Thursday, December 2, 2021

What if ..... Sanskrit subhashitam

*धनेन किं यन्न ददाति नाश्नुते*
*बलेन किं येन रिपुं न बाधते।*
*श्रुतेन किं येन न धर्ममाचरेत्*
*किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी॥* 

अर्थात - उस धन से क्या लाभ, जिसे मनुष्य न तो दान दे सके और न ही उस का उपभोग ले सके ? उस बल से क्या लाभ, जिससे शत्रुओं को बाधित न किया जा सके ? उस शास्त्रज्ञान से क्या लाभ, जिसके द्वारा मनुष्य धर्माचरण न कर सके ? और उस जीवात्मा से क्या लाभ , जो न तो जितेन्द्रिय है और न मन को ही वश में रख सकता हैं।

Valmiki Ramayana part 41 in Tamil

🍏 ஆதிகாவியம் இராமாயணம்.
🔥 வால்மீகி ராமாயணம் 🔥 - சோ - பாகம்-41.
🍊 அத்தியாயம்-12
   🍅 லக்ஷ்மணனின் சீற்றம் 🍅
🔥 மற்றவர்களுக்குக் கிட்ட முடியாத பராக்கிரமம் உடையவனே! என்று கூறி லக்ஷ்மணனைப் பார்த்து ராமர் பேசத் தொடங்கினார். வில்லாளிகள் அனைவருக்கும் தலைமை தாங்கக் கூடிய திறன் பெற்றவரும், தர்ம விதிகளையெல்லாம் முழுமையாக அறிந்த வருமான அந்த உத்தமர், மேலும் சொன்னார், லக்ஷ்மணா! சொன்னபடியே ஒரு காரியத்தைச் செய்து முடிக்கிற திறமை உனக்குப் பிறவிக் குணமாகவே அமைந்திருக்கிறது. என்னிடத்தில் நீ வைத்திருக்கும் ஈடு இணையற்ற விசுவாசத்தை நான் அறிவேன். உலகப் புகழ் பெற்றவனே! சத்தியம், தர்மத்தின் பாதை ஆகியவற்றின் சூட்சுமத்தைப் பற்றிய மயக்கம் என் தாயாருக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆகையால் அவருடைய மனத் துயரம் மிகவும் அதிகமாக இருக்கிறது. அறம், பொருள், இன்பம், வீடு- என்கிற நான்கு தர்மங்களுக்குமே ஆதாரமானது அறம் தான். சொன்ன சொல் தவறாமல் இருப்பது என்பதோ, அறங்களில் எல்லாம் மிகச் சிறந்த அறம் எனக் கொண்டாடப் படுகிறது. தந்தை, தாய் ஆச்சார்யன்- ஆகியவர்களின் வார்த்தையை நிறைவேற்றுவதாகச் சொல்லி விட்டு, பிறகு அந்த வார்த்தையைப் பொய் ஆக்குவது என்பது கூடாது. நமது தந்தையின் சொல்படி தான் அன்னை கைகேயி எனக்குக் கட்டளையிட்டார். அந்த வார்த்தையை மீறக் கூடாது. உன்னிடத்தில் உள்ள வீரத்தைப் பெரிதாகக் காட்டிக் கொண்டு பேசுவது என்பது தர்மத்திற்கு ஒவ்வாத காரியம். அந்த அணுகுமுறையை விட்டொழி. தர்மமே எல்லாம் என்பதை மனதில் நிறுத்தி செயல்படு. கொடுமையைக் காட்டுவதாகப்பேசாதே.
🔥 இப்படிக் கூறிய ராமர், தனது தாயார் கௌஸல்யையை நோக்கி மீண்டும் பேசினார். காட்டுக்குப்போக இருக்கிற எனக்கு, நீங்கள் அமைதியான மனதுடன் விடை கொடுக்க வேண்டும். என் உயிரின் மீது ஆணையிட்டு உங்கள் முன் இந்த வேண்டுதலை நான் வைக்கிறேன். எனக்கு நன்மை உண்டாகுமாறு ஆசீர்வதியுங்கள். தந்தையின் வார்த்தையை நிறைவேற்றி விட்டு, நான் வனத்திலிருந்து மீண்டும் உங்களிடம் வந்து சேர்வேன்" உங்கள் துயரம் என்பது இத்துடன் விடப் படட்டும். நீங்கள், அன்னை ஸுமித்திரா தேவியார், நான், லக்ஷ்மணன், ஸீதை எல்லோருமே- தந்தைக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமையில் தவறி விடக் கூடாது. துயரத்தை முற்றிலுமாக விடுத்து, கவலையை ஒழித்து, காட்டிலே வாசம் செய்து தந்தையின் வார்த்தையை நான் நிலை நாட்டப்போகிறேன் என்ற மகிழ்ச்சியுடன் என்னை வாழ்த்துங்கள்.
🔥 இப்படிக் கூறிய ராமரைப் பார்த்து கௌஸல்யை, மகனே! நீ எவ்வளவு சொன்னாலும் என்னைப் பரிதவிக்க விட்டு நீ வனம் செல்வதை என்னால் ஏற்க முடியவில்லை. உன் அருகிலேயே இருப்பது தான் என்னுடைய மிகப் பெரிய இன்பம். உன்னைப் பிரிந்து நான் உயிர் வாழ்வதில் ஒரு பயனும் இல்லை" என்று பெரும் துயரத்துடன் கூறினாள். தாயார் இப்படிச் சொன்னதை ராமர் பணிவோடு கேட்டுக் கொண்டு இருந்து விட்டு, லக்ஷ்மணனை ப் பார்த்து மீண்டும் பேசினார். சரியான அணுகுமுறை எது என்று அறிய முடியாமல் தவிக்கும் என் தாயாரோடு சேர்ந்து நீயும் என்னை வருத்தி விடாதே. 
  பொருளைத்தேடுவதிலோ, இன்பத்தை அடைவதிலோ முழுமையான நாட்டம் கொண்ட மனிதன் உலகத்தோரால் இகழப் படுகிறான். ஆனால் அறத்தையே குறிக்கோளாக வைத்து நடப்பவன் எல்லோராலும் போற்றப் படுகிறான். நம் இரு வருக்காயினும் சரி, எனது தாயாருக்காயினும் சரி, கட்டளை இடும் அதிகாரம் உடையவர் தசரத மன்னர். அவருடைய கட்டளை எதுவாயினும் அதை ஏற்று நடக்க வேண்டியவர்கள் நாம். அற்பப் பொருளாகிய இந்த ராஜ்யத்தையே பெரிது என்று எண்ணி, தர்மத்தைக் கைவிட நான் துணிய மாட்டேன். கோபத்தை விடு. மன சஞ்சலத்தை வென்று விடு. மனத் திருப்தியை எய்து, என்னுடைய பட்டாபிஷேகம் என்பது பற்றிய நினைவை அகற்றி விடு!
  🍅 நீ எப்படி நடந்து கொண்டால், நமதுதாயார்களில் ஒருவராகிய கைகேயியின் மனம் திருப்தியுறுமோ அவ்வாறு நடந்து கொள். தன்னுடைய ஆசை நிறைவேறுமோ, நிறைவேறாதோ என்ற மனக் கவலை அவருக்கு இருக்கிறது. இன்னம் ஒரு நிமிடமும் அந்தக் கவலை அவரிடம் தங்கி இருக்கக் கூடாது. அந்தக் காட்சியைக் காண நான் சகிக்க மாட்டேன். உண்மையிலிருந்து தவறாதவரும், சொன்ன சொல்லைக் காப்பாற்றுகிறவரும், யாராலும் தடுக்க முடியாத வீரம் உடையவருமான நமது தந்தையின் சொல் நிறைவேறியே ஆக வேண்டும். தசரத மன்னர் சொல் தவறினார் என்ற பெயர் வந்தால், அவருக்கும் மன வருத்தம் ஏற்படும். அவருடைய மனவருத்தமே என்னைச் சுட்டு எரித்து விடும். மரவுரி உடுத்தி, மான்தோலை அணிந்து, சடைமுடி ஏற்று நான் காட்டுக்குப்போனால் தான், கைகேயியின் மனம் குளிரும். அப்பொழுது தான் அவருக்கு நிம்மதி பிறக்கும். அந்த நிலையை அவருக்கு ஏற்படுத்த நான் கடமைப் பட்டுள்ளேன். இதில் காலதாமதம் கூடாது. உடனடியாக நான் காட்டுக்குப் பயணமாவேன்.
🍒 பட்டாபிஷேகம் நடக்கப்போகிறது என்ற நிலையாகட்டும்- ராஜ்ய பாரம் என்னிடமிருந்து விடுபட்டு பரதனுக்குப்போகிறது என்கிற நிலையாகட்டும்.- எதுவுமே சென்ற ஜென்மத்தில் செய்யப் பட்ட காரியங்களின் பலன் தான். எனக்கு இடர் விளைவிக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் கைகேயிக்குத்தோன்றுவானேன்? இது தெய்வத்தின் செயல் அன்றி வேறு என்ன? பரதனுக்கும், எனக்கும் இடையே எந்த வித்தியாசமும் பாராதவரல்லவோ கைகேயிதேவியார்? அப்படிப் பட்டவர் பட்டாபிஷேகத்தை நிறுத்துகிறார் என்றால், அது தெய்வத்தின் செயல் அன்றிவேறில்லை. இயற்கையிலேயே நல்ல குணம் படைத்த கைகேயி தேவியார் மூர்க்கத் தனமான ஒரு பெண் போல் பேசினார் என்றால், அது தெய்வச் செயல் அன்றிவேறு என்ன? எந்த ஒரு செயலுக்கு க் காரண காரியங்களை நம்மால் அறிந்து சொல்ல முடியவில்லையோ,அந்தச் செயல் தான் தெய்வச் செயல் எனப் படுவது. இது தான் காரணம்- என்று மனதில் ஒரு சமாதானம்ஏற்படுத்தி கொள்வதற்கு வழியே இல்லாத வகையில் ஒரு காரியம் நடக்கும் என்றால், அது தான் தெய்வச் செயல். அதை எதிர்த்துப்போர் செய்யும் வல்லமை உடைய மனிதன் எவனும் இல்லை. எந்த ஒரு இன்பத்திற்கோ, வியாதிக்கோ, கோபத்திற்கோ, துன்பத்திற்கோ- ஏற்கக் கூடிய ஒரு காரணத்தைக் கூற முடியாமல் இருந்தால், அது ஈச்வரனின் செயல். 
🍒இந்திரியங்களையெல்லாம் அடக்கிக் கடும் தவம் செய்யும் முனிவர்கள் கூட, விதி வசத்தால் தாக்கப் பட்டால், தங்கள் நியமங்களையெல்லாம் இழந்து ஆசைக்கும், கோபத்துக்கும் அடிமைப் பட்டுத் தவப் பயனை இழந்து விடுகிறார்கள். இப்படி ஆரம்பிக்கப் பட்ட ஒரு காரியம் தடைப் பட்டு நேர் மாறாக, முடிகிற போது, அது தெய்வச் செயல் அன்றி வேறில்லை. பட்டாபிஷேகம் நிறுத்தப் பட்ட செய்தியை நான் இப்படித் தான் பார்க்கிறேன். இது சாத்திர அறிவின் சாராம்சம். இந்தக்கோணத்தில் இந்த நிகழ்ச்சியை நான் பார்ப்பதால், என் மனதில் இது பற்றி , ஒரு சஞ்சலமும் இல்லை. நீயும் மனச் சஞ்சலத்திற்கு இடம் கொடுக்காமல் , பட்டாபிஷேக நினைப்பை மனதில் இருந்து அகற்றுவாயாக!
🍒 எனது பட்டாபிஷேகத்திற்காகக் கொண்டு வரப் பட்டிருக்கும் உபகரணங்களைக் கொண்டே, என்னுடைய துறவி வாழ்க்கை ஆரம்பித்து வைக்கப் படட்டும். லக்ஷ்மணா! நாட்டை ஆளும் மன்னனின் வாழ்க்கை- காட்டில் வாழும் துறவியின் வாழ்க்கை இவ்விரண்டில் துறவியின் வாழ்க்கையே மேம்பட்டது. இவ்வாறு கூறிய ராமர் முடிவாக லக்ஷ்மணனைப் பார்த்து, " லக்ஷ்மணா! பட்டாபிஷேகம் தடைப் பட்டதற்குக் கைகேயி தேவியார் எந்த விதத்திலும் காரணமாக மாட்டார். அது தெய்வத்தின் செயல் என்பதை அறிவாயாக! என்று கூறினார்.
🍒 ராமர் பேசுவதை த் தலை குனிந்த வண்ணம் பேசாமல் கேட்டுக் கொண்டிருந்த லக்ஷ்மணன், புற்றுக்குள் இருந்து பெரியதொரு பாம்பு சீறுவது போல் சீறினான். அவனுடைய புருவம் நெற்றியில் ஏறியது. கோபம் கொண்ட சிங்கம்போல் அவன் தோற்றமளித்தான். மதம் பிடித்த யானையை ஒத்த தோற்றத்தை அடைந்து விட்ட அவன், ராமரைப் பார்த்து, இந்த நேரத்தில் தர்மத்தைப் பற்றியபேருரையும், உலகோரின் பழிச்சொல் பற்றிய கவலையும், தகுதியற்றவர்கள் தங்கள் காரியத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்ள வழி செய்து விடும். க்ஷத்திரிய தர்மத்தைக் கடைப் பிடித்து செயல் படுபவர்களில் சிறந்தவரே! மனோதிடத்தை என்றுமே கைவிடாத நீங்கள், இன்று தெய்வச் செயல் பற்றி இப்படி விளக்கம் அளிப்பது எனக்கு விந்தையாக இருக்கிறது. இப்பொழுது நேரிட்டிருக்கும் தொல்லை, தெய்வச் செயலாகவே இருப்பினும் கூட அது சக்தியற்றது. இது பேராசையால் விளைந்துள்ளது. இதில் குற்றவாளிகளாக உள்ள இருவர், தர்மத்தின் பாதையிலிருந்து மாறி விட்டார்கள் என்று கூட ஏன் நீங்கள் நினைக்க மறுக்கிறீர்கள்? தரமம் தவறாதவரே! அறத்தின் வழியே நின்று செயல்படுபவர்கள் போல, நடிப்பவர்கள் இவ்வுலகில்உள்ளார்கள். வேண்டுமென்றே திட்டமிட்டுத் தான் அவ்விருவரும் உங்களுக்கு வஞ்சகம் செய்யத் துணிந்து விட்டார்கள்- என்ற உண்மை உங்களுக்குப் புலப் படாமல் போவது ஏன்?  
  🔥 இப்படி அவர்கள் இருவரிடையே ஒரு வஞ்சக ஒப்பந்தம் இல்லையென்றால், எப்போதோ கொடுக்கப் பட்டதாகக் கூறப் படுகிற இரண்டு வரங்கள், இத்தனை நாள் கொடுக்கப் படாமலேயே இருப்பது ஏன்? உண்மையிலேயே அப்படி இரண்டு வரங்கள் இருந்திருந்தால், என்றோ அவை அளிக்கப் பட்டிருக்காதா?இன்றைய தினத்திற்காக அந்த வரங்கள் அப்படியே வைக்கப் பட்டிருந்தனவா? உங்களைத் தவிர, வேறு ஒருவனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் நடப்பது என்பது மக்கள் வெளுக்கக் கூடியது. என்னால் ஏற்கப் பட முடியாதது.
🍒 உத்தமரே! தந்தை சொல்லைக் காப்பாற்றுவது என்ற பெயரில் நீங்கள் இப்பொழுது ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் அணுகுமுறை, எனக்கு வெறுப்பைத் தருகிறது. கைகேயி அன்னையார் சொன்ன படி ஆடிக் கொண்டிருக்கும் நமது தந்தை, தர்மத்திற்கு விரோதமாகச் செய்ய முனைந்திருக்கிற இந்தக் காரியத்தை, உங்கள் முயற்சியினாலேயே தடுத்து விடும் திறமை படைத்த நீங்கள், அதை நிறைவேற்றி விடத் துடிப்பது ஏன்? 
  🍒உங்களுடைய இந்த தர்மம்உலகின் ஏளனத்திற்குரியது. காரணம் சொல்ல முடியாமல் ஒரு காரியம் நடக்கும் பொழுது, அது தெய்வச் செயல் என்று கூறுகிறீர்கள். அந்த தெய்வச் செயலின் சக்தியையும், அதை எதிர்த்து நிற்கும் ஒரு மனிதனுடைய சக்தியையும், இப்பொழுது மக்கள் நன்றாகவே பார்த்துக் கொள்ளட்டும். பட்டாபிஷேகம் நிறுத்தப் பட்டது தெய்வச் செயல் என்றால், அந்தத் தெய்வச் செயல் என்னுடைய மனித முயற்சியினால் வெல்லப் பட்டது என்பதை மக்கள் இப்பொழுது பார்த்து மகிழட்டும். மத யானையை மனிதன் தன்னுடைய அங்குசத்தினால் அடக்கி விடுவது போல, என்னுடைய முயற்சியால் இந்தப் பட்டாபிஷேகத் தடங்கலை நான் விலக்குகிறேன். உங்களுடைய பட்டாபிஷேகம் நடக்க வேண்டாம் என்று மூவுலக மக்களில் ஒருவனும் சொல்ல மாட்டான். அஷ்டதிக் பாலர்கள் கூற மாட்டார்கள். அப்படியிருக்க, அது வேண்டாம் என்று நீங்கள் இப்பொழுது சொல்வது என்ன? ரகசியமாத் திட்டமிட்டு உங்களுக்கு வனவாசத்தை விதித்தவர்கள் தான், பதினான்கு வருடம் காட்டுக்கு அனுப்பப் பட வேண்டியவர்கள். உங்களுடைய பட்டாபிஷேகத்தை நிறுத்தித் தனது மகனுக்கு முடி சூட்ட வேண்டும் என்ற கைகேயி கொண்டுள்ள ஆசையையும், அதற்கு ஒப்பதல் தந்த நமது தந்தையின் விருப்பத்தையும், இப்பொழுதே நான் ஒட்ட நறுக்குகிறேன். அனைவரிலும் மேம் பட்டவரே!சலிப்பு என்பதை அடையாமல் இப்பொழுது நான் காட்டப்போகிற கொடுமை, தெய்வச் செயலின் கொடுமையைக் காட்டிலும் பன் மடங்கு மேலானது.
 🍁 நீங்கள் காட்டுக்குச் செல்லலாம்- பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் ராஜ்ய பாரத்தை நிர்வகித்து நடத்தி விட்டு, அதன் பிறகு உங்களுக்குப் பின் நீங்கள் பெற்றெடுக்கக் கூடிய மகன்களே, இந்த ராஜ்யத்திற்கு உரியவர்களாவார்கள் எதையும் சாதிக்க வல்லவரே. பரிசுத்தம் உடையவரே! ராஜ்யத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்! பட்டாபிஷேகம் நடக்கட்டும்! எதிர்த்து வருபவர்களை விரட்டி அடிக்க நான் ஒருவன் போதும். எனக்கு இரண்டு கைகள் இருப்பது அழகுக்காக அல்ல. என் கையில் வில் இருப்பது ஒரு ஆபரணமாக அல்ல. என் இடையிலே வாள் தொங்குவது ஒரு தோற்றத்திற்காக அல்ல, என்னுடைய அம்பறாத்தூனியில் இருக்கும் பாணங்கள் கைத்தடிகள் அல்ல! பகைவர்களை அழிப்பதற்காகவே 
  🍒இவையெல்லாம்என்னிடம் இருக்கின்றன. உங்களை எதிர்ப்பவன் தேவேந்திரனே யானாலும், அவனை உயிருடன் தப்பித்துச் செல்ல நான் அனுமதிக்க மாட்டேன். என்னுடைய வாளினால் வெட்டுண்டு, சிதறிக் கிடக்கும் யானைகள், குதிரைகள், போர் வீரர்கள் அவர்களுடைய கைகள், தலைகள், கால்கள்,, இவற்றால் கடப்பதற்குக் கூட இடமில்லாத வகையில் இந்த பூமி நிரப்பப் படப்போகிறது.ஐயனே! தசரத சக்கரவர்த்தியைப் பதவியில் இருந்து விலக்கி, உங்களிடம் ராஜ்யத்தை ஒப்படைக்கும் காரியத்தை நான் செய்து முடிக்கும் போது, என்னுடைய போர்த் திறன் பற்றி உலகமே வியந்து பாராட்டப்போகிறது. சந்தனம் பூசிக் கொள்வதற்கும், தோள் வலைகளை அணிந்து கொள்வதற்கும், தானம் கொடுப்பதற்குமே சில காலமாகப் பயன் பட்டு வந்து விட்ட என்னுடைய கைகள், இப்பொழுது உங்களுடைய பட்டாபிஷேகத்தை நிறுத்துபவர்களைப் பூண்டோடு அழிக்கப் பயன் படப்போகின்றன. உங்கள் கட்டளைக்காகத் தான் காத்திருக்கிறேன். தயவு செய்து கட்டளையிட்டு, எனக்கு அருள் புரியுங்கள்.
 🍒 இவ்வாறு பேசி முடித்த லக்ஷ்மணனின் கண்களில் கண்ணீர் தாரை தாரையாக வடிந்தது. ராமர் அவனுடைய கண்ணீரைத் துடைத்து, அவனைத்தேற்றி, புண்ணியங்கள் பல செய்தவளே! லக்ஷ்மணா! தந்தையின் சொல்லை நிறைவேற்றுவது என்பதில் எல்லா தர்மங்களும் அடங்கி இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை கொண்டவனாக, என்னை முழுமையாக நீ அறிந்து கொள்ள வேண்டும்" என்று அமைதியுடனும் உறுதியுடனும் கூறினார்.
தொடரும் .... 
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முகநூலிலிருந்து எடுத்தது..

