷி".

16)தான் ஒருவளே பஞ்சஞானேந்த்ரியங்களுக்கும் புலனாகாது, ஆறு ஆதாரங்களைக் கடந்து ஸஹஸ்ரகமலத்தில் பரப்ரும்ஹ மயமாக ப்ரகாசிப்பதாலும் இவளே "காமாக்ஷி".

"காமாக்ஷி" எனும் அக்ஷரம் பரமசிவனுக்கும் கிடைக்காதது. மங்கலமே வடிவானது. இக்காமாக்ஷி எனும் விலைமதிக்க முடியா ரத்னம் பேரொளி வீசிக் கொண்டிருக்கின்றது.