Friday, January 24, 2020

Kaliyuga & its effects - Sanskrit sloka

|| ॐ ||
              " सुभाषितरसास्वादः "
----------------------------------------------------------------------------
          " कलिमहिमा " ( ८२)
 -------------------------------------------------------------------------
श्लोक----
   " परान्नेन  मुखं  दग्धं  हस्तौ  दग्धौ  प्रतिग्रहात् ।
     परस्त्रीभिर्मनो  दग्धं  कुतः शापः  कलौ  युगे " ।। ( वृद्धचाणक्यशतकम् )
--------------------------------------------------------------------------------------
अर्थ----
    इस  कलियुग  में  परान्नसेवन  करके  लोगों  का  मुख  जल  गया  है ।
दान  ले ले   कर  सब  लोगों  के  हाथों  में  छाले  पड  गये  है ।
और  परस्त्री  के  चिन्तन  से  सबका  मन  भी  जल  गया  है ।
इस  कलियुग  को  किसका  शाप  लग  गया  है  पता  नही ।
------------------------------------------------------------------------
गूढ़ार्थ----
कितना  भीषण  वास्तव  सुभाषितकार  ने  हमे  बताया  है ।
आज  लोग  घर  में  कम  बाहर  ज्यादा  भोजन  करने  लगे  है ।
परान्न  की  तो  संकल्पना  ही  नष्ट  हो  गयी  है ।
दान  देना  कोई  नही  चाहता  किन्तु  लोनरूपी  दान  हर  कोई  चाहता  है।
और  परस्त्री  मातेसमान  यह  उक्ति  तो  कब की  नष्ट  होकर  किसी  पुराने  जमाने  की  लगने  लगी  है ।
सुभाषितकार  ने  हमे  आयना  ही  दिखाया  है ।
--------------------------------------------------------------------
卐卐ॐॐ卐卐
----------------------------
डाॅ. वर्षा  प्रकाश  टोणगांवकर
पुणे /  महाराष्ट्र 

Will you come to my house Radha?

சூர் சாகரம் சூர் தாஸ் J K SIVAN

''அன்று கண்டதும் அதே நிலா.''..

இந்த உலகத்தில் அப்பப்பா, எத்தனையோ கோடி பேர் எத்தனையோ காலமாக பிறக்கிறோம். இதில் ஒருவராவது நான் இன்னாருக்கு பிறக்கவேண்டும் என்று தீர்மானித்து மற்றொருருவருக்கு பிள்ளையாக, பெண்ணாக பிறக்க முடியுமா? எங்கோ ஒரு இடத்தில், நேரத்தில், வழியில் பார்த்து, பிடித்து, சேர்ந்து கொண்டு குடும்பமாகிறோம். சிலது எலியும் பூனையும். சிலது ஜோடி கிளிகள். அதது அவரவர் கொடுத்து வைத்தது. அதிர்ஷ்டம். பாக்யம். கிளிகளை பார்த்து எலி-பூனை ஜோடிகள் பொறாமைப் படும். படட்டும். அது அது வந்த வழி பலன் அது அதற்கு .

கிருஷ்ணனை ராதை பார்த்தாள். ராதையை கிருஷ்ணன் பார்த்தானா? யாரை யார் முதலில் பார்த்து விரும்பியது... அண்ணலும் நோக்கினான். இதயங்கள் ஒன்றில் மற்றொன்று இடம் பிடித்தது.... இது ஏற்கனவே இருந்த தெய்வீக உறவு. வைகுண்ட உறவு . வ்ரஜ பூமியில் தொடரக்கூடாதா? கண்ணும் கண்ணும் கலந்து சொந்தம் கொண்டாடியது. எத்தனையோ பக்கங்கள் பாராக்கள், பேசியது. அத்தனையிலும் அடிநாதம் பிரேமை. உணர்வு ஒன்றாக கலந்த பின்னர் வார்த்தைக்கு அங்கே என்ன வேலை?

எந்தெந்த ஜென்மத்தில் என்னவாய் இருந்தோம். என்னென்ன பேசினோம். என்னென்ன பரிமாறிக் கொண்டோம் ??

பிறவிகள் அடுத்து அடுத்து ஒன்றன் பின் ஒன்றாக கூட்ஸ் வண்டியை போல் வரிசையாக வருகிறதே. நான் சின்ன வயசில் கூட்ஸ் வண்டி யை கோடம்பாக்கம் சூளைமேடு வீட்டில் இருந்தே முதன் முதலாக. என் வீட்டுக்கும் ரயில்வே பாதைக்கும் அரைமைல் தூரமாக வாவது இருக்கும். நடுவே வீடுகள் கிடையாது. நடுவே வயல்கள் , பனை மரங்கள், அங்கே ஒன்று இங்கே ஒன்று என சில சிறிய தனித்தனி கலர் வீடுகள். ஆகவே ரயிலை வீட்டிலிருந்தே அது கத்திக்கொண்டு ஓடுவதை பார்க்க முடிந்தது. இப்போது ஐந்து அடி தூரத்தில் இருக்கும் எதையும் கூட பார்க்க முடியாத அளவு கான்க்ரீட் வீடுகள், கூடுகள்.
அப்போதெல்லாம் கூட்ஸ் வண்டியின் வித வித வர்ண உருவ பெட்டிகளை எண்ணுவேன். நூற்றுக்கும் மேலே கூட போகும். மெதுவாக ஊர்வது ஒரு மரவட்டை நேராக நகர்வது போல் இருக்கும். பாம்பும் பூரானும் வளைந்து வளைந்து ஓடும். மழைக்காலத்தில் வீட்டு சுவர்களில் வாசலில், கொல்லைப்புறத்தில் தரையில், மரவட்டைகள் நூறு கால்களோடு நேராக சீராக நகர்வது ஒரு தனி அழகு.

ஒவ்வொருவர் மனத்திலும் தமது முன் ஜென்மத்தின் தொடர்புகள் அலை அலையாக முடிவின்றி எழுப்புவதை ராதையும் ரசித்தாள் கண்ணனும் சிரித்து தலையாட்டினான். மனம் பேசியது. மனங்கள் என்று நான் சொல்லவில்லை. ரெண்டும் தான் ஒன்றாகிவிட்டதே. பன்மை ஒருமையாகியது.

'' ராதா, வா, என் வீட்டிற்கு ''
'' உன் வீடு எங்கே என்று சொல்லாமல் வா என்றால் எப்படி வருவது ?''
''உனக்கு தான் எல்லாமே தெரியுமே என்று நான் சொல்லவில்லை. இந்த பிருந்தாவனத்தில் நந்தகோபன் வீடு என்று யாரை வேண்டு மானாலும் கேள்.. நேராக உன்னை என்னிடம் தான் கொண்டு வந்து விடுவார்கள்.''
''அவ்வளவு பெரிய ஆளா நீ? உன் பேர் என்ன ?
''கிருஷ்ணன் கண்ணன்,முகுந்தன், என்று ஏதேதோ பெயரில் கூப்பிடுவார்கள். யார் எந்த பேர் சொல்லி கூப்பிட்டாலும் நான் வருவேனே''
''ஓ சரி ''
''நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்று சொல்லவில்லையே ராதா?
''ரொம்ப தூரத்தில் இருக்கிறேன்...''
'''உன் வீடு எங்கோ தூர இருக்கிறது என்று சொல்கிறாய். உன் ஊர் சப்தம் இங்கே கேட்கிறதே?'' என்றான் கிருஷ்ணன்
''கேட்கும், கேட்கும்... நீ மனது வைத்தால் எங்கெங்கோ யார் யாரோ பேசுவது, உன்னை கூப்பிடுவது கூட இங்கேயே உனக்கு கேட்கும் என்று எனக்கும் தெரியும் ''.
''நீ என் வீட்டுக்கு வருவாயா? உன் அப்பா யார்? அவர் பெயர் என்ன ராதா?'
''விருஷபானு -எங்கள் ஊரிலும் எல்லோருக்கும் அவரை தெரியும்.''
''ஓ, அப்படியென்றால் அவ்வளவு பெரிய மனிதர் பெயரில் நீ சத்தியம் செய், என்னை பார்க்க என் வீட்டுக்கு வருவேன் என்று ''
''அவர் பெயரில் சத்தியம் செய்யாமல் உன் தலையில் அடித்தே சத்தியம் செயகிறேனே. வருகிறேன் உன் வீட்டுக்கு, போதுமா '
''காலையிலும் வரவேண்டும். தினமும் மாலையிலும் வருகிறாயா''
''அப்படியென்றால் மத்தியானத்தில் வரக்கூடாதா கிருஷ்ணா ?'
மரங்களில் பக்ஷிகள், விலங்குகள், யமுனை நதியின் நீரோட்டம், காற்று, மலர்கள் எல்லாமே குலுங்கி குலுங்கி சிரித்தன. எங்கும் மகிழ்ச்சி பிரவாகமாக ஓடியது.
சூர்தாஸ் கண்ணின்றி மனதுக்குள் இந்த காட்சியை கண்டு, ரசித்து ஆடினார் பாடினார்.
அந்த பாட்டு எனக்கு கிடைக்கவில்லை உங்களுக்கு சொல்ல....இது போதாதா....

  

Intelligent boy- Sanskrit story

*बुद्धिमान् बालकः!*

कश्चन बालकः आसीत्। तस्य नाम कमलः इति। 

सः कमलः शिरस्त्राणि क्रीणाति तेषां विक्रयणं च करोति स्म।

एकदा सः शिरस्त्राणां विक्रयणार्थं विपणिं गच्छति स्म। 
मार्गे अरण्यम् आसीत्। सः पादाभ्यां गच्छन् आसीत् अतः सः श्रान्तः अभवत्। 

अरण्ये सः तदा एकस्य वृक्षस्य अधः शिरस्त्रपेटिकां स्थापयित्वा विश्रामं कृतवान्। 

तदा एव तस्य निद्रा अपि आगता आसीत् अतः सः वृक्षस्य अधः निद्रामपि कृतवान्। 

वृक्षस्य उपरि केचन वानराः आसन्। तं कमलं निद्रावस्थायां च पेटिकां दृष्ट्वा एकः वानरः वृक्षात् अधः तस्य समीपम् आगतवान्। 

पेटिकां च उद्घाट्य शिरस्त्राणि दृष्ट्वा एकं शिरस्त्रं स्वीकृत्य तस्य शिरसि धृतवान्। 

तं दृष्ट्वा अन्ये अपि सर्वे वानराः आगत्य एकैकं शिरस्त्रं स्वीकृत्य पुनः वृक्षम् आरुह्य वृक्षस्य उपरि गत्वा उपविष्टवन्तः आसन्। 

किञ्चित् कालानन्तरम् सः कमलः जागरित्वा दृष्टवान् तस्य सर्वाणि अपि शिरस्त्राणि वानराः नीत्वा वृक्षस्य उपरि उपविशन्ति इति।

सः तदा चिन्तितवान् यत् एतानि कथं आनेतुं शक्यानि इति। 

सः एकं दण्डं स्वीकृत्य वृक्षस्य उपरि क्षिप्तवान्। सर्वे वानराः अपि तदा वृक्षस्य शाखाः त्रोटयित्वा तस्य उपरि क्षिप्तवन्तः आसन्। 

सः तदा पुनः एकं शिलाखण्डं स्वीकृत्य वानराणाम् उपरि क्षिप्तवान् तदा ते वानराः वृक्षस्य फलानि स्वीकृत्य अधः क्षिप्तवन्तः आसन्। 

एवं तेषां वानराणाम् आचरणं दृष्ट्वा सः ज्ञातवान् यत् वानराः अनुकरणशीलाः इति। 

तदा सः कमलः एकम् उपायं विचिन्त्य सः स्वकीयं शिरस्त्रं स्वीकृत्य वृक्षस्य उपरि क्षिप्तवान्। 

तदा ते सर्वे अपि वानराः शिरस्त्राणि सर्वाणि अधः क्षिप्तवन्तः आसन्। 

कमलः तदा सर्वाणि शिरस्त्राणि स्वीकृत्य ततः शीघ्रं निर्गतवान्। 
*-प्रदीपः!*

Simple sentences in Sanskrit

*ॐ सुरभारत्यै नमः॥ वन्दे मातरम् ॥*

   *(तन् -८ उ०- फैलाना)*

    *तनोति-तनुते*
१-रविः प्रकाशं तनोति।=सूर्य प्रकाश फैलाता है।
२-सः तल्पं तनोति।=वह बिस्तर फैलाता है।
३-भवान् किं तनुते?=आप क्या फैलाते हैं?