Importance of Sanskrit grammar - story

There is a fascinating story behind the writing of this great Sanskrit grammar... 

Some 2200 years ago, the great King Sātavāhana ruled the Andhra Pradesh.

*modakaṃ dehī deva = mā udakaṃ dehī deva
(Lord, please do not splash me with water)

Once, while he was relaxing in his water pond with his many queens; one of them, tiring of this sport, asked him in Sanskrit to stop splashing her with water by saying, "modakaṃ dehī deva". The brave King, unfamiliar with Sanskrit sandhis, incorrectly assumed that she wanted "modakas", a special kind of sweet, and asked his servants to fetch the vaunted sweet. The queen laughed at him and playfully rebuked him for his lack of proficiency at Sanskrit.

Two tamil verses in Thiruvilayadal between Nakkerar & Siva

#திருவிளையாடல் திரைப்படத்தில் சிவபெருமானுக்கும் நக்கீரருக்கும் இடையே நடக்கும் வாக்குவாதத்தில் சிவன் ''அங்கம் புழுதிபட அரிவாளில் நெய்பூசி'' என்று தொட‌ங்கும் வசனத்தையும் பிற‌கு நக்கீரர் ''சங்கறுப்பது எங்கள் குலம் சங்கரனார்க்கு ஏது குலம்'' என்று தொடங்கும் வசனத்தையும் பேசுவர்.

இந்த வசனங்களின் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை என்ன அர்த்தம்...? எதற்காக சிவபெருமான் மிகவும் ஆக்ரோஷமானார்..? அப்படி என்ன அந்த வசனத்தில் இருக்கிறது...!? வாருங்கள் விரிவாக காணலாம்…

              சிவபெருமான்
             *****************

அங்கம் புழுதிபட, அரிவாளில் நெய்பூசி
பங்கம் படவிரண்டு கால் பரப்பி – சங்கதனைக்
கீர்கீர் என அறுக்கும் நக்கீரனோ எம்கவியை
ஆராய்ந்து சொல்லத் தக்கவன்?

                    நக்கீரன்
                   **********

சங்கறுப்பது எங்கள் குலம்,
சங்கரனார்க்கு ஏது குலம்?
சங்கை அரிந்துண்டு வாழ்வோம் அரனே உம் போல்
இரந்துண்டு வாழ்வதில்லை..!!!

                    பொருள்
                    **********

நக்கீரனின் குலத்தொழில் சங்கை அறுத்து வளையல் செய்து விற்பது. அதைதான், சிவனார், உடலெல்லாம் புழுதிபட, சங்கு பொறுக்கி, அரிவாளில் நெய் தடவி (அறுக்கும் போது, சங்கின் துகள் சிதறாமல், பறக்காமல் அரிவாளுடன் ஒட்டிக் கொள்ளும்), சங்கினை இரண்டாக பங்கம் செய்ய உன் கால்கள் இரண்டையும் பரப்பி, கீர் கீறென்று சங்கை கீறும் நக்கீரனோ என் பாடலில் பிழை சொல்வது? என்றார்.

            அதற்கு மறுமொழி
            *********************

சங்கு அறுப்பது எங்கள் குலம், ஆனால் சிவனாகிய உனக்கு என்ன குலம் இருக்கிறது.? மேலும் சங்கினை அறுத்து உழைத்து சாப்பிடுவது எங்கள் பழக்கம் ஆனால், சிவனாரே!, அந்த சங்கினை பிச்சைப் பாத்திரமாக்கி இரந்துண்டு (பிச்சை பெற்று) உண்ணுதல் உன்னுடைய வழக்கம்" என்று கூறுகிறார்.

இந்த வசனம், தனி பாடல் திரட்டு என்று பாடல் தொகுதியில் இருந்து கையாளப்பட்டது.

             குற்றம் குற்றமே
             ******************

அங்கம் வளர்க்க அரிவாளின் நெய்தடவிப்
பங்கப் படஇரண்டு கால்பரப்பிச் – சங்கதனைக்
கீருகீர் என்று அறுக்கும் கீரனோ என்கவியைப்
பாரில் பழுதுஎன் பவன்

சங்கறுப்பது எங்கள்குலம் சங்கரர்க்கு அங்கு ஏதுகுலம்
பங்கமுறச் சொன்னால் பழுதாமோ – சங்கை
அரிந்துண்டு வாழ்வோம் அரனாரைப் போல
இரந்துண்டா வாழ்வோம்...

           "நெற்றிக்கண் திறப்பினும்
                   குற்றம் குற்றமே"

இந்த மாதிரி உண்மை எந்த மதத்துல பேச முடியும்? படைத்தவனே வந்தாலும் தவறு என்றால் எதிர்வாதம் செய்வது நம் சைவ நெறியாகிய சிவ நெறியின் சிறப்பு, ஆனால் பிற மதங்களில்... புத்தகத்தை எதிர்த்துக்கூட கருத்து சொல்ல முடியாது...!!!

Wednesday, December 1, 2021

Valmiki Ramayana part 21 in Tamil

🌹 ஆதிகாவியம் இராமாயணம் 🌹
🍒 வால்மீகி ராமாயணம் 🍒 - சோ- பாகம்-21
🍁 . அத்தியாயம்-10,
 ⭐ அஹல்யை பெற்ற சாபம் அகன்றது ⭐
🍒 விச்வாமித்திரர், பல ரிஷிகள் ஆகியோரைத் தொடர்ந்து ராமரும், லக்ஷ்மணனும் மிதிலையை அடைந்தவுடன், தொலைவிலிருந்து நகரின் அழகைக் கண்டு, ரிஷிகள் வியந்து பாராட்ட அங்கே இருந்த ஒரு தோட்டத்தில் மனித நடமாட்டம் இல்லாத மிகப் பழைய ஆச்ரமம் ஒன்று அழகுடன் விளங்குவதைக் கண்ட ராமர், அதன் விவரங்களைப் பற்றி விச்வாமித்திரரிடம் கேட்டார்.
🍒 இங்கே ஒரு கடுமையான சாபம் முன்னொரு காலத்தில் பிறந்தது. அதன் விவரத்தைக் கூறுகிறேன் கேள்" என்று தொடங்கி, விச்வாமித்திரர் அந்த ஆச்ரமம் தொடர்பான வரலாற்றை எடுத்துரைக்க ஆரம்பித்தார். 
🍒 தேவர்களாலும் மதிக்கப்பட்ட கௌதம மஹரிஷியின் ஆச்ரமமாகத் தான் இது இருந்தது. இங்கேயே இருந்து கொண்டு பல கடுமையான தவங்களை அவர் மேற் கொண்டார். ஒரு தினம் ஆச்ரமத்தில் கௌதமர் இல்லாத நேரத்தில் இந்திரன், அவரின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, இந்த ஆச்ரமத்திற்கு வந்து, இங்கே இருந்த கௌதமரின் மனைவி அஹல்யையைப் பார்த்து, ஆசை வார்த்தைகளைப் பேசினான். காமத்தால் கவரப்பட்டவர்கள், கால நேரத்தைப் பற்றிக் கவலைப் படுவதற்கில்லை. இப்போதே உன்னுடன் சேர நான் விரும்புகிறேன்" என்று கூறிய அவனை, இந்திரன் என்று அஹல்யை புரிந்து கொண்டு விட்டாள். தன்னுடைய கணவரான கௌதமர் உருவத்தைத் தாங்கி அவன் வந்த போதும், உண்மையில் அவன் யார் என்று புரிந்து கொண்டு விட்ட அஹல்யை தன் மீது இந்திரனே ஆசைப் படுகிறான் என்ற நினைப்பில் பெரும் கர்வம் கொண்டாள். அந்த கர்வத்தினால் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியில் அவனுக்கு அவள் உடன் பட்டாள். பின்னர் தேவர்களுக்கெல்லாம் அரசனே! என்னையும் காப்பாற்றி, உங்களையும் காத்துக் கொள்ளுங்கள். விரைவில் இங்கிருந்து அகன்று விடுங்கள்" என்று இந்திரனைக் கேட்டுக் கொண்டாள்.
🔥 இந்திரனும் கௌதமரை நினைத்து பயந்தவனாக ஆச்ரமத்தில் இருந்து புறப் பட்டான். ஆனால் தேவர்களாலும் தாங்க முடியாத தவ வலிமையை உடைய கௌதம மஹரிஷி, அக்னியைப்போல் ஜொலித்துக் கொண்டு, மற்றொரு சிவனே போல் அந்த நொடியிலேயே அங்கே தோன்றினார். தன் வேடத்தில் இருந்த, ஆயிரம் கண்ணுடையோன் என்று அழைக்கப் பட்ட இந்திரனைப் பார்த்து நடந்ததை உணர்ந்து, கோபத்தோடு அவர் பேசினார். கெட்ட எண்ணம் உடையவனே! என்னுடைய உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, யாராலும் செய்யத் தகாத காரியத்தை நீ செய்திருக்கிறாய். ஆகையால் நீ ஆண்மை இழந்தவனாகக் கடவாய்" என்று இந்திரனை அவர் சபித்தார். பிறகு தன் மனைவியைப் பார்த்து, " உண்ண உணவின்றி, காற்றையே உணவாகக் கொண்டு, புழுதியில் புரண்டு, எவர் கண்களுக்கும் தெரியாததோர் பிறவியாக இங்கேயே நெடுங்காலம் விழுந்து கிடப்பாயாக! நடத்தை தவறியவளே! பின்னொரு காலத்தில், தூயவனான ராமர் இந்த இடத்திற்கு வருவார். அப்போது உன் பாவம் நீங்கும். அவரைப் பூஜித்து உன்னுடைய கெட்ட மனம் பரிசுத்தமடையும். அதன் பின்னர் உன்னுடைய பழைய உருவத்தை எய்தி நீ என்னைச் சேருவாய்" என்று சபித்து விட்டு, கௌதமர் இமயமலையை நோக்கிச் சென்றார்.
🔥 இதைக் கூறிய விச்வாமித்திரர் பின்னர், அக்னி முதலிய தேவர்களின் அருளால், இந்திரன் சாபத்தின் கடுமை நீங்கப் பெற்றதையும், விவரித்து விட்டு மேலும் தொடர்ந்தார். ராகவா! புண்ணிய சீலராகிய அந்த கௌதம ரிஷியின் ஆச்ரமம் தான் இது. நீ அதில் நுழைவதால், பெரும் அழகியான அஹல்யை சாபம் நீங்கி, பாவம் விலகி, தன் பழைய உருவை எய்துவாள். வருவாயாக! விச்வாமித்திரரின் சொல்லை ஏற்று ராமர், லக்ஷ்மணன் பின் தொடர, கௌதமரின் ஆச்ரமத்திற்குள் நுழைந்தார். தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் .... என்ற எவர் பார்வைக்கும் தெரியாதவளாக அங்கே இருந்த அஹல்யை, ராமர் அங்கே பிரவேசித்ததும் தன் பழைய உருவை அடைந்தாள். அவருக்கு முறையாகப் பூஜைகளைச் செய்தாள். நீண்ட நெடுங்காலமாக மனம் திருந்தி செய்த தவத்தின் காரணமாகவும், ராமரின் தோற்றம் என்ற அருளைப் பெற்ற காரணமாகவும், குற்றம் நீங்கப் பெற்ற அஹல்யையை, அப்போது அங்கே தோன்றிய கௌதமர் ஏற்றார். மன மகிழ்ந்த கௌதம ரிஷியால் முறையாக கௌரவிக்கப் பட்ட ராமர், மிதிலையின் நகர்ப் புறத்திற்குச் செல்லத் தொடங்கினார்.
🔥 ( வால்மீகி ராமாயணத்தில்- கௌதம ரிஷி வேஷமணிந்து வந்த இந்திரனைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அஹல்யை அடையாளம் புரிந்து கொண்டு விடுகிறாள். இருந்தும் கூட அவனுடைய ஆசைக்கு இணங்குகிறாள். அது மட்டுமல்ல- அவர்கள் உறவு கொண்ட பின்னர், மன மகிழ்ச்சியோடு தான் அவள் பேசுகிறாள். சீக்கிரம் அந்த இடத்திலிருந்து அகன்று விடுமாறு இந்திரனை எச்சரித்து அனுப்புகிறாள். அதாவது – கற்பு நெறியிலிருந்து முழுமையாக அஹல்யை தவறுகிறாள்)
🔥 கம்ப ராமாயணத்தில்- கௌதம முனிவர் வேடம் பூண்டு வந்தவன் இந்திரன் தான் என்பதை அஹல்யைஈ அவனைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் உணரவில்லை, ஆனால் கணவன் என்று நினைத்து அவனோடு உறவு கொண்ட போது, இவன் தன் கணவர் அல்ல" என்ற உணர்வு அவளுக்கு ஏற்பட்டது. ஆனால் அப்போதும் தனக்குத்தகுதி இல்லாத தீச்செயலைப் புரிகிறோம் என்றுஅவள் நிகை்கவில்லை" மாறாக, அந்த இழி செயலுக்கு அவள் மனதறிந்தே உடன் பட்டாள்.
 வால்மீகி ராமாயணத்தின் படி அஹல்யை செய்தது முழுப் பாவம் என்றால், கம்பரின் படி முக்கால் பாவம். அவ்வளவு தான் வித்தியாசம்.
🔥 துளசி தாஸரின் ராமாயணத்தில் இந்த விவரங்கள் எல்லாம் தவிர்க்கப் பட்டிருக்கிறது. அஹல்யை தவறிழைத்து சபிக்கப் பட்டாள் என்ற அளவோடு துளசி தாஸர் நிறுத்திக் கொள்கிறார்.
மேலும் ஒரு விவரத்தையும் பார்ப்போம். கம்ப ராமாயணத்திலும் துளசி தாஸரின் ராமாயணத்திலும் அஹல்யை கல்லாக மாறி விடும் படி சபிக்கப் படுகிறாள். ராமரின் காலடி அவள் மீது பட்டதும் அவள் பாவம் தீர்ந்து, சாபம் நீங்குகிறது. ஆனால் வால்மீகி ராமாயணத்தில் அஹல்யை கல்லாக மாறும் படி சபிக்கப் படவில்லை. யார் கண்ணுக்கும் தெரியாமல் புழுதியோடு புழுதியாக க் கிடக்குமாறு சபிக்கப் படுகிறாள்.
🔥 இந்த இடத்தில் ஒரு விஷயத்தை விளக்கி விடுவது நல்லது என்று நினைக்கிறேன். வட பகுதிகளில் வழங்கும் வால்மீகி ராமாயண பதிப்புகளிலிருந்து, தென் பகுதிகளில் வழங்கும் வால்மீகி ராமாயண பதிப்புகள் சில இடங்களில் மாறுபடுகின்றன. அவற்றில் இந்தக் கட்டமும் ஒன்று. நான் இந்தத் தொடரில் வட பகுதிகளில் வழங்கும் பதிப்பையே ஆதாரமாக எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
🔥 உண்ண உணவின்றி, காற்றையே உணவாக உட்கொண்டு என்று தான் வட பகுதி பதிப்புகளில், கௌதமரின் சாபம் தொடங்குகிறது. ஆனால் தென்னக பதிப்புகளில் " கல்லாக மாறி காற்றையே உணவாகக் கொண்டு" என்று அந்த சாபம் தொடங்குகிறது. ஆனால் பிந்தைய ஸ்லோகங்கள் இரண்டு பதிப்புகளிலும் ஒரே மாதிரியாகத் தான் இருக்கின்றன. அதாவது " யார் கண்ணுக்கும் புலப் படாமல்" புழுதியிலே கிடந்து.... என்பது வட பதிப்பு போவவே, தென் பதிப்பிலும் வருகிறது. ஆகையால், " கல்லாய் மாறி" என்பதைவிட, " உண்ண உணவின்றி" என்பதே பொருத்தமாக இருக்கிறது என்று பல பண்டிதர்கள் சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார்கள்.
🔥 வால்மீகி ராமாயணத்தில் கௌதமரின் சாபத்தினால் ஆண்மையை இழக்கிற இந்திரன், பிறகு தேவதைகளின் அருளினால் அதற்கோர் பரிகாரத்தைப் பெறுகிறான். ஒரு வேள்விக்கான ஆட்டின் உறுப்புகளைக் கொண்டு, இழந்த ஆண்மையை அவன் மீண்டும் பெறுகிறான். கம்ப ராமாயணத்தில் இந்திரனுக்கு கௌதமர் இட்ட சாபம் வேறு விதமாகக் கூறப் படுகிறது. " ஆயிரம் மாதர்க்கு உள்ள அறிகுறி உனக்கு உண்டாக,... என்று இந்திரனை கௌதமர் சபித்து விடுகிறார்.
🔥 இந்த வேறு பாடுகள் ஒரு புறமிருக்க, அடிப்படையாகவே ஒரு கேள்வி பலர் மனதிலும் எழக் கூடும்.- தெரிந்தே கணவனுக்கு துரோகம் செய்த அஹல்யை மன்னிப்பைப் பெறுவது, முறையானது தானா? என்ற தர்ம சங்கடமான இந்த விஷயத்திற்கு, ஒரே ஒரு சமாதானத்தைத் தான் கூற முடியும் என்று நான் நினைக்கிறேன். செய்த தவறுக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனை அனுபவித்ததோடு அல்லாமல், யாராலும் காண முடியாத நிலையில் கூட, அஹல்யை கடும் தவம் புரிந்தாள் என்பது கூறப் பட்டிருக்கிறது. இதையெல்லாம் விட மேலாக, அவளுக்கு ராமருடைய அருள் கிட்டுகிறது. அதனால் அவளுடைய பாவம் நீங்குகிறது. அஹல்யையின் தவறு கடுமையானது தான். ஆனால் அப்படிப் பட்ட தவறிழைத்தும் கூட, மனம் திருந்திய ஒருவரை மீட்கக் கூடிய வல்லமை, ராமரின் அருளுக்கு உண்டு. இந்த வகையில் தான் இதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நான் கருதுகிறேன்)
தொடரும்…
⚡ஶ்ரீராமஜெயம்ஶ்ரீராமஜெயம்ஶ்ரீராமஜெயம்
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முகநூலிலிருந்து எடுத்தது.

