Friday, February 26, 2021

Power of words

*வார்த்தையின் சக்தி*
ஒருவர் வெகுநாட்களாக கொடிய நோயால் பாதிக்கப்பட்டு அவதியுற்று வந்தார். ஒரு நாள் அவரைப் பார்க்க, சமய குரு ஒருவர் அவர் வீட்டிற்கு வந்தார். வாடிய உடலோடு, மனமும் சோர்வுற்ற நிலையில் இருந்தார் அந்த நோயுற்றிருந்த நபர்.
இதைப் பார்த்த சமய குரு, நாம் அனைவரும் இவருக்காக இறைவனிடம் வேண்டிக் கொள்வோம் எனக் கூறி மனமுருகி அவருக்காக வேண்டிக் கொண்டார். அங்கிருந்த அவரது நண்பர்களும், உறவினர்களும் அவரோடு இணைந்து கடவுளை வேண்டத் தொடங்கினார்கள். பிறகு அந்த சமய குரு, இறைவனின் அருளால், நிச்சயம் உங்களுக்கு நோய் குணமாகி விடும். இத்தனை பேரும் உங்கள் நோய் குணமாக வேண்டி இருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு உடல் நிலை சரியாகி விடும் எனக் கூறினார்.
அந்த கூட்டத்தில் நாத்திகன் ஒருவன் இருந்தான். சமய குரு சொன்னதைக் கேட்டதும் நக்கலாய் அவன் சிரிக்கத் தொடங்கினான். வெறும் வார்த்தைகள் போய் அவனைக் குணப்படுத்துமா? அல்லது வெறும் சொற்கள் மாற்றத்தைத ஏற்படுத்துமா?" என கூறி சிரித்தான்.
அதற்கு அந்த சமய குரு, இந்தக் கூட்டத்திலேயே மிகப் பெரிய முட்டாள், மூடன், மூர்க்கன் நீங்கள் தான் என சொன்னார்.
இதைக் கேட்டதும் அவன், நீங்கள் கூறியதற்கு உடனே மன்னிப்பு கேளுங்கள். இல்லையேல் உங்களை அடித்து விடுவேன் என்ற படி அடிக்கப் பாய்ந்தான். பதற்றமே இல்லாத அந்த சமய குரு, முட்டாள், மூடன், மூர்க்கன் என்பது வெறும் சொற்கள் தானே, அவை உங்களை இப்படி மாற்றி விட்டதே, எப்படி? இந்தச் சொற்கள் உங்களை எப்படி தூண்ட முடிகிறதோ, அதே போல தான் நல்ல சொற்களால் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்த முடியும் என்றார்.
நம் எண்ணங்களுக்கும், வார்த்தைகளுக்கும் சக்தி உள்ளது என்பதை வெளிநாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டு பிடித்துள்ளனர்.
ஆனால், பல நூறு வருடங்களுக்கு முன்பே, *'நல்லதையே நினை. நல்லதையே பேசு'* என அழகாக நம் முன்னோர்கள், சொல்லி விட்டனர்.
நாம் இன்று என்ன நிலையில் இருக்கின்றோமோ, அந்நிலையை கொடுத்தது, நம் எண்ணங்களே!!!
*எண்ணங்கள் அழகானால்..., எல்லாம் அழகாகும்...*

Dont shave or have outside food for 15 days before doing Sraaddha

*ஶ்ராத்தம் செய்பவரின் நியமம்*

यस्मिन्मासि मृताहस्यात् तन्मासं पक्षमेव वा । क्षुरकर्म न कुर्वीत परान्नं च रतिं त्यजेत् ॥

யஸ்மிந்மாஸி ம்ருதாஹஸ்யாத் தந்மாஸம் பக்ஷமேவ வா ।
க்ஷுரகர்ம ந குர்வீத பராந்நம் ச ரதிம் த்யஜேத் ॥

எந்த மாஸத்தில் ச்ராத்தம் வருகிறதோ, அதற்கு முன் ஒரு மாஸம் முழுவதும், அல்லது பதினைந்து தினம் முழுவதுமாவது முடிவெட்டி கொள்வதும், பரான்னத்தை புஜிப்பதும் (மற்றவர் அன்னத்தை புஜிப்பது ) ஸ்த்ரீ ஸங்கம் இவைகளை விடவேண்டும். 

சக்தியற்றவர்கள் மூன்று தினமாவது  பரான்னத்தை வர்ஜிக்க வேண்டும் ச்ராத்த தினத்திற்கு முதல் நாளிலும், மறு நாளிலும், ச்ராத்த தினத்திலும் 

நண்பன், குரு, அம்மான், ஸஹோதரி, மாமனார், மாமியார், இவர்களின் அன்னம் பரான்னமாக கருதப்படாது. இவர்களின் அன்னத்தை புஜிப்பதில் தோஷமில்லை.



*வைத்யநாத தீக்ஷிதீயம்*

Teachings of BhagavanSri Ramana Maharshi

By steady and continuous investigation into the nature of the mind, the mind is transformed into That to which 'I' refers; and that is in fact the Self. 

The mind has necessarily to depend for its
existence on something gross; it never subsists by itself. 

It is the mind that is otherwise called the subtle body, ego, jiva or soul.

That which arises in the physical body as 'I' is the mind. If one enquires whence the 'I'-thought arises in the body in the first instance, it will be found that it is from the hrdayam or the Heart. 
That is the source and stay of the mind. 

Or again, even if one merely continuously repeats to oneself inwardly 'I-I' with
the entire mind fixed thereon, that also leads to the same source.

The first and foremost of all thoughts that arise in the mind is the primal 'I'-thought. It is only after the rise or origin of the 'I'-thought that innumerable other thoughts arise. In other words, only after the first personal pronoun, 'I', has arisen,
do the second and third personal pronouns (you, he, etc.) occur to the mind; and they cannot subsist without it.
Since every other thought can occur only after the rise of the 'I'-thought, and since the mind is nothing but a bundle of
thoughts, it is only through the enquiry, 'Who am I?' that the mind subsides. 

Moreover, the integral 'I'-thought implicit in
such enquiry, having destroyed all other thoughts, itself finally gets destroyed or consumed, just as a stick used for stirring the burning funeral pyre gets consumed.

To keep the mind constantly turned inwards and to abide thus in the Self is the
only Self-enquiry.

 ~ The Teachings of Bhagavan
Sri Ramana Maharshi
 in His Own Words

Edited by:
ARTHUR OSBORNE

Sanskrit conversation with Mamta Banerjee

*सद्यः भारतीयक्रिकेटदलेन अष्ट्रेलियादलं पराजितम्।*

*अस्मिन् विषये विभिन्नभारतीयराजनैतिकदलानां मतं किं भवितुम् अर्हेत् इति विषये किञ्चित् विश्लेषणम् उपस्थाप्यते मया।* 

*भाजपादलम्-* भारतस्य क्रीडकाः सर्वे मिलित्वा भारतस्य गौरवं अवर्धयन्। विजयोऽयं *सबका साथ सबका विश्वास* इत्यस्य वर्तते। 

*कांग्रेसदलम्-* एवं कदापि नास्ति यद् भारतदेशः प्रथमवारम् अष्ट्रेलियादलस्य विरुद्धे विजयं प्राप्नोत्।

अस्माकं शासनकाले अपि भारतदेशः विजयं प्राप्नोत्। अयमेव भेदः यत् भारतीयदलस्य अधिनायकस्य परिवर्तनम् अभूत्। 

अस्मिन् विषये मोदिसर्वकारः उत्साहप्रदर्शनं न कुर्यात्। 
एवं कृत्वा मोदिसर्वकारः कृषकान्दोलनात् जनानां दृष्टिं न भ्रामयेत्। 

*केजरीवालः-* क्रीकेटशृङ्खलायाः प्रारम्भात् पूर्वम् अहं भारतीयदलं पराजयेत् इति अवदं तदर्थम् अहं लिखितरूपेण क्षमायाचनं करोमि। 

*मायावती-* भारतीयदले कति जनाः निम्नवर्णीयाः आसन्? क्रीडायाः प्रारम्भः ब्राह्मणैः किमर्थं कृतः? 
शृङ्खलायाः महत् पारितोषिकम् अपि ब्राह्मणाय किमर्थं प्रदत्तम्? 
विजयोऽयं मनुवादिनः वर्तते। अर्थात् निम्नवर्णविरोधी वर्तते अयं विजयः। 

*ममता बॅनर्जी-* दलेऽस्मिन् कति जनाः अल्पसङ्ख्यकाः आसन्? 
एकमपि पारितोषिकम् अल्पसङ्ख्यकेभ्यः किमर्थं न प्रदत्तम्? 
दलस्य नायकः हिन्दुः, उपनायकोऽपि हिन्दुः। 
दलमिदं साप्रदायिकं वर्तते। 

*ओवैसी-* भारतीयदलम् अष्ट्रेलियादलं पराजयेत् इति संविधाने कुत्रापि लिखितं नास्ति।

*वामपन्थी-* न भारतेन चीनदेशः पराजितः, न तु चीनदेशेन भारतदेशः पराजितः। अतः अस्मिन् विजये अस्माकं नास्ति उत्साहः। 

*रवीशकुमारः-* किं भारतदेशः सहस्रसमस्यानां मध्ये पतितः सन्नपि एवं तेन उत्साहप्रदर्शनम् उचितम्? 
मोदिसर्वकारः उत्तरं दद्यात्।😀
*-प्रदीपः!*

Water flowing from Lotus...? - Sanskrit subhashitam

|| *ॐ* ||
    " *सुभाषितरसास्वादः* " 
------------------------------------------------------------------------------------
    " *अर्थवैचित्र्य* " ( १२९ )
---------------------------------------------------------------------------------
   *श्लोक*----
    "  अम्बुजमम्बुनि  जातं ,  न हि  दृष्टं  जातमम्बुजादम्बु ।
      अधुना  तद्विपरीतं  चरणसरोजाद्विनिर्गता  गङ्गा " ।।
------------------------------------------------------------------------------------
*अर्थ*----
   जल  में  कमल  उगता  है , पर  कमल  से  जल  का  उद्गम ,  कभी  देखने  में  नही  आया !  किन्तु ,  अब  यह  कैसा  उलटा  हो  गया ?
---------------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*--- 
  यह  कैसे  हो  गया  कि  -- कमल  से  जल  का  उद्गम?
  श्रीविष्णु  के  *पदकमलसे* गङ्गा  के  जैसे  ( प्रचंड )  जलौघ ,  का  उगम हुआ  यह  कितना  बडा  आश्चर्य  है  न ! !
---------------------------------------------------------------------------------------
*卐卐ॐॐ卐卐*
---------------------------------
डाॅ. वर्षा  प्रकाश  टोणगांवकर 
पुणे  /  महाराष्ट्र 
---------------------------------------
🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚🐚

Glory of Hanumanji

ஜெய் ஶ்ரீ ராம்

அனுமன் மகிமை – இந்திரா சௌந்தர்ராஜன்.
  
ராமஜெயம் அம்மாள் என்னும் அந்தப் பெண்மணியின் தங்கச்சங்கிலியை ஒரு திருடன் மலைப்படிகளிலேயே அறுத்தெடுத்துக் கொண்டு ஓடிவிட, அதைப் பார்த்த உபாசகர் அப்படியே விக்கித்துப் போனார். உபாசகரின் வயது அவனைத் துரத்திச் செல்ல அனுமதிக்கவில்லை. அந்தப் பெண்மணியோ கதற ஆரம்பித்து விட்டார். அப்போதுதான் அவர் அந்தத் திருடன் அறுத்துச் சென்றது ஒன்பது பவுனிலான தனது தாலிச் சங்கிலி என்பதையும் தெரிந்து கொண்டார். அது இன்னமும் கலக்கத்தைக் கொடுத்தது.

உபாசகரும் அந்த அம்மாளை நெருங்கி ஆறுதல் கூற முற்பட்டார்.

"ஐயோ சாமி… அவன் என் கழுத்துல வேற எந்த நகையை அறுத்துட்டுப் போயிருந்தாலும் நான் இவ்வளவு கவலைப்பட மாட்டேன். அவன் கொண்டு போனது என் தாலியை…" என்றபோது உபாசகருக்கு மேலும் அதிர்ச்சியாகியது.

"சாமி… கோவிலுக்கு வந்த இடத்துல இப்படி நடந்துடுச்சே… அப்ப என் புருஷனுக்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்துடுமா? எனக்கு பயமா இருக்கு சாமி" என்று கண்ணீர் விட்டு அழுதார் அந்தப் பெண்மணி. சுற்றிலும் வேறு சிலர் கூடி விட்டனர்.

"ஹூம்… எல்லாம் கலிகாலக் கொடுமை" என்றார் ஒருவர்.

"இன்னும் ஏம்மா சும்மா இருக்கீங்க… போய் முதல்ல போலீஸ் கம்ப்ளைன்ட் கொடுங்க…" என்றார் இன்னொருவர்.

"ஆமா… உடனே போய் திருடனைப் பிடிச்சுட்டுத் தான் அவங்களும் மறுவேலை பாப்பாங்க…" என்றார் மூன்றாமவர். இப்படி ஆளுக்கு ஆள் பேச்சு.

அந்தப் பெண்மணியோ சட்டென்று ஒரு வைராக்கியத்துக்கு மாறினார்.

"அய்யா நான் அந்த ராமனுடைய பக்தை. இதுவரை பல கோடி முறை ராம நாமத்தை எழுதியிருக்கேன். ஜெபிச்சுமிருக்கேன். அதனால என்னையே ராமஜெயம் அம்மான்னுதான் கூப்பிடுவாங்க. அப்படிப்பட்ட எனக்கு இப்படி ஆயிடுச்சுன்னா அதுகூட அந்த ராமனோட எண்ணமாதான் இருக்கணும். இதை நான் நல்லதுக்குன்னே எடுத்துக்கறேன்" என்றார்.

எல்லாருக்குமே அந்த அம்மாவின் பேச்சு ஆச்சரியம்தான் தந்தது. ஆனால் உபாசகர் மனம் மட்டும் சஞ்சலப் பட்டபடியே தான் இருந்தது. அந்த அம்மாவும் சட்டப்படி போலீஸ் கம்ப்ளைன்ட் தருவதற்காகச் செல்ல, உபாசகர் திரும்ப மலைமேல் ஏறினார். திருச்சந்நிதிக்குச் சென்று அப்படியே நின்று விட்டார். அவருக்குள் பெரும் எண்ணப் போராட்டம்!

ஒரு கோயிலில் இப்படி ஒரு அடாத செயல் நடந்துள்ளது. இதை கேள்விப்படுபவர்கள் 'கோவிலிலேயேவா' என்றுதான் முதலில் கேட்பார்கள். அடுத்து 'கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா' என்ற கேள்விக்குத் தாவி விடுவார்கள். 'அவர் இருந்தால் தன்னுடைய இடத்திலேயே இப்படி எல்லாம் நடக்க விடுவாரா' என்றும் கேட்பார்கள்.

எப்படிப் பார்த்தாலும் இந்த திருட்டுச் சம்பவம் எல்லா வகையிலும் தவறானதாக ஜீரணிக்க – முடியாததாகவே இருப்பதை அவர் புரிந்து கொண்டு கண்ணீர் சிந்தத் தொடங்கினார்.