    *तनोतु-तनुताम्*
४-ज्ञानी ज्ञानं तनोतु।=ज्ञानी ज्ञान फैलाये।
५-कश्चित् कुविचारं न तनोतु।=कोई कुविचार न फैलाये।
६-भवती स्नेहभावं तनुताम्।=आप प्रेमभाव फैलायें।

     *अतनोत्-अतनुत*
७-एषः करं न अतनोत्।=इसने हाथ नहीं फैलाया।
८-इयं वस्त्राणि अतनोत्।=इसने कपड़े फैलाये।
९-एतत् कः अतनुत?=यह कौन फैलाया?

     *तनुयात्-तन्वीत*
१०-सः शिवं तनुयात्।=उसे शुभ फैलाना चाहिये।
११-भवान् अपि तनुयात्।=आपको भी फैलाना चाहिये।
१२-आचार्यः संस्कृतज्ञानं तन्वीत।=आचार्य को संस्कृतज्ञान फैलाना चाहिये।

      *तनिष्यति-तनिष्यते*
१३-सः किं तनिष्यति?=वह क्या फैलायेगा।
१४-एषा मिथ्या न तनिष्यते।=यह झूँठ नहीं फैलायेगी।
 _■[वाक्य ३,६,९,१२और१४ आत्मनेपदी]■_

        *■कर्मवाच्य■*
१५-मया/त्वया/तया/भवत्या सुविचारः *तायते* ।
      (मेरे/तुम्हारे/उसके/आपके द्वारा सुन्दर विचार फैलाया जाता है)
१६-भवता/तेन/एतया किं *तन्यते*?
      (आपके/उसके/इसके द्वारा क्या फैलाया जाता है)

*जयतु संस्कृतम्॥ जयतु भारतम्॥*

No entry into heaven if married twice- Sanskrit joke

एकस्य पुरुषस्य मृत्योः परं सः स्वर्गं गतवान्।
तत्र गत्वा सः स्वर्गस्य द्वारं नोदितवान्।

तदा एकः यमस्य अनुचरः तं पृष्टवान् किं त्वं विवाहितः आसीः ?

पुरुषः- आम्, अहं विवाहितः आसम्।

अनुचरः- तर्हि स्वर्गस्य अन्तः प्रवेष्टुं शक्नोति।

किञ्चित् कालानन्तरम् अन्यः एकः पुरुषः अपि स्वर्गं गतवान्।
त्वमपि सः अनुचरः पृष्टवान् किं त्वं विवाहितः आसीः?

सः उक्तवान् आम्! अहं तु द्विवारं विवाहं कृतवान् आसम्।

तदा सः अनुचरः उक्तवान्- त्वम् इतः अनुक्षणम् एव गच्छ!

स्वर्गे लोके मूर्खाणां स्थानं नास्ति।
-प्रदीपः!

Parable of The Ghee-Dyspeptic - by Swami Sivananda

Sivananda Parables
by Swami Sivananda

Parable of The Ghee-Dyspeptic

A man took too much of ghee during a feast. He became ill. His digestive functions had become paralysed. He went to a doctor. The doctor said to him: "Please bring me one tola of ghee; I will prepare the medicine and give you."

The sick man was wonder-struck; "O doctor, I am suffering only from the effects of too much of ghee-drinking. Why do you wish to add to the trouble?"

"My dear man, please bring the ghee. I will show you what to do with it. The same ghee is your medicine now."

The sick man brought the ghee. The doctor added a few other ingredients to it and administered it in the proper dose. The man was cured. His appetite returned to him.

Similarly, by Karma is man bound to this wheel of birth and death. Egoistic action done with desire for fruits brings about rebirth with all its attendant miseries. The man approaches a saint for a cure. The saint prescribes service, work or Karma again! Can work itself snap the bonds of work? Yes. If the ingredients of selflessness and egolessness are added to it; and if it is done, not for the purpose of securing rewards here or hereafter, but for the purpose of curing one of the dire disease of birth and death. Then it becomes Nishkama 

When to do Brahma yajna

பிரும்மயஜ்ஞம்

முன்னுரை:

பொதுவாக அனுஷ்டானத்தில் மாத்யாந்ஹிக (வந்தன) த்திற்குப் பிறகு பிரும்மயஜ்ஞம் செய்கின்றனர். மாத்யாந்ஹிகத்திற்கும் இதற்கும் தொடர்பில்லை. முன்னரும் செய்யலாம். காலையில் செய்வதானால் ஒளபாஸனத்திற்குப் பிறகு பிரும்மயஜ்ஞம் தேவ பூஜை. மத்தியானம் செய்வதானால் மாத்யாந்ஹிகம், பிரும்மயஜ்ஞம், தேவபூஜை; மாத்யாந்ஹிகம், தேவபூஜை, வைச்வதேவம், பிரும்மயஜ்ஞம் என்றும் செய்யலாம். பித்ரு தர்ப்பணம், சிராத்தம் நேருகிறபோது மாத்யாந்ஹிகம், சிராத்தம் அல்லது தர்பணம் பின் பிரும்மயஜ்ஞம், வைச்வதேவம் என்று வரிசை.

பிரும்மயஜ்ஞம் என்ற பெயரால் இரண்டு தனிப்பட்ட கர்மாக்கள் இணைத்துக் கூறப்படுகின்றன. இரண்டும் தனித்தனியே. முதலாவது வேதம் ஓதுதல் அதற்குத்தகுதிபெற விதிகளும். அது பிரம்மயஜ்ஞம். இரண்டாவது தேவ ரிஷி பித்ரு தர்ப்பணம். இவை இரண்டிற்கும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லை. சிரார்த்தம், தர்ப்பணம் செய்கின்ற தினங்களில்கூட காலையில் பிரும்மயஜ்ஞம் செய்து சிராத்தத்திற்குப் பின் தேவர்ஷிபித்ரு தர்ப்பணம் வைத்துக்கொள்பவரும் உண்டு.

அவரவர் குலாசாரப்படி தன் வேதசாகையைத் தினமும் ஓதிக்கொண்டிருக்கவேண்டும். தினமும் ஒரு காண்டம் அல்லது ஒரு பிரச்னம் அல்லது ஒரு அனுவாகம் அல்லது ஒரு ருக்காவது சொல்ல வேண்டும். அல்லது நான்கு வேதங்களின் ஆதி மந்திரங்களையாவது (வேதாதியையாவது) சொல்ல வேண்டும். இது பிரும்மயஜ்ஞம். இது முடியும்வரை காலையுணவு ஏற்கக்கூடாது. இதனை ஆறு, குளக்கரையில் மேற்கூரை இல்லாத இடத்தில் செய்ய வேண்டும். அங்கு வேதத்தை உரக்கச் செல்லலாம். வீட்டில் செய்வதானால் வேதபாராயணம் பிறர் காதுகளில் படாதபடி சொல்ல வேண்டும். வேதம் ஓதக்கூடாத நாட்களில் கூட (அஷ்டமி, சதுர்த்தசி, பௌர்ணமி, அமாவாஸ்யை, பிரதமை, மேகம் மூடிய நாள் போன்ற அனத்யயன நாட்களில்) இதனைச் செய்ய வேண்டும். தேகசுத்தி செய்ய இயலாத போதும், தேசத்தில் கொந்தளிப்பு உள்ளபோதும் செய்ய வேண்டியதில்லை. உபநயனமான பிரும்மசாரி, முதல் உபாகர்மா நடைபெறும்வரை வேதம் ஓத தகுதி பெறுவதில்லை. அந்நிலையில் காயத்திரியையே கூறி நிறைவு செய்கின்றனர்.

(ஒவ்வொரு வேத சாகையும் முதலில் பல காண்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு காண்டத்தின் உட்பிரிவு ப்ரச்னம் அல்லது பிரபாடகம் எனப்பெறும். பிரச்னத்தின் உட்பிரிவு அனுவாகம். அதன் உட்பிரிவு பஞ்சாசத் (பஞ்சாதி). இன்று வேதாதி மட்டும் சொல்வது பழக்கத்தில் உள்ளது. அக்னி மீடே, இஷேத்வா, அக்நஆயாஹி, சந்நோதேவீ என்ற நான்கு வேதங்களின் ஆதியை (வேதாதியை) மட்டும் கூறி நிறைவு செய்கின்றனர்.)

சூரியோதயத்திற்கு முன்னும் இரவிலும் பிரும்மயஜ்ஞம் செய்யக்கூடாது. வேதம் முழுதும் ஓதியவனாயினும் முறைப்படி அதனைச் சொல்ல இயலாதவன் புருஷஸூக்தம் ஸ்ரீருத்ரம் போன்றவற்றை யாவது சொல்லி வரலாம். சூரிய நமஸ்காரத்தை முறைப்படி வேத மந்திரங்களால் செய்பவர் இதனையடுத்து பிரும்மயஜ்ஞம் செய்யலாம். 

📚📖📖📚

understand at least one Shloka of Adi Shankara - HH.Bharati Teertha Mahaswamigal

Short Messages from Sringeri Jagadgurus:

Sringeri Jagadguru explains We must try to understand at least one Shloka of Adi Shankara (Tamil):

(a rough translation)

Some people ask whether the teachings (Upadeshas) of Adi Shankaracharya are applicable for the modern age. Further, one person mentioned that we are currently living in the 21st century. For people belonging to this century, to what extent do the teachings of Bhagavatpada Adi Shankara given 1200 years ago be applicable?

I told him that the teachings of Bhagavatpada Adi Shankaracharya are not only applicable for this age but will be applicable even after 1000 years.

For instance, Adi Shankara in one of His teachings had instructed us on what we should pray to Bhagavan (God) for. He said that in our prayers, we must:

1. Pray to remove our ego
2. Pray to remove our desires
3. Pray that we cultivate compassion
4. Pray that we cross the ocean of Samsara

This prayer must not only be done now but even after 1000 years. Only then will our lives be meaningful (saarthakam). In this way, He has given many instructions and teachings to illuminate the path of welfare for all of us. Even if we adhere to one of His instructions, we will be immensely benefited.

The Jagadguru further said that one cannot forego duties when in the midst of problems, but pray to the Lord. That is why Bhagavan said to Arjuna.

तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
(Hence remember Me at all times and fight)

It is not right to simply sit in prayer (and not perform your duties). Neither would it be appropriate to forget God completely.

It is with this background that Sri Adi Shankaracharya has asked us to pray in the manner as stated above. Hence, we would do well to reflect upon at least one of His instructions and put it into practice.

Video: https://www.youtube.com/watch?v=hxOhsFxttN8

Copyright: Dakshinamnaya Sri Sharada Peetham, Sringeri

Source: http://vijayayatra.sringeri.net/…/chennai-october-25-novem…/

Story of Jalandhar

PURANIC STORIES 10

 Dear friends

 This story is about the demon Jalandhar told in Siva purana. I have edited the  language   where necessary for simplicity. I hope this story will be interesting. I am thankful to all responding members and the moderators for publishing the postings immediately

Sincerely

Gopala Krishnan 3-4-2011

 REPOSTED ON 17-1-2020

 1. Appearance of Jalandhar

 The brightness which appeared when   lord Shiva looked into the ocean once resulted into the manifestation of a small child. This incident happened at the place where river Ganges submerged into the ocean and which is known as Gangasagar now.

 

The child was crying so ferociously that an environment of fear was created everywhere. The deities and the sages went to Lord Brahma to satisfy their curiously. Lord Brahma assured then that he will  find out the reason. He went to the seashore. The sea put the child in his lap and enquired about the name of that child and also about his future.

 Meanwhile the child pressed lord Brahma's neck with such power that tears rolled down from his eyes. For this reason he named the child as Jalandhar.

Lord Brahma told the sea that the child will become the mighty ruler of the demons. No deity would be able to kill him except Shiva.

 The sea was very pleased by Lord Brahma's predictions. After Lord Brahma returned to his abode, the sea brought that child to his home and brought up that child with great love and care.

