Wednesday, April 17, 2019

Vaman Puran

|| *ॐ*||
    " *संस्कृत-गङ्गा* " ( ४० )
---------------------------------------------------------------------------------------
" *वामन पुराण* " अध्याय संख्या ९५
(१)शिव-पार्वती चरित्र  (२)नर-नारायण उत्पत्ति(३)वीरभद्र की उत्पति  (४)मदन दहन कथा(५)देव- दानव युद्ध (६) अंधकासुर की कथा(७) सुकेशी कथा(८)महिषासुर की कथा(९)उमा का जन्म (१०)बल आख्यान (११)वेन चरित्र  (१२)शिव पार्वती विवाह (१३)विनायक की उत्पति  (१४)चंड-मुंड वध कथा (१५) कार्तिकेय जन्म  (१६)तारकोपाख्यान (१७)दंडोपाख्यान (१८)चित्रागंदाविवाह (१९)जंभासुरवध (२०) अंधक पराजय (२१)मरुतों की उत्पति  (२२)कालनेमिवध (२३)धुधुंदैत्य पराजय (२४)पुरूरवा का आख्यान (२५)श्रीराम चरित्र  (२६)गजेन्द्र मोक्ष कथा(२७)वामनावतार चरित्र ।
"कूर्मपुराण" अध्याय संख्या-पूर्वभाग५८+ उत्तर भाग४६
(१)शंकर चरित्र  (२) दक्षयज्ञविध्वंस (३)श्रीकृष्ण चरित्र  (४)व्यास-जैमिनि कथा।
" *मत्स्य पुराण* " अध्याय संख्या २९१
(१) प्रलय काल तथा मनु-मत्स्य कथा(२)पृथु चरित्र  (३)स्कन्द चरित्र  (४)तारकासुर वधोपाख्यान (५)ययाति चरित्र ।
" *गरुड पुराण* "अध्याय संख्या पूर्वखण्ड २२१+ उत्तर खण्ड ३५
(१)कृष्णलीला (२)दशवतारों की कथाएँ  (३)दक्ष की उत्पत्ति(४)सती की उत्पत्ति " *ब्रह्माण्ड पुराण*" अध्याय संख्या-१०९
(१)कृष्णलीला(२)रामायण की कथा(३)परशुराम की कथा(४)गंगावतारण की कथा(५)भंडासुरवध कथा(६)ललितादेवी उपाख्यान।
सभी पुराणों में इन कथाओं के अतिरिक्त अनेक संवादों में तीर्थक्षेत्रों,देवताओं,नदियों,पर्वतों आदि का माहात्म्य, देवता स्तोत्र अनेक शास्त्रों के उपदेश ,सृष्टि की उत्पत्ति,प्रलय इत्यादि विविध विषयों का प्रतिपादन उनकी अपनी विशिष्ट शैली में किया गया है।भारतीय संस्कृति तथा परम्परा का ज्ञान प्राप्त करने के लिए पुराणों का अध्ययन  आवश्यक है।
कल भारतीय संस्कृती के आधारस्तंभ " *रामायण और महाभारत* "।
*卐卐ॐॐ卐卐*
डाॅ. वर्षा प्रकाश टोणगांवकर 
पुणे / महाराष्ट्र
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻

Sanskrit school - Sanskrit essay

*स्वर्वाणीप्रकाशः* (वाट्साप् गणः)
📚शुक्रवासरः फाल्गुनकृष्णद्वितीया (22-03-19)📝
✍प्रस्तावविषयः-- संस्कृतविद्यालयः💝

विद्यार्जने प्राचीनकालतः भारतीयाः तत्पराः आसन्। अस्मदीयाः पूर्वजाः विद्याया महत्त्वं सम्यक् ज्ञातवन्तः ते  इतरदेशिकान् निरन्तरं बोधितवन्तश्च। भारतदेशे पूर्वं सर्वत्र गुरुकुलानि आसन्। गुरुकुलेषु निरन्तरं शास्त्राध्ययनं प्रचलति स्म। सर्वत्र संस्‍कृतभाषाया अध्ययनम् अवश्यं करणीयम् आसीत्।। 

"गुरुशुश्रूषया विद्या " इत्येव भारतीयानां विचारः। अतः ते गुरोः समीपम् उषित्वा तस्य सेवायां निरताः भूत्वा विद्यार्जनं कुर्वन्ति स्म। 
तदानीन्तने विद्यार्जने भेदभावाः नासीत् किन्तु कालान्तरे धार्मिकापचयात् समूहे विविधाः हीनाचाराः जाताः तेन जातिव्यवस्थायाः आधारेण उच्चनीचत्वं समूहे प्रबलं जातम्। एवं कालान्तरे भारतीयानां ज्ञानशक्तेः तेषां धर्मबुद्धेः राष्‍ट्रभक्त्या च निवारणार्थं वैदेशिका अपि समाजे वैपरीत्यबुद्धिम् कालुष्यञ्च आनीतवन्तः। संस्कृतभाषायाः तिरस्कारेण भारतीयानाम् आत्माभिमानस्य नाशं भवतीति विचिन्त्य तदनुसारम् वैदेशिकाधिनिवेशशासकाः आचरितवन्तः। संस्कृतपाठशालाः ते पिधानं कृतवन्तः। अनेन तेषां लक्ष्यं सरलं जातम्। किन्तु सनातनधर्मस्य रक्षकः साक्षात् भगवानेव ननु! यथा ग्रहणानन्तरं सूर्यो दृश्यमानः भवति तथा पुनरपि भारतीयानां मनसि स्वीयं मूलं प्रति आसक्तिः दिने दिने वर्धमाना दृश्यते अतः कालेऽस्मिन् संस्कृतपाठशालायाः संख्या वर्धमाना अस्ति जनाः मूल्याधिष्ठितविद्यार्जनम् इच्छन्ति। संस्कृते शास्त्रबोधः जीवनमूल्यानि अस्माकं वैदिकसंस्कारश्च वर्तन्ते। व्यक्तेः सर्वतोमुखविकासं संस्कृतगुरूकुले जायते। केवलं पुस्तकेषु विद्यमानज्ञानैः जीवनं सार्थकं न स्यात् तदर्थं प्रायोगिकं ज्ञानम् अपेक्षितम्। आधुनिकसंस्कृतपाठशालासु पौराणिक-नूतनशास्त्राणां पाठः क्रियते अनेन छात्राः कालघट्टानुसारं जीवनस्य समग्रक्षेत्रेषु प्रप्रथमं स्थानं प्राप्तुं शिक्षिताः भवन्ति। संस्कृतं भारतीयज्ञानपरम्परा 
संस्कृतिश्च रक्षिताः भवन्ति। तादृशाः संस्कृतविद्यालयाः भारते सर्वत्र भवन्तु इति आशास्महे।। 


- सुनीशः

Sanskrit grammar joke

*रमणः* - महोदय! पाणिनि अपि रसिक: इति मन्ये 
*कार्तिकः*- किं भणति रे ?
*रमण:* - young girls always followed by chap (boy) इति
*कार्तिकः*- कुत्र महाशय 😡
*रमण:*-  पाणिनेन उक्तम् यत् 
_यङन्तात् स्त्रियां चाप् स्यात्_ 
इति
*कार्तिकः*😳
(यङश्चाप् ४।१।७४)

How to drive one's life- Seshadri swamigal

ஒரு அற்புத ஞானி J K SIVAN 
ஸ்ரீ சேஷாத்திரி ஸ்வாமிகள்

ஒரு கப்பல் விஷயம்

வேலூரில் ஒரு சேஷாத்திரி ஸ்வாமிகள் பக்தை. பெயர் சுந்தரம்மாள். ஒருநாள் அவள் ஸ்வாமிகளிடம் ''அஜபா'' என்றால் என்ன என்று கேட்டுவிட்டாள் . அவளுக்கு நம் அனைவரின் ஆயிரம் கோடி நமஸ்காரங்கள். .அவளால் நமக்கு ஒரு மிகப் பெரிய உபதேசம் எளிதாக கிட்டிவிட்டது. நீடூழி வாழ்க அந்த சுந்தரம்மாள் ஆத்மா.

சுவாமி இதற்கு பட்டென்று பதில் சொல்லிவிட்டார்:

''ஒரு பெரிய சமுத்திரம் இருக்கு. அதில் ஒரு பெரிய கப்பல் போகிறது. அந்த கப்பலில் ஐந்து பேர் சௌரியமாக உட்கார்ந்துண்டு போறா. இன்னொருத்தன் அதை ஓட்டறான். ரொம்ப ஜாக்கிரதையா ஓட்டணும்''

இது ஏதாவது புரிந்ததா? ஹுஹும்..... நிச்சயம் என்ன பேத்தல் இது என்று தான் நமக்கு தோன்றும். இப்போது கொஞ்சம் விபரம் சேகரிப்போம், அதை அறிவோம். பிறகு புரியும்.

ஸ்வாமிகள் சொன்னது அஜபா காயத்ரி மந்த்ர தாத்பர்யம்.

அஜபா காயத்ரி எந்த வித ப்ரயத்தனத்துடனும் உச்சரிக்கப் படாமல் தானாகவே நடைபெறுகிற ஒரு காயத்ரி ஜபம். '' ஜபா'' என்றால் ஏதோ ஒரு ப்ரயத்தனத்துடன், முயற்சியுடன், ஈடுபாடுடன், முக்கியமான சில அக்ஷரங்களை உச்சரிப்பது அல்லவா. ''அ--ஜபா'' என்றால் அப்படி எந்தவிதமான ப்ரயத்தனமும் முயற்சியும் ஈடுபாடும் இல்லாமல் தானாகவே நிறைவேறுவது என்று அர்த்தம். இது எப்படி சாத்தியம் ? என்று தலையை சொறியவேண்டாம்? கொஞ்சம் மெதுவாக யோசிப்போம்.

நமக்கும் தெரியாமலேயே நமது தேகத்துக்குள் ஏதோ ஒரு ஜபம் எப்போதும் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. அதுதான் அஜபா காயத்ரி.

குறைந்தது ஒவ்வொருநாளும் நமது தேகத்தில் 21600 மூச்சு, ஸ்வாசம், நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. இப்போது இதை படிக்கும்போது கூட மூச்சு விடும் உங்களுக்கு இதில் நமது முயற்சி ஒன்றுமே இல்லை என்று புரியும்.நாம் யோசித்து பார்த்து ஏதோ ஒரு பிளான் பண்ணியா சுவாசிக்கிறோம்?

. ''அஹம் ஸ: ஸோஹம்'' ( நானே அவன் : அவனே நான்) என்ற மந்திரம் ஒவ்வொரு உஸ்வாஸ, நிஸ்வாஸத்திலும் உள்ளும் வெளியும் போய் கொண்டிருக்கிறது. இப்படி நடப்பது எல்லா தேகத்திலும். இதில் ஆண் பெண், குழந்தை, பெரியவன் என்று வித்யாசமே இல்லை. தானாகவே ஓடும் சுவாச மந்திரம். இதெல்லாம் தெரியாமலே நிறைய பேருக்கு ஜனனம் மரணம் சம்பவித்து வாழ்க்கையே முடிந்து போகிறது.

ஒரு நிமிஷம். ஒரு சின்ன அப்பீல். அறிக்கை :

நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு ஸ்வாசத்திலும் இப்படி ஒரு காயத்ரி ஜபம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்று அறிந்தால் போதும். முடியுமானால் ஸ்வாசத்தை இனிமேலாவது கவனித்துக் கொண்டே வரலாம். அப்போது நாம் 21600 காயத்ரி ஜபம் பண்ணவர்களாக ஆகிவிடுவோம். அதனால் நமது தேகத்துள் அதி சூக்ஷ்மமாக இருந்து வரும் பரமாத்மாவை உணரமுடியும். இது தானய்யா ஆத்ம ஞானம் என்பது. ரொம்ப பெரிய பெரிய வார்த்தைகளால் இது புரிபடாமல் மழுங்குணி மாங்கொட்டையாக நாம் இருக்கவேண்டாம்.

மேலே நான் சொன்னது ஹம்ஸ உபநிஷத்தில் வருகிறது.

அஜபா காயத்ரி நமது தேகத்தில் நடப்பதை எப்படி அறிவது? எப்படி கவனிப்பது? என்பதை தான் ஸ்வாமிகள் பூடகமாக அவருக்கே உரித்தான பாஷையில் சொல்லியிருக்கிறார். மேலே சேஷாத்திரி ஸ்வாமிகள் சொன்னதை இன்னொரு முறை படியுங்கள்.

சமுத்திரம்: ஜனன மரண அலைகள் ஓயாது கொந்தளிக்கும் பிறப்பு-இறப்பு வாழ்க்கை.
கப்பல் : இந்த பவ சாகரத்தில் அவ்வப்போது நாம் எடுக்கும் தேகம். கப்பல் இல்லாமல் சமுத்திரம் எப்படி கடப்பது?

5 பேர் யார்? : சுரோத்திரம், த்வக், சக்ஷு, ஜிஹ்வா, க்ராணம் என்ற ஞானேந்திரியம் ஐந்திற்கும் உடைய அதிபதிகள் திக், வாயு, சூர்யன், வருணன், அஸ்வினி தேவர்கள்,

ஓட்டுபவன்: ஜீவன் - ஒவ்வொரு தேகத்திலும் உள்ளவன்.

ஜாக்கிரதையாக ஓட்டுவது: நானே அவன்: அவனே நான் என்ற எண்ணத்தால் மற்ற அனைத்தையும் விட்டொழித்து பரமாத்மா சிந்தனையில் ஸ்வரூப ஸ்திதியில் நிலைத்திருப்பது.

அஜாக்கிரதையாக, குடித்து விட்டு ஓட்டும் ட்ரைவர் வண்டியில் உட்கார்ந்தால் நம் கதி, வண்டியின் கதி ?? இந்த ட்ரைவர் தேக கப்பலை பவ சாகரத்தில் மூழ்கடித்து விடுவான். அப்படி நடக்காமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் ஸ்வாமிகள்.

சரீர கப்பலை ஜாக்கிரதையாக ஓட்டுவது புரிந்தால் நான் எழுதினதில் பிரயோஜனம் இருக்கிறது என்று ஆகும்.

  

Cast your vote in a divine way

ராம்...  ராம்...  🙏 நமஸ்காரம்...
 
   வரும் குருவாரம் , (வியாழக் கிழமை) விகாரி வருஷம், சித்திரை மாஸம் 5ஆம் தேதி (18.04.2019) அன்று எல்லோரும் சீக்கிரம் ப்ரம்ஹ முகூர்த்தத்தில் எழுந்து, மடியாய் தலைக்கு ஸ்நானம் பண்ணி, நித்யகர்மானுஷடானங்களை முடித்துக் கொண்டு ஸ்வாமி ரூம்ல பகவானுக்கு நமஸ்காரம் பண்ணி, எலக்‌ஷன் ஐடி கார்டை ஸ்வாமி முன்னாடி வெச்சுட்டு, நல்லா ப்ரார்த்தனை பண்ணிட்டு, லோக க்ஷேமத்துக்காகவும், நம் பாரத தேசத்துக்காகவும், இன்னிக்கு ஒரு நாள் எல்லா துஷ்ட சக்திகளுக்கும்,  துஷ்ட மனஸு காராளுக்கும், ஸத்புத்தியை கொடுக்க நன்னா மனசார வேண்டிண்டு, கார்த்தால 7.00 மணிக்கு முன்னாடியே ஓட்டு போடும் இடத்துக்கு போய், வரிசையில் நின்னு காத்துக் கொண்டிருக்கும் போதும் ஸ்ரீகாயத்ரி ஜபத்தை மனஸார ஜபிச்சிண்டு, அந்த கமலக் கண்ணனை நினைத்து,  ஓட்டு போடுங்கள். 

ஸமஸ்த லோகா சுகிநோ பவந்து.. !!
 பாரத் மாதா கி ஜய்...!!!

Kamakshi darshanam -Periyavaa

பெரியவா திருவடியே
சரணம் .

ஸ்ரீ த்யாகராஜ பண்டிதர் என்பவர் பெரிய வேத வித்து. தஞ்சாவூரை சேர்ந்த இவர், நம்முடைய பெரியவாளுக்கு பல வர்ஷங்கள் நிழலாக இருந்து அப்படியொரு கைங்கர்யம் பண்ணியவர். பெரியவாளுடைய அத்தனை தேவைகளையும், பெரியவாளுடைய ஒரு சின்னக் குறிப்பு கூட இல்லாமல், தானாகவே அறிந்து, செய்து வந்த புண்யவான்.

