Wednesday, August 4, 2021

Nose ring for kamatchi-Periyavaa

.

"காமாட்சிக்கு செலுத்தவேண்டிய காணிக்கையை நினைவூட்டிய காஞ்சிமகான்!" 

அன்றைய தினம் மகானை தரிசிக்க பெரும் கூட்டம் வந்திருந்தது. காஞ்சியில் காமாட்சி கோயிலில் ஏதோ விசேஷம் என்பதால், கோயிலுக்கு வந்த கூட்டமும் ஸ்ரீமடத்துக்கு மகானை தரிசிக்க வந்ததில் எக்கச்சக்கமான பக்தர் கூட்டம் மகானை தரிசிக்கக் காத்திருந்தது. 

நின்று கொண்டிருந்த நீண்ட வரிசையில் இரண்டு வயது மதிக்கத்தக்க பெண் குழந்தையோடு நின்றிருந்தார் ஒரு பெண்மணி. வரிசை மெதுவாக நகர்ந்தது. குழந்தைக்கு ஒரே இடத்தில் நிற்பது பிடிக்கவில்லையோ என்னவோ திடீரென அழத்தொடங்கியது. 

சமாதானப்படுத்திய அதன் அம்மா, அது முடியாததால், உடன் வந்திருந்த குடும்பத்தினரை வரிசையில் நிற்கச் சொல்லிவிட்டு, குழந்தையுடன் ஸ்ரீமடத்தின் ஒரு மூலையில் வந்து அமர்ந்தார். கீழே உட்கார்ந்து கொண்ட குழந்தை அங்கும் இங்கும் தவழ்ந்தும், தளிர்நடையிட்டும் சிரித்து விளையாடத் தொடங்கியது.  

நேரம் நகர்ந்து கொண்டே இருக்க, வரிசையும் நகர்ந்து அந்தப் பெண்மணியின் குடும்பம் மகாபெரியவா இருந்த இடத்தை நெருங்க, தானும் சென்று வரிசையில் சென்று நிற்கத் தீர்மானித்து குழந்தையைத் தூக்கினாள். மறுவிநாடி, திடீரென்று வீறிட்டு அழத்தொடங்கியது குழந்தை. அதன் அழுகையை நிறுத்த பலவகையிலும் முயன்று தோற்றார்கள் அந்தக் குடும்பத்தினர். 

மகான் சன்னதியில் நிலவிய அமைதியைக் கிழித்தெறிந்த குழந்தையின் அழுகுரல் சிலருக்கு அனுதாபத்தையும் சிலருக்கு எரிச்சலையும் ஏற்படுத்த, எல்லோரும் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். 

அந்த சமயத்தில் திடீரென்று ஒரு தொண்டர், அந்தப் பெண்மணி அருகே வந்தார். "மகாபெரியவர் குழந்தையைத் தூக்கிண்டு வரச் சொல்றார்!" என்றார். 

குழந்தை அழுவதற்காக ஏதாவது சொல்வாரோ? அல்லது குழந்தை அழுவது சங்கடமாக இருப்பதால் சட்டென்று பிரசாதம் தந்து வெளியே அனுப்ப நினைக்கிறாரோ! புரியாத கற்பனைகளுடன் மகான் முன் சென்றார்கள், அந்தக் குடும்பத்தினர். 

சங்கோஜத்துடன் தன் முன் வந்து நின்ற அவர்களை அன்போடு பார்த்தார், மகான்.

"என்ன குழந்தை அழறதா? அதை இங்கே படுக்க விடுங்கோ!" சொன்னார்.

அப்படியே அவர் முன்பாக குழந்தையைப் படுக்க வைத்தார்கள் அதன் பெற்றோர். இப்போது முன்பைவிட அதிகமாக புரண்டு புரண்டு அழ ஆரம்பித்தது குழந்தை. 

அதன் தவிப்பைவிட, அதைப் பார்த்து அதன் பெற்றோர் தவித்த தவிப்பே அதிகமாக இருந்தது. மகான் சொல்லிவிட்டதால், குழந்தையைத் தூக்கவும் முடியாமல் அப்படியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். 

தன் அருகில் இருந்த அணுக்கத் தொண்டரை அழைத்த மகான், அருகே இருந்த மயில்பீலி ஒன்றைக் காட்டி, "அதோ அந்தப் பீலியை எடுத்து, அதால இந்தக் குழந்தை முகத்துல மெதுவா வருடிக் கொடு" என்றார். 

மகான் சொன்னபடியே அந்தத் தொண்டர் செய்ய, அடுத்து நடந்ததுதான் அதிசயம். அழுது கொண்டிருந்த குழந்தை மயில்பீலியின் குறுகுறுப்பு தாங்காமல் சட்டென்று ஒரு தும்மல் போட்டது. அந்தத் தும்மல் வேகத்தில் அதுவரை அதன் மூக்கில் அடைத்துக் கொண்டிருந்த வெள்ளி முத்து ஒன்று வந்து விழுந்தது. 

அவசர அவசரமாகக் குழந்தையின் காலில் இருந்த கொலுசைப் பார்த்தவர்கள், அதில் இருந்து விழுந்த முத்துதான் அது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, தாங்களே கவனிக்காத இதை மகான் எப்படித் தெரிந்து கொண்டார் என்று திகைப்புடன் பார்க்க, புன்னகைத்த மகான், பேசத் தொடங்கினார். 

"என்ன, காமாட்சிக்கு மூக்குத்தி காணிக்கை தர்றதா சொன்னதை மறந்துட்டியா? அதான், உன் குழந்தை தன் கால் கொலுசுலேர்ந்து உதிர்ந்த முத்தை எடுத்து மூக்குத்தி மாதிரி வைச்சு அழகு பார்த்திருக்கு. நீ தூக்கினப்போ எதிர்பாராத விதமா அது மூக்குக்கு உள்ளே போயிருக்கு. அம்பாள் கிட்டே வேண்டிண்டதைக் கோயிலுக்குப் போய் மறக்காம செலுத்திட்டுப் போ! நல்லதே நடக்கும்!"

மகாபெரியவர் சொல்ல, அப்படியே சிலிர்த்துப் போய் நின்றார்கள் அவர்கள். 

"சுவாமி...நீங்க சொல்றது சத்தியம்! குழந்தை பிறக்கறது தாமதம் ஆனதால, என் வயத்துல முத்தா ஒரு குழந்தை உதிச்சா, உனக்கு முத்து மூக்குத்தி வாங்கித் தர்றேன்னு காமாட்சிக்கிட்டே வேண்டினேன். அதைத்தான் மறந்துட்டேன். இப்பவே போய் அந்தக் காணிக்கையைச் செலுத்திடறேன்...!".

தழுதழுப்பாகச் சொன்ன அந்தப் பெண்மணி, கண்களில் நீர் தளும்ப மகானை நமஸ்கரித்தாள். 

மென்மையான சிரிப்போடு கை உயர்த்தி ஆசிர்வதித்த மகான், சாட்சாத் காமாட்சியாகவே காட்சித் தந்தார், அப்போது அங்கிருந்தோர் கண்களுக்கு.     

"ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர🙏🙏🙏

Antidote for envy- HH Bharati Teertha Mahaswamigal

*Source: Illuminating Interactions*
 
*The book deals with the anecdotes of Jagadguru Sri Bharathi Theertha Mahaswamin*
 
29. A young man fell victim to jealousy. One day, he happened to listen to a discourse blessed by His Holiness, where His Holiness advised a way to win over jealousy. He said, "Cultivate the habit of feeling happy about the other person's success. If possible you should also go to the person and wholeheartedly say, I'm so happy about your success in life. I'm proud to be your friend'."
 
The young man thought, "This Swamiji seems to be highly impractical. Who will be able to do this? And even if anyone does as instructed, won't the other suspect one's motive?"
 
After a few weeks, when a friend of his gained an unexpected success in his business, he again felt the sting of jealousy. Reminded of His Holiness' words, he decided to give it a try. He followed His Holiness' words perfectly and was taken aback at his friend's genuine delight, "How good of you, I badly need a friend like you. Why don't you join me in the business and take a share in the profit?"
 
This pleasant surprise prompted him to go to His Holiness express his thanks. He went for Darshan and said, "One day
I was listening to Your discourse. You advised on how to overcome jealousy. I implemented the same in real life and reaped a great result. I seek Your blessings to do well in the new business."
 
His Holiness answered with a bewitching smile, "So you do agree that this Swamiji is not altogether impractical, don't you?". He then blessed him with a fruit. The man was completely taken aback.

Telegram group for tarka,sankhya karika etc

These spread fast -Sanskrit subhashitam

|| *ॐ* ||
       " *सुभाषितरसास्वादः* "
--------------------------------------------------------------------
       " *तत्त्वज्ञाननीति* " ( २४५ )
-------------------------------------------------------------------------
*श्लोक*---
जले तैलं खले गुह्यं पात्रे दानं मनागपि ।
प्राज्ञे शास्त्रं स्वयं याति विस्तारं वस्तुशक्तितः "।।
--------------------------------------------------------------------
*अर्थ*----
पानी में तेल , दुष्ट के पास गुप्त गोष्ट , योग्य जगह दान , प्रज्ञावंत के पास बोला हुआ शास्त्र यह वस्तुशक्ति के कारण इनका स्वतः ही विस्तार हो जाता है ।
-------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*-----
तेल जैसा ही पानी में गिरता है वैसा ही वह फैलना शुरू हो जाता है । किन्तु अगर घी पानी में गिर जाता है तो सिधा बर्तन में नीचे जाकर बैठ जाता है । किसी दुष्ट को महत्वपूर्ण बात समझ जाती है तो वह बात जरूर फैला ही देता है । योग्य जगह पर दान दिया तो वह सबको पता चल ही जाता है ।और प्रज्ञावान व्यक्ति के साथ शास्त्र की बाते की तो वह ज्ञान अनेक लोगों तक पोहच जाता है ।
बिना श्रम की ही यह बाते हो जाती है ।
इसलिए सुभाषितकार हमे नसीहत दे रहे है कि---दान हमेशा सत्पात्री देना चाहिए । चर्चा हमेशा प्रज्ञावंत के साथ करनी चाहिए और गुपित कभी भी दुष्ट व्यक्ति को बताना नही चाहिए ।
-------------------------------------------------------------------------------
*卐卐ॐॐ卐卐*
----------------------------
डाॅ. वर्षा प्रकाश टोणगांवकर 
पुणे / महाराष्ट्र 
---------------------------------
🦄🐪🦄🐪🦄🐪🦄🐪🦄🐪🦄🐪🦄

Leak - Sanskrit sloka

*६८७ . ।। स्रवति ।।*

*पञ्चेन्द्रियस्य मर्त्यस्य* 
          *छिद्रं चेदेकमिन्द्रियम् ।*
*ततोऽस्य स्रवति प्रज्ञा* 
          *दृतेः पात्रादिवोदकम् ॥*

मनुष्याच्या पांच इंद्रियांपैकी एखाद्या इंद्रियात जरी विकार उत्पन्न झाला , तरी त्याद्वारे 
चामडी पिशवीच्या छिद्रातून पाणी गळून जावे त्याप्रमाणे त्याची बुद्धि  बाहेर स्त्रवून जाते .

मनुष्य की पाँचों इंद्रियों में यदि एक में भी दोष उत्पन्न हो जाता हैं , तो उस से उस मनुष्य की बुद्धि उसी प्रकार बाहर निकल जाती हैं , जैसे मशक (जल भरने वाली चमड़े की थैली) के छिद्र से पानी बाहर निकल जाता हैं ।

If there is a leak in any one of the five senses of a man , then all his intelligence runs out from that single hole , just like a water runs out from a perforated leather vessel .