7 items during a pitru sraddham

*பித்ருக்களுக்கு செய்யும் ச்ராத்தத்தில் முக்கியமாக இந்த ஏழு பொருட்கள் கட்டாயம் சேர்க்க வேண்டும் என்கிறது சாஸ்திரம்.*

*உச்சிஷ்டம் நிர்மால்யம் வமனம் ஶ்வேத பர்ப்படம்*.
*ஶ்ராத்தே சப்த பவித்ராணி தௌஹித்ர: குதபஸ் திலா:*

*1.உச்சிஷ்டம்* என்றால் எச்சில் பொருள். பசுமாட்டினிடம் பால் கறக்கும்போது முதலில் கன்றுக்குட்டியை பால் ஊட்ட செய்து, பால் சுரந்தபின் கன்றை விலக்கி விட்டு மடியை அலம்பாமல் கன்றுக்குட்டியின் வாய் எச்சிலுடன் கறக்கப்படும் பசும்பால் தான் உச்சிஷ்டம் என்பது. இது பித்ருக்களுக்கு மிகவும் பிரியமானது.பசும்பால் கட்டாயம் சிராத்தத்தில் சேர்க்கவேண்டும்.🙏

*2 . சிவ நிர்மால்யம்* 
தபஸ் செய்து பகீரதனால் ஆகாயத்திலிருந்து பூமிக்கு வரவழைக்கப்பட்ட கங்கா நதியை சிவபெருமான் தனது சிரஸ்ஸில் தாங்கி கொண்டார். அதன்பிறகே ஜடை முடியிலிருந்து கங்கா தேவி பூமியில் இறங்கினாள். ஆகவே கங்கையானது சிவனுக்கு அபிஷேகம் செய்த ஜலமாகையால் சிவநிர்மால்யம்.
சிராத்தத்தில் ஆரம்பத்தில் கங்கா ஜலத்தால் வீடு முழுவதும் குறிப்பாக சமையல் செய்யும் இடத்தை ப்ரோக்ஷித்து பின்னர் ச்ராத்த சமையல் செய்ய ஆரம்பிக்கலாம் மற்றும் கங்கா ஜலத்தை சாப்பிடும் முன்னர் ஆபோசனம் போடுவதற்கும் உபயோகிக்கலாம்🙏

*3 . வமனம்*
என்றால் வாந்தி பண்ணி துப்பியது எனப்பொருள். அதாவது தேனீக்கள் பல பூக்களிலிருந்து தங்கள் வாயில் தேன் சேகரித்து கூட்டில் உமிழ்கின்றன. தேன் என்பது தேனிக்களால் துப்பப்பட்ட எச்சில் பொருள். தேன் நம் மறைந்த முன்னோர்களுக்கு மிகவும் ப்ரியமானது. ஆகவே தேன் சேர்த்து கொள்வதால் பித்ருக்கள் மிகவும் ஸந்தோஷமடைகிறார்கள் 🙏

*4. ஶ்வேத பர்ப்படம்.*
ஶ்வேதம் என்றால் வெண்மை, பர்ப்படம் என்றால் பட்டுதுணி, பித்ருக்களுக்கு வெண் நிறமுடைய பட்டுதுணி மிகவும் ப்ரியம்.
ஆகவே கர்த்தா ச்ராத்தத்தின் போது வெண்நிற பட்டு வேஷ்டி கட்டிகொள்வதும் ச்ராத்தத்தில் சாப்பிடுபவர்க்கு வெண்பட்டு தந்து அதை கட்டிக்கொண்டு சாப்பிடச்செய்வதும் பித்ருக்களுக்கு ஸந்தோஷத்தையும் சிராத்தம் செய்பவருக்கு நீண்ட ஆயுளையும் பெற்றுத்தரும்.🙏

*5 . தௌஹித்ர* 
என்றால் பேரன், பேத்திகள். யாருக்கு சிராத்தம் செய்கிறோமோ அவருடைய பெண்ணின் குழந்தைகளான பேரன், பேத்திகள். இறந்த தாத்தா பாட்டிக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.
மேலும் தௌஹித்ர என்பதற்கு வேறு பொருளும் பெரியோர்களால் கூறப்படுகிறது. அதாவது அமாவாசை திதி அன்று பசுமாட்டிற்கு நிறைய புற்கள் போட்டு சாப்பிடசெய்து மறுநாள் பிரதமை அன்று அம்மாட்டிலிருந்து கறந்த பாலை தயிராக்கி அதை வெண்ணையாக்கி அதை நெய்யாக காய்ச்சினால் அதுவே தௌஹித்ர எனப்படும் பொருள். அதாவது அப்போது காய்ச்சிய நெய் பித்ருக்களுக்கு மிகவும் ப்ரியமானது. 🙏

*6. குதப* என்றால் சிராத்தம் செய்யவேண்டிய நேரம். பகல் சுமார் 11.30க்கு மேல் 12.30 மணி வரையுள்ள காலமே குதப காலம். கூடியவரை இந்த நேரத்தில் சிராத்தம் செய்தல் - முடித்தல் அதிகமான பலனை தரும்.🙏

*7. திலா*
என்றால் கருப்பு நிறத்தில் உள்ள எள். இதுவும் மறைந்த முன்னோர்களுக்கு மிகவும் சந்தோஷத்தை தரும்.

வெள்ளை எள் மஹா கணபதி போன்ற சில தெய்வங்களுக்கு மகிழ்ச்சியை தரும்.

கருப்பு நிற எள் பித்ருக்களுக்கு மகிழ்ச்சியை தரும். ஆகவே ச்ராத்தத்தில் தாராளமாக உபயோகிக்கலாம்.

ஆகவே மேற்கூறிய

1.பசும்பால்
2.கங்கா ஜலம்
3.தேன்
4.வெண்பட்டு
5.புத்துருக்கு நெய்
6.குதப காலம்
7.கருப்பு எள்

இந்த ஏழு பொருட்கள் ச்ராத்த்தில் சிறிதளவாவது சேர்த்து செய்வது நிறைவான பலனை தரும். பித்ருக்களின் ஆசியையும் பெறலாம்🙏

பதிவு:
பட்டு சாஸ்திரிகள்

Don't cut these - Sanskrit subhashitam

*७८४ . ॥ छिद्यते ॥*

*तृणानि भूमिरुदकं* 
          *वाक्चतुर्थी च सूनृता ।*
*सतामेतानि गेहेषु* 
          *नोच्छिद्यन्ते कदाचन ॥* 
गवताचें आसन , बसण्यासाठी स्वच्छ जागा , पिण्यासाठी पाणी आणि चौथे सत्य व प्रिय भाषण या चार गोष्टींची सज्जनांच्या घरी कधीही उणीव नसते .

घांस का आसन , बैठने के लिये स्थान , पिने के लिये जल और चौथी मधुर वाणी इन चार वस्तुओं का सत्पुरुषों के घर में कभी अभाव नहीं रहता । 

Grass seat , space for sitting , drinking water and fourth being pleasant and honest speech - these four are never severed off from the home of a righteous person .

Tuesday, November 30, 2021

Valmiki Ramayana part 23 in Tamil

🌹ஆதிகாவியம் இராமாயணம் 🌹
🌹 வால்மீகி ராமாயணம் 🌹- சோ- பாகம்-23.
🔥 பின்னர் தன் மகன் ஒருவனிடம் ராஜ்ய பாரத்தை ஒப்படைத்து விட்டு, இமயமலைச் சாரலுக்குச் சென்று சிவ பெருமானை நோக்கி அவர் தவம் புரிய, அவருடைய தவத்தை மெச்சிய பரம சிவன் அவருக்குக் காட்சி அளித்து, உன்னுடைய கோரிக்கை என்னவோ அதைச் சொல்" என்று கூறினார்.
🔥 விச்வாமித்திரர், மகாதேவனே! தனுர் வேதம் முழுமையாக எனக்கு அளிக்கப் படவேண்டும். தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோரிடமெல்லாம் உள்ள அனைத்து அஸ்திரங்களும் எனக்குத் தரப் படவேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டார். தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனாகிய பரம சிவன், அப்படியே ஆகுக"என்று விச்வாமித்திரருக்கு வரமளித்துச் சென்றார்.
🔥 எவரிடமும் இல்லாத அளவுக்கு பயங்கரமான அஸ்திரங்களைப் பெற்று விட்டதால், இனி வசிஷ்டர் இறந்தவரே என்று எண்ணி விச்வாமித்திரர் பெரும் கர்வத்தை அடைந்து வசிஷ்டரின் ஆச்ரமத்திற்குச் சென்று , தான் பெற்ற அஸ்திரங்களைப் பிரயோகித்தார். வசிஷ்டரின் தபோவனம் பொசுங்கியது.
🌹 அங்கிருந்த ரிஷிகளும் பல திசைகளிலும் ஓடி விட்டார்கள். ஊழித் தீ" என வசிஷ்டர் கோபம் கொண்டு, தன் கையில் உள்ள கோலாகிய ப்ரம்ம தண்டத்தைத் தூக்கிப் பிடித்து, விச்வாமித்திரர் எதிரில் நின்று, காதியின் மகனே! உன்னுடைய கர்வத்தையும், உன் அஸ்திரங்களின் வன்மையையும், இப்போது அழிக்கிறேன். தவம் செய்யும் ப்ரம்ம ரிஷியாகிய நான் பெற்ற சக்தி எங்கே? க்ஷத்ரிய மன்னனாக இருந்து ஆயுத பலம் பெற்ற உன் சக்தி எங்கே? என்று கூறி, விச்வாமித்திரரின் அஸ்திரங்களை பயனற்றதாகச் செய்தார். இறுதியில் விச்வாமித்திரர் ப்ரம்மாஸ் திரத்தை ஏவ, அதை வசிஷ்டரின் ப்ரம்ம தண்டம் என்கிற கோல் பயனற்றதாகச் செய்தது. பிரளய காலத் தீ என அந்தக் கோல் ஜொலித்தது. வசிஷ்டரும் மூவுலகத்தையும் வியக்கச் செய்யும் வகையில் ஒளி வீசி நின்றார்.
🔥 முழுமையாகத் தோல்வியுற்று, கர்வ பங்கமடைந்த விச்வாமித்திரர், க்ஷத்ரிய பலம் முடிவுடையது. ப்ரம்ம ரிஷியின் பலமோ அளவிட முடியாதது. அந்த பலத்தை அடைய என்ன தவம் செய்ய வேண்டி இருந்தாலும் சரி, அதை இனி செய்வேன்" என்று தீர்மானித்து, கடும் தவம் புரியத் தொடங்கினார்.
🔥 அவருடைய தவத்தால் மகிழ்வுற்ற ப்ரம்ம தேவன், அவரை " ராஜ ரிஷி" என்று அங்கீகரித்தார். விச்வாமித்திரர் திருப்தியுற வில்லை. ப்ரம்ம ரிஷி ஸ்தானத்தை அடைவது என்ற வைராக்கியத்திலிருந்து நழுவாதவராக, மேலும் தவம் புரிந்தார். அவருடைய தவத்தினால் மூவுலகமும் நடுங்கியது.
🔥 அந்தக் காலக் கட்டத்தில் த்ரிசங்கு என்று ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவனுக்குத் தன் உடலுடனேயே தேவர்களின் உலகத்தை அடைய வேண்டும் என்ற ஆவல் உண்டாகி விட்டது. அதை ஈடேற்ற ஒரு யாகம் நடத்தித் தருமாறு அவன் வசிஷ்டரை வேண்டிக் கொள்ள, அவர் " அது செய்யக் கூடாத காரியம்" என்று கூறி மறுத்து விட்டார். த்ரிசங்கு மன்னன், பெரும் தபஸ்விகளாக தென் நாட்டில் இருந்த வசிஷ்டரின் புத்திரர்களை அணுகி, யாகம் நடத்தித் தருமாறு கேட்க, அவர்களும் மறுத்தார்கள். தங்களுடைய தந்தையை மீறி, தாங்கள் செயல் படவேண்டும் என்ற கெட்ட எண்ணத்தில் தங்களை த்ரிசங்கு அணுகியதால், அந்த மன்னனை வசிஷ்ட புத்திரர்கள் சபித்தார்கள். அவன் விகார உருவம் எய்தினான். ஆனாலும் தேவலோகம் செல்லும் ஆசை அவனை விடவில்லை.
🔥 தான் பெற்றுவிட்ட விகார உருவத்துடனேயே, விச்வாமித்திரரை அணுகி, நடந்ததைக் கூறினான். அவர் மனம் இளகியது. இஷ்வாகு வம்சத்தில் உதித்தவனே! நான் இருக்கிறேன். நீ பயப்பட த்தேவையில்லை. பெரும் புண்ணிய சீலர்களான மஹரிஷிகளை யெல்லாம் வரவழைத்து, உனக்காக ஒரு யாகத்தை நடத்துகிறேன். வசிஷ்டரின் மகன்களினால் இந்த விகார உருவத்தை அடைந்து விட்ட நீ, அந்த உருவத்துடனேயே,தேவலோகம் செல்வாய், இந்த கௌசிகனை சரணமென்று அடைந்து விட்டாய். உன் காரியம் நிறைவேறியது என்று வைத்துக் கொள்" என்று அவர் த்ரிசங்குவிடம் கூறிவிட்டு, யாகம் நடத்துவதற்காக மஹரிஷிகளுக்கெல்லாம் அழைப்பு விடுத்து சீடர்களை அனுப்பினார்.
 🤝 அழைக்கப் பட்டவர்கள் அனைவரும் விச்வாமித்திரருக்கு அஞ்சி அழைப்பை ஏற்றனர். ஆனால் மகோதயர் என்ற ரிஷியும், வசிஷ்டரின் மகன்களும் " நடத்தக் கூடாத யாகத்தை, நடத்தக் கூடாதவர் நடத்துகிறார்"என்று கூறி அழைப்பை ஏற்க மறுத்தனர். இதையறிந்த விச்வாமித்திரர், பெரும் கோபமுற்று எல்லா உலகங்களிலும் நிந்திக்கப் படுகிற ஒரு வேடனாக அந்த மகோதயன் மாறக் கடவான்! நாயின் மாமிசத்தையே உணவாக உட் கொண்டு, விகார உருவமடைந்தவர்களாக வசிஷ்டரின் மகன்கள் மாறக் கடவர்" என்று சபித்தார். அவருடைய சாபம் அந்த நேரமே நிறைவேறியது.
🔥 பின்னர் விச்வாமித்திரர். த்ரிசங்குவிற்காக யாகத்தை தொடங்கச் செய்தார். யாகத்தில் அழைக்கப் பட்ட தேவர்கள் அங்கே வர மறுத்தனர். விச்வாமித்திரர் தாங்க முடியாத சினம் கொண்டு, த்ரிசங்குவைப் பார்த்து, அரசனே! என்னுடைய மேன்மையை இப்போது பார்! உன்னை இப்போதே இந்த உடலுடனேயே சொர்க்கத்துக்கு அனுப்புகிறேன்! கடும் தவம் செய்து , நான் அடைந்த வன்மை என்னிடம் கொஞ்ச மேனும் மீதி உள்ளது என்றால், அரசனே! அந்தத் தவ மகிமையால் நீ ஸ்வர்க்கத் திற்குப்போ! என்று ஆவேசத்துடன் பேசினார்.
🔥 எல்லோரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே த்ரிசங்கு ராஜன், தன் உடலுடன் மேலேறி ஸ்வர்க்கத்தை அடைந்தான்.
ஆனால் தேவேந்திரன், அவனைப் பார்த்து, நீ ஸ்வர்க்கத்தில் இடமுடையவன் அல்ல. திரும்பிக் கீழே போ. தலை கீழாய் பூமியில் விழுவாயாக! என்று கட்டளையிட்டான்.
🔥 இப்படி தேவேந்திரனால் தள்ளப்பட்ட த்ரிசங்கு, விச்வாமித்திர முனிவரே என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்" என்று கதறியபடியே பூமியை நோக்கி விழுந்தான்.
🔥 அவனுடைய கதறலைக்கேட்ட விச்வாமித்திரர், நில்! அப்படியே நில்! என்று கீழிருந்து கட்டளையிட்டார்.
 த்ரிசங்கு அப்படியே நின்றான்.
 கோபத்தினால் தன்னையே மறந்த விச்வாமித்திரர், த்ரிசங்கு தலை கீழாக நின்ற இடத்திலேயே, தன்னுடைய சக்தியினால் சப்த ரிஷி மண்டலத்தைத்தோற்றுவித்தார். அப்படியே நக்ஷத்திரங்களையும் படைத்தார். அதோடு நில்லாமல் "த்ரிசங்குவைச் சுற்றி தேவர்களை உண்டாக்குகிறேன். மற்றுமோர் தேவேந்திரனையும் நான் படைக்கிறேன்" என்று அவர் கூற, தேவர்களும் , ரிஷிகளும் , சித்தர்களும், பெரும் கவலை கொண்டவர்களாக அவரைப் பணிவுடன் அணுகினார்கள். அவருடைய கோபத்தை அவர் அடக்கிக் கொள்ள வேண்டுமென்றும், உடலுடன் ஸ்வர்க்கலோகத்தை அடையக் கூடியவனல்லாத த்ரிசங்குவிற்காக, வேறு ஒரு தேவேந்திரனை அவர் படைக்க வேண்டாம் என்றும் அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டார்கள். விச்வாமித்திரர் மனமிளகினார். த்ரிசங்கு நின்ற இடமே மற்றொரு ஸ்வர்க்க லோகமாக நிரந்தரமாக இருக்கட்டும்! என்று அவர் கூற, தேவர்களும் அதை அங்கீகரித்தார்கள்.
🔥 த்ரிசங்குவின் விவகாரத்தினால் தன்னுடைய தவம் கெட்டுப்போனதை விச்வாமித்திரர் உணர்ந்து, விசாலி நதிக்கரையில் மீண்டும் தவம் புரியத் தொடங்கினார். அங்கு தவம் புரிகையில் அம்பரீஷ மன்னனுக்கும், சுனச்சேபன் என்ற பெயர் கொண்ட ரிஷிகுமாரனுக்கும், விச்வாமித்திரரின் அருளால் நன்மை கிட்டியது. ஆனால் அவர் தவம் செய்கையில் அங்கே வந்த மேனகையைக் கண்டு அவர் மனதைப் பறி கொடுக்கவே, தவம் மீண்டும் கலைந்தது.
🔥 ப்ரம்ம ரிஷியாகி விடுவது என்ற வைராக்கியத்தை மட்டும் விடாத விச்வாமித்திரர் மீண்டும் கடும் தவம் புரிய, ப்ரம்ம தேவன் அவர் முன் தோன்றி, நீர் மஹரிஷியாகி விட்டீர்" என்று அங்கீகரித்தார். ஆனால் விச்வாமித்திரர் தான் விரும்பிய ப்ரம்ம ரிஷி" நிலையை எய்தாததால் அதை நாடி மேலும் தவம் செய்யத் தொடங்கினார்.
🔥 கோடை காலத்தில் நான்கு புறங்களிலும் தீயினால் சூழப் பட்ட வராகவும், குளிர் காலத்தில் நீரினுள்ளே நின்றவராகவும், இரவு பகலாக காற்று ஒன்றையே ஆகாரமாகக் கொண்டு, நீண்ட நெடிய தவத்தை விச்வாமித்திரர் புரிந்தார். அதன் உக்ரத்தைத் தாங்க முடியாத தேவர்கள் இந்திரனை வேண்டிக் கொள்ள அவன் விச்வாமித்திரரின் தவத்தைத் தடுக்க ரம்பையை அனுப்பினான். தனது தவத்தைக் கெடுக்க வந்த அவளை விச்வாமித்திரர் கோபம் கொண்டு சபித்தார்.
🔥 இப்படித் தவ வலிமையை மீண்டும் இழந்த அவர், அப்போது செய்யத் தொடங்கிய தவத்தின் காரணமாக அவருடைய தலையிலிருந்தே ஆவி பறந்தது.தேவர்களும், ரிஷிகளும் கலங்கினார்கள். கடல்கள் கொந்தளித்தன. மலைகள் வெடித்தன. பூமி நடுங்கியது. சுழற்காற்று வீசியது. சூரியன் ஒளி மங்கினான். மூவுலகமும் பொசுக்கப் பட்டு விடுமோ என்ற நிலை தோன்றியது.
🔥 தேவர்கள் எல்லாம் ப்ரம்மனை வேண்டிக் கொள்ள அவர் விச்வாமித்திரர் முன்தோன்றி , 
" நீர் ப்ரம்ம ரிஷியானீர்" என்று தேவர்களோடு கூடி நின்று சொன்னார்.
🔥 அப்போதும் கூட விச்வாமித்திரர் முழு திருப்தி அடையாமல், வேதங்களையெல்லாம் முழுமையாக அறிந்தவர்களுள் சிறந்தவரும், ப்ரம்ம வேரின் மகனுமாகிய வசிஷ்டர் என்னை ப்ரம்ம ரிஷி என்று ஏற்க வேண்டும். அது வரை என் தவம் முற்றுப் பெறாது" என்று கூறிவிட்டார்.
 🔥 தேவர்கள் வசிஷ்டரை அணுக, அவர் விச்வாமித்திரரிடம் வந்து " நீங்கள் பரம்ம ரிஷிதான். அதில் சந்தேகமில்லை. இனி உங்களுக்குக் கிட்டாதது என்பது எது ஒன்றும் கிடையாது" என்று கூறினார். இப்படி ப்ரம்ம ரிஷியாகிய விச்வாமித்திரர் அதன் பின்னரும் தவங்களைச் செய்து கொண்டு பூமி முழுவதும் உலவிக் கொண்டு வருகிறார். இவர் ரிஷிகளில் சிறந்தவர். வீர்யத்தின் இருப்பிடம், தவமே உருவெடுத்தவர்.
 இவ்வாறு சொல்லி விச்வாமித்திரரின் வரலாற்றை சதானந்தர் ராம- லக்ஷ்மணர்களுக்கு விவரித்து முடித்தார்.
    🍅 ராம ராம ராம ராம ராம ராம ராம 🍅
தொடரும்…
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முகநூலிலிருந்து எடுத்தது.

