Friday, July 31, 2020

8 holidays for veda teaching

Lead kindly light - Meaning in tamil

மார்க்க பந்து J K SIVAN

1833ல் கார்டினல் ஜான் ஹென்றி நியூமன் என்ற இளம் பாதிரி, ஒருவர் ஒரு பாட்டை எழுதினார் . இதை எத்தனையோ பேர் ஸ்தோத்ர பாடலாக பாடினார்கள். பகவானை வேண்டினார்கள். இன்றும் எங்கும் அது பாடப்பட்டு வருகிறது.

இத்தாலிக்கு சென்ற நியூமன் பாலெர்மோவில் திடீர் ஜுரத்தில் உடல் நலம் குன்றி படுக்கை யில் இருந்த சமயம் ஒருநாள் படுக்கையில் எழுந்து உட்கார கூட முடியவில்லை. மெதுவாக சுதாரித்துக்கொண்டு எழுந்து உட்கார்ந்தார். அழுகை வந்தது. ஒரு பெண் வேலையாள் அவரை கவனித்துக் கொள்பவள் ''எதற்காக ஐயா அழுகிறீர்கள்?'' என்று கேட்டாள் .

''அம்மா எனக்கு இங்கிலாந்தில் ஒரு முக்கிய வேலை இருக்கிறது. எங்கோ வந்த இடத்தில் இப்படி நோய்வாய் பட்டு தவிக்கிறேன். எப்படியாவது என் வீட்டுக்கு போகவேண்டும்.. இங்கிருந்து இங்கிலாந்து செல்லும் கப்பல் இன்னும் 3 வாரங்கள் கழித்து தான் வருமாம். என்ன செய்வேன். அருகிலே ஒரு தேவாலயம் இருக்கிறது அங்கே சென்று தொழுகிறேன். வேண்டிக்கொள்கிறேன். கொஞ்சம் மன நிம்மதியாக இருக்கிறது. அங்கே யார் பேச்சையும் பிரசாங்கத்தையும் நான் கேட்பதில்லை. போவேன் வேண்டுவேன் வருவேன். அவ்வளவுதான். என்கிறார்

நாட்கள் ஓடியது.
அப்பாடா ஒரு நாள் ஒரு ஆரஞ்சு நிற சிறிய கப்பல் வந்தது. பிரான்ஸ் நாட்டில் மார்ஸெல்ஸ் நகரம் போய் சேர்ந்தார். போகும் வழியில் சார்டினியாவுக்கும் கார்சிகாவுக்கும் இடையே போனிபாஸியோ STRAITS OF BONIFACIO எனும் ஜலமார்கத்தில் கப்பல் பிரான்ஸ் நோக்கி போகும்போது ல் நியூமன் எழுதிய அந்த பாட்டு உலக பிரசித்தி பெற்றுவிட்டது.

இங்கிலாந்தில் ஒரு நிலக்கரி சுரங்கத்தில் நிறைய பேர் அடியில் புதையுண்டு , பிராண வாயு இன்றி இறந்தனர். எப்படியோ தெய்வாதீ னமாக ஒரு சிலர் மட்டும் மீட்பு பணியாளர்கள் வந்து காப்பாற்றும் வரை உயிர் வாழ்ந்தனர். அப்போது அவர்கள் எங்கோ ஒரு மூலையில் பாறைகளுக்கு இடையில் அமர்ந்து இந்த பாடலை மனமுருகி பாடி இறைவனை வேண்டினார்கள். மீட்கப்பட்டார்கள்.

டிட்டானிக் எனும் புது கப்பல் முதல் பிரயாணத்தில் அமெரிக்காவை நோக்கி செல்லும்போது மூழ்கியது. கப்பல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மூழ்கிய சமயம் சிலர் இந்த பாடலை கடைசியாக பாடியவாறு இறந்தனர். இன்னும் எத்தனை எத்தனை சந்தர்ப்பங்களில் நமக்கு தெரியாமல் திக்கற்ற நிலையில் வெள்ளை யர்கள் இந்த பாடலை பாடி இருக்கிறார்களோ? . அதை தெய்வ பக்தி என்று நாம் எடுத்துக்கொண்டு அந்த பாட்டை படிப்போமா?

இந்த பாட்டு எனக்கு ஞாபகம் வரக்காரணம், இது எனக்கு ஆங்கில பாடத்தில் ஒன்று. இதை
என்னை 11 ம் வகுப்பில் மனப்பாடம் செய்ய வைத்தவர் எங்கள் ஆங்கில வாத்தியார் ஸ்ரீ T N .சுந்தரம். லியோ' ஸ் ஆங்கில நோட்ஸ் போடுவார். தமிழில் கோனார் நோட்ஸ் மாதிரி அது. நல்ல டிமாண்ட்.