பெரியவா எப்போதுமே தன்னோடு வைத்துக் கொண்டிருக்கும் காமாக்ஷிக்கு பூஜை பண்ணும்போது த்யாகராஜ பண்டிதர் ஒரு பெரிய துணியை, தன் இரு கைகளாலும் அகலமாக ஸ்க்ரீன் மாதிரி பிடித்துக் கொண்டு நிற்பார். பெரியவா உள்ளே என்ன பண்ணுகிறார் என்பது துளி கூட வெளியே தெரியாதபடி பிடித்துக் கொண்டு நிற்பார். அவர் நல்ல உயரமாக இருந்ததால், நிஜமாக பெரிய திரை போட்டதுபோல் பிடித்துக் கொண்டு நிற்பதில் எந்த ஸ்ரமமும் அவருக்கு இல்லை.

"ஒரு சின்ன குறிப்பு கூட, நா….குடுக்க வேண்டிய அவஸ்யம் இல்லாதபடி இப்டி பாத்துப் பாத்து பண்றியே….பதிலுக்கு நா…..ஒனக்கு பண்ண வேணாமா?…"

பகவான் இப்படி நினைத்திருப்பானோ என்னவோ?

ஒருநாள் திரைக்கு அந்தப்பக்கம் தன்னுடைய காமாக்ஷிக்கு, பெரியவா பூஜை பண்ணிக் கொண்டிருந்தார். த்யாகராஜ பண்டிதர் வழக்கம் போல் திரையைத் தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தார்.

ஆனால், அவருக்கு அன்றைக்கு என்னவோ பூஜை ரொம்ப நேரம் நடப்பதுபோல் தோன்றியது. அவருடைய எண்ணம் நிஜந்தான் என்பது போல், அவருக்கு கைகள் வலிக்க ஆரம்பித்தன.

"என்னாச்சு? பெரியவா இன்னிக்கு ரொம்ப நேரமா பூஜை பண்றாளே?………"

ரத்த ஓட்டம் குறைந்ததால் மரத்துக் கொண்டிருக்கும் கை வலி, இந்த யோஜனையோடு சேர்ந்ததும், லேஸாக வலதுகைப் பக்கம் பிடித்துக் கொண்டிருந்த திரை சற்று தாழ்ந்தது…….

ஒரே ஒரு க்ஷணம்!

பண்டிதரின் பார்வை உள்ளே பெரியவா பக்கம் விழுகிறது……..

ஜகத்குருவானவர், தன்னுடைய பாரிஷதருக்கு "இந்தா! பிடி! என்னுடைய அபரிமிதமான அனுக்ரஹத்தை!..." என்று ரொம்ப ஸஹஜமாக வாரித் தெளித்தார்!

"அங்கே! சின்னச்சிறு குழந்தை வடிவில் ஸர்வாலங்கார பூஷிதையாக 'தகதக'வென கோடிஸூர்ய ப்ரகாஶத்தோடு ஸாக்ஷாத் அம்பிகை காமாக்ஷி அமர்ந்திருந்தாள் ! 'ஶ்ருதி ஸீமந்த ஸிந்தூரிக்ருதபாதாப்ஜ தூளிகா" என்று லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தில் ஒரு மஹா ஸௌந்தர்யமான வர்ணனை வரும். அதாவது, வேதமாதா தன்னுடைய ஶிரஸை அம்பாளின் பாதங்களில் பதியும்படி நமஸ்காரம் செய்யும்போது, அவளுடைய ஸீமந்தத்தில் [நெற்றியின் உச்சி] பூசியிருக்கும் ஸிந்தூரமானது அம்பாளுடைய சிவந்த தாமரை பாதங்களில் படுவதால், அவை மேலும் சிவந்திருக்குமாம் ! அதோடு, தங்க கொலுஸுகளும், மணிகளும் கொஞ்சிட, ரத்னம் போல் ஜ்வலித்துக் கொண்டிருக்கும், அப்பேர்ப்பட்ட அந்த தேவியின் திருப்பாதங்களை, கோடிகோடியாய் ஸுகந்த புஷ்பங்களாலும், மஞ்சள் குங்குமத்தாலும் அர்ச்சனை செய்து கொண்டிருக்கும், தன் திருக்கரங்களால் பற்றிக் கொண்டு விம்மிக் கொண்டிருந்தார், நம்முடைய பெரியவா!…"

ஆஹா! எப்பேர்ப்பட்ட தர்ஶனத்தை தந்துவிட்டார்!


Tarka sangrah by annabhatta - Sanskrit

*संस्कृतरसास्वाद:* 
 *विश्वहितायसंस्कृतम्*
🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 अन्नम्भट्टलिखित तर्कसंग्रह 🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟 *प्रस्तुति  -आँचल गर्ग* 

👆🏼👆🏼👆🏼👆🏼👆🏼👆🏼👆🏼👆🏼👆🏼

निधाय हृदि विश्वेशं विधाय गुरुवन्दनम् ।
बालानां सुखबोधाय क्रियते तर्कसंग्रहः ॥

द्रव्यगुणकर्मसामान्यविशेषसमवायाऽभावाः
सप्तपदार्थाः ॥ १॥

तत्र द्रव्याणि
पृथिव्यप्तेजोवाय्वाकाशाकालदिगात्ममनांसि नवैव ॥ २॥

रूपरसगन्धस्पर्शसंख्यापरिमाणपृथक्त्वसंयोगविभग-
परत्वापरत्वगुरुत्व-
द्रवत्व-स्नेह-शब्द-बुद्धि-सुख-दुःखेच्छा-द्वेष-प्रयत्न-
धर्माधर्म-संस्काराः चतुर्विंशतिर्गुणाः ॥ ३॥

उत्क्षेपणापक्षेपणाकुञ्चनप्रसारणगमनानि
पञ्च कर्माणि ॥ ४॥

परमपरं चेति द्विविधं सामान्यम् ॥ ५॥

नित्यद्रव्यवृत्तयो विशेषास्त्वनन्ता एव ॥ ६॥

समवायस्त्वेक एव ॥ ७॥

अभावश्चतुर्विधः प्रागभावः प्रध्वंसाभावः
अत्यन्ताभावः अन्योन्याभावश्चेति ॥ ८॥

तत्र गन्धवती पृथिवी ।
सा द्विविधानित्याऽनित्या च ।
नित्या परमाणुरूपा ।
अनित्या कार्यरूपा ।
पुनस्त्रिविधा शरीरेन्द्रियविषयभेदात् ।
शरीरमस्मदादीनाम् ।
इन्द्रियं गन्द्धग्राहकं घ्राणम् ।
तच्च नासाग्रवर्ति ।
विषयो मृत्पाषाणादिः ॥ ९॥

शीतस्पर्शवत्यः आपः ।
ता द्विविधाः नित्या अनित्याश्च ।
नित्यः परमाणुरूपाः ।
अनित्याः कार्यरूपाः ।
पुनस्त्रिविधा शरीरेन्द्रियविषयभेदात् ।
शरीरं वरुणलोके ।
इन्द्रियं रसग्राहकं रसनं जिह्वाग्रवर्ति ।
विषयः सरित्समुद्रादिः ॥ १०॥

उष्णस्पर्शवत्तेजः ।
तच्च द्विविधं नित्यमनित्यं च ।
नित्यं परमाणुरूपं ।
अनित्यं कार्यरूपं ।
पुनस्त्रिविधं शरीरेन्द्रियविषयभेदात् ।
शरीरमादित्यलोके प्रसिद्धम् ।
इन्द्रियं रूपग्राहकं चक्षुः कृष्णताराग्रवर्ति ।
विषयश्चतुर्विधः भौमदिव्यौदर्याकरज भेदात् ।
भौमं वह्न्यादिकम् ।
अबिन्धनं दिव्यं विद्युदादि ।
भुक्तस्य परिणामहेतुरौदर्यम् ।
आकरजं सुवर्णादि ॥ ११॥

रूपरहीतः स्पर्शवान्वायुः ।
स द्विविधः नित्योऽनित्यश्च ।
नित्यः परमाणुरूपः ।
अनित्यः कार्यरूपः ।
पुनस्त्रिविधः शरीरेन्द्रियविषयभेदात् ।
शरीरं वायुलोके ।
इन्द्रियं स्पर्शग्राहकं त्वक्सर्वशरीरवर्ति ।
विषयो वृक्षादिकम्पनहेतुः ॥ १२॥

शरीरान्तःसंचारी वयुः प्राणः ।
स च एकोऽप्युपाधिभेदात्प्राणापानादिसंज्ञां लभते ॥ १३॥

शब्दगुणकमाकाशम् ।
तच्चैकं विभु नित्यञ्च ॥ १४॥

अतीतादिव्यवहारहेतुः कालः ।
स चैको विभुर्नित्य्श्च ॥ १५॥

प्राच्यादिव्यवहारहेतुर्दिक् ।
सा चैका विभ्वी नित्या च ॥ १६॥

ज्ञानाधिकरणमात्मा ।
स द्विविधः परमात्मा जीवात्मा च ।
तत्रेश्वरः सर्वज्ञः परमात्मैक एव ।
जीवात्मा प्रतिशरीरं भिन्नो विभुर्नित्यश्च ॥ १७॥

सुखाद्युपलब्धिसाधनमिन्द्रियं मनः ।
तच्च प्रत्यात्मनियतत्वादनन्तं परमाणुरूपं नित्यं
च ॥ १८॥

चक्षुर्मात्रग्राह्यो गुणो रूपम् ।
तच्च शुक्लनीलपीतरक्तहरितकपिशचिन्न
भेदात्सप्तविधम् ।
पृथिवीजलतेजोवृत्ति ।
तत्र पृथिव्यां सप्तविधम् ।
अभास्वरशुक्लं जले ।
भास्वरशुक्लं तेजसि ॥ १९॥

रसनग्राह्यो गुणो रसः ।
स च मधुराम्ललवणकटुकषायतिक्तभेदात्
षड्विधः ।
पृथिवीजलवृत्तिः । तत्र पृथिव्यां षड्विधः।
जले मधुर एव ॥ २०॥

घ्राणग्राह्यो गुणो गन्धः ।
स द्विविधः सुरभिरसुरभिश्च ।
पृथिवीमत्रवृत्तिः ॥ २१॥

त्वगिन्द्रियमात्रग्राह्यो गुणः स्पर्शः ।
स च त्रिविधः शीतोष्णानुष्णाशीतभेदात् ।
पृथिव्यप्तेजोवायुवृत्तिः ।
तत्र शीतो जले ।
उष्णस्तेजसि ।
अनुष्णाशीतः पृथिवीवाय्वोः ॥ २२॥

रूपादिचतुष्टयं पृथिव्यां पाकजमनित्यं च ।
अन्यत्र अपाकजं नित्यमनित्यं च ।
नित्यगतं नित्यम् ।
अनित्यगतमनित्यम् ॥ २३॥

एकत्वादिव्यवहारहेतुः संख्या ।
सा नवद्रव्यवृत्तिः एकत्वादिपरार्धपर्यन्ता ।
एकत्वं नित्यमनित्यं च ।
नित्यगतं नित्यम् ।
अनित्यगतमनित्यम् ।
द्वित्वादिकं तु सर्वत्राऽनित्यमेव ॥ २४॥

मानव्यवहारासाधारणकारणं परिमाणम् ।
नवद्रव्यवृत्तिः ।
तच्चतुर्विधम् ।
अनु महद्दीर्घं हृस्वं चेति ॥ २५॥

पृथग्व्यवहारासाधारणकारणं पृथक्त्वम् ।
सर्वद्रव्यवृत्तिः ॥ २६॥

संयुक्तव्यवहारहेतुः संयोगः ।
सर्वद्रव्यवृत्तिः ॥ २७॥

संयोगनाशको गुणो विभागः ।
सर्वद्रव्यवृत्तिः ॥ २८॥

परापरव्यवहारासाधारणकारणे परत्वापरत्वे ।
पृथिव्यादिचतुष्टय मनोवृत्तिनी ।
ते द्विविधे दिक्कृते कालकृते च ।
दूरस्ते दिक्कृतं परत्वम् ।
समीपस्थे दिक्कृतमपरत्वम् ।
ज्येष्ठे कालकृतं परत्वम् ।
कनिष्ठे कालकृतमपरत्वम् ॥ २९॥

आद्यपतनासमवायिकारणं गुरुत्वम् ।
पृथिवीजलवृत्ति ॥ ३०॥

आद्यस्यन्दनासमवायिकारणं द्रवत्वम् ।
पृथिव्यप्तेजोवृत्ति ।
तद्द्विविधं सांसिद्धिकं नैमित्तिकं च ।
सांसिद्धिकं जले ।
नैमित्तिकं पृथिवीतेजसोः ।
पृथिव्यां घृतादावग्नि संयोगजं द्रवत्वम् ।
तेजसि सुवर्णादौ ॥ ३१॥

चूर्णादिपिण्डीभावहेतुर्गुणः स्नेहः ।
जलमात्रवृत्तिः ॥ ३२॥

श्रोत्रग्राह्यो गुणः शब्दः आकाशमात्रवृत्तिः ।
स द्विविधः ध्वन्यात्मकः वर्णात्मकश्च ।
तत्र ध्वन्यात्मकः भेर्यादौ ।
वर्णात्मकः संस्कृतभाषादिरूपः ॥ ३३॥

सर्वव्यवहारहेतुर्गुणो बुद्धिर्ज्ञानम् ।
सा द्विविधा स्मृतिरनुभवश्च ।
संस्कारमात्रजन्यं ज्ञानं स्मृतिः ।
तद्भिन्नं ज्ञानमनुभवः ।
स द्विविधः यथार्थोऽयथार्थश्च ।
तद्वति तत्प्रकारकोऽनुभवो यथार्थः ।
यथा रजते इदं रजतमिति ज्ञानम् ।
सैव प्रमेत्युच्यते ।
तदभाववति तत्प्रकारकोऽनुभवोऽयथार्थः ।
यथा शुक्ताविदंरजतमिति ज्ञानम् ।
सैव अप्रमेत्युच्यते ॥ ३४॥

यथार्थनुभवश्चतुर्विधः
प्रत्यक्षानुमित्युपमितिशाब्दभेदात् ।
तत्करणमपि चतुर्विधं
प्रत्यक्षानुमानोपमानशाब्दभेदात् ॥३५॥

असाधारणं कारणं करणम् ।
कार्यनियतपूर्ववृत्ति कारणं ।
कार्यं प्रागभावप्रतियोगि ॥ ३६॥

कारणं त्रिविधं समवाय्यसमवायिनिमित्तभेदात् ।
यत्समवेतं कार्यमुत्पद्यते तत्समवायिकारणम् ।
यथा तंतवः पटस्य पटश्च स्वगतरूपादेः ।
कार्येण कारणेन वा सहैकस्मिन्नर्थे समवेतत्वे सति
यत्कारणं
तदसमवायिकारणम् ।
यथा तंतुसंयोगः पटस्य तन्तुरूपं पटरूपस्य ।

तदुभयभिन्नं कारणं निमित्तकारणम् ।
यथा तुरीवेमादिकं पटस्य ।
तदेतत्त्रिविधकारणमध्ये यदसाधारणं कारणं
तदेव करणम् ॥ ३७॥

तत्र प्रत्यक्षज्ञानकरणं प्रत्यक्षम् ।
इन्द्रियार्थसंनिकर्षजन्यं ज्ञानं प्रत्यक्षम् ।
तद्द्विविधं निर्विकल्पकं सविकल्पकं चेति ।
तत्र निष्प्रकारणं ज्ञानं निर्विकल्पकं यथेदं
किञ्चित् ।
सप्रकारकं ज्ञानं सविकल्पकं यथा डित्थोऽयं
ब्राह्मणोऽयं श्यामोऽयं
पाचकोऽयमिति ॥ ३८॥

प्रत्यक्षज्ञानहेतुरिन्द्रियार्थसंनिकर्षः
षड्विधः ।
संयोगः संयुक्तसमवायः संयुक्तसमवेतसमवायः
समवायः
समवेतसमवायः विशेषणविशेष्यभावश्चेति ।
चक्षुषा घटप्रत्यक्षजनने संयोगः संनिकर्षः ।

घटरूपप्रत्यक्षजनने संयुक्तसमवायः
संनिकर्षः ।
चक्षुः संयुक्ते घटे रूपस्य समवायात् ।
रूपत्वसामान्यप्रत्यक्षे संयुक्तसमवेतसमवायः
संनिकर्षः ।
चक्षुः संयुक्ते घटे रूपं समवेतं तत्र
रूपत्वस्य समवायात् ।
श्रोत्रेण शब्दसाक्षात्कारे समवायः संनिकर्षः
कर्णविवरवर्त्याकाशस्य
श्रोत्रत्वात् शब्दस्याकाशगुणत्वाद्गुणगुणिनोश्च
समवायात् ।
शब्दत्वसाक्षात्कारे समवेतसमवायः संनिकर्षः
श्रोत्र्समवेते शब्दे
शब्दत्वस्य समवायात् ।
अभावप्रत्यक्षे विशेषणविशेष्यभावः संनिकर्षः
घटाभाववद्भूतलमित्यत्र
चक्षुः संयुक्ते भूतले घटाभावस्य विशेषणत्वात् ।