 2. Marriage with Vrinda

 When Jalandhar grew up he married Vrinda, who was the daughter of Kalnemi. Later on he became the ruler of the demons.

 3. Sage Brighu narrate to Jalandhar the story of Palazhimanthan

 One day Sage Bhrigu came to meet Jalandhar. After receiving him with due respect Jalandhar asked him as to who severed the head of Rahu.

 Sage Bhrigu then told him about Hiranyakashipu who was the maternal uncle of Rahu. Sage Bhrigu also told him about Virochana - the son of the extremely charitable king Bali.

  Then sage Bhrigu narrated the tale connected with the churning of ocean and how ambrosia emerged from the churning of the ocean.

 Sage Bhrigu told Jalandhar how Rahu's head was severed by lord Vishnu, while he was sitting among the deities and at the time when ambrosia was being distributed to all the deities.

4. Indra do not bother to hear Ghasmar

 Jalandhar became very furious after hearing this story. He summoned one of his messengers whose name was Ghasmar and instructed him to go and ask Indra, as to WHY HAD HE MISAPPROPRIATED ALL THE WEALTH OF HIS FATHER (SEA) WHICH EMERGED DURING THE CHURNING OF SEA. 

He also instructed Ghasmar to warn Indra about the dire consequences unless he takes his refuge. 

But Indra sent back Ghasmar without any specific assurance or hearing. This action of Indra made Jalandhar more angry than before. He collected his army and attacked Indra. 

5. Jalandhar attacks Indra

 A fierce battle was fought between his army and the army of the deities. Many warriors got killed from both the sides.

 Shukracharya the guru of the demons brought back the dead warriors from the demon side back to life by his mritasanjivani vidya.

 Similarly Sage Brihaspathi brought back the dead warriors from the devas's side back to life with the help of medicinal herbs from Dronagiri Mountain.  

 When Shukracharya saw that, sage Brihaspathi too was successfully making the dead devas alive, he instructed Jalandhar to submerge the Drongiri Mountain into the sea, so that it becomes impossible for Brihaspathi to get the medicinal herbs by the help of which he made the dead deities alive.

 Jalandhar obeyed the command of Shukracharya and lifted the Drongiri Mountain submerged it into the sea. The devas became unsuccessful and fled from the battle field Jalandhar captured Indrapuri.

 6. Battle between lord Vishnu and jalandhar

 The terrified devas took the refuge of lord Vishnu and sought his help. Lord Vishnu gave a patient hearing and agreed to help them, but there was a hitch.

 6a. Don't kill my brother

 His consort goddess Laxmi considered Jalandhar as her brother because both of them originated from the sea. She instructed Lord Vishnu against killing Jalandhar.

 Lord Vishnu promised her that he won't kill Jalandhar. After giving his word to goddess Laxmi, he went to fight a battle with Jalandhar.

 A fierce battle was fought between both of them which remained indecisive till the end. Lord Vishnu became very much impressed by the valiance of Jalandhar and asked him to demand any boon he liked.

 6b. Jalandhar get boons from Lord Vishnu

 Jalandhar requested him to make his dwelling in the Ksheersagar-the abode of Jalandhar, along with his sister (Laxmi).

 Lord Vishnu agreed to fulfill his wish and started living in the Ksheersagar along with his consort Laxmi. This is the reason the sea is wealthy with resources.

 6c. Deities get dissatisfied

 Being undefeated by Lord Vishnu himself, Jalandhar became the ruler of the entire three worlds. All his subjects were satisfied by his just and virtuous rule, except the devas. The devas now eulogized lord Shiva to seek his help in defeating Jalandhar.

 7. Narada meet Jakandhar

 According to the wish of lord Shiva, Sage Narad came to meet the devas. The devas narrated their woeful tales to him.Feeling pity on their condition, he went to Jalandhar who accorded a grand reception to him which pleased Narada very much. 

8. Narada play trick

 Narad praised the splendors and prosperity of Jalandhar but added that it was nothing in comparison to Shiva's splendors 

Narad told him that in spite of all his authority and splendors, his prosperity was still incomplete, as he did not have a proper consort. Jalandhar asked curiously as to where could he find his consort. 

According to his strategy, NARADA ADVISED JALANDHAR TO MAKE PARVATI AS HIS CONSORT. Jalandhar fell into Narad's trap. 

9. Jalandhar send Rahu to Lord Siva to part with Parvati

 He sent 'Rahu' to lord Shiva with a proposal to part with Parvati. Rahu went to lord Shiva and demanded Parvati, which made lord Shiva extremely furious. His anger resulted into the manifestation of a ferocious creature, which ran towards 'Rahu' to devour him. Rahu had no option but to take the refuge of Lord Shiva. Lord Shiva protected the life of 'Rahu'.

 The hungry creature, asked Shiva as to what should he eat to satisfy his hunger. Lord Shiva instructed him to devour his own limbs. The creative followed his instructions and devoured his limbs. Lord Shiva was very pleased by his sense of obedience. He also blessed him saying that he too would be worshipped along with him (Shiva). Rahu went back to Jalandhar and narrated the whole story to him.

10 Jalandhar attack Kailas

 Jalandhar then attacked Kailash Mountain with his huge army. A fierce battle was fought between the Shiva-ganas and the demons.

 When Jalandhar realized that lord Shiva had begun to dominate the battle he created beautiful 'Apsaras' and 'Gandharvas' by his illusionary powers to divert the attention of lord Shiva and his ganas.

 10a. Jalandhar create apsaras

 He was successful in his attempt. Lord Shiva and his ganas became enchanted by the heavenly beauty of the apsaras. They stopped fighting and started watching their dance and music.

 11 Jalandhar approach Parvati

 Meanwhile Jalandhar went to Parvati disguising as lord Shiva but Parvati recognized Jalandhar. Being enchanted by the beauty of goddess Parvati, he looked at her with his evil intentions, but was immobilized by her wrath.

 11a. Parvati approach Lord Vishnu

 Parvati then went to lord Vishnu and narrated the whole story. She wanted to teach Jalandhar a lesson. She requested lord Vishnu to go to Jalandhar's wife Vrinda in the guise of Jalandhar and act in the same way.

 12. Vishnu approach Vrinda disguising as Jalandhar

 With the help of his divine powers, Lord Vishnu created many inauspicious dreams while Vrinda was asleep. Vrinda became very restless and when the anxieties become unbearable she proceeded towards the forest.

 Vrinda saw a hermit in the forest who was preaching his disciples. The hermit was none other than lord Vishnu. She went to that hermit and prayed to save her husband's life.

Lord Vishnu disappeared from the scene and reappeared - this time in the guise of Jalandhar. But Vrinda was unable to recognize the real identity of her husband. She was very pleased after finding her husband. Both of them stayed in that very forest as husband and wife for a very long time.

 13. Vrinda identifies Vishnu and immolate herself

 

One day, Vrinda came to know about the real identity of the person, who was impersonating as her husband.

 Realizing that her chastity has been breached, she cursed lord Vishnu by saying that just as he had played a deceitful trick with her in the same way somebody would deceitfully abduct his wife and he too would wander in her search.

 After cursing lord Vishnu, Vrinda embraced death by entering into the fire.

 14. Shiva too reccognises the folly

 On the other side, after the departure of Parvati from Kailash Mountain and after the illusionary powers created by Jalandhar had ended all the apsaras and gandharvas vanished. Shiva realized that whatever he was watching was nothing more than illusion.

Lord Shiva recommenced his battle.  Now Jalandhar again arrived to fight with lord Shiva. A fierce battle commenced between them. Finding an opportune time, Shiva severed the head of Jalandhar by his 'Chakra' which had been created from his toe. After his death, Jalandhar's soul united with Shiva.

15. Deities make a sigh of relief

 When the devas came to know about the killing of Jalandhar, they became overjoyed. They came to Lord Shiva and eulogized him. Thy also hailed his great achievement. After expressing their gratitude they returned to their respective abodes.

 16. Manifestation of 'amla' (myrobalan), tulsi (basil) and 'malti'

 Lord Vishnu was very much saddened by the death of Vrinda. He took the ashes from the pyre and after applying them on his body started wondering here and there.

 Devas became very much  worried to see the condition of lord Vishnu. They went to lord Shiva and requested him to eliminate the false attachment with which Sri Vishnu was suffering.

 Lord Shiva sent the devas to goddess Parvati, saying that she would certainly help in this regard.

 The deities went to goddess Parvati and prayed to her. She became very pleased and with the assistance of Laxmi and Saraswati, gave some seeds to then. The deities sprayed those seeds on the pyre, on which Vrinda had given up her life.

 Three holy plants manifested from that pyre-Amla, Tulsi and Malti. Later on Tulsi and Malti attained to the Vishnuloka, by the virtue of their respective penance.

 ABOUT THE COMPILER-

 I am R..Gopala Krishnan, 76 now, a Keralite iyer, retired as Asst General Manager, BSNL, Kerala circle Trivandrum, now settled in Chennai.

Greatness of vallalar

வள்ளலாரின் தனிச்சிறப்பு

வள்ளலார் மற்ற ஞானிகளின் கொள்கை வரிசையில் மிகவும் வேறுபட்டவர்..

பளிச்சிடும் வெள்ளாடை மட்டுமே உடுத்துபவர்..

காவி ஆடை உடுத்த மாட்டார்.

உடம்பில் எந்த மணி மாலைகளையும் அணிய மாட்டார்.

ஆற்காடு செருப்பு அணிந்து கொள்வார்.

கைகளை வீசி நடக்காமல் கைகளைக் கட்டியே நடப்பார்..

கைகளில் திருஓடு வைத்துக் கொள்ள மாட்டார்..

சாப்பாடு வேண்டும் என்று எவரிடமும் கேட்கமாட்டார்.

கைகளில் மணிவைத்து உருட்ட மாட்டார்.

சிம்மாசனத்தில் அமரமாட்டார்.

ஆடம்பர வீட்டில் தங்க மாட்டார்.

தனக்கென ஆசிரமம் அமைத்து கொள்ளமாட்டார்..

அதிகமாக உணவு உட்கொள்ள மாட்டார்.

உயர்ந்த திண்ணையில் உட்கார மாட்டார்..

கை நீட்டி பேசமாட்டார்.

எவருக்கும் ஆசிர்வாதம் செய்ய மாட்டார்..

எவரையும் காலில் விழந்து வணங்க ஒப்புக் கொள்ளமாட்டார்..

தீட்சை என்பன போன்ற விளையாட்டு காரியங்களை செய்ய மாட்டார்..

சத்தம் போட்டு பேசமாட்டார்..

சண்டை தகராறு வாதங்கள் செய்ய மாட்டார்..

ஆச்சார சங்கற்ப விகற்பங்களை செய்ய மாட்டார்.

உயிர்கொலை செய்வதற்கு ஆதரவு தரவே மாட்டார்..

புலால் உண்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவே மாட்டார்.

மூட நம்பிக்கையை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்.

பணத்தை கையிலே தொடவே மாட்டார்.

தனக்கென்று எதையும் வைத்துக் கொள்ளமாட்டார்.

உண்மையை மட்டுமே பேசுவார்..எழுதுவார்.

எல்லா உயிர்களையும் தம் உயிர்போல் எண்ணி எந்த உயிர்களுக்கும் தீங்கு செய்யாமல் வாழ்ந்தவர், வாழ வேண்டும் என்று சொன்னவர்.

வாடியப்பயிரை கண்டபோதெல்லாம் வாடியவர்....

ஜீவ காருண்யமே கடவுள் வழிபாடு என்று சொன்னவர்.

உயிர் இரக்கமே கடவுள் வழிபாடு என்றவர்.

ஜீவ காருண்யத்தால் மட்டுமே மோட்ச வீட்டின் திறவு கோல் கிடைக்கும் என்றவர்..

வேதம், ஆகமம், புராணம், இதிகாசங்கள், சாஸ்த்திரங்கள் அனைத்தும் பொய் என்றும் அவற்றை நம்ப வேண்டாம் என்றும் ஆணித்தரமாக சொன்னவர்.

கணவன் இறந்தால் மனைவி தாலி வாங்க கூடாது என்றவர்.

மனைவி இறந்தால் கணவன் வேறு திருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடாது என்றவர்..

தெய்வங்கள் பெயரால் உயிர்பலி செய்யக் கூடாது என்பதை தெளிவாக சொன்னவர்.