Lead, Kindly Light, amidst th'encircling gloom,
Lead Thou me on!
The night is dark, and I am far from home,
Lead Thou me on!
Keep Thou my feet; I do not ask to see
The distant scene; one step enough for me.

ஐயா எனக்கு வழிகாட்டுவீர், இருளில் ஒளிப்பாதை காட்டுங்கள். எங்கும் இருள் அப்பி பயமாக இருக்கிறது. என்னை வழிநடத்துங்கள். இவ்வளவு இருட்டாக இருக்கிறதே. நான் செல்லவேண்டிய என் வீடு எங்கோ வெகு தூரத்தில் உள்ளதே. எனக்கு கொஞ்சம் வழி காட்டுங்களேன். அடி யொற்றி நடக்கிறேன். உங்கள் பாதத்தை காட்டுங்கள் அதை பின் பற்றி நடக்கிறேன். காரிருளில் ஒன்றுமே தெரியவில்லை. வழி முழுக்க எனக்கு வெளிச்சம் வேண்டவே வேண்டாம். அடுத்த காலடிக்கு வெளிச்சம் காட்டினாலே போதும் ஐயா.

I was not ever thus, nor prayed that Thou
Shouldst lead me on;
I loved to choose and see my path; but now
Lead Thou me on!
I loved the garish day, and, spite of fears,
Pride ruled my will. Remember not past years!

நான் இப்படி கெஞ்ச சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டதில்லையே ஐயா. உங்களை வழிகாட்ட அழைத்ததும் இல்லையே ஐயா. ஆனால் இப்போது நீங்கள் உதவேண்டும். உங்களால் தான் நான் கொஞ்சம் ஒளிபெற்று நடக்க முடியும். வழிகாட்டுங்கள். எனக்கு பட்டப்பகல் பளிச்சென்று சூரிய ஒளி ரொம்ப பிடிக்கும். அப்போது பயம் தலை காட்ட வில்லை. ஆனால் இப்போது நிலைமை வேறு ? நடுங்குகிறேன். என் கர்வம் ஆணவம் என்னை வழிநடத்தியது அப்போது. இப்போது அதை நினைக்கவே பிடிக்கவில்லை. மறக்க முயல்கிறேன்.

So long Thy power hath blest me, sure it still
Will lead me on.
O'er moor and fen, o'er crag and torrent, till
The night is gone,
And with the morn those angel faces smile,
Which I have loved long since, and lost awhile!

ஐயா, இந்த கணம் வரை உன் சக்தியால் நான் மூச்சு விடுகிறேன். உங்கள் ஆசி என்னை வாழ வைக்கிறது. என்னை நீங்கள் கட்டாயம் வழி நடத்தி செல்வீர்கள் என்ற உணர்வு, நம்பிக்கை மனது பூரா இருக்கிறது. வழி பூரா மேடு பள்ளம், காடு மேடு முள், சூடு மணல் சேறு சகதி, எப்படியாவது இந்த கும்மிருட்டில் இருந்து பொழுது விடிந்து தெய்வங்கள் இனித்த பளிச் முகத்துடன் புன்னகைத்து என்னை வரவேற் கட்டும். விழி திறக்குமா எனக்கு வழி கிடைக்குமா என்று பாடுகிறேன். அது நிச்சயம் என்பதால் இந்த தடுமாற்றம் அதிக நேரம் நீடிக்காது.....

Meantime, along the narrow rugged path,
Thyself hast trod,
Lead, Saviour, lead me home in childlike faith,
Home to my God.
To rest forever after earthly strife
In the calm light of everlasting life.

ஐயா உன் நிழல் மாதிரி உன் காலடியை ஒட்டி உன் பின்னாலே குறுகிய சந்து பொந்துகளில் எல்லாம் தொடர்ந்து வருகிறேன். வழி நடத்தி செல்லுங்கள், என் வீட்டை காட்டுங்கள், குழந்தைமாதிரி வழி தெரியாமல் நிற்கிறேன் பகவானே, எனக்கு வீடு பேறு கிடைக்க வழி காட்டுங்கள். இந்த துன்பத்தை தொடர்ந்து இனி அமைதியான என்றும் ஒளிமயமான வாழ்வை தரவேண்டி தொழுகிறேன்.

வாழ்க்கை ஒரு சம்சார சாகரம். இதில் கரை சேர, பல பிறவிப்பிணிகள், துயர்கள் தீர, ஜென்ம வினை தீர பகவானை வணங்கு கிறோம். மேலே பாடலில் சொன்னதை வாழ்க்கை துன்பமாக எடுத்துக் கொண்டு படித்தால் அர்த்தம் அற்புதமாக த்வனிக்கும் .எத்தனையோ இடையூறுகள் வாழ்க்கையிலும் உண்டு. அதெல்லாம் தாண்டி கரை சேர வேண்டும். அதற்கு பகவான் துணை இன்றி முடியாது. அவன் வழித்துணைவன். வழி காட்டுபவன், அதனால் தான் ஹிந்துக்கள் நாம் அவனை ''மார்க்கபந்து'' மார்க்க சகாயம், வழித்துணை இறைவன், என்போம்.