அவர் ராமனுடைய வரலாறை கரைத்துக் குடித்திருப்பவர். ஆந்திராவில் பத்ராசலம் என்றொரு இடம். அங்கே ஒரு ராமர் கோவில் மிகப் பிரபலம். அந்த ஊரை பலநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒரு நவாப் தான் ஆண்டு வந்தான். தானீஷா என்பது அவன் பெயர். அவன் ஆட்சியில் கோபண்ணா என்பவர் பத்ராசலத்தின் தாசில்தாராக இருந்தார். இந்த கோபண்ணா தான் ராமர் கோவிலைப் புதுப்பித்துக் கட்டியவர். அதற்குப் பணம் தேவைப் பட்டபோது, மக்களிடம் வரியாக வசூலித்த பணம் இருந்தது. அந்தப் பணத்தை அப்படியே கோவில்கட்ட செலவிட்டு விட்டார். இதையறிந்த தானீஷா, 'எனக்கான வரிப்பணத்தை எடுத்து என்னிடம் அனுமதி வாங்காமல் நீ எப்படி கோவில் கட்டலாம்' என்று கேட்டு அவருக்கு 12 வருட சிறைத் தண்டனையை விதித்து விட்டான். கோபண்ணா உடனே ராமனை எண்ணி உருகி அழுதார். இந்த நிலையில் ராமபிரான் லட்சுமணனுடன் வேடர்கள் வடிவில் வந்தான். தானீஷாவைச் சந்தித்து, கோபண்ணா சார்பாக அவர் கோவில் கட்ட செலவழித்த அவ்வளவு பொற்காசுகளையும் திரும்பக் கொடுத்தார். தானீஷாவும் கோபண்ணாவை விடுதலை செய்தான். பிறகு தான் தனக்காக வந்து தானீஷாவிடம் பணம் கட்டியது சாட்சாத் அந்த ராமனும் லட்சுமணனுமே என்பது தெளிவானது.

ராமபிரான் தன் பக்தர்களைக் காப்பாற்ற இப்படி பல தருணங்களில் திருவிளையாடல் புரிந்துள்ளார். அதெல்லாம் கோவிலின் திருச் சந்நிதியில் நின்றபடி இருந்த உபாசகருக்குள்ளும் ஓடியது. அவர் மனமும் ராமஜெயம் அம்மாள் வரையிலும் ராமன் அதுபோல் ஒரு அற்புதம் நிகழ்த்த வேண்டும் என்று நினைத்தது. அதன் நிமித்தம் அவர் அங்கேயே ஒரு ஓரமாக அமர்ந்து, அனுமனுடைய மூல மந்திரத்தைச் சொல்லிக் கொண்டே தியானத்தில் அமர்ந்து விட்டார்.

அவருக்கு இப்போது ஒரே நோக்கம்தான்!

ராமஜெயம் அம்மாளுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும். அதாவது தொலைந்த நகை திரும்பக் கிடைப்பது மட்டுமல்ல; அந்தத் திருடன் தண்டிக்கப்படவும் வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கி விட்டார். அப்படி ஒரு நல்லது நடக்கும் வரை உணவு உண்ணப் போவதில்லை என்று சங்கல்பமும் செய்து கொண்டார்.

இந்நிலையில் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குச் சென்ற ராமஜெயம் அம்மாளும் புகார் கொடுத்து விட்டு திரும்பிக் கொண்டிருந்தார். அந்த அம்மாளின் வீடு மிகப் பெரியது. வீட்டைச் சுற்றிலும் மரங்கள். அவர் வீட்டுக்குள் நுழைந்து நடந்ததை உறவினர்களிடம் கூறிவிட்டு நிதானமாக கொல்லைப்புறம் செல்லவும், அங்கிருந்த மரத்தில் குரங்கொன்று உட்கார்ந்தபடி இருந்தது. அதை ராமஜெயம் அம்மாள் கவனிக்கவில்லை. ஆனால் அதுவோ அந்த அம்மையாரைப் பார்த்தது. பின் தன் கையை உயரத் தூக்கியது. அப்போது அதன் கையில் ராமஜெயம் அம்மாளின் தங்கச் சங்கிலி. அதை அம்மாள் மேல் வீசி எறிந்தது. சொத்தென்று தன்மேல் வந்து விழுந்த சங்கிலியைப் பார்க்கவும் அந்த அம்மாளுக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி. நிமிர்ந்து பார்த்திட குரங்கு தெரிந்தது. அடுத்த நொடியே 'ஆஞ்சநேயா' என்றுதான் பரவசமானார் அந்தப் பெண்மணி. ஆனால் அந்தக் குரங்கு வேகமாய் ஓடிவிட்டது. கொல்லையிலிருந்து சங்கிலியும் கையுமாக வந்த அந்தப் பெண்மணி திரும்பவும் நடந்ததைக் கூறவும் எல்லாருக்கும் ஒரே வியப்பு!

"அந்தக் குரங்கு நிச்சயம் ஆஞ்சநேயர்தான். எனக்குச் சந்தேகமில்லை" என்று பக்திப் பரவசத்துடனேயே கோயிலுக்குப் புறப்பட்டார்.

திருநீர்மலைக்கு வந்து படிகளில் அவர் ஏறத் தொடங்கும்போது, கீழே கடை போட்டிருந்தவர்கள் ஓடிவந்து என்ன நடந்தது என்று கேட்டனர். ராமஜெயம் அம்மாள் கூறவும், அப்படியே வாயைப் பிளந்து விட்டனர்.

"இப்பதான் தெரியுது. பேண்ட் சட்டை போட்ட ஒருத்தன் தலைதெறிக்க ஓடினான். பார்த்தப்போ குரங்கு ஒண்ணு அவனைத் துரத்திக்கிட்டே வந்துச்சு. அநேகமாக அவன்தான் சங்கிலியைத் திருடியிருக்கணும். துரத்தின குரங்கு எப்படியோ அவன்கிட்ட இருக்கற சங்கிலியைத் தட்டிப் பறிச்சிருக்கணும்" என்றார் ஒருவர்.

ராமஜெயம் அம்மாளும் அதை ஆமோதித்தவராக மலை ஏறினார். உபாசகர் சந்நிதியிலேயே இருந்தார். அவரிடம் 'சாமி நகை கிடைச்சிடுச்சு' என்று ராமஜெயம் அம்மாள் கூறவும், உபாசகர் கண் மலர்ந்தார். அப்பாடா என்றிருந்தது. "இப்ப நினைச்சாலும் பிரமிப்பாக இருக்கு. கரெக்ட்டா என் வீட்டுக்கு வந்து அது நகையை திருப்பித் தந்ததை நினைச்சா எனக்கு புல்லரிக்குது" என்று கூறி கண்ணீர் சிந்தினார். பிறகு தான் அடுத்தடுத்து பல தகவல்கள் வரத் தொடங்கின.

அந்தத் திருடன் பல வருடங்களாகவே திருநீர் மலைக்கு வருபவர்களிடம் திருடியுள்ளான். கோவில் உண்டியலை உடைக்கவும் முயன்று தோற்றவனாம் அவன். அப்படிப்பட்டவன் ஓடவும், குரங்கும் துரத்தியுள்ளது. தலைதெறிக்க ஓடியவன் சாலையில் எதிரில் வந்த லாரியில் அடிபட்டு தூக்கி எறியப்பட்டிருக்கிறான். அப்போது சங்கிலியும் எங்கோ போய் விழ, அதைத்தான் குரங்கும் எடுத்துவந்து தந்துள்ளது. அடிபட்ட அவன் ஆஸ்பத்திரியில் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதும் தெரிய வந்தது. ராமஜெயம் அம்மாள் அப்படியே அதைக் கேட்டு விக்கித்துப் போனார். உபாசகர் தன் விரதத்தை முடித்துக் கொண்டார்.

ராமஜெயம் அம்மாள் வீடு திரும்பினார். அவர் கணவர் எதிரில் கை கால்களிலெல்லாம் கட்டுப் போட்டுக் கொண்டு வந்தார். என்னாயிற்று என்று கேட்ட போது, வரும் வழியில் ஒரு விபத்து நேர்ந்து விட்டதையும் அதில் உயிர் பிழைத்ததே பெரும்பாடு என்றும் கூறினார். ராமஜெயம் அம்மாளுக்கு உடனேயே பல உண்மைகள் புரிந்து விட்டன. பெரிதாக தனக்கு வர வேண்டிய ஒரு துன்பம்தான் இப்போது சிறிதாக தாங்கும் அளவுக்கு மாறியிருக்கிறது என்று.

அப்போது உபாசகரும் அங்கு வந்தார். அதை ராமஜெயம் அம்மாள் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவரை வரவேற்று அமரச் செய்து உபசரிக்கத் தொடங்கினார். அப்போது உபாசகரும் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைக் கூறுவதற்காக வந்ததைக் கூறி, சொல்லத் தொடங்கினார்.

"அம்மா… மலைல உங்களுக்கு ஏற்பட்டது ரொம்ப வருத்தமான விஷயம். நான் உடனேயே மலைக் கோவிலுக்குப் போய் உபாசனைல உட்கார்ந்துட்டேன். கோவில்லயே இப்படியெல்லாம் நடந்தா எப்படிங்கறதுதான் என் பிரதான வருத்தம். எப்பவும் என் உபாசனா சமயத்துல அனுமன் பிரத்யட்சமாகறது உண்டு. அப்பாவும் வந்தான் கவலைப்படாதே. எல்லாம் நல்ல விதமா முடியும். அந்த அம்மாவுக்கு தாலியை இழக்கற ஒரு தோஷம் இருக்கு. ஒரு நாழிகையாவது அவங்க தாலி இல்லாம இருக்கணும். அதேபோல் அவள் கணவருக்கும் கண்டம் இருக்கு. இரண்டு கணக்கையும் நேர் செய்து அவங்களுக்கு அனுக்ரஹம் பண்ண வேண்டியது என் கடமை. இது என் தெய்வமான ராமபிரான் உத்தரவு. என் தெய்வத்தோட நாமத்தை எப்பவும் உச்சரிக்கறதோட பலரையும் உச்சரிக்க வைச்சவங்க அவங்க. அவரை நான் கைவிட மாட்டேன்" அப்படின்னு சொன்னான். நான் கண்விழிக்கவும் நீங்களும் சங்கிலியோடு வந்து நின்னீங்க.

இங்க வரவும், உங்க கணவரும் விபத்துல தப்பி வந்தது தெரிஞ்சது. ஒரு பெரும் கெட்ட நேரத்தை அனுமன் மிகச் சிறியதா மாத்தி, விதிப்படியும் எல்லாம் நடந்த மாதிரி செய்துட்டான்.

ஒரு கல்லுல இரண்டு மாங்காய் அடிக்கறதுன்னு சொல்வாங்க. இங்க ஒரு கல்லுல இரண்டு இல்லை, மூன்று மாங்காய் அடிச்சிருக்கான். அதாவது உங்க தோஷம், உங்க கணவர் தோஷம் நீங்கி, அந்தத் திருடனுக்கு பாடம் புகட்டிட்டான். நான் அடுத்து ஆஸ்பத்திரிக்கு அவனைப் பார்க்கத்தான் போய்க்கிட்டிருக்கேன். வழில இத உங்கள பாத்து சொல்ல வந்தேன் " என்றார் உபாசகர். ராமஜெயம் அம்மாள் மட்டுமல்ல; அவர் கணவரும் ஆனந்தக் கண்ணீர் சிந்தினார்.

Bhagavad Gita adhyaya 2 sloka 20,21 in tamil

Courtesy : Smt.Dr.Saroja Ramanujam

கீதாம்ருதம் அத்தியாயம் 2

20.ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசித் 
நாயம் பூத்வா பவிதா வா ந பூய:
அஜ: நித்ய: சாஸ்வதோ அயம் புராண: 
ந ஹன்யதே ஹன்யமானே சரீரே

அயம் –இந்த ஆத்மா , ந ஜாயதே – பிறப்பதும் இல்லை. ந ம்ரியதே வா- இறப்பதும் இல்லை. ந பூத்வா- இருந்து , பூய: - மறுபடியும், ந பவிதா வா- இருக்கப்போவதுமில்லை. ( அதாவது இறந்தகாலம் வருங்காலம் எதுவுமே ஆத்மாவுக்கு இல்லை)

ஏனென்றால் நித்ய: -அது என்றும் இருப்பதால், அஜ:-பிறவி இல்லாதது. புராண: - தொன்றுதொட்டு இருப்பது. சாஸ்வத: - அதனால் சாஸ்வதமானது. சரீரே ஹன்யமானே- சரீரம் கொள்ளப்படுவதால், ந ஹன்யதே – ஆத்மாகொல்லப்படுவதில்லை.

பிறவி எடுப்பது எல்லாம் ஆறு விதமான மாறுதல்களுக்கு உட்பட்டதே. அவை, பிறப்பது, இருப்பது, வளர்வது, மாறுவது, க்ஷீணம் அடைவது , இறப்பது என்பவை ஆகும். ஆத்மாவுக்கு. இவை ஆத்மாவுக்கு இல்லை சரீரத்திற்கு மட்டுமே. ஆத்மா கொல்லப்படுவதில்லை என்று கூறினார் . அது கொல்வதும் இல்லை என்பது அடுத்த ச்லோகத்தில் கூறப்படுகிறது.

21.வேத அவினாசினம் நித்யம் ய ஏனம் அஜம் அவ்யயம் 
கதம் ஸ புருஷ: பார்த்த கம் காதயதி ஹந்தி கம்

பார்த்த- அர்ஜுனா, ய:- எந்த மனிதன், ஏனம் – இந்த ஆத்மாவை , அவினாசினம்- அழிவில்லாதது, நித்யம்- நித்தியமானது, அஜம்- பிறப்பில்லாதது, அவ்யயம் – மாறுதல் அற்றது, வேத- என்று அறிகிறானோ, ஸ புருஷ: - அந்த மனிதன், கதம் – எவ்வாறு, கம் காதயாதி- யாரை கொல்லச் செய்கிறான் , கம் – யாரை, ஹந்தி- கொல்கிறான்.

அதாவது ஆத்மாவை அறிந்தவன் தனையும் பிறரையும் தேகமாக எண்ணுவதில்லை. ஆத்மாவாகவே காண்கிறான். அப்படிப்பட்ட ஞானியானவன் போர் செய்ய நேரிட்டாலும் அதைத்தான் செய்வதாகக் கருதுவதில்லை. ராகத்வேஷம் அற்றவனாக எல்லாமே இறைவனின் செயல் என்று எண்ணித் தன் கடமையை ஆற்றுகிறான்.

Ramayanam part 11

🚩ராமாயணம்
  (பாலகாண்டம்)
       பகுதி-(11)

(பாலை நிலம்..!)


இதுவரை நடந்து வந்த வழிகளில் எல்லாம் பசுஞ்சோலைகளைக் கண்டவர், இங்கு மட்டும் ஒரு பாலை நிலம் இருப்பது வியப்பைத் தந்தது. செடிகள், கொடிகள், மரங்கள் பிடுங்கி எறியப் பெற்றுச் சருகுகளாக உலர்ந்து கிடந்தன. யாளிகளும், யானைகளும், மானும், மாடுகளும் உலவித் திரிந்த இடம் அது; அவற்றின் வற்றி உலர்ந்த எலும்புக் கூடுகள் அவற்றின் சரிதத்தைச் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தன; சிங்கமும் புலியும் ஒன்று இரண்டு ஒதுங்கித் திரிந்து கொண்டிருந்தன. அவையும் சினம் அடங்கிச் சிறுமை உற்று இருந்தன. அங்கே வாழ்ந்த உயிரினங்கள் என்ன ஆயின? களப்பலி கொள்ளும் காளி கோயில் முற்றம்போல் இரத்தம் புலர்ந்த தரைகளும், எலும்பின் சிதைவுகளும் புலால் நாற்றம் வீசிக் கொண்டிருந்தன. அழிவுச் சின்னங்கள் அலங்கோலப் பின்னங்கள் அவற்றின் வரலாற்றைக் கேட்க ஆர்வத்தைத் துண்டின.
 