Pray to GOD in the way you know - Achara kovai

ஆசாரக் கோவை - தானறிந்த வழியில் தெய்வம் தொழு 
நம் மனம் கால நிலை வேறுபாட்டால் மாறும் இயல்பு உடையது. நீங்கள் உன்னிப்பாக கவனித்தால் தெரியும். காலையில் உங்கள் மனம் எப்படி இருக்கிறது, மதியம் எப்படி இருக்கிறது, மாலை மற்றும் இரவில் எப்படி இருக்கிறது என்று. நேரம் மாற மாற மனம் மாறும். அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறுவதால் நாம் அந்த மாற்றத்தை உணர்வது இல்லை. 
சில காரியங்களை,சில நேரத்தில் தான் செய்ய முடியும். மாற்றிச் செய்தால் என்ன என்று கேட்கலாம். செய்யலாம். அவ்வளவு சிறப்பாக இருக்காது. 
நீங்கள் இதை சோதித்துப் பார்க்கலாம். ஒரு நாள் அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு எழுந்து , குளித்து, நல்ல உடை உடுத்துப் பாருங்கள். உங்கள் மனம் எப்படி இருக்கிறது என்று. இன்னொரு நாள் காலை பத்து பதினொரு மணிவரை தூங்கி விட்டு எழுந்து, குளிக்காமல் உணவு உண்டு, இருந்து பாருங்கள். உங்கள் மனம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்று. வித்தியாசம் தெரியும். 
சரி, இப்படி காலத்தோடு சேர்ந்து மனம் மாறுகிறது என்றால், அது சட்டென்று மாறாது. ௮ மணிக்கு மேல் இந்த மன நிலை என்று மாறாது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒரு நிலையில் இருந்து இன்னொரு நிலைக்குப் போகும். 
அப்படி போகும் போது, இந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் கொஞ்சம் குழப்பம் வரும். அந்த இடைப்பட்ட நேரங்களை சந்தி நேரம் என்பார்கள். இரண்டு கால நேரங்கள் சந்திக்கும் இடம். அந்த நேரத்தில் மனதில் சற்று குழப்பம் வரும். அந்தக் குழப்பத்தை போக்க, இறை வழிபாடு செய்யச் சொன்னார்கள். 
சந்தி நேரத்தில் செய்யும் வழிபாட்டுக்கு "சந்தியா வந்தனம்" என்று பெயர். 
மனதை ஒரு நிலைப் படுத்தி, ஒரு நிலையில் இருந்து இன்னொரு நிலைக்கு அதை மென்மையாக கொண்டு செல்லும் வழி. 
இருள் விலகி பகல் வரும் ஒரு சந்தி - அதிகாலை. 
பகல் விலகி இருள் வரும் நேரம் - மாலைச் சந்தி 
இந்த இரண்டு நேரங்களும் சற்று அழுத்தம் வாய்ந்தவை. எனவே இந்த நேரங்களில் வழிபாடு செய்யச் சொன்னார்கள். 
பாடல் 
நாளந்தி கோறின்று கண்கழீஇத் தெய்வத்தைத்
தானறியு மாற்றாற் றொழுதெழுக அல்கந்தி
நின்று தொழுதல் பழி.
பொருள் 
நாளந்தி = நாள் அந்தி = அதி காலையில் 
கோறின்று = கோல் தின்று என்றால் குச்சியால் பல் துலக்கி 
கண்கழீஇத் = முகம் கழுவி 
தெய்வத்தைத் = தெய்வத்தை 
தானறியு மாற்றாற் றொழுதெழுக = தான் அறியும் ஆற்றான் தொழுது எழுக. இது மிக முக்கியமானது. உனக்கு தெரிந்த மாதிரி தெய்வத்தை தொழு. அந்த புத்தகத்தில் சொல்லி இருக்கிறது, அவர் சொன்னார், இவர் சொன்னார் என்று செய்யாமல். உன் மனதுக்கு பிடித்த மாதிரி, உன் அறிவுக்கு எட்டிய வரை தெய்வத்தைத் தொழு. 
அல்கந்தி = மாலையில் 
நின்று தொழுதல் பழி. = நின்று தொழக் கூடாது. அமர்ந்து இறை வழிபாடு செய்ய வேண்டும். நாள் எல்லாம் வேலை செய்த பின் உடல் களைத்துப் போய் இருக்கும். நின்று செய்தால், மேலும் சோர்வு வரும். மனம் சலிக்கும். எப்படா இந்த வழிபாடு முடியும் என்று. எனவே, நன்றாக அமர்ந்து, நிதானமாக வழிபாடு செய்ய வேண்டும். 
உள் உணர்வை கூர்மையாக்கி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். நம் மனம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்று அவ்வப்போது கவனித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். அப்படி உள் உணர்வு கூர்மையானால், வழிபாடு செய்யும் போது என்ன நிகழ்கிறது என்று தெரியும். இல்லை என்றால், ஏதோ எல்லோரும் செய்கிறார்கள் நானும் செய்கிறேன் என்று வாய் ஏதோ முணுமுணுக்கும், கை ஒரு வேலை செய்யும், கண் ஒரு பக்கம் போகும், காது வேறு எதையோ கேட்டுக் கொண்டிருக்கும். அது அல்ல வழிபாடு. வழிபாட்டுக்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள மன நிலையின் வேறுபாடு தெரியாவிட்டால், பின் எதற்கு வழிபாடு செய்வது? செஞ்சாலும் ஒண்ணு தான், செய்யாவிட்டாலும் அதே தான் என்றால், எதற்கு நேரத்தை விரயம் பண்ண வேண்டும்? 
கூர்ந்து கவனியுங்கள். 
உணவு உண்ட பின் உங்கள் மனம் எப்படி இருக்கிறது என்று கவனியுங்கள். காப்பி குடித்தவுடன் மனம் மாறும். எண்ணையில் பொறித்த இனிப்பு பலகாரம் சாப்பிட்டால் மனம் மாறும். பழைய சோற்றில் எருமை தயிர் விட்டு சாப்பிட்டால் மனம் மாறும். 
அந்த மாற்றத்தை கவனிக்கத் தெரிய வேண்டும். தெரிந்தால், இந்த ஆசாரங்களின் தேவை மற்றும் அர்த்தம் புரியும்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முக நூலில் பதிவு செய்தவர் திருமதி நளினி கோபாலன் அவர்கள்

Tuesday, August 3, 2021

Who is a dharmavir - Sanskrit subhashitam

*६८० . ।। धर्मवित् ।।*

*चत्वारि यस्य द्वाराणि*  
          *सुगुप्तान्यमरोत्तमाः ।*
*उपस्थमुदरं हस्तौ* 
          *वाक्चतुर्थी स धर्मवित् ॥*

जो मनुष्य आपले उपस्थ , उदर , दोन्ही हात व वाणी ही चार द्वारें नियंत्रणात ठेवतो तोच धर्म जाणणारा होय .

जिस पुरुष के उपस्थ , उदर , दोनों हाथ और वाणी ये चारों द्वार सुरक्षित होते हैं , वही धर्मज्ञ हैं ।

A person who keeps his genitals , stomach , both the hands and speech in control , is the man who knows _Dharma_.

OSSTET Sanskrit question papers practice

*2018 OSSTET Sanskrit question papers practice and analysis*
👇👇👇


2016तम वर्षस्य वहुप्रश्ना: पुनः आसन् , पश्यन्तु अभ्यासं कुर्वन्तु च

Experience is awesome - Spiritual story

அனுபவம் என்பதே அற்புதமானதாகும்.

அனுபவம் என்ற சொல்  பவ என்ற சம்ஸ்கிருத மூலவேர் கொண்டது. பவ என்றால் நிகழ்வது, ஆவது என இருபொருள். நிகழ்வதை அறிவதும் ஆவதை உணர்வதுமே அனுபவம்.

அந்த நாட்டின் அரசனுக்கு ஒரே மகன்.

அவன் தான் பின்னாளில் அந்த  நாட்டை அரசாளப்போகிறான்.

அரசன் தன் மகனுக்கு வித்தியாசமான உத்தரவை பிறப்பித்தார்.

''நீ இதற்கு மேல் இளவரசன் கிடையாது.

இந்த ராஜ்ஜியத்தை விட்டு விலகிச் சென்று விடு!''
என்பதே அந்த ஆணை.

இளவரசன் மீதிருந்த ஆபரணங்கள் பட்டாடைகள் எல்லாம் நீக்கப்பட்டன.

அவனுக்கு கிழிந்த ஆடையே தரப்பட்டது.

நள்ளிரவில் தங்கத்தேரில் அனுப்பப்பட்ட இளவரசன் நாட்டிற்கு வெளியே பிச்சைக்காரனைப் போல இறக்கி விடப்பட்டான்.

வருடங்கள் கடந்தன.

இளவரசன் பிச்சைக்காரனாகவே மாறிவிட்டான்.

தான் ஒரு இளவரசன் என்பதையே அவன் மறந்து விட்டான்.

உடைக்காகவும் உணவுக்காகவும் இறுப்பிடத்திற்காகவும் பணம் தேவைப்பட்டதால் அவன் பிச்சையெடுப்பது இன்றியமையாததாக மாறி விட்டது.

மிகக் கடுமையான கோடைக்காலம் வந்தது.

அவனுக்கு உபயோகித்த இரண்டாம் தர காலணி தேவைப்பட்டது.

அதனால் உணவு விடுதிக்கு வெளியே பிச்சையெடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

சாலைகள் நெருப்பைப் போல சுட்டெரித்தன.

அதனால் அவனுடைய கால் பாதங்கள் வெடித்து கொப்பளங்கள் ஏற்பட்டிருந்தன.

எப்படியாவது ஒரு ஜோடி பழைய காலணியை பிச்சை வாங்கியே ஆக வேண்டும் என பிச்சையெடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

திடீரென அங்கே ஒரு தங்கத்தேர் வந்து நின்றது.

தேரிலிருந்து இறங்கியவன் ''உங்களுடைய தந்தை உங்களை அழைக்கிறார்.

அவர் முதுமையால் இறந்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

அதனால் அரசனாக பதவியேற்க உங்களை அழைக்கிறார்'' என்றான்.

அந்த ஒரு கனத்தில் பிச்சைக்காரன் மறைந்து போனான்.

முழுமையாக அரசனாக மாறிவிட்டான்.

அதே உடை அதே கால்கள் தான் உள்ளுக்குள் அவன் மாறி விட்டான்.

அங்கே பெருக்கூட்டம் கூடிவிட்டது.

அவனுக்கு உதவி செய்யாமல் போனவன் கூட ''நான் இவருடைய நண்பன்'' என அருகே வந்து நின்றான்.

அரையணா காசுக்காக கெஞ்சியனுக்கு அருகே நிற்பதையே பெருமையாக மக்கள் நினைத்தனர்.

ஆனால் அவன் ஒருவரையும் சட்டை செய்யவில்லை.

நேரடியாக தேரில் ஏறியவன் ''ஒரு அழகான இடத்திற்கு தேரை செலுத்து. நான் குளித்து மாற்று உடைகளை அணிய வேண்டும்'' என தேரோட்டிக்கு உத்தரவிட்டான்.

அரண்மனைக்குள் நுழைந்தவன்  நேராக அரசனிடன் சென்று ''தந்தையே ஏன் இத்தனை வருடங்களாக என்னை மறந்துவிட்டீர்?.

இன்னும் சில வருடங்கள் சென்றிருந்தால் நான் பிச்சைக்காரனாகவே செத்துப் போயிருப்பேன்'' என இளவரசன் கேட்டான்.

அரசன் ''இதை தான் என் தந்தையும் எனக்கு செய்தார்.

உன்னை ஆபத்தில் தள்ளும் எண்ணம் ஏதுமில்லை.

உலக அனுபவங்களை நீ பெற வேண்டுமானால் அரசனுக்கும் பிச்சைக்காரனுக்குமான இடைவெளியை உணர்ந்திருப்பது அவசியம்.

அதற்கு இடையே தான் எல்லாமே அடங்கியுள்ளது'' என்றார்.

''உன்னை பிச்சைக்காரனாக நினைத்தது மற்றவர்கள் தான்.

அது உண்மையல்ல..

அங்கே நீ அரசனாகவும் இல்லை பிச்சைக்காரனாகவும் இல்லை.

உன் தோற்றத்தைப் பார்த்து அவர்கள் நினைத்தது தவறாகிப் போனது.

உனக்குள் இருக்கும் அரசனை அவர்கள் கண்டு கொள்ளவில்லை.

இதை உணரும் வேளையில் நீ அரசனாகி விட்டாய்'' என அரசன் சொன்னார்.

இதே போல்தான்
கடவுளாகவே
(ஞானமடைய)
ஒரு கணத்தில் ஒருவனால் மாற முடியும்.

உலகில் உன் வாழ்வு வெளித்தோற்றமே.

உள்ளுக்குள் இருக்கும் ஒன்று(கடவுள் தன்மை) என்றும் மாறாமல் இருக்கும்.

படித்ததில் பிடித்தது. 