Pundaleeka story

ஆஷாட ஏகாதசி ஸ்பெஷல் !
*பண்டரி யாத்திரை ஆத்ம சுகத்தை அளிக்கும் என்று நாமதேவர் கூறுகிறார்.* 
*"பரப்ரஹ்ம ஸ்வரூபமே பாண்டுரங்கன்…அவனைப் பாடுங்கள்!" என்கிறார் ஆதிசங்கரர்*. 
சந்த் ஞானேஸ்வர் முதல் துக்காரம் வரைப் பல பக்தர்கள் பாடிய ஆயிரக்கணக்கான அபங்கங்கள் பக்தியில் நம்மைத் திளைக்க வைக்கின்றன. 
*தினமும் 24 மணிநேரமும் பகவான் நாம சங்கீர்த்தனம் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும் ஒரே புண்ணியக்ஷேத்திரம் பண்டரிபுரம்.*
"ஜெய் ஜெய் ராமகிருஷ்ண ஹரி" என்ற ஒரே நாமம் எங்கும் ஒலித்தபடியே இருக்கும் பண்டரிபுரத்தில், பக்தர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனது பாதக் கமலங்களைத் தொட்டு வந்தனம் செய்யும் பாக்கியத்தை அருளும் ஸ்ரீவிட்டலும் மாதா ஸ்ரீருக்மிணியும் (ஸ்ரீ ரகுமாயி) இங்கு சந்த்ரபாகா நதிக்கரையில் கோயில் கொண்டுள்ளார்கள்.
ஸ்ரீகிருஷ்ணன் தனது பட்டத்து ராணி மாதா ஸ்ரீருக்மிணிதேவியுடன் வந்து அங்கேயே நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட்ட புண்ணிய பூமியாம் இது. அதற்குச் சாட்சியாகப் பல விஷயங்கள், பல இடங்கள், பொக்கிஷங்களாகப் பாதுகாக்கப் பட்டு வைக்கப்பட்டிருக்கும் பொருள்கள் என்று எங்கு சென்றாலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் புகழ்தான் அங்கு பாடப்படுகிறது. அதைத் தெரிந்துகொண்டுப் பார்க்கப் பார்க்க நம்மையும் மீறி ஒரு பரவசம் நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்ளும்.
*'பூலோக வைகுண்டம்' என்று அழைக்கப்படும் பண்டரிபுரத்தை தமது வாழ்நாளில் ஒரு முறையாவது சென்று சந்த்ரபாகா நதியில் நீராடி, ஸ்ரீ விட்டலைத் தரிசனம், பிரதஷிணம், நாம சங்கீர்த்தனம் செய்வதால் நமது பிறவிப் பயன் அடைகிறது என்று பக்த துக்காராம் கூறுகிறார் என்றாலும், தற்போது சந்த்ரபாகா நதி (கங்கைக்கும் பழையது – மிகவும் புராதனமானது என்று சொல்லப்படுகிறது.)
 "தன்னை ஈன்ற பெற்றோர்களை யாரொருவர் மதித்து அன்புடனும் கருணையுடனும் பாதுகாக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு பிரத்யக்ஷமாக உடனிருந்து காப்பான் விட்டலன்" என்னும் ஐதீகம் அங்கு நிலவுகிறது. 
ஆடி மாதம் (ஜுலை) வரும் ஏகாதசியை மஹராஷ்டரத்தில் 'ஆஷாட ஏகாதசி' என்று மிகச் சிறப்பாகக் கொண்டாடுவார்கள். காவடிபோல் தோளில் இருபக்கமும் பால் அல்லது தயிர் எடுத்துக்கொண்டு பண்டரிபுரம் சென்று பகவான் விட்டலைத் தரிசனம் செய்துவிட்டு வருவார்கள். பண்டரிபுரம் வரைப் பொடி நடைதான். நடு நடுவே சில பிரபுக்கள் பெரிய பந்தல் போட்டு அவர்களுக்கு வயிற்றுக்கு உணவும் படைப்பார்கள். சிறுவர்களும் இதில் கூட்டம் கூட்டமாகப் போவார்கள். அவர்கள் வாயில் "பாண்டுரங்க விட்டலா பண்டரிநாத விட்டலா " என்றும் "விட்டல் விட்டல் ஜய ஜய விட்டல்" என்றும் விடாமல் நாமஜபம் வந்து கொண்டிருக்கும். அந்த நாமம் கேட்டாலே உடலெல்லாம் புல்லரிக்கும். இப்போது அந்த விட்டல் எப்படி வந்தார் என்ற கதையைப் பார்ப்போம்
லோக தண்டம் என்ற காட்டில் ஜன்னு என்ற முனிவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் மனைவியின் பெயர் சாத்தகி. அவர்களுக்குப் பலவருடங்கள் கழித்து ஒரு மகன் பிறந்தான். அவன் பெயர் புண்டரீகன். அவன் பிறந்ததும் ஏன் பிறந்தான் என்று அவர்களுக்கு ஆகிவிட்டது. எதைப் பார்த்தாலும் அழிப்பான், துன்புறுத்துவான். நாய்மேல் கல் வீசுவான்; முயலின் காதைத் திருகுவான். இப்படி முரடாகவே வளர்ந்து பெற்றோர் பேச்சைக் கேட்காமல் பதிலுக்கு எதிர்த்துப் பேசவும் துணிந்தான். அவனுக்குத் திருமணம் செய்தால் வழிக்கு வருவான் என்று எண்ணிப் புண்டரீகனுக்கு அவன் தந்தை ஒரு நல்ல பெண்ணாகப் பார்த்துத் திருமணம் செய்து வைத்தார். ஆனாலும் அவன் செயலில் மாறுதல் இல்லை. வீட்டில் மனைவி இருக்கும்போதே வெளியில் இன்பம் தேடினான். அவன் தந்தை மனம் ஒடிந்து வருந்தி அவனுக்குப் புத்தி கூறினார். அதற்கு அவன், "அப்பா நான் என் இஷ்படிதான்
இருப்பேன். இந்த வீட்டில் எனக்குச் சுதந்திரமில்லை… ஆகையால் நான் வீட்டைவிட்டுப் போகிறேன்" என்று கத்தித் தன் மனைவியுடன் வீட்டைவிட்டு வெளியேறினான். அவன் பெற்றோர் மனமுடைந்துப் போனார்கள். பலநாட்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் ஒரு குழுவுடன் காசி யாத்திரைக்குக் கிளம்பினார்கள்.
'தமக்கு ஒரே மகன் இருந்தும் விதி இப்படி ஆகி விட்டதே!' என்று வருந்தி எல்லாவற்றையும் கடவுளுக்கே அர்ப்பணம் செய்து விட்டார்கள். அதே நேரத்தில் தன் தந்தை தாய் காசிக்குக் கிளம்பியதை அறிந்து புண்டரீகனும் ஒரு குதிரையின்மேல் தன் மனைவியுடன் காசிக்குக் கிளம்பினான். வழியில் அவன் மனைவி தன் மாமனார் மாமியார் தள்ளாமல் காலில் செருப்புமில்லாமல் நடந்து வருவதைக் கவனித்துத் தன் கணவரிடம் அவர்களுக்கு உதவும்படிக் கூறினாள். ஆனால் அவன் "வாயை மூடிக்கொண்டு வா! அவர்கள் கிழங்கள்…வந்தால் நமக்குத்தான் கஷ்டம்" என்றான் இரக்கமில்லாமல்.
அங்கு ஒரு சத்திரம் தென்பட்டது. அங்குப் போய் சிறிது நேரம் களைப்பாறிவிட்டுச் செல்லலாம் என்று மனைவியுடன் அங்கு போனான். அதனருகில் ஒரு முனிவரின் ஆஸ்ரமம் இருந்தது. அங்கு குக்கூடக முனிவர் என்று ஒருவர் இருந்தார். பொழுது போகாமல் அங்கு என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்தான் புண்டரீகன். அங்கு ஒரு முனிவர் தென்பட்டார். உடனே அவரிடம் போய், "காசி க்ஷேத்திரம் எங்கு உள்ளது?" என்று கேட்டான். "காசியா? எனக்குத் தெரியாதே" என்றார் அவர். "இது கூடத் தெரியாமல் நீங்கள் என்ன முனிவர்?" என்று சீறிய புண்டரீகனிடம், "காசி என்ற இடத்திற்கு நல்ல பண்புள்ளவர்கள் தான் போக வேண்டும்! நீ போகவேண்டும் என்கிறாயே!!" என்றார் கேலியாக.
அதைக் கேட்டுக் கோபம் கொண்டு திரும்பவும் தன் இடத்திற்கு வந்து விட்டான் புண்டரீகன். இரவு தூக்கம் வராமல் வெளியில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், மூன்று பெண்கள் ஆஸ்ரமத்துள் நுழைந்தனர். மூன்று பேரும் மிகவும் கருப்பாகவும், அழுக்குடன், கோரமாகவும் இருந்தனர். அந்த ஆஸ்ரமத்தில் நுழைந்த அவர்கள் பல வேலைகள் செய்தனர். ஒருத்தி வீடு கூட்டினாள்; மற்றொருத்தி வீட்டைத் துப்புரவாகத் துடைத்து அழகான கோலம் இட்டாள். அந்த முனிவரின் பாதத்தை நீரால் கழுவித் துடைத்து வணங்கினாள்; பின்பு அவர்கள் வெளியே வந்தனர். என்ன ஆச்சரியம்! மூன்று பேரும் மிகவும் அழகாகச் சுந்தரிகளாக வந்தனர்.
"இது என்ன மாயை! போகும் போது சகிக்க முடியாமல் இருந்தார்கள், இப்போது எப்படி இது?" என்று வியந்துபோன புண்டரீகன் அவர்களிடம் ஓடினான். "சுந்தரிகளே! நீங்கள் யார்? சொல்லுங்கள்!" என்று கேட்டபடி ஒருத்தியின் கையைப் பற்றினான். அவள் மிகவும் கோபம் கொண்டு கையை உதறிப் பின் சொன்னாள். "நாங்கள் கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி நதிகள். தினமும் பலர் குளிப்பதால் பாபம் சேர்ந்து, அந்தப் பாபத்தைக் கழுவ இங்கு வந்து சேவை செய்கிறோம். இந்தக் குக்கூட முனிவருக்குச் சேவை செய்து எங்கள் பாபத்தைப் போக்கிக் கொள்கிறோம். பாபம் எங்களிடம் சேரச் சேர அவலட்சணமாக மாறுவோம். இங்குத் தினமும் வந்து அதைப் போக்கிக் கொள்கிறோம். போன ஜன்ம புண்ணியத்தினால்தான் நீ எங்களைப் பார்த்திருக்கிறாய். இனியாவது திருந்தி உன் பெற்றோருக்குச் சேவை செய்! நீ இத்தனை நாட்கள் செய்த பாபத்தைப் போக்கிக் கொள்! உன் துர்க்குணத்தை மாற்றிக் கொள்! தாய் தந்தைதான் உனக்குத் தெய்வம் அவர்களை வணங்கு!" என்று கூறிவிட்டுச் சென்றனர்.
புண்டரீகன் ஏதோ மந்திரச் சக்திக்குக் கட்டுப்பட்டதுபோல் மனம் மாறினான். தான் செய்த தவறுகளுக்கு வருந்தினான். பின் கங்காதேவியிடம் கேட்டான், "இந்த முனிவர் யார்? இவரைத் தொழுதால் எப்படி பாவங்கள் விலகுகின்றன?" கங்கை சொன்னாள், "அப்பா புண்டரீகா! இவர் கோவிலுக்குப் போனதில்லை; யாகம் செய்ததில்லை, தான தருமம் செய்ததில்லை. ஆனால் விடாமல் பெற்றோருக்குப் பணிவிடை செய்து வருகிறார். அவர்களே இவரின் தெய்வம். பாபம் செய்தவர்கள் இவர் பாதத்தைத் தொட்டாலே போதும்…பாபங்கள் கரைந்து போகும்!"
புண்டரீகன் மனம் நெகிழ்ந்து…"தாயே நான் என் பெற்றோருக்குப் பல அநீதிகளை இழைத்து விட்டேன். இப்போது திருந்தி விட்டேன்; இதோ இப்போதே போகிறேன்! அவர்களுக்கு மனம் உவந்து சேவை செய்வேன்" என்றான். காலையில் குக்கூட முனிவரைத் தரிசித்து அவர் பாதங்களைக் கழுவி மன்னிப்பும் கேட்டுக் கொண்டு பல சேவைகள் செய்தான், ஆசியும் பெற்றான். பின் தன் பெற்றோரைத் தேடிக் கண்ணீரால் அவர்தம் பாதங்களைக் கழுவினான். அதன்பின் அவன் உலகமே அவன் தாய் தந்தைதான்! அவனுக்கு வேறு ஒரு சிந்தனையும் இல்லை.
இதெல்லாம் பார்த்த கிருஷ்ணர் அவன் சேவையை மெச்சி அவனைப் பார்க்க பூலோகத்திற்கு வந்தார். அவன் வீட்டு வாசலில் வந்து கதவைத் தட்டினார், "புண்டரீகா புண்டரீகா!" வெளியிலிருந்து ஒலித்த குரல்கேட்ட புண்டரீகன், "யார்? யாராயிருந்தாலும் அங்கேயே நில்லுங்கள்! நான் பெற்றோரின் சேவையில் ஈடுபட்டுள்ளேன்" என்று ஒரு செங்கல்லைக் கதவைத் திறந்து வீசி வீசிப் போட்டான். அந்த மாயக்கண்ணன் பக்தனுக்காக அந்தச் செங்கல்மேல் நின்று இரண்டு கைகளையும் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு அப்படியே நின்றிருந்தான்.
வெகு நேரம் கழித்துப் புண்டரீகன் கதவைத் திறந்தான்; பார்த்தான் கண்ணனை. தன்னை மறந்தான்; அப்படியே சாஷ்டாங்கமாக வணங்கினான். "இந்தப் பாபச் செயலுக்கு மன்னியுங்கள்! தங்களுக்குப் போய் செங்கல்லைப் போட்டு அதில் நிற்கவும் சொன்னேனே!" என்று வருந்தினான். "புண்டரீகா! உன் சேவையை மெச்சினேன்! ஏதாவது வரம் கேள்!" என்ற கண்ணபிரானிடம், "உங்கள் அருள் இருந்தாலே போதுமானது ஸ்வாமி!" என்றான் புண்டரீகன். "புண்டரீகா! உன் சேவையினால் புகழ்பெற்ற இந்த இடம் இனிப் 'பண்டரிபுரம்' என்று நிலைக்கட்டும்! நீ இங்கிருந்து எல்லோருக்கும் ஆசி வழங்கி வருவாய்! உன்னை எல்லோரும் 'விட்டல்' என்று அழைத்து என்னையே உன்னிடம் காண்பார்கள்!" என்றான் கண்ணன். ஆடிமாதம் இந்த விட்டல் வந்ததால் அந்த ஏகாதசி அன்று மிகச் சிறப்பாக விரதம் இருந்து மராட்டியர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள்.
பண்டரிபுரம் கோவிலின் உள்ளே செல்லச் செல்ல அழகான சிற்பங்கள் நிறைந்த கருங்கல் தூண்கள் காட்சியளிக்கின்றன. ஆண்டுகள் பல கடந்த கையெழுத்துப் படியில் எழுதப்பட்ட மஹாபாரதக் காவியத்தை கண்ணாடிப் பெட்டியில் பொக்கிஷமாக வைத்திருக்கிறார்கள். ஸ்ரீ விட்டலின் அருகில் சென்று அவரது திருப்பாதங்களில் நமது சிரசை வைத்து வணங்க அனுமதிக்கிறார்கள்.
சாளக்கிராமத்தில் அமைந்த, அழகாக இரண்டு கைகளையும் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு கம்பீரமாகச் சிரிக்கும் விட்டலன் நம்மைப் பார்த்து "வந்துவிட்டாயா?" என்று கேட்பது போலவே இருப்பது வியப்பு. துளசியும், சந்தனமும் மணக்க மணக்கத் தெய்வீகம் நிறைந்த கோவில் இது. தரிசனம் கண்டபின்பு ஏற்படும் பரவசத்திற்கு அளவேயில்லை.
கோவிலைச் சுற்றி ஏகப்பட்ட கடைகள், துளசிமணி மாலைகள், பஜனைக்குரிய பொருட்கள், சந்தனக் கட்டைகள், வீர சிவாஜியின் படங்கள், ஸ்ரீவிட்டலனின் படங்கள் என்று யாத்திரிகர்களைக் கவரும் வகையில் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. தயிரும், பாலும், லஸ்ஸியும் மிகவும் தரமும் சுவையுமாக வழி நெடுகக் கிடைக்கின்றன. 
மற்றபடி உணவுக்குச் சப்பாத்தியும், சோள ரொட்டியும்தான். 
ஒரு நாள் வாடகையாக ரூபாய் ஆயிரத்தில் தங்கும் விடுதிகளும் நிறைய இருக்கின்றன.
எங்கும் பக்தியும், விட்டல் மீதான பிரேமையும் மட்டுமே பிரதானமாக இருக்கும் இந்தக் கோவிலைச் சென்று காணவேண்டும் என்ற ஆவல் நிச்சயம் இந்தக் கட்டுரையைப் படிக்கும் பலரின் மனத்தில் ஏற்பட்டு விட்டல் பக்தியை வளர்க்கும் என்பது திண்ணம்.
ஸ்ரீ ருக்மணி சமேத ஸ்ரீ பாண்டுரங்க மஹராஜ் கி ஜெய் !!