கடவுளைத்தேடி காடு, மலை, குகை,
குன்றுகளுக்கு சென்று தவம் செய்ய தேவை இல்லை என்றவர்.

கடவுள் ஒருவரே! அவர்தான் அருட்பெருஞ்ஜோதி என்பதை கண்டு சொன்னவர்.

அகத்தில் உள்ள உள் ஒளியான ஆன்மாவே ஒளியான கடவுள் என்றவர்.

தன்னை இயக்கும் ஆன்மாவை ஒவ்வொருவரும் காண வேண்டும் என்றவர்.

தன்னை அறிந்தால் தான் தலைவனை அறியமுடியும் என்றவர்.

அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆண்டவரால் மட்டுமே அருளைப் பெற முடியும் என்றவர்.

மூட நம்பிக்கையை அடியோடு ஒழிக்க வேண்டும் என்றவர்..

எதிலும் பொது நோக்கம் வேண்டும் என்றவர்.

ஆன்மநேய ஒருமைப்பாட்டை உலகில் உள்ளோர் அனைவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், கடைபிடிக்க வேண்டும் என்றவர்.

மூச்சி பயிற்சி, வாசியோகம், தியானம், தவம், யோகம், குண்டலினி போன்ற இயற்கைக்கு மாறாக எதையும் செய்ய கூடாது என்றவர்.

தவத்திலே மூழ்க கூடாது என்றவர்.

உயிர்களுக்கு உபகாரம் செய்வதாலே எல்லா நன்மையும் கிடைக்கும் என்றவர்.

ஆலய வழிபாடு, உருவ வழிபாடு செய்ய வேண்டாம் என்றவர்.

பொய்யான சாமிகளுக்கு அபிஷேகம் ஆராதனை, ஆட்டம், பாட்டம், கொண்டாட்டம் போன்ற காரியங்களை செய்ய வேண்டாம் என்றவர் .

எவரையும் தொடமாட்டார் , தொட்டு பேசவும் மாட்டார்.

உண்மைக் கடவுளை தனக்குள்ளே கண்டவர்.

உணவு உட்கொள்ளாமலே வாழும் வழியைத் தெரிந்து கொண்டு வாழ்ந்தவர்..

நரை, திரை, பிணி, மூப்பு, பயம், மரணம் இல்லாமல் வாழ்ந்தவர்..

கடவுளை ஒளி வடிவிலே கண்டவர்.

ஏழைகளின் பசிப்பிணியை போக்குவற்காக சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய தருமச்சாலையை தோற்றுவித்தவர்.

ஒளி வழிப்பாட்டிற்காக
சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய ஞானசபை தோற்றுவித்தவர்..

தன் கொள்கைகளுக்காக சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய சங்கத்தை தோற்றுவித்தவர்..

சங்கத்திற்காக தனிக் கொடியான மஞ்சள் வெள்ளையை அறிமுகப் படுத்தியவர்.

மனிதர்களைப் பிரித்து வைத்த சாதி, சமய, பேதங்களை அடியோடு ஒழிக்க வேண்டும் என்றவர்.

உலக மக்கள் ஒழுக்க நெறியோடு வாழ்ந்து இறைவன் திருஅருளைப் பெற வேண்டும் என்றவர்..

ஒழுக்கம் என்றால் என்ன என்பதை உலக மக்களுக்கு சொல்லிக்காட்டி வாழ்ந்தும் காட்டியவர்.

உலக மக்களுக்காக உண்மை நூலான திருஅருட்பா வைத் தந்தவர்.

மரணம் என்பது இயற்கையானது அல்ல .
செயற்கையானது என்பதை முதன் முதலில் கண்டு பிடித்தவர்.

மரணம் அடையாமல் ஒளி தேகத்தோடு வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவர்.

இறைவனிடம் ஐந்தொழில் வல்லபத்தைப் பெற்றவர்..

மனித குலத்தை மாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக இறைவனால் வருவிக்க உற்றவர்.

அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆண்டவரையே தாயாகவும் தந்தையாகவும் ஏற்றுக் கொண்டவர்.

தன் பெயருக்கு முன் சிதம்பரம் இராமலிங்கம் என்றே கையெழுத்து போடுவார்.

இப்படி எல்லா வகைகளிலும் வேறுபட்டவர் வள்ளல் பெருமான் அவர்கள்

அவர் பெருமையை சொல்லி மாளாது...... .

Venisamhara Performance at Atmashrama

Watch previews at the following links 

Vyasaraya's eulogy on Purandara dasa

Courtesy:Sri.V.Rangaprasad

குருவே பாராட்டிய சிஷ்யர் புரந்தர தாசர்.
இன்று ஸ்ரீ புரந்தரதாசரின் ஆராதனை தினம். (24:1:2020 தை அமாவாசை)

புரந்தர தாசர்.

விஜய நகர சாம்ராஜ்யத்தில் முக்கிய பதவியில் இருந்தவரும், திருப்பதி வேங்கடவனின் ஆலயத்தில் பல காலங்கள் சேவை புரிந்தவரும், மத்வ சம்பிரதாயத்தில் மிக முக்கியமானவருமான ஸ்ரீ வியாசராஜர், புரந்தர தாசரின் குருவாவார். அப்பேற்பட்ட அந்த குரு, தன் சிஷ்யரை பாராட்டி ஒரு பாடலே பாடியிருக்கிறார் என்றால் அது எப்பேற்பட்ட பெருமைக்குரிய விஷயம்? அவர்கள் இருவரையும் வணங்கி, அந்த சிறப்புமிக்க பாடலை இங்கு பார்ப்போம்.

மேலும் பாகவதம் மற்றும் உபநிஷத்களின் சாரமாகக் கருதப்படும் ஸ்ரீ புரந்தரதாசரின் பாடல்களை தொகுத்து அவற்றிற்கு 'புரந்தரோபநிஷத்' என்று பெயரிட்டார் ஸ்ரீ வியாசராஜர்.

ஸ்ரீ வியாசராஜர்

ஸ்ரீ புரந்தரதாசரின் காலம்: 1480 to 1564 AD

ஸ்ரீ வியாசராயரின் காலம்: 1460 to 1539 AD

தாசரெந்தரே புரந்தர தாசரய்யா
வாசுதேவ கிருஷ்ணன சூசி பூஜிசுவ (தாசரெந்தரெ)

தாசரென்றால் அது புரந்தரதாசர்தான்
வாசுதேவ கிருஷ்ணனை வேண்டி பூஜை செய்யும்

க்ராஸகில்லதே போகி பரர மனெகள பொக்கு
தாசனெந்து துளசி மாலே தரிசி
பேசரில்லதே அவர காடி பேடி பளலிசுத
காசு கடிசுவ புருஷ ஹரிதாஸனே? (தாசரெந்தரெ)

பிக்ஷை எடுக்கும் நோக்கத்துடன் ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் சென்று
தாசர் என்று சொல்லி துளசி மாலைகள் அணிந்து
காசு மற்றும் பொருட்களை பிக்ஷை கேட்டு
அவர்களை துன்புறுத்தும் தாசன் ஹரிதாசனா? (இல்லை)

யாயிவாரவ மாடி விப்ரரிகே ம்ரிஷ்டான்ன
ப்ரியதலி தாநொந்து கொடத லோபி
மாயா சம்சாரதல்லி மமதே ஹெச்சாகித்து
காயனவ மாடலவ ஹரிதாசனே? (தாசரெந்தரெ)


லாபம் தரும் வியாபாரத்தை செய்துகொண்டு,
தேவைப்படுவர்களுக்கு அன்னதானம் செய்யாமல்
உதவி செய்யாத கஞ்சன் சம்சார சாகரத்தில் மதி மயங்கி
(இறைவனைக் குறித்து) பாடல்கள் பாடாதவன் ஹரிதாசனா? (இல்லை)

நீதியெல்லவனரிது நிகமவேத்யன நித்ய
வாதசுதநல்லிஹன வர்ணிசுதலி
கீதா நர்த்தனதிந்தா கிருஷ்னன பூஜிசுவ
பூதாத்ம புரந்தர தாசரிவய்யா (தாசரெந்தரெ)

அனைத்து நீதிகளையும் அறிந்து வேதங்களை காப்பாற்றுபவனை (ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை),
வாயு புத்திரனின் இதயகமலத்தில் இருப்பவனை
வர்ணித்தபடி ஆடல் பாடல்களுடன்
பூஜிக்கும் தாசரே புரந்தர தாசர் ஆவார்

Monday, January 20, 2020

dharmorkashati rakshitah - Sanskrit

I ॐ श्रीगुरुभ्यो नमः।
I वन्दे संस्कृतमातरम् I

धर्म एव हतो हन्ति धर्मो रक्षति रक्षितः ।
तस्माद्धर्मं त्यजेन्नैव मा नो धर्मो हतोऽवधीत्॥–नित्यनीतिः ३४

धर्म नाश किए जाने पर (कर्ता का वह) नाश करता है। 
धर्म की जो रक्षा करे उसकी (धर्म के द्वारा) रक्षा होती है। 
अतः कदापि धर्म को नहीं त्यागना चाहिए। 
नाश होने वाला धर्म हमारा विनाश न करे।

Dharma destroys him who destroys Dharma. 
Dharma does protect him who protects it. 
Dharma therefore should not be abandoned. 
That Dharma, which is going to perish shall not destroy us.

Tongue needs rest-Sanskrit joke

एका महिला वैद्यस्य समीपं गतवती। 

वैद्यः तस्याः रोगस्य सर्वाण्यपि परीक्षणानि कृत्वा उक्तवान् भवत्याः शरीरे कोऽपि रोगः नास्ति। 

केवलं भवत्या विश्रामं करणीयम् इति। 

सा महिला पुनः वैद्यं पृष्टवती महाशय! भवान् मम जिह्वायाः परीक्षणं न कृतवान्? 

अस्तु पश्यामि इत्युक्त्वा वैद्यः तस्याः जिह्वां दृष्ट्वा पुनः उक्तवान् भवत्याः जिह्वायाम् अपि रोगः तु न दृश्यते। परन्तु भवत्याः जिह्वायाः विश्रामस्य आवश्यकता अस्ति इति। 
*-प्रदीपः!*

Pongal cleaning-joke

Wife served breakfast to Husband. Along with that, she gave a tablet also and said : " Take this *Paracetamol* after breakfast."
*Husband* : " Why ? I don't have fever."
*Wife* : "OK, then take this  *Digene* "
*Husband* : "Come on ! I don't have even gastric trouble."
*Wife* : " Ok, take at least *Pudeen Hara* You will have an immediate relief."
*Husband* : "My dear,  my stomach is perfectly OK."
*Wife* : Oh, but you must take at least *Combiflame*  Any pain in your hands or legs will disappear in no time."
*Husband* : " Are you crazy ? Why so much of care and concern for me all of a sudden  ?  Thanx darling, but I am totally fit, fresh and  energetic."

*Wife* : " Ve....ry good  ! Now take this broom and clean up the cobwebs from all the rooms and then clean up the loft also. "

.... HAPPY PONGAL CLEANING MISSION
Mm...mm...mm...
😂😂😂😂

KB Sundarambal & S.G.Kittappa

தமிழ் நாட்டையே அசத்திய ஜோடி!

-------------------------------------------------------------------------
தமிழ் நாட்டையே அசத்திய ஜோடி!

எத்தனை தடவைதான் பிரியாமணியைப் பற்றியும், நயன்தாராவைப்
பற்றியுமான செய்திகளைப் படித்துக்கொண்டிருப்பீர்கள்?
ஒரு மாறுதலுக்காக இதையும் படியுங்கள்.

திருமதி. K.B.சுந்தராம்பாள் அவர்கள் 11.10.1908ஆம் ஆண்டு
ஈரோட்டிற்கு அருகில் உள்ள கொடுமுடி என்னும் ஊரில் பிறந்தார்.
அற்புதமான குரல்வளம் மிக்கவர். சிறந்தபாடகி.
காவிரிக் கரையில் இருக்கும் இயற்கை எழில் சூழ்ந்த ஊர் அது.