एवं संनिकर्षषट्कजन्यं ज्ञानं प्रत्यक्षं
तत्करणमिन्द्रियं
तस्मातिन्द्रियं प्रत्यक्षप्रमाणमिति सिद्धम् ॥ ३९॥

अनुमितिकरणमनुमानम् ।
परामर्शजन्यं ज्ञानमनुमितिः ।
व्याप्तिविशिष्टपक्षधर्मताज्ञानं ।
यथा वह्निव्याप्यधूमवानयं पर्वत इति ज्ञानं
परामर्शः ।
तज्जन्यं पर्वतो वह्निमानिति ज्ञानमनुमितिः ।
यत्र यत्र धूमस्तत्र तत्राग्निरिति साहचर्यनियमो
व्याप्तिः ।
व्याप्यस्य पर्वतादिवृत्तित्वं पक्षधर्मता ॥ ४०॥

अनुमानं द्विविधं स्वार्थं परार्थं च ।
तत्र स्वार्थं स्वानुमितिहेतुः तथाहि स्वायमेव
भूयोदर्शनेन यत्र यत्र
धूमस्तत्र तत्राग्निरिति महानसादौ व्याप्तिं गृहीत्वा
पर्वतसमीपं गतः
तद्गते चाग्नौ सन्दिहानः पर्वते धूमं पश्यन्व्याप्तिं
स्मरति यत्र यत्र
धूमस्तत्र तत्राग्निरिति ।
तदनन्तरं वह्निव्याप्यधुमवानयं पर्वत इति
ज्ञानमुत्पद्यते अयमेव
लिश्ण्गपरामर्श इत्युच्यते ।
तस्मात्पर्वतो वह्निमानिति ज्ञानमनुमितिः उत्पद्यते ।

तदेतत्स्वार्थानुमानम् ।
यत्तु स्वयं धुमाग्निमनुमाय परंप्रतिबोधयितुं
पञ्चावयव वाक्यं प्रयुज्यते
तत्परार्थानुमानम् ।
यथा पर्वतो वह्निमान्धूमत्वाद्यो यो धूमवान्स
वह्निमान्यथा महानसः तथा
चायं तस्मात्तथेति ।
अनेन प्रतिपादिताल्लिष्ण्गात्परोऽप्यग्निं प्रतिपद्यते ॥ ४१॥

प्रतिज्ञाहेतूदाहरणोपनयनिगमनानि पञ्चावयवाः ।

पर्वतो वह्निमानिति प्रतिज्ञा ।
धूमवत्वादिति हेतुः ।
यो यो धूमवान्स वह्निमान्यथा महानस इत्युदाहरणम् ।

तथा चायमित्युपनयः ।
तस्मात्तथेति निगमनम् ॥ ४२॥

स्वार्थानुमितिपरार्थानुमित्योः लिश्ण्गपरामर्श एव
करणम् ।
तस्माल्लिश्ण्गपरामर्शोऽनुमानम् ॥ ४३॥

लिश्ण्गं त्रिविधम् ।
अन्वयव्यतिरेकि केवलान्वयि केवलव्यतिरेकि चेति ।
अन्वयेन व्यतिरेकेण च व्याप्तिमदन्वयव्यतिरेकि ।
यथा वह्नौ साध्ये धूवत्त्वम् ।
यत्र धूमस्तत्राग्निर्यथा महानस इत्यन्वयव्याप्तिः ।
यत्र वह्निर्नास्ति तत्र धूमोऽपि नास्ति यथा महाहृद
इति व्यप्तिरेकव्याप्तिः ।
अन्वयमात्रव्याप्तिकं केवलान्वयि ।
यथा घटोऽभिधेयः प्रमेयत्वात्पटवत् ।
अत्र प्रमेयत्वाभिधेयत्वयोः व्यतिरेकव्याप्तिर्नास्ति
सर्वस्यापि
प्रमेयत्वादभिधेयत्वाच्च ।
व्यतिरेकमात्रव्याप्तिकं केवलव्यतिरेकि यथा
पृथिवीतरेभ्यो भिद्यते गन्धवत्त्वात् ।
यदितरेभ्यो न भिद्यते न तद्गन्धवद्यथा जलम् ।
न चेयं तथा ।
तस्मान्न तथेति ।
अत्र यद्गन्धवत्तदितरभिन्नमित्यन्वयदृष्टान्तो
नास्ति पृथिवीमात्रस्य
पक्षत्वात् ॥ ४४॥

सन्दिग्धसाध्यवान्पक्षः ।
यथा धूमवत्त्वे हेतौ पर्वतः ।
निश्चितसाध्यवान्सपक्षः यथा तत्रैव महानसम् ।
निश्चितसाध्याऽभाववान्विपक्षः यथा तत्रैव
महाह्रदः ॥ ४५॥

सव्यभिचारविरुद्धसत्प्रतिपक्षासिद्धबाधिताः पञ्च
हेत्वाभासाः ।
सव्यभिचारोऽनैकान्तिकः ।
स त्रिविधः साधारणासाधारणानुपसंहारिभेदात् ।
तत्र साध्याभाववद्वृत्तिः साधारणोऽनैकान्तिकः यथा
पर्वतो वह्निमान्प्रमेयत्वादिति ।
प्रमेयत्वस्य वह्न्यभाववति ह्रदे विद्यमानत्वात् ।
सर्वसपक्षविपक्षव्यावृत्तः पक्षमात्रवृत्तिः
असाधारणः ।
यथा शब्दो नित्यः शब्दत्वादिति ।
शब्दत्वं हि सर्वेभ्यो नित्येभ्योऽनित्येभ्यश्च
व्यावृत्तं शब्दमात्रवृत्तिः ।
अन्वयव्यतिरेकदृष्टान्तरहितोऽनुपसंहारी ।
यथा सर्वमनित्यं प्रमेयत्वादिति ।
अत्र सर्वस्यापि पक्षत्वाद्दृष्टान्तो नास्ति ।
साध्याभावव्याप्तो हेतुर्विरुद्धः ।
यथा शब्दो नित्यः कृतकत्वादिति ।
कृतकत्वं हि नित्यत्वाभावेनाऽनित्यत्वेन व्याप्तम् ।
यस्य साध्याभावसाधकं हेत्वन्तरं विद्यते स
सत्प्रतिपक्षः ।
यथा शब्दो नित्यः श्रावणत्वाच्छब्दत्ववत् ।
शब्दोऽनित्यः कार्यत्वाद्घटवत् ।
असिद्धस्त्रिविधः आश्रयासिद्धः स्वरूपासिद्धो
व्याप्यत्वासिद्धश्चेति ।
आश्रयासिद्धो यथा गगनारविन्दं सुरभि
अरविन्दत्वात्सरोजारविन्दवत् ।
अत्र गगनारविन्दमाश्रयः स च नास्त्येव ।
स्वरूपासिद्धो यथा शब्दो गुणश्चाक्षुषत्वात् ।
अत्र चाक्षुषत्वं शब्दं नास्ति शब्दस्य
श्रावणत्वात् ।
सोपाधिको हेतुः व्याप्यत्वासिद्धः ।
साध्यव्यापकत्वे सति साधनाव्यापकत्वमुपाधिः ।
साध्यसमानाधिकरणात्यन्ताभावाप्रतियोगित्वं
साध्यव्यापकत्वम् ।
साधनवन्निष्ठात्यन्ताभावप्रतियोगित्वं
साधनाव्यापकत्वम् ।
पर्वतो धूमवान्वह्निमत्वादित्यत्रार्द्रेन्धनसंयोग
उपाधिः ।
तथाहि ।
यत्र धूमस्तत्रार्द्रेन्धनसंयोग इति साध्यव्यापकता ।

यत्र वह्निस्तत्रार्द्रेन्धनसंयोगो नास्त्ययोगोलके
आर्द्रेन्धनसंयोगाभावादिति
साधनाव्यापकता ।
एवं साध्यव्यापकत्वे अस्ति
साधनाव्यापकत्वार्द्रेन्धनसंयोग उपाधिः ।
सोपाधिकत्वाद्वह्निमत्त्वं व्याप्यत्वासिद्धम् ।
यस्य साध्याभावः प्रमाणान्तरेण निश्चितः स
बाधितः ।
यथा वह्निरनुष्णो द्रव्यत्वाज्जलवत् ।
अत्रानुष्णत्वं साध्यं तदभाव उष्णत्वं
स्पर्शनप्रत्यक्षेण गुह्यते
इति बाधितत्वम् ॥ ४६॥

उपमितिकरणमुपमानम् ।
संज्ञासंज्ञिसम्बन्धज्ञानमुपमितिः ।
तत्करणं सादृश्यज्ञानम् ।
अतिदेशवाक्यार्थस्मरणमवान्तर व्यापारः ।
तथा हि
कश्चिद्गवयशब्दार्थमजानन्कुतश्चिदारण्यकपुरुषाद्गोसदृशो
गवय इति श्रुत्वा वन गतो वाक्यार्थं
स्मरन्गोसदृशं पिण्डं पश्यति ।
तदनन्तरमसौ गवयशब्दवाच्य
इत्युपमितिरुत्पद्यते ॥ ४७॥

आप्तवाक्यं शद्बः ।
आप्तस्तु यथार्थवक्ता ।
वाक्यं पदसमूहः ।
यथा गामानयेति ।
शक्तं पदम् ।
अस्मात्पदादयमर्थो बोद्धव्य इतीश्वरसंकेतः
शक्तिः ॥ ४८॥

आकाश्ण्क्षा योग्यता संनिधिश्च वाक्यार्थज्ञानहेतुः
पदस्य
पदान्तरव्यतिरेकप्रयुक्तान्वयाननुभावकत्वमाकाश्ण्क्षा ।

अर्थाबाघो योग्यता ।
पदानामविलम्बेनोच्चारारणं संनिधिः ॥ ४९॥

आकाश्ण्क्षादिरहितं वाक्यमप्रमाणम् ।
यथा गौरश्वः पुरुषो हस्तीति न
प्रमाणमाकाश्ण्क्षाविरहात् ।
अग्निना सिञ्चेदिति न प्रमाणं योग्यताविरहात् ।
प्रहरे प्रहरेऽसहोच्चारितानि गामानयेत्यादिपदानि न
प्रमाणं साम्निध्याभावात् ॥ ५०॥

वाक्यं द्विविधम् ।
वैदिकं लौकिकं च ।
वैदिकमीश्वरोक्तत्वात्सर्वमेव प्रमाणम् ।
लौकिकं त्वाप्तोक्तं प्रमाणम् ।
अन्यदप्रमाणम् ॥ ५१॥

वाक्यार्थ्ज्ञानं शब्दज्ञानम् ।
तत्करणं शब्दः ॥ ५२॥

अयथार्थानुभवस्त्रिविधः संशयविपर्ययतर्कभेदात् ।

एकस्मिन्धर्मिणि विरुद्धनानाध्र्म्वैशिष्ट्यावगाहि
ज्ञानं संशयः ।
यथा स्थाणुर्वा पुरुषो वेति ।
मिथ्याज्ञानं विपर्ययः ।
यथा शुक्तौ इदं रजतमिति ।
व्याप्यारोपेण व्यापकारोपस्तर्कः यथा यदि वह्निर्न
स्यात्तर्हि धूमोऽपि न स्यादिति ॥ ५३॥

स्मृतिरपि द्विविधा ।
यथार्थायथार्था च ।
प्रमाजन्या यथार्था ।
अप्रमाजन्याऽयथार्था ॥ ५४॥

सर्वेषामनुकूलतया वेदनीयं सुखम् ॥ ५५॥

सर्वेषां प्रतिकूलतया वेदनीयं दुःखम् ॥ ५६॥

इच्छा कामः ॥ ५७॥

क्रोधो द्वेषः ॥ ५८॥

कृतिः प्रयत्नः ॥ ५९॥

विहितकर्मजन्यो धर्मः ॥ ६०॥

निषिद्धकर्मजन्यस्त्वधर्मः ॥ ६१॥

बुद्ध्यादयोऽष्टावात्ममात्रविशेषगुणाः ॥ ६२॥

बुद्धीच्छा प्रयत्ना द्विविधाः ।
नित्या अनित्याश्च ।
नित्या ईश्वरस्यानित्या जीवस्य ॥ ६३॥

संस्कारस्त्रिविधः ।
वेगो भावना स्थितिस्थापकश्चेति ।
वेगः पृथिव्यादिचतुष्टयमनोवृत्तिः ।
अनुभवजन्या स्मृतिहेतुर्भावना ।
आत्ममात्रवृत्तिः ।
अन्यथाकृतस्य पुनस्तदवस्थापकः स्थितिस्थापकः
कटादिपृथिवीवृत्तिः ॥ ६४॥

चलनात्मकं कर्म ।
ऊर्ध्वदेशसंयोगहेतुरुत्क्षेपणम् ।
अधोदेशसंयोगहेतुरपक्षेपणम् ।
शरीरसंनिकृष्टसंयोगहेतुराकुञ्चनम् ।
विप्रकृष्टसंयोगहेतुः प्रसारणम् ।
अन्यत्सर्वं गमनम् ।
पृथिव्यादिचतुष्टयमनोमात्रव्ट्ति ॥ ६५॥

नित्यमेकमनेकानुगतं सामान्यं
द्रव्यगुणकर्मवृत्ति ।u
तद्द्विविधं पराऽपरभेदात् ।
परं सत्ता ।
अपरं द्रव्यत्वादिः ॥ ६६॥

नित्यद्रव्यवृत्तयो व्यावर्तका विशेषाः ॥ ६७॥

नित्यसम्बन्धः समवायः ।
अयुतसिद्धवृत्तिः ।
ययोर्द्वयोर्मध्ये
एकमविनश्यदपराऽश्रितमेवावतिष्ठते
तावयुतसिद्धौ
यथा अवयवाऽवयविनौ क्रियाक्रियावन्तौ जातिव्यक्ती
विशेषनित्यद्रव्ये चेति ॥ ६८॥

अनादिः सान्तः प्रागभावः ।
उत्पत्तेः पूर्वं कार्यस्य ।
सादिरनन्तः प्रध्वंसः ।
उत्पत्यनन्तरं कार्यस्य ।
त्रैकालिकसंसर्गावच्छिन्नप्रतियोगिताकोऽत्यन्ताभावः ।

यथा भूतले घटो नास्तीति ।
तादात्म्यसम्बन्धावच्छिन्नप्रतियोगिताकोऽन्योन्याभावः ।
यथा घटः पटो नेति ॥ ६९॥

सर्वेषां पदार्थानां यथायथमुक्तेष्वन्तर्भावात्सप्तैव
पदार्था इति सिद्धम् ॥ ७०॥

कणादन्यायमतयोर्बालव्युत्पत्तिसिद्धये ।
अन्नंभट्टेन विदुषा रचितस्तर्कसंग्रहः ॥

इति श्रीमहामहोपाध्याय
अन्नंभट्टविरचिततर्कसंग्रहः समाप्तः ॥

Jnana samhitai in tamil

*முதல் அம்சம்* 

*ஞான சம்ஹிதை*

*புராண வரலாறு*

அதற்கு முன்  நைமிசாரண்யம் வனம் பற்றி அறிந்து கொள்வது அவசியம்.

தற்போதைய உத்தராஞ்சல் மாநிலம் சீத்தாபூர் மாவட்டத்தில் லக்னோவில் இருந்து 89 கி மீ தொலைவில் கோமதி  ஆற்றக் கரையில் அமைந்துள்ள அழகிய திவ்ய தேசம்  நைமிசாரண்யம். இதை நைமிசார்  நிம்கார் என்றும் அழைக்கிறார்கள்.

ஒரு முறை முனிவர்கள் பிரம்மாவை அணுகி  "ஹே! ப்ரம்மதேவா!அமைதியாக பன்னிரெண்டு ஆண்டுகள் தவமிருந்து மாபெரும் வேள்வி செய்ய ஏற்றதொரு இடத்தை பூலோகத்தில் எங்களுக்கு காண்பித்தருள வேண்டும்" என வேண்டினர். 

அப்போது பிரம்மா ஒரு தர்ப்பைப் புல்லை எடுத்து சக்கர வடிவில் வளைத்து அதனை உருட்டி விட்டு "இந்தச் சக்கரம் எங்கு போய் நிற்கிறதோ அதுவே நீங்கள் விரும்பிய இடம்" என்றார். அந்தச் சக்கரம் நின்ற இடம் தான் இந்த நைமிசாரண்ய வனம்.  நேமி என்றால் சக்கரம்  ஆரண்யம் என்றால் காடு என்றும் பொருள்.