Panguni Uttaram

பங்குனி உத்தரம் - நங்கநல்லூர் J K SIVAN --
சனிக்கிழமை 28.3.2021 இரவு 7.50 மணி முதல் நாளை ஞாயிறு 28.3.2021 மாலை 5.40 வரை உத்தரம் நக்ஷத்ரம்.ஒவ்வொரு வருஷமும் பங்குனி வரும். ஒவ்வொரு தமிழ் மாதத்திலும் உத்தரம் நக்ஷத்ரம் வரும், அதேபோல் பௌர்ணமியும் வரும் . இருந்தாலும் பங்குனி மாதம் பௌர்ணமியும் உத்தரமும் சேர்ந்து அமைந்த நாள் ஒரு விசேஷமான நாளாக கொண்டாடப்படுகிறது. அது தான் பங்குனி உத்தரம். அதன் பின்னால் நிறைய கல்யாண கதைகள் இருக்கிறதே தெரியுமா? ஒரு முக்கியமான கல்யாண கதை மட்டும் சொல்கிறேன்.
ஒரு காலத்தில் அசுரர்கள் தவ வலிமையால் தேவர்களை அடக்கி துன்புறுத்த, தேவராஜன் முறையீட்டை செவி மடுத்து அசுரர்களை அடக்க ஷண்முகன் தேவசேனாபதியாக புறப்படுகிறான். பங்குனி உத்தரம் அன்று பெற்றோரான பரமேஸ்வரன் பார்வதி தேவியும் வணங்கி முருகன் அசுரர்களை எதிர்நோக்கி புறப்பட்ட நாள்.
முருகன் தேரில் பயணிக்க தேரை சாரதியாக இயக்கியவன் வாயு தேவன். தேவகணங்கள் படை திரண்டனர். முருகனின் படையை மேலே செல்ல முடியாமல் ஒரு மலை வளர்ந்து நடுவே தடுத்தது. முருகனுக்கு அந்த மலையைப் பற்றி விளக்கியவர் நாரதர்.
''ஷண்முகா, இது தான் க்ரவுஞ்சன் எனும் ராக்ஷஸன். ஒரு தீய சக்தி. அகஸ்திய ரிஷி சாபத்தால் மலையானவன். இந்த மலைக்கு பாதுகாப்பாக இருப்பது தான் மாயாபுரி. அதற்கு ராஜாவாக இருப்பவன் சூரபத்மனின் சகோதரன் யானைமுகம் கொண்ட தாரகன் எனும் அசுரன்.''
''நாரதரே, அப்படியென்றால் முதலில் நாம் தாரகனைத்தான் சந்திக்கவேண்டி இருக்கும்'' என்றார் வீரபாகு தேவர். அவர் தான் ஷண்முகனின் வலது கை .
''வீரபாகு, நான் அறிந்தவரை, தாரகன் மிக்க சக்தி வாய்ந்தவன். அவனுக்கு புத்தி சொல்லி திருந்தி பிழைக்க சந்தர்ப்பம் கொடுப்போம். அவன் திருந்த மனமில்லாதவனாக இருப்பின் உன் தலைமையில் நான் அனுப்பும் தேவ சேனை அவனோடு மோதட்டும். புறப்படு, '' என்கிறார் சுப்பிரமணியர்.
பாதி சேனையை வீரபாகு தலைமையில் அனுப்ப தேவ சேனாபதி முருகனின் கட்டளைப் படி வீரபாகுவின் சேனை மாயாபுரிக்குள் நுழைந்தது. ஒற்றர்கள் நகர காவலர்கள் மூலம் விஷயம் அறிந்த தாரகாசுரன்
''அவ்வளவு தைரியமா தேவர்களுக்கு என்னோடு மோத '' என்று கடும் கோபத்துடன் போர்க்களம் புறப்பட்டான். கடும்போர் நடந்து, தேவர்கள் படையிலும் தாரகன் சேனையிலும் எண்ணற்ற வீரர்கள் மாண்டனர்.
தாரகாசுரனை எதிர்த்த ஷண்முகனின் படையில் ஒரு வீரனான வீரகேசரியை அசுரன் தனது கதாயுதத்தால் மார்பில் அடித்து சாய்த்தான். இதனால் வீரபாகு வெகுண்டு தாரகாசுரனோடு மோதினார். தவ வலிமை வாய்ந்த தாரகன் திரிசூலத்தால் வீரபாகுவின் மார்பில் குத்திச் சாய்த்தான். மூர்ச்சையாகி விழுந்த வீரபாகுவை அலட்சியமாக நோக்கி தாரகாசுரன் நகைக்க, ஷண்முகன் சேனை திணறியது. நிலை குலைந்தது. முருகனின் படைகள் நாலாபுறமும் சிதறி ஓடின.
மயக்கம் தெளிந்த வீரபாகு, முன்னிலும் வேகமாக பலத்தோடு தாரகனைத் தாக்கினார். வீரபாகுவை எதிர்க்க முடியாமல் தாரகாசுரன் மாய வேஷங்கள் எடுத்து கடைசியில் ஒரு எலியாக மாறி க்ரவுஞ்ச மலைக்குள் நுழைந்து ஒளிந்தான். வீரபாகுவும் அவனை தொடர்ந்த மற்ற வீரர்களும் விடாது மலைக்குள் நுழைய, மலை அசைய ஆரம்பித்தது. தாரகாசுரனின் அசுரப்படைகள் இதை எதிர்பார்க்காத ஷண்முகனின் படையை சேதப்படுத்தியது.
''நாரதா வீரபாகு போரில் எப்படி சமாளிக்கிறார் என்று பார்த்து வா என ஷண்முகன் அனுப்ப, நாரதர் தாரகனின் தந்திரங்களை எடுத்துச் சொல்கிறார்.
கோபம் கொண்ட ஷண்முகன் நேரடியாக போர்க் களத்திற்கு கிளம்புகிறார். தாரகன் முருகனின் சக்தி அறியாதவன்.
''யார் இவன் சிறுவன், இவன் தலைமையிலா தேவர்கள் என்னோடு மோதுகிறார்கள். இவனோடு சேர்ந்து பாவம் உயிரிழக்க வந்துள்ளனர் '' என்று கேலி செய்தான்.
''தாரகா, உன் முடிவு இன்று என் கையால். முடிந்தால் உன் உயிரை முதலில் நீ காப்பாற்றிக் கொள் '' என்று பதிலளித்த சுப்ரமணியன் தாரகனையும் அவன் அசுரப்படையையும் நேரடியாக தாக்கினார். முருகனின் சீற்றம் அறிந்த தாரகன் நிலைமையை உணர்ந்து மீண்டும் எலியாக மாறி கிரவுஞ்ச மலை குகைகளில் ஒளிந்து கொண்டான். அவனது மறைமுக மாயா லீலைகளை எளிதில் எதிர்கொண்டார் சுப்பிரமணியர். கடைசியில் தாரகனை அழிக்க முதலில் கிரவுஞ்ச மலையை தனது வேலாயுதத்தால் பல கூறுகளாகப் பிளந்து, தாரகன் ஒளிய இடமின்றி வெளிப்பட அவனையும் வேலாயுதம் கொன்றது. மலையைக் கிள்ளி எலியைப் பிடிப்பது என்பது இந்த சம்பவத்தை நினைவு படுத்தும்.
தாரகன் அழிந்தான் என்று சேதி தேவலோகம் சென்று இந்திரன் மகிழ்ந்தான். தனது மகள் தெய்வானையைசுப்பிரமணியனுக்கு மணமுடித்தான். தேவசேனாபதி தெய்வயானையை மணந்தார். சுப்பிரமணியனின் கல்யாணம் ஆன நாள் பங்குனி உத்திரம். இதற்கு மேல் என்ன விசேஷம் தேவை.
பங்குனி உத்தரத்தில் நடந்த இன்னும் சில விசேஷங்களை ஞாபகப் படுத்தட்டுமா?
பார்வதி தேவி, கடும் தவமிருந்து பரமேஸ்வரனை மணந்த நாள். இந்த நாளில் தான் மன்மதன் தனது மலரம்பால் சிவனின் தியானத்தை கலைக்க அவர் நெற்றிக்கண் திறந்து மன்மதன் சாம்பலான நாள். ரதிதேவி சிவனை வணங்கி உயிர்ப்பிச்சை கேட்க, மன்மதன் எவருக்கும் கண்ணில் தெரியாத அநங்கனாக உயிர்பெற்ற நாள் .காமாக்ஷி ஏகாம்பரேஸ்வரரை தவமிருந்து அவரை மணந்த நாள். மதுரையில் கோலாகலமாக சுந்தரேஸ்வரர் மீனாட்சி திருக்கல்யாணம் பக்தர்கள் மனம் கழிக்க நடைபெறும்.ஸ்ரீ ராமர் சீதையை மணந்த நாள். ஸ்ரீரங்கத்தில் ஆண்டாள் ரங்கனை சேர்ந்த நாள். ஸ்வாமியே சரணம் ஐயப்பா . ஐயப்பன் தோன்றிய நாள். மார்க்கண்டேயன் எமதர்மனின் பாசக்கயிரில் சிக்காமல் கால சம்ஹார மூர்த்தி சிவனால் உயிர் தப்பிய நாள்.
ஆகவே ஹிந்துக்கள் வாழும் பிரதேசங்களில் மிக ஸ்ரேஷ்டமான பங்குனி உத்தரம் விழா வைபவம் சைவ வைணவ ஆலயங்களில் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படும். தவிர முருகனின் அறுபடை வீடுகளில் விசேஷ அலங்காரம், பூஜை, கல்யாண உத்சவம் கோலாகலமாக நடைபெறும். சுப்பிரமணியனை வேண்டி வணங்கும் சிறப்பு விரத நாள். என்பது சைவக் கடவுளாகிய முருகனுக்குரிய சிறப்பு விரத தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
பங்குனி உத்தரத்தின் சிறப்பு: பங்குனி தமிழ் வருஷங்களில் 12வது மாதம். நக்ஷத்திரங்களில் 12 வது உத்தரம். 12 கரமுடையவன் சுப்ரமணியன்.
இளைஞர்களும், கன்னிகளும் இத்தினத்தில் சிவனையும், முருகனையும் திருமணக் கோலத்தில் வணங்கி வழிபட்டால், திருமணம் ஆகாதவர்களுக்கு விரைவில் திருமணம் நடைபெறும் என ஸ்ட்ராங் நம்பிக்கை.

Anger and their family

ஜெய் ஸ்ரீமந் நாராயணா
குரோதம். இவர்களின் வம்சாவளி யார் யார் பார்க்கலாமா.
குரோதத்தின் அப்பா விரோதம்.
குரோதத்தின் தாய் பேராசை. 
குரோதத்தின் அண்ணா அகங்காரம்
குரோதத்திற்க்கு ஒரு தங்கை அவள்தான் பிடிவாதம்.
குரோதத்தின் மனைவியின் பெயர் ஹிம்சை.
குரோதத்தின் தம்பி பயம்.
குரோதத்தின் பிள்ளை பழி.
குரோதத்தின் பெண் குழந்தைகள் த்வேஷா நிந்தா(நிந்தனை)
குரோதத்தின் தாத்தா பேராசை.
இந்த குடும்பத்தினர்களிடம் இருந்து நாம் என்றுமே விலகி இருப்போம். சந்தோஷமாக இருப்போம். தாஸன் ஜோத்பூர் பாலாஜி.

Monday, August 2, 2021

Saranagati

**ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நமஹ... ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நமஹ...* 🙏🙏🙏
      
           *சரணாகதி* 

 *பகுதி 16* 

 *"ஸ்த்திதே மநஸி ஸுஸ்வஸ்த்தே ஸரீரே ஸதியோ நர:* 
 *தாதுஸாம்யே ஸ்த்திதே ஸ்மர்த்தா விச்வரூபஞ்ச மாமஜம் |* 
 *ததஸ்தம் ம்ரியமாணம் து காஷ்ட்டபாஷாண ஸந்நிபம்* 
 *அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம் ||"* 
 *வராஹப்பெருமானின் சரம ஸ்லோகம்* 

 இதன் பொருள், நல்ல நிலையில் மனதும் உடலும் இருக்கும் போது (இளமைக்காலத்தில்) என்னை முழுமனதுடன் ஒருவன் நினைப்பானாகில், அவன் வயதாகி உடல் தளர்ந்து மரக்கட்டையைப் போல் நினைவு இன்றி கிடக்கும்போது நான் அவனைப்பற்றி நினைக்கிறேன்!.  

உயிர்கள் அனைத்திற்குமே அச்சம் என்கிற உணர்வு பொதுவானதாகும். அச்ச உணர்வுகள் எல்லாமே மரணத்துடன் தொடர்புடையவையாக இருக்கிறது. மரணம் பயங்கரமானதல்ல ஆனால் மரண பயம் கொடுமையானது. இளம் வயதினர் முதல் முதியவர்கள் வரை பலருக்கும் இந்த மரணபயம் பாடாய்படுத்துகிறது. பிறருக்கு ஏற்படும் துர்மரணங்களை கண்டு மேலும் பயப்படுகின்றனர். இப்படியான பயங்கள் மற்றும் கவலைகளை போக்க ஸ்ரீவராக கூறிய  ஸ்லோகங்களைப் பின்பற்றலாம்.    