சிறுவயதில் மிகவும் சிரமப்பட்டவர். குழந்தையாக இருக்கும்
போது ரயிலில் பாட்டுப்பாடி, கிடைத்த காசைத் தன் தாயார்
பாலாமணி அம்மாள் அவர்களிடம் கொடுத்து பிழைக்க வேண்டிய
சூழ்நிலையில் இருந்தவர். இவருடைய அற்புதமான குரல் வளத்தைப்
பார்த்த - அவருடைய தாயார் பாலாமணி அம்மாவிற்கு
வேண்டிய காவல்துறை அதிகாரி திரு. கிருஷ்ணசாமி என்பவர்
அவரை அழைத்துக் கொண்டு சென்று அந்தக்காலத்தில் நாடகக்
கம்பெனி ஒன்றை நடத்திக் கொண்டிருந்த P.S. வேலு நாயர்
என்பவரிடம் சேர்த்துவிட்டார். அப்போது சுந்தராமபாளுக்கு
வயது பத்து.

வள்ளிதிருமணம், பவளக்கொடி, ஹரிச்சந்திரா போன்ற நாடகங்களில்
நடித்துக் கொண்டிருந்த போது, தன்னுடன் நாடகங்களில் நடித்தும்,
பாடிக்கொண்டுமிருந்த S.G.கிட்டப்பாவின் மேல் மயக்கம் கொண்டு
அவரைத் தீவிரமாகக் காதலிக்க ஆரம்பித்தார். S.G.கிட்டப்பா
அந்தக் காலத்தில் மிகவும் பிரபலமான பாடகர். சம வயதுக்காரர்தான்.

இருவருமே தங்கள் குரல்வளத்தால் தமிழ் மக்களைக் கட்டிப்
போட்டார்கள்.

இருவரும் திருமணம் செய்துகொள்ள ஜாதி ஒரு தடையாக இருந்தது.
இருவர் வீட்டிலுமே பலத்த எதிர்ப்பு. சுந்தராம்பாள் கவுண்டர்
இனத்தைச் சேர்ந்தவர். S.G.கிட்டப்பா அந்தனர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.

பலத்த எதிர்ப்பிற்கிடையே, நண்பர்கள், மற்றும் ஏராளமான ரசிகர்களின்
ஆதரவுடன் இருவரும் 1927ஆம் ஆண்டு திருமணம் செய்து
கொண்டார்கள்.அற்புதமான ஜோடி என்று தமிழ் நாடே பார்த்தும்,
கேட்டும் வியந்தது. அப்போது சுந்தராம்பாளுக்கு வயது 19தான்.

ஐந்து வருட காலம் ஓடியதே தெரியவில்லை.

எந்தக் கொள்ளிக்கண் பட்டதோ - 1932ஆம் ஆண்டு கிட்டப்பா
மேடையில்நடித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே இரத்தம் கக்கி
இறந்து விட்டார். சுந்தராம்பாள் நொறுங்கிப்போய் விட்டார்.

அப்போது அவருக்கு வயது 24தான்.

அந்தக் காலகட்டத்தில் ஒலி வாங்கி, ஒலி பெருக்கியெல்லாம்
கிடையாது. Mike & Sound System, Speakers எல்லாம் கிடையாது.
மேடையில் இருந்து இருவரும் பாடினால் அரங்கில் கடைசி
வரிசையில் இருக்கும் ரசிகனுக்கும் கேட்கும் படியாகப் பாட
வேண்டும். அப்படித் தன்னை வருத்திக் கொண்டு அனுதினமும் பாடியதால்தான் கிட்டப்பா இளம் வயதிலேயே மாண்டு போனார்.

பின்னாளில் ஒரு விமர்சகன் இப்படிச் சொன்னான்:

For want of mike
Kittappa lost his life!


பிறகு சில ஆண்டுகளில் சுந்தராம்பாள் தன்னைத் தேற்றிக் கொண்டு
மேடைகளில் பக்திப் பாடல்களைப் பாட ஆரம்பித்து அதிலும்
பிரபலமானார். அவர் எங்கு பாடினாலும் கூட்டம் அலை மோதியது.

"வெந்நீறு அணிந்ததென்ன? - வேலைப் பிடித்தததென்ன?"
"பழம் நீயப்பா - ஞானப் பழம் நீயப்பா - தமிழ்ஞானப் பழம் நீயப்பா!"

போன்ற அவர் பாடிய முருகன் பாமாலைகள் மிகவும் பிரசித்தமானவை.

1953ஆம் ஆண்டு வந்த ஒளவையார் திரைப்படம் அவர் வாழ்க்கையில்
ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியதென்றால் அதில் சந்தேகம் ஒன்றுமில்லை!

அந்தப் படத்தில் அவர் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டதே ஒரு சுவையான
விஷயம்.

அந்தக் காலகட்டத்தில் மிகவும் பிரபலமாக இருந்த திரைப்படத்
தயாரிப்பாளரும், ஜெமினி ஸ்டுடியோவின் உரிமையாளருமான
திரு.S.S. வாசன் அவர்கள் ஒளவையாரின் கதையைத் திரைப்படமாக
எடுப்பது என்று எண்ணிச் செயல்படத் துவங்கியவுடன், கதாநாயகி
யாக நடிக்க மிகவும் தகுதியானவர் சுந்தராம்பாள் என்று முடிவு
செய்து அவரை அணுகினார்.

தன் கணவர் இறந்தவுடன், நாடக மேடைகளைத் துறந்திருந்த
சுந்தராம்பாள் அவர்கள் சினிமாவில் நடிக்க முதலில் மறுத்து
விட்டார்.

ஆனால் தான் நினைத்ததைச் சாதிக்கும் திறமையுள்ள திரு.வாசன்
அவர்கள் விடவில்லை.

"நீங்கள் தான் நடிக்க வேண்டும்.அப்போதுதான் இந்தப் படத்திற்கு
உயிர் கிடைக்கும் என்று சொன்னதோடு நீங்கள் கேட்கின்ற தொகை
யையும் தருவதாகச் சுந்தராம்பாளிடம் சொன்னார். அப்போது
ஐந்தாயிரம், பத்தாயிரத்திற்கு மேல் யாருக்கும் சம்பளம் இல்லாத
காலம்.

அவர் விட்டால் போதும் என்பதற்காக யாருமே எதிர்பார்க்க 
முடியாத ஒரு தொகையைக் கே.பி.எஸ் அவர்கள் சொன்னார்.

ஆமாம்,"ஒரு லட்ச ரூபாய் தருவீர்களா?" என்று சும்மா கேட்டு
வைத்தார்,

சற்றும் யோசிக்காத திரு,வாசன் அவர்கள் தருகிறேன் என்று
உடனே சொல்ல அவர் நடிக்கும்படி ஆகிவிட்டது. படம் சூப்பர்
ஹிட்டாக ஓடியது தனிக் கதை!

பின்னாட்களில் நல்ல இயக்குனர்களின் படங்களில் அவர் நடித்தார்.
பூம்புகார், திருவிளையாடல் போன்ற படங்களை உதாரணமாகச்
சொல்லலாம்.

1964ஆம் ஆண்டில் தமிழ் இசைப் பேரறிஞர் விருதும், 1970ஆம்
ஆண்டில் பத்மஸ்ரீ விருதும் அவருக்குக் கிடைத்தது.

தமிழ் இசை உலகில் தனக்கென்று ஒரு அடையாளத்தை ஏற்படுத்தி
யவர் 1980ஆம் ஆண்டு இயற்கை எய்தினார்.

அந்த ஓளவையார் படம் பிரமாண்டமான விளம்பரங்களுடன் ஓடியது
மக்கள் அலையென வந்து படத்தைப் பார்த்தார்கள். அந்தப் படம் ஓடிய
ஒவ்வொரு ஊர்களிலும் படத்தின் காட்சி ஒன்று கலரில் - படம் நடக்கும்
திரையரங்கின் பெயருடன் நோட்டிசில் விளம்பரப் படுத்தப்பட்டது.

கலர் நோட்டிசையெல்லாம் நினத்துப் பார்க்க முடியாத காலம் 
அது. வாசன் அவர்கள் அதிலும் ஒரு சாதனை நிகழ்த்தினார் 
என்பதுதான் கூடுதல் ஆச்சரியம்.


கிட்டப்பாவின் படம். 
அருகில் ஹார்மோனியம் வாசிப்பவர் 
அவருடைய சகோதரர் காசி அய்யர் 
படம் உதவி: நன்றி ஹிந்து நாளிதழ்

அன்புடன்
வாத்தியார்
(நேறைய பதிவில் குறிப்பிட்டிருந்த அந்த 33 பதிவுகளில் இது
இரண்டாவது. மற்ற பதிவுகளும் தொடர்ந்து வரும்)

வாழ்க வளமுடன்!

One sin destroys all punya - Sanskrit story

*एकमेव पापं सर्वपुण्यस्य फलं नाशयति!*

महाभारतस्य युद्धस्य समाप्तेः परं यदा भगवान् श्रीकृष्णः स्वभवनं प्रत्यागतवान् आसीत् तदा कुपिता रुक्मिणी तं पृष्टवती हे भगवन्! 
युद्धे तु सर्वं समीचीनम् आसीत् परन्तु द्रोणाचार्यः च भीष्मः यथा धर्मात्मानौ आस्ताम्, तयोः वधं कर्तुं भवान् किमर्थं साहाय्यम् अकरोत्? 

श्रीकृष्णः तदा उक्तवान् आम्, सत्यम्। तौ उभौ अपि धर्मात्मानौ आस्ताम्। 
आजीवनं तौ धर्मस्य पालनम् अकुरुताम्। परन्तु ताभ्यां कृतम् एकमेव पापं तयोः सर्वपुण्यस्य फलम् अहरत्। 

किम् आसीत् तत् पापम् इति रुक्मिणी पुनः अपृच्छत्।

यदा हस्तिनापुरसभायां द्रौपद्याः चीरहरणं दुःश्वासनेन कृतम् आसीत् तदा तस्यां सभायां द्रोणाचार्यः च पितामहाः भीष्मः अपि उपस्थितौ आस्ताम्। 

द्रौपद्याः चीरहरणं दृष्ट्वा अपि तौ विरोधं न अकुरुताम्। इदमेव तयोः महापापं अभवत्। 

कर्णः तु महादानी आसीत्। यदि कोऽपि तस्य द्वारं गच्छति चेत् सः रिक्तहस्तं न प्रत्यागच्छति कदापि। तर्हि तं हन्तुं भवान् किमर्थं साहाय्यम् अकरोत् इति पुनः रुक्मिणी अपृच्छत्। 

तदा श्रीकृष्णः उक्तवान् प्रिये! त्वं सत्यं कथयसि यत् सः कर्णः दानाय सर्वत्र प्रसिद्धः आसीत् परन्तु यदा अभिमन्युः युद्धे आहतः सन् भूमौ पतितः आसीत् तदा सः पिपासितः आसीत्। 

कर्णं सः जलं अयाचयत् परन्तु सः तस्मै जलं न अददात्। 
तदेव तस्य पतनस्य कारणम्। 
तत्कारणतः तस्य सर्वपुण्यस्य फलं समाप्तं जातम् आसीत् इति। 
*-प्रदीपः!*

Simple sentences in Sanskrit

*ॐ श्रीगुरवे नमः॥ वन्दे मातरम् 🙏🌹*
   ((जप् १प जपना))
       *१-जपति ।*
    👇स्त्रीलिङ्गः👇 
•सा जपति = वह जपती है। 
•भवती जपति = आप जपती हैं। 
•इयं जपति = यह जपती है। 
    👇पुल्लिङ्गः👇 
•सः जपति = वह जपता है। 
•भवान् जपति = आप जपते हैं। 
•अयं जपति = यह जपता है। 
•शिवः रामं जपति = शिवजी राम को जपते हैं।   

         *२-जपतु* 
     👇पुल्लिङ्गः👇 
•सः ईशं जपतु=वह ईश्वर को जपे। 
•एषः ईशं जपतु=यह ईश्वर को जपे। 
•भवान् ईशं जपतु=वह ईश्वर को जपें। 
     👇स्त्रीलिङ्गः👇 
•सा ईशं जपतु=वह ईश्वर को जपे। 
•एषा ईशं जपतु=यह ईश्वर को जपे। 
•भवती ईशं जपतु=वह ईश्वर को जपे। 

         *३-अजपत्* 
      👇पुल्लिङ्गः👇 
•सः ईशम् अजपत्=उसने ईश्वर को जपा। 
•अयम् ईशम् अजपत्=इसने ईश्वर को जपा।
•भवान् ईशम् अजपत्=आपने ईश्वर को जपा। 
       👇स्त्रीलिङ्गः👇 
•सा ईशम् अजपत्=उसने ईश्वर को जपा। 
•इयम् ईशम् अजपत्=इसने ईश्वर को जपा।
•भवती ईशम् अजपत्=आपने ईश्वर को जपा।
     
          *४-जपेत्* 
     👇पुल्लिङ्गः👇
•सः ईशं जपेत्=उसे ईश्वर को जपना चाहिये।
•अयम् ईशं जपेत्=इसे ईश्वर को जपना चाहिये।
•भवान् ईशं जपेत्=आपने ईश्वर को जपना चाहिये।
      👇स्त्रीलिङ्गः👇 
•सा ईशम् जपेत्=उसे ईश्वर को जपना चाहिये।
•इयम् ईशम् जपेत्=इसे ईश्वर को जपना चाहिये।
•भवती ईशम् जपेत्=आपने ईश्वर को जपना चाहिये।

         *५-जपिष्यति*
      👇पुल्लिङ्गः👇 
•सः ईशं जपिष्यति=वह ईश्वर को जपेगा। 
•एषः ईशं जपिष्यति=यह ईश्वर को जपेगा। 
•भवान् ईशं जपिष्यति=वह ईश्वर को जपेंगे। 
      👇स्त्रीलिङ्गः👇 
•सा ईशं जपिष्यति=वह ईश्वर को जपेगी। 
•एषा ईशं जपिष्यति=यह ईश्वर को जपेगी। 
•भवती ईशं जपिष्यति=वह ईश्वर को जपेगी। 

        *❁कर्मवाच्य❁*
भवता/मया/त्वया/सर्वैः भगवान् जप्यते।
(आपके/मेरे/तुम्हारे/सबके द्वारा भगवान् जपे जाते हैं।) 

*जयतु संस्कृतम् ॥ जयतु भारतम् ॥*

Mind, word and deed - Sanskrit subhashitam

🗯🗯🗯🗯🗯🗯🗯🗯🗯

*यथा चित्तं तथा वाचो* 
          *यथा वाचस्तथा क्रियाः ।*
*चित्ते वाचि क्रियायां च* 
          *साधुनामेकरूपता ।।*
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
सत्पुरुष तेच बोलतात जे त्यांच्या मनात असतं . ते जे बोलतात तसंच ते वागतात . सत्पुरुषांचे मन , वचन आणि कर्म यात एकरुपता असते . 
🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀
*अच्छे लोग वही बात बोलते हैं जो उनके मन में होती हैं । अच्छे लोग जो बोलते हैं वही करते हैं । संतपुरुषों के मन, वचन एवं कर्म में समानता होती हैं ।*
❄❄❄❄❄❄❄❄❄
*What is in mind should be reflected in one's speech and what is in one's speech should be reflected in one's actions. Thus , one in whose mind , speech and actions are unison is a saintly person ( _sadhu_ ) .*
🌸🌺🌼🙏🙏🙏🌼🌺🌸

SREE VALLABHA TEMPLE TIRUVALLA

THIRUVALLA AND SREEVALLABHA TEMPLE

Dear friends

When I thought of making a posting about Thiruvalla and Sree vallabha temple there, immediately what came to my mind was that my father was given posting as a school peon while serving the Asst Educational officer there as a cook. This would have been during 1930's. The second reason is I was born while my father was working at Tiruvalla. My father was sharing a portion of a house on rent at Mathilbhagam where the temple is located.

Though I have crossed Tiruvalla hundreds of times from my boy hood and while constructing my house at native, I was purchasing Hardware items from Tiruvalla, with all, what to say I could visit Sree vallabha temple in 2003 while I was on an official visit to Tiruvalla.

I hundred % agreed when my friend Sankaranarayanan put up the proposal to visit the temple in a morning hiring an auto, and then start the works (since I would retire in 2004).

In Thiruvalla on passing through MC Road one can see Post office and Telephone exchange side by side. Thiruvalla is the telecom Head quarters of Pathanamthitta District. We had an excellent team of staff at Tiruvalla, who maintained the TAX exchange 98% fault free. The local exchange too was good. Thiruvalla TAX was awarded many times for best performance during my inspection for its appearance and up keeping.

Thiruvalla is place of majority Christians. Salvation Army is having their headquarters there.

For the youngsters, actress Meera jasmin belong to Omallur in Pathanamthitta district. She has studied in Tiruvalla in Balikamatam high school. She is a devotee equality visiting church and temple I have read from news items..

Tiruvalla is a business centre and especially for the spice trade from the Hilly areas of Pathanamthitta. At Thiruvalla bus stand one can get a bus towards Trivandrum in 7 minutes and bus towards Kottayam in 3 minutes. With in minutes buses will be entering and leaving the crowded and small bus stand. The bus stand is slightly a top from the main road.

Sincerely
Gopala Krishnan 30-8-2010

1. About Sree vallabha temple

The temple is located in a sufficiently large complex at Mathil bhagam. The presiding deity is Lord Maha Vishnu and it is considered as one of the most important temple for Vaishnavites all over India. Sree means Lakshmi and Vallabha means husband. Hence the name. Name Thiruvalla came in due course from Sree vallabha.

1.1 Kathakali

Kathakali is performed almost on all days in this temple as offerings by devotes. My mother used to tell me of this. However as an offering it is done.. So the Kathakali did not continue through out night.

1.2 Granite Flag staff

A granite pillar carved out of single piece with an image of Garuda on its top stands in front of the temple. I have seen the flagstaff and worshipped below it. But this speciality I did not know then.

The pillar, which serves as a flagstaff, is 60 feet high and is made of granite. It is believed that its bottom touches the water table. The pillar is said to be erected by Perumthachan. (Along with wood work, as I have seen in a Malayalam film, he knew granite art also)

3. Saranam

For Sabari mala pilgrimage for we people from Pandalam saranam start with

Valiya koyikkal sastha saranam Ponnaiappa…

Kulanada Devi saranam Ponnaiappa…

Chengannur Ammae saranam Ponnaiappa..

Sree vallabha swami saranam Ponnaiappa…

Thirunakkara vasa Saranam Ponnaiappa.. And touch other temples like Ettumannor, Vaikam, Aranmula etc.

4. Temple walls

The temple walls have mural paintings of Dasavatharam. These big paintings no body can miss while visiting the temple.

5. Temple festival
The temple annual festival is conducted in the month of February. Festival last for 10 days. The entire Tiruvalla bears a new look during annual festival.

The Kazcha sree bali with Vela kali is very fascinating. Velakali, a unique temple art form, is held as part of Kazhcha-sreebali in the evening only. ( I do not know why it is not performed in the mornings..)

The normal melams of Sreebali like Nada swaram, Thakil, Chenda etc are not played during Vela. To be like old army men, young men dress neat white cloths and wear turban, and special melam is played . These people move as like soldiers in three or four rows each with 5-7 people while dancing in front of the God .
They go very close to the pachyderm during their performance. The vela is performed on all four sides after the playing of normal Nadaswaram, Thakil and Thayambaka etc. On those days there were a group of people who had special fascination to this art.

I could see the Velakali during our onam parade day also in Trivandrum through TV Channels about a week back.

5.1 Utsava bali

The Utsavabali and Kazhcha-sreebali are part of the annual festival on Sreevallabha in Thiruvalla Temple. Normally utsava bali also called Sri bhootha bali is done on one day in the after noon.

In my local Krishna temple I could see Sree bhootha bali performed once. There being a costly affair it was not a part of festival. From priest to Marar every body wear new cloth. Every body wear the 2nd cloth twisted and wear like upaveetham in the normal manner.

Observing Mathras melam is performed. Rather than manthric Utsavabali is Thanthric in from. This special bali is for satisfying all inferior deities.. Utsavabali is performed in the Balikkals out side the sanctum.( All these later information to me !!)

In the last Utsavbali Chief priest (Tantri) Parameswaran Vasudevan Bhattathiripad of Memana Illom, was assisted by the head priests. I could see this illam. It was on the way to our inspection quarters. I could see a board displaying Tantri. Sree Vallabha temple with the name of Illam.

(Melsanthi) Unnikrishnan Namboodiri and Govindan Namboodiri performed the Utsavabali after Utchapuja in the temple. Hundreds of devotees had UTSAVABALI DARSHAN AT THE TEMPLE AT 4PM .

5.2 Palli vetta

A ceremonial procession in connection with Pallivetta was taken from the temple to nearby Govindankulanagara Althara crossing. As customary, a representative of the family Ancheril Nair, waving the ceremonial sword, accompanies the procession Pallivetta. This festival is on the 9th day.
5.3 Aarattu

The 10-day festival on Sreevallabha temple, considered one of the 108 Tirupatis (old Maha Vishnu temples) in the country, will come to a close with the Arat. Arat The ceremony will be held in the Arat Kadavu on the banks of the Manimala, near Thukalassery Mahadevar Temple. On the arratu day there is no morning sreebali.

While going to Kottayam we have to cross Manimala through a single bus width bridge. The widened Manimala river crossing is a thrill. I am not sure whether a 2nd bridge is there now.

6. Pushpagiri Hospital, and sacred heart college and Balika Matam High school

Thiruvalla is a city and taluk located in Pathanamthitta district . The city is famous for its various religious festivals, schools and colleges etc. Balika matam High school is very old and famous. So the college and hospital. It is the sophisticated Hospital of central Kerala. I could understand from my brother's sons in native that my college mate Gopinathan Nair discontinued Bsc and joined MBBS, is still a doctor there in General medicine.

7. Nedumpuram Palace

Thiruvalla is also the location of Nedumpuram palace and Paliakkara palace. Most of the families in Tiruvalla have two or three members in foreign countries, not to say Thiruvalla is a rich city with best buildings like palaces!!

Reposted on 10-1-2020 R. Gopalakrishnan. Most of the information are compiled from websites. 

__,_._,___

Nataraja pattu part 7

நடராஜ பத்து -- J.K. SIVAN

7. எதை நினைத்து அழுவேன்?

நமக்கு எப்போது அழுகை வருகிறது? ஏதோ தாங்கமுடியாத துக்கம், உடல் வலி, எதிர்பார்த்து ஏமாற்றம், போன்ற சில மன அழுத்தங்கள் உண்டாகும்போது. அவை தரும் வருத்தத்தால்.

இது மட்டும் பதில் என்று சொன்னால் பாதி மார்க் தான். ஏதாவது தப்பு கிப்பு பண்ணிவிட்டு, நம் குறையை உணர்ந்து அதற்காக பின்னால் வருந்தும்போது வருகிறதே ஒரு அழுகை அது தான் என்று சொன்னால் கொஞ்சம் மதிப்பும் மார்க்கும் அதிகம் கொடுக்கலாம்.

ஒரு தூய பக்தரின் குமுறலை கேட்போமா?

நான் எதற்கு என்று அழுவேன்? ஒன்றா இரண்டா?

''என்னைப் போய் பெற்றார்களே அருமையான சற்குணம் பொருந்திய என் தாய் தந்தையர். அதை நினைத்து அழுவேனா?

அறிவே கொஞ்சமும் இல்லாமல் அவதிப்படுகிறேனே அதற்காக ஒரு மூலையில் அமர்ந்து அழுவேனா?

அடே பிரம்ம தேவனே, எதற்காக வேலை மெனக்கெட்டு என்னைப் படைத்தாய் என்று அழுவேனா?

நிறைவேறாத ஆசைகள் ஒன்றா இரண்டா, எத்தனையோ என்னிடம், என் நெஞ்சின் அடிவாரத்தில் இருக்கிறதே, அதற்காக உருகி அழுவேனா?

என் போறாத காலம், நான் செய்த தீவினை, என்று தலையில் அடித்துக்கொண்டு அழுவேனா?

எதுவும் நடக்காதபடி என்னை அலைக்கழிக்கும் நான் செய்த பாப கர்ம வினையை உணர்ந்து அழுவதா, அது என்னை விட்டு விலகி, உன் மூலம் மோக்ஷம் கிடைக்காதா என்று ஏங்கி அழுவேனா?

ஏன் ஏன் ஏன் நான் பிறந்தேன் என்று நினைத்து அழுவேனா?

அல்லது இவ்வளவு கெஞ்சியும் நீ வந்து அருள்புரியாதது ஏன் என்று அழுவேனா?

என் வறுமை, என் உடல் உபாதையில் வருந்தி அழுவேனா?

ஐயோ, இதுபோல் இன்னும் எத்தனை பிறவி வரப்போகிறது என்ற பயத்தில் அழுவேனா?
எனக்கு தெரியவிலையே. நீயே வந்து சொல்லேன்.

ஆடும் சிதம்பரேசா.. வா வந்து சொல்லப்பா. என்னப்பா, பொன்னப்பா.

நண்பர்களே, மேலே சொன்னபடி எல்லாம் நினைத்து அழும் பக்குவம் எனக்கு இனி இன்னும் வரவில்லையே என்று நான் அழட்டுமா?

இப்படி அழுவேனா என்று கதறியவர் ஒரு அற்புத சிவ பக்தர். சிறுமணவூர் முனுசாமி முதலியார்... இவ்வாறு அருமையாக நமக்கும் அழ தோன்றும் வகையில் கனிந்து பாடலாய் வடித்திருக்கிறார். நடராஜ பத்து. பத்தே பத்து பதிகங்கள். அதில் இதுவரை 7 பதிகங்கள் படித்து அனுபவித்து விட்டோம். இந்த 7ம் பதிகத்தை , அவர் இவ்வாறு வருந்தும் கெஞ்சும் பாடலை சுவை குன்றாமல் அவர் வார்த்தைகளிலேயே படித்து அவரது பக்திச் சுவையி நாமும் பங்கேற்போம்:

இன்னும் மூன்று தான் இருக்கிறது இது நிறைவு பெற. யாரேனும் ஒரு அன்பர் இதை புத்தகமாக போட முன் வந்தால் இந்த நடராஜ பத்து சிறிய புத்தகம் பலரிடம் இலவசமாக சென்றடையட்டும்.

''அன்னை தந்தைகள் எனை ஈன்றதற்கு அழுவனோ, அறிவிலாததற்கு அழுவனோ
அல்லாமல் நான்முகன் தன்னையே நோவனோ ஆசை மூன்றுக் கழுவனோ
முன்பிறப்பென்ன வினை செய்தேன் என்றழுவனோ என் மூட அறிவுக்கு அழுவனோ
முன்னில் என் வினை வந்து மூளும் என்றழுவனோ முத்தி வருமென்று உணர்வனோ
தன்னை நொந்தழுவனோ உன்னைநொந்தழுவனோ தவமென்னஎன்றழு வனோ
தையலர்க்கு அழுவனோ மெய்வளர்க்க அழுவனோ தரித்திர திசைக்கழுவனோ இன்னுமென்ன பிறவி வருமோ என்றழுவனோ எல்லாம் உரைக்க வருவாய்
ஈசனே சிவகாமி நேசனே எனையீன்ற தில்லைவாழ் நடராஜனே.''

பல புராதன சிவன் கோவில்களை முடிந்த போதெல்லாம் சென்று தரிசிக்கும் பாக்யம் அவ்வப்போது கிடைத்தால் அதெல்லாம் பற்றி வழக்கம் போல் ''யாத்ரா விபரம்'' என்று எழுதும் வழக்கமும் உண்டு. INRU

வேதபுரீஸ்வர் ஆலயம் சென்னையில் இருந்து 105 கி.மீ. தூரத்தில் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து 33 கி.மீ. தூரத்தில் செய்யாற்றின் வட கரையில் இருக்கிறது. புராண பெயர் திருவோத்தூர், திருவத்திபுரம் என்ற பெயர் பலகையில் காண்கிறது. அவசியம் தரிசிக்க வேண்டிய ஒரு சிவன் ஆலயம். திருவோத்துர் எங்கே இருக்கிறது என்று கேட்காதீர்கள். உங்களை திருவொற்றியூருக்கு அனுப்பிவிடுவார்கள் செய்யாறு என்று கேட்டுக்கொண்டு போனால் போதும். இத்தலத்தில் தேவர்களுக்கும், முனிவர்களுக்கும் வேதத்தை அருளிச் செய்தமையால் இத்தலம் ஓத்தூர் எனப் பெயர் பெற்றது. "திரு" அடைமொழி சேர்ந்து திருஓத்தூர், திருவோத்தூர் என்றாகியிருக்கிறது. சிவன் வேதபுரீஸ்வரர். அம்பாள் பால குஜாம்பிகை. திருஞானசம்பந்தர் பதிகம் பாடி அற்புதம் நிகழ்த்திய தலம். 5 ஏக்கர் நிலப்பரளவில் கிழக்கு நோக்கிய 7 நிலை இராஜகோபுரத்துடனும், 2 பிராஹாரங்கள். நந்தி சிவனைப்பார்க்கவில்லை. முன் கோபுரத்தைப் பார்த்தபடி கிழக்கு நோக்கி இருக்கிறார். தேவர்களுக்கும், முனிவர்களுக்கும் வேதத்தை சிவன் ஓதுவிக்கும் போது வேறு யாரும் உள்ளே வராமல் தடுக்கவே இவ்வாறு நந்தி வாசலை பார்த்து திரும்பி இருப்பதாக ஐதீகம். சுயம்புலிங்கம். ஆவுடை சதுர வடிவமாக இருப்பது வினோதம். சிவன் வீரநடனம் புரிந்த ஸ்தலம்.
வெளிப் பிராகாரத்தில் வடக்குப் பக்கம் ஸ்தல விருக்ஷமான பனைமரம் ஓங்கி வளர்ந்துள்ளது. உள் சுற்றுப் பிராகாரத்தில் தென்கிழக்கில் கருங்கல்லால் ஆன பனைமரமும், அதனடியில் ஒரு சிவலிங்கமும், சம்பந்தர் ஆண்பனை பெண்பனையாகுமாறு பாடிக்கொண்டு நிற்கும் காட்சியும் ஐதிகச் சிற்பமாக அமைந்து விளங்குவதைக் காணலாம்..

திருஞானசம்பந்தர் இத்தலத்திற்கு எழுந்தருளியபோது கோயிலைப் பராமரித்துவந்த சிவனடியார் ஒருவர் கோயில் நிலங்களில் பனைமரங்களை வளர்த்து வந்தார். அவையாவும் ஆண்பனையாயின. சமணர்கள் பரிகசித்தனர். அதைக்கண்டு சிவனடியார் வருந்திச் சம்பந்தரிடம் விண்ணப்பித்தார். திருஞானசம்பந்தர் ஆண்பனைகளை பெண்பனைகளாக மாறும்படி திருப்பதிகம் பாடி அற்புதம் நிகழ்த்திய தலம் திருவோத்தூர். "திருக்கடைக்காப்பில் குரும்பை யாண்பனை யீன்குலை யோத்தூர்" என்று அருளியபோது அவை பெண்பனைகளாயினவாம்.

உள் பிராகாரத்தில் விநாயகர், சுப்பிரமணியர், நாகநாதர், நடராஜர், 63 நாயன்மார்கள், சப்தமாதாக்கள் ஆகியோர் சந்நிதி கொண்டுள்ளார்கள். பஞ்சபூத லிங்கங்கள் உள்ளன. இந்த லிங்கங்களை தரிசனம் செய்தால் காஞ்சீபுரம், திருவண்ணாமலை, திருவானைக்கா, சிதம்பரம் மற்றும் காளஹஸ்தி ஆகிய தலங்களைத் தரிசித்த பலனுண்டு. கோஷ்ட மூர்த்தங்களாக விநாயகரும், தனிக் கோயிலாகத் தக்ஷிணாமூர்த்தியும், துர்க்கையும் காட்சி தருகின்றனர். மகா மண்டபத்தின் நடுவில் நின்றால் சுவாமி, அம்மன், விநாயகர், முருகன், நவக்கிரகம் ஆகிய இவை அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் தரிசனம் செய்யலாம். இவ்வமைப்பு வேறு எங்கும் காணமுடியாது. மேலும் உட்பிராகாரத்தில் உயரமான பீடத்தில் அமைந்துள்ள நாகலிங்கத்தை வழிபட்டால் நாகதோஷம் நிவர்த்தியாகும்.

அம்மன் பாலகுஜாம்பிகைபிக்கு தனி சந்நிதி. தனி கோயில். சுற்றுப் பிராகாரம் உள்ளது. நின்ற திருக்கோலம். நான்கு திருக்கரங்கள் . ஆலயத்திற்கு வெளியே உள்ள செய்யாறு. கல்யாணகோடி தீர்த்தம். பழைய சிவன் கோவில்களில் சிவாலயத்துள்ளேயே பெருமாள் உண்டு. இங்கே ஆதிகேசவப்பெருமாள் சந்நிதி உள்ளது.
முருகப் பெருமான் இறைவனை பூஜித்த தலங்களில் இத்தலமும் ஒன்று. சிவபெருமான் சந்நிதிக்கு வாயு மூலையில் ஆறுமுகர் சந்நிதி உள்ளது. இங்கு முருகர் 12 திருக்கரங்களுடன் மயில் மீதமர்ந்து வள்ளி தெய்வானையுடன் கிழக்கு நோக்கி எழுந்தருளியுள்ளார். திருப்புகழில் ஒரு பாடல் உள்ளது.

  

mango tree blossoms again - HH Abhinavvidyateertha mahaswamigal

Episode 2

Source: The Multifaceted of a Jivanmukta

His Holiness's intense faith in the senior Jagadguru was readily discernible by devotees in various situations. Once, when the senior Jagadguru was touring South India, a devotee prayed to Him for relief from some problems that he was facing. The senior Jagadguru blessed him and gave him a mango as prasadam. "If I consume it, only I shall be purified. Were I to sow it, it will sprout and grow into a big tree yielding many a fruit by which numerous persons will stand to gain," he thought and planted the seed. Sure enough, a big mango tree grew from that seed but, unfortunately, it yielded no fruits. The devotee was at a loss as to what he should do and so sought His Holiness's intervention when He was camping at his village and was to visit his house the next day.

His Holiness: Have you been taking care of the tree?

Devotee: I have done all I could and I have also consulted others who know about trees.

His Holiness: Have you invoked the services of a horticulturist?

Devotee: Yes, but even his endeavours were in vain.

His Holiness: I shall look into the matter tomorrow.

The next day, having finished His morning anushtanam, His Holiness had the tirtha prasadam of Lord Chandramouleeswara taken with Him and went to the devotee's house. As scheduled, the devotee performed Pada puja. At the end of it, he stood before His Holiness with joined palms. "Where is the mango tree?" asked His Holiness, "I desire to see it." The devotee led Him to the tree. Placing His hand on the tree, He closed His eyes for a moment and declared, "The fruit given by my Guru cannot be unproductive. By His grace, this tree will bear mangoes in the very next season."

Following this unequivocal assertion, He gently stroked the tree with His hands and poured the tirtha brought by Him at its base. In the very next season, the tree stood adorned with flowers and subsequently with delicious mangoes. When the devotee reported this to His Holiness and submitted some mangoes from that tree, He told him, "Our Guru's grace is on us. Distribute these fruits."

Sri Gurubhyoh Namaha!!!
Courtesy Kmkv Kasi Mama

Difficulty- Periyavaa

 காஞ்சி மஹா பெரியவா !!

"கஷ்டம் கஷ்டம்" என்று நாம் படுவதாக நினைத்துக் கொண்டால்,
அந்த கஷ்டத்துக்கு கொண்டாட்டம்!

அம்பத்தூரில் ஒரு கம்பெனியில் வேலை செய்தவருக்கு ஏகப்பட்ட ப்ரச்சனைகள்! நோயாளி மனைவி, தறுதலைப் பிள்ளைகள்.
அவருடைய நண்பர் பெரியவாளுடைய பக்தர்.

 "நீ உனக்குள்ளேயே நொந்துண்டு இருக்கறதை விட, பேசாம காஞ்சிபுரம் போ!
எங்க பெரியவாளை ஒரே ஒரு தடவை தர்சனம் பண்ணு. ஒன்னோட ஸ்ரமங்கள் காத்தோட காத்தாப் போய்டும்!…" என்று சொன்னதை மனஸில் வாங்கிக் கொண்டு காஞ்சிபுரம் வந்தார்.

"ஒலகத்தோட மூலை முடுக்குலேர்ந்தெல்லாம் பெரிய பெரிய ராஜாக்கள், ஜனாதிபதிகள்லேர்ந்து, சாதாரண குடியானவா வரைக்கும் வந்து தர்சனம் பண்ணுவாளாமே! அவரைச் சுத்தி எப்போவுமே ஜனக்கூட்டம் இருந்துண்டுதானே இருக்கும்? அத்தனை கூட்டத்துல அவர் கிட்ட போயி நம்ம அங்கலாய்ப்பை சொல்ல முடியுமா?…" என்ற எண்ணம் அவர் மனஸில் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது. பஸ்ஸில் இறங்கி வழி கேட்டுக்கொண்டு மடத்துக்கு வந்தார். ஆச்சர்யம்! ஒரு ஈ.காக்கா இல்லை!

"சரிதான்! நம்ம கெட்ட நேரம், அந்த ஸாமியார் கூட இங்கேர்ந்து கெளம்பிட்டார் போல இருக்கு!…" என்று நொந்து கொண்டார். ஆள் அரவமே இல்லாத இந்த இடத்தில், நண்பர் சொன்ன ஸாமியாரைப் பத்தி யார்கிட்ட கேக்கலாம்?….
கொஞ்சம் தொலைவில் ஒரு கிழவர் தென்பட்டார். நேரே அவரிடம் போனார்.

"ஐயா, பெரியவரே!…இங்க ஒரு சன்யாசி இருக்காராமே…அவர் எங்க போயிருக்கார்…ன்னு தெரியுமா?"

"அவரையா பாக்க வந்தேள்? யார் சொல்லி அனுப்பினா?.."
"என்னோட பிரெண்ட் [பெயரைச் சொன்னார்] அந்த சன்யாசியைப் பத்தி ரொம்ப சொன்னார். எனக்கு குடும்பத்துல கஷ்டம் தாங்க முடியலே; பொண்டாட்டி எப்பப்பாத்தாலும் சீக்காளிதான்! பசங்களோ ஒண்ணுத்துக்கும் ப்ரயோஜனமில்லே ! வீட்டுல நிம்மதி, சந்தோஷம் ரெண்டும் கொஞ்சங்கூட இல்லே! நேர்மையா ஒழைச்சாலும், வாழ்ந்தாலும் நிம்மதியா ஒரு வாய் சாப்பாடு உள்ளே இறங்கலே!..அதான் அவர் சொன்னாரேன்னு அந்த சாமியாரைப் பாத்தாலாவது ஏதாவது விடிவு காலம் பொறக்குமா..ன்னு வந்தேன்…அவரும் இங்க இல்லே.."
"ஓஹோ! அவர்ட்ட சொன்னா, ஒனக்கு எதாவுது தீர்வு கெடைக்குமா என்ன?.."
"இந்த கிழவர் என்ன இப்பிடிக் கேக்கறார்?…" மனசுக்குள் கேட்டுக்கொண்டார்.

"ஸ்ரமம் ஸ்ரமம்…ன்னு சொல்றியே..அதை ஏன் நீ படறதா நெனைக்கறே?….அந்த பாரம் ஒன்னோடது இல்லைன்னு நீ நெனைச்சிண்டா மனஸ் லேஸாயிடுமே !"

"இது எப்பிடி ஐயா? நான்தானே அத்தனை கஷ்டங்களையும் தாங்கிக்க வேண்டியிருக்கு?

என்னோட கஷ்டங்களை வேற யாரு சொமப்பா?…"
கிழவர் சிரித்தார்…

"இப்போ….ஊருக்கு போறோம்ன்னு வெச்சுக்கோ. ஒன்னோட பொட்டி படுக்கை, மூட்டை முடிச்சு..ன்னு எல்லா பாரத்தையும் சொமந்துண்டு போய்த்தானே ஆகணும்? ஆனா, அப்போ என்ன பண்ணறோம்?

யாராவுது கூலியாளை அமத்திண்டு தூக்கிண்டு வரச் சொல்றோம். இல்லியா? அப்போ அந்த பாரம் நம்மளை அழுத்தாது. அதே மாதிரிதான் நாம படர ஸ்ரமங்களும்! எந்த ஸ்ரமமும் நம்முளுது இல்லே! பகவான் பாத்துப்பான்…ன்னு பூர்ணமா சரணாகதி அடைஞ்சுட்டா…நமக்கு அந்த ஸ்ரமங்களால எந்த பாதிப்பும் வராது!…"
கேட்டுக் கொண்டிருந்த அம்பத்தூர்வாசிக்கு எதிரில் இருப்பவர் "ஜகத்குரு" என்பது தெரியாவிட்டாலும், நெருப்பின் ஒளியையும், உஷ்ணத்தையும் மறைக்க முடியுமா? தெய்வத்தின் வாக்கு கம்பீரமாக பேரருவியாக அவருக்குள் பாய்ந்தது!

"ஐயா….நீங்க சொன்னதைக் கேட்டதும் எனக்கு மனசு கொஞ்சம் லேஸா ஆயிடுத்து. என் பாரம் ஒன்னோடது…ன்னு பகவான்கிட்ட சொல்லிடறது நல்லதுதான்! ஒங்ககிட்ட சொன்ன மாதிரி இந்த சாமியார்ட்ட வந்து என்னோட பாரங்களை எறக்கி வெச்சிட்டு போகலான்னு இங்க வந்தா, அவரைப் பாக்க முடியலே…எனக்கு ஒடனே மெட்ராஸ் போயாகணும்…என்னோட விதி அப்பிடி! அதுனால, இருந்து அவரைப் பாக்க முடியாது…எனக்கு இன்னமும் நல்ல காலம் வரலே போல தோணறது ..ஆனா, ஒங்களண்ட பேசினதுல, மனசுக்கு நெஜமாவே இதமா இருக்கு….ஆமா, நீங்க யாரு? இதே ஊருதானா ஐயா?

அந்த சாமியாரை பாத்திருக்கேளா?…"
பெரியவா முகத்தில் ஏகச் சிரிப்பு!
"என்னை…..எல்லாரும் சங்கராச்சார்யார்..ன்னு சொல்லுவா.."

அம்பத்தூர் அடுத்த க்ஷணம் பெரியவாளுடைய திருவடியில் கிடந்தார்! கோடானுகோடி பேர் ஒரு க்ஷணம் தர்சனம் பண்ண மாட்டோமா? என்று தவிக்கும் மஹா மஹா பெரியவா, மஹா மஹா அற்பமான தன்னோடு இத்தனை நேரமாக எளிமையின் மறு உருவமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்திருக்கிறார்..என்றால், அது அவ்யாஜ கருணை ஒன்றேயன்றி வேறென்ன இருக்க முடியும்?

பெரியவா முன்னால் சட்டையைக் கழற்றி விட்டு நமஸ்கரிப்பதுதான் முறை. அம்பத்தூருக்கோ உள்ளே பூணூலே கிடையாது! ஸர்வாந்தர்யாமியான பெரியவாளுக்கு தெரியாதா?

 கார்யஸ்தரை கூப்பிட்டு,
"இவரை உள்ள அழைச்சிண்டு போயி, பூணூல் போட்டு விடு!.." என்று கூறி, ஆசிர்வதித்து அனுப்பினார்.
"கஷ்டம் கஷ்டம்" என்று நாம் படுவதாக நினைத்துக் கொண்டால், அந்த கஷ்டத்துக்கு கொண்டாட்டம்!

"கஷ்டமோ, சந்தோஷமோ, மானமோ அவமானமோ, எல்லாமே பகவானின் இஷ்டம்" என்று த்ருடமாக நம்பிக்கை கொண்டால், நமக்கு கொண்டாட்டம்! ஏனென்றால், அதுதான் உண்மையும்

Srimad Bhagavatam skanda 10 adhyaya 26 in tamil

Courtesy: Smt.Dr.Saroja Ramanujam

ஸ்ரீமத்பாகவதம் தசமஸ்கந்தம்

அத்தியாயம் 26
ஏழுவயதே ஆன கண்ணனின் செயற்கரிய செயல்களைக் கண்டு வியந்த கோபர்களிடம் நந்த கோபர் அவரிடம் கர்க மஹரிஷி கூறியதை தெரிவித்தார் .
சுக்லோ ரக்த; ததா பீத: இதானீம் க்ருஷ்ணதாம் கத:
பஹூனி ஸந்தி நாமானி ரூபாணி ச ஸுதஸ்ய தே
தஸ்மாத் நந்த குமாரோ அயம் நாராயணஸமோ குணை:
இக்குழந்தை கடந்த மூன்று யுகங்களிலும் முறையே வெண்மை, சிவப்பு, மஞ்சள் நிறம் கொண்டிருந்தது. இப்போது கருமை நிறத்தில் உள்ளது.இவனுக்கு அவனது குணங்களுக்கும் , செயல்முறைகளுக்கும் ஏற்ப பல பெயர்களும் வடிவங்களும் உண்டு.

இவன் உங்களுக்குப் பற்பல நன்மைகளை செய்யப்போகிறான். இவனை அண்டியுள்ளவர்களை விஷ்ணுவின் அடியார்களைப் போல யாராலும் தீங்கிழைக்க முடியாது. இவன் குணத்திலும் பெருமையிலும் ஸ்ரீமந்நாராயணனுக்கு ஒப்பானவன்.

(கர்கமுனிவர் நாராயணன்தான் கண்ணன் என்னும் தேவ ரகசியத்தைக் கூறாமல் நாராயணனுக்கு ஒப்பானவன் என்றார்.)

இவ்வாறு கர்கர் கூறினார் என்று நந்த கோபர் விளக்கினார்.அதைக்கேட்ட கோபர்கள் மனமகிழ்ந்து வியப்பு நீங்கினர்.

அத்தியாயம் 27
கிருஷ்ணனின் மகிமையை நேரில் கண்ட இந்திரன் தன் கர்வம் அழிந்தவனாய் பகவான் முன் வந்து கை கூப்பியவனாய் , உல்கத்திற்கே ஈசனான அவருடைய மகிமை அறியாமல் ஐஸ்வர்ய ம்த்ம் கொண்டு தான் செய்த தீங்கை மன்னித்தருளி தனக்கு இனி இப்படி கெட்ட புத்தி வராமல் இருக்க அருள் புரிய வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தான். அதற்கு பகவான் இனி கர்வம் கொள்ளாமல் தன் கடமையை செய்து வருமாறு பணித்தார்.

(விந்தை என்னவென்றால் இவறு கூறிய இந்திரன் மறுபடி கண்ணன் சத்ய பாமாவுக்காக பாரிஜாத மரத்தை தேவலோகத்தில் இருந்து கொணர்கையில் எதிர்த்தான். பதவி மோகம் யாரை விட்டது!)

பிறகு இந்திரன் தேவர்களாலும் தாயான அதிதியாலும் ப்ரேரணை செய்யப்பட்டு கண்ணனுக்கு அபிஷேகம் செய்து கோவிந்தன் என்ற பட்டம் சூட்டினான். காமதேனுவின் பாலினாலும் ஐராவதம் துதிக்கையில் கொணர்ந்த கங்கை நீராலும் கண்ணனுக்கு கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் நடைபெற்றது.

அப்போது நதிகள் பெருக்கெடுத்து ஓட ,மரங்கள் தேனைப் பெருகவிட, தானியங்களும் செடிகொடிகளும் உழுது பயிர் செய்ய்ப்படாமலேயே வளர்ந்தன. பிறவியிலேயெ பகை கொண்ட பிராணிகளும் பகையொழிந்தன.

பிறகு தேவேந்திரன் விடைபெற்றுக்கொண்டு தேவலோகம் சென்றான்.

விரிவுரையளர்கள் கோவிந்த பட்டாபிஷேகத்தை ராமபட்டாபிஷேகத்தை விட உயர்வாகப் போற்றுகின்றனர். ஏனென்றால் வால்மீகி, வசிஷ்டரால் செய்யப்பட்ட ராம பட்டாபிஷேகம் தேவர்கள் இந்திரனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்தது போல இருந்த்து என்கிறார் . ஆனால் இங்கு இந்திரனே வந்து பட்டாபிஷேகம் செய்தான் அல்லவா!