"இவை அரக்கர்களின் அழிவுச் செயலாகத்தான் இருக்க வேண்டும்; இதற்குக் காரணம் யார்?" என்று இளைஞர் வினவினர். மாமுனிவருக்குப் பேச ஒரு வாய்ப்புக் கிடைத்தது. எதைச் சொல்ல வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தாரோ அதைச் சொல்லத் தக்கதொரு வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
 
"'தாடகை என்னும் தையலாள்தான் காரணம்" என்றார்.
 
"அரக்கி அவள்; இரக்கமில்லாதவள்; இந்தத் தண்டகாருணிய வனமே அவள் கொடுமைக்கு ஆளாகி விட்டது. சிங்கமும் புலியும்கூட அவளைக் கண்டால் அஞ்சி நடுங்கி விடும்; உயிர்களைக் கண்டால் அவள் செயிர் கொண்டு அழிப்பாள்; அவற்றின் குருதியைக் குடிப்பாள்; எலும்புகளை முறிப்பாள், ஆலகால விஷம் போலச் சுற்றுப் புறத்தைச் சுட்டு எரிப்பாள். அவள் இங்கு உலவித் திரிகிறாள்" என்று அவளைப் பற்றிய செய்திகள் அறிவித்துக் கொண்டு இருந்தார்..!

தொடரும்..!

அவள் யார் என்பதை நாளை பார்ப்போம்..!

ஶ்ரீராம ஜெயம்🙏

100 day Bhagavata upanyasams of Brahmasri Sundar Kumar

Brahmasri Sundar Kumar is a popular exponent of Srimad Bhagavatam in Tamil.  He has been doing this for the past several decades. His discourses are very informative, interesting and instructive.  His knowledge of the Bhagavatam, Ramayanam, Veda, both Upanishads and Samhita, Dharma Shaastra, Kaavya of Kalidasa, Sangeetam of Thyagaraja, Dikshitar, etc. and also MaraThi literature is very wide and deep. He is up to date in modern management practices, concepts, etc. He uses English too in the course of discourses and that appeals to those who are modern educated.  He had worked in the Canara Bank for several years.  He is inspired by Brahmasri Sengalipuram Anantharama Dikshitar whom he regards as his Guru.  In the URL given, one can find his 100-day Bhagavatam Upanyasams. 

Are Brahmins dominating?

"நீ தர்ம வாழ்க்கை வாழ்பவனா நீயும் பிராமணன்"

பிராமணர்கள் மற்ற அனைத்து  ஜாதியரையும் அடக்கி விட்டார்கள்.அதற்கு ஆன்மீகம் என்பது ஆயுதம், சூழ்ச்சி என்பவர்கள் பகுத்தறியாதவர்கள்.

பிராமணர்கள் மற்ற வர்ணத்தினர் தந்த ஞான செல்வத்தினை ஜாதி வர்ண பேதமின்றி எப்படி ஏற்றுக் கொண்டுள்ளனர் என்பதை காண்போமா?

1. உபதேசங்களில் முக்கியமானது  தந்தை மகனுக்கு உபதேசிக்கும் "காயத்ரீ" என்னும்  மந்திர உபதேசம்.  இந்த காயத்ரீயை கண்டு வெளிப்படுத்தியவர் (திருஷ்டா) "விஸ்வாமித்ரர்-- இவர் க்ஷத்ரியர்". பிறப்பால் பிராமணர் அல்ல. பிராமணர்களின் முக்கிய சடங்கான பூணலில் உபதேசிக்கப்படும் மந்திரம் பிராமணர் கண்ட மந்திரமல்ல.

பிராமணன் காயத்ரீ ஜபத்தினாலேயே மோக்ஷத்தினை அடைகிறான். இதில் சந்தேகமில்லை. மனு இரண்டாம் அத்தியாயம் 87 வது ஸ்லோகம்.

2. பிராமணர் பெரிதும் போற்றும் "ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸகஸ்ரநாமம்" மகாபாரதத்தில் உள்ளது. இன்றும் ஜோதிடர்கள் பிராயாச்சித்தம் என பிராமணர்களுக்குக் கூட கூறுவதில் முக்கியமானது ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸகஸ்ரநாம பாராயணம். இந்த  ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸகஸ்ரநாமம் க்ஷத்திரியரான  ஸ்ரீ பீஷ்மரால் சொல்லப்பட்ட ஸ்துதி. இதையும் பிராமணர்கள் உருவாக்கவில்லை மாறாக வர்ண பேதமின்றி ஸ்துதித்து வணங்குகின்றனர்.

3. அடுத்து பிராமணர்கள் போற்றும் இதிகாசம் இரண்டு.அதில் முதல் ஸ்ரீ ராமாயணம் அதை எழுதியது பிராமணரா? என்றால் இல்லை. ஸ்ரீ வால்மீகி என்னும் ரிஷி அவர் 
"வேடுவகுல ஜாதி".

 4. அடுத்த காவியமாம் உயர்ந்த தத்துவ நூலாம் கீதையைக் கொண்ட ஸ்ரீ மஹாபாரதம் அதை எழுதியவரான ஸ்ரீ வியாசர் அவரது தாயோ ஒரு மீனவ பெண்மணி.

 5. கீதையை சொன்ன ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பிறந்ததோ இடையர் குலம். 

6. பிராமணனாகிய ராவணனை வதம் செய்ய  ஸ்ரீ ராமன் அவதரித்ததோ  க்ஷத்ரியர் குலம்.

பிராமணர் அல்லாத குலத்தில் பிறந்தார்கள் என்பதற்காக 
ஸ்ரீ ராம , ஸ்ரீ கிருஷ்ண நாமங்களை பிராமணர்கள் ஜபிக்காமல் இல்லை. சொல்லப் போனால் அதை உச்சரித்துக் கொண்டே காலம் கழிப்பதுதான் மோட்சத்திற்க்கு வழி என பலர் வாழ்கின்றனர்.

 7. தசாவதாரங்களில் இரண்டு அவதாரங்கள் மட்டுமே பிராமண அவதாரம் ---அவை வாமன மற்றும் பரசுராம அவதாரங்கள். அவை இரண்டுக்கும் பாரத தேசமெங்கும் கோவில் இல்லை என்பது தானே உண்மை. பிராமணீயத்தினை உயர்த்திட எண்ணி யிருந்தால் இந்த இரண்டு அவதாரங்களுக்குக்
தானே கோவில்கள் கட்டியிருக்கவேண்டும்.

தொட்டதற்கெல்லாம் பிராமண சூழ்ச்சி என உணர்ச்சிவசப்படும் "பகுத்தறியாதவர்கள்" இந்த வழிபாட்டு முறையினை சிந்திக்கவேண்டும்.
  
8. மஹாபாரதம் சாந்தி பர்வம் 85வது அத்தியாயம் ராஜ தர்மத்தினை பற்றி பீஷ்மர் தர்மருக்கு உபதேசிக்கிறார் அதில் அமைச்சர்களினை தேர்வு செய்வது குறித்து கூறும்போது....

பீஷ்மர்-- "பிரும்மச்சர்யத்தினை முடித்த, கற்ற பரிசுத்தமுள்ள பிராமணர்கள் நால்வரையும், பலசாலியான ஆயுதமுள்ள 18 க்ஷத்திரியர்கள், நிறைந்த பொருளுள்ள 21 வைசியர்களையும், மூன்று சூத்திரர் களையும் அமைச்சர்களாக்க வேண்டும்" என கூறியுள்ளார்.

முற்றிலுமாக நான்காம் வர்ண ஜாதியினரை அடிமையாக்கிவிட்டது உங்கள் மதம் என்னும் வாதம் இங்கு அடிபடுகிறது.

9. பெருமாள் கோவில்களில் எல்லோரது தலையிலும் வைக்கப்படும் "சடாரி" என்பது நம்மாழ்வார் எனப்படும் பிராமணரல்லாத அதுவும் வர்ணத்தின்படி நான்காம் வர்ணத்தினர் காலடிகள் / திருவடிகள். 
எந்த பிராமணரின் காலடிகளும் திருவடிகளாக சடாரியாக கோவில்களில் இல்லை.

63,நாயன் மார்களிலும்,12,ஆழ்வார்களிலும் பிராமணர்கள் ஒரு சிலர்மட்டுமே உண்டு.எந்த சாதிய பாகுபாடும் இன்றி அனைவருக்கும் கோவில்கள் உள்ளே சிலையும்,அவர்களுக்கு வழிபாடும் உண்டு. ஜாதி வர்ணம் என்பதை விலக்கி ஞானத்தினை முன்னிறுத்தியதே நமது தேசத்தின் பண்பாடு, ஆன்மீகம், மதம், கலாசாரம் மற்றும் உயர்ந்த மரபு வழியாகும்.

படித்தது.
நன்றி Srinivas 

Courtesy - Rajagopalan Chakrapani

Relationship names from Hindi to Sanskrit

नातेसंबंध

आई -  अंबा, जननी, माता
वडील - तात:, जनक:, पिता
मुलगा -  पुत्रः, सुतः, आत्मज:, तनय:, सूनु:
मुलगी - पुत्री, सुता, आत्मजा, तनया, दुहिता, कन्या
भाऊ -  भ्राता, बन्धु:
बहीण - भगिनी, स्वसा

सून - स्नुषा, पुत्रवधू:
जावई - जामाता
सासरा - श्वशुर:
सासू - श्वश्रू:

वहिनी - भ्रातृजाया
नणंद (पतीची बहीण, वन्स) - ननान्दा
नन्दोई (नणंदेचा पती) - ननान्दृपतिः
दीर (पतीचा धाकटा भाऊ) - देवरः
देवराणी (पतीची धाकटी भावजय) - देवराज्ञी
जेठ (पतीचा मोठा भाऊ) - ज्येष्ठः
जेठाणी (पतीची मोठी भावजय) - ज्येष्ठानी
मेहुणा (बायकोचा भाऊ) - श्यालः
बायकोची भावजय - श्यालानी
मेहुणा (बहिणीचा नवरा) - आवुत्तः
बायकोची बहीण - श्याली
बायकोच्या भावाचा मुलगा - श्यालजः
बायकोच्या भावाची मुलगी - श्यालजा
बायकोच्या भावाची मुले - श्यालजाः
बायकोच्या बहिणीचा मुलगा - श्यालेयः
बायकोच्या बहिणीची मुलगी - श्यालेयी
बायकोच्या बहिणीची मुले - श्यालेयाः

नातू (मुलाचा मुलगा) - पौत्र:
नात (मुलाची मुलगी) - पौत्री
नातू (मुलीचा मुलगा) - दौहित्र:
नात (मुलीची मुलगी) - दौहित्री

काका - पितृव्य:
काकू - पितृव्या
चुलत भाऊ - पितृव्यजः
चुलत बहीण - पितृव्यजा
पुतण्या - भ्रातृजः
पुतणी - भ्रातृजा

मामा - मातुल:
मामी - मातुलानी
मामेभाऊ - मातुलजः
मामेबहीण - मातुलजा

आत्या - आवुकी
आतोबा - आवुकः
आतेभाऊ - आवुकेयः
आतेबहीण - आवुकेयी
भाचा - भागिनेयः
भाची - भागिनेयी

मावशी - अम्बाली
मावसा - अम्बालः
मावसभाऊ - अम्बालेयः
मावसबहीण - अम्बालेयी

आजोबा (वडिलांचे वडील) - पितामहः
आजी (वडिलांची आई) - पितामही
पणजोबा (वडिलांचे आजोबा) - प्रपितामहः
पणजी (वडिलांची आजी) - प्रपितामही
खापर-पणजोबा (वडिलांचे पणजोबा) - प्र-प्र-पितामहः
खापर-पणजी (वडिलांची पणजी) - प्र-प्र-पितामही

आजोबा (आईचे वडील) - मातामहः
आजी (आईची आई) - मातामही
पणजोबा (आईचे आजोबा) - प्रमातामहः
पणजी (आईची आजी) - प्रमातामही
खापर-पणजोबा (वडिलांचे पणजोबा) - प्र-प्र-मातामहः
खापर-पणजी (आईची पणजी) - प्र-प्र-मातामही

नातलग - आप्तजनाः, स्वकीयाः
सख्खी भावंडे - सोदराः
चुलत भावंडे - पितृव्यजाः
मामे भावंडे - मातुलजाः
मावस भावंडे - अम्बालेयाः
भाचरे (बहिणीची मुले) - भागिनेयाः
पुतणे (भावाची मुले) - भ्रातृजाः

मोठा भाऊ - अग्रजः
सर्वात मोठा भाऊ - ज्येष्ठभ्राता, ज्यायान्
धाकटा भाऊ - अनुजः
सर्वात धाकटा भाऊ - कनिष्ठभ्राता, कनीयान्
मोठी बहीण - अग्रजा
सर्वात मोठी बहीण - ज्यायसी
धाकटी बहीण - अनुजा
सर्वात धाकटी बहीण - कनीयसी

नातू - नप्ता
नात - नप्त्री
नातवंडे - नप्तारः
पणतू - प्रणप्ता, प्रपौत्रः
पणती - प्रणप्त्री, प्रपौत्री
पंतवंडे - प्रपौत्राः

संकलक - श्री. प्रसाद जोशी, पनवेल

Adishankara stutis in English and Tamil

A resource full of many texts with meaning in English and Tamil.  Worth exploring.

Rettai pulavargal

அதிசய ரெட்டையர்கள் - J K SIVAN
லலிதா பத்மினி, சூலமங்கலம் சகோதரிகள், பம்பாய் ஸிஸ்டர்ஸ் , விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி, ஆலத்தூர் சகோதரர்கள் என்று பல ஜோடிகளை ரசித்திருக்கிறோம். யாரோ இரண்டு பேர் ஊனமுள்ளவர்கள் ஒன்றாக சேர்வதும் அதிசயமில்லை. ஆனால் ரெண்டு பேருமே இந்த நிலையில் புலவர்களாக இருந்து ஒருவர் பாடி முடித்த முதல் ரெண்டு அடியை தொடர்ந்து மற்றவர் பாடி அற்புதமான கவிதைகளை கொடுப்பது சரித்திரத்தில் நிலையாக இடம் பெற்றிருக்கிறது. அவர்கள் தான் ரெட்டைப் புலவர்கள்.
இந்த இரட்டைப்புலவர்கள் 14ம் நூற்றாண்டு ஆசாமிகள். இளஞ்சூரியர் - முதுசூரியர் என்ற பெயர்கள் கொண்டவர்கள். ஒருவருக்கு பார்வையும் , மற்றொருவருக்கு கால்களும் இல்லை. கால் இல்லாதவரை பார்வை இழந்தவர் தோளில் சுமந்து நடப்பார். கால் இல்லாதவர் வழி சொல்வார். சிலேடையாகப் பாடுவதில் பலே புலவர்கள். வெண்பாக்களில் முதல் இரு அடிகளை ஒருவர் துவங்க, ஈற்றடிகளிரண்டையும் அடுத்தவர் பாடி முடிப்பார். ஆச்சர்யமான இவர்கள் ஏழைகள். ரெண்டு பேருக்குமே உடுத்த துணி ஒன்று. மாற்று துணி ஒன்று தான். ரெண்டுமே கந்தல் வேறு.
ரெண்டு பேரும் மதுரை செல்கிறார்கள். வைகையில் படிக்கட்டில் முடவர். குருடர் நீரில் இறங்கி துணிகளை அலசி பிழிந்து, ஸ்னானம் செய் து விட்டு, சொக்கநாதன் மீனாட்சி அம்மன் தரிசனம் பண்ண உத்தேசம். குருடர் மெதுவாக முடவர் சொல்ல சொல்ல ஆற்றில் இறங்கி துணிகளைத் துவைக்கிறார். வைகையில் வெள்ளம். வேகமாக நீர் ஓடுகிறது. அலசி துவைத்து படிக்கட்டில் வைத்திருந்த வேஷ்டி நீரில் அடித்துச் சென்றதை குருடரால் எப்படி பார்க்க முடியும். மேலே படியில் இருந்து முடவர் வேஷ்டி அடித்துச் செல்லப்பட்டதை பாட்டாக பாடுகிறார். வழக்கம் முதல் ரெண்டடி தான்....
"அப்பிலே துவைத்து அடுத்தடுத்து அதைநீர்
தப்பினால் நம்மை யது - தப்பாதோ"
அர்த்தம்: துணி அடித்து தோய்ப்பதை ''தப்புவது'' என்று சொல்லும் வழக்கம் உண்டு. திரும்ப திரும்ப நமது கந்தல் துணியை அடித்து துவைத்தால் பாவம் அதற்கு நம்மிடம் அடி வாங்குவதிலிருந்து விட்டால் போதும் என்று 'தப்ப' வேண்டும் என்று தோன்றாதா? ஆகவே நம்மிடமிருந்து தப்பி சென்று விட்டது.... என்கிறார் முடவர்.
ஓஹோ நான் தோய்த்து படியில் வைத்த வேஷ்டி தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டதோ? என்று புரிந்து கொண்ட குருடர் அடுத்த மீதி ரெண்டு அடியை பாடுகிறார்:
''செப்பக் கேள்'ஆனாலும் கந்தை, அதிலுமோர் ஆயிரங்கண்
போனால் துயர் போச்சுப்போ'
''போகட்டுமேடா, இந்திரன் கண் மாதிரி ஆயிரம் கிழிசல், அது இருந்தால் என்ன போனால் என்ன, நம்மை விட்டு பீடை தொலைந்தது என்று எடுத்துக் கொள்வோமே'' என்று வேதாந்தி போல் படுகிறார் குருடர்.
முடவருக்கு கிழிந்த வேஷ்டி போனதில் வருத்தம். அதை விட மனசில்லையே. ஆகவே அடுத்த பாட்டில் முதல் ரெண்டடி பாடுகிறார்.
''கண்ணாயிரமுடைய கந்தையேயானாலும்
தண்ணார் குளிரையுடன் தாங்காதோ?'
கந்தையானாலும் கசக்கிக் கட்டு என்கிறோம். கிழிசலானால் தான் என்ன. ராத்திரி எங்காவது முடங்கி படுக்கும்போது குளிருக்குப் போர்த்திக்கொள்ளவாவது உபயோகமாச்சே. என்கிறார் முடவர்.
வெண்பாவின் கடைசி ரெண்டடிகளை குருடர் பாடி முடிக்கிறார்:
நாம் மதுரையில் சொக்கலிங்கம் ஆலயத்தில் அல்லவா இதை தொலைத்தோம். ஆகவே இந்த கந்தல் வேஷ்டி போனால் என்ன. சொக்கலிங்கம் இருக்கவே இருக்கிறான் நம்மை காக்க. மாற்று வேஷ்டி தரமாட்டானா? கலிங்கம் என்றால் துணி: இங்கே வேஷ்டி.
"இக்கலிங்கம் போனாலென்ன எகலிங்க மாமதுரை
சொக்கலிங்கம் உண்டே துணை".
யாரோ மிதக்கும் வேஷ்டியை நீந்தி பிடித்து அவர்களிடம் கொண்டு வந்து தருகிறார். குருடரும் முடவரும் மீண்ட வேஷ்டியை எடுத்துக்கொண்டு கரையேறி சொக்கனின் தரிசனம் பெறுகிறார்கள்.
இவர்களை பற்றி இன்னும் சொல்கிறேன்.

Mind control- Periyavaa

பெரியவா திருவடியே
           சரணம்.

மனம் அடங்காவிட்டால் மறுபிறப்புதான்! 

சாவதற்குள் இந்த மனசை அடக்க ஒருவழி தேடியே ஆகவேண்டும். இல்லாவிட்டால் மறுபடி பிறப்புதான்; மறுபடி மனசின் ஓயாத ஒட்டம்தான். 

எனவே, இந்த ஜன்மாவிலேயே காமமும் குரோதமும் ஏற்படுவதற்கு எவ்வளவோ ஹேதுக்கள் இருக்கும்போதே இவற்றின் நடுவே மனசை அடக்க முழுப் பிரயத்தனமும் பண்ண வேண்டும். அப்படிப் பண்ணி ஜெயித்தவன்தான் 'யுக்தன்' என்கிற யோகி. அவன்தான் 'ஹுகி' உண்மையான ஆனந்த ஆத்மா என்கிறார் கிருஷ்ண பகவான்.

'யோகமெல்லாம் ரிஷிகள் சமாச்சாரம், நமக்கு வருமா?' என்று விட்டு விடலாகாது. 

மருந்து யாருக்கு வேண்டும்? வியாதி உள்ளவனுக்குத்தானே? நமக்குத்தான் மனோவியாதி – அதாவது, மனம் என்ற வியாதி – இருக்கிறது. எனவே நாம்தான் அதை அடங்குகிற மருந்தைச் சாப்பிட வேண்டும்.

மனசை அடக்க இரண்டு சாதனங்கள் உண்டு. ஒன்று பகிரங்க சாதனம், மற்றது அந்தரங்க சாதனம். வெளிமுகமாகச் செய்வது பகிரங்க சாதனம். உள்ளுக்குள்ளேயே செய்து கொள்வது அந்தரங்க சாதனம். இரண்டும் வேண்டும். 

இந்த மடத்தில் வண்டிக்காரன், சமையல்காரன் இவர்கள் வெளியிலும், தீபத்தில் திரிபோட்டுத் தருகிறவன், புஷ்பம் எடுத்துக் கொடுப்பவன் இவர்கள் பூஜைக்குப் பக்கத்திலேயே அந்தரங்கமாகவும் இருக்கிறார்கள். இரண்டு வகையினரும் இருந்தால்தான் மடம் நடக்கும். அப்படியே பகிரங்க சாதனம் அந்தரங்க சாதனம் இரண்டையும் கொண்டு மனத்தை முதலில் நல்லதில் ஒருமுகப்படுத்தி, பிறகு ஒன்றையுமே நினைக்காத நிலைக்கு வரவேண்டும்.

தான தருமம் செய்து, சந்தியாவந்தனம், யாகம், பூஜை பரோபகாரம் எல்லாம் நல்லதில் மனசைச் செலுத்தும் பகிரங்க சாதனங்கள். தியானம் என்பதே மிகச் சிறந்த அந்தரங்க நிலை. அதற்கு அநுகூலமாக இருக்கிற மற்ற அந்தரங்க சாதனங்கள் ஐந்து. அவை. அஹிம்சை, சத்தியம், அஸ்தேயம், சௌசம், இந்திரிய நிக்ரஹம் என்பவை. 

எவருக்கும், எவற்றுக்கும் கெடுதலே எண்ணாதபடி மனசை அன்புமயமாகச் செய்து கொள்வது அஹிம்சை. 

மனம், வாக்கு, காயம் மூன்றையும் உண்மையிலே ஈடுபடுத்துவது சத்தியம். 

அஸ்தேயம் என்றால் 'திருடாமல் இருப்பது' என்று அர்த்தம். அதாவது, பிறர் பொருட்களில் ஆசையே எழாதபடி வைராக்கியமாக இருப்பது. 

சௌசம் என்றால், தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வது. ஸ்நானம், மடி, ஆசாரம், ஆகாராதிகளின் சுத்தி எல்லாம் சௌசத்தில் அடங்கும். 

இந்திரிய நிக்ரஹம் என்பது புலன்களை அவற்றின் போக்கில் விடாமல் ஒவ்வோர் இந்திரியத்துக்கும் இவ்வளவுதான் ஆகாரம் கொடுப்பது என்று நிர்ணயமாக வைத்துக் கொள்வது. 'கண் இதைப் பார்க்கக்கூடாது. காது இதைக் கேட்கக்கூடாது. வாய் இதைத் தின்னக்கூடாது. இதைப் பேசக்கூடாது. உடம்பு இந்தப் பாவத்தை செய்யக்கூடாது' என்று தடுத்து நிறுத்துவதே இந்திரிய நிக்ரஹம். 

சாதனை செய்வதற்காக மட்டுமே சரீரம் வேண்டும். சரீரம் உயிர் வாழ்வதற்காக இந்திரியங்களுக்கு எவ்வளவு அதம பட்சம் தீனி கொடுக்க வேண்டுமோ அவ்வளவே கொடுக்க வேண்டும்.

அந்த ஐந்தும் 'சாமானிய தர்மங்கள்' எனப்படும். அதாவது நமது மதத்தைச் சேர்ந்த சகல பிரிவினரும் இவற்றை அநுஷ்டிக்க வேண்டும் என்பது மநுதர்மம்.

ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் 
(தெய்வத்தின் குரல் - முதல் பகுதி)

Monday, February 22, 2021

Respect your mother in law and parents - spiritual story from Mahabharata

"தவம்" என்றால் என்ன? 

உற்றார் உறவினர்களைத் துறந்து உழைப்பதற்கு இயலாமல் சாமியார்களுக்கு செய்ய வேண்டிய கடமைகளை மட்டுமே செய்து கொண்டிருக்கிற "இல்லறத்தாரை கிண்டலாக பேசுகிறார்" உலகநலப் பேராசிரியர் திருவள்ளுவர்.

"துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்கொல் மற்றை யவர்கள் தவம்?"        
               - குறள்263.

ஒரு கதையாக...

"கொக்கென்று நினைத்தாயோ, கொங்கணவா...."

எல்லோரும் மகாபாரதம் படிக்கிறார்கள். ஆனால், வெறும் கதை சுவாரஸ்யம் தான் அனுபவிக்கிறார்களே ஒழிய உயிரையே "சுளீர்" என்று சாட்டையால் சொடுக்கித் தாக்கும் பகுதிகளை உணர்வதில்லை.

"கொக்கென்று நினைத்தாயோ கொங்கணவா." பற்றி ஒரு கண்ணோட்டம்.....

"ஆயிரம் வேதங்களுக்குச் சமமாகும் வரிகள் இது."

தெரிந்த கதை என்றாலும், கொஞ்சம் தெரியாத உண்மை உள்ளது. "கவுசிகன்" என்ற வேதியர் காட்டில் கடுந்தவம் செய்கிறார். நெடுநாள் செய்த தவம் பலித்துக் கண் விழித்தார்.

அப்போது மரத்திலிருந்த கொக்கு அவர் தலையில் எச்சமிட்டது. கோபம் பொங்க கொக்கைப் பார்த்தார். கொக்கு பற்றி எரிந்து நெருப்பால் செத்தது. 

ஆஹா! நம் தவம் சித்தியாகி விட்டது' என்கிற ஆணவம் தலைக்கேற வெற்றிக் களிப்புடன் ஊருக்குள் போனார்.

அவர் வயிற்றில் பசி நெருப்பு பற்றி எரிந்தது. ஒரு பெண்ணிடம் பிச்சை கேட்டார். 

அவள் "திண்ணையில் உட்காருங்கள் சுவாமி! உணவு கொண்டு வருகிறேன்" என்று சொல்லி விட்டு அவசரமாக உள்ளே ஓடினாள். 

அதற்குள் எதிர்பாராத விதமாகக் கணவன் வந்து விட்டதால் அவனுக்குரிய பணிவிடைகளைச் செய்ய வேண்டி வந்தது. 

அன்புடன் அவனுக்கு வேண்டிய உதவிகளைச் செய்து விட்டு பின்னர் திண்ணையில் பசியுடன் காத்திருக்கும் ரிஷியின் நினைவு வந்து, உணவுடன் வாசலுக்கு ஓடிவந்தாள்.

கவுசிகனுக்கோ கோபமான கோபம். கடுங்கோபத்துடன் தம் தவ வலிமை தெரியட்டும் என்ற நினைப்பில் எரித்து விடும் எண்ணத்தில் அந்தப் பெண்ணை நோக்கினார்.

அவளோ அலட்சியமாகச் சிரித்தபடி "என்ன.. சாமியாரே! என்னை என்ன கொக்கு என்று நினைத்துவிட்டீரா? உம் கோபத்தில் எரிந்து போவதற்கு?" என்ற கேலி பேசினாள். கவுசிகன் நடுங்கி ஒடுங்கிப் போய் விட்டார். 

அவள் மேலும் சொன்னாள்.

"நான் குடும்பப் பெண். என் கணவர் தான் எனக்கு கடவுள், அவருக்கான பணிவிடைகளைச் செய்தபின் தான், கடமைகளை முடித்தபின் தான், வேறு எதிலும் நான் ஈடுபட முடியும். 

நீர் பெரிய தபஸ்வியாக இருக்கலாம். ஆனால், குடும்பப் பெண்ணாகிய நான் என்னுடையக் குடும்பக் கடமைகளை விட்டு விட்டு சாமியாருக்குப் பணி விடை செய்ய வேண்டுமா என்ன? 

என் கடமைகள் முடிந்த பிறகு தானே செய்ய முடியும்" என்றாள். 

இன்று எத்தனை இல்லறவாசிகள் இந்த உண்மைகளைப் புரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதே நம் வருத்தம். 

வீட்டில் குழந்தைகள், தாய், தகப்பன், மாமன், மாமி, கணவன், மனைவி என்று யாரையும் கவனிக்காது, வீட்டு வேலைகளை போட்டது போட்டபடி போட்டுவிட்டு ஆஸ்ரமங்களில் கோயில்களில் ஆலமரங்களில் போய் கூட்டிப் பெருக்கி பூக்கட்டி, வெண்சாமரம் வீசி அந்தச் சாமியார் பின்னாலும், இந்தச் சாமி பின்னாலும் அலைந்து, பக்திப் பயிர் வளர்க்கிறேன் என்பது சகிக்கக் கூடியதா என்ன?

"கடமைகளை தவமாக செய்வது தான் உண்மையான வழிபாடு" என்றும் "சாமியாரை விடு.. மாமியாரை மதி" என்றும் கன்னத்தில் அறைகிற மாதிரி சொல்லவில்லையா இந்த மகாபாரதக் கதை! 

கவுசிகனுக்குப் பெண் எரியாதது ஆச்சரியம். அதைவிட தான் காட்டில் கொக்கை எரித்தது எப்படித் தெரிந்தது என்று பெரும் ஆச்சரியம்!

காட்டில் தவம் செய்கிறவன் பெறும் சித்த சக்தியை, வீட்டில் கடமை ஆற்றும் பெண்ணும் கூட பெற்று விடுகிறாள் என்பதே அந்தப் பெண்ணின் பதில். 

அவள் மேலும் சொல்கிறாள், "நீர் வேதங்களைக் கற்றும், தவம் புரிந்தும், அறம் இன்னது என்று கற்று அறிந்தவர் தானே!"

ஆனால் உமக்கு எது அறம்? என்று தெரியவில்லை. ஆகையால், "மிதிலைக்குப்போய் அங்கு தர்மவியாதர் என்ற உத்தமரிடம் அறத்தை அறிந்து கொள்ளும்" என்று கூறி அனுப்பி வைத்தாள்.

மிதிலை வந்து தர்ம வியாதரைத் தேடிய போது கவுசிகனுக்கு இன்னொரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. 

காரணம், "தர்ம வியாதன் ஒரு கசாப்புக் கடைக்காரர், இறைச்சி வணிகர்." கவுசிகன் அருவருப்பை மறைத்துக் கொண்டு அவர்முன்போய் நின்றதும், "முனிவரே.. உம்மை அந்தக் கற்பரசி அனுப்பி வைத்தாளா?''என்று கேட்டதும் அவர் மேலும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.

"கொஞ்சம் பொறுங்கள்.... மீதமான இறைச்சியையும் விற்றுவிட்டு வருகிறேன்'' என்று சொல்லி கவுசிகனை உட்கார வைத்தார்.

 பின்னர் வீடு போனதும், தம் தாய் தந்தையருக்குச் சகல பணி விடைகளையும் செய்து அவர்கள் சந்தோஷமடையும்படி, கடமைகளாற்றிவிட்டு வந்து கவுசிகனிடம் பேசத் தொடங்கினார்.

"வேதியரே! என் தொழில் கண்டு நீர் வெறுப்படைந்தீர் அல்லவா? இது வழிவழியாக வந்த தொழில். நான் உயிர்களைக் கொல்வதில்லை. மற்றவர்களால் மரணமடைந்த விலங்குகளின் புலாலை இறை அர்ப்பணமாக விற்கிறேன்.

"இல்லறத்தானுக்குரிய உபவாசம், அளவான பிரம்மச்சர்யம் மேற்கொள்கிறேன்.  மனத்தாலும் எவருக்கும் தீங்கு செய்யேன். எனக்குத் தீங்கு செய்தவருக்கும் நான் தீங்கிழைப்பதில்லை. 

அறிந்தும் அறியாதும் செய்த சகல பாவங்களுக்காகவும் கடவுளிடம் "நாள்தோறும் மன்னிப்பு கேட்பேன்,'' என்று அறத்தை விளக்கினார்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, "இதோ உள்ள என் தாய் தந்தையர் எனக்குக் கண்கண்ட கடவுள். இவர்கள் தான் என் வேதம். என் யாகம். 

அவர்கள் முதுமை காரணமாக என்னைச் சிரமப்படுத்தினாலும், இன்னுரை கூறி அவர்களுக்கேற்ற உணவளித்து உபசரிக்கின்றேன். இவர்கள் ஆசியால் எனக்குச் சகலசித்திகளும் உண்டாகிவிட்டன.

ஆனால், "நீர் பெற்றோரைத் தவிக்க விட்டு விட்டு தவம் செய்யப் போய்விட்டீர். உம் பெற்றோர் குருடர்களாகி தடுமாறி துன்புறுகிறார்கள். அவர்கள் மேலும் தவிக்காதபடி போய் உம் கடமையை ஆற்றுங்கள்,'' என்று கூற கவுசிகன் வெட்கி தலைகுனிந்து புறப்பட்டார்.

தவம் செய்பவர்களால் ஒருவரை உயர்த்தவும் முடியும், இல்லாது ஒழிக்கவும் முடியும் என்பதை, 

"ஒன்னார்த் தெறலும் உவந்தாரை ஆக்கலும் எண்ணின் தவத்தான் வரும்." 
           -குறள்264

ஆக, இதிலிருந்து இல்லறத்தில் இருந்து கொண்டே தவம் செய்வதையே அக்காலத்தில் வலியுறுத்தி உள்ளார்கள்.  இடைக்காலமான திருவள்ளுவர் காலத்தில் இல்லறத்தாரை இதுதான் மனுதர்மம் என்று கூறி தவம் செய்யவிடாமல் தடுத்து விட்டனர்.

பாரதியார் சொன்னது போல, "செய்க தவம்! செய்க தவம்! நெஞ்சே! தவம் செய்தால் எய்த விரும்பியதை எய்தலாம்."எனவே, செய்வோம் தவம்.

மனிதநேயமே அறம்

Jallikattu - A short story in tamil

மதுரை  ஜல்லிக்கட்டு
வரலாற்றில் 400ஆண்டுகள்  பழமையான  ஒரு உண்மையான காதல்  கதையும்   உண்டு.

அதில் நிகழ்ந்த துரோகமும், அக்கதையின் நாயகி உடன்கட்டை மரணமும் நம்மை உலுக்குகின்ற ஒன்றாகும .

மதுரை மாவட்டத்தில் சொரிநாயக்கன்பட்டியைச் (இன்றைக்கு அது சொரிக்காம்பட்டி) சேர்ந்தவர் கருத்தமாயன். நிலபுலன்களோடு வாழ்கின்ற செல்வந்தர்.  

அவரது கடைக்குட்டி அழகாத்தேவன் புஜபல பராக்கிரமுடைய இளைஞன்.

 ஆனால் பொறுப்பில்லாமல் தனது நண்பன்  மாயாண்டியோடு ஊர் சுற்றுகின்ற நாடோடி. அழகாத்தேவனுக்கு கால்கட்டு (கல்யாணம்) போட்டுவிட்டால் பையன் ஒழுங்காக இருப்பான் என்று பெரியவர்கள் கூறியதைக் கேட்ட கருத்தமாயன் பெண் பார்க்கும் படலத்தைத் தொடங்கினான்.

நாகமலைக்கு அருகேயுள்ள கீழக்குயில்குடியில் வாழ்ந்து வரும் கருத்தமலையின் மகள் ஒய்யம்மாள் குறித்து அறிந்து, தன் செல்வாக்குக்கு சமமாக இல்லையெனினும் கருத்தமாயன், கருத்தமலையின் வீட்டிற்கு பெண் பார்க்கச் செல்கிறார்.

 கருத்தமலைக்கோ ஏக மகிழ்ச்சி. தனது மகளைப் பெண் பார்க்க கருத்தமாயன் வருவதையறிந்து ஊருக்குள் தடபுடல் செய்கிறார்.

 வழக்கமான சம்பிரதாயங்கள் முடிந்த பின்னர் கருத்தமாயன், தனது மகன் அழகாத்தேவனுக்கு ஒய்யம்மாளைக் கேட்கிறார்.

 கருத்தமலையோ தனது மகளிடம் ஒரு வார்த்தை கேட்க வேண்டும் என்று கூறி ஒய்யம்மாளிடம் கேட்கிறார்.  

அவளுக்குப் அழகாத்தேவனைப் பிடித்துப்போனாலும், நிபந்தனை ஒன்றை விதிக்கிறாள்.  

தான் வளர்த்து வரும் ஏழு காளைகளை அழகாத்தேவன் அடக்கினால் திருமணத்திற்கு ஒத்துக் கொள்வதாகவும், ஒருவேளை தோற்றால் தனது வீட்டில் பண்ணை அடிமையாக வேலை பார்க்க வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதிக்கிறாள்.

இந்த சவாலை அழகாத்தேவனும் ஏற்றுக் கொள்கிறான். காளையை அடக்குவதற்கு நாள் குறிக்கிறார்கள் . 

தனது நண்பன் தோட்டி மாயாண்டியோடு இணைந்து கடும் பயிற்சி மேற்கொள்கிறான் அழகாத்தேவன்.

 அந்தநாளும் வருகிறது. இரண்டு ஊர்ப் பொது மக்கள் மட்டுமன்றி, பக்கத்து ஊர் ஜனங்களும் கூடி நிற்க அழகாத்தேவன், வாடிவாசல் அருகே ஒய்யம்மாள் வளர்த்த ஏழு காளைகளை ஒவ்வொன்றாக எதிர்கொள்கிறான்.  

அனைத்துக் காளைகளையும் மிகத் திறமையாகக் கையாண்டு வீழ்த்திய அழகாத்தேவன், ஏழாவது காளையோடு மல்லுக்கட்டுகிறான். கடுமையான போராட்டத்திற்கிடையே அந்தக் காளை அழகாத்தேவனின் வயிற்றைப் பதம் பார்க்கிறது.  

குடல் வெளியே சரிந்த நிலையிலும் போராடி அந்தக் காளையை அடக்கிவிடுகிறான்.  

உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில், அழகாத்தேவனை அழைத்துச் செல்கின்றனர்.  

ஆனாலும் வாக்குக் கொடுத்த காரணத்திற்காக கருத்தமலை பெண் கொடுக்க சம்மதம் தெரிவிக்கிறார்.

சுத்துப்பட்டு கிராம ஜல்லிக்கட்டுகளில் பெயர் பெற்ற தங்களது காளைகளை அடக்கிவிட்டானே என்ற பொறாமையின் காரணமாக ஒய்யம்மாளின் சகோதரர்களுக்கு அழகாத்தேவனைப் பிடிக்கவில்லை.  

ஆகையால் அவர்கள் ஒரு சூழ்ச்சி செய்து, அழகாத்தேவனுக்கு மருத்துவம் பார்த்த பெண்ணை சரிக்கட்டி, அவனது உடம்பில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விஷம் ஏற்றிக் கொலை செய்துவிடுகிறார்கள். 

இந்த விசயம் ஒய்யம்மாளுக்குத் தெரியவரும்போது தாங்கொணாத துயரத்தில் அழகாத்தேவனோடு உடன்கட்டை ஏறி தனது உயிரை மாய்த்துக்கொள்கிறாள்.

 அழகாத்தேவன் நினைவாக அவனது பரம்பரையில் வந்தோர், மதுரை மாவட்டம் செக்கணூரணிக்கு அருகிலுள்ள சொரிக்காம்பட்டியில் கோயில் கட்டி வணங்கி வருகின்றனர். 

கருவறையில் காளையோடு அழகாத்தேவன் நிற்க... அக்கோயிலுக்கு வெளியே அமைக்கப்படட நினைவு வளைவில் நண்பன்  மாயாண்டிக்கும் சிலை எழுப்பியுள்ளனர். இன்றும் நாம் காணலாம்.

கீழக்குயில்குடிக்காரர்களிடம் சொரிக்காம்பட்டிக்காரர்கள் எந்தவித மண உறவோ, கொடுக்கல் வாங்கலோ இப்போதும் வைத்துக்கொள்வதில்லை. இந்த மரபு காலங்காலமாகத் தொடர்கிறது.

மதுரை மாவட்டத்தில் எங்கு ஜல்லிக்கட்டு நடத்தப்பட்டாலும், குறிப்பாக அலங்காநல்லூர், பாலமேடு மற்றும் அவனியாபுரம் பகுதிகளில் சாமி மாடு என்று முதலாவாக ஒன்றை அவிழ்த்து ஓடவிடுவார்கள்.  

அதை யாரும் பிடிக்கக்கூடாது என்பது ஆண்டாண்டு கால மரபு. அந்த மாடு அழகாத்தேவன் நினைவாகவே அவிழ்த்துவிடப்படுகிறது என்பதுதான் கூடுதல் செய்தி.

 நானூறு ஆண்டுகால காதல் வரலாற்றை மதுரை மாவட்ட ஜல்லிக்கட்டு போட்டிகள் இன்றும் தழும்பாய் சுமந்து கொண்டிருக்கின்றன

 சொரிக்காம்பட்டி கிராம எல்லையில்  மாயாண்டி காவல் நிற்க அழகாத்தேவன் கருவறையில் காளையோடு அருள்பாலித்துக் கொண்டிருக்கிறான்... ஒய்யம்மாள் எங்கோ காற்றோடு காற்றாய்....!

Yogi Ramsurat kumar- Periyavaa

ஸ்ரீ யோகிராம் சுரத்குமார் காஞ்சி மகாபெரியவர் ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளை நேரில் சந்தித்துப் பேசிய நிகழ்ச்சி மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது.

        காஞ்சி மடத்தில் அப்போது உடன் இருந்து கைங்கர்யம் செய்து வந்த ஸ்ரீ சந்திரமௌலியிடம் மகாபெரியவர் ஒரு பணியை ஒப்படைத்தார்.

        மடத்தில் இருந்து ரூபாய் 500 வாங்கிக் கொண்டு திருவண்ணாமலைக்குச் சென்று யோகி ராம்சுரத்குமாரை சந்திக்கும்படியும், அவரை டாக்ஸியில் கூடவே கோவிந்தாபுரம் அழைத்துச் செல்லும்படியும் கேட்டுக் கொண்டார். 

       கோவிந்தாபுரத்தில் யோகி ராம்சுரத்குமார் சில மணி நேரம் தியானத்தில் அமர்ந்து இருந்த பின்னர், திரும்ப திருவண்ணாமலைக்கு உடன் அழைத்து வரும்படி சொல்லப்பட்டது.

       எனக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் ராமனுடைய நாமம்தான். ராமனுடைய நாமம்தான் எல்லாம் ! இருபத்து நாலு மணி நேரமும் ராமனுடைய நாமத்தை ஜபித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். என்னுடைய குரு கட்டளையிட்டதை நான் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்.
இந்த பிச்சைக்காரனுக்கு இது போதும் என்று யோகி எப்போதும் சொல்வார்.

        கோவிந்தாபுரத்தில் ஸ்ரீ போதேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் காஞ்சி காமகோடி மடத்தின் பீடாதிபதியாக இருந்தார். வாழ்நாள் முழுவதும் ராமனின் நாமத்தையே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். 

       மடத்தின் பொறுப்பை இன்னொருவரிடம் ஒப்படைத்த பிறகு, ராமநாமத்தின் மகிமையை பரப்புவதையே முக்கிய பணியாகச் செய்தார். ஜாதி போன்ற எந்த வேறுபாடுகளையும் பார்க்காமல் எல்லோருக்கும் ராமநாமத்தை உபதேசம் செய்தார். 

       கலியுகத்தில் முக்தி பெற ராமனின் நாமமே கதி என்று உபதேசித்தார். ராமநாமத்தையே ஜெபித்து ஜெபித்து சித்த புருஷரானார். காவேரி நதிக்கரையில் கோவிந்தாபுரத்தில் ஜீவசமாதி அடைந்தார்.

     இப்போதும் அவருடைய சமாதியில் ராமனுடைய நாமம் ஒலித்துக் கொண்டிருப்பதை பக்தர்கள் கேட்டு அனுபவித்திருக்கிறார்கள்.

        ராமனுடைய நாமத்திலேயே லயித்திருந்த யோகி ராம்சுரத்குமார் கோவிந்தாபுரத்தில் ஸ்ரீ போதேந்திரர் சமாதியில் தியானம் செய்து ஆனந்த அனுபவத்தைப் பெற வேண்டும் என்று காஞ்சி மகாபெரியவர் விரும்பினார்.

        சந்திரமௌலி சொன்னதைக் கேட்டு யோகி ஆழ்ந்த சிந்தனையில் லயித்தார். 

        அப்போது மாவட்ட ஜட்ஜ் ஒருவரும் அவருடைய மகளும் அங்கே இருந்தனர்.

        1959 ம் ஆண்டுக்கு பிறகு யோகி திருவண்ணாமலையை விட்டு வேறு எந்த ஊருக்குமே செல்லவில்லை.

        ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்த யோகி தன் ஞானத் தந்தையிடம் உத்தரவு கேட்டிருப்பார் போலும் !

        கோவிந்தாபுரத்துக்கு அல்ல, காஞ்சிபுரத்திற்கே செல்ல வேண்டும். இரண்டும் வேறு வேறு அல்ல, ஒன்றே என்று யோகி உணர்ந்தார்.

        அங்கே உடன் இருந்தவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு சந்திரமௌலியுடன் யோகி டாக்ஸியில் காஞ்சிபுரத்திற்கு புறப்பட்டார்.

        அவர்கள் காஞ்சிபுரம் சென்றபோது, மகாபெரியவர் தன்னுடைய பணிகளை முடித்து விட்டு ஓய்வு எடுக்கச் சென்று விட்டார். கதவு சாத்தியிருந்தது. சந்திரமௌலி பயந்து கொண்டே கதவைத் தட்டினார். 

       மகாபெரியவர் சொன்னபடி தான் செய்யவில்லையே என்று அவர் பயந்தார். ஆனால் அவர் கதவைத் தட்டிய உடனையே, கதவைத் திறந்து கொண்டு புன்சிரிப்போடு வரவேற்கும் பாவனையோடு மகாபெரியவர் வெளியே வந்தார்.

        இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தனர். வார்த்தைகளால் பேசவில்லை. சிறிது நேரம் கழித்து மகாபெரியவர், சந்திரமௌலியிடம்-- வந்த பணி முடிந்து விட்டது. திரும்பவும் யோகியை திருவண்ணாமலைக்கு அழைத்துச் செல்லவும -- என்று கூறினார்.

       யோகி காஞ்சிபுரத்திற்கு தன்னைக் காண வருவார் என்பதை முன்கூட்டியே மகாபெரியவர் அறிந்திருப்பார் போலும் !

        புறப்படுவதற்கு முன்பு ஸ்ரீ காமாட்சி அன்னையின் பிரஸாதம், தன்னுடைய பிரஸாதம் நிறைய அளவில் யோகியிடம் கொடுத்து அனுப்பினார்.

        இந்த பிச்சைக்காரன் அந்த பிரஸாதத்தை திருவண்ணாமலை அண்ணாமலையார் கோவிலுக்கு எடுத்துச் சென்று பக்தர்களிடம் அவர்களுடைய நன்மைக்காக விநியோகம் செய்தேன் என்று யோகி பின்னர் தெரிவித்தார்.

        பரமாச்சாரியார் இந்த பிச்சைக்காரன் மீது அன்பும், அக்கறையும் கொண்டவர். அவரை இந்த பிச்சைக்காரன் நமஸ்காரம் செய்தேன். மிகுந்த கருணையோடு அவர் என்னை ஆசீர்வதித்தார்.
நான் சூர்ய கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவனா என்று என்னிடம் விசாரித்தார். நான் எப்போதும் ராமனையே நினைத்துக் கொண்டு இருந்ததால், என்னால் உடனே பதில் சொல்ல முடியவில்லை என்று யோகி பின்னர்  தெரிவித்தார்.

        ஸ்ரீ போதேந்திரர் ஜீவசமாதியில் இருக்கும் கோவிந்தாபுரம் சென்று இருக்கலாமே ! என்று பரமாச்சாரியார் என்னிடம் சொன்னார். ஆனால் இந்த பிச்சைக்காரனுக்கு திருவண்ணாமலையே போதும் ! என்று சொல்லி விட்டேன். பரமாச்சாரியார் சரி எனச் சொல்லி விட்டார். இதுதான் நாங்கள் பேசிக் கொண்டது என்று யோகி சுரத்குமார் பின்னர் தெரிவித்தார்.

        இந்த சந்திப்பு 1986 பிப்ரவரி 26 ஆம் தேதி நடந்ததாகத் தெரிகிறது.

ஹரிஹரசுப்பிரமணியன்
வெங்கடசுப்பிரமணியன்

Whom to salute. ? APJ or Maneckshaw- positive story

*When Dr.Abdul Kalam was the President, he visited Coonoor. On reaching, he came to know that Field Marshall Sam Manekshaw was in the Military Hospital there. Dr.Kalam wanted to visit Sam, which was unscheduled. Arrangements were made. At the bedside, Kalam spent abt 15 minutes talking to Sam & enquiring abt his health.*
 
*Just before leaving Kalam asked Sam "Are you comfortable? Is there anything I cld do? Do you have any  grievance? or any  requirement that wld make you more comfortable?"*

*Sam said "Yes Yr Excellency, I hv one grievance". Shocked with concern & anguish , Kalam asked him what it was .* 

*Sam replied" Sir, my grievance is that I am not able to get up & Salute my most respected  President of my beloved country". Kalam held Sam's hand as both were in tears.*

*But the remaining part of the tale with regarding this meeting is that Sam did tell APJ that he was not paid the pension of the Field Marshall's rank till then, for nearly twenty years.*

*An aghast President went to Delhi and passed the pension with arrears within a week and sent the cheque of nearly Rs.1.25 crores through the Defence Secretary by a special plane to Wellington, Ooty, where Sam was ailing.*

*That is the greatness of APJ. But then Sam received the cheque and promptly donated it to the Army Relief fund.*

*Whom will you salute now?*

*Indeed those real heroes are missing today.*
🙏🇮🇳🙏👍🏻🙏🇮🇳🙏

Can you create fire with Veda mantras - Spiritual story

#வேதத்தின்_கனம்:

இன்னொரு விஷேஸத் திருநாமமும் ராமனுக்கு உண்டு.

தர்ம: 
க்ருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம்.

தர்மம் எது என்று பார்த்தோமானால், அதற்குப் பல பொருள் சொன்னார்கள்.  ஆனால், தர்மம் என்கிற சமஸ்கருத சொல்லின் பொருளை அப்படியே அடக்கிய இன்னொரு சொல் அகப்படவில்லை.  எந்த மொழியிலும் அகப்படவில்லை!

ஏனென்று கேட்டால், தர்மம் என்கிற சொல்லுக்கு பகவான் என்று பொருள்.  தர்மம் என்கிற சொல்லுக்கு வேதம் என்று பொருள்.  தர்மம் என்கிற சொல்லுக்கு வேதோச்சாரணம் என்றும் பொருள்.  அவரவர் நிலைக்கு ஏற்ப சொல் பிரயோகமாகிறது.

அந்தணர்களின் தர்மம் எது என்று கேட்கிறோம்.  அப்படியென்றால் என்ன..?  பிராமணர்களுடைய தெய்வம் எது.. என்று கேட்பதாகவா அர்த்தம்? கிடையாது!  பிராமண தர்மம் என்று ஆறு விஷயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. வேதத்தைக் கசடற கற்க வேண்டும் என்பது ஒன்று. இது அவ்வளவு சுலபமான காரியமா?  கிட்டே நெருங்கி உட்கார்ந்து ஆசார்யர் சொல்லிக் கொடுக்கும்போது கஷ்டப்பட்டு கிரஹித்துக் கொள்ள வேண்டும்.  எத்தனையோ கடினமான விஷயங்கள் வேதத்திலே உண்டு.

ஒருத்தர் வித்யாரண்ய சுவாமியிடம் போய், ருத்ர தாண்டவத்தைக் காட்ட முடியுமா? என்று கேட்கிறார். அதற்கு அவர் சொல்கிறார்: "ருத்ர தாண்டவத்தைக் காட்டுவதென்ன?  பார்ப்பது என்ன?  நீர் அத்யயனம் பண்ணியவர்தானே?  வேதத்திலே கனம் சொன்னாலே அந்த ஒலிகளிலே ருத்ர தாண்டவத்தைப் பார்க்கலாமே" என்றார் சுவாமிகள்.

"வேத மந்திரங்களிலே ருத்ர தாண்டவத்தைப் பார்ப்பதோடு நந்திகேசுவரரின் மிருதங்க வாத்திய ஒலியையும் கேட்கலாம்" என்றார் வியாரண்யர்.

அந்த வேதத்திலே இல்லாதது என்பதே கிடையாது.

நீர்  இல்லாமல் மக்கள் கஷ்டப்படுகிறார்கள்.  இந்திரனை ஸ்துதிக்க வேண்டும்.  அவன்தான் மழைக்கு அதிகாரி.  வருணனை ஏவுவான்.  மழையைப் பொழிவிக்கச் செய்வான்.

அதற்காக ஓதப்படும் மந்திரத்தின் ஒலியைக் கேட்டால், மழைகாலத்தில் நிரம்பிய நீர் நிலைகளில் தவளைகள் ஓசை எழுப்புவது போலவே இருக்கும்!  மந்திரத்தின் த்வனியைக் கொண்டே, "ஓஹோ! இவர்களுக்கு நீர் வேண்டும் போலிருக்கிறது, நீர் நிலைகள் மொத்தத்தையும் நிறைத்து விடுவோம்" என்று தேவதைகள் எண்ணமிடுவார்களாம்! இப்படி ஒலியின் பங்கு முக்கியமாய் இருப்பதால் உச்சாரணமும் மிகவும் முக்கியம்.  உச்சாரணத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தும் ஒரு சரித்திரம் வேதத்திலேயே வருகிறது.

ந்ருமேதர் என்று ஒருத்தர். பருச்சேபர் என்று  இன்னொருத்தர். இரண்டு பேரும் குருகுலவாசம் செய்து ஏக காலத்தில் வேதம் பயின்றார்கள்.

சமயத்திலே அக்னி வளர்த்து, அக்னியை உபாசிக்கும்படியான வித்யை, மந்திரம் கற்றார்கள். 

15 ஆண்டுகள் அதைக் கற்றார்கள்.  15, 17, 21 என்று கூட்டம் கூட்டமாக மந்த்ரங்கள் இருக்கும்.  எல்லாவற்றையும் கற்றார்கள்.  ஆசார்யரும் ஓர வஞ்சனை இல்லாமல், இரண்டு பேருக்கும் சமமாகக் கற்று கொடுத்தார்.

குரு தட்சிணையைச் சமர்ப்பித்து விட்டு இருவருமே புறப்படும் காலம் வந்தது. காட்டின் வழியே நடந்து போனார்கள்.  காட்டைக் கடந்தால் இவர் இவர் ஊருக்கும், அவர் அவர் ஊருக்கும் பிரிந்து போக வேண்டும்.  பிரிய வேண்டிய கட்டம்!  15 ஆண்டுகள் ஒரு குருகுலத்திலே இருந்தவர்களுக்குப் பிரிவு ரொம்ப வருத்தத்தைத் தந்தது. இருந்தாலும் நாம் இரண்டு பேரும் பரீட்சை பண்ணிப் பார்ப்போம் என்று தீர்மானம் செய்தார்கள். 

இந்த கால பரீட்சைக்கும் அந்தக் கால பரீட்சைக்கும்  வித்தியாசமுண்டு!  இந்தக் காலத்தில், வேதத்தைச் சரியாக சொல்கிறானா?  உச்சாரணம், உச்சரிப்பு சரியாக இருக்கிறதா என்று பார்ப்பார்கள்.   அந்தக் காலத்திலோ, வித்யை பரீட்சிப்பது என்றால் தேவதையையே எதிரில் கொண்டு வந்து நிறுத்த வேண்டும்!

இருவரும் நடந்து வந்த காட்டில் மரங்கள் முறிந்து கீழே விழுந்து விட்டன.  ஒரு கட்டை, ஜலத்திலே நனைந்து கிடந்தது.  "இந்த கட்டையில் நீரும், நானும் கற்ற மந்திரத்தைப் பரீட்சிப்போம்" என்று முடிவு செய்து கொண்டார்கள்.  "இதிலே அக்னியை உண்டு பண்ணி விடுவோம்".

பண்ணலாமா..?
ஆஹா, பண்ணலாம்!

இரண்டு பேரும் ஒன்றாக கைக் கூப்பி மந்திரம் சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள்.அப்புறம் யோசனை வந்தது.

இப்படி இரண்டு பேரும் ஒன்றாக சொன்னால் யார் சொன்னதற்கு பலன் என்று கண்டுபிடிக்க முடியாது.  எனவே நீர் முன்னே சொல்லும், நான் அப்புறமாக தனித்துச் சொல்கிறேன் என்று முடிவாயிற்று.

தனித்துச் சொல்வதில் ஒரு குணமுண்டு!  எங்கள் ஊர் முக்கூரில் ஒரு சீமந்தம் பண்ணி வைத்துக் கொண்டிருந்தார் என் தாத்தா. அப்போது அஹோபில மடத்து 44வது பீடாதிபதியானவர் பூர்வாசிரமவாசியாய் அங்கு இருந்தார்.

அக்கம்பக்கத்து ஊர்களில் இருந்தெல்லாம் வேத வித்துக்கள் வந்திருந்தார்கள்.  அவர்களுள் ஒருவராக மந்த்ரமே தெரியாத ஒருத்தர்!  மற்றவர்கள் கூட்டமாக வேதம் சொன்னபோது இவர் மட்டும் ஜிகுபுகு ஜிகுபுகு என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்!  கடைசியில், ஹரி ஓம் என்று முடித்த பிறகும் ஜிகுபுகு ஜிகுபுகு என்று சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தார். சபையில் உட்கார்ந்திருந்த அத்தனை பேரும் சிரித்து விட்டார்கள்.

பீடாதிபதி சுவாமி மட்டும் சிரிக்கவில்லை.  மற்றவர்களைப் பார்த்துச் சொன்னார். "இதில் சிரிப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை.  15 வருஷம் அத்யயனம்  பண்ணியவர்கள் எந்த இடத்தில் என்ன மந்திரம் சொல்வதென்று உணர்ந்து சொல்வதில் ஆச்சரியமில்லை. இப்படி ஜிகுபுகு ஜிகுபுகு சொல்வதுதான் கஷ்டம். ஒரு இடத்திலே, உட்கார்ந்து இரண்டு மணி நேரம் சொல்லியிருக்கிறாரே!  ஆகையினாலே, மற்றவர்களுக்கெல்லாம் என்ன சம்பாவனையோ அதை விட இரண்டு மடங்காக சம்பாவனை வாங்கிக் கொடுத்து விட்டார்!

கொடுத்து விட்டு, அவரைத் தனியே அழைத்துப் போய்ச் சொன்னார்.  "இப்படி ஒவ்வொரு இடத்துக்கும் நான் வந்து சம்பாவனை வாங்கித்தர முடியுமா?.  அதனால் ஜாக்கிரதையாய் இரும்.  உரிய மந்திரங்களை நெட்டுருவு பண்ணி வையும்".

பிற்பாடு, அவர் பீடதிபதியானபோது, அவரை சேவிக்க இந்த ஜிகுபுகு ஜிகுபுகுக்காரர் போயிருந்தார்.  "உதக சாந்தி வந்து விட்டதோல்லியோ!  இப்போது நான் சந்நியாஸ ஆசிரமத்திலே இருப்பதனாலே முன் போல் வந்து காப்பற்ற முடியாதே" என்று வேடிக்கையாகச் சொன்னார்!  

இதனால் என்ன தெரிகிறது?  பல பேர் உரக்கச் சொல்லும்போது ஒருத்தர் தனியாகச் சொல்லும் மந்திரம் காதில் விழாது!  அதனால்தான் காட்டில் இரு நண்பர்களும் தனித்தனியே மந்திர சக்தியைச் சோதிக்க முடிவு செய்தார்கள்.

முதலில் ந்ருமேதர் கைகூப்பி மந்திரத்தை ஓதினார்.  கட்டையில் இருந்து வெறும் புகை தான் வந்தது!

பருச்சேபர் ஓங்கி, கச்சிதமாக மந்திரத்தை உச்சாரணம் பண்ணி அக்னியை உண்டு பண்ணிவிட்டார்.

"ரிஷி" என்று பருச்சேபரை அப்போது அழைத்தார் ந்ருமேதர்.  ரிஷி என்கிற வார்த்தையே அப்போதுதான் உண்டானது.  

மந்திரத்தை வாயால் சொன்னால் போதாது.  அதன் உள்ளீடான தேவதையை மனத்தால் நினைக்க வேண்டும். மந்திரத்தை உபதேசித்த ஆசார்யனை முதலில் ஆராதிக்க வேண்டும் - இவ்வாறு, மந்திரத்தினிடத்திலும், அதை உபதேசித்த ஆசார்யனிடத்திலும்,தேவதையிடத்திலும் சமமான பக்தி யாருக்கு இருக்கிறதோ, அவருக்குத்தான் மந்திரம் சித்திக்கும்.  அப்பேர்ப்பட்ட சித்தி பெற்றவர்கள் மந்திரம் சொல்லி ஆசீர்வாதம் பண்ணிவிட்டால் அந்த ஆசீர்வாதத்துக்கு மறுப்பு உண்டோ!

இவ்வாறு வேதோச்சாரணம் என்பதிலேயே பெரிய தபஸ் இருக்கிறது!  இந்த வேதம் ஓதும் காரியத்தை அத்தனை தர்மம் என்று சொல்வது.

தர்மம் என்றால் என்ன என்று ஒரு கேள்வி ஆரம்பத்தில் வந்தது.  இவ்வாறு, ஆற்ற வேண்டிய நியமங்களை, கடமைகளை அர்ப்பணத்துடன் ஆற்றுவது தர்மம் என்பது பொருள்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலான தர்மம் என்ன என்று கேட்டால்"பரமாத்மாதான்"!

தர்மத்துக்கே கை, கால் முளைத்து பூமியில் சஞ்சாரம் பண்ணினால், அதுதான் ராமன் என்று விவரித்தார்கள். 

அப்படிப்பட்ட சக்ரவர்த்தி திருமகனுடைய பரிபூர்ண அனுக்ரஹம் எல்லோருக்கும் இருக்க வேண்டும்.

Stree neethi - Sanskrit subhashitam

|| *ॐ* ||
     " *सुभाषितरसास्वादः* " 
-------------------------------------------------------------------------------------
    " *स्त्रीनीति* " ( ११६ )
--------------------------------------------------------------------------------------
 *श्लोक*----
   " नूनं  कविवरा  विपरीतबोधा
       ये  नित्यमाहुरबला  इति  कामिनीस्ताः।
        याभिर्विलोलतरतारकदृष्टिपातैः
       शक्रादयोऽपि  विजितास्त्वबलाः  कथं  ताः? " ।।
-----------------------------------------------------------------------------------
*अर्थ*-----
   जो  थोर  कवी  कामिनी  को  'अबला '  ऐसे  नित्य  कहते  है ।  वह तो  मुझे  पगले  ही  लगते  है ।  अहो !  जिसकी  तारों  समान  चञ्चल  ऐसी  दृष्टि सिर्फ पडने  से  मात्र  इन्द्रसमान  देवों  के  राजे  भी  जिते  जाते  है  ।
तो  फिर  वह  स्त्री ' अबला '  कैसे  हुयी ?
------------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*-----
 स्त्री  के  श्रेष्ठत्व  और  सौन्दर्य  का  वर्णन  यहाँ  पर  कवी ने  किया  है ।
 खास  करके  स्त्री  के  नयनों  से बाण  चलाने  की  कला  को  सुभाषितकार ने  यहाँ  पर  कहा है ।  सुभाषितकार  कह  रहा  है  कि-- स्त्री  को अबला  कहने  वाले  कवी मुझे  पागल  ही  लगते  है , उसकी  एक  तारों  जैसी  नजर  से  इन्द्र  जो  देवों  के  राजा  है  वह  भी  नही  बचे  वह  भी  घायल  हो गये  तो  सामान्य  लोगों  की  क्या  कथा ?  जो  नारी  केवल  नजर  से  सब  को  जीतती  है  वह  'अबला ' कैसे  हुई ?
संस्कृत  काव्य में  स्त्री  के  उपर  जितनी  रचनायें  है  शायद  ही  जगत  के  अन्य  वाड्मय  में होगी ।
--------------------------------------------------------------------------------------
 *卐卐ॐॐ卐卐*
-----------------------------
डाॅ. वर्षा  प्रकाश  टोणगांवकर 
पुणे  /   महाराष्ट्र 
--------------------------------------
💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃💃

What is the caste of woman? - Sanskrit article

*स्त्रीणां जातिः का?* 

कश्चन पुरुषः काञ्चित् महिलां पृष्टवान् - भवत्याः जातिः का? इति। 

महिला तदा प्रत्युत्तरं वदति- महिलानां जातिः न भवति। 

सः पुरुषः आश्चर्येण पुनः पृष्टवान् तत् कथम्? इति। 

तदा सा वदति- यदा काचिद् महिला माता भवति तदा सा शिशोः लालनपालनं करोति। 

तदानीं सा शूद्रा भूत्वा शिशोः मलमूत्रादिकं मार्जयति।

शिशुः यदा किञ्चिद् वर्धते तदा क्षत्रिया भूत्वा तस्य रक्षणं करोति। 

शिशुः यदा विद्यार्जनाय समर्थः भवति तदा सा माता तं पाठयित्वा ब्राह्मणत्वम् अधिगच्छति। 

यदा सः युवावस्थां प्राप्य वाणिज्यं कर्तुम् आरभते तदा सा तस्य पुत्रस्य उचितमार्गदर्शनं कारयित्वा वैश्यधर्मं पालयति।

महिलायाः मुखात् एतदुत्तरं श्रुत्वा सः पुरुषः स्तम्भितः अभवत्। 
तदानीं तस्य पुरुषस्य हृदये महिलानां प्रति सम्मानः, आदरभावः च अवर्धताम्। 
*-प्रदीपः!*

Bhagavad Gita adhyaya 2 sloka 11,12 in tamil

Courtesy : Smt.Dr.Saroja Ramanujam

கீதாம்ருதம் அத்தியாயம் 2

ஸ்ரீ பகவான் உவாச
11. அசோச்யான் நன்வசோசஸ்த்வம் ப்ரக்ஞாவாதாம்ஸ்ச பாஷசே
கதாசூன் அகதாசூன் ச நானுஸோசந்தி பண்டிதா:

அசோச்யான் – வருந்த வேண்டாதவர்களைக் குறித்து , நனு – அல்லவா , த்வம்-நீ , அசோச: - வருந்தினாய். ப்ரக்ஞாவாதான் ச-அறிஞனைப்போன்று, பாஷசே- பேசுகிறாய். பண்டிதா: - உண்மையான அறிஞர்கள் கதாசூன் – இறந்தவரகளையும் , அகதாசூன்- இருப்பவர்களையும் பற்றி , ந அனுசோசந்தி- வருந்துவதில்லை. அதாவது வாழ்வு சாவு இரண்டையும் ஒன்றாக பாவிக்கிறார்கள்.

உண்மையான கீதை இங்கிருந்து ஆரம்பம். 
இதன் உட்பொருள்: பீஷ்மர் துரோணர் முதலியவர்கள் யார் இறப்பார் யார் இருப்பார் என்பதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் தங்கள் கடமையைச் செய்ய பௌத்திரர்களையும் மாணவர்களையும் கூட எதிர்க்க முன்வந்துள்ளனர். அர்ஜூனன் அவர்களை விட அறிஞன் அல்ல என்பது.

அர்ஜுனன் பித்ருக்கடன் , குருமார்களைக் கொல்வது, வருங்கால சந்ததியினரின் நிலை முதலியவைகளைப்பற்றி சாஸ்திரம் அறிந்தவன் போல பேசியதை எள்ளி நகையாடுகிறான் கண்ணன் இந்த ஸ்லோகம் மூலம். 
ஏனென்றால் சாஸ்திரம் அறிந்த பண்டிதர்கள் சர்வாந்தர்யாமியாக உள்ள பகவானுடைய செயலே எல்லாம் என்பதை உணர்ந்து இறப்பது தேகமே ஆத்மா அல்ல என்பதை அறிந்து தங்கள் ஸ்வதர்மத்தை பகவதர்ப்பணமாகச் செய்கின்றனர். .ஸ்வதர்மம் எது ஆத்மாஎன்றால் என்ன என்பதையெல்லாம் விரிவாக கீதை மூலம் விளக்கப்படுகிறது. 
12.நத்வேவாஹம் சாது நாஸம் நத்வம் நேமே நராதிபா: 
ந பூதோ ந பவிஷ்யாம: ஸர்வே வயம் அத: பரம்

ந து அஹம் – நான் , ஜாது எப்போதும், ந து ஆஸம் ந ஏவ – இல்லாமல் இருந்ததில்லை. ந த்வம் –நீயும், நராதிபா: - இந்த அரசர்களும் (அப்படியே) ஸர்வே வயம்- நாம் எல்லோரும் ந து பூத: -இருந்ததில்லை , ந பவிஷ்யாம: - இருக்கப்போவதில்லை என்பது இல்லை.

இதன் மூலம் நாம் ஆத்மாவே தவிர தேகம் இல்லை என்பதை விளக்குகிறார். அதனால் நீ நான் இவர்கள் என்ற வேற்றுமை தேகத்தின் மூலம்தான். ஆத்மா என்றும் அழிவதில்லை ஆதலால் நாம் எல்லோரும் எப்போதும் இருந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதே உண்மை. என்று கூறிப் பின் ஆத்மாவைப்பற்றி விளக்க ஆரம்பிக்கிறார்.

Thoba sidhar

தோபா சித்தர் ... J K SIVAN
ரெண்டு நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு நண்பர் (SRI K.G. SIVAM, (IRS)) சில பழைய கால ... ரொம்ப ரொம்ப ..பழைய புத்தகங்களோடு வந்து சந்தித்தார். அவற்றுள் சில தொடும்போதே ஒடிந்து தூளாகிறது. ஒன்றிரண்டு வெகு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது படிக்க. ஒரு சின்ன புஸ்தகம் ''தோபா ஸ்வாமிகள் சரித்திரம்'' 107 வயதானது. குட்டி எழுத்தில் வேலூர் சுந்தரவிநாயகர் அச்சுக்கூடத்தில் பிரசுரிக்கப்பட்டது. விலை போடவில்லை. இது வரை நான் அறியாத ஒருவரைப் பற்றி.
தோபா ஸ்வாமிகள் என்ற ஒரு சித்தர் இருநூறு வருஷங்களுக்கு முன்பு கிழக்கிந்திய கம்பெனி ராணுவத்தில் பட்டாளத்தார் ஒருவர் மகன். இயற்பெயர் ராமலிங்கம் பிள்ளை. (வள்ளலார் இல்லை). அப்பாவுக்கு பிறகு அதே ராணுவ உத்யோகம். தேவாரம் திருவாசகத்தில் அளவற்ற ஈடுபாடு. பெற்றோரை இழந்தவர் . ராணுவத்தில் தினமும் கவாத்து drill குறிப்பிட்ட நேரத்தில் பயிற்சி பெறவேண்டும். நிஷ்டையில் ஆழ்ந்துவிட்டதால் ராமலிங்கம்பிள்ளை போகவில்லை. அவருக்கு பதிலாக சிவனே குதிரையில் ஏறி பயிற்சி செய்ய, பிறகு குதிரை மட்டும் நிற்க, ஆள் எங்கே என்று தேடி ராமலிங்கம் வீட்டில் சென்று அதிகாரி பார்க்க, அவர் நிஷ்டையில் இருப்பதைப் பார்க்க, விஷயம் பரவி விட்டது. உத்தியோகத்தை ராஜினாமா செய்துவிட்டு கையில் ஒரு பிச்சை எடுக்க சட்டியுடன் தேசாந்திரம் புறப்பட்டார். நான்கு நாய்கள் அவரை தொடர்ந்து செல்லும். பிச்சையில் கிடைத்த உணவு அவற்றிற்கு. தொடர்ந்து அதிசயங்கள் நிகழ்த்தினார். தோ என்ற முதல் எழுத்தைக் கொண்டு பா இயற்றிய ஞான சம்பந்தர் இவருக்கு குரு என்பதால் இவரை 'தோ பா'' சுவாமி என்று அழைத்தார்கள். அவதூதர். நிர்வாணமாக அலைவார். வெள்ளைக்கார அதிகாரி பிடித்து சிறையிலிட்டான். அவன் வீட்டுக்கு சென்றதும் அவனது படுக்கையறையில் சுவாமி படுத்திருப்பது கண்டு ஆச்சரியமடைந்து சிறைக்கு சென்று பார்த்தபோது சிறை பூட்டப்பட்டிருந்தது. உள்ளே இருந்த சுவாமி எப்படி அவன் படுக்கை அறைக்குள் வந்தார்?? சாட்டையால் கட்டையால் அடித்தவர்கள் தாங்களே அந்த அடியை தாங்கமுடியாமல் அலறினார்கள். ஒரு முஸ்லீம் ஊசியை அவர் மேல எறிய அந்த ஊசி அவனது மர்ம ஸ்தானத்தில் புகுந்து வலி தாங்கமுடியாமல் சுவாமியிடம் சென்று மன்னிக்க வேண்டினான். ஊசி வெளியே வந்துவிட்டது. ஒரு மசூதி கட்டினான். ''தோபா'' மசூதி இன்னும் சென்னையில் இருக்கிறதாம். ஒரு திண்ணையில் இவர் இருக்கும்போது அந்த வீட்டுக்காரம்மா அவர் ஓரு ஒளி மயமான வஸ்துவாக ஜொலிப்பதைப் பார்த்து பயந்து அலறினாள். உடனே அந்த இடத்தை விட்டு சென்றுவிட்டார். பின்னர் அவளும் அவள் கணவனும் அவரை தேடிப்பிடித்து அழைத்தனர். அவரகளுக்கு புத்ர ப்ராப்தி இல்லை என்பதால் அவர் ஆசிபெற்று குழந்தைச் செல்வம் பெற்றார்கள். பல பேருக்கு பல விதமாக அருளிய சித்தர் இவர் என்று படித்தேன். பாம்பு கடித்த பெண் உயிர் பெற்றாள் . இறந்தவர் சிலர் உயிர் பிழைத்தார்கள். சிலர் விஷம் கொடுத்து கொள்ளப்பார்த்தார்கள். அந்த விஷம் அவர்களுக்கே எமனாக முடிந்தது. 1850ல் தோபா சாமிகள் சித்தி அடைந்தார்.
ஸ்வாமிகள் உபயோகித்த பிக்ஷை எடுக்கும் மண் சட்டி 107 வருஷங்களுக்கு முன்பு இந்த புத்தகம் வெளியான காலத்தில் திருப்பாதிரி புலியூர் புரிக்கீசன் பேட்டை பழனியாண்டி முதலியார் வீட்டில் பூஜையில் இருந்து பல அதிசயங்களை நிகழ்த்தியதாக இந்த புஸ்தகம் சொல்கிறது. இப்போது முதலியார் இருக்கிறதா, அதில் சட்டி உண்டா?? என்பது யாராவது விசாரித்து சொன்னால் தான் தெரியும். நிறைய விஷயங்களை நாம் தெரிந்து கொள்வதில்லை. மஹான்கள் இப்படியே தெரியாமல் மறைந்து போய்விட்டார்கள்.
தோபா சாமியார் ஜீவ சமாதி வேலூரில் 208 மெயின் பஜாரில் இப்போதும் இருப்பதாக படம் பார்த்து அறிந்துகொண்டேன். அது சரி வேலூரில் ஒரு சைதாப்பேட்டை இருக்கிறதா? தோபா சுவாமி ஜீவ சமாதி பற்றி ஒரு வீடியோ லிங்க் இருக்கிறது https://goo.gl/maps/DxytUbDbUox

Blessing a bangle seller- Periyavaa

*"இன்று அவனுக்கு தலைபாரமும், மனபாரமும் நிச்சயம்  குறைந்திருக்கும் இல்லையா?"*

(வளையல் வியாபாரிக்கு உதவிய பெரியவா)

ஒரு நாள் வெய்யில் கடுமையாக இருந்த சமயம். பூஜையை முடித்துவிட்டு முன்பக்கத்தில் மகா பெரியவா அமர்ந்திருந்தார்.

அந்தச் சமயம் வெய்யலின் கொடுமையைத் தாங்காமல் வயதான ஒரு வளையல் வியாபாரி மடத்துக்குள் வந்து தன் வளையல் பெட்டியை  ஒர் ஓரமாக இறக்கி  வைத்துவிட்டு ஓய்ந்துபோய் உட்கார்ந்தான். அவருடைய  சோர்ந்த முகம் மகானின் கண்களில் பட்டது. மடத்து  ஊழியர் ஒருவர் மூலமாக வியாபாரியை தன் அருகே அழைத்து வரச் செய்தார். மெதுவாக வியாபாரியை  விசாரித்தார்.

"உனக்கு எந்த ஊர்?வளையல் வியாபாரம் எப்படி நடக்கிறது? உனக்கு எத்தனை குழந்தைகள்?"  போன்ற விவரங்களைக் கேட்டார்.

வளையல் வியாபாரி அதே ஊரைச் சேர்ந்தவர்தான். தன்னுடன் வயதான தனது தாயாரும், மனைவி மற்றும் நான்கு குழந்தைகள் தனக்கு இருக்கிறார்கள் என்றும், கடந்த ஆறு மாத காலமாக வியாபாரம் மிகவும் மந்தமாக இருப்பதால், ஜீவிப்பதே கஷ்டமாக இருக்கிறது என்றும் யதார்த்தமாகத் தன் நிலையைச் சொன்னார்.

அப்போது மகாப் பெரியவாள், "இந்த வளையல் வியாபாரியின் பாரத்தை இன்று நாம்தான் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்" என்று சொன்னார். அதற்கேற்ற விளக்கமும் தந்தார்.

"இன்று வெள்ளிக்கிழமை இவரிடம் இருக்கும் எல்லா வளையல்களையும் மொத்தமாக வாங்கி, மடத்துக்கு வரும் எல்லா சுமங்கலிகளுக்கும் பெண் குழந்தைகளுக்கும்  கொடுத்தால் புண்ணியம். இந்த ஏழையிடமிருந்து வாங்கி அவர்களுக்குக் கொடுப்பது விசேஷமல்லவா? இந்தப்  புண்ணிய கைங்கர்யத்துக்கு அளவு கோலே கிடையாது!"  என்று சொன்னவர், ஒரு பக்தர் மூலம் வளையல்  எல்லாவற்றையும் வாங்கச் சொன்னார்.

பிறகு அதில் ஒரு டஜன் வளையலை எடுத்து வளையல்காரரிடமே கொடுக்கச் சொல்லுகிறார். அதற்கு காரணமும் சொல்கிறார்.

வெள்ளிக்கிழமையில் வளையல் பெட்டி காலியாகஇருக்கவே கூடாது. அந்த வளையல்களை அவன் வீட்டுக்கு எடுத்துக் கொண்டு போகட்டும்.

பிறகு வளையல்காரருக்கு மடத்தின் மூலமாக வேஷ்டி, புடவைகளைக் கொடுத்து அவருக்கு சாப்பாடும் போட்டு அனுப்பும்படி மகான் உத்தரவு போட்டார்.

இன்னொன்றும் சொன்னார்.

"இன்று அவனுக்கு தலைபாரமும், மனபாரமும் நிச்சயம்  குறைந்திருக்கும் இல்லையா?"

தன்னை நாடி வருபவர்களுக்கு அவர்கள் எதிர்பாராத விதமாக உதவியைச் செய்து விடுகிறார்  மகான் என்று அங்கிருந்த பக்தர்கள் போற்றிப் புகழ்ந்தனர்.

அன்று மடத்திற்கு வந்த அவ்வளவு சுமங்கலிப் பெண்களுக்கும்  வளையல்கள் வழங்கப்பட்டன. அதுவும் மகானின் கையால்  தொட்டுக் கொடுத்த வளையல்கள். அந்த பாக்கியம்  எல்லோருக்கும் கொடுத்து வைத்து இருக்க வேண்டுமே!

Brahma Sutra Shankara Bhashyam lessons

Pl. ineract with  sumithra2803@gmail.com    and not with BVP.

नमो विद्वद्भ्यः  

Acharya Korada Subrahmanyam mahodaya has consented to teach Brahma Sutra Shankara Bhashyam upon request.   (I heard that the medium will be English).


Those who are really interested and committed to learn, please email me personally. 

The class will commence on Feb 8 at 7.00 pm IST. Weekly twice (Mondays & Wednesdays 7 pm to 8pm IST)
--

Yudhistira's daughter Parvati? -Sanskrit puzzle

युधिष्ठिरस्य या कन्या
नकुलेन विवाहिता। 
पूजिता सहदेवेन
सा कन्या वरदा भवेत्। 


(युधिष्ठिरः= हिमालयः)
हिमालयपुत्री पार्वती (नकुलेन)
यस्य कुलं न, शिवः
अर्थात् पार्वती) शिवेन विवाहिता। सा मह्यं वरं ददातु।

Sunday, February 21, 2021

Ramayana quiz

*२१/१२/२०१९ को संस्कृतरास्वाद: द्वारा रामायण विषय पर आयोजित प्रतियोगिता के प्रश्न उत्तर सहित* -

 *आयोजिका - जया शर्मा* 

प्र .१ रामायण किसमें विभक्त है ? 
अ. परिच्छेद में         ब. पर्व में
स. काण्ड में✅             द. मयूख में

प्र.२  सर्वाधिक सर्ग किस काण्ड में हैं?
अ. बालकाण्ड       ब. युद्धकाण्ड✅
स. अयोध्याकाण्ड   द. सुन्दरकाण्ड

प्र.३ गंगा अवतरण आख्यान किस से संबंधित है?
अ. अरण्यकाण्ड     ब. बालकाण्ड✅
स. लंकाकाण्ड     द. सुन्दरकाण्ड

प्र.४ रामायण का अंग्रेजी पद्य अनुवाद किसने किया है?
अ. मैक्समूलर      ब. तिलक
स. ग्रिफिथ✅          द. विल्सन

प्र.५ ताड़का वध किस काण्ड में वर्णित है?
अ. बालकाण्ड ✅      ब. किष्किन्धाकाण्ड
स. अयोध्याकाण्ड    द. युद्धकाण्ड

प्र.६ किस काण्ड में सबसे कम सर्ग हैं?
अ. बालकाण्ड      ब. अयोध्याकाण्ड
स. किष्किन्धाकाण्ड✅   द. लंकाकाण्ड

प्र.७ सर्गों की संख्या के आधार पर निम्नलिखित काण्डों को अवरोही क्रम में लिखिए?
अ. बालकाण्ड      ब. अयोध्याकाण्ड
स. सुन्दरकाण्ड    द. युद्धकाण्ड
उ० युद्धकाण्ड, अयोध्याकाण्ड, बालकाण्ड, सुन्दरकाण्ड ।

प्र.८ पांचवें काण्ड का नाम क्या है?
अ. सुन्दरकाण्ड ✅    ब. अयोध्याकाण्ड
स. युद्धकाण्ड      द. अरण्यकाण्ड

प्र.९ अरण्यकाण्ड में कितने सर्ग हैं?
अ. ३७         ब. ७५✅
स. ११९        द. ६८

प्र.१० ओफ्रेट के अनुसार रामायण पर कितनी टीकाएं लिखी गई हैं?
अ. ४०       ब. ५०

स. ३० ✅       द. ४५

प्र.११ रामायण का अङ्गीरस क्या है?
अ. शान्तरस       ब. वीररस
स. रौद्ररस          द. करुणरस✅

Wishes in Sanskrit

*संस्कृत मे शुभकामना* 
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
 *🌹जन्मदिन के लिए* 

पश्येम शरद: शतं जीवेम शरद: शतं श्रुणुयाम शरद: शतं प्रब्रवाम शरद: शतमदीना: स्याम शरद: शतं भूयश्च शरद: शतात् ॥ जन्मदिवसस्य शुभाशया: ॥

 Or

दीर्घायुरारोग्यमस्तु
सुयशः भवतु
विजयः भवतु
जन्मदिनशुभेच्छाः

 *🌹विवाह के लिए* 

विवाह अनुबन्धम्। शुभं भवतु ॠषि कृत प्राचीन प्रबन्धम्
or
लोक सेवया देव पूजनम् ।
गृहस्थ जीवन भवतु मोक्षदम् ।।
 
🌹 *सामान्यतया शुभकामना* 

शुभं करोति कल्याणं आरोग्यं धन संपदः  |
शत्रु बुद्धि विनाशाय दीपंज्योति नमोऽस्तु ते ||
 
 
🌹 *दीपावली पर शुभकामना के लिए* 

सत्याधारस्तपस्तैलं दयावर्ति: क्षमाशिखा ।
अंधकारे  प्रवेष्टव्ये  दीपो यत्नेन वार्यताम् ॥
 
 
🌹 *दान के लिए* 

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः ।
स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

Interesting question and answers in Kadambari - Sanskrit

संस्कृतरसास्वाद:

कादम्बरी से सं​बंधित महत्वपूर्ण प्रश्न उत्तर

1. अन्वयः का अर्थ क्या है – संतान
2. आश्रम किसका था? – जाबालि ऋषि का
3. इंद्रायुध पूर्वजन्म में कौन था? – पुण्डरीक का मित्र कपिंजल
4. इस घटना के समय उसके पिता की क्या अवस्था थी? – अतिवृद्ध
5. उज्जयनी के राजा कौन है? – तारापीड
6. कादंबरी कथा का प्रधान नायक कौन है? – चन्द्रापीड
7. कादंबरी कथा का प्रारंभ कब से होता हैं? – शूद्रक वर्णन से
8. कादंबरी का मंगलाचरण क्या हैं – नमस्कारात्मक
9. कादंबरी का मुख्य रस क्या है? – श्रृंगार रस
10. कादंबरी की सहनायिका कौन हैं? – महाश्वेता
11. कादंबरी के मंगलाचरण में कौन-सा छन्द हैं? – वंशस्थ
12. कादम्बरी कथा किसकी है? – कल्पना प्रसूत
13. कादम्बरी कथा मे वर्णन क्या है? – तीन जन्मो का
14. कादम्बरी का अनुचर क्या है? – केयूरक
15. कादम्बरी का अर्थ क्या है? – सुरा या मदिरा
16. कादम्बरी का शाब्दिक अर्थ क्या है? – मदिरा
17. कादम्बरी का पात्र किसकी है? – पत्रलेखा की
18. कादम्बरी का प्रधान रस क्या है? – श्रृंगार रस
19. कादम्बरी का प्रमुख पात्र कौन है? – चन्द्रापीड
20. कादम्बरी का स्रोत क्या है? – बृहत्कथा
21. कादम्बरी की कथा कहाँ से ली गई है? – गुणाढ्य की बृहत्त कथा
22. कादम्बरी की माता का नाम क्या है? – मदिरा
23. कादम्बरी की विधा क्या है? – कथा
24. कादम्बरी की सहचरी कौन हैं? – मदलेखा
25. कादम्बरी के अनुचर का क्या नाम है? – केयूरक
26. कादम्बरी के कितने भाग है? – 2
27. कादम्बरी के प्रारम्भ में कितने पद हैं? – 20, 13 में कथा प्रशंसा
28. कादम्बरी के मंगलाचरण में किसकी स्तुति की गई है? – त्रिगुणात्मक ब्रह्म की
29. कादम्बरी के मंगलाचलण मे कितने श्लोक हैं? – 20
30. कादम्बरी के माता पिता का क्या नाम है? – मदिरा और चित्ररथ
31. कादम्बरी के लेखक कौन हैं? – बाणभट्ट
32. कादम्बरी में कथा वर्णित किसकी है? – चन्द्रापीड की
33. कादम्बरी में सरोवर का वर्णन किसका है? – अच्छोद सरोवर का
34. किसके तीन जनमो का वर्णन हैं? – चन्द्रापीड
35. कुबेर का समय क्या निश्चित किया गया है? – 450-430
36. कुबेर के कितने पुत्र थे? – 4
37. कुबेर के पिता का क्या नाम था? – वात्स्यायन
38. कुबेर ने सरलता से किसे जीत लिया था? – स्वर्ग को
39. कुलीरा का अर्थ क्या है? – केकड़ा
40. कौन राजा सिद्धादेश होता है? – उन्मत्तः
41. गद्यकाव्य के कितने भेद हैं? – 2, कथा आख्यायिका
42. गुरू का उपदेश क्या है? – जलविहीन
43. घटिका शतक उपाधि किसे दी गई है? – अम्बिकादत्त व्यास
44. चन्द्रापीड की सेविका का क्या नाम है? – पत्रलेखा
45. चन्द्रापीड के घोड़े का क्या नाम है? – इंद्रायुध
46. चन्द्रापीड के पिता का नाम क्या है? – तारापीड
47. जाबालि के पुत्र का नाम क्या है? – हारीत
48. तात का अर्थ क्या है? – पिता, पुत्र, पूजनीय
49. तारापीड की पत्नि कौन थी? – विलासवती
50. तारापीड की राजधानी का क्या नाम है? – उज्जयिनी

 

51. तारापीड राजा किसका है? – उज्जयिनी का
52. तारिलिका किस की सहचरी है? – महाश्वेता की
53. धन सम्पति का भयंकर मद कब तक शांत नही होता? – अंतिम अवस्था तक
54. पत्रलेखा किसकी पुत्री है? – कुलुताधिपति
55. पत्रलेखा पूर्वजन्म में कौन थी? – रोहिणी
56. पारिजात पल्लव से लक्ष्मी क्या ग्रहण करती हैं? – राग
57. पुण्डरीक के पिता का नाम क्या है? – श्वेतकेतु
58. पुण्डरीक के माता पिता का क्या नाम है? – लक्ष्मी और श्वेतकेतु
59. प्राचीनतम गद्य का उदाहरण कहां मिलता है? – कृष्ण यजुर्वेद की तैत्तिरीय सहिंता में
60. प्रीतिकूट किस नदी के तट पर था? – हिरन्यवाह या शोणनाद
61. बाण की पत्नी किसकी बहन थी? – मयूर भट्ट
62. बाण की बहन का क्या नाम था? – मालती
63. बाण के पिता कितने भाई थे? – 11
64. बाण के पूर्वजों का निवास कहां था? – प्रीतिकूट नामक ग्राम
65. बाण के लिए वाणी वाणों बभूव किसने कहा है? – गोवर्धनाचार्य
66. बाणभट्ट का वंश किससे प्रारम्भ होता है? – दधीच तथा सरस्वती के पुत्र
67. बाणभट्ट का समय हिंसात्मक शताब्दी। बाणभट्ट की रीति क्या है? – पांचाली
68. बाणभट्ट की बहिन का नाम क्या है? – मालती
69. बाणभट्ट के अनुसार सज्जन पुरुष श्रेष्ठ वचनों से किसके समान मन हरण करते हैं? –मणि नूपुरों सदृश
70. बाणभट्ट ने अपने गुरु का क्या नाम बताया है? – भर्तु (भत्सु)
71. बाणभट्ट शैव कौन थे – शिव के उपासक
72. बाणस्तु पंचानन किसने कहा है? – श्रीचंद्रदेव
73. बिना मेदोदोष के गुरुत्व उत्पन्न करने वाला कौन है? – गुरुपदेश
74. महापाप कितने है? – 5
75. महाश्वेता का आश्रम कौन-सा है? – अच्छोद सरोवर
76. महाश्वेता की सहचरी का नाम क्या है? – तरलिका
77. राजप्रकृतिः में कौन-सा समास है? – षष्ठी तत्पुरुष
78. राजप्रकृति कैसी होती है? – विह्वला
79. लक्ष्मी निष्ठुरता का गुण किससे प्राप्त किया? – कौस्तुभमणि
80. लक्ष्मी साधु भाव की क्या है? – बाध्यशाला
81. लक्ष्मीमद : श