அப்பய்ய தீக்ஷிதர் எழுதிய ''மார்க்க பந்து ஸ்தோத்ரம்'' எழுதியிருந்தேனே பிடிக்க வில்லையா, படிக்கவில்லையா?. இன்னொரு தரம் அதை போஸ்ட் பண்ணட்டுமா?

Image may contain: 1 person

Kundalini-Periyavaa

*வெள்ளிக்கிழமை வைபவம் - அம்பாள் குறித்த ஸ்ரீ மஹா பெரியவா அருளமுதம்*

_குண்டலிநீ_

இன்னொரு விஷயம், அம்பலப்படுத்தாமல் காப்பாற்ற வேண்டிய விஷயம். அதன் பேரைச் சொன்னால்கூட அதுவும் அம்பலப்படுத்துவதுதான் என்பதால் அடியோடேயே பிரஸ்தாபிக்காமல் விட்டு விடணும் என்று இத்தனை நாழி நினைத்துக் கொண்டிருந்ததையும் இப்போது கொஞ்சம் 'டச்' பண்ணுகிறேன். [சிரித்து] அதை யாரும் 'டச்' பண்ணவேண்டாமென்று 'வார்ன்' பண்ணுவதற்கே 'டச்' பண்ணுகிறேன். ஏனென்றால் நான் சொல்லாவிட்டாலும் அந்தப் பேர் இப்போது ரொம்ப அடிபடுகிறது. குண்டலிநீதான். 

குண்டலிநீ, அது ஸம்பந்தமான சக்ரங்கள் பேரெல்லாம் இப்போது நன்றாகவே இறைபட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. 'ஸெளந்தர்ய லஹரி'யிலும் அந்த விஷயங்கள் வருகின்றன. ஆகையினால் அதை நீங்கள் பாராயணம் பண்ணும்போது அந்தப் பேர்களைப் பார்த்துவிட்டு, நான் 'டச்' பண்ணா விட்டாலும், வேறே புஸ்தகங்களைப் பார்க்கத்தான் பார்ப்பீர்கள். அதற்கு நாமேதான் சொல்லிவிடலாமே, [சிரித்து] இந்த விஷயத்தை நான் ஏன் சொல்லப் போவதில்லை என்று சொல்லிவிடலாமே என்ற முடிவுக்கு வந்திருக்கிறேன்.

ஒரு சின்ன அணுவுக்குள்ளே எப்படி ஒரு பெரிய சக்தியை அடைத்து வைத்திருக்கிறதோ அப்படி ஒவ்வொரு ஜீவனுக்குள்ளேயும் பரப்ரஹ்ம சக்தி குண்டலிநீ என்ற சக்தியாக இருக்கிறது; அது நம்மைப் போன்றவர்களிடம் தூங்குகிற மாதிரி ஸ்திதியில் இருக்கிறது; அதற்கான யோக ஸாதனை பண்ணினால், — பண்ணினால் என்பதை 'அன்டர்லைன்' பண்ணணும் — அப்படி [ஸாதனை] பண்ணினால் அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விழிப்புப் பெற்றுச் சில சக்ரங்கள் வழியாக ஊர்த்வ முகமாக [மேல் நோக்கி] ஸஞ்சாரம் பண்ணி முடிவில் பராசக்தியாகப் பூர்ண விழிப்புப் பெற்று, அப்புறம் அந்த பராசக்தியும் பரசிவத்தோடு ஐக்யமாகி ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்யம் ஏற்படும் – என்பதுதான் ஸாரமான விஷயம். இதைத் தெரிந்து கொண்டால் போதும்; இவ்வளவு தெரிந்து கொண்டால் போதும்.

நம் தேசத்தில் எப்பேர்ப்பட்ட சாஸ்திரங்கள், உபாஸனா மார்க்கங்கள் இருக்கின்றன என்று ஒரு அரிச்சுவடியாவது தெரிந்தால்தானே இதிலே பிறந்திருக்கிற நமக்குக் குறைவு இல்லாமல் இருக்கும்? அதற்காகத்தான் குண்டலிநீ யோகம் என்று இப்படியொரு சாஸ்திரம் இருக்கிறது என்று நான் இப்போது சொன்னேனே, அந்த அளவுக்குத் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும். அதற்கு மேல் வேண்டாம். அது அவசியமில்லை.