நைமிசாரண்யத்தில் வேள்வியை நிறைவு செய்த முனிவர்கள் வேள்வியின் பலனை மகவிஷ்ணுவுக்கு தர எண்ணினார்கள். அதன் படியே வேள்வி குண்டத்தில் எழுந்தருளிய விஷ்ணுவும் அவிர்பாகம் பெற்றார். இத்தகைய புண்ணிய யாக பூமி தான் நைமிசாரண்யம். எனவே தான் அங்கு பல முனிவர்கள் வசித்து வருகிறார்கள்.

ஒரு காலத்தில், இத்தகைய நைமிசாரண்யம் எனும் புண்ணிய வனத்தில் வசிக்கின்ற தவ முனிவர்கள் அனைவரும் கூடினர். அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அதிவிநய பக்தியோடு, வியாஸ மகரிஷியின் சிஷ்யரும் நற்குணங்களையுடைய  சூத முனிவரை தரிசித்து அவரை வணங்கி தங்கள் சந்தேகங்களை பின்வருமாறு கேட்டார்கள்.

"மகாபாக்கியசாலியான சூத முனிவரே! நீங்கள் நீண்ட நெடுங்காலம் சிரஞ்சீவியாகச் சுகத்தோடு வாழ்வீர்களாக! நாங்கள் தங்களிடம் சிலவற்றை கேட்டு தெளிவு பெற விரும்புகிறோம். 

நீங்கள் வியாஸ பகவானது திருவருளால் கிருத கிருத்தியர் என்ற தன்மையை அடைந்தவர். கடந்த காலத்தில் நடந்தவைகளையும் நிகழ்காலத்தில் நடப்பவைகளையும் இனிவரும் காலத்தில் நடக்கப் போகும் விருத்தாந்தங்களையும் அறிந்து சொல்லக் கூடிய ஆற்றல் படைத்த திரிகால ஞானியாதலால் தங்களுக்குத் தெரியாத விஷயம் துளியுமிராது! 

குருவான வியாஸ பகவானின் கருணையால் அனைத்துமே சுலபமாக செய்யப்பட்டன. நீங்கள் தயவு செய்து சர்வோத்கர்ஷமான சிவபெருமானின் தத்துவத்தையும். அவருக்குரிய சிறந்த பூஜை முறையையும் பரமசிவனாரின் பற்பலவிதமான சரித்திரங்களையும் எங்களுக்குக் கூறியருள வேண்டும். 

நிர்க்குணனான மகேஸ்வரன் எப்படி சகுணனாகிறார்? 

உலகத்திற்கு சுகம் நல்குபவருமான சங்கரன் என்னும் திருப்பெயரையுடைய மகாதேவ பகவான் இந்த உலக படைப்புக்கு முன்பும் படைப்பின் மத்திய காலத்திலும் முடிவான பிரளய காலத்திலும் எவ்விதமாக இருக்கிறார்? 

அவர் எப்படித் தோற்றமளிக்கிறார்? 

எப்படிப் பிரசன்னமாகி இவ்வுலகங்களை முன்னிட்டு அவர் எத்தகைய பயன்களைக் கொடுக்கிறார்? 

எந்த உபாயத்தினால் சர்வேஸ்வரன் விரைவாகப் பிரசன்னமாவார்? 

என இவற்றையும் இன்னும் நாங்கள் கேட்டு அறியாத பல விஷயங்களையும் உத்தம் விரத சீலரான தாங்கள் தான் சொல்ல வேண்டும்?"

என்று சவுனகர் முதலான சனக முனிவர்கள் அதிக விருப்போடு கேட்கவே சூதமாமுனிவர் மிகவும் உற்சாகத்தோடு கூறலானார்.
[26/03, 18:56] +91 89393 42052: *ஜோதிர் லிங்கம் தோன்றிய கதை* 

சூத முனிவரும், "முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே! நீங்கள் இப்பொழுது என்னிடம் கேட்ட விஷயங்களைப் போலவே முன்பொரு சமயம் நாரத முனிவர் பிரம்ம ஞானத்தை அறிவதற்காக அவரது பிதாவான நான்முக பிரம்மாவைக் கேட்டார். அதன் விவரத்தைச் சொல்கிறேன் கேளுங்கள்" என்று நாரத ப்ரம்ம சம்வாதத்தை கூறலானார்.

"அந்தணோத்தமர்களே திரிலோக சஞ்சாரியான நாரத முனிவர் ஒரு சமயம் எல்லா உலகங்களிலும் சஞ்சரித்து வரும் போது பரமாத்மாவான சிவபெருமானின் தத்துவத்தை அறிவதற்காக அவரது பெயரை சிந்தித்துக் கொண்டே தம் தந்தையான பிரும்ம தேவரிடம் சென்றார். 

பிரம்மாவை வணங்கி  "பிதாவே! பிரம்ம ஞானிகளில் சிறந்தவரே இவ்வுலகங்களையும் உயிரினங்களையும் படைத்து பிதா மகனாக விளங்கும் சிருஷ்டி கர்த்தாவே தங்கள் தயவினால் உத்தமமான விஷ்ணுவின் மகத்துவம் முழுவதையும் பக்தி மார்க்கத்தையும் ஞான மார்க்கத்தையும் செயற்கரிய தவமார்க்கத்தையும் தானமார்க்கத்தையும் அறிந்தேன். 

ஆனால் சிவபெருமானது தத்துவத்தையும், விதிப்படிக் கிரமமாகச் செய்யவேண்டிய அவருடைய பூஜையையும் அவரது சரிதங்களையும் நான் அறிந்து கொள்ளவில்லை. நிர்க்குணமான சிவதத்துவத்தைப்பற்றி, சர்வஞானியான தங்களைத் தவிர வேறு யாரை நான் கேட்கப்போகிறேன்? 

ஆகையால் சிவபெருமானது மகிமையையும் உலகுய்ய அவரால் அருளப்பட்ட விரதங்களையும் அவற்றால் அவர் மகிழ்ந்து உலகங்களுக்கு எந்தெந்தப் பயன்களைக் கொடுக்கிறாரோ அவற்றையும் சிவலிங்க உற்பத்தியையும் அவர் பார்வதியை மணந்த திருக்கல்யாண மகோத்சவத்தையும் நான் கேட்காத பிறவற்றையும் சொல்ல வேண்டும். 

இந்த விஷயங்களைப் பற்றி முன்பு நான் பலரிடம் பலவிதமாகக் கேட்டிருந்தும் எனக்கு திருப்தி ஏற்படவில்லை" என்றார் நாரதர். 

நாரதர் அவ்வாறு கேட்டதும் பிதா மகனான பிரம்மதேவர் சொல்ல தொடங்கினார்.
[26/03, 18:56] +91 89393 42052: நாரதா! எதை கேட்பதனால் அனைத்து உலகங்களின் எல்லா வித பாவங்களும் ஒழிந்து போகுமோ அத்தகைய சிவபெருமானது மிகச் சிறந்த தத்துவத்தையும் அவருடைய அற்புதமான திருவுருவத்தையும் என்னாலோ மஹாவிஷ்ணுவினாலோ கூட சரியாக அறிய முடியவில்லை. ஆயினும் எனக்கு  தெரிந்த வரையில் சொல்கிறேன் கேள் நாரதா! 

நித்யமானதாக தோற்றளிக்கின்ற நிலையற்றதான இந்த உலகம் எப்பொழுது கண்ணுக்கு புலப்படாததாக ஆகிவிடுகிறதோ, அப்பொழுது பிரம்மமாக ஆகவிடுகிறது. 

அப்பொழுது அந்த பிரம்மம் ஆனது ஸ்தூலமும் (பருமையும்) அல்ல சூக்ஷ்மமும் (நுண்மையும்) அல்ல; உற்பத்தியுடையதும் அல்ல; நாசதத்தை அடைவதும் அல்ல; ஆனால் அப்பொழுது அது உயர்ந்த சக்தியத்தையும் மிகச் சிறந்த அறிவையும் உடையதாக ஆகிறது. 

அத்தகைய பிரம்மத்தை யோகியர்கள் எப்பொழுதுமே ஞானக் கண்ணால் தான் பார்க்கிறார்கள். யாவுமாக ஆகி சிறந்ததாகவும் விளங்குகிற அந்த பிரம்மம் ஞானத்தையும் விஞ்ஞானத்தையும் வழங்கியது. 

சிலகாலம் இவ்வாறே கழிந்த பிறகு அந்தப் பிரம்மத்திற்கு இச்சை உண்டாயிற்று. (விஷ்ணு புராணத்தில் இந்த ஸ்ருஷ்டி இச்சை பற்றி விரிவாக கண்டோம்.) அதையே பிரகிருதி என்றும் மூலகாரணம் என்றும் சொல்வார்கள்.

அந்த  பிரகிருதி என்பவள் எட்டு கைகளையும் விசித்திரமான ஆடையையும் ஆயிரம் பூர்ண சந்திரர்களுக்குச் சமமான முகத்தையும் உடையவள். அநேக வித ஆபரணங்களை அணிந்தவள். அனைத்திற்கும் காரணமானவள். 

அவள் அழகு முதலியவற்றால் அத்விதீயையாகவும் புருஷக் கலப்பால் ஸ்தலதீயையாயும் இருக்கிறாள். அவளே மாயாதேவி ஆகிறாள். 

அந்த மாயாதேவி எந்த பிரம்மத்திடமிருந்து எந்தக் காலத்தில் தோன்றினாளோ, அந்த பிரமத்தினிடமிருந்தே அதே காலத்தில் புருஷனும் உண்டானான். அந்த இருவரும் ஒன்று சேர்ந்து நாம் இருவரும் யாது செய்ய வேண்டும்? என்று ஒருவரோடு ஒருவர் யோசித்தார்கள், அவர்கள் யோசனை செய்வதில் ஆவல் கொண்டவர்களாக இருந்தனர்.

இவ்வாறு அவர்கள் யோசித்து கொண்டிருக்கும் போது மங்களகரமான ஒரு அசரீரி வாக்கு, "உங்களுக்கு தோன்றிய சந்தேகத்தைப் போக்க, நீங்கள் இருவரும் தவம் செய்ய வேண்டும்" என்று கூறியது. அந்த வாக்கைக் கேட்க பிரகிருதி, புருஷன் ஆகிய இருவரும் மிகக் கடினமான தவம் புரிந்தார்கள். 

நாரதா! கவனமாகக் கேள்! யோக மார்க்கத்தை முக்கியமாக கருதிய அந்தப் பிரகிருதியும், புருஷனும் அதிக காலம் கழித்து தவ நிலையில் இருந்து கண் விழித்து, ஆஹா நம்மால் எவ்வளவு காலம் தவம் செய்யப்பட்டது? என்று வியந்தார்கள், 

அப்போது அவ்விருவருடைய தேகங்களிலிருந்து பலவிதமான நீர்ப் பெருக்குகள் உண்டாகி, சகல உலகங்களிலும் வியாபித்தது எல்லையற்றதாகவும் தொட்டவுடனே பாபத்தை போக்குவதுமான அந்தத் தண்ணீரானது பிரம்மரூபமாக ஆயிற்று.

அப்போது புருஷன் மிகவும் களைப்படைந்து பிரகிருதியுடன் சேர்ந்து, அந்த ஜலத்தில் பற்பலகாலம் பிரியத்தோடு துயில் கொண்டான். அந்த மஹாத்மாவான புருஷனுக்கு, அந்த ஜல சயன காரணத்தால், நாராயணன் என்ற பெயர் வழங்கலாயிற்று. 

அந்தக் காலத்தில் அவர்கள் இருவரையும் தவிர வேறொன்றும் உண்டாகவில்லை. பிறகு தான் பரமாத்மா சம்பந்தமான தத்துவங்கள் உண்டாயின.
பிரகிருதியினிடத்தில் மஹத்தும் அந்த மஹத்தினிடத்தில் ஸத்வம், இராஜஸம் தாமஸம் என்ற முக்குணங்களும் தோன்றின.

இந்த மூன்று குணங்களில் இருந்து ஸப்தம்; ஸ்பரிசம், ரூபம், ரஸம், கந்தம் (ஓசை ஊறு, ஒளி, சுவை, நாற்றம்) என்ற பஞ்ச தன் மாத்திரைகளும் அவற்றிலிருந்து, ஆகாயம் வாயு, தேயு, அப்பு பிருத்வி என்ற பஞ்ச பூதங்களும் (வானம், காற்று, நெருப்பு, நீர், நிலம், என்ற ஐம்பெரும் பருப்பொருட்களும்) தோன்றின. 

அந்த பஞ்ச பூதங்களில் இருந்து, வாக்கு, பாதம், பாணி பாயுரு உபஸ்தம் என்ற கண்மேந்திரியங்களும் (வாய், கால், கை, மலவாய், கண், மூக்கு, செவி என்ற ஞான இந்திரியங்களும்) (ஐம்பொறிகளும்) மனம், புத்தி, சித்தம் என்ற அந்தக் கரணங்களும், (உட்கருவிகளும்) தோன்றின. 

இந்த தத்துவங்கள் இவ்வாறான எண்ணிக்கைப்பட்டது ஆகும். பிரகருதி மற்றும் புருஷனை தவிர அந்த தத்துவங்கள் ஜல மாயமாகும். 24 தத்துவங்களுடன் சேர்ந்துள்ள அந்த தத்துவங்கள் பிரகிருதி புருஷர்களால் ஒன்றாக சேர்க்கப்படுகிறது.

அத்தகைய தத்துவத்தை தன் சுவாதீனப் படுத்திக் கொண்டு பிரம்ம ஸ்வரூபமான ஜலத்தில் நித்திரை செய்யும் தேவன் நாராயணன். அந்த நாபியிலிருந்து எண்ணிறந்த இதழ்களுடன் கூடியதாகவும் தாதுக்களால் பரவியதாகவும், பலயோசனை அகல உயரமும், பல கோடி சூரிய காந்தியும் கொண்டதாகவும் பேரழகுள்ள அதி உன்னதத் தாமரை மலர் ஒன்று தோன்றியது. 

அந்தத்தாமரை மலரிலிருந்து ஹிரண்யகர்ப்பனான நான் புத்திரனாக உதித்தேன். நாராயணனுடைய மோகமாயையால் நான் யார்? எங்கிருந்து தோன்றினேன்? நான் யாது செய்ய வேண்டும்? நான் யாருக்கு புத்திரன்? என்னை உண்டு பண்ணியவர் யார்? இவ்வாறான யோசனைகளிலும் சந்தேகங்களிலும் ஆழ்ந்திருந்த எனக்கு ஒன்றும் நிச்சயமாகத் தோன்றவில்லை 

மறுபடியும் நான் வந்த காரணத்தால் மோகத்தை அடைந்தேன். பிறகு 'இந்த தாமரையின் அடிப்பகுதி எங்கு இருக்கிறதோ அங்கு தான் என்னை சிருஷ்டி செய்தவனும் இருப்பான் அதற்குச் சந்தேகமே இல்லை' என்று மனோதிடம் செய்து கொண்டு தாமரை மலரிலிருந்து கீழே இறங்கினேன்.

அநேக ஆண்டுகள் ஒவ்வொரு நாளத்திலும் சுற்றியும் மோகிதனான நான் உத்தமமான அந்தத் தாமரையின் அடிப்பகுதியைக் காணவே இல்லை. பிறகு சந்தேகத்தோடு அதன் மலரையடைய விரும்பினேன். அதன் காம்பு வழியாகவே மேல் நோக்கி ஏறினேன். அப்போதும் மலரின் மொக்கையையும் நான் அடையவில்லை. 

இந்த விதமாக அந்த காம்பின் வழியிலேயே சுற்றி கொண்டிருந்தேன் ஆண்டுகள் பலவாயின. க்ஷணநேரம் நான் களைப்பினால் மூர்ச்சையானேன், அப்போது ஒரு வாக்கு "தவம் செய்!" என்று மங்களகரமாக ஒலித்தது. அந்த அசரீரியை கேட்ட நான், 12 ஆண்டுகள் தவம் செய்தேன்.
என் தவத்தின் பலனாக அப்போது, சங்கு, சக்கரம், கதை, ஏந்திய திருக்கரங்களோடு ஸ்ரீ விஷ்ணுமூர்த்தி எனக்கு அருள் புரிவதற்காக காட்சியளித்தார். பிரகிருதியோடு உண்டு செய்யப்பட்ட விஷ்ணு ரூபத்தைப் பார்த்த நான் ஆனந்தமடைந்தேன். 

தங்கமயமான காந்தியோடு வெளிக்கு ஸத்வகுணப்பிரதனாக தோன்றிய போதிலும் துஷ்டர்களை நாசம் செய்யும் பொருட்டு உள்ளத்தில் தபோ குணப்பிரதனாகவும் நாராயணனாகவும் இருந்தார்.