Gentleness- Sanskrit subhashitam

*८१२ . ॥ मृदुता ॥*

*मृदुना दारुणं हन्ति* 
          *मृदुना हन्त्यदारुणम् ।*
*नासाध्यं मृदुना किञ्चित्*           
           *तस्मात्तीव्रतरं मृदु ॥* 
मृदुपणाने भयंकर शत्रूचा नाश करता येतो आणि मृदुपणाने भयंकर नसलेल्या शत्रूचाही नाश करता येतो . मृदुपणाने असाध्य असे काहीच नाही . म्हणून मृदुपणा हा प्रत्यक्षात तीक्ष्णापेक्षाही अधिक तीक्ष्ण आहे .

मृदुता से उग्र स्वभाव के शत्रु का नाश कर सकते हैं तथा शान्त स्वभाव के शत्रु का भी नाश कर सकते हैं । मृदुता से कुछ भी असाध्य नहीं हैं । अतः मृदुतापूर्ण नीति तीव्र से भी तीव्रतर हैं ।

The gentle conquer the pliant , the gentle conquer the violent too . There is nothing that gentleness cannot conquer . Hence , gentleness is the most penetrating virtue .

2 Days’ Residential Camp on BHARATIYA GANITA SHASTRAM - Samskrit

A golden opportunity for lovers of *Samskrit & Shastram*!

A 2 Days' Residential Camp on *BHARATIYA GANITA SHASTRAM* !
at the birthplace of Madhavacharya - the father of modern Calculus!

10 Dec, 2021, 7 pm to 12 Dec. 5 pm
Participants with Basic Samskrit Knowledge are eligible!
@Sharada Gurukulam, Irinjalakkuda, Thrissur, Kerala.

(Camp fee: Rs.300/- includes food & accommodation)
org. by - *SAMSKRITA BHARATI* (Keralam) &
*SAMSKRIT PROMOTION FOUNDATION*
( 9496794357 / 7025373353 / 949640180)

Monday, November 29, 2021

Glory of Rudram

ருத்ரம் என்னும் துதி யஜுர் வேதத்தில் உள்ளது. இது நமகம், சமகம் என இரண்டு பகுதிகளை உடையது. இறைவனிடம் என்ன வேண்டுவது என்று திணறுபவருக்கு இது ஒரு பெரிய பட்டியலைத் தருகிறது. இது பற்றிய மிகவும் அற்புதமான விஷயம் என்னவென்றால் நல்ல தூக்கத்தையும் தருக என்று இறைவனை வேண்டுவதாகும். மேலை நாடுகளிலும் இந்திய நகரங்களிலும் வாழ்பவருக்கு இன்று அரிதான பொருள் நல்ல நிம்மதியான உறக்கம் ஆகும். பலவித கவலைகளாலும் இயந்திரம் போன்ற வாழ்வாலும் மனிதர்கள் கஷ்டப் படுகிறார்கள். இதை ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே உணர்ந்த நம் முன்னோர்கள் அழகாக வரிசையாக சமகம் என்னும் பகுதியில் பட்டியல் இட்டுவிட்டார்கள்.

நமகம் என்னும் பகுதியில் சிவ பெருமானை நூற்றுக் கணக்கான பெயர்களால் நமஸ்கரிக்கிறோம். இதனால் இதை சத ருத்ரீயம் என்று அழைப்பர். சமகம் என்னும் பகுதியில் நமக்கு வேண்டியவற்றை எல்லாம் கேட்கிறோம். இதைக் கேட்டாலேயே போதும். அத்தனையும் கிடைத்துவிடும். சிவன் கோவில்களில் அபிஷேக நேரத்தில் இதைப் பாராயணம் செய்வார்கள். இந்துக்களின் முக்கிய சடங்குகள் அனைத்திலும் ருத்ர பாராயணம் நடைபெறும்.

நமகம் என்னும் பகுதியில் 194 நம: வரும்

சமகம் என்னும் பகுதியில் 328 சமே வரும்.

நமகம் பகுதியில் சிவனை 300 பெயர்களால் வணங்குகிறோம்.

ருத்ரத்துக்கும் 11 என்ற எண்ணுக்கும் தொடர்பு மிக அதிகம்.ஏகாதச ருத்ரர்கள் என்று ருத்ரர்களின் எண்ணிக்கை கணக்கிடப்படுவதால் குறைந்தது 11 தடவையும், அதிகமாக இதன் பல மடங்குகளிலும் பாராயணம் செய்வர்.

ஸ்ரீருத்ரம் 174 ரிக்குகளைக் கொண்டது. இதில் 32 மஹா மந்திரங்கள் இருக்கின்றன. ருத்ரத்தில் 11 பிரிவுகள் (அநுவாகங்கள்), சமகத்தில் 11 பிரிவுகள் இருக்கின்றன. ருத்ரத்தின் 11 அநுவாகங்களில் எட்டாவது அநுவாகத்தில் நமச்சிவாய என்ற மஹா மந்திரம் வருவதால் அந்த இடம் வரும் போது முழுக் கவனத்தையும் செலுத்தி உரத்த குரலில் கூறுவர். 11ஆவது அநுவாகத்தில் மரண பயத்தை நீக்கும் ம்ருயுஞ்ஜய மந்திரம் (ஓம் த்ரயம்பகம் யஜாமஹே——–) வருகிறது.

ஸ்ரீ ருத்ரத்திற்கு சாயணர், பட்ட பாஸ்கரர், அபிநவ சங்கரர் ஆகிய பெரியோர்கள் பாஷ்யம் (விளக்க உரை) எழுதியிருக்கிறார்கள்.

பெரிய புதிர்

உலகிலேயே பெரிய கணித வல்லுநர்கள் இந்துக்கள்தான். இது பற்றி நான் பல கட்டுரைகளில் தந்திருக்கிறேன் (மீண்டும் இந்தியா உலக செஸ் சாம்பியன் என்ற கட்டுரையைக் காண்க). சின்னக் குழந்தை முதல் பெரியோர் வரை தினசரி துதிகளில் கூட "டெசிமல்" முறையை (தசாம்ச) பயன்படுத்தி சூர்ய கோடி சமப் ப்ரபா என்றெல்லாம் வேண்டுவதைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்.

சமகத்தில் 11ஆவது அநுவாகத்தில் ஒற்றைபடை எண்களாக 33 வரையும் இரட்டைப் படை எண்களாக 44 வரையும் எண்கள் மட்டுமே மந்திரமாக உச்சரிக்கப்படுகின்றன. இது வரை இதற்கு எத்தனையோ தத்துவ விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டபோதிலும் ஒன்றுகூட எல்லா எண்களையும் விளக்குவதாக இல்லை.

ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் இப்படி வெறும் எண்களை மட்டுமே மந்திரமாக்கிய இந்தியர்களின் கணிதப் புலமையையும் ஆர்வத்தையும் என்னவென்று புகழ்வது. உலகில் வேறு எந்த கலாசரத்திலும் இறைவனைத் துதிபாடும் மந்திரங்களில் இப்படி எண்கள் வருவதில்லை. ஒரு இடம் அல்ல, இரண்டு இடம் அல்ல. உலகின் மிகப் பழமையான சமய நூலான ரிக்வேதத்தில் நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் பெரிய பெரிய எண்கள் வருகின்றன. வேதங்களின் முழு அர்த்தம் புரியாத வெளிநாட்டுக்காரர்கள் இதற்கு மனம் போன போக்கில் பொருள் செய்திருக்கிறார்கள்.

( இத்தனை கோட்டைகளை ஆரியர்கள் அழித்தார்கள், இத்தனை திராவிடர்களை ஆரியர்கள் கொன்றார்கள் என்றெல்லாம் ஒரே கதைதான்! அந்த எண்கள் எல்லாவற்றையும் கூட்டிப் பார்த்தால் சிரிப்புதான் வரும். சுருக்கமாகச் சொல்லப் போனால் திராவிட என்ற ஒரு இனத்தைக் கற்பித்து அதற்கு கோழைப் பட்டத்தையும் சூட்டிவிட்டார்கள்! காட்டுமிராண்டி ஆரியர்களிடம் செமை அடிவாங்கி, கோழைகள் போல தெற்கே ஓடிவந்து காடுகளிலும் மலைகளிலும் ஒளிந்துகொண்டார்கள் திராவிடர்கள் என்று வெள்ளைக்கார அறிஞர்கள் எழுதிவைத்தனர். இது தவறு. ஆனால் சங்கத் தமிழ் இலக்கியமோ வேதங்களையும் வேள்விகளையும் புகழோ புகழ் என்று புகழ்ந்து தள்ளுகிறது!)

வேதங்களைப் பாடிய ரிஷி முனிவர்கள் தாங்கள் ரகசிய மொழியில், சங்கேத மொழியில் பாடுவதை விரும்புகிறோம் என்று பாடுகிறார்கள். சங்கத் தமிழ் புலவர்களும் இதை அறிந்து வேதத்துக்கு மறை (ரகசியம்) என்ற அழகிய தமிழ் சொல்லைச் சூட்டியுள்ளனர்.

*ஸ்ரீருத்ரத்தின் மகிமை* சொல்லுக்கு அடங்காதது. வேத மாதாவினாலும் ஓரளவுக்குத்தான் ஸ்ரீ பரமேச்வரனை அடையாளம் காட்ட முடியும். வேதத்தால் துதிக்கும் போது அவன் எல்லாவற்றையும் வழங்குகிறான்.
அவன் எங்கெல்லாம் எந்தெந்த வடிவில் இருக்கிறான் என்ற பெரிய பட்டியலையே தந்து விடுகிறது தந்துவிடுகிறது *ஸ்ரீ ருத்ரம்.*

எல்லா உலகமும் ஆகி
*("#ஜகதாம்_பதயே")* இருப்பவன். எங்கு தான் இல்லை?
இருந்தாலும் ஒன்றொன்றாகச் சொல்லுகிறது வேதம்...

அந்த ஈச்வரன் தான் எல்லா தேவர்களின்இருதயங்களிலும் இருக்கிறான். *("#தேவானாம்_ஹ்ரிதயேப்ய")*

அப்படி இருந்துகொண்டு வேண்டுவார் வேண்டுவது எல்லாம் தருபவனாக இருக்கிறான் *("#விசின்வத்கேப்யஹா")*

மகான்கள் வடிவிலும் அற்ப சக்தி உள்ளவர்கள் வடிவிலும் விளங்குகிறான். சேனைத் தலைவர்களாகவும் சேனைகள் எனவும் இருப்பதை *("சேனாப்ய_சேனா_நிப்யச்ச:")* என்கிறது *ஸ்ரீ ருத்ரம்.*

அதே சமயம் தேர் ஓட்டுபவர் வடிவிலும் *("#க்ஷத்ருப்ய:")*, தச்சர் வடிவிலும் *("#தக்ஷப்ய:")*, குயவர் வடிவிலும் *("#குலாலேப்ய:")*, கருமார் வேடத்திலும் *("#கர்மாறேப்ய:")*, பறவைகளைப் பிடிக்கும் வேடர் வடிவத்திலும் *("#புஞ்சிஷ்டேப்ய:")*, மீன் பிடிக்கும் செம்படவ வடிவிலும் *("#நிஷாதேப்ய:")* இருக்கிறான்....

சிவ ச்வரூபமோ அலாதியானது. ஆலகால விஷத்தை உண்ட கண்டம் *("#நீலக்ரீவாய")*
அதன் மேல் விபூதி பூசப்பட்டு இருக்கிறது *("#சிதிகன்டாய")* .