பிரம்ம தேவர் பூமியில் மனிதர்களைப் படைக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய சமயத்தில், இரண்யாட்சன் என்ற அசுரன் பூமியை கடலுக்கடியில் ஒளித்து வைத்தான். அப்போது மகாவிஷ்ணுவிடம் சமுத்திரத்தில் அமிழ்ந்து இருக்கும் பூமியை வெளிக்கொண்டு வர பிரார்த்தனை செய்தார்.    மகாவிஷ்ணு பிரம்மாவின் விருப்பத்தை பூர்த்தி செய்ய, வராக அவதாரம் எடுத்தார்.  பகவான் வராக மூர்த்தியாக எழுந்தருளி ஹிரண்யாட்சன் என்ற அசுரனுடன் போரிட்டு அவனை வென்று, தண்ணீருக்குள் ஆழ்ந்து கிடக்கும் பூமியை வெளிக்கொணர்ந்து நிலை நிறுத்தினார்.
நீரில் இருந்து வெளிவந்த பூமாதேவி தாயார், வராகபெருமானின் மடியில் அமர்ந்து, நம் பொருட்டு, "நம் குழந்தைகளாகிய இந்த பூமியின் பிரஜைகள் உய்வதற்கு வழி என்ன" என்று கேட்க பகவான் நம் மேல் உள்ள கருணையினால், "அவர் கொடுத்த கைகளினால் தூய மலர்களை தூவி, அவர் கொடுத்த வாயினால் பாடி, அவர் கொடுத்த மனத்தினால் அவரை சிந்திக்க வேண்டும்" என்று காட்டிக்கொடுக்கிறார்.   இதை நமக்கு திருப்பாவை என்ற திவ்ய பிரபந்தந்தின் மூலம், பூமாதேவியின் அவதாரமான ஆண்டாள் கொடுக்கிறார். வாயினால்பாடி, மனத்தினால் சிந்தித்து, தூமலர்த்தூவித் தொழுது. என்று முக்கரணங்களாலும் சரணாகதி பண்ணச் சொல்லுகிறார். சோறு கிடைக்காத ஒருவன் பட்டினி கிடப்பது விரதமாகது. பகவான் கொடுத்த சொத்துகள் பல இருந்து பாவனைக்காக முழு அர்ப்பணிப்புடன் எந்த நிபந்தனையுமின்றி அவருக்காக செய்யப்படும் விரதம், தவம், யாகம் நிச்சயமாக பகவனால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு இப்பிறவியில் இனிய வாழ்வும் மறுமையில் உயிர் பிரிந்தபின் பரம்பதமும் கிடைக்கும்.

 *ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்* 🙏🙏🙏

 *வானமாமலை  ராமானுஜ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்* 🙏🙏🙏

நாளையும்  சரணாகதி   தொடரும் ....

🙏 *சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பனம்* 🙏*

Gitanjali part80 in tamil

கீதாஞ்சலி - நங்கநல்லூர் J K SIVAN --தாகூர் 

80. என் ஆவி நீ யானால் நீராவி நானாவேன்.

80. I am like a remnant of a cloud of autumn uselessly roaming in the sky, O my sun ever-glorious! Thy touch has not yet melted my vapour, making me one with thy light, and thus I count months and years separated from thee.
If this be thy wish and if this be thy play, then take this fleeting emptiness of mine, paint it with colours, gild it with gold, float it on the wanton wind and spread it in varied wonders.
And again when it shall be thy wish to end this play at night, I shall melt and vanish away in the dark, or it may be in a smile of the white morning, in a coolness of purity transparent.

கிருஷ்ணா, உனக்குத் தெரியாதது எதுவுமில்லை. இருந்தாலும் சொல்கிறேன் கேள். நான் யார்? இந்த இலையுதிர் காலத்தில் வானத்தில் அதோ தெரிகிறது பார் ஒரு சின்ன மேக கூட்டம். மிதந்து கொண்டு போகும் அதில் நான் ஒரு மீந்து போன துண்டு.  
ஒளிரும் கண்ணைப்பறிக்கும் சூரியதேவா, நீ இன்னும் என்னைத் தொடவில்லையே. நீராவியை உண்டாக்கி மழை தருபவன் நீ யாயிற்றே. ஏன் இன்னும் என்னை உருக்கி நீராவியாக்கவில்லை? உன் ஒளிக்கதிர்களோடு என்னையும் இன்னும் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லையே . உன்னிடமிருந்து பிரிந்து எத்தனை நாளாக, வருஷங்களாக, உன்னோடு சேர காத்திருக்கிறேன், நாட்களை எண்ணுகிறேன்.
இது தான் உன் விளையாட்டா ? இது தான் உனக்கு பிடிக்குமா? . சரி அப்படியென்றால் என் வெறுமையையும் நீயே .எடுத்துக் கொண்டுவிடு. ஜம்மென்று அதற்கு வண்ணங்கள் தீட்டு. தங்க முலாம் பூசு. காற்றில் ஆடவிடு. திசை அறியாமல் உலவட்டும். எத்தனையோ அதிசயங்களில் அதுவும் ஒன்றாகட்டுமே.  
ஒருவேளை இந்த விளையாட்டு போதும் என்று ஒரு இரவு உனக்கு மனதில் தோன்றினால் அந்த கருமை இருளிலே நானும் உருகி ஆவியாகி கலந்து விடுகிறேன்.காணாமல் போகிறேன். இருளிலோ பொழுது விடிந்து நீ பளிச்சென்று கண்ணைப் பறிக்க ஒளி வீசும்போது அதில் ஐக்கியமாகிவிடுகிறேன். உன் மோகனச் சிரிப்பாகிறேன் . பரிசுத்தத்துக்கு, புனிதத்துக்கு ஒரு குளுகுளு கிடைக்கட்டும். எங்கும் பரவட்டும்.

Golden rules of eating

*What every Vegetarian must cook and eat?*

 We, Tamilians have inherited several centuries of the "Art of Cooking" and serving people.

What we eat defines who you are and how you eat determines your behavioural aspect.

*The 3 Golden Rules of Eating:*
1) Neer Karukki (warm water)
2) Ney Urukki(Ghee)
3) More Perukki (Buttermilk)

The *"Rule of Rotation"* must be followed to avoid addiction and to adjust our body to Coastal and Tropical Climate Conditions:

4 days Cooking with Toor Dal,
2 days Cooking Payar Dal
1 day no Dal 
(Atleast Kalathu Paruppu should be changed);

*The Rasam menu Rotation:*
3 days tomato Rasam
1 day Milagu Rasam
1 day Jeera Rasam
1 day Lemon Rasam 
1 day Rasam without Paruppu.

*The Sambar or main menu item rotation:*
2 days Sambar
1 day Poricha Kootu;
1 day Milagu/ Jeera Vathal/ Poondu/ Sundakkai Vattha Kuzhambu.
1 day more Kuzhambu.
1 day should be just with Powders like Paruppu Podi , Kariveppilai Podi,Kothamalli/Pudina Rice.

*Rotation of Kaai or side dish:*
4 days cooked Vegetable Curry,
1 day Masiyal Karunai,
1 day Salad only
1 day just Appalam or Vadam;
Oorgai (Pickles) should be rotated with Thugayal for 3 days.

Thayir Pachidi can be added when main menu item is spicy.

Buttermilk should always be there in the menu.

This helps to keep our Body Cool and our Tummy.
😊 
Happy Eating.😀
உனவே மருந்து!
Food is Medicine!!

Darshan - HH Bharati Teertha Mahaswamigal

*Source: Illuminating Interactions*
 
*The book deals with the anecdotes of Jagadguru Sri Bharathi Theertha Mahaswamin*
 
4. A gentleman came for Acharyal's Darshan during one of His tours. Overcome by pride, he wished to impress His Holiness with his spiritual achievements and receive His praise.
 
H.H: How do you spend your time?
 
He: I spend most of the time in a temple near my house.
 
H.H: Oh, that's good. What do you do there at the temple? 
 
He: I just stand before Ambal and enjoy Her Darshan.
 
H.H So, when was your last visit to the temple?
 
He: Prior to my visit here.
 
H.H: Well, can you recollect the colour of the saree worn by
Ambal today?
 
He: I cannot, Guruji.
 
H.H: What does She hold in Her hands?
 
He: I am not sure.
 
H.H: Did you notice the ornaments that adorned Her?
 
He: Not really.
 
H.H: (Smiling) What then did you mean by Darshan?
 
His pride completely shattered, the man remained speechless. The great Guru compassionately advised, "I appreciate your intention to achieve perfection in your spiritual path. However, one requires a methodical approach to reach the goal. At the temple, cultivate a strong thought that Ambal is very much present there. Try to visualise Her live presence and converse with Her. Appreciate Her ornaments. Praise Her to your heart's content. This Bhavana coupled with Bhakti will gradually make your mind fit to receive the Truth. My blessings are always with you."

Namaskara tatavam part1 - Periyavaa

______________________________________
*ஹர ஹர சங்கர ஜெய ஜெய சங்கர*

*தெய்வத்தின் குரல்*

( *1857*) *08.07.2021*                
_________________________

                   *நமஸ்காரத் தத்வம்*
                             
_________________________

                                  *நமோ நம:*
                                   👉பகுதி - *16*
__________________________
*அருள்மழை சேரும் 'தாழ்நிலை'*
_________________________
*ஸாஷ்டாங்க நமஸ்காரம்*

Part - *2*👆
_________________________

*ஸ்ரீமஹாபெரியவா*

*Volume 7*. *பக்கம்* *937*

 ****************************************
தெய்வத்தின் குரல் - ஏழாம் பகுதி*
*(*மஹா பெரியவா அருளுரை*)*

*தெய்வ விஷயம்*. 

*நமஸ்காரத் தத்வம்* 
(தற்போதய பகுதி)

*நமோ நம*: (16)
(தலைப்பு)

*அருள்மழை சேரும் 'தாழ்நிலை*
(மீண்டும் ஒருமுறை இன்றும்)

உசத்தி ஒன்றும் வேண்டாம்; தாழவே இருக்க வேண்டும். உயர்மட்டத்தில் ஜலம் நிற்காமல் தாழ்மட்டத்திலேயே சேருகிற மாதிரி நாம் மனோபாவத்தில் தாழ இருந்தால்தான் க்ருபாவர்ஷம் – அருள்மழை – நம்மிடம் பாய்ந்து வந்து தேங்கி நிற்கும். அதற்கு அடையாளமாகத்தான் தலையோடு கால் சரீரத்தை நில மட்டத்தோடு தாழ்த்திக் கிடப்பது.
பாகம் முடிவு.

*ஸாஷ்டாங்க நமஸ்காரம்*
(மீண்டும் இன்றும்)

இதற்கே ஸாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் என்று பெயர்.

'ஸாஷ்டாங்க' என்றால் 'எட்டு அங்கங்களோடு கூடிய' என்று அர்த்தம். நம்முடைய எட்டு அங்கங்கள் பூமியில் படுகிற விதத்தில் நமஸ்கரிக்கிறதே 'ஸாஷ்டாங்க நமஸ்காரம்'.

பொதுவாக இந்த எட்டு அங்கங்கள் என்னவென்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றால்: முன்னந்தலை, தோள் இரண்டு, கை இரண்டு, வக்ஷமும் (மார்பும்) வயிறும் சேர்ந்த torso என்கிற கபந்த பாகம், கால் இரண்டு ஆகிய எட்டு அங்கங்கள் நிலத்தில் படுவதால், படிவதால் 'ஸ அஷ்ட அங்கம் – ஸாஷ்டாங்கம்' என்று பெயர் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அந்த அஷ்ட அங்கங்கள் என்னென்னவென்று வேறே எப்படியெல்லாம் பல தினுஸாகச் சொல்லியிருக்கிறது என்று ஒருத்தர் எழுதியிருக்கிறார். அதில் ஒரு தினுஸுப்படி தலை, மோவாய் (முகவாய்க்கட்டை) காது இரண்டு, கை இரண்டு, கால் இரண்டு என்று எட்டு கணக்குச் சொல்லியிருக்கிறது. – அதாவது நெற்றியின் உச்சி பாகக் கபாலம் – பூமியில் படும்போது மோவாய்க் கட்டையும் படுவது என்றால் முடியாது. ஒரு ஸமயத்தில் இரண்டில் ஒன்றுதான் படமுடியும். அது மாத்திரமில்லை, தலையோடு கால் குப்புறக் கிடக்கும்போது காது எப்படி பூமியில் பட முடியும்? ஆகையினால் இங்கே ஒரு ஸமயத்தில் இல்லாமல், அடுத்தடுத்துச் செய்கிற பல கார்யங்களை ஒன்று சேர்த்து எட்டு அங்கம் பூமியில் படுவதே ஸாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் என்ற க்ரியையாக அர்த்தம் பண்ணிக் கொள்ள வேண்டும்.

அந்தப் பல கார்யங்களில் எல்லாருக்கும் தெரிவது – என்னென்னவென்றால்: தலையைப் பூமியில் படவிட்டுக் குப்புறவிழுவது! சரீர ஸமர்ப்பணமே நமஸ்காரமென்றால், சரீரம் என்கிறபோது குறிப்பாக மார்பும், வயிறும் சேர்ந்த கபந்த பாகத்தைத்தான் நினைக்கிறோம். ஹ்ருதயம், ச்வாஸ்கோசம், ஜீர்ண உறுப்புக்கள் எல்லாம். அதோடு முதுகெலும்பும் உள்ள ஜீவமூலமான பாகம் அதுதானே! மூளையை அஹம்பாவ மண்டை கனம் ஏறாமல் இறக்க சிரஸை இறக்குகிறோம் என்றால், ஜீவனுக்கு ஜீவன் தருகிற சரீரத்தை – கபந்தத்தையும் – கீழே போடத்தான் வேண்டும். அது முக்யம். ஆனால் இப்போது நான் சொன்ன கணக்கில் அதைச் சேர்க்கக் காணோம்!

இதேமாதிரி, கபந்த பாகத்தோடு இரண்டு காலையுங்கூட விட்டுவிட்டு இன்னொரு கணக்கும் கொடுத்திருக்கிறது. அதன்படி கை என்று ஒரே பாகமாக நான் சொன்னதை புஜம் (arm) என்றும் ஹஸ்தம் (hand) என்றும் காட்டியிருக்கிறது.

இன்னும் பல தினுஸாகவும் சொல்லியிருக்கிறது. படித்தால் ஒரே குழம்பலாக ஆகும்.  'நமஸ்காரத்தில் இத்தனை தினுஸா? எதைப் பண்ணுவது?" என்று குழம்பிக் கொண்டு (சிரித்து) 'நமஸ்காரத்தின் திசைக்கு ஒரு நமஸ்காரம்!" என்று ஓடிப் போய்விடத் தோன்றலாம்!

ஆனபடியால் பேச்சு இழுத்துக் கொண்டு போனதில் இதுவரை நான் ஸாஷ்டாங்க விஷயமாகச் சொன்ன தினுஸுகளை மறந்து விடுங்கள். இப்போது, ஸம்ப்ரதாயமறிந்த பெரியோர்கள் எப்படிப் பூர்வ சாஸ்த்ர ஆதாரப்படி எட்டு அங்கங்களை வகுத்துக் கொடுத்திருக்கிறார்களோ அதைச் சொல்கிறேன். அதை மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

பூர்வ சாஸ்த்ரங்களில் இரண்டில் இந்த எட்டு அங்கங்களில் ஏழு அங்கங்களை ஒரே மாதிரி சொல்லியிருக்கிறது.

ஒன்று வ்யாஸ ஸ்ம்ருதி. அதில்

தோர்ப்யாம் – பத்ப்யாம் – ஜாநுப்யாம் – உரஸா – சிரஸா த்ருசா |

மனஸா – வசஸா சேதி ப்ரணாமோ(அ)ஷ்டாங்கமீரித ||

என்று இருக்கிறது.

இன்னொன்று, பரமேச்வர ஆராதனையில் விசேஷமாக உள்ள 'மஹா ந்யாஸ'த்தில் உமா-மஹேச்வரர்களை எப்படி நமஸ்காரம் பண்ணுவது என்பதற்கு ஆபஸ்தம்ப மஹர்ஷியின் வாக்கில் சொல்லியிருப்பது:

உரஸா-சிரஸா-த்ருஷ்ட்யா-வசஸா-மனஸா ததா |

பத்ப்யாம்-கராப்யாம்-கர்ணாப்யாம் ப்ரணாமோ(அ)ஷ்டாங்க உச்யதே||

முதலில் சொன்னதன்படி வரிசை க்ரமமாக 1) கை, 2) பாதம், 3) முழங்கால் முட்டி, 4) மார்பு, 5) தலை, 6) கண், 7) மனஸ், 8) வாக்கு என்பது எட்டு அங்கங்கள்.

இரண்டாவதாகச் சொன்னதில் முழங்கால் இல்லை. அதற்குப் பதில் காது இருக்கிறது. வரிசைப்படி அவற்றை ச்லோகத்தில் 1) மார்பு, 2) தலை, 3) கண், 4) வாக்கு, 5) மனஸ், 6) கால், 7) கை, 8) காது என்று சொல்லியிருக்கிறது.
(*இனி இன்றைய தொடர்ச்சி*......)

இரண்டு ச்லோகங்களிலும் மனஸ், வாக்கு, கண் என்ற மூன்றைச் சொல்லியிருக்கிறது. இங்கே கேள்வி வருகிறது. 'உடம்பையே சேர்ந்த எட்டு அங்கங்களை பூமி படப் போடுவதுதான் ஸாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் என்றே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அதில் மனஸும் வாக்கும் எப்படிச் சேரும்? கண் உடம்பைச் சேர்ந்த அங்கந்தான் என்றாலும் அதை எப்படி பூமியில் படும்படிப் பண்ணுவது?" இப்படிக் கேள்வி.

இதற்குப் பதில், இந்த மூன்றும் க்ரியையாய், கார்யமாக இல்லாமல் பாவமாக நம் எண்ணத்தில் இருக்க வேண்டியவை. மனஸை நாம் நமஸ்கரிக்கும் பெரியவரிடம் தாழக் கிடத்த வேண்டும். வாக்கையும் அப்படியே. கண்ணிலே அவர் ஸ்வரூபத்தை நிறுத்தி அதையும் அவருக்குப் பணியச் செய்ய வேண்டும்.

பாவனையான இந்த மூன்று அங்கங்களைத் தள்ளி விட்டால், பாக்கியுள்ள – வாஸ்தவத்திலேயே அங்கம் என்று ஸ்தூலமாக இருக்கப்பட்ட – ஐந்து மிஞ்சுகின்றன.

ஒரு கணக்கின்படி இந்த ஐந்து 1) கை, 2) பாதம், 3) முழங்கால், 4) மார்பு, 5) தலை. இன்னொன்றின்படி 1) மார்பு, 2) தலை, 3) கால், 4) கை, 5) காது.

இவற்றிலே ஒன்றில் முழங்காலையும், அதை மாற்றி இன்னொன்றிலே காதையும் சொல்லியிருக்கிறது.

இப்படி ஐந்து ஐந்தாக இரண்டு இருப்பதில் நமக்குத் தலையும், மார்பும் ஒவ்வொன்றுதான் இருக்கின்றன. முதல் கணக்கில் வரும் பாதம் என்பதை foot என்று மட்டும் அர்த்தம் பண்ணிக்கணும். அதாவது கணுக்காலுக்குக் கீழே விரல்களோடு உள்ள பாகம் என்று மாத்திரம். அந்தப் பாதம், முழங்கால், கை ஆகிய ஒவ்வொன்றும் இரண்டிரண்டு இருக்கின்றன. ஆக ஒரு தலை, ஒரு மார்பு, இரண்டு பாதங்கள், இரண்டு முழங்கால்கள், இரண்டு கைகள் என்று மொத்தம் கூட்டினால் நமஸ்காரத்தில் பிரயோஜனப்படுகிற எட்டு ஸ்தூலமான அங்கங்களே கிடைத்து விடுகின்றன!

இன்னொரு கணக்குப்படி முழங்காலை தள்ளி விட்டுக் காதை எடுத்துக் கொண்டோமானாலும் நமக்கு இரண்டு காதுகள் இருக்கின்றனவே! ஆகையினால் இங்கேயும் அஷ்டாங்கம் என்ற கணக்கு, நமஸ்கார க்ரியையில் நாம் ஸ்தூலமாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய எட்டு சரீர உறுப்புக்களாக இருக்கின்றன.

இரண்டிலும் 'உரஸ்' என்று வருவது வக்‌ஷ (மார்பு) ப்ரதேசத்தை மட்டும் என்று எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது. அதிலேயே வயிறும் சேர்ந்திருப்பதாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். வக்ஷம் பூமியில் படிய நமஸ்கரித்தால் வயிறும் பூமியிலே பட்டுத்தான் ஆக வேண்டும். அதைத் தனிப்படச் சொல்லவேண்டியதில்லை. அதனாலேயே, கபந்த பாகம், torso என்றேனே, அந்த முழு பாகத்தையுமே உரஸ் என்பதாக இந்த இரண்டு ச்லோகங்களிலும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இந்த இரண்டு ச்லோகத்தையும் சிஷ்டர்கள் (மேலோர்) எடுத்துக் கொண்டாலும், இந்த இரண்டிலும் கூடப் பின்னால் சொன்னேனே, காதைச் சேர்ந்த ச்லோகம், அதைத்தான் விசேஷமாகப் போற்றி நடைமுறையிலும் செய்கிறார்கள்.

முதல் ச்லோகம், இரண்டாவது ச்லோகம் இரண்டிலுமே பாதங்களை 'பத்ப்யாம்' என்று சொல்லியிருக்கிறது. ஆனால் முதல் ச்லோகத்தில் அதை foot ஓடு முடித்திருக்கிறது. முழங்கால்களை 'ஜாநுப்யாம்' என்று சொல்லியிருக்கிறது. இரண்டாம் ச்லோகத்தில் அதே 'பத்ப்யாம்' என்ற வார்த்தையால் இடுப்புக்குக் கீழேயிருந்து கால் விரல்கள் வரை உள்ள leg என்ற முழு அவயவத்தையும் குறிப்பிட்டிருக்கிறது. இப்படி அந்த பாகம் முழுதையும் சொன்னதால்தான் இங்கே தனியாக முழங்காலை மறுபடிச் சொல்ல வேண்டியதில்லை என்பதால் அதைத் தள்ளி, குறைகிற அந்த அவயவத்துக்குப் பதிலாகக் காதைச் சேர்த்திருக்கிறது. இதைத்தான் சாஸ்த்ரஜ்ஞர்கள் விசேஷமாக எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றேன்.
மேலும் நாளையும் தொடரும்..

*மஹா பெரியவா திருவடிகள் சரணம்*
**********************************

*"Deivathin Kural*-Part-7*
*Maha Periyava's Discourses* 

Note: We have now got the essence of this subject for our english readers.*A perfect rendition courtesey by Lt. Col KTSV Sarma in advaitham.blogspot*. Our thanks.

*Deiva Sãkshi* – *Divine Witness*

*NAMASKARA THATHUVAM*
(Current Section)
*Namo Nama*'
(Current Topic)

*The Lower State Where the Rain of Grace Reaches*

*அருள்மழை சேரும் தாழ்நிலை*
(Repeated)

66.     Instead of looking for high position we should abide with lower positions with humility.  Like the water seeks the lower ground automatically, if we abide with ourselves, then the shower of Grace will flow to us and surround us.  As an indication of that only, we lay our whole body from head to feet, flat on the ground.
End of chapter.

   *Sãshtãnga* *Namaskãram*.                   
 67. This action is known as Sãshtãnga Namaskãram.  Sãshtãnga means 'with eight limbs'.  Eight parts of our body should be touching the ground when we do this action.  People are of the opinion that because eight body parts, namely, forehead, two shoulders, two hands, chest and stomach known as the torso, two legs will be touching the ground, it is called, 'sa + ashta + angam = sãshtãngam' – 'स + अष्ट + अङ्गं = साष्टाङ्गं'.  One gentleman has written that this definition has been interpreted variously.  In that one version is that head, chin, two ears, two hands and two legs; constitute those eight parts.  The fore head and the chin cannot touch the ground simultaneously.  So also the ears cannot touch the ground without turning the head.  So, we have to understand that we have to move our face by different actions for all these parts to come in contact with the ground. 

67.          There are other versions. What everybody knows and does is to mainly let their head down to lessen their pride and let the torso touch the ground since it has the stomach and chest with many of the important parts as the hearts, lungs, spine, kidneys, and liver.  Then there is another version in which the 'bhujam' – 'भुजं' or arms and 'hastam' – 'हस्तं' that is, the hands have been separately mentioned as different body parts! There are many more versions and if we read all of them, we may get confused and may walk away saying 'good-bye' to the very idea of doing Namaskãra; that is, 'Namaskãra to Namaskãra'!  So, forget about the different versions of Sãshtãnga Namaskãra that I have told you so far.  Now, I shall tell you just two versions with a slight variation between them, one as per Vyãsa Smruti and the other by Ãpasthamba Rishi as given in the Maha Nyãsa preparatory to doing Pooja for Uma-Maheshwara.

68.          The sloka as given in Vyãsa Smruti is this.  'Dhorbhyãm padbhyãm jãnubhyãm urasã sirasa dhrusã | Manasã vachasã cheti praNãmo ashtãngameerita:' ||  The sloka as per Ãpasthamba Rishi is this.  Urasã  sirasã dhrushtyã vachasã manasã tathã | Padhbhyãm karãbhyãm karNãbhyãm praNãmo ashtãnga uchyate ||  As per the first sloka, the body parts listed are, 1) Hands, 2) Feet, 3) Knees, 4) Chest, 5) Head, 6) Eyes, 7) Manas aka Mind and 8) Speech, making up the eight parts.  In the second one, knees are not mentioned and ears are included.  The sloka lists 1) Chest, 2) Head, 3) Eyes, 4) Speech, 5) Manas, 6) Legs, 7) Hands and 8) Ears.
*Continuing further from here*.........

69.          Both the slokas have included the Mind, Speech and Eyes.  The question arises as to how to how to lay down mind and speech?  We thought that in Namaskãra we are required to lay down the whole body on the ground!  Then, how are we to lay the eyes down, though they are parts of the body only?  The answer to that is, instead of physically laying them down, one should mentally control oneself while doing Namaskãra, not thinking of anything else, not speaking or conversing and not letting our eyes roam about here and there, thereby being sincere and serious in our act of Namaskãra. 

70.          If these subtle parts occurring in both the slokas are set aside, we are left with five.  In them hands, legs, chest and head are common.  One sloka mentions the knees and the other talks about the ears instead. Within these we get eight body parts as there are two each of the eyes, legs, one head and one chest, two knees or two ears; making up eight.   In both the slokas what is mentioned as 'urasã' should be understood as the torso, inclusive of chest and the stomach.  When the chest touches the ground normally the stomach will also be in contact with the ground.  As given in the second sloka which mentions the ears, you may observe people turning their faces right and left to ensure that both the ears touch the ground. 

71.          Both the slokas make a mention of the feet as 'padbhyãm'.  But in the first sloka it is evidently meaning the feet as there is a special mention of the knees as 'jãnubhyãm'.  In the second the word 'padbhyãm' evidently means the whole leg including the knees, which are not separately mentioned.  Instead the ears are additionally mentioned in the second sloka.  
To be continued.........

*Maha Periyava thiruvadigal Saranam*.

*************************************

Helping for kasi yatra - Periyavaa

*"நா..... சொல்ற வழில போ!."*...பெரியவா. 

பெரியவாளை தர்ஶனம் பண்ண ஒரு தம்பதி வந்தார்கள். நல்ல வஸதியானவர்கள்.

"கார்லயா வந்தேள்?....."

"ஆமா...... பெரியவா"

"ட்ரைவர் வெச்சிண்டு வந்தியா? நீயே ஒட்டிண்டு வந்தியா?...."

"நாந்தான் ஓட்டிண்டு வந்தேன் பெரியவா......"

"எந்த வழியா வந்தே?....."

"காவேரிப்பாக்கம் வழியா வந்தோம்...."

"நீ.....திரும்பி போறச்சே....நா.... சொல்ற வழில போ!...."

"ஸெரி..... பெரியவா..."

வழியை சொன்னார்.......

"அந்த வழில, அந்த க்ராமத்ல, ஒரு பெரிய ஶிவன் கோவில் வரும்... அந்த கோவில் வாஸல்ல, ஒரு வயஸான தாத்தாவும் பாட்டியும் ஒக்காந்துண்டிருப்பா!....நீ.... அவாளப் போயி பாரு! நா.... அனுப்பிச்சேன்னு சொல்லு! அதோட, முக்யமா.... அவா..... என்ன கேக்கறாளோ... அத... பண்ணிக் குடுப்பியா?...."

"காத்துண்டிருக்கோம் பெரியவா!......"

ப்ரஸாதம் குடுத்தனுப்பினார். அவர்களும் பெரியவா சொன்ன வழியில், அந்த க்ராமத்துக்கு சென்று ஶிவன் கோவிலையும் கண்டுபிடித்தார்கள். 

கோவில் வாஸலில் இருந்த ஒரு சின்ன பெட்டிக் கடையில், மிகவும் ஏழைகள் என்று பார்த்தாலே சொல்லக்கூடிய ஒரு வயஸான தம்பதி அமர்ந்திருந்தனர். சற்று தள்ளி வந்து நின்ற பெரிய காரிலிருந்து இறங்கிய தம்பதி, தங்களை நோக்கி வருவதைக் கண்டனர்.

"எங்களை.....பெரியவா அனுப்பினா......"

"என்னது? பெரியவாளா?......."

"பெரியவா!" என்ற தாரக நாமத்தை கேட்ட மாத்ரத்தில், வயஸால் சுருங்கிய கண்களிலிருந்து கண்ணீர் 'குபுக்' கென்று வெளியே ஓடிவந்தது......

"பெரியவா.... ஒங்க ரெண்டு பேருக்கும் என்ன வேணுமோ..... அத....என்னை பண்ணித் தர சொல்லிருக்கா...!

"ஆண்டவா!....எங்கியோ கெடக்கோம்...! ஆனாலும், எங்களோட தெய்வம் எங்களை பாத்துண்டே இருக்கே!..."

குலுங்கி குலுங்கி அழ ஆரம்பித்தார் அந்த பெரியவர்.

"தயங்காம சொல்லுங்கோ.! ஒங்களுக்கு என்ன வேணும்?.... பணம்-னா கூட, தயங்காம சொல்லுங்கோ!..."

"பணத்தை வெச்சிண்டு நாங்க என்ன பண்ணப் போறோம்? எங்களுக்கு இனிமே என்ன வேணும்? ஸாகறதுக்குள்ள, காஶிக்கு மட்டும் ஒரேயொரு தடவை போகணும்! அங்க.... கங்கை-ல ஸ்நானம் பண்ணணும், கண்குளிர அந்த விஶாலாக்ஷியையும், விஶ்வநாதரையும், அன்னபூரணியையும் தர்ஶனம் பண்ணணும்...... அவ்ளோதான்! எங்களால அங்கல்லாம் இந்த வயஸு காலத்ல, சல்லிக்காஸு இல்லாம, எப்டி போக முடியும்-னு பெரியவாகிட்ட பொலம்பிண்டே இருந்தோம்! ப்ரத்யக்ஷ தெய்வம்! "

"ரொம்ப ஸந்தோஷம்! கவலையேபடாதீங்கோ! நீங்க ரெண்டு பேரும், ஸௌகர்யமா காஶிக்கு போறதுக்கும், அங்க... ஆசை தீர கங்கைல குளிக்கறதுக்கும், ஸ்வாமியை தர்ஶனம் பண்றதுக்கும், நா......ஏற்பாடெல்லாம் பண்ணிட்டு, ஒங்க ரெண்டு பேரோட ஆசையை நெறவேத்தி வெக்கறேன்..! பெரியவா அந்த பாக்யத்தை எனக்கு தந்ததுக்கு, பெரியவாளுக்கும், ஒங்களுக்கும் நமஸ்காரம் பண்ணிக்கறேன்....."

பணக்கார பக்தருக்கு, அவர்களுக்கான காஶி யாத்ரை ஏற்பாடு பண்ணுவது என்பது, ஒரு பெரிய கார்யமாக இல்லை. காஶியில் எல்லா ஏற்பாடும் பண்ணிவிட்டு, தம்பதிகளையும் தகுந்த துணையோடு அனுப்பி வைத்தார்.

மோக்ஷபுரியான காஶியில்........

ஸூர்யோதயம் ஆகும் ஸமயம், சுழித்துக் கொண்டு ஓடும் பவித்ர கங்கையில் அந்த ஏழை, முதிய தம்பதிகள், ஸங்கல்ப ஸ்நானம், பஞ்ச கங்கா ஶ்ராத்தம், தீர்த்த ஶ்ராத்தம், விஶாலாக்ஷி ஸமேத விஶ்வநாதர், அன்னபூரணி தர்ஶனம், எல்லாவற்றையும், மிகுந்த மனநிறைவோடு, பெரியவாளை ஒவ்வொரு க்ஷணமும் ஸ்மரித்துக் கொண்டே, செய்து முடித்தார்கள். ஸௌகர்யமான ஜாகை, போஜனம், வண்டி எல்லாமே அழகாக ஏற்பாடு பண்ணப்பட்டிருந்தது.

மறுநாள், கங்கையில் மூழ்கி ஸ்நானம் பண்ணும்போது, "கங்காதரனின் ஆக்ஞையால், என்னைத் தேடி வந்த உங்களை, இனி என்றென்றும் என்னுடைய மடியிலேயே தாங்கிக் கொள்வேன்" என்று சொல்லாமல் சொல்லி, அன்பாக அரவணைத்து, தன் மோக்ஷப்ரவாஹத்தில் கலந்து கொண்டுவிட்டாள் அன்னை கங்கா தேவி! 

அவர்களுடைய ஶரீரம் கூட கிடைக்கவில்லை!

காஶியில் மரித்தால் மோக்ஷம்! பெரியவா இந்த ஏழைத் தம்பதிக்கு பண்ணிய ஸௌகர்யமான ஏற்பாடோ மோக்ஷ ஸாம்ராஜ்யம்! அதுவும்..... ஜோடியாக!

பெரியவா ஒவ்வொரு ஜீவனுக்கும் எங்கே, என்ன, எப்படி, முடிவு பண்ணியிருக்கிறார் என்பது அல்ப ஜீவன்களான நமக்கு என்ன தெரியும்? 

பெரியவா ஸ்மரணை ஒன்றே நமக்கு காஶி, கங்கை, மோக்ஷம்!

Ramakrishna deekshitar - Periyavaa

*மஹா பெரியவா தரிசன அனுபவங்கள் - குழந்தைகளுக்கு பாடம் கற்றுத் தருவது பெரும் பாக்யம்* 

 _தொகுத்தவர்: ரா.வேங்கடசாமி_
_நூல்: காஞ்சி மகானின் கருணை உள்ளம்_ 

இந்தச் சம்பவம் இடையபலம் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண தீட்சிதருக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம். மகான் ஸ்ரீ அப்பய்ய தீட்சிதர் வம்சத்தைச் சேர்ந்தவரான அவருக்கு, பெரிய பள்ளியில் கௌரவமாக உத்தியோகம் பார்த்த பின்னர், சிறிய பள்ளியில் ஆசிரியர் வேலை பார்க்க மனம் ஒப்பவில்லை. 

1968ம் வருடம் அவர் ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் சமஸ்கிருத ஆசிரியராகப் பணியாற்றியபோது, சர்க்காரின் இருமொழிக் கொள்கைகளில் அவருக்கு உத்தியோகம் போய்விட்டது. ஆனால் அனுபவம் வாய்ந்த மூத்த பண்டிதர்களுக்கு வேறு பள்ளியில் இடம் கொடுத்தனர். தீட்சிதரை ஒரு ஆரம்பப் பாடசாலையில் ஆசிரியராகப் போட்டனர்.

பெரிய பள்ளியில் கௌரவமாக உத்தியோகம் பார்த்துவிட்டு,சிறிய பள்ளியில் ஆசிரியர் வேலை பார்க்க மனம் ஒப்பவில்லை. தயங்கிக்கொண்டு இருந்தார். அவரது நண்பர் கோகுல், விஜயவாடாவில் முகாமிட்டு இருந்த மகாபெரியவாளை தரிசிக்கச் சென்றார்.

அவர் தீட்சிதருடன் சென்றே மகானைத் தரிசிப்பது வழக்கம்.

முதல் கேள்வியே மகானிடமிருந்து வந்தது.

"எங்கே ராமகிருஷ்ணன்?"

"வரும்போது கூப்பிட்டேன். மனம் சரியில்லை என்று சொல்லி விட்டார்" என்றார் கோகுல்.

"என்ன விஷயம் என்று மகான் கேட்காமல் அவராகவே பேச ஆரம்பித்தார்.

அப்பய்ய தீட்சிதர் வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர் இந்த ராமகிருஷ்ணன். அவர் (அப்பய்ய தீட்சிதர்) ஒரு பெரிய மகான். ஒருவருடைய உண்மை சொருபம் இரண்டு நிலையில் தெரியும். ஒன்று குழந்தை, இன்னொன்று பைத்திய நிலை. தனக்கு 70 வயது ஆகிவிட்டதால் இனி குழந்தையாக முடியாது. ஆகவே உன்மத்த நிலையை அடைய அவர் ஊமத்தங்காயை சாப்பிட்டு, அந்நிலை அடைந்து தன்னைப் பரீட்சை செய்து கொண்டார்.

அந்த மகானுக்குக் கிடைக்காத பெரிய பாக்யம் ராமகிருஷ்ணனுக்குக் கிடைத்துள்ளது. அதாவது குழந்தைகளுடன் பழகும் பாக்யம்.

"அறம் செய்ய விரும்பு" போன்ற உயர்ந்த பாடத்தைக் குழந்தைகளுக்குக் கற்பிக்க ஆரம்பப் பள்ளிக்குச் செல்வதே பெரும் பாக்யம். குழந்தைகளுக்கு ஆரம்பப் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பதில் கௌரவக் குறைவு கிடையாது. அதுவே மேன்மைக்குக் காரணமாக அமையும் என்று ராமகிருஷ்ணனிடம் சொல்லுங்கள்" என்று நண்பரிடம் சொன்னார் மாமுனிவர்.

தன் நிலையை அவராக அறிந்து இப்படிப்பட்ட அறிவுறை கூறி அனுப்புவதற்கு, அந்த மகானைத் தவிர வேறு யாரால் முடியும் என்று புளகாங்கிதமடைந்த ராமகிருஷ்ண தீட்சிதர் ஆரம்பப் பள்ளி சேவையை ஏற்று பிற்காலத்தில் பல நன்மைகளைப் பெற்றார்.

 *பெரியவா சரணம்!* 

 _தொகுப்பு: பெரியவா குரல்_ | https://t.me/perivakural

 *An initiative of Kanchi Periva Forum - www.periva.org | www.anusham.org*

Bhagavad Gita Grammar analysis

Beginning a work - Sanskrit subhashitam

६४० . ।। कार्यारम्भः ।।

अकाले कृत्यमारब्धं
          कर्तुर्नार्थाय कल्पते ।
तदेव काल आरब्धं
          महतेऽर्थाय कल्पते ॥ 

कोणतेही कार्य अयोग्य वेळी आरंभिल्यास कर्त्याला त्याचा अपेक्षित लाभ मिळत नाही . याउलट तेच कार्य योग्य वेळी केल्यास त्यापासून मोठा लाभ मिळतो .

बेमौके पर किया गया काम करने वाले के लिए लाभदायक नहीं होता । वही काम यदि उपयुक्त समय पर किया जाये तो महान अर्थसाधक बन जाता है । 

When a work is begun at an improper time , it never becomes profitable when finished . The act , however , which is undertaken at the proper time , yields rich fruits .

Adhyatma ramayanam Aranyakanda -part 1 in tamil

Courtesy:Smt,.Dr,.Saroja Ramanujam

அத்யாத்ம ராமாயணம் - ஆரண்ய காண்டம் -அத்தியாயம் 1
ராமன் அத்ரி மகரிஷியிடம் விடை பெற்றுக்கொண்டு தண்டகாரண்யம் நோக்கிப் புறப்பட்டான். அவரிடம் அவனுக்கு வழி காட்டத் தம் சிஷ்யர்களை அனுப்பக் கோரியபோது அவர் சிரித்து "எல்லோருக்கும் வழிகாட்டியான உனக்கு யார் வழி காட்டுவர்" என்று கூறினாலும் தன் சிஷ்யர்களை அனுப்பினார். அவர்கள் வழிகாட்ட ராமனும் மற்றவர்களும் தண்டகாரண்யம் அடைந்தனர்.
ராமன் லக்ஷ்மணனிடம், அங்கு அரக்கர்கள் உள்ளபடியால் தான் முன்பாகவும் லக்ஷ்மணன் பின்னாலும் சீதை இடையிலும் போகவேண்டும் எனக்கூறினான். பின்னர் அவர்கள் ஒரு ஏரியை அடைந்து தாக சாந்தி செய்து கொண்டனர். அப்போது ஒரு பேருருவம் கொண்ட அரக்கன் பல சடலங்கள் கொண்ட சூலம் கையில் ஏந்தி வழியில் தென்பட்ட பிராணிகளையெல்லாம் தின்று கொண்டு அவர்கள் முன்னே தோன்றினான்.
பெரும் ஒலியுடன் அவர்களை நோக்கி விரைந்த அவன் அவர்கள் யாரெனக் கேட்க ராமன் அதற்கு பதிலளித்தார். சீதையைத் தூக்கிச் செல்ல அவன் முற்படுகையில் ராமன் அவனுடைய கரங்களை வெட்டினார். கால்களும் வெட்டப்பட்டு அவன் ஊர்ந்து வருகையில் அவன் தலையை ராமன் வெட்ட அவன் உடலில் இருந்து ஒரு வித்யாதரன் தோன்றி துர்வாஸரால் தான் சபிக்கப்பட்டதாகவும் இப்போது ராமனால் சாப விமோசனம் அடைந்ததாகவும் கூறினான்.பிறகு அவன் ராமனைத் துதித்து விடை பெற்றான்.
விராதனுடைய துதியானது வால்மீகியில் இல்லை. மேலும் இந்த சம்பவம் வால்மீகிராமாயணத்தில் வேறுபட்டுக் காண்கிறது. அதில் விராதன் தான் தும்புரு என்ற கந்தர்வன் என்றும் குபேரனுடைய சாபத்தால் அரக்கன் உருக்கொண்டதாகவும் தெரிவிக்கிறான் . முதலில் அவன் சீதையை தூக்கிச் செல்கிறான்.
அப்போது ராமன் அவனை பாணங்களால் அடிக்கிறார். அவன் பெற்ற வரங்களால் ஆயுதத்தால் அடிக்கப்பட்ட போதிலும் அவன் சாகவில்லை. பிறகு ராமன் தன் கால்களால் அவனை மிதிக்க அவர் பாதம் பட்டு அவன் சாபம் நீங்கப் பெறுகிறான். பிறகு அவன் ராமனை சரபங்கமுனிவர் ஆச்ரமத்திற்குப் போகுமாறு கூறி நல்லுலகம் சேர்கிறான்.

sookti sarit - Sanskrit collections


सूक्तिसरित् -:
युक्तितर्कवचस्त्याज्यं दुर्जनेन बुधेन वा।
एको ददाति दुर्भाषां। द्वितीयस्तु पराजयम्।।(व्रजकिशोरः)  
सूक्तिसरित् -:
युक्तितर्कवचस्त्याज्यं दुर्जनेन बुधेन वा।
एको ददाति दुर्भाषां। द्वितीयस्तु पराजयम्।।(व्रजकिशोरः)  
सूक्तिसरित् -:
श्रुतं धनाज्जनो गर्वी नैतदाश्चर्यकारणम्।
ज्ञानेन तु महागर्वी भवतीति व्यथा न किम्।।
(व्रजकिशोरः)  
सूक्तिसरित् -:
श्रुतं धनाज्जनो गर्वी नैतदाश्चर्यकारणम्।
ज्ञानेन तु महागर्वी भवतीति व्यथा न किम्।।
(व्रजकिशोरः)  
सूक्तिसरित् -:
क्षमतारहितो लोको भवतु वा महागुणी।
मानं न लभते तद्वद् यथा संस्कृतशिक्षकः।। (व्रजकिशोरः)
सूक्तिसरित् - (३३४)
*****************
नीतिरेव बुधैर्ग्राह्या नीतिः फलवती सदा।
वैकल्पिकमतं ग्राह्यं यदि नीत्या न सिध्यति।। (व्रजकिशोरत्रिपाठी)

सूक्तिसरित् -:
क्षमतारहितो लोको भवतु वा महागुणी।
मानं न लभते तद्वद् यथा संस्कृतशिक्षकः।। (व्रजकिशोरः)
सूक्तिसरित्
*********
नतिवाक्यं मुखे कृत्वा स्वास्थ्यं पृच्छन्ति कौशलात्।
ततो वदन्ति ते स्वार्थं फोनयन्त्रेण वञ्चकाः।।
              (व्रजकिशोरत्रिपाठी)
सूक्तिसरित् -:
विचार उत्तमो यस्य बान्धवा हितकारकाः।
मित्राण्यपि विपत्काले स एव भाग्यवान् भुवि।। (व्रजकिशोरः)
सूक्तिसरित् -:
कथनाय श्रमो नास्ति समयं नाप्यपेक्षते।
साधनाय श्रमोऽनल्पः समयं तदपक्षते।।  (व्रजकिशोरः)
सूक्तिसरित् -:
अभावोस्तीह कस्यापि जनस्य विभवस्य वा।
ज्ञानस्य वा हि कालस्य किन्तु शान्तेः समस्य हा।। (व्रजकिशोरः)
सूक्तिसरित् -:
सर्वाः परम्परा नो हि धर्मवाच्याः कदाचन।
सर्वाः शिला यथा नैव शालग्रामा न वा सुराः।। (व्रजकिशोरः)

सूक्तिसरित् -:
स्नेहश्रद्धादयो यस्मिन् गुणा न सन्ति मानवे।
ज्ञानी धनी बली वास्तु कोपि तं न हि पृच्छति।।(व्रजकिशोरः)

सूक्तिसरित् -:
युद्धाभावाद् यथा वीरो जलाभावाद् यथा लता।
खाद्याभावाद् यथा देहश्छात्राभावात् तथा मतिः।।
(व्रजकिशोरः)  
सूक्तिसरित् -:
सहायकोस्तु वा नो वा मन्येत न कदाऽक्षमः।
स्वयं विघ्नमतिक्रम्य लक्ष्यं गच्छेद् यथा नदी।। (व्रजकिशोरः)  
सूक्तिसरित् -:
कदा चिन्ता कदा लोभः कदा कामः कदा मदः।
कदा व्याधिरतो दुःखं तत्रानन्दी नरो भवेत् ।। (व्रजकिशोरः)
सहायकोस्तु वा नो वा मन्येत न कदाऽक्षमः।
स्वयं विघ्नमतिक्रम्य लक्ष्यं गच्छेद् यथा नदी।।(व्रजकिशोरः)
अहंकारस्य सिद्ध्यर्थं दुष्प्रतिज्ञां न वै कुरु।
तया स्वस्य क्षतिर्नूनं समाजस्य हितापि न।।(व्रजकिशोरः)

अशान्तिं साधयेदन्यो तद्दुःखं प्रतिकारयेत्।
स्वजनः कुरुते तां चेन् महादुःखं हि जायते।। (व्रजकिशोरः)  
न पण्डितो येन शमो न धार्यते
शमश्च नैवास्ति विना सुभाषया।
न भारती सा च सुसंस्कृतं विना
सुसंस्कृतं नैव विना विपश्चिता।  

सूक्तिसरित् -:
घनकर्मशरीरेषु शरीरं पश्य सर्वथा।
तदारोग्याद् भवेत् कर्म कर्मणो धनसंग्रहः।।(व्रजकिशोरः)

सूक्तिसरित् -:
अन्यायस्य विरोधं न कुर्वन्ति चाटुवादिनः।
लघुस्वार्थकृते मौनं भजन्ति कुक्कुरा यथा।। (व्रजकिशोरः)

जीवितसमये पित्रोः सेवा येन कृता न हि।
मरणात् श्राद्धकार्येण तीर्थेन किं फलं भवेत्।।(व्रजकिशोरत्रिपाठी)

Krishan Avatar part 28

*ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நமஹ... ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நமஹ... 🙏🙏🙏
     
           தஸாவதாரம்

          ஸ்ரீகிருஷ்ணாவதாரம்

 பகுதி 28

 அந்தகன் சிறுவனரசர்த் தமரசற் கிளையவ னணியிழை யைச்சென்று,

 எந்தமக் குரிமை செய் எனத் தரியாது எம்பெரு மானருள் என்ன,

 சந்தமல் குழலாள் அலக்கண்நூற் றுவர்த்தம் பெண்டிரு மெய்தி நூலிழப்ப,

 இந்திரன் சிறுவன் தேர்முன்நின் றானைத் திருவல்லிக் கேணிக்கண்டேனே.
 பெரிய திருமொழி 02.03.06 திருமங்கையாழ்வார்

 விளக்கம்

அந்தகன் சிறுவன்
-
குருடனான த்ருதராஷ்ட்ரனுடைய பிள்ளையாய்

அரசர் தம் அரசற்கு
-
ராஜாதி ராஜனென்று தன்னை மதித்திருந்த துரியோதனனுடைய

இளையவன்
-
தம்பியான துச்சாசனன்

அணி இழையை சென்று
-
அழகிய ஆபரணங்களையுடையளான திரௌபதியிடம் வந்து

எம்தமக்கு உரிமை செய் என
-
"நீ எங்களுக்கு அடிமை செய்யக்கடவை" என்று சொல்ல,

தரியாது
-
(அவள்) பொறுக்க மாட்டாமல் எம்பெருமான்!
-
"ஸ்வாமியான கண்ணபிரானே!

அருள் என்ன
-
கிருபை பண்ணவேண்டும்" என்று ப்ரார்த்திக்க,

சந்தம் அல் குழலாள் அலக்கண்
-
அழகிய இருண்ட கூந்தலையுடையான அந்த த்ரௌபதியின் மனவருத்தத்தை

நூற்றுவர் தம் பெண்டிரும் எய்தி
-
துரியோதநாதியர்நூறு பேர்களுடைய மனைவிகளும் அடைந்து

நூல் இழப்ப
-
மாங்கல்யம் இழக்கும்படியாக

இந்திரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றானை
-
இந்திர புத்திரனான அர்ஜூநனுடைய தேரின் முன்னே சாரதியாய் நின்ற பெருமானை
திருவல்லிக்கேணியில் கண்டேன்.      

பதினேழாம் நாள் போரில்
கர்ணனும், அர்ச்சுனனும் போரில் இறங்கினர். அம்புகள் பறந்தன. கர்ணனின் விஜயம் என்ற வில்லும் காண்டீபமும் ஒன்றை ஒன்று மோதின. அர்ச்சுனனுக்காக தான் வைத்திருந்த சக்தி என்னும் வேல் இப்போது இல்லையே என கர்ணன் வருந்தினான். (அதை கடோத்கஜனைக் கொல்ல கர்ணன் உபயோகித்து விட்டான்) பின் நாகாஸ்திரத்தை எடுத்து எய்தான். அது மின்னல் வேகத்தில் பார்த்தனை நெருங்கியது. தேவர்கள் திகைக்க, மக்கள் கதர அந்த நேரம் பார்த்துப் பார்த்தஸாரதி தேர்க்குதிரைகளை நிறுத்தித் தேரைத் தம் காலால் மிதித்து ஓர் அழுத்து அழுத்தினார். தேர் சில அங்குலங்கள் பூமிக்குள் இறங்க அந்த நாகாஸ்திரம் அர்ச்சுனனின் முடியைத் தட்டிச் சென்றது.யார் வெற்றி பெறுவார் என்பது கணிக்க முடியாமல் இருந்தது. ஆனால், அச்சமயம் கர்ணனின் தேர்ச் சக்கரம் சேற்றில் சிக்கிக் கொண்டது. தனக்கு பாதுகாப்பாக இருந்த கவச, குண்டலங்களைக் கர்ணன் முன்னமேயே இந்திரனுக்குத் தானமாக வழங்கி விட்டான். அந்த இந்திரனிடமிருந்து பெற்ற சக்தி ஆயுதமும் இல்லை நிராயுதபாணி ஆன அவன் 'தருமத்தின் பெயரில் கேட்கிறேன் தேரை சேற்றிலிருந்து எடுக்க சற்று அவகாசம் கொடு' எனக் கெஞ்சினான்.

அப்போது கண்ணன் 'கர்ணா..நீயா தர்மத்தைப் பேசுகிறாய். துரியோதனன், சகுனியுடன் சேர்ந்து தீமைக்குத் துணைப்போனாய். அப்போது உன் தர்மம் என்ன ஆயிற்று மன்னர் நிறைந்த அவையில் பாஞ்சாலியின் உடையைக் களைய நீயும் உடந்தைதானே அப்போது எங்கே போயிற்று உன் தர்மம். பாண்டவர்கள் பதின்மூன்று காலம் வன வாசம் முடித்து வந்ததும் நீ தர்மப்படி நடந்துக் கொண்டாயா, அபிமன்யூவை தர்மத்திற்கு விரோதமாக பின்னால் இருந்து தாக்கினாயே அப்போது எங்கே போயிற்று உன் தர்மம்' எனக் கேட்டார்.

கர்ணன் பதில் பேச முடியாது நாணித் தலைக் குனிந்தான் ஆயினும், அர்ச்சுனனின் கணைகளை தடுத்து நிறுத்தினான். இறுதியாக அர்ச்சுனன் தெய்வீக அஸ்திரம் ஒன்றை எடுத்து 'நான் தர்மயுத்தம் செய்வது உண்மையெனின் இது கர்ணனை அழிக்கட்டும்' என கர்ணன் மீது செலுத்தினான். தர்மம் வென்றது. கர்ணனின் தலை தரையில் விழுந்தது. தன் மகனின் முடிவைப் பார்த்து சூரியன் மறைந்தான். துரியோதனன் துயரம் அடைந்தான்

பதினெட்டாம் நாள் போரில் பீமன் தன் சபதத்தின்படி துரியோதனை வீழ்த்தினான்.
பின்னர் கண்ணன் அர்ச்சுனனை தேரில் உள்ளக் கருவிகளை எடுத்துக் கொண்டு தேரில் இருந்து இறங்கச் சொன்னார்.அவர்கள் இறங்கியதுமே தேர் பற்றியெரிந்தது. உடன் கண்ணன் 'பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் ஆகியோர் செலுத்திய அம்புகளால் முன்னமே தேர் எரிந்திருக்கும். நான் அதில் இருந்ததால் அழிவு ஏற்படவில்லை. நான் இறங்கியதும் அம்பு தாக்கிய வெப்பத்தால் தேர் எரிந்து விட்டது' என்றார். பாண்டவர்கள் கண்ணனை வணங்கி நன்றி கூறினர்.
திருதிராட்டினனுக்கும்..காந்தாரிக்கும் கண்ணன் ஆறுதல் கூறினார். 'உங்கள் துயரத்திற்கு துரியோதனனே காரணம். அவன் சன்றோர்களின் அறிவுரையை ஏற்கவில்லை. 'தான்' என்னும் ஆணவத்தால் அழிந்தான். அவனால் பாண்டவர்கள் பட்ட கஷ்டத்தை சொல்லி மாளாது. காந்தாரி ஒருமுறை உன் மகன் துரியோதனனிடம் நீ என்ன கூறினாய் "மகனே தர்மம் எங்கு உண்டோ அங்கு வெற்றி உண்டு '
என்றாயே அது அப்படியே நிறைவேறியது. எல்லாம் விதி. எனவே பாண்டவர்களிடம் கோபம் கொள்ள வேண்டாம்.' என்ற கண்ணபிரானின் அறிவுரையைக் கேட்ட காந்தாரி சற்று ஆறுதல் அடைந்தாள். கண்ணன் பின் பாண்டவர்கள் இருக்குமிடம் சென்றார்.

போர்க்களத்தில்
தொடைகள் முறிந்ததால் நகர முடியாது துரியோதனன் துயரமுற்றான். தான் அணு அணுவாக செத்துக் கொண்டிருப்பதை அறிந்தான். அப்போது கிருபர், கிருதவர்மா, அஸ்வத்தாமா ஆகியோர் அவனைக் கண்டு வேதனைப்பட்டு அவனுக்கு ஆறுதல் கூறும் வகையில் பொழுது விடிவதற்குள் பாண்டவர்களை கொன்று வருவேன் என அஸ்வத்தாமன் கூறினான். சாகும் நிலையில் இருந்தும் துரியோதனன் மனம் மாறவில்லை. அஸ்வத்தாமனுக்கு ஆசி வழங்கி அவனை தளபதி ஆக்கினான்.
பாண்டவர் பாசறை நோக்கிச் சென்ற மூவரும் ஒரு ஆலமரத்தடியில் அமர்ந்தனர். அந்த மரத்தில் உறங்கிக் இருந்த பல காகங்களை ஒரு கோட்டான் கொன்றதை அஸ்வத்தாமன் கவனித்தான். அதுபோல உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் பாண்டவர்களையும் பாஞ்சாலியையும் கொல்ல வேண்டும் எனக் கருதினான். ஆனால் கிருபர் அத்திட்டத்தை ஏற்கவில்லை.

ஆனால் அஸ்வத்தாமன் பாண்டவர் பாசறையில் நுழைந்தான். அனைவரும் உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர். அவன் திரௌபதியிம் புதல்வர்களான உபபாண்டவர்களைக் கொன்றான், தன் தந்தையைக் கொன்ற திருஷ்டத்துய்மனைக் கொன்றான். சிகண்டியையும் கொன்றான். அப்போது பாண்டவர்களும், கண்ணனும் அங்கு இல்லை அஸ்வத்தாமன் செயல் அறிந்த துரியோதனன் மகிழ்ந்தான். பின் அவன் உயிர் பிரிந்தது. வாழ்நாளில் ஒரு கணம் கூட அவன் தன் செயலுக்கு வருந்தவில்லை.

செய்தி அறிந்து பாண்டவர்கள் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். தன் மைந்தர்கள் மாண்டு கிடப்பதைக் கண்ட பாஞ்சாலி மயங்கினாள். அஸ்வத்தாமனை யாராலும் கொல்ல முடியாது என அவள் அறிவாள். அவன் தலையில் அணிந்திருக்கும் மணியைக் கவர்ந்து அவனை அவமானப் படுத்த வேண்டும் இல்லையேல் பட்டினி கிடந்து இறப்பேன்' என சூளுரைத்தாள். உடன் பீமன் தேரில் ஏறி கிளம்பினான்.
அவனை எளிதில் பிடிக்க முடியாது என்பதால் கண்ணன் அர்ச்சுனனை அழைத்துக் கொண்டு கிளம்பினார். கங்கைக் கரையில் முனிவர்களோடு முனிவராக வியாசருடன் இருந்த அஸ்வத்தாமனைக் கண்டனர். பீமன் அவன் மீது பல அம்புகளை செலுத்தினான். அஸ்வத்தாமன் பிரமாஸ்திரத்தை செலுத்த அர்ச்சுனனும் பிரமாஸ்திரத்தை செலுத்தினான். இரண்டும் மோதுமாயின் உலகம் அழியும் என அறிந்த வியாசரும், நாரதரும் உலகைக் காக்க நினைத்தனர். அவர்கள் கட்டளைக்கு பணிந்த அர்ச்சுனன் பிரமாஸ்திரத்தை திரும்ப அழைத்துக் கொண்டான். ஆனால் அஸ்வத்தாமனுக்கு திரும்ப அழைத்துக் கொள்ளும் ஆற்றல் இல்லை. அந்த அஸ்திரம் ஏதேனும் ஒரு இலக்கை அழித்தே தீரும். அஸ்வத்தாமன் பாண்டவர் வம்சத்தையே பூண்டோடு ஒழிக்க எண்ணி 'பாண்டவர் மனைவியர்களின் கர்ப்பத்தில் இருந்த சிசுக்கள் அனைத்தும் அழியட்டும்; என அந்த அஸ்திரத்திற்கு இலக்கு நிர்ணயித்தான். ஆனால் கண்ணனின் அருளால் உத்திரையின் கரு காப்பாற்றப்பட்டது.

சிசுக்களை அழித்த அஸ்வத்தாமனை கண்ணன் பழித்தார். தலையில் இருந்த மணியை வியாசர் தருமாறு கூற அவ்வாறே அளித்தான். 'அறிவிலியே நீ தொழுநோயால் பீடிக்கப்பட்டுக் காட்டில் தன்னந்தனியாய்ப் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் தவிப்பாயாக' என்று அஸ்வத்தாமனை சபித்தார் வியாசர்.
உத்தரையின் கருவில் உள்ள குழந்தை நல்லபடியே பிறந்து பரீட்சித் என்னும் பெயருடன் இந்நில உலகை ஆளுவான் என்றும் கூறினார். சாபப்படி அஸ்வத்தாமன் காட்டிற்குச் சென்றான். பாசறைக்குத் திரும்பிய கண்ணனும், பீமனும், அர்ச்சுனனும் திரௌபதியிடம் அஸ்வத்தாமனின் மணியைக் கொடுத்து ஆறுதல் கூறினர்.

 ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் 🙏🙏🙏

 வானமாமலை  ராமானுஜ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் 🙏🙏🙏

நாளையும்  ஸ்ரீகிருஷ்ணாவதாரம்   தொடரும் ....