ஏனென்றால் நம்மிலே ஆயிரத்தில் ஒருவர் — இல்லை, லக்ஷம் பத்து லக்ஷத்தில் ஒருவர்கூட முறைப்படி அந்த ஸாதனை பண்ணுவதற்கு முடியாது. அப்படியே பண்ணினாலும் முறைப்படி முன்னேறி ஸித்தி அடைகிறது ஸாதகர்களிலும் அபூர்வமாக இரண்டொருத்தரால்தான் முடியும் – "யததாமபி கச்சிந்" என்று பகவான் சொன்னாற் போல. 

அதனால்தான் 'அதற்கான யோக ஸாதனை பண்ணினால்' என்று அழுத்திச் சொன்னது. 'பண்ணினால்' என்பது ஸரி. ஆனால் பண்ணுவதுதான் முடியாத கார்யம்! 

இந்த ஜீவாத்மாவின் சின்ன சக்தி பரமாத்மாவின் மஹாசக்தியிலே கலப்பது – அல்லது அந்த மஹாசக்தியாகத் தானே விகஸிப்பது [மலர்வது] – லேசில் நடக்கிற விஷயமில்லை. சாந்தத்திலே ஒன்றாகக் கலந்து ப்ரஹ்மமாவதை விடவும் சக்தியிலே கலப்பதைக் கஷ்டமானதாகவே அந்தப் பராசக்தி வைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்!

ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம் ஸ்லோகம் 40 / நாமம் 110 –  குண்டலிநீ = குண்டலிநீ ரூபமாக உள்ளவள்

*பெரியவா சரணம்!*

_தொகுப்பு: பெரியவா குரல்_ | https://t.me/perivakural

*An initiative of Kanchi Periva Forum - www.periva.org | www.anusham.org*

CHENGANNUR MAHADEVAR AND DEVI TEMPLE

CHENGANNUR MAHADEVAR AND DEVI TEMPLE 1
Dear friends,

Chengannur a Taluk Headquarters is at a distance of 12 KMs from Pandalam my home. The temple is about 1 KM from the railway station as well as bus stand Chengannur. The temple is a famous for the festival "Tiruppoth aarattu" (menses) of the Devi.   

My mother was a frequent visitor to the temple. She used to feel something wrong if not visited periodically. Even after leaving Pandalam it was customary to pray at the temple for me when I go over on vacation or other purposes.

The specialty is the Devi and Deva are housed in the same sanctum circular in shape with a middle separation wall. In the southern side of the wall there is door through which priest move between the two deities. The Devi is more important in the temple, still the temple is named Mahadevar temple. The temple is about 500 meters from main road, and the road is steep. The temple is about 30 feet above ground level.

There is a well maintained tank on the North   side of the temple. Devotees wash the feet and face and enter the temple. For many problems people themselves worship in this temple and make offerings.
Sincerely,

Gopala krishnan 26-09-09

Reposted on 27-7-2020 after editing and updating information. R. Gopala krishnan

1 Introduction

Chengannur Mahadevar Temple is one of the oldest and famous temples, situated in Allappuzha dist. (Kerala). It is a sprawling temple complex with a circular Sanctum. Lord Shiva and Parvathi Devi are the main deities of this temple. Lord Shiva is facing East and Devi is facing West. Devi's main Idol is made with an alloy of five metals (PANCHALOHAM). The Shivalingam is covered with a gold plate bearing an image of Ardhanareeswara - or the Shiva-Shakti manifestation of Shiva.The other sub-deities of the temple are Ganapathi, Sasta, Chandikeswaran, Neelagrivan, Ganga, and Naagar. There is also a shrine of Sree Krishna nearby.

My note- So it was the period river deities Ganaga and Yamuna took position as idols in the temple. 

2    Legend about construction 

The temple was constructed centuries back in accordance with an architectural design evolved by the famous Perunthachan. In the 18th Century the temple complex was damaged by fire and renovated later by Vanghipuzha Thampuran. The mukhamandapam in front of the temple and other mandapams in this temple are full of exquisite woodwork. 

Compared to other temples, this temple has a peculiarity of its own, quiet distinct from other temples. The interesting belief and festival of this Temple is TRIPUTHARATTU, which is considered as a symbol of fertility. This festival is connected with a menstruation ceremony of the Goddess, which is observed periodically in the temple. That is why this temple is also considered as Shakthi Peetam.

3. Legend about the temple deity 

The story about the temple deity is related with Dakshayagam story. Lord Siva took the dead body of Sathi Devi and danced. Knowing the pathetic condition of Shiva, Lord Vishnu with a view to console Siva using his Sudharsana chakra cut off the corpse of Sathi Devi into a number of pieces. The parts of the dead body fell in different places of earth. Out of these the loins (Arakkettu) of Devi is said to have fallen here in Chengannur. The Kamakhya Temple in Assam also holds the same legend.