யார் ஒருவர் என் கண்களுக்குப் புலப்பட்டாரோ, அத்தகைய ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் மாயை வயப்பட்ட நான், அவரை "நீ யார்? என்று சொல்" என்று கேட்டேன். நான்
அவ்வாறு கேட்டதும் விஷ்ணு என்னைப் பார்த்து, "நல்ல விரதமுடையவனே!  குழந்தாய்! ஸத்வ குணத்தால் வியாபதனாக உன்னை நிர்மாணம் செய்தவனும் விஷ்ணுவும் நான் தான் என்பதை அறிந்து கொள்! இவ்விஷயம் உண்மை!" என்று புன்னகை செய்தார். 

அவரது வார்த்தையைக் கேட்டதும் அவரது மாயை வசப்பட்டு நான் வாதிட துவங்கினேன். "எப்படி குருவானவன் தன் சீடனை எளிதாகப் பேசுவானோ. அவ்வாறு படைப்புத் தொழில் புரியும் என்னை பார்த்து அடா, குழந்தாய் என்று சொல்கிறாய். 

உன்னை மட்டும் இந்த உலகங்களை உற்பத்தி செய்கிறவன் என்றும் மாயையை வியாபிக்கச் செய்யும் விஷ்ணு என்றும் உலகங்கள் யாவற்றையும் தன்னிடத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருப்பவன் என்றும் இரட்சிப்பவன் என்றும் நீயும் என் மோகத்தால் இப்படிப் பேசுகிறாய். அதற்கு காரணம் வேண்டாமா" அதைச் சொல் என்று கேட்டேன். 

அதற்கு அந்த விஷ்ணு நானே உலக காரணன் என்னுடைய சரீரத்திலிருந்து தான் நீயே உண்டானாய். இவ்வுலகங்களை உருவாக்க செய்வதற்கு உண்டான என்னை நீ மறந்து விட்டாய். இந்த விஷயத்தில் தவறு உன்னுடையதல்ல. இது எனது மாயையின் செயல் பிரம்மாவோ: உண்மையாகச் சொல்லுகிறேன். 

முன்பு என்னால் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட இருபத்து நான்கு தத்துவங்களும் என்னிடத்திலேயே இருக்கின்றன" என்று கூறினார். 

ஸ்ரீமந்நாராயணனின்  அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு கோபங் கொண்ட நான் நீ யார்? இவ்வளவு பேசும் உன்னையும் உண்டு பண்ணியவன் ஒருவன் இருக்கத்தான் வேண்டும்!" என்றுகூறி அவருடன் தீவிரமாக வாக்கு யுத்தஞ் செய்தேன்.

இவ்விதம் நாங்கள் இருவரும் வாதப் போர் புரிந்து வன்முறைச் செயலில் ஈடுபட்டபோது எங்கள் இருவருடைய விவாதத்தைத் தீர்ப்பதற்காகவும் எங்களுக்கு ஞானம் தோன்றச் செய்யவும் எங்களிருவருக்கும் நடுவே அதி அற்புதமான ஒரு ஜோதிலிங்கம் உண்டாயிற்று.

நாரதா! பல்லாயிரம் கோடி ஜ்வாலைகளால் பூரணமாகவும் காலாக்கினிக்கு இணையாகவும் நாசவிருத்திகள் இல்லாததாகவும் ஒப்பற்றதாகவும் வாக்குக்கும் மனத்திற்கும் எட்டாததாகவும் பிரகாசம் இல்லாததாகவும் உலகங்களை உண்டு பண்ணத்தக்கதாகவும் விளங்கியது. 

அந்த சோதிலிங்கத்தின் சுடர்களால் மயக்க நிலையடைந்த விஷ்ணு என்னைப் பார்த்து  "பிரம்மாவே! நீ ஏன் யுத்தம் செய்கிறாய்? நான் ஏன் உன்னுடன் யுத்தம் செய்ய வேண்டும்? நம் இருவருக்கும் மத்தியில் தோன்றிய இந்த லிங்கம் எப்படித் தோன்றியது? யாரால் தோன்றியது? ஆகவே இந்த இடத்தில் மூன்றாவது நபர் ஒருவர் இருக்கிறார். நம் இருவரின் போராட்டத்தையும் நிறுத்திக் கொள்வோம். அக்கினி மயமாக இங்கே தோன்றியுள்ள இந்த ஜோதிலிங்கம் எங்கிருந்து உண்டாயிற்று? அதை முதலில் கண்டறிவோம். 

நான்கு திசைகளிலும், விண்ணிலும், மண்ணிலும் இதற்குரிய ஆதாரம் எங்கிருக்கிறது என்று தேடி காண்போம். அதற்காக நீ அன்னப் பறவையின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு காற்றின் வேகத்தை விட விரைந்து சென்று அதி வேகமாக ஆகாயத்தில் புகுந்து ஆராய வேண்டும், 

நானும் வராக வடிவம் (பன்றியுருவம்) எடுத்த இந்த லிங்கத்தின் அஸ்திவாரத்தையே பார்த்து விடுகிறேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு பன்றி வடிவமெடுத்து பூமியைத் தோண்டித் துளைத்துக் கொண்டு சென்றார்

Kaashta maunam is a prayer-periyavaa

பெரியவா திருவடியே
                சரணம்.

காஷ்ட மௌனம் - நம் கஷ்டம் போக்கும் மௌனம்

காஷ்டம் என்றால் கட்டை
கட்டையைப்போல் ஓரு அசைவும் இல்லாமல் இருத்தல். நிறைய மகான்கள் மௌனமாயிருந்தது பற்றி கேள்விபட்டிருப்போம் ஆனால் இது போல் 
காஷ்டமௌனம் இருந்தவர் சித்தர்கள். 

மஹா பெரியவா அடிக்கடி காஷ்ட மௌனம் என்ற நிலைக்கு சென்று விடுவது வழக்கம். அப்போதெல்லாம் யாரிடமும் பேசவோ எந்த அங்க அசைவுகளோ கொள்ளாமல் அமர்ந்து இருப்பார், இது நாம் எல்லோரும் அறிந்ததே. 

ஒருமுறை, அடியார்கள் அவரிடம் 'காஷ்ட மௌனத்தில் என்ன செய்வீர்கள்?' என்ற போது, அந்த மாமகான், 'பிரார்த்தனை பண்ணிக்கொண்டு இருப்பேன்' என்றார். 

'உங்களுக்கென்று என்ன  பிரார்த்தனை பண்ணுவேள்?' என்று கேட்டனர் சில அடியார். 

அப்போது ஐயன் சொன்னாராம். 

'எனக்கு என்ன அபிலாஷைகள் இருக்கு? பிரார்த்தனைகள் இருக்கு? என்கிட்டே நிறைய பேர் வந்து அவாவாளோட கஷ்ட நஷ்டங்களை சொல்லி, நீங்க ஆசிர்வாதம் பண்ணினா நிச்சயம் கஷ்ட நிவர்த்தி ஆகிடும் ன்னு சொல்றா. நானும் க்ஷேமமா இருப்பேள் ன்னு சொல்றேன். ஆனா, எனக்குன்னு அவா கஷ்டத்தை தீர்க்கற சக்தி ஏதாவது இருக்கா என்ன? அதனால் தான் அந்த பகவான் கிட்ட 'இன்னிக்கு இத்தனை (ஒன்னோட) கொழந்தேள் இவ்ளோ கஷ்டத்தோட வந்திருக்கா, அவளோட கஷ்டத்தை தீர்த்து, அவாள க்ஷேமமா வை அப்பா - ன்னு ப்ரார்த்திச்சிண்டு இருக்க தான் இந்த மௌனம். இல்லேன்னா, பூஜை, புனஸ்காரங்கள், வர்ற மனுஷாளோட பேச்சு, இத்யாதி இத்யாதி லே மனம் ஒருமிச்சு அவாளுக்காக பிரார்த்தனை பண்ண முடியலே' என்றாராம். 

அருளாளர் மேலும் அருளினாராம்... 

'வரவாளுக்காக பிரார்த்தனை பண்றதை விட எனக்கு வேற என்ன பெருசான வேலை இருக்க போறது? லோக க்ஷேமம் தானே எங்களுக்கு பிரதானம், அதுக்கு தான் இதெல்லாம்' என்றாராம்.

6th vibhakti slokas in sanskrit

 येषां न विद्या न तो न दानं
ज्ञानं न शीलं न गुणो न धर्म:!
ते मर्त्य लोके भुवि भारभूता:
मनुष्यरूपेण मृगाश्चरन्ति।
*******************************
पवित्राणां पवित्रं यो मङ्गलानां च मङ्गलम्।
दैवतं तेवतानां च भूतानां योsअव्यय सदा।।
***************************************
हस्तस्य भूषणं दानं,सत्यं कण्ठस्य भूषणम्।
श्रोत्रस्य भूषणं शास्त्रं,भूषणै: किं प्रयोजनम्।।
***********************************************
 विद्या रूपं कुरूपाणां , क्षमा रूपं तपस्विनाम्।
कोकिलानां स्वरो रूपं, नारीरूपं पतिव्रतम्।।
********************************************
उदारस्य तृणं वित्तम् शूरस्य मरणं तृणम्।
 विरक्तस्य तृणं भार्या निस्पृहस्य तृणं जगत्।।
**********************************************
लौकिकानां हि साधूनाम् अर्थं वाक् अनुवर्तते । 
ऋषीणां पुनराद्यानां वाचमर्थोsनुधावति।।
उत्तर राम चरिते भवभूति:!

Vishnu Sahasranama 250 to 257 in tamil

Courtesy:Smt.Dr.Saroja Ramanujam

விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் -28

250.அஸங்க்யேய:-ஸங்க்ய விஷயம் அதிக்ராந்த: - அளவிடமுடியாதவன் . எண்ணிக்கையில் அடங்காத அனந்த கல்யாண குணங்களை உடையவன். பிரதேசத்தினாலும் காலத்தினாலும் அளக்க முடியாதவன். என்றும் உள்ளவன் எங்கும் உள்ளவன் ஆனதால்.

' நாந்தோ அஸ்தி மம திவ்யானாம் விபூதீனாம் ,' (ப. கீ. 1௦.40.) 
"என்னுடைய மகிமைகளுக்கு முடிவே இல்லை..

251.அப்ரமேயாத்மா- அறியமுடியாதவன். -பிரமேயம் என்றால் , நேரில் கண்டு அறிவது, ஊகித்து அறிவது , கேட்டு அறிவது , உவமானத்தினால் அறிவது என்னும் ஏதாவது ஒரு வகை பிரமாணத்தினால் வரும் அறிவு. பகவானை இவை எதனாலும் அறிய முடியாது. ஏனென்றால் அவன் அறிவின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவன்.

'யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா ஸஹ,' எதை அறியமுடியாமல் வாக்கும் மனமும் திரும்பிவிட்டனவோ ,' –தைத்திரீய உபநிஷத்,

252.விசிஷ்ட: - எல்லாவற்றிற்கும் மேம்பட்டவர். 'மத்த: பரதரம் ந அன்யத் கிம்சித் அஸ்தி,' (ப.கீ. 7.7)" எனக்கு மேம்பட்டது என்பது ஒன்றும் இல்லை."

253.சிஷ்டக்ருத் , சுசி: - பக்தர்களை ஆட்கொண்டு அவர்களை புனிதமாக்குபவர்.

254. ஸித்தார்த்த: -வேண்டியவை எல்லாம் தமக்குத்தாமே அமைந்திருப்பவர். அவாப்த ஸமஸ்த காம: .

'ஸத்யகாம: ஸத்ய ஸங்கல்ப:,' (சாந்தோக்ய உப. ) 
'ந மே பார்த்த அஸ்தி கர்த்தவ்யம் த்ரிஷுலோகேஷு கிம்சன, நானவாப்தவ்யம் ஆப்தவ்யம் ,' (ப. கீ. 3.22)
"பார்த்தா எனக்கு மூவுலகிலும் செய்யவேண்டிய கருமம் ஒன்றும் இல்லை.அடைய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை."

ஸித்தானாம் அர்த்த: ஸித்தார்த்த: என்ற பொருளில் பார்த்தால் முமுக்ஷுக்களின் லட்சியமாக இருப்பவர்.

255. ஸித்தஸங்கல்ப: - தான் எண்ணுவதை முடிப்பவராக மட்டும் இல்லாதது பக்தர்கள் எண்ணுவதையும் முடித்துத் தருபவர். பீஷ்மரின் பிரதிக்ஞையை நிறைவேற்றியது போல.

256. ஸித்தித: - காரிய சித்தியை அளிப்பவர். அஷ்டமாசித்திகளையும் அளிப்பவர். முக்தியை அளிப்பவர்

257. ஸித்தி ஸாதன: - ஸித்தியை அடையும் ஸாதனம் ஆகவும் இருப்பவர். The Lord is both the means and the goal. 'அவனருளால் அவன் தாள் வணங்கி ,' என்பது போல.


Tuesday, April 16, 2019

Sanskrit subhashitam

🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
*पातितोऽपि कराघातैरुत्पतत्येव कन्दुकः।*
*प्रायेण साधुवृत्तानामस्थायिन्यो विपत्तयः ॥*
🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
*हाथ से पटकी हुई गेंद भी भूमि पर गिरने के बाद ऊपर की ओर उठती है, सज्जनों का बुरा समय अधिकतर थोड़े समय के लिए ही होता है।*
🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
*A hand-tossed ball rises upwards after falling on the ground, the bad times of the gentlemen are mostly for a short time only.*
🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩
*आपका आज का दिन मंगलमय रहे।*
*🙏🌹🚩सुप्रभातम् 🚩🌹🙏*

About women by manu Smriti in Tamil

🙋‍♀️பெண்மயை போற்றும் மனுஸ்மிருதி🙋‍♀️

1) பெண்ணின் விவாஹ (திருமண) காலத்தில் அவளுக்கு கொடுக்கப்பட்ட ஆடை, ஆபரணம், வாகனம் இவற்றை அவளது கணவன், தந்தையோ உபயோகப்படுத்தக்கூடாது. (மனு 2-52)

2)  எந்த வீட்டில் பெண்கள் சந்தோஷமடைக்கிறார்களோ அந்த வீட்டில் எல்லா தெய்வங்களும் சந்தோஷமடைகின்றன.
எந்த வீட்டில் அவ்வாறு பெண்கள் சந்தோஷம் அடையவில்லையோ அந்த வீட்டில் செய்யப்படும் காரியங்கள் பலனில்லாது போகின்றன. (மனு 2-56)

3) பெண்களை அவளது தந்தை உபசரிக்க வேண்டும், இல்லையென்றால் அந்த பெண்ணின் சாபத்தால் அந்த குடும்பம் அழியும் (2-58)

4)   நன்மையை விரும்பும் மனிதர்கள் எப்போதும் தன் வீட்டு கல்யாணம், விரதங்கள், போன்ற காலங்களில் உடன் பிறந்த பெண்களுக்கு நகை, உடை, சாப்பாடு இவற்றால் சந்தோஷப்படுத்தவேண்டும்.(2-59)

5)  கணவன் தன் மனைவியைத் தவிர வேறு பெண்ணை நினைக்காது இருக்கவேண்டும். (2-60)

6) குருடன், மூடன், நொண்டி, எழுபது வயதான முதிய ஆண் பெண்  இவர்களிடம் சிறிது கூட வரி வாங்கக்கூடாது.( 8-394) 

7)        இரண்டு மாதத்திற்க்கு மேற்பட்ட கர்பிணியிடம் ஓடக்காரன் கூலி வாங்கக்கூடாது (8-407)

8)எல்லாவர்ணத்தினரும் மனைவியை காப்பாற்றுவதே மேலான தர்மம் என அறியவேண்டும். 

சக்தியில்லாத கணவனாயினும் மனைவியை காப்பாற்ற முயற்சிக்கவேண்டும். (9-6)

9) கணவனும் மனைவியும் சரிநிகர் சமானம் (9-45)

10)  அண்ணனின் மனைவி தம்பிக்கு தனது குருவின் மனைவியை போன்றவள். தம்பியின் மனைவி அண்ணனுக்கு மருமகள் போன்றவள்.(9-57)  

11) பெண்ணுக்கு ருதுக்காலம் வந்துவிட்டாலும் அதாவது வயதுக்கு வந்தாலும், கல்யாணமாகாது தன் வீட்டில் இருக்கும்படி நேர்ந்தாலும் பரவாயில்லை மாறாக நல்ல குணமில்லாத ஆணுக்கு (வரனுக்கு) பெண்ணை கொடுக்கக்கூடாது.(9-89)

Tulasi sloka

_உ_
*இன்று ஒரு ஸ்லோகம்*

ஸ்ரீ துளசி ஸ்தோத்திரம்.
 

*நமஸ் துளசி கல்யாணி,     நமோ விஷ்ணுப்ரியே சுபே நமோ மோக்ஷப்ரதே தேவி  நமஸ் ஸம்பத் ப்ரதாயினே*

பொருள்

வாழ்வில் சகல நன்மைகளும் தரும் துளசி தேவியே உமக்கு நமஸ்காரம்
விஷ்ணு் ப்ரியையும் மங்களமானவளும் ஆகிய துளசி தேவியே உமக்கு நமஸ்காரம்
மோட்ஷம் அளிப்பவளாகிய துளசி தேவியே உமக்கு நமஸ்காரம்
சகல சம்பத்துகளும் அளிப்பவளாகிய துளசி தேவியே உமக்கு நமஸ்காரம்

துளசி மாடத்தை மூன்று முறை வலம் வரும் போது மேற்படி ஸ்லோகத்தை கூறினால் ஸ்ரீமஹாலட்சுமி கடாக்ஷம் உண்டாகும்.

*துளசியின் சில பெருமைகள்*

திருமாலை இடைவிடாது துதித்துக் கொண்டிருப்பவள் துளசி, அவளின் இன்னொரு வடிவமே பூமியின் கண்ணுள்ள துளசிச் செடியாகும். திருமாலின் வெவ்வேறு அவதாரங்களான கிருட்டிணன் ,
விட்டலர் வணக்கங்களின் போது துளசியின் இலை கொண்டு வழிபடுவார்.
வைணவ ஆலயங்களில் துளசி தீர்த்தம் நைவேதனமாக வழங்கப்படும். இதற்கு பெருமாள் தீர்த்தம் என்று பெயர்.

துளசியின் நுனியில் பிரம்மதேவரும், அடியில் சிவபெருமானும், மத்தியில் திருமாலும் வாசம் செய்கின்றனர். தவிர பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள், பதினோரு ருத்திரர்கள், எட்டு வசுக்கள், அக்னி தேவர்கள் இருவர் மற்றும் புஷ்கரம் முதலிய தீர்த்தங்கள், கங்கை உள்ளிட்ட புண்ணிய நதிகள், வாசுதேவர் போன்ற தேவர்கள் துளசி தளத்தில் வசிக்கின்றனர். துளசி இலை பட்ட நீரானது, கங்கை நீருக்கு சமமாக கருதப்படும். இதனால் தான் துளசி நீரால், இறைவனுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.

*பிருந்தா, பிருந்தாவனீ, விஸ்வபூஜிதா, விஸ்வபாவனி, புஷ்பஸாரா, நந்தினீ, துளசீ, கிருஷ்ண ஜீவனி, ஏதந் நாமாஷ்டகம் சைவ ஸ்தோத்ரம் நாமார்த்த ஸம்யுதம் ய: படேத் தாஞ்ச ஸம்பூஜ்ய ஸோஸ்வமேதபலம் லபேத்..*

மஹா விஷ்ணு புகழ்ந்து போற்றிய இந்த துதியின் எட்டு நாமங்களும் காரண பெயர்கள் ஆகையால் இதை மனனம் செய்வோர் அசுவமேத யாகம் செய்த பலனை அடைவார்கள்.

துளசி ஒரிடத்தில் மிக நெருங்கி அடர்ந்து இருப்பதால் அவளை *பிருந்தை* என்று போற்றுகிறோம்..!
பிருந்தாவனம் தோறும் இருந்து *பிருந்தாவனீ* என்ற பெயர் பெற்றாள்.
அகில ப்ரபஞ்சத்தினால் பூஜிக்கப்பட்டு *விஸ்வபூஜிதை* என்ற பெயர் பெற்றாள்.
எண்ணற்ற ப்ரபஞ்சமெல்லாம் பரிசுத்தமாக்கி *விஸ்வபாவனீ* என்ற பெயர் பெற்றாள்.
மலர்களின் மீது ப்ரீதி உள்ள தேவர்களும் அவைகளால் ஆனந்தமடையாமல் துளசி யாலேயே ஆனந்த மடைந்ததால் *புஷ்ப ஸாரா* என்ற பெயர் பெற்றாள்.
அடைந்ததுமே ஆனந்தத்தை அளிக்கும் தன்மையினால் *நந்தினீ* என்ற பெயர் பெற்ற துளசி. க்ருஷ்ணனால் உருக்கொன்டு வாழ்வதால் *க்ருஷ்ண ஜீவனி* என்ற பெயர். பெற்றவள்.

*ௐ சாய்ராம்*

How to get things done from Indians, pakistanis, Singaporeans

A plane made an emergency landing on water. The stewardess asked the passengers to slide down to the lifeboats, but the passengers refused.

The stewardess then asked the captain to help. The captain, being very knowledgeable and experienced, guided her - "You tell the Americans this is an ADVENTURE. Tell the British this is an HONOUR. Tell the French this is a ROMANTIC activity, and tell the Germans this is the LAW. Tell the Japanese this is an ORDER, and everyone will be sorted out."

The stewardess remembered the flight had some passengers from India and Singapore too. "What about them", she asked.

The captain laughed. "Easy. Just tell the Indians this activity is FREE."

Can i convince the Pakistanis ???

Yes dear, just whisper, "This is a suicide mission"

"And what about the Singaporeans?", she persisted.

The captain, taking a deep breath, patiently explained - 
"You need not tell the SIngaporeans anything, my dear. Once they see a QUEUE, they will join it without questions."

😄😄😂

Health is obtained by exercise-Sanskrit

व्यायामात् लभते स्वास्थ्यम् दीर्घायुषयं बलं सुखं

          आरोग्यम् परमं भाग्यम् स्वास्थ्यम् सर्वार्थसाधनम्


vyAyAmAt labhtE swAsthyam dIrghAyushyam balam sukham

Arogyam paramam bhAgyam swAstayam sarvArtasAdhanam


One can obtain health, strength, long life, and happiness from physical exercise.

Indeed, good health is the greatest blessing since health is the means of attaining everything in life.


வ்யாயாமாத் லப்தே ஸ்வாஸ்தயம் தீர்காயுஷ்யம் பலம் ஸுகம்

ஆரோக்யம் பரமம் பாக்யம் ஸ்வாஸ்தயம் ஸர்வார்தஸாதனம்


உடற்பயிற்சியின் மூலம் ஆரோக்யம், வலிமை, நீண்ட ஆயுள், மகிழ்ச்சி கிட்டும்; உடல்நலம் மாபெரும் பேறு; அதனால் அடையமுடியாதது எதுவுமில்லை. 

Holi festival-Sanskrit essay

*स्वर्वाणीप्रकाशः* (वाट्साप् गणः)
🦚गुरुवासरः फाल्गुनपौर्णमी (21-03-19)👻
✍प्रस्तावविषयः-- होलीपर्व🎨


वर्णानाम् उत्सवः होलीपर्व। होलिकोत्सवः वसन्तकालस्य आरम्भं सूचयति। फाल्गुनपौर्णिमायां भवति अयमुत्सवः। 
जातिमतभेदं विस्मृत्य जनाः परस्परं वर्णालेपनं कृत्वा अस्य उत्सवस्य आचरणं कुर्वन्ति।अनेन परस्परं मैत्री वर्धते सामाजिक- सामरस्यं सिध्यति।। 


होली-सम्बन्धाः कथा विविधाः सन्ति। 
प्रह्लादचरितकथा राधाकृष्णयोः प्रेमकथा कामदेवस्य कथा एताः कथाः  प्रसिद्धाः। 

होलिकायाः कथा ~ 

एषा कथा प्रह्लादस्य पितुसहोदर्याः होलिकानामाख्यायाः असुरस्त्रियः कथा इत्येव प्रायः सर्वे वदन्ति। प्रह्लादस्य पिता हिरण्यकशिपुः त्रिलोकविजयं प्राप्य विष्णोः हननं कर्तुम् ऐच्छत्। 

अहंकारेण अन्धः हिरण्यकशिपुः विष्णोः पूजनं निषिद्धम् इति उद्घोषितम् अपितु सर्वे हिरण्यकशिपोः पूज्या एव करणीया  इति आज्ञापितवान्।  त्रिलोकाधिपत्यम् अस्ति चेदपि पञ्चवर्षीयं स्वपुत्रं प्रह्लादं वशीकर्तुम् असुराधिपतिः न शक्तवान् प्रह्लादस्तु महान् विष्णुभक्त आसीत्। प्रह्लादः निरन्तरं विष्णोः नामानि उच्चारय् असुरबालानां पुरतः भगवतः माहात्म्यं वदति स्म। अनेन कोपाविष्टः दैत्यराजा प्रह्लादं हन्तुं बहूनां दुष्टानां नियोजनं चकार। एकैकस्यां दुर्घटनायामपि विष्णोः निस्सीमकृपया प्रह्लादः रक्षितो जातः। अन्ते हिरण्यकशिपोः सहोदरी होलिका नाम राक्षसी प्रह्लादं हन्तुम् उद्युक्तवती। सा अग्निदेवात् वररूपेण प्राप्तं अग्निकवचवस्त्रं धृत्वा प्रह्लादं गृहीत्वा अग्निं प्रविष्टवती किन्तु यदि एकाकिनी भूत्वा अग्निं प्रविशति चेदेव वरस्य प्रभावो भवतीति विस्मृतवती अनेन कारणेन होलिका सम्पूर्णतया भस्मीभूता प्रह्लादस्तु विष्णोः कृपया रक्षितो जातः।अस्याः घटनायाः आधारेण जनाः दुष्टानाम् उपरि शिष्टानां विजयसूचकार्थं होलिकोत्सवः आचर्यते।। 

कामदेवस्य कथा ~

सतीदेव्याः देहवियोगानन्तरं विरक्तो महादेवः कठिनतपः आचरितः तपसः प्रभावेण सर्वत्र तापः वर्धितः। विरहभावात् महादेवं निवारयितुं लोककल्याणार्थं देव्याः पार्वत्योपरि प्रीतिं जनयितुं कामदेवः स्वीयबाणान् प्रयुक्तवान्। अनेन क्रुद्धः शिवः ललाटनेत्राग्निना कामदेवं भस्मीकृतवान्। लोकसंग्रहार्थं भगवान् पुनः कामदेवाय शापमोक्षं वरञ्च दत्तवान्। अस्य घटनायाः स्मरणार्थमेव होलीपर्वः आचर्यते इत्यपि कथा श्रूयते ।। 

राधाकृष्णयोः कथा ~ 

मेघश्याम: भगवान् कृष्णः एकदा गोपस्त्रीणाम् अवहेलनम् असहमानः यशोदयाः समीपं गत्वा स्वीयशरीरवर्णस्य निन्दायाः वार्तां तां श्रावितवान्। यशोदा कृष्णाय वर्णचूर्णानि दत्त्वा राधायाः तथा अन्यगोपीनाम् उपरि लेपयतु इत्यादिष्टवती! अनेन सन्तुष्टः भगवान् सर्वत्र वर्णान् अक्षिपत्। अद्यापि व्रजवासिनः कृष्णभक्ताश्च संगीतवाद्यनृत्यसमेतं होलिकोत्सवेषु परस्परं वर्णानां लेपनं वर्णमयजलस्य प्रोक्षणम् इत्यादि कृत्वा मदनोत्सवम् आचरन्ति।। 

उत्सवसमये गृहे गृहे विविधानि मिष्टान्नानि अपि पचन्ति। एवं प्रकारेण सर्वैरपि सोत्साहं होलिकोत्सवम् आचरन्ति।। 


~ सुनीशः

It is not Home wihtout ladies - Sanskrit poem

तन्नो गृहं यत्र न सन्ति नार्य:
नार्यो न ता: यासु च नास्ति लज्जा।
लज्जा न सा यत्र गुरोर्न मान: 
मानो न स: यत्र हि नास्ति काम:।।

वह घर नहीं जहाँ स्त्रियाँ नहीं हैं। वे स्त्रियाँ नहीं जिनमें शर्म नहीं है।वह शर्म नहीं जिसमें बड़ों का आदर नहीं वह आदर नहीं जिसमें प्यार नहीं।

जोगेन्द्रकुमार:

Kanniga Dhanam -periyavaa

இன்றும் நாளையும் அனுஷம்

ரொம்ப நாளா எழுத வேண்டும் என்று நினைத்த இரு சம்பவங்கள்.

எனது சிறு வயதில் நான் நேரே கண்ட காட்சிகள்.

காட்சி 1: 

நான் எனது பெற்றொருடன் காஞ்சி சங்கர மடத்துக்குச் சென்றிருந்தேன். மஹா பெரியவா பக்தர்களுக்கு காட்சிக் கொடுக்க வேண்டிய நேரம். அங்கு ஒரு பெரியவர் பக்தர்களை 'அங்கு செல்லுங்கள், இங்கே அமர வேண்டாம்' என்று அனைத்தையும் ஒழுங்கு படுத்திக் கொண்டிருந்தார். 

மஹா பெரியவா வந்தாயிற்று. அந்தப் பெரியவரைப் பார்த்ததும், "ஷண்முகா… அங்க என்ன பண்றே? இங்க வா" என்று அழைத்தார். அவர் பெயர் ஷண்முக சுந்தரம். வெகு நாட்களாக மடத்துக்கு அவ்வப்போது வந்து  கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருப்பவர். பெரியவா அழைத்ததும் அருகில் வந்தார். பவ்யமாக குனிந்து, வலது கையால் வாயை மூடிக் கொண்டு, "என்ன பெரியவா?" என்றார். உடனே, "நீ இங்க என்ன பண்றே… உடனே திருச்சிக்குப் போ. நீ அங்க தேவைப் படறே. எல்லாரும் உனக்காகக் காத்துண்டிருக்கா! ஒரு ஷணம் கூட இங்க நீ இருக்கப் பிடாது" என்று அவசரம் அவசரமாக அவரை திருச்சிக்கு அனுப்பினார்.

காட்சி 2: 

பெரியவாளைப் பார்ப்பதற்காக காஞ்சிபுரம் அருகே உள்ள கிராமத்தில் இருந்து ஒரு மிராசுதார் வந்திருப்பதாக ஒருவர் வந்து பெரியவாளிடம் கூறினார். "அவரை வரச்சொல்" என்றதும் மிராசுதார் பெரியவாளிடம் வந்து, "கும்பிடறேன் சுவாமி. நல்லபடியாக எனது தொழில் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது. எல்லாம் உங்க ஆசிகள் தான். அதற்கு கைமாறாக நான் எதாவது இந்த மடத்துக்குச் செய்ய வேண்டும். இந்த மடத்துக்கு நான் என்ன செய்யட்டும் சுவாமி?" என்றார். 

பெரியவா உடனே, "நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வியா? என்றார். "ஆமாம் சுவாமி" என்று அவரிடம் இருந்து பதில் வந்தது. பெரியவா, "நாளைக்கு இங்க ஒரு பன்னண்டு மணிக்கு வா. வரும்போது ஒரு பெண் கல்யாணத்துக்கு வேண்டிய புடவை, மஞ்சள், குங்குமம், உன்னால முடிஞ்சா தங்கத்துல திருமாங்கல்யம், அப்புறம் உன்னால முடிஞ்ச அளவுக்கு கொஞ்சம் பாத்திரம், மாப்பிளைக்கு வேட்டி வாங்கிண்டு வருவியா? 
என்றார். 

மிராசுதார். "என் பாக்கியம் சுவாமி. நீங்க கேட்டு நா மறுக்க முடியுமா?" என்று கூறிச் சென்றார். 

பெரியவா அருகில் உள்ள ஒருவரை அழைத்து, "நீ பரந்தாமனை நாளைக்கு ஒரு பன்னண்டு மணிக்கு மடத்துக்கு வரச்சொல். முடிஞ்சா அவனை ஆத்துலயும் அழைச்சுண்டு வரச்சொல்" என்றார்.

பெரியவா அங்க எல்லோரிடமும் பேசிவிட்டு தன்னுடைய அறைக்குச் சென்றார். 

மறுநாள் எனது அத்தை எங்களோடு காஞ்சிபுரத்தில் சேர்ந்து கொள்வதாக இருந்ததால். நாங்கள் அன்று காஞ்சிபுரத்தில் தங்கினோம். மறுநாள் காலை எனது அத்தையும் காஞ்சிபுரம் வந்தார். எல்லோருமாக பெரியவாளை தரிசிக்க காத்திருந்தோம். 

பெரியவா வந்திருந்து அனைத்து பக்தர்களோடும் பேசி, சிலருக்கு ஆறுதலும் அளித்தார். 

மிராசுதார், ஒரு மூங்கில் தட்டில், பெரியவா கேட்ட மங்கலப் பொருட்களை வைத்து நின்றுக் கொண்டிருந்தார். அவர் அருகே ஒரு பெட்டியில் ஒரு குடும்பத்துக்கு தேவையான அளவு பாத்திரங்கள்.  அவர் முதல் நாள் குறிப்பிட்ட பரந்தாமனும் தனது இல்லாளுடன் வந்திருந்தார். பெரியவா மிராசுதார், பரந்தாமன் தம்பதியை அழைத்தார். பெரியவா அந்த மிராசுதாரை பார்த்து, 'தட்டை இந்த பரந்தாமன் தம்பதியிடம் கொடு' என்றார். 