ஒரு சமயம் பார்த்தால் நீண்ட ஜடா முடி *("#கபர்தினே")* இருக்கிறது.
மறு கணம் பார்த்தால் கேசம் நீக்கப்பட்ட *("#வ்யுப்தகேசாய")* தலை.

ஆயிரக்கணக்கான கண்கள் *("#சகஸ்ராக்ஷாய")*,
குறுகிய வாமன வடிவுடைய *("#ஹ்ரச்வாய்ச_வாமனாய்ச")*
அவனே, பெரிய வடிவத்துடனும் *("#ப்ருஹதே")* தோன்றுகிறான்.
பால விருத்த வடிவங்களிலும் காட்சி அளிக்கிறான்.

வேதங்களால் துதிக்கப்படுவனாகவும் *("#ச்துத்யாய")*, வேத முடிவில் வீற்றிருப்பவனாகவும் *("#அவசான்யாய")* விளங்குகிறான்.

ஆகவே தர்மத்தின் வடிவமான பரமேச்வரனைத் தர்ம தேவதையே வாகனமாகத் தங்குகிறது என்பதை, *("பப்லுசாய")* என்ற சொல்லால் வேதம் வர்ணிக்கிறது.

சம்சாரமாகிய மரம் ஜனன மரணங்களுக்கு ஏதுவானது. அதை வேரோடு வெட்டி வீழ்த்தி முக்தியைத் தருபவன் ஆதலால *("பவச்ய_ஹேத்யை")* எனப்படுகிறான்.

பக்தனைக் காப்பதற்காக அவன் கூடவே செல்லுபவன் என்று *("தாவதே")* என்ற பதத்திற்கு அர்த்தம் சொல்லுவார்கள் பெரியவர்கள். எனவே, பக்தனுக்காகத் தூது செல்லவும் தயங்குவதில்லை பரமன் என்பதைத் திருவாரூரில் சுந்தரருக்காகப் பரவை நாச்சியாரிடம் தியாகராஜப் பெருமான் தூது சென்றதால் அறியலாம். அது மட்டுமா? இன்னும் உனக்காக வேறு ஏதேனும் செய்ய வேண்டுமா, அதனையும் செய்கிறேன் என்கிறானாம். இதைத்தான் ஸ்ரீ ருத்ரம்,
*("தூதாய_ச_ப்ரஹி_தாய_ச")* என்று காட்டுகிறது.

தவறு செய்யாதவர்கள் உலகத்தில் யாரும் இல்லை. அதிலும் தனது பக்தன் செய்யும் தவறுகளைப் பொறுத்துக்கொண்டு மன்னிக்கிறான் ஈச்வரன். இதைத் தான் வேத மாதா நமக்கு, *("ஸஹமானாய")* என்ற பதத்தால் உணர்த்துகிறாள். திருக் கருப்பறியலூர் (தலை ஞாயிறு) என்ற ஸ்தலத்தில் ஸ்வாமிக்கு
'அபராதக்ஷமாபநேச்வரர்' (குற்றம் பொறுத்த நாதர்) என்று பெயர்.

*("நமஸ்_ஸோமாய_ச")* என்று தொடங்கும் எட்டாவது அனுவாகத்தில் ஸ்ரீ பஞ்சாக்ஷரம் வருவதால் பெரியவர்கள் இதை ஜபிப்பதை விசேஷமாகக் கருதுவார்கள். இதைத் தான் ஞான சம்பந்தரும்,
*"வேதம் நான்கினும் மெய்ப் பொருள் ஆவது நாதன் நாமம் நமசிவாயவே "* என்று பாடினார்.

*இவ்வளவு மகிமை வாய்ந்த ஸ்ரீ ருத்ர பாராயணத்துடன் சிவ பூஜை செய்பவன் சிவனாகவே ஆகி சிவமே அடைகிறான் என்பதில் ஐயமில்லை.*

 *திருச்சிற்றம்பலம்*

Wasp entry- HH Bharati Teertha Mahaswamigal

*Source: Illuminating Interactions*
 
*The book deals with the anecdotes of Jagadguru Sri Bharathi Theertha Mahaswamin*
 
26. Once during the Chandramouleeswara Puja, a wasp entered the hall and disappeared into the garment of a devotee. Panic stricken, he frantically attempted to remove it. Observing his plight, His Holiness gestured him to stand and turn around. He obeyed. Lo! The insect emerged from his garment unhurt and flew away! With a smile, His Holiness gestured him to sit. After the Puja, He addressed the person: "When I noticed the wasp entering your garment I was afraid that you would hurt it. That's why I had to intervene."
 
On another occasion, followed by a couple of devotees His Holiness was proceeding to the temple of Sharadambal. One of the devotees was surprised to notice Acharyal keeping a constant vigil on the footpath while conversing with the devotees. Whenever He spotted an insect ahead, His pace gradually reduced and an extra force was applied to His next step. This produced the necessary vibrations on the ground, forcing the insect to move to safety. The entire process was so methodically carried out that not a single insect was hurt during His passage to the temple!

Sanskrit song playlist

Sunday, November 28, 2021

Kalidasa described Mahabharata, sugarcane and moon in single word-Sanskrit subhashitam

||ॐ||
"सुभाषित रसास्वाद"
----------------------------------------------------------------
"कूटप्रश्न"। ( २४२ )
---------------------------------------------------------------
श्लोक----
" भारतं इक्षुदण्डं च कलानाथं च वर्णय ।
कालिदासः कविर्ब्रूते " प्रतिपर्वरसावहम्"।।"
----------------------------------------------------------------
अर्थ---
एक ही शब्द में महाभारत , गन्ना और चन्द्र इसका वर्णन कैसे करोगे?
इसका उत्तर कालिदासने " प्रतिपर्वरसाहम्" ऐसा दिया ।
-------------------------------------------------------------------------
गूढार्थ---
भोज राजा के दरबार में घटी हुई यह घटना है । एक बार राजा भोज ने कविवृंद से भरी हुए सभा में यह प्रश्न किया-- महाभारत , गन्ना और चन्द्र इन तिनों का वर्णन एक शब्द में समर्पकता से किया जाए ।
तब कवि कालिदास ने तुरंत उत्तर दिया--" प्रतिपर्वरसप्रद"।
महाभारत का हर पर्व सुरस है । गन्ने के हर कांड( पेर्यात) रस से भरा हुआ है । और चन्द्र प्रत्येक पर्वकाल में कल्याणकारी होता है ।
सुभाषितों में से कुछ ना कुछ ज्ञान प्राप्ति जरूर होती है ।
इसलिए ही सुभाषित हमारी धरोहर है ।
----------------------------------------------------------------
卐卐ॐॐ卐卐
-----------------------------------
डाॅ. वर्षा प्रकाश टोणगांवकर   
पुणे / महाराष्ट्र 
--------------------------------------

Meaning of the word Shreshta in Vishnu Sahasranamam

அனந்தனுக்கு ஆயிரம் திருநாமங்கள்!

விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமக்கதைகள!!

நல்ல ஆரோக்கியத்தையும், நீங்காத செல்வத்தையும், மன நிம்மதியையும் தரவல்லது விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம்.

உடலுக்கு ஏற்பட்ட நோய்கள் மட்டுமின்றி ஆத்மாவைப் பீடித்துப் படுத்தும் நோயாகிய பிறவிப் பிணியையும்
போக்க வல்ல மருந்து 
விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம்.

அந்த விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்திலுள்ள 1000 திருநாமங்களின் பொருளை எளிய கதைகள் மூலம் உணரலாம், வாருங்கள்.

69- ச்ரேஷ்டாய நமஹ (Sreshtaaya namaha)

சாந்தோக்ய உபநிஷத்தின் 7-வது அத்தியாயத்தில் சனத்குமாரருக்கும் நாரதருக்கும் இடையே நடைபெற்ற உரையாடல் இது:

நாரதர்: சனத்குமாரரே! அடியேனுக்கு ஏதாவது உபதேசிக்க வேண்டும்.

சனத்குமாரர்: தங்களுக்கு இதுவரை என்னென்ன விஷயங்கள் தெரியும்?

நாரதர்: அடியேன் நான்கு வேதங்கள், இதிகாச புராணங்கள், இலக்கிய இலக்கணம் உள்ளிட்டவற்றை அறிவேன்.

ஆனால் அவற்றிலுள்ள எழுத்துகளை மட்டுமே நான் அறிவேன். 

வார்த்தைகளுக்கு மேம்பட்டதை அடியேனுக்கு உபதேசிக்க வேண்டும்.

சனத்குமாரர்: எழுத்துகளைவிடப் பேச்சாற்றல் உயர்ந்தது.

நாரதர்: பேச்சாற்றலை விட எது உயர்ந்தது?

சனத்குமாரர்: மனத்தால் நினைத்தால்தானே வாயால் பேச முடியும்? அதனால் பேச்சாற்றலை விட மனம் உயர்ந்தது.

நாரதர்: மனத்தை விட எது உயர்ந்தது?

சனத்குமாரர்: மன உறுதி.

நாரதர்: அந்த மனவுறுதியை விட?

சனத்குமாரர்: ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட மனது.

நாரதர்: அதைவிட?

சனத்குமாரர்: தியானம் உயர்ந்தது.

நாரதர்: அதைவிட?

சனத்குமாரர்: விஞ்ஞானம்.

நாரதர்: அதை விட?

சனத்குமாரர்: உடலில் வலிமை இருந்தால் தானே கல்வி கற்று விஞ்ஞானத்தைப் பெற முடியும்?
அதனால் விஞ்ஞானத்தை விட உடல்வலிமை உயர்ந்தது.

நாரதர்: உடல் வலிமையை விட?

சனத்குமாரர்: உணவு உண்டால்தானே உடல் வலிமை பெறும்? எனவே அன்னமாகிய உணவு வலிமையை விட உயர்ந்தது.

நாரதர்: அதைவிட?
சனத்குமாரர்: மழை பொழிந்தால்தான் உணவுப் பண்டங்கள் விளையும். எனவே அன்னத்தைவிடத் தண்ணீர் உயர்ந்தது.

நாரதர்: அதைவிட?
சனத்குமாரர்: சூரியன், 
மின்னல் போன்ற ஒளிகள்.
நாரதர்: அவற்றைவிட?

சனத்குமாரர்: அந்த ஒளிகளை உடைய ஆகாயம்.

நாரதர்: அதைவிட?

சனத்குமாரர்: மனிதனின் நினைவாற்றல்.

நாரதர்: அதைவிட?

சனத்குமாரர்: இவ்விஷயங்களைக் கேட்பதில் உங்களுக்குள்ள ஆர்வம் இவை அனைத்தையும் காட்டிலும் உயர்ந்தது.

நாரதர்: ஆர்வத்தைவிட உயர்ந்தது எது?

சனத்குமாரர்: ஜீவாத்மா. அந்த ஜீவாத்மாவை அறிந்தவன் அனைத்து வாதங்களிலும் வெல்வான்.

நாரதர்: மிக்க மகிழ்ச்சி. இனி அந்த ஜீவாத்மாவை அறிய அடியேன் முயற்சி செய்யப் போகிறேன். நான் சென்று வருகிறேன்.

சனத்குமாரர்: நில். அந்த ஜீவாத்மாவை விட மேம்பட்டவன் ஒருவன் இருக்கிறான். அவன்தான் பரமாத்மாவான திருமால்.

அவன் பூமா என்றழைக்கப்படுகிறான்.

பூமா என்றால் மிகப்பெரியவன் என்று பொருள். அவனைக் காணும்போது கண்கள் மற்றொன்றைக் காணாது,
அவனைப் பற்றிக் கேட்கும்போது காதுகள் மற்றொன்றைக் கேட்காது, அவனை எண்ணும்போது மனம் மற்றொன்றை எண்ணாது.
மிகவும் சிரேஷ்டமானவனான அவனைப் பற்றி அறிந்துகொண்டு அவனை வழிபடுபவன் உய்வடைகிறான்!

இவ்வாறு பூம வித்யையை சனத்குமாரர் நாரதருக்கு உபதேசித்தார்.

இதில் வார்த்தை, பேச்சு, மனம், உறுதி, சிந்தனை, தியானம், விஞ்ஞானம், பலம், உணவு, தண்ணீர், ஒளி, ஆகாயம்,
நினைவாற்றல், ஆர்வம், ஜீவாத்மா இவை அனைத்தையும் விட உயர்ந்த பரமாத்மாவாகத் திருமால் கொண்டாடப்பட்டுள்ளார்.

இவ்வாறு அனைத்தையும் விட உயர்ந்து விளங்குவதால் திருமால் 'ச்ரேஷ்டஹ' என்றழைக்கப்படுகிறார்.

அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 69-வது திருநாமம்.
"ச்ரேஷ்டாய நமஹ" என்று தினமும் சொல்லி வருபவர்களைத் திருமால் வாழ்வில் உயர்த்தி அருளுவார்.
👇👇

Who is Bhagavan? - Sanskrit

Courtesy:Dr.Korada Subramanyam


What is भग and  who is भगवान् ?  The term , pregnant with meaning , is being abused by many .

विष्णुपुराणम् ( 6-5-74 ) defines --

ऐश्वर्यस्य समग्रस्य धर्मस्य यशसः श्रियः ।
ज्ञानवैराग्ययोश्चैव षण्णां भग इतीरणा ॥

संपूर्णम् ऐश्वर्यम् - धर्मः - यशः - श्रीः - ज्ञानम् - वैराग्यम् -- these six are called भगः । भगः अस्य अस्तीति भगवान् ( मतुप् - मकारस्य वकारः ) ।

तद्ब्रह्म तत्परं धाम तद्ध्येयं मोक्षकाङ्क्षिभिः ।
श्रुतिवाक्योदितं सूक्ष्मं तद्विष्णोः परमं पदम् ॥
तदेव भगवद्वाच्यं स्वरूपं परमात्मनः ।
वाचको भगवच्छब्दः तस्याद्यस्याक्षयात्मनः ॥ ibid 68, 69 

Saturday, November 27, 2021

Parasthanam while doing a travel in inauspicious time

Courtesy:Dr.Korada Subramanyam 

उषश्शशंस गार्ग्यस्तु  शकुनं तु ब्रुहस्पतिः ।
मनोजवं तु माण्डव्यः विप्रवाक्यं जनार्दनः  ॥ महासुभाषितसंग्रहः , 7267

निर्गमः - is another पद्धति -- one has to start tomorrow , but it is not auspicious - today itself the person would put some clothes in a house of known people (  en route ) in the same village / street .  This is called निर्गम । 

Laghusabdendussekhara-Guruprasada

PFA
Laghusabdendussekhara-Guruprasada
<https://drive.google.com/file/d/1S62pW0lQ3ZNMnfc6Y579bSbfzTZLvCsw/view?usp=drive_web>
 
Dr.Korada Subrahmanyam
Professor of Sanskrit (Retd)
299 Doyen , Serilingampally, Hyderabad 500 019
Ph:09866110741
*Skype Id: Subrahmanyam Korada*
*Blog: Koradeeyam.blogspot.in <http://Koradeeyam.blogspot.in> *

Vande Lokagurum - Episode 7 -Pandita Raja Guru


 *Vande Lokagurum - Episode 7*

Sri Sri Sannidhanam through this Episode does the Divine Reveal as to how Sri SriMahasannidhanam Had, Is and Will remain A *Pandita Raja Guru*

Firstly this Episode brings out a short video of Mahasannidhanam's exposition of Sastras

Secondly it brings out a Divine Analysis between the Main Commentary of Dinakari and a sub commentary of Ramadurai Bhattacharya

And how Mahasannidhanam resolves the conflict of views, after paying due encomiums to the Pandits and how students should care to know the difference 

Thirdly it brings out the stunning reactions of Scholars, declaring one after the other acknowledging the interpretation given by Mahasannidhanam 

Which they had in their life time had not known it

Fourthly it highlights through a short video how Mahasannidhanam conveys Knowledge to Sannidhanam ( A Divine Delight to watch)

And finally the importance of Sastra Poshaka Sabha and what students who had qualified through it had to say

Who at the end Examines them?

Dont miss watching

Friday, November 26, 2021

Teh sound of ankelets of Piraati

தாயாரின் மெட்டி வைபவம்
4. சஞ்சாரம்—நாதம்
1. பரமபதத்தில், நவரத்ன மாளிகையில், பிராட்டியார் வரும்போது, அவரது திருவடியில் அணிந்துள்ள சிலம்பும்,கொலுசும் பல ராகங்களில் சப்திக்கின்றனஅப்போது ,ஹே மெட்டித் தேவியே நீ சலவைக் கற்களில் பதிந்து எழுப்பும் சப்தம், தாளம் இடுவதைப்போல் அமைகிறது.
2. பெரிய பிராட்டியார் ஒய்யாரமாக நடக்கும்போது, நீ, மாளிகைப் பளிங்குக கல்லில் எழுப்பும் நாதம் கர்ணாம்ருதமாக ஆகி, முக்தர்களுக்கு, அங்கு வேதகோஷம் போல இருக்கிறது.
3. பெரியபிராட்டியார், நந்தவனத்தில் "பத்தி உலாத்தும் " போது ,ஹே–மெட்டித் தேவியே நீ புல்லின்மீதும் அங்கு சிந்தியிருக்கும் மலர்கள் மீதும் , அழுந்தி, எழுப்பும் நாதமானது, பிராட்டியின் பெருமையைச் சொல்லும் ஸ்ரீஸுக்தத்தை சேவிப்பது போல இருக்கிறது.
4. இந்த நாதம் , முமுக்ஷுக்களுக்கு , பிராட்டியை சேவிப்பதற்கு முன்பாக, பிராட்டியின் கருணையையும் விஞ்சி , அடியோங்களை, தாயாரைச் சரணம் அடையுங்கள் என்று அழைப்பதைப் போல இருக்கிறது.
5. பிராட்டிக்கு "உருசாரிணி " என்கிற திருநாமம். "அக்ரதஸ்தேகமிஷ்யாமி "என்று
ஸ்ரீமத் ராமாயணம் சொல்கிறது. எம்பெருமானுக்கும் முன்னதாக ஓடிவந்து, தர்ஸனம் கொடுப்பதற்கு, பெரிய நடையை உடையவள் — உருசாரிணி . அனுக்ரஹிக்க , பிராட்டி நடந்து வரும்போது, தரையில்பட்டு,உன்னுடைய நாதம், "பிராட்டி அனுக்ரஹிக்க " வருகிறாள் என்று கட்டியம்கூறுவதைப் போல அமைகிறது. இந்த உன்னுடைய நாதத்துக்கு நமஸ்காரம்.
6. ஹே—மெட்டித் தேவியே ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில், எம்பெருமானும் பிராட்டியும் ஆரண்யத்தில் நடந்தபோது, பிராட்டியின் பாதுகைக்கு ஹிதமாக , உன் அடிப்பாகம் , பாதுகையின்மேல் பட்டு,ஏதோ ரஹஸ்யம் பேசுவதைப் போல் இருந்தது. ஒருவேளை, இது, பிராட்டியின் பாதுகை என்று முத்திரை பதித்தாயா !
7. ஹே—மெட்டித் தேவியே—பிராட்டி, எம்பெருமானுடன் ஏகாந்தமாக பஞ்சணையில் துயிலும் போது , நீ, பஞ்சணையில் பதிந்து , அப்போது எழும் உன் நாதம் திவ்ய தம்பதியர்க்குத் தாலாட்டுப் பாடுவதுபோல இருக்கிறது.
8. ஸாமவேதம் , வீணையில் தாளம் போடுகிற மாதிரி—-ஹாய் —ஹாய் என்கிறது. . உபநிஷத்திலும் இந்த த்வனி உள்ளது.பிராட்டி, எம்பெருமானுடன் சஞ்சரிக்கும்போது, பிராட்டியின் திருவடி பூமியிலபடுவதும், எழுவதுமாக இருக்கிறது. அப்போது, ஹே—மெட்டித் தேவியே—நீ எழுப்பும்நாதம், பகவானுக்கு, ஸாமவேதமாக ஒலிக்கிறது.
 உருப்பட்டூர் ஸௌந்தரராஜன்
எந்த ஒரு பிராட்டியின் புருவங்கள் நெறிப்பதின் மூலமே இந்த உலகமானது, உயர்ந்தவர் - தாழ்ந்தவர் என்ற வேறுபாடு உடையதாக மாறுகிறதோ, அந்த பிராட்டியின் திருவிரலில் அமர்ந்திருக்கும் மெட்டி தேவியே.. அவளுடன் சேர்ந்து நியும் எங்களுக்கு ரிக்ஷிக்க பிரார்திக்கிறேன். பக்தர்களுக்கும் எம்பெருமானுக்கும் இடையில் பாலமாக இருக்கிறாள் பெரிய பிராட்டி. நீயே அப்பாலத்தின் கால் விரல்களில் வீற்றிருப்பது உனக்கு எப்பேர்பட்ட ஏற்றம் !!!!
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முக நூலில் பதிவு செய்தவர் திருமதி நளினி கோபாலன் அவர்கள்

Who wer Rama & Sita ? - Pramaana in Sanskrit

Courtesy:Dr.Korada Subrahmanyam
Who is  राम ? विष्णुः । Who is सीता ? लक्ष्मी ।

विष्णुपुराणम्  ( 1-9-142 - -145 ) --

एवं यदा जगत्स्वामी देवदेवो जनार्दनः ।
अवतारं करोत्येषा तदा श्रीस्तत्सहायिनी 
पुनश्च पद्मादुत्पन्ना आदित्यो'भूद्यदा हरिः ।
यदा तु भार्गवो रामः तदाभूद्धरणी त्वियम् ॥
राघवत्वे'भवत्सीता रुक्मिणी कृष्णजन्मनि ।
अन्येषु चावतारेषु विष्णोरेषानपायिनी ॥
देवत्वे देवदेहेयं मनुष्यत्वे च मानुषी ।
विष्णोर्देहानुरूपां वै करोत्येषात्मनस्तनुम् ॥

Wrong pronunciation in sanskrit could lead to blunders - Few examples

நண்பன் சூரியநாராயணன்..மத்யமர்.ஓய்வு பெற்ற வங்கீ முதுநிலை மேளாளர்...கடந்த வாரம் தொலைப்பேசியில் பேசிக் கொண்டிருக்கையில்..வேதங்களில் சமஸ்கீருத ஒலி உட்சாடனம் பற்றி நீண்ட நேரம் அலைப்பேசீயில் பேசீக் கொண்டிருக்க கிடைத்த தகவல்களின் திரட்டு இது.. ஸம்ஸ்க்ருத மந்திரங்கள் - கவனம் தேவை:-

1. மந்திரங்களில் வரும் *ந* மற்றும் *ந:* ( _*நஹ *_) இரண்டிற்கும் பொருள் வேறுபாடு இருக்கிறது. 
*ந:* என்றால் _*எங்களுக்கு*_.

*ந* என்றால் _*இல்லை/வேண்டாம்*_.

காயத்ரி மந்திரத்தில் வரும்
_தியோ யோ ந: ப்ரசோயதாத்_ என்பதில் *நஹ* என்று ஸ்பஷ்டமாகச் சொன்னால் 'எங்கள் புத்தியைத் தெளிவாகப் பிரகாசிக்கச் செய்யட்டும்'. *ந* என்று உச்சரித்தால் 'பிரகாசிக்கச் செய்ய வேண்டாம்' என்றப் பொருள் வந்துவிடும். 

2. Express bus, fast food என்பதை தமிழில் *துரித* பேருந்து, *துரித* உணவு என்று எழுதுகிறார்கள். அது *துரித* அல்ல. _*த்வரித*_ என்றிருக்க வேண்டும். 'த்வரித' என்றால் _*உடனடி/விரைவு*_.

அப்படியென்றால் *துரித* என்றால் என்ன பொருள்? 

*பாபம்* என்று பொருள். சங்கல்ப மந்திரத்தில் வருமே : _'மமோபாத்த ஸமஸ்த_ *துரித* _க்ஷயத்வாரா_.. '

கடவுள் பூஜைக்கு வேண்டியது ஸம்ஸ்க்ருதமா, தமிழா? தமிழில் பூஜிப்பதாக முயற்சி செய்தாலும் பெருவாரியான துதிச் சொற்களும் மூல மந்திரங்களும் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில்தான் இருக்கும். 

ஆதி வீர சைவர்கள் சார்பாக என்றுச் சொல்லிக் கொண்டு சிலர் தமிழில்தான் துதிக்க வேண்டும் என்று அரசியல் செய்கிறார்கள். அவர்களுக்கு தமிழே சரிவரத் தெரியாது என்றுப் புரிய வரும். 

சிவபெருமானின் பஞ்சாட்சர மந்திரச் சொல்லாம் _'நமச்சிவாய'_ என்பதும், விஷ்ணுவுக்கான எட்டெழுத்து மந்திரமான _'ஓம் நமோ நாராயணாய'_ இரண்டுமே ஸம்ஸ்க்ருதம்தான். 

அது 'நமச்சிவாய' அல்ல _*நமஹ சி'வாய*-. 'சிவன் வணக்கம்', 'சிவனுக்கு வணக்கம்' என்று பொருள். தமிழில், 'சிவனே', 'சிவா' உண்டே தவிர சிவா _*ய*_ என்று வராது. இந்த *_ய*_ என்பது ஸம்ஸ்க்ருத மொழியின் _*நான்காம் வேற்றுமை*_ உருபாகும்.

'ஓம் நமோ நாராயணாய' வில் வரும் *ய* வும் 'ஓம் நாராயண வணக்கம்' அல்லது 'ஓம் நாராயணனுக்கு வணக்கம்' என்றப் பொருளில். 

சம்ஸ்க்ருதத்தின் சொல் புணர்ச்சி (ஸந்தி) விதிப்படியே _*நமஹ நாராயணாய*_ என்பது _*நமோ நாராயணாய*_ என்று மாறி வருகிறது. 

தீவிர சைவ சித்தாந்தத்தின் ஆதி ஆகமம் எனப்படும் தமிழ் நூலான _*திருமந்திரத்தில்*_ சிவாய என்று ஸம்ஸ்க்ருத வடிவமே வந்துள்ளது. மந்திரம் என்பதே வடசொல்தான். திருமந்திரம் நூல் முழுவதிலும் 75℅க்கும் மேலாக ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்களே அமைந்துள்ளன. 

ஸம்ஸ்க்ருதம் இல்லாமல் மந்திரம் இல்லை.: *சிவா* & ஸ்ரீ ராம *ஜெயம்* :

1. டாக்டர் சிவா என்று ஒரு திரைப்படம் வந்திருந்தது நினைவிருக்கலாம். *சிவா* என்று எழுதினால் ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல் அமைப்பின்படி அது முதலாம் வேற்றுமை அமைப்பின்படி _*பெண்பால்*_ சொல்லாகும். _சிவா, ராமா_ என்பவை விளி வேற்றுமை என்னும் 8ஆம் வேற்றுமையும் ஆகாது. தமிழில் 8ஆம் வேற்றுமைக்கு _*சிவனே, ராமனே*_ என்றே வரும். ஸம்ஸ்க்ருதம் ஆயின் _*ஹே சிவ, ஹே ராம*_ என்றே வரும். சிவா, ராமா என்று சொன்னால் அது பெண்பால் பெயர்கள் _*ராதா, கீதா*_ என்பது போல. சிவ, ராம என்றே எழுதுவோம். 

2. நோட்புக்கில், திருமண அழைப்பிதழ் களில், வீட்டு பூஜையறையில், வாசலில் கோலம் போடும் போது
ஸ்ரீ ராம _*ஜெயம்*_ என்று பலர் எழுதுகின்றனர். 
அது _*ஜெயம்*_ அல்ல. _*ஜ ய ம்*_.

ஜயம் என்றால் வெற்றி, வெல்வது. 

_*ஜெயம்*_ என்றால் _வெல்லப் படுவது_ (தோல்வி அடைவது). ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் 'எ' உயிரொலி கிடையாது. 'ஏ' எனும் நெட்டொலி மட்டுமே. எனவே _ஜெயம்_ என்று எழுதினால் _*ஜேயம்*_ என்று ஒலித்து தோல்வியை வேண்டுவதாய் பொருள் வந்துவிடும். 
*ஸ்ரீ ராம ஜயம்* என்றே எழுதுவோமாக.

ஜயம் தமிழில் எப்படி ஜெயம் ஆகிப் போனது? 

அது சில நூறு வருடங்களுக்கு முன்னர் இங்கு மதம் பரப்ப வந்த பாதிரியார்கள் தமிழ் கற்று பைபிளை தமிழில் எழுதிப் பிரசுரம் செய்த பணியில் நேர்ந்த ( கூடவே, தெலுங்கு, மலையாள, கன்னட மொழி உச்சரிப்பின் கலப்பினாலும்) நேர்ந்துவிட்ட அவலம். யேசுவின் ரத்தம் ஜயம் என்பதை _*ஐ, ஜ*_ வேறுபாட்டைக் காட்டுவதாக நினைத்து _யேசுவின் ரத்தம்_ _*ஜெயம்*_ (தோல்வி) என்று எழுதிவிட்டனர். 

பலம் பெலம் ஆயிற்று. றக்கை - ரெக்கை ஆயிற்று. ரவி - ரெவி ஆயிற்று. சிந்தூரம்- செந்தூரம் ஆயிற்று. ஜன்மம் - ஜென்மம் ஆயிற்று. 

ஜயம் சரி. ஜெயம் தவறு.
 நன்றி..R.சூரியநாராயணன்

Lakshmi & paravati conversation - Sanskrit

|| *ॐ* ||
   " *सुभाषितरसास्वादः* "
--------------------------------------------------------------------------------------
   " *वाकोवाक्यम्* " ( पातुः वः ) ( १४५ ) 
-------------------------------------------------------------------------------------
 *श्लोक*----
   " भिक्षुः क्वास्ति बलेर्मखे
    पशुपतिः किं नास्त्यसौ गोकुले
   मुग्धे पन्नगभूषणः 
   सखि सदा शेते च तस्योपरि ।
   आर्ये मुञ्च विषादमाशु
   कमले नाहं प्रकृत्या चला 
  चेत्थं वै गिरिजासमुद्रसुतयोः
    सम्भाषणं पातुः वः " ।।
--------------------------------------------------------------------------------------  
  *अर्थ*----
  यह लक्ष्मी और पार्वती का संवाद है । यहाँ लक्ष्मी पार्वती को शिव के उपस्थिति विषयी प्रश्न पूछ रही है । लक्ष्मी जो प्रश्न पूछ रही है वह सब शिव का अधनत्वं सूचित कर रहे है । लक्ष्मी का यह भाव जानकर चतुर पार्वती उसके प्रश्नों द्वारा जो विशेषण शिव के लिये लगाये गये है वह सब नारायण को वापस लगा रही है । 
लक्ष्मी-- भिक्षु ( शिव ) कहाँ है ?
पार्वती--- बलि के यहाँ गया लगता है । ( वामनरूप से गया है )
लक्ष्मी ---- पशुपति कहाँ है ?
पार्वती--- क्या गोकुल में नही है ?
लक्ष्मी ---- हे मुग्धे ! पन्नगभूषण कहाँ है ?
पार्वती--- सखि ! वह तो हमेशा उसपर सोते है ।
लक्ष्मी ---- आर्ये ! विषाद को छोड दो ।
पार्वती---- कमले ! मैं तेरे जैसी प्रकृती से चञ्चल नही हूँ ।
उन दोनों का इसतरह का संवाद आपकी रक्षा करे ।
----------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*----
   भिक्षु = शिव हमेशा भिक्षाटन करता है। और विष्णु ने भी वामन के रूप में बलिराजा से भिक्षा मांगी थी ।
पशुपति = शिव का एक विशेषण । और कृष्णावतार में गोकुल में भगवान विष्णु भी पशु को चरवाने ले जाते थे इसलिए वह भी पशुपति ।    
    पन्नगभूषण = शिव के गले में नाग होने से वह पन्नगभूषण कहलाता है । और विष्णु सर्पशय्या पर सोने से पन्नगभूषण कहलाता है ।
   विषादं = दुःख / विष को पिने के कारण ।
शिव निर्धन होने के कारण उसके साथ दुःख ही है ।
लक्ष्मी कह रही है ऐसे शिव को तुम छोड दो और इसपर पार्वती कह रही है हे कमले ! मैं आपके जैसी चञ्चल नही हूँ ।
इस तरह का उन दोनों का संवाद आपकी हमेशा रक्षा करे।
---------------------------------------------------------------------------------------
*卐卐ॐॐ卐卐*
------------------------------
डाॅ. वर्षा प्रकाश टोणगांवकर 
पुणे / महाराष्ट्र 
------------------------------------
🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴🌷🌴

Thursday, November 25, 2021

Ramana Brahamrishi - Balakumaran

Apadi Kim karaneeyam - Appaya & nilkantha Dikshitar

குழந்தே!! இங்க வா!! சற்றே நடுங்கும் குரலில் அப்பய்ய தீக்ஷிதர் தனது ஒன்று விட்ட பெயரனை அழைத்தார். 

சுற்றி இருப்பவர்களுக்கு ஆஸ்சர்யம். "இத்தனை பேர் இருக்கும் போது சிறுபிள்ளையை அருகில் அழைக்கிறாரே அப்பய்ய தீக்ஷிதர்!! அதுவும் பரசிவத்தோடு அபின்னமாகும் தருவாயில்!!" என.

நீலகண்டன் தாத்தாவின் அருகில் வந்தான். "ஆஹா!! என்ன தேஜஸ்!! அப்பய்ய தீக்ஷிதருக்கு ஆனந்தம் பிடிபடவில்லை. ஏதோ ஹாஸ்யத்தைக் கண்டது போல் கடகடவென நகைத்தார்.

"ஆபதி கிம் ஸ்மரணீயம்!!?" என அக்குழந்தையிடம் கேட்டார். சுற்றியுள்ள அனைவரும் "தீக்ஷிதருக்கு பித்து பிடிச்சுடுத்தோ!! சின்ன குழந்தை கிட்ட போய் "ஆபத்து வந்தா என்ன செய்வே"ன்னு கேக்கறாரே" என ப்ரமித்து நின்றனர்.

குழந்தை க்ஷணம் கூட தாமதிக்கவில்லை. கணீர் எனும் குரலில் "ஸ்மரணீயம் சரணயுகளம் அம்பாயா:" எனக் கூறினான். 

எவ்வளவு ஸத்யமான வார்த்தை. ஆபத்து காலத்ல அம்பாளுடைய சரணத்தை நினைச்சுண்டு, அவோ பாதத்தை கெட்டியா பிடிச்சுப்பேன்னு ஒரு குழந்தை சொல்லனும்னா எப்பேற்பட்ட மஹாக்ஞானம் அந்த குழந்தைக்கு இருக்கனும்.

அப்பய்ய தீக்ஷிதர் ஆஸ்சர்யத்துடன் "தத்ஸ்மரணம் கிம் குருதே!!" என பதிலுக்கு கேட்டார். "ஏண்டா குழந்தே!! அப்படி பண்ணா என்னடா ஆகும்!!" ன்னு அர்த்தம் அதற்கு.

ஒரு க்ஷனமும் தாமதிக்காத நீலகண்டன் கூறினான் " என

"தாத்தா!! அம்பாளுடைய பாதத்தை ஸ்மரிச்ச மாத்ரத்ல, சிவன், விஷ்ணு, ப்ரஹ்மா முதற்கொண்டு முப்பத்துமுக்கோடி தேவர்களும் கிங்கராளா வேலை செய்ய மாட்டாளோ!!??" ன்னு அர்த்தம்.

சட்டென்று குழந்தையை அணைத்துக் கொண்ட அப்பய்ய தீக்ஷிதர் தேவீ மாஹாத்ம்ய ஓலைச்சுவடியை அளித்து "குழந்தே!! அம்பாளைத் தவிர்த்து ஸத்யம் ஒன்னுமில்லேடா!! அவளையே கெட்டியா பிடிச்சுக்கோ!!" எனக் கூறினார்.

ஆம்!! அப்பய்ய தீக்ஷிதேந்த்ரர் நீலகண்டருக்கு மட்டும் கூறவில்லை. நமக்கும் சேர்த்துத்தானே கூறினார்!!

அம்பாளைத் தவிர்த்து ஸத்யமான வஸ்து ஒன்று உண்டோ உலகில்.

"ஆபதி கிம் ஸ்மரணீயம்?"
"ஸ்மரணீயம் சரணயுகளம் அம்பாயா:" 
"தத்ஸ்மரணம் கிம் குருதே?"
"ப்ரஹ்மாதீனபி கிங்கிரி குருதே!!"

*ஶ்ரீமாத்ரே நம:*🙏

Wednesday, November 24, 2021

Mandaata - Spiritual story

மாந்தாதா
 வைவஸ்வத மனுவின் ஒரு புதல்வன் இக்ஷ்வாகு. அவனுக்கு நூறு பிள்ளைகள். அவர்களுள் மூத்தவன் விகுக்ஷி. விகுக்ஷியின் பிள்ளை புரஞ்ஜயன். அவனே ககுத்ஸ்தன் என்ற பெயர் பெற்று பிற்காலத்தில் பிரசித்தனானான். தேவாஸுர யுத்தத்தில் அவன் இந்த்ரனுக்கு ஸஹாயம் செய்தான். போரில் இந்த்ரனே காளை உருவம் எடுத்து, சுகுத்ஸ்தன் அதன் முதுகின் மீது அமர்ந்து அஸுரர்களை வென்றான். அத்னால் அவனுக்கு சுகுத்ஸ்தன் (காளை முதுகில் வீற்றிருந்தவன்) என்ற பெயர் ப்ரஸித்தமாயிற்று. (அவன் வம்சத்தில் தோன்றியதால் ராமபிரானுக்கு காகுத்ஸ்தன் என்று ஒரு பெயர்.)
 ககுத்ஸ்தன் வம்சத்தில் யுவனாச்வன் என்ற அரசன் தோன்றினான். அவனுக்கு நூறு பார்யைகள் இருந்தும் பிள்ளைப்பேறு இல்லை. ஆகையால் அவன் ஒரு புத்ர காமேஷ்டி யாகம் செய்தான். யாகசாலையில் அவன் பத்னிக்காக அபிமந்த்ரித்து வைத்திருந்த கலச ஜலத்தை தெரியாமல் அவன் தாகம் தீர்த்துக்கொள்ள பருகிவிட்டான். அதன் விளைவாக அவன் வயிற்றைப் பிளந்து கொண்டு ராஜலக்ஷணங்களுடன் கூடின ஓர் குழந்தை தோன்றியது. அக்குழந்தைக்கு பால் புகட்ட யாரும் முன்வரவில்லை. யாகத்தில் ஆராதிக்கப்பட்ட இந்த்ரன் கருணை கொண்டு, அம்ருத ப்ரவாஹம் கொண்ட தனது விரலை குழந்தையின் வாயில் வைத்தான். குழந்தை விரலிலிருந்து பெருகிய அம்ருதத்தை தாய்ப்பால் என்று நினைத்துப் பருகியது. அதன் காரணமாக இந்த்ரன் அக் குழந்தையை மாந்தாதா (என்னிடமிருந்து பால் பருகியவன்) என்று பெயரிட்டான். அவன் பூமண்டலம் முழுவதும் ஏகாதிபத்யம் செலுத்தி வந்தான்.
 மாந்தாதாவிற்கு மூன்று பிள்ளைகளும் ஐம்பது பெண்களும் பிறந்தனர். நிற்க. ஸௌபரி என்ற ஒரு முனிவர் ஒர் நாள் நீரில் இரண்டு மீன்கள், ஆணும் பெண்ணுமாய் காமலீலையில் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்த்து இல்லறத்தில் ஆசை கொண்டார். ஆகையால், ஸௌபரி மாந்தாதா சக்ரவர்த்தியை அணுகி, அவருடைய ஐம்பது புத்ரிகளுக்குள் ஒருவளை தனக்கு மனைவியாக அளிக்க வேண்டினார். அதற்கு, அவன் 'ஓர் ஸ்வயம்வரம் ஏற்பாடு செய்கிறேன். அதில் எவள் உம்மை விரும்பினாலும் அவளை உமக்கு அளிக்கிறேன்' என்று கூறினான். முதுமையும் விகாரமும் கொண்ட தன்னை மன்னன் புறக்கணிக்கிறான் என்று எண்ணி, முனிவர் தம் தபோ மஹிமையினால் தன்னை ஒரு ஸுந்தர, யௌவன புருஷனாக மாற்றிக் கொண்டார். ஸ்வயம்வரத்தில் இந்த அழகிய வாலிபனைக் கண்டதும் மாந்தாதாவின் ஐம்பது புத்ரிகளும் அவரையே மணக்க விரும்பினர். மாந்தாதா எல்லோரையும் முனிவருக்கே மணம் செய்து கொடுத்தான்.
 ஸௌபரி தனது தபோபலத்தால் எல்லா போகவஸ்துக்களையும் வரவழைத்து, பல வருஷ காலங்கள் தனது ஐம்பது மனைவிகளுடன் சிற்றின்பத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரது காம வேட்கை தணிந்தபாடு இல்லை. மாறாக, அது நாளுக்கு நாள் தீயில் இட்ட நெய்யைப் போன்று கொழுந்து விட்டு எரிந்தது. இதனை உணர்ந்த முனிவர் தீவிர யோசனை செய்தார். "சிற்றின்பத்தில் ஈடுபட்டிருந்த மீன்களைக் கண்டு, என் தவ வாழ்க்கையைப் பாழடித்து விட்டேன். காம வாழ்க்கையால் என் தபோபலம் எல்லாம் வ்ரயமாகி வருகிறதே!". இவ்வாறு நினைத்து, அவருக்கு வைராக்யம் தோன்றியது. மறுபடியும் தீவிரமான தவத்தை மேற்கொண்டு, மோக்ஷமார்க்கத்தைத் தேடி, முடிவில் முக்தியடைந்தார்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முகநூலில் பதிவு செய்தவர் திரு விஜயராகவன் நரசிம்ஹன் அவர்கள்.

rope & Snake

Punya, kapha, debtless - Sanskrit puzzle

|| *ॐ* ||
    " *सुभाषितरसास्वादः* "
-------------------------------------------------------------------------------------
    " *समस्यापूर्ति* " ( १५३ )
--------------------------------------------------------------------------------------
   *श्लोक*---
 " आषाढी  कार्तिकी  माघी  वचा  शुण्ठीः  हरीतकी ।
    गयायां  पिण्डदानेन  पुण्या  श्लेष्महरानृणी " ।। 
---------------------------------------------------------------------------------------
*अर्थ*----
आषाढी ,  कार्तिकी ,  माघी , वेखण्ड , शूण्ठ ,  हिरडा ,  गया  में  किया  गया  पिण्डदान  यह  सब  चीजें  पुण्यकारक  होकर  कफ का  हरण  करनेवाले और  ऋणमुक्त  करनेवाले  भी  है  । ( यह कैसे ? )
--------------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*----- 
आषाढी ,  कार्तिकी ,  माघी ? = पुण्यप्रद।  ( वचा ) वेखण्ड ( हारीतकी ) हिरडा , शुण्ठी = ( श्लेष्म ) कफनाशक ।  गया  में  किया  गया  पिण्डदान  = अनृण ( ऋणमुक्त करने  वाला )
अब  समस्या  हल  हो  गयी ? चौथा  चरण  पहले  तीन  प्रश्नों  का  उत्तर  है।
आषाढी , कार्तिकी  और  माघी  यह  तिथियाँ  चौथे  चरण  का  पहला  अक्षर  = पुण्या । वेखण्ड , हिरडा , शूण्ठी = श्लेष्महारिणी। गया में  किया गया  पिण्डदान कैसा  होता  है = अनृण ।
है  न  मजेदार ?
--------------------------------------------------------------------------------------
*卐卐ॐॐ卐卐*
--------------------------
डाॅ. वर्षा  प्रकाश  टोणगांवकर 
पुणे  /  महाराष्ट्र 
---------------------------------------
✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍🖋✍

sumukha pancakam - Sanskrit poem

।। सुमुखपञ्चकम् ।।
हे विघ्नराज गिरिजात्मज ईशपुत्र
स्कन्दाग्रज स्फुटितदन्त सुवक्रतुण्ड ।
हेरम्ब मङ्गलवरप्रद लोकपूज्य
मत्तेभवक्त्र सुमुख जगदीश रक्ष ।।1

हे विघ्ननाश द्विरदानन शूर्पकर्ण
लम्बोदर प्रथमपूज्य सुब्रह्मचारिन् ।
नागोपवीत नतभक्तजनार्तिहारिन्
मत्तेभवक्त्र सुमुख जगदीश रक्ष ।।2

हे सुप्रसन्न सुरनायक आखुवाह
अर्धेन्दुभूषाभयप्रद गणाधिनाथ ।
दूर्वादलार्ककुसुमार्चितपूज्यपाद
मत्तेभवक्त्र सुमुख जगदीश रक्ष ।।3

हे पञ्चहस्त प्रणवाक्षरपूर्णरूप
आनन्दचिन्मय गजानन एकदन्त ।
आशाप्रपूर अतिसुन्दर अप्रमेय
मत्तेभवक्त्र सुमुख जगदीश रक्ष ।।4

हे सिद्धिदायक सुबुद्धिद स्वप्रकाश
पाशाङ्कुशधर गुणालय मङ्गलात्मन् ।
क्षिप्रप्रसादन विनायक कीर्तिमन्त
मत्तेभवक्त्र सुमुख जगदीश रक्ष ।।5
🙏🏾 Pālāmadai Ananthasubramanian 🙏🏾

My God - Periyavaa

*''இனி என் தெய்வமும் இவர்தான்.... இந்த உருவில் தான் இனி நான் வணங்கும் தெய்வத்தை பார்ப்பேன்"*. - ஆங்கிலேய தம்பதி. 

அந்த மனிதர் ஒரு பிரபல எழுத்தாளர். பிரசித்தி பெற்ற வாரப் பத்திரிகை ஆசிரியராக இருந்து, பிறகு தானே ஒரு பிரசித்தி பெற்ற மற்றொரு பத்திரிகை, அதற்கு அப்புறம் மற்றொன்று என்றெல்லாம் புதிதாக தொடங்கிய அனைத்து பத்திரிகைகளும் விரும்பிப் படிக்கப்பட்ட காலம். டிவி ரொம்ப பெண்களை ஈர்க்காத காலம். மொபைல் என்ன வென்றே தெரியாதே.

வெளிநாட்டு பயண கட்டுரைகள் எழுதி பெயர் பெற்றவர். அவர் இப்படி பல நாடுகளுக்கு பறந்து ஆங்காங்கு பார்த்தவர்கள், பார்த்தவைகள், பார்க்க வேண்டியவைகள் பற்றியெல்லாம் ரசிகர்கள் மகிழ ருசிகரமாக எழுதுபவர். ஒரு விஷயம் குறிப்பாக சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

அவர் காஞ்சி மகா பெரியவாளின் பரம பக்தர். அந்த நடமாடும் பேசும் தெய்வத்தை முக்காலும் வணங்குபவர். எங்கு சென்றாலும் மகா பெரியவா படம் இல்லாமல் செல்ல மாட்டார். தினமும் அந்த படத்தை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு மனசார பூஜை பண்ணி வணங்கிவிட்டு தான் மற்றைய வேலைகள்.

ஒரு தடவை உலகப் பயணத்தில் எங்கோ ஒரு மூலையில் உள்ள நாட்டில் ஒரு முடுக்கு நகரத்தில் அவர் தங்கி இருக்க நேர்ந்தது. அந்த ஊரைப் பற்றி விவரங்கள் சேகரிக்க முயன்றார். அவரது நண்பர் ஒரு ஆங்கிலேயர் அங்கு அப்போது இருந்ததால் அந்த ஊருக்கு சென்றிருந்தார்.

இவர் வந்து அங்கு தங்கியிருக்க வேண்டிய வசதிகள் செய்து கொடுத்த வெள்ளைக்கார நண்பரின் உறவினர் வீட்டில் சில நாள் அந்த சிறிய ஊரில் தங்க முடிவானது. 

எழுத்தாளரும் அங்கு சென்றார். அவருக்கு தனி அறை கொடுத்தார்கள் . அதில் அவர் தங்கியிருந்தபோது ஒரு நாள் காலை அந்த ரெண்டு வெள்ளைக்காரர்களும் , அதாவது, நண்பரும் அந்த வீட்டுக்காரரும் எழுத்தாளரைக் கண்டு பேச, அவர் அறைக்கு வந்தனர். எழுத்தாளர் வழக்கம்போல் அந்தக் காலை வேளையில் மகாபெரியவர் படத்தை மேசையில் வைத்து வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

வீட்டின் சொந்தக்காரர் கண்களில் அந்த மஹா பெரியவர் படம் பட்டதும் அவருக்கு ஏதோ ஆச்சர்யம், எழுத்தாளர் த்யானம் முடிந்ததும் கேட்டார்.

"இந்தப் படத்தில் இருப்பவர் யார்?"

"நான் வணங்கும் தெய்வம்"

'' நீங்கள் எந்த மதத்தினர்?

'இந்துக்கள்''

''இந்து கடவுள்கள் நிறைய கைகள், தலைகள், ஏதோ ஒரு பட்சி அல்லது மிருகத்தின் மேல் -- இப்படி தான் எனக்கு இதுவரை அறிமுகம். இந்த கடவுள் யாரோ ஒரு மனிதராக, கிழவராக அல்லவோ இருக்கிறார் '

''நீங்கள் சொல்வது வாஸ்தவம். இவர் நம்மைப்போல் இந்த உலகில் மனிதனாக இருப்பவர். மிக எளிமையானவர் . ஆனால் தெய்வம்.

''ரிஷி'' என்பீர்களே, அப்படிப்பட்டவரா இவர். எல்லோரும் அப்படித்தான் இவரைச் சொல்வார்களோ உங்கள் ஊரில்?''

''இவர் ஒரு சக்தி வாய்ந்த தெய்வம், ரிஷியும் கூட''

"சக்தி வாய்ந்த தெய்வம் என்றால் நாம் நினைத்தது நடக்கச் செய்வாரா? என்று வீட்டுக்கார வெள்ளையர் ஆவலாகவினவினார்

"நாம் உண்மையாக வேண்டிக் கொண்டால், நிச்சயம் நாம் நினைத்தது போல் நடக்கும். அந்த கருணைக்கடல்அதை நிறைவேற்றி வைப்பார்.

எழுத்தாளர் அளவு கடந்த பக்திமான் ஆச்சே . அவர் குரலில் இருந்த அழுத்தம் சொன்ன தோரணை, அவர் குரலில் ஒலித்த பக்தி, ஆங்கிலேயரை நம்பச் செய்தது.

''நானும் அவரை வேண்டிக்கொண்டு என் முறையீட்டை சொன்னால் உதவுவாரா" வீட்டுக்கார வெள்ளைக்காரர் குரலில் ஏக்கம் தொனித்தது.

''வித்தியாசமின்றி நம்பிக்கையோடு யார் வேண்டினாலும் குறை நிவர்த்தி செய்வார்''

"என் மகன் எங்கோ போய்விட்டான்...சில மாதங்கள் ஆகிவிட்டது. அவனைப் பிரிந்து என் மனைவி ஓயாமல் அழுது கொண்டு இருக்கிறாள். அதனால்தான் ஒரு நம்பிக்கையோடு உங்களிடம் கேட்டேன்.''

"எங்கள் குருவான காஞ்சி மகானை நீங்கள் மனமுருகி பிரார்த்தியுங்கள்..உங்களுக்கு அவரதுஅருள் நிச்சயம் கிட்டும்.

'டப்' பென்று அந்த வெள்ளைக்காரர் சிலைபோல் அங்கேயே அந்த இடத்திலேயே மகா பெரியவா படத்தின் முன்பு அமர்ந்து கொண்டார். கண்கள் மூடியிருந்தது. கைகளைச் சேர்த்து கட்டிக் கொண்டிருந்தார். நேரம் நழுவியது. நிசப்தம். சுமார் அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு கண்களைத் திறந்தார்.

''என்னவோ தெரியவில்லை, என் மனம் இப்போது லேசாகி விட்டது. இந்த மனித தெய்வத்தின் படத்தின் முன் மனமுருகி வேண்டி எனக்கு அருள் புரியும்படி வேண்டிக் கொண்டேன்''

இதைத் தொடர்ந்து ஒரு சில மணி நேரம் அந்த அறையில் மகா பெரியவா பற்றிய விஷயங்கள் பற்றி வெகு ஆர்வமாக அவர் பக்தியோடு கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரைப் பற்றி நிறைய தெரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்று புத்தகங்கள் தேவை' என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார் . ஒருமுறை இந்தியா வருகிறேன். அவரைப் பார்க்க வேண்டும்' என்றார்.

அப்போது தான் அவரது வீட்டு போன் ஒலித்தது. ஆங்கிலேயர் போய் போனை எடுத்தார்.

''யார் பேசுவது ?''

''என்ன அப்பா என் குரல் மறந்து போய் விட்டீர்களா" --  

 காணமல் போன அவர் பையன். போனில் வந்த செய்தி அவருக்கு அளவு கடந்த வியப்பை அளித்தது. காணாமற்போன அவரது மகன் தான் பேசினான், தான் எங்கேயோ போயிருந்ததாகவும், இப்போது ஊருக்கு வந்து விட்டதாகவும், உடனே வீட்டுக்கு வருவதாகவும் தகவல் சொன்னான்.

அந்த ஆங்கிலேயருக்கு மெய் சிலிர்த்தது. காஞ்சி மகானை வணங்கியபடியே, எழுத்தாளரை இருக கட்டிக்கொண்டார். கண்களில் நீர் பனிக்க ''இனி என் தெய்வமும் இவர்தான்....இந்த உருவில் தான் இனி நான் வணங்கும் தெய்வத்தை 
பார்ப்பேன். 

அப்போது உள்ளே வந்த அவர் மனைவியும் விஷயம் கேட்டு, ஆனந்தித்து, தனது மகன் மீண்டும் வரப்போகிறான் என்று அறிந்து பெரியவாள் படத்தை வணங்கினாள்.   

''மணியன் உங்களுக்கு நன்றி'' என்று அந்த தம்பதிகள் மனமுவந்து சொன்னார்கள். 
ஆம் அந்த இந்திய எழுத்தாளர் மணியன் தான்..

*kn*