4. Legend from Ithihyamala 

If I re collect the information about many temples I got by reading Ithihya mala by Kottarathil Sankunni variyar from my home Library. I am having a copy comprising all volumes in my bookshelf. 

Years passedOn the occasion of  marriage of Lord Siva with Parvathi The Trimoorthies desired sage Agasthya to go and sit on shronadri, Southern bank of Pamba River to Prevent the Earth from sinking to northern side due to the weight of all invitees who came to attend the marriage. Though sage Agasthya conceded the request he expressed his concern about loosing the chance of attending the marriage. 

After the marriage on this account Lord Shiva and Devi came to meet sage Agasthya at shronadri. Then Devi became Rithu (menstruated). Devi remained there till the period of menstruation was over. The place where sage Agasthya meditated is known as shronadri in Sanskrit and in Malayalam it is Chen kunnu (Red hill). Later it is called as Chen Kunnu Urru (Urru means place) and it has been abbreviated and called as Chengannur.

The legend of Agastya's vision of the divine marriage is associated with several temples in Tamilnadu such as Kutralam near Tirunelveli and Vedaranyam on the east coast also.

5. Reference to Silapathikaram 

Years passed Kannaki, who is said to be an incarnation of Devi Sathi, after killing Pandya raja, who killed her husband, came to Chengannur and performed penance at the top of a hill. While Devi was meditating her husband Kovalan appeared before her and they together went to Heaven. 

The people who were living in the valley of that hill saw Devi meditating there several times. In Silapathikaram the place where Devi meditated is mentioned as Chen Kunnu. (ref: Page 62) 

Local people constructed a temple there with the financial assistance of their king Cheran Senkuttuvan. The Chera monarch Senkuttuvan is believed to have brought a piece of stone from the Himalayas, carved her image and consecrated it here as Chenkamalavalli.The same legend holds at the Kodungallur Bhagawati temple also.

6. History 

The place where the Chengannur temple is situated was said to be under the control of Vanghipuzha Thampuran. 

This place was leased to one Naraya Pillai. One day while the maid servant (Kurathi) of Nayanaru Pillai, was working in this place, she saw blood coming from a stone on which she was sharpening her working arrival. This fact was reported to Nayanaru Pillai and Vanghipuzha Thampuran.        

 Vanghipuzha Thampuran on the advice of Thazhaman Potty showered 32 para (measurement in Malayalam) of Neyi (Ghee) on that stone in order to stop the blood. 

The Thampuran in consultation with Thazhaman Potti and other veteran Brahmins decided to construct a temple there. 

The  plan was made by  Perunthachan, a famous and respected Thachan (carpenter).(My note- Members may be recollecting Malayalam film Perumthachan acted by Tilakan) . 

 The whole kuthambalam was constructed under the guidance of Perunthachan. On completion of the construction of temple and kuthambalam the Thampuran requested Perunthachan to make an idol of Devi. He pointed out a place and asked the workers to dig that place. On digging an idol of Parvathi Devi was found and this idol has investiture at the nearest auspicious occasion. 

After some years Perunthachan visited the place again and informed Thazhaman Potty that the temple would be destroyed in fire in due course and Idol of Devi would be destroyed. 

He also gave an Idol of Devi made up of an alloy of five metals (Panchaloham) and asked him to keep a record of what he said. The Potty did accordingly. After some years the prediction of Perunthachan becomes true. 

The temple was renovated after the fire and Devi's Idol had been taken from the river with the help of some fishermen (Arayas) of Karunagappalli, as recorded in the Grandha written by Thazhaman Potty. As a mark of joy thampuran gave fruits and tender coconuts to those arayas at the temple. This happened on a Shivarathri and now also this day is celebrated with the same tradition.

7. Customs-The Oath at Padinjare (Western) Nada 

In early days there was a belief and custom related to a hole in the western gopuram (entrance) of this temple. The belief was that if anybody makes a false oath by putting his hand in that hole would be bitten by a holy snake. 

The story related to this belief is like this. There was a Brahmin family named "Muringoor" in Chengannur and were very famous for 'Visha chikitsa". They were the deep devotees of Chengannur Devi. Their name spread all over Kerala and southern part of India.  

One day an 'Alwar' came to Chengannur and his main aim was to challenge and conquer the Muringoor family. At that time a boy of 12 years was the only male person of Muringoor family. He was not able to accept the challenge of this Alwar. So he became very sad and prayed to Chengannur Devi. On that day, he got a vision in his dream telling that there is a brass pipe inside the 'Ara', which contains a snake. This snake would  be under the control of boy and move according to his wish. He took this pipe in front of the Alwar and asked him to take the snake out with his magical power. The Alwar tried his best to control the snake but failed. The snake now become furious and tried to attack the Alwar. The Alwar pleaded the boy to control the snake and the boy controlled the snake with his praying and sealed it again in that pipe. Later the boy made a hole on the walls of Western Gopura and put the holy snake into that hole. He told the people that if anybody tells a lie by putting his hand in this hole, will be bitten by the snake.