பரந்தாமன் தம்பதியின் கண்களில் தாரை தாரையாக கண்ணீர். மிராசுதாரின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. 

எங்களுக்கும் சரி, அருகில் உள்ள மற்றவருக்கும் சரி எதுவுமே புரியவில்லை. பெரியவாளும் அந்த இடத்தை விட்டுச் சென்றுவிட்டார்.

என் அப்பா தனக்கு பரிச்சயமான மடத்து நிர்வாகியிடம் இதுகுறித்து கேட்டபோது, "ஓ… அதுவா… ரொம்ப நாள் முன்னாடி மிராசுதார் தனக்கு இரண்டும் பிள்ளைகள். அவர்களுக்கு திருமணம் ஆகவில்லை. தகுந்த வரன் அமைய அருள் புரியுங்கள். பெண் வீட்டாருக்கு எந்த செலவும் வேண்டாம். நானே எல்லா செலவையும் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்றார். சிறிது காலம் கழித்து அவர் மகன்கள் இருவருக்கும் சிறந்த முறையில் திருமணம் நடைபெற்றது. ஆனால் அவருக்கு அமைந்த இரண்டு மருமகளும் செல்வத்தில் கொழித்தவர்கள் என்பதால், இவருக்கு செலவு செய்ய வாய்ப்பில்லாமல் போய்விட்டது. அந்தக் குறையை பெரியவாளிடம் ஒருநாள் கூறினார். பெரியவாளும் ஒருநாள் இதுகுறித்து பேசுவதாகக் கூறினார். 

இந்த பரந்தாமனுக்கு ஆறு பெண்கள். ஐந்து பெண்களுக்கு திருமணம் நடந்து முடிந்துவிட்டது. இருக்கும் நிலபுலம், சொத்து எல்லாவற்றையும் கொண்டு ஐந்து பெண்களுக்கு திருமணம் முடித்த பரந்தாமனுக்கு ஆறாவது பெண்ணுக்கு திருமணம் செய்ய வசதி இல்லை. 

இப்போது ஒரு புரோஹிதர் வரன் ஒன்று அமைந்துள்ளது. அவர்கள் ஒன்றும் வேண்டாம் என்று கூறிவிட்டாலும், பெண்ணை வெறும் கையோடு அனுப்ப முடியுமா? அவர் வந்து பெரியவாளிடம் இதுபற்றி கூறும்போது, இந்த மிராசுதாரை வைத்து அந்தப் பிரச்சினையை பெரியவா தீர்த்து வைத்து விட்டார்' என்றார். (இருவருக்கும் கன்னிகா தானம் செய்த புண்ணியம்)

அந்த நிமிடம்….. என்ன ஒரு அனுபவம்….

என் அப்பா அவரிடம், "நேற்று ஒருவரை அவசரம் அவசரமாக  திருச்சிக்கு அனுப்பினாரே… எதற்கு…?" என்று கேட்டார். 

மடத்து நிர்வாகி, "அதுவா… அவருக்கு ஊர் திருச்சி. அப்பப்போ மடத்துக்கு வருவார். வந்தா ஒரு வாரம் போல இருப்பார். அவர் ஒரு ஆடிட்டர். ஆடிட்டிங் விஷயமா சென்னைக்கு வருவார். சென்னைக்கு வரும்போது காஞ்சிபுரம் வருவார். பெரியவாளை தரிசனம் செய்துவிட்டு, காஞ்சிபுரத்திலும் சில ஆடிட்டிங் வேலைகளை முடித்துவிட்டு திருச்சி செல்வார். அப்படித்தான் நேற்று அவர் இங்கு வந்தார். 

அவர் குழந்தைக்கு திருச்சியில் உடம்பு சரியில்லை. பெரிய பிரச்சினை. மூச்சு விடுவதில் சிரமம். இது அந்த ஷண்முகனுக்குத் தெரியாது. அவர் ஊரை விட்டு கிளம்பி 4 நாள் ஆகிறது. 

ஆடிட்டிங் விஷயமா சென்னை, வாலாஜா, காஞ்சிபுரம் என்று சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறார். பெரியவாளுக்கு மனசுல தோணிடுத்து. அங்க அவர் மனைவி குழந்தையை வைத்துக் கொண்டு தனியாக தவித்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்று. குழந்தைக்கு உடம்பு என்றால், மனுஷன் பதறிப்போய் விடுவார் என்பதால், நீ அங்க தேவைப் படற என்று அனுப்பி வைத்தார்" என்றார். 

தீர்க்கதரிசி……..

(போன் வசதியெல்லாம் ரொம்ப இல்லாத காலம் – 1988 என்று நினைக்கிறேன்)

Thirupadagam divyadesam

தொண்டைநாட்டு திருப்பதிகள் 22 பதிவு  18

ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நமஹ🙏

திருப்பாடகம் ( காஞ்சிபுரம்)  02

மூலவர்

     பாண்டவ தூதர். கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்த திருக்கோலம். மிகப்
பிரம்மாண்டமான திருமேனி. 

தாயார்

     ருக்மணி சத்தியபாமா 

விமானம்

     பத்ர விமானம், வேத கோடி விமானம் 

தீர்த்தம் 

     மத்ஸய தீர்த்தம் 

காட்சி கண்டவர்கள் 

     ஜெனமேஜெய மகராசன், ஹாரித முனி 

சிறப்புக்கள் 

     1) அமர்ந்த திருக்கோலத்தில் உள்ள எம்பெருமான்களில் 25 அடி
உயரத்தில் பிரம்மாண்டமான ரூபத்தில் தன்னை ஏமாற்ற நினைப்பவர்களை
ஏமாற்றி விடும் குறிப்பை உணர்த்தும் அழகுத் திருமேனியுடன் திகழும்
இவ்வெம்பெருமானை 108 திவ்ய தேசங்களில் மட்டுமன்றி இந்தியாவில் கூட
வேறெங்கும் கூட சேவிக்க முடியாது. 

     2) கர்ப்பக் கிரஹத்தின் அமைப்பை உற்று நோக்கினால் நிலவறையின்
மொத்தப்பகுதியை அப்படியே பெயர்த்து 
தலைக்கு மேல் குவித்து வைத்தால் எப்படி இருக்குமோ அதுபோல்
தோன்றுகிறது. மிக சிறிய அளவில் இச்சன்னதி அமைந்திருந்தாலும்,
கர்ப்பக்கிரஹத்தின் குவிந்த அமைப்பும், அதனடியில் பிரம்மாண்டமான
திருக்கோலத்தில் எம்பெருமான் வீற்றிருப்பதும் ரசித்துப் பார்க்கத் தக்கது
மட்டுமன்றி பேராச்சர்யம் தருவதுமாகும். 

     3) எம்பெருமானின் நின்ற அமர்ந்த கிடந்த திருக்கோலங்கட்கு
தொண்டை நாட்டில் உள்ள இந்த மூன்று ஸ்தலங்களே ஒரு காலத்தில் புகழ்
பெற்றிருந்ததெனச் சொல்லலாம். அதாவது நின்ற, இருந்த, கிடந்த 
திருக்கோலம் என்றாலே அது ஊரகம், பாடகம், வெஃகா தான் என்று
சொல்லாமல் சொல்வதைப் போலவும், எல்லோராலும் மூன்று
திருக்கோலங்கட்கு இந்த மூன்று ஸ்தலங்கள்தான் என்று அறியப்பட்டதாயும்,
காஞ்சி மண்ணிற்கே தனித்துவமும் முக்கியத்துவமும் பெற்றுத் தந்த
ஸ்தலங்களாக விளங்குகின்றது என உணர முடிகிறது. 

     108 திவ்ய தேசங்களில் நின்ற திருக்கோலத்திற்கு
வேங்கடமலையானையும், அமர்ந்த திருக்கோலத்திற்கு பத்ரிநாதனையும், 
கிடந்த திருக்கோலத்திற்கு திருவரங்கத்து அரங்கனையும் தனித்துவம்
படுத்தலாமென்றிருந்தாலும் ஆழ்வார்கள், நின்ற, கிடந்த, இருந்த
திருக்கோலங்கட்கு காஞ்சியில் உள்ள இந்த மூன்று ஸ்தலங்களையே குறித்து
மங்களாசாசனம் செய்துள்ளனர் என்று கொள்ளலாம். 

     அதாவது நின்ற, இருந்த, கிடந்த திருக்கோலமெனில் அவைகள் ஊரகம்,
பாடகம், வெஃகாதான் பிறவன்று என்றும் உரைக்கலாம். 
 

அ) வேங்கடமும் விண்ணகரும் வெஃகாவும் அஃகாத

  பூங்கிடங்கில் நீள்கோவல் பொன்னகரும் - நான்கிடத்தும்
  நின்றான், இருந்தான், கிடந்தான், நடந்தானே
  என்றால் கெடுமாம் இடர்.
     என்ற பொய்கையாழ்வாரின் பாசுரத்தில் வெஃகாவைக் குறிப்பிட்டிருப்பது
தொன்மைக்காலத்தே 108 திவ்ய தேசங்களில் மூன்று திருக்கோல
எம்பெருமான்களை ஒரு சேரக் குறித்தால் அது இந்த தொண்டை
மண்டலத்தின் முத்தலமேயென்பதில் ஐயமில்லை.

ஆ)  இசைந்த வரவமும் வெற்புங் - கடலும்
          பசைந்தங்கு அமுது படுப்ப - அசைந்து
     கடைந்த வருத்தமோ கச்சி வெஃகாவில்
          கிடந்திருந்து நின்றதுவு மங்கு - 2345
                      என்று பேயாழ்வார் உரைப்பதும்.

இ)   குன்றிருந்த மாட நீடும் பாடகத்தும் ஊரகத்தும்
     நின்றிருந்து வெஃகனைக் கிடந்ததென்ன நீர்மையே - 814

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்🙏🙏🙏

வானமாமலை ஸ்ரீமதுரகவி ராமானுஜ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் 🙏🙏🙏

நாளையும்  திருப்பாடகம் ( காஞ்சிபுரம்) திவ்யதேசம் தொடரும் ....

🙏 சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பனம்🙏
தொண்டைநாட்டு திருப்பதிகள் 22 பதிவு  19

ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நமஹ🙏

திருப்பாடகம் ( காஞ்சிபுரம்)  03

இ)   குன்றிருந்த மாட நீடும் பாடகத்தும் ஊரகத்தும்
     நின்றிருந்து வெஃகனைக் கிடந்ததென்ன நீர்மையே - 814
     என்று திருச்சந்த விருத்தத்தில் திருமழிசையாழ்வாரும் கூறியிருப்பதில்
108இல் உள்ள பிற ஸ்தலங்களை மூன்று திருக்கோலங்கட்கும் சுட்டவில்லை. 

     ஈ) நின்றவாறும் அன்றியும் இருந்தவாறும் கிடந்தவாறும்
நினைப்பரியன. ஒன்றலா உருவாய் அருவாய நின் மாயங்கள் -
(திருவாய்மொழி 5.10.6) 

     என்ற நம்மாழ்வாரின் மங்களாசாசனத்திற்கு 

     திருவூரகத்தில் நின்றபடியும், திருப்பாடகத்திலே இருந்தபடியும்
திருவெஃகாவிலே கிடந்த படியுமாதல் - என்று ஈடு வ்யாக்யானம்
சுட்டியிருப்பதும் ஆழ்ந்து சிந்திக்கத் தக்கது. 

     எனவே ஆழ்வார்கள் காலத்திலும், அதற்கு முந்திய தொன்மைக்
காலத்திலும் நின்றிருந்த கிடந்த திருக்கோலமென்றாலே அது மேற்படி மூன்று
தலங்களையே குறிக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. 

     மிகப் பிற்காலத்திலேதான் நின்ற திருக்கோலத்திற்கும் அமர்ந்த, கிடந்த
திருக்கோலங்கட்கும் 108இல் பிற ஸ்தலங்கள் பிரசித்தி பெற்றன வென்று
சொன்னால் அது மிகையல்ல. 

     காஞ்சி மண்ணில் முத்தீபம் போல் இலங்கும் இத்தலங்கள் தொண்டை
மண்டலத்திற்கே தனிப்புகழ் ஏற்றுத் தந்தன வென்பதும் மறுக்க 
முடியாததாகும். 

     4) ஸ்ரீஇராமானுஜரிடம் வாதப்போரிலே தோற்றுப்போன யக்ஞ மூர்த்தி
என்னும் அத்வைதி ஸ்ரீஇராமானுஜரின் உண்மை சொரூபம் தெரிந்து 
அவரிடமே சரணாகதியாகி அவரிடம் சீடரானார். அவருடைய பெயரை
அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் என்று இராமானுஜர் மாற்றி அவரை
விஷ்ணுவின் தொண்டராக்கி விஷ்ணு கைங்கர்யம் செய்ய வைத்தார். இந்த அருளாளப் பெருமாள் ஜீவித்திருந்தது
இந்த திவ்ய தேசத்தில்தான். இங்கு அவருக்குத் தனி சன்னதியுண்டு. 

     5) பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசையாழ்வார், 
திருமங்கையாழ்வார் ஆகிய நால்வரால் 6 பாசுரங்களில் மங்களாசாசனம்
செய்யப்பட்ட ஸ்தலம். 

     6) மணவாள மாமுனிகளும் இங்கு எழுந்தருளி மங்களாசாசனம்
செய்துள்ளனர். 

     7) நூற்றெட்டுத் திருப்பதியந்தாதியில், பிள்ளைப் பெருமாளையங்கார் 
 

     தவம் புரிந்த சேதனரைச் சந்திரன் ஆதித்தன்
     சிவன் பிரம்மனிந்திரனா செய்கை - உவந்து
     திருப்பாடக மருவுங் செங்கண் மால் தன் மார்
     பிருப்பாடக உரையாலே
     யார் எந்தப் பயனைக் கருதி தவம் செய்யினும் அந்தப் பயனாகவே
எம்பெருமான் அவர்கட்கு வருகிறான். சந்திரன், சூரியன், சிவன், பிரம்மன்,
இந்திரன் என்று அவரவர்களின் எண்ணங்கட்கேற்ப நியமித்து அவர்களின்
தவத்திற்கு மகிழ்ந்து பயனளிக்கிறான். அத்தகையோன்தான் இந்த
பாடகத்துள்ளான். (ஜெனமேஜெய மகாராசனுக்கும் அவர் விரும்பியவாறே 
வந்து காட்சி தந்தான்) 

     8) எம்பெருமானுக்கு எத்தனையோ திருப்பெயர்கள் இருக்க பக்தர்களின்
கைங்கர்யத்திற்காகவே சென்ற பாண்டவ தூதன் என்ற தனது கைங்கர்ய
திருநாமத்தையே கொண்டு இத்தலத்தில் இருப்பது ஒரு தனிப்பெருஞ்
சிறப்பாகும். இவ்விடத்தில் பிராட்டியும் கம்பீரமாகத் திகழும் பாண்டவதூதரின்
திருமார்பை விட்டகலாது கேட் போருக்குப் பயனளிக்க (புருஷாகாரமாக)
சிபாரிசு செய்து எழுந்தருளியுள்ளார். எண்ணரும் சிறப்புக் கொண்டதன்றோ
இத்தனித்துவம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்🙏🙏🙏

வானமாமலை ஸ்ரீமதுரகவி ராமானுஜ ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் 🙏🙏🙏

நாளைமுதல் திருநிலாத்திங்கள் துண்டம் ( காஞ்சிபுரம்) திவ்யதேசம் பற்றி காணலாம் ....

🙏 சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பனம்🙏

Gangai konda cholapuram temple

யாத்ரா விபரம் J K SIVAN 
கங்கை கொண்ட சோழபுரம்

அப்பனை மிஞ்சிய பிள்ளை சோழன்

முடிந்தபோதெல்லாம் சில கோவில்களுக்கு சென்று தரிசித்து யாத்ரா விபரம் எழுதும் வழக்கம். நண்பர் அரும்பாக்கம் ஸ்ரீனிவாசனோடு ஒரு யாத்ரையின் போது ஜெயம்கொண்டம் வழியாக வந்தேன். அங்கு காலை வேளையில் இளம் வெயிலில் பச்சை பசேல் என்று புல் தரையில் நின்று ஆ வென்று வாயைப் பிளந்து அண்ணாந்து பார்த்தது ஒரு பிரம்மாண்ட கோபுரத்தை. அதன் சொந்தகாரர் பெயரும் பிரகதீஸ்வரர். வேறு பெயர்களும் உண்டு.

மனதில் ஒரு உறுத்தல். அந்த கோவிலின் கொடிமரத்தின் உச்சியில் அதிமுக கொடி போன்ற ஒன்று எதற்காகவோ ஏனோ தொங்கி கொண்டிருந்தது. ஒருவேளை த்ரிஷ்டிக்காக இருக்குமோ?

''தாய் பத்து அடி பாய்ந்தால் குட்டி பதினாறு அடி பாயும். புலிக்கு பிறந்தது பூனையாகாது. அப்பனுக்கு பிள்ளை தப்பாமல் பிறந்தவன் '' -- இந்த வார்த்தைகள் சிலர் வாழ்க்கையில் தான் நிரூபணம் ஆகிறது. ஒரு ராஜாவின் பிள்ளை மேலே சொன்னதை நிரூபித்து காட்டினான். உலகம் முழுவதையும் சோழ சாம்ராஜ்யமாக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு அவனை ஆட்கொண்டது. 'பூர்வ தேசமும் கங்கையும் கடாரமுங் கொண்ட கோப்பர கேசரி வர்மன்' என்று அவனைப் புகழ்கின்றன சில சோழர் கால கல்வெட்டுகள்.

கர்நாடகத்தின் குடகு மலை நாடு தொடங்கி வங்காளம் வரை வெற்றிகளைக் குவித்தான் ராஜேந்திர சோழன். கடல் கடந்தும் படை எடுத்து இலங்கையையும் கடாரம் என்று அழைக்கப்பட்ட மலேசியாவையும் வென்றவன்.

அப்பா தஞ்சாவூரில் உலகப் புகழ் கொண்ட ''பெரிய கோவில்'' (பிரகதீஸ்வரர்)ஆலயத்தை கட்டினார். ஆயிரம் வருஷங்கள் ஆனபோதும் இன்னும் அது எத்தனையோ மக்களை மகிழ்வித்துக்கொண்டு உலகப் புகழாக திகழ்கிறது. அப்பாவைப் போல் தானும் ஒரு பெரிய கோவிலை (இங்கும் பிரகதீஸ்வரர் தான்) பெரிய நந்தியோடு கட்டினான் ராஜேந்திரன் . அசாத்தியமாக அந்த கோவில் இன்றும் கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தில் அற்புதமாக உள்ளது.

இந்த கோவிலில் ஒரு சூரியப் பிரபை கண்கொள்ளாக் காட்சி. ஒரே கல்லால் ஆன ஏழு குதிரைகள் பூட்டிய ரதத்துடன் அற்புத சிற்பம். இது வங்கப் போரின்போது அங்கிருந்து ராஜேந்திரனால் கொண்டுவரப்பட்டது. இன்னொன்று, எட்டுக் கைகளைக் கொண்ட கலிங்க துர்க்கை. இது கலிங்கத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டது. "இது போல எட்டு சிலைகள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன. எஞ்சி இருப்பது இது மட்டும்தான்" என அறிகிறோம். அடே பாதகர்களா மீதி எங்கே?

கங்கையை வெற்றி கொண்டதன் அடையாளமாக ''கங்கை கொண்ட சோழன்'' என புகழ் பெற்றவன் ராஜேந்திரன்.

திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடு ஒன்று ராஜேந்திர சோழன் புகழ் பாடி "பகீரதன் தனது சகோதரர்களுக்கும் தந்தைக்கும் மோட்சம் கொடுப்பதற்காகப் புனித கங்கையைப் பூமிக்குக் கொண்டுவந்தான். அதை ராஜேந்திரன் தனது பராக்கிரமத்தால் இங்கு கொண்டுவந்தான் என்கிறது.

வான் தொட்டு நிற்கும் பெரியகோயில். அதை ஏற்கனவே சில வருஷங்கள் முன்பு சிவராத்திரி அன்று நள்ளிரவில் பார்த்தேன். ஒரே கூட்டம். ஜெகஜோதியாக தீபங்கள். பெருவுடையார் கண்கொள்ளாக் காட்சி தந்தார். அன்னாபிஷேகம் அவருக்கு நடந்தது. இரவில் அந்த ஆலயத்தை சுற்றிபார்த்தபோது நான் சோழர் கால பிரஜைகளில் ஒருவனானேன். .

''உன் அப்பா தான் ரொம்ப ரொம்ப பெரிய சிவன் கோவிலை கட்டி இருக்கிறாரே. நீயும் வேறு எதற்கு இன்னொரு கோவில் அதே போல் கட்ட வேண்டும்? என்று யாரோ கேட்டிருப்பார்கள். அதற்கு சோழனின் பதில்:

"என் தந்தையின் கனவான ராஜராஜேச்சுவரத்தின் பிரதிஷ்டை மீது நம் சமயப் பெரியவர்களுக்கு சிறு மனக்குறை இருந்ததை அறிவீர்கள். அது என் தந்தையின் இறுதிக்காலம் வரை அவரின் இதயத்தை அழுத்திக்கொண்டே இருந்தது. முறைப்படியான ஆகமத்தோடு நிறைவான கற்றளி ஒன்றை புதிதாக எழுப்பி உங்கள் மனக்குறை தீர்ப்பேன் என்று நான் என் தந்தைக்கு வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறேன். அதன்படி நாம் உருவாக்கப்போகும் புதிய தலைநகரில் ராஜராஜேச்சுவரத்திற்கு இணையான கற்றளி ஒன்றை எழுப்ப வேண்டும்..." இது ராஜேந்திரன் வார்த்தை. அது கல்லால் உருவானது தான் கங்கைகொண்ட சோழீஸ்வரர் ஆலயம்.

அப்பா கட்டிய நந்தி கருப்பு. கொள்ளை அழகு. வளர்ந்து கொண்டே போவதால், மேலே அது வளராமல் இருக்க ஆணி அடித் ததாக ஒரு கதை. இன்றெல்லாம் பார்க்கும் கம்பீரம் அந்த நந்திகேஸ்வரனுக்கு. மேலே அவனுக்கு மண்டபம். பிள்ளை கட்டியது வெள்ளை நந்தி. மேலே வானம் தான் கூரை. இதுவும் சிவனைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. நம் கண்களோ நந்திகேஸ்வரனையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் அழகு. கங்கை கொண்ட சோழபுர ராஜேந்திரனின் அரண்மனைக்கு மேற்கில், 16 மைல் நீளத்துக்கு பிரமாண்டமான ஒரு ஏரி... அது தான் இன்றும் நமக்கு நீர் வார்க்கிற வீர நாராயண ஏரி எனும் வீராணம் ஏரி.

கங்கைகொண்ட சோழபுரம் பெரம்பலூர் மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு கிராமம். பதினொன்றாம் நூற்றாண்டின் நடுவில் முதலாம் ராஜேந்திர சோழனின் தலைநகரம் . பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை சோழர்களின் தலைநகரம் இது. இதற்கு கங்காபுரம் ,கங்காபுரி, வன்னியபுரம், வன்னியபுரி என்றெல்லாம் கூட பேர் இருந்திருக்கிறது.

தஞ்சைப் பெரிய கோயில் கட்டி முடித்தபின் இருபது ஆண்டுகளில் கட்டப்பட்டது இந்த கோவில். தஞ்சைக் கோயில் ஒரு தினுசு. இது வேறு ஒரு தினுசு. அது கம்பீரமும் வீரமும் என்றால் இது அழகும் நளினமும் கொண்டு உள்ளம் கவருகிறது. இதற்கு என்று ஒரு தனி கவர்ச்சி மனதை சுண்டி இழுக்கிறது.

விமானத்தின் அமைப்பில் நேர் கோடுகளுக்குப் பதிலாக நெளிவுகள். தஞ்சாவூர் பெரிய கோவிலை விட ஒருபங்கு தூக்கலாக இருக்க முயற்சி செய்த்திருக்கிறான் ராஜேந்திரன். ஒரு காலத்தில் இது கோயில் மட்டுமல்ல பலமான பெரிய கோட்டையாகவும் இருந்தது. தென்மேற்கு மூலையில் பெரிய ஒரு அரண், மேற்கே ஒன்று. 340 அடி நீளமும் 100 அடி அகலமும் கொண்டுள்ள இக்கோயிலில் 175 அடியும் 95 அடியும் நீள அகலங்கள் உடைய மண்டபமும் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் 100 அடி உடைய சதுரமான கர்ப்பக்கிரகமும் உள்ளன. மண்டபத்தையும் கர்ப்பக்கிரகத்தையும் இணைக்க ஒர் இடைவழி இருக்கிறது. தஞ்சாவூரில் போல, இங்கேயும் இந்த இடைவெளியின் மூலைகளில் வடக்கு, தெற்கு வாயில்கள் அழகான வேலைப்பாடுள்ள கதவுகளுடன், கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் துவார பாலகர்கள் . பெரிய படிக்கட்டுகள் . பெரிசுகள் ஏற திணறும். ஜாக்கிரதையாக முக்கி முனகி ஏறவேண்டும்.

அற்புத கட்டடக் கலையையும் சிற்பக்கலையையும் பிரம்மாண்டமான உருவத்தில் வடித்திருக்கிறான் ராஜேந்திர சோழன்

அந்தப் பெரிய மண்டபத்தில் 140 தூண்களும், 4 அடி உயரமுள்ள மேடை. நடுவே, தரை மட்டத்தில் ஓர் அகன்ற பாதை. மண்டபம் உட்சுவரைச் சுற்றி ஒரு குறுகலான பாதை.. அதன் மீது 18 அடி உயரமுள்ள தட்டையான கூரை, எல்லா பக்கங்களிலும் 16 அடி அகலத்திற்குப் பரவியிருக்கிறது.

மற்றொரு கோடியில் இறங்கி ஏறாமல் இருக்க இடைவெளி. அதன் மேல்பகுதி, மண்டபத்தின் மேலே கூரை எழுப்பி, அதற்கும் விமானத்திற்கும் நடுவில் இரண்டு அடுக்குக் கட்டிடம் போலத் தெரிகிறது. இடைவெளிக்குள் இரண்டு வரிசைகளில் சதுரமான பெரிய(மேடை தாங்கித்) தூண்கள், வரிசைக்கு நான்காக, உள்ளன, இந்தத் தூண்கள் சம இடைவெளிகளில் நிறுத்தப்பட்டிருப்பதால் மண்டபத்திற்கு ஒரு தனி அழகு. இவற்றுக்குப் பின்னால் கர்ப்பக்கிரகம். ப்ரஹதீஸ்வரரை இடையூறு, எங்கிருந்தும் தாராளமாக பார்க்கலாம்.

விமானத்தின் உயரம் 160 அடி. இது தஞ்சாவூர் அளவு உயரம் இல்லை. ஆனால் பார்க்கும் எவர் மனத்திலும் பதியும். கர்ப்பக்கிரக சுவர்கள் உயரம் 35 அடி; தஞ்சாவூரைப் போல, இங்கும், இந்தச் சுவர்கள் இரண்டு மாடிகளாக காண்கிறது. கிழக்குப் பக்கத்தில் மட்டுமே கதவுகள். விமானத்தில் எட்டு நிலைகள். தஞ்சாவூரில் 13 நிலைகள்.

அப்பா கட்டின தஞ்சாவூர் கோவில் போலவே மூலஸ்தானத்துக்கு அருகே அதே நிலையிலும் சண்டிகேஸ்வரர் சந்நிதி.

அம்மனுக்கு ஒரு தனிக்கோயில் . சிவன் கோயில், அம்மன் கோயில் இரண்டுமே ஒரே காலத்தில் கட்டப்பட்டவை.

  

Shiva and Vishnu-Sanskrit essay

शिव उत माधवः? कस्त्वम्?

 *"शिवस्य हृदयं विष्णुः विष्णोश्च हृदयं शिवः"* इति शिवकेशवयोरैक्यं प्रतिदिनमपि संध्यायां उच्यन्ते। शिवविष्ण्वोःअभेदं अयं मन्त्रः प्रतिपाद्यते।तद्वदेव हरिहरौ, रामलिङ्गेश्वरौ, रामेश्वरौ, शंकरनारायणौ एतानि नामान्यपि अभेदं प्रतिपाद्यन्ते।

एकदा अमर्त्यानां संदेहो सञ्जातः" रामेश्वरमिति पदस्य समासःक "इति। व्याकरणे समासेषु ' कर्मधारय' 'तत्पुरुष''बहुव्रीहि' इति वर्तन्ते।

राजसेवकः इत्युक्ते तत्पुरुषसमासो भवति। राज्ञः सेवकः इतयर्थः भवति। षष्ठीविभक्त्यर्थः अस्मिन् वर्तते इति कारणात् अयं षष्ठीतत्पुरुषसमासो भवति।

'नीलोत्पलम्' अर्थात् नीलिवर्णयुत उत्पलमिति। इदं कर्मधारयमिति वदन्ति।

'दण्डपाणिः'अर्थात् दण्डः पाणौ यस्य सः ।बहुव्रीहिःभवति। दण्डपाणि शब्दस्य विभिन्ना अर्थाः वर्ततन्ते। यथा सुब्रह्मण्यः, कालभैरवः ... इत्यदयः। दण्ड इति शब्दात् पाणि इति शब्दादपि भिन्नोऽर्थः द्योतते बहुव्रीहौ। 'बहुव्रीहिः' इत्यस्य पदस्य अर्थ एव बहुफलसम्पन्नं धान्यसस्यमिति।

' रामेश्वरम्' कस्समासो भवति? तत्पुरुषो वा? ' रमस्य ईश्वरः' इत्युक्ते सति ' रामस्य प्रभुरीश्वरः'इति अर्थो द्योतते। तदा तत्र शिवाधिक्यं भवति। शिवधनुर्भङ्गः कृत रामः शिवात् कथं न्यूनो भवति? सर्वलोकशरण्यो रामः , तस्मादुपरि पुनरीश्वरो वा? इमान् सन्देहाने कः समाधत्ते?  देवाः विष्णुमेव प्रक्ष्यामः इति विचार्य वैकुण्ठं प्रति अगमन्। ' अतिस्वल्पविषयमधिकृत्य बहुदूरं आगच्छन्ति?  एतत्पदस्यवलोकनेनैव तत्तपुरुष इति ज्ञायते। 'रामस्य ईश्वरः'एव इति विष्णुना प्रोक्तम्।किन्तु इतोऽपि देवाः न शंकानिवारिताः।

"विष्णुः कल्याणपरिपूर्णो भवति। कल्याणगुणेषु विनयोऽपि वर्तते। विनयसम्पन्नात्, अहंभावरहिताद्वा , ह्रिया वा विष्णुना एवं कथितम्। भवतु , शिवं प्रक्ष्यामः, सः किं कथयिष्तीति द्रक्ष्यामः" इति विचिन्त्य' विष्णुस्तत्पुरुषं ब्रूते' ' विष्णुः, रामेश्वरपदम्, तत्पुरुषसमासः इति चिन्तयन्तस्सन्तः कैलासमगच्छन्।

नाकलोकवासिनां सन्देहं श्रुतवान् नागाभरणधारी। ' भोः! अस्मिन् सन्देहस्य अवकाश कुत्रास्ति? रामेश्वरपदं बहुव्रीहिः भवति। राम एव ईश्वरः यस्य सः रामेश्वरः' इति समधत्तः ईश्वरः।

व्याकरणविषये शिवकेशवयोर्मध्ये एवंप्रकारेण भेदाभिप्रायाः वर्तन्ते इति देवाः स्वप्ने अपि न ऊह्यन्ते। रामेश्वरपदे तयोः नाम प्रसक्तिरस्तीति कारणात् मध्यवर्तिनं पृष्ट्वा शंकानिवारणं कुर्मः इति ' बहुव्रीहिं महेश्वरः', शिवः बहुव्रीहिसमासः इति उक्तस्सन्तः  ब्रह्माणं दर्शितवन्तः। देवतानां सन्देहं, प्रचलितवृत्तान्तम्यावत् प्रशान्ततया आकर्ण्य " अयं तत्पुरुषसमसो नास्ति, बहुव्रीहिरपि नास्ति कर्मधारय इति, वीरराघव इत्युक्ते वीरः एकः राघवः अन्यो वा? नास्ति खलु! तद्वदेव रामेश्वर इत्युक्ते रामः एकः ईश्वरः अन्यो वा? रामएव ईश्वरः, ईश्वर एव रामः अर्थात् रामश्चासौ ईश्वरः- रामेश्वरः कर्मधारय एव भवति" इति शासनं क्रियते ब्रह्मणा।

 *विष्णुस्तत्पुरुषं ब्रूते बहुव्रीहिं महेश्वरः।*
 *उभयोरप्यतृप्तानामत्मभूः कर्मधारय।।*

आत्मभूः अर्थात् ब्रह्मा, देवानां प्रति शिकेशवयोरेकमेव परतत्त्वमस्तीति ब्रह्मा बोधयामास।

          🌺🌼🌺कञ्चिपरमाचार्यवैभवात् अनूदितम् मया🙏🙌

                बाला...✍