8. Thriputharattu

 Thriputharattu is the famous and interesting festivals of this temple. It is quiet extra ordinary and only celebrated in this temple. This festival is connected with a menstruation ceremony, which is observed periodically in the temple. 

The sign is observed on the vesture (UDAYADA) of Devi. This vesture is removed by the Main Priest (Melsanthi) every morning and examines. If he feels any signs of Thriputhu (Period) he hands over the vesture to Devaswam Officials. 

This should be got confirmed by the abbess (senior women) of the Thazhaman and Vanghipuzha convents (Madam). If it is confirmed by the abbess, Devi's shrine will be closed and worships will be offered to a processional image in a different shrine else where in the temple.

On the fourth day of the festival the Devi's Idol is taken to the nearby river and Arrattu is conducted. This Arrattu is known as Thriputharattu. After this Devi is taken back to the temple on an elephant. When the procession reaches Nalambalam (In front of the main Entrance), Bhagvan will be waiting there on an elephant in a procession. They together encircle the temple three rounds (PRADAKSHINAM) around the temple with procession. After that Lord Shiva will lead to the shrine through Eastern side and Devi will lead to the shrine. 

The udayada, after the occurrence, is available for sale to the public. Though the rate fixed by the Devaswom is only Rs. 10/- due to it's being a rarity it is grabbed by devotees by paying hundreds of rupees, booking it well in advance. 

Among the dignitaries who bought this, we are told, are the late Sir C. P. Ramaswami Iyyar and ex-President Shri V. V. Giri. 

My note- The auction amount may be in lakhs now-

Two weeks after my son's marriage we had been to Chengannur temple in 2001. At that time it was Tiruppoth time. We worshipped under Kotimaram. I keep a photograph of the display board of the tiruppoth as treasure. 

8.1 Story of Col. Munro 

Skeptics may scoff at all this, but this is what happened to those who did so: Colonel Munro was the Resident-Divan of Travancore during the reign of Rani Laxmi Bai (1810-14). It was he who organized the takeover of almost all the temples in Travancore by the Government. 

Once in this connection he was camping at Chengannur with his family. While checking the temple accounts to regulate the various expenses he came across the items against Triputtu. He could not help laughing at the naivety of the people. "How can a metal deity get its Periods?" he mused. "It is not only absurd but also obscene," he said and cut out the budget provision for the ritual with a stroke of his pen.

At the same time the Devi had her period. For the first time the ceremonies connected with it were suspended. The people felt disappointed. But the Colonel also learnt his lesson. 

His wife started to have heavy blooding and their children took ill. So serious they became that it is on record that the maharani of Trivandrum made solicitous enquiries about their health through a letter sent with a special messengerMunro's clerk conducted a secret prasnam, which revealed the wrath of the deity. He advised his master accordingly. 

Munro repented for his thoughtless action and made an amends by not only restoring the expenses for the fun but also by himself donating a sum of Rs. 706/- for celebration of the first Triputtu of every year. This still continues. Needless to say that his wife and children recovered from their illness. 

9.Yearly Festivals 

9.1. Main Festival (Varshikotsavam)

 

The 28 Days long Annual festival is the specialty of this temple. The main ultsavam (Annual festival) begins on 'Thiruvathira' of 'Dhanu'(month in Malayalam Era) and ends on 'Thiruvathira' of 'Makaram'. Special poojas would  be there during these days. This festival attracts thousands of people from different locations in Kerala and also outside the state. 

Normally  most temples in Kerala temples will have 10 days festivals only. 

9.2. Shivaratri

 

Shivrathri is another important festival of this temple. Shivrathri is an important day for all devotees of lord Shiva. A large crowd assembles here in this festival. Arayas of Alappattu in Karunagappalli comes here on this day and performs poojas and vazhipads. This custom was started centuries before in connection with the renovation of the temple. 

9.3. Thula samkrama Neyyattu (Ghee Abhishekam)

 

This holy event is conducted on every 1st day of Thulam (month in Malayalam Era). On this day 32 paras (measurement in Malayalam) of Neyy (Ghee) will be showered on the 'Shivalingam'. This tradition was started in connection with the finding of the Shiva lingam. The ghee is collected from devotees and normally gets more than hundreds of 'Paras' as offerings. 

9.4. Chitra Pournami 

Chitra Pournami is another important festival at this temple. This is an important day for the devotees of Devi. Special poojas are conducted on this day.
10. Temple Timings
In the morning Palli Unarthal is done at 3-50 AM and sanctum is opened at 4.30 AM. Daily Mrithyunjaya Homam is performed in the temple at 9.30 AM after morning poojas temple is closed at 11.30 AM. In the evening temple is opened at 5 PM and closed at 8 PM after athazha pooja
11.Other Temples Near to Chengannur Mahadeva Temple.

1. Kunnathumala Mahadeva Temple.

This temple is considered as the 'Moolasthanam' of the Chengannur Mahadeva temple. It is situated very near to the Mahadeva temple in north side. 

2. Aranmula Sreekrishna Temple. 

The famous 'Parthasarathi' temple on the banks of the holy river Pampa is dedicated to Lord Krishna attracts large number of devotees. 

This temple is the most famous one among the Pancha Pandava temples. The image of Krishna in this temple is believed to be worshiped by Arjuna of pandavas. 

The river Pampa at Aranmula is the venue of the famous snake boat race. Aranmula Sreekrishna/Parthasarathi Temple is 8kms from Chengannur. 

There is a procession from Aranmula with separate Tiruvabharanam for Mandala pooja(If my remembrance is correct) 

3. Sabarimala Ayyappa Temple.

Sabarimala is a renowned pilgrim centre atop the rugged hills of the Western Ghats. This holy shrine is dedicated to Lord Ayyappa.       The sanctum sanctorum nestles 914 m above sea level, amidst the virgin forest wilderness of the Western Ghats. The main pilgrimage is undertaken between November and January. Regardless of caste, creed, colour, they wear black dhotis and carry on their heads, bundles containing traditional offerings like coconut filled with ghee, camphor and rice. 

Chengannur is declared as the main Edathavalam of Sabarimala Pilgrimage by Travancore Devaswom Board. Most of the pilgrims passing through Chengannur visit Chengannur Mahadeva Temple. 

Chengannur railway station is the nearest station to reach Sabarimala. Chengannur to Pamba (Via Aranmula) is 93 Kms Pampa to Sannidhanam (Via Neelimala - Appachimedu - Sabaripeedom) is approx 7 Kms 

4. Puliyoor Sreekrishna Temple. 

The famous Puliyoor Sreekrishna swami temple situated in the Chengannur - Mavelikkara road via Cheriyanad is only 4 Kms away from Chengannur Mahadeva Temple. The main deity of this temple is Sreekrishna and is one of the sacred Pancha Pandava TemplesThe image of Krishna in this temple is believed to be worshiped by Bhima of Pandavas. 

5 Thiruvanvandoor Sreekrishna Temple. 

Situated on the banks of Manimala and Pamba rivers, Thiruvanvandoor is a famous Hindu Pligrimage centre. The Vishnu shrine here is believed to have been consecrated by the legendary Bhrigu Muni in Thiruvanvandoor. It is mentioned that this place is one of the five sacred places where the image of Vishnu was worshiped by Pandavas during their vanavasa. This temple is only 10 km away from ChengannurMahadeva Temple.  

6. Thrichitat Sreekrishna Temple. 

This famous temple is situated very near to the Chengannur mahadeva temple. This temple is one of the sacred Pancha Pandava temples. The image of Krishna in this temple is believed to be worshiped by 'Yudhishtira' of pandavas. 

7. Thiruvalla Sreevallabhaswami Temple. 

Sree Vallabha temple here is one of the important pilgrim centers of Vaishnavites all over India. Lord Vishnu is the main deity of this temple. 

Kathakali is performed almost on all days in this temple as offerings by devotees. A granite pillar carved out of single piece with an image of Garuda on its top stands in front of the temple.  

The pillar, which serves as a flagstaff, is 60ft high and is made of granite. It is believed that its bottom touches the water table. Sreevallabha swami temple is situated around 12 km away from Chengannur. 

I am told by my parents I was born after worshipping at Sree vallbha temple by my mother. At that time my father was a cook to Educational inspector of Tiruvalla an iyer. On his transfer my father was given the post of school peon.

Though I have visited Tiruvalla many times, I have visted the temple only once in 2002 along with my inspection of exchanges. My colleague Sankaranarayanan was very specific of visiting the temple since he was retiring in the year end 

8. Sasthamkulangara (Chathankulangara) Temple. 

Chathankulangara in Chengannur town is known for the famous temple dedicated to Narasimha. This temple is situated very near to the Mahadeva Temple in the eastern side. The presence of elegant wood carving of artistic perfection depicting the puranic scenes connected with Sree Rama and Sree Krishna is the peculiarity of this temple. 

9 Chakkulathukavu Devi Temple. 

Chakkulathamma, the famous miracle worker, is housed in this temple. People from all religions are permitted to enter this temple. Lady worshippers offer "Pongala" to the Goddess on the Thrikkarthika Day of the Vrichika month. 

Chakkulathucavu Temple is located near the Neerettupuram Junction on Thiruvalla - Edathuva route. 

Chakkulathukavu Devi Temple is around 20 kms away from Chengannur mahadeva temple. I will write about  Chakkulathu kavu temple in detail in another posting. 

 

 

Sri Maheshvara Stuti By Lord Krishna From Sri Kurma Puranam

Dear All,

Greetings and Namaste. Tomorrow (01-Aug-2020, Saturday) happens to the auspicious Pradosham on a Saturday (known as Shani Pradosham). As Astikas might know, Pradosha Puja/Abhishekam are equally important to Lord Shiva and Lord Nrusimha.

In this context, I am delighted to share a beautiful hymn on Lord Maheshvara by Lord Krishna taken from Kurma Puranam, Purva Vibhaga and Chapter 24. This chapter elaborates on the initiation of Lord Krishna into Pashupata Yoga by His Guru Sage Upamanyu after which Lord Krishna performs a deep penance on Lord Shiva and gets the divine vision of Lord Shiva/Parvati. Lord Krishna propitiates Lord Shiva/Goddess Parvati with this hymn.

The portion preceding this hymn explains the cosmic form of Lord Sadashiva as seen by Lord Krishna - which is very similar to the narration to that of Vishvaroopa Darshan of Lord Vishnu by Lord Arjuna.
tadAnvapashyad girishasya vAme svAtmAnaM avyaktaM ananta-rUpam |
stuvantaM IshaM bahubhir vacobhiH sha~NkhAsi cakrArpita hasta pAdyam ||
(Meaning : Lord Krishna saw Lord Vishnu with his conch and disk on the left side of Lord Shiva and praying to Lord Shiva with many hymns).

At the end of Lord Krishna's hymn, Lord Shiva declares thus:
tvaM hi sA paramA-mUrtir mama nArAyaNAhvayA |
(Meaning : You are indeed the one bearing my murti form of Narayana)

Though there are hundreds and hundreds of such citations maintaining the non-duality of Vishnu and Shiva across all puranas (and we have seen many over the years), another beautiful citation from Padma Puranam, Chyutapuri Mahatmyam and Chapter 3 may be handy. (Chyutapuri is currently known by the name Vazhuvur near Kumbhakonam in Tamil Nadu). The following are Lord Vishnu's words appearing as part of the conversation between Lord Vishnu and Adisesha.

OMkAra-rUpo.ahaM ahIndravIra tadartha vAcyaH shiva eka eva |
na brahma viShNU na ca rudra Ishas sadAshivo nAhaM api dvijendra || 3-12 ||
li~NgAtmako .ahaM parameshvarasya li~NgI ca devaH pramathAtinAthaH |
li~Ngasya bhedo na hi li~Nginashca satyaM punas-satyamahe bravImi || 3-18 ||
svalIlayA.asau jagatAM hitAya dvidhA vibhajya pramathAtinAthaH |
AtmAnaM ekaH svayaM eva sAxI harir harash cA.abhavad ityahIndra || 3-19 ||
ahe shivasyAhaM abhinna-shaktir ityeva mAM viddhi bhuja~NganAtha |
pRRithag janA bhedatayA vadanti man-mAyayA mohita-mAnasAs te || 3-27||
Meaning : I am OMkara and Lord Shiva is its meaning and He is indeed the only one. Brahma, Vishnu, Rudra, Ishvara and Sadashiva are not different from Him. For Lord Shiva, who is the Lingi (soul), I am the Lingi (a manifestation) but there is no difference between Linga and Lingi. Myself and Hara are the same but two forms. Only deluded people say I am different from Shiva. The truth is that I am the Shakti that is indistinguishable from Shiva.

May We Pray To Lord Shiva with the beautiful hymn by Lord Krishna!


Thursday, July 30, 2020

Two pieces of wood &relationships - Sanskrit sloka

*३९३ . ।। भूतसमागमः ।।*

*यथा काष्ठं च काष्ठं च* 
          *समेयातां महोदधौ ।*
*समेत्य च व्यपेयातां* 
          *तद्वत् भूतसमागमः ॥* 

ज्याप्रमाणे महासागरात लाकडाचे दोन ओंडके जवळ येतात आणि लाटेच्या तडाख्याने दूर लोटले जातात , त्याचप्रमाणे दोन व्यक्ती एकमेकांच्या सहवासात येतात आणि कालचक्राच्या गतीमुळे कायमचे दूर लोटले जातात . 

जैसे लकडी के दो टुकडे विशाल सागर में मिलते हैं तथा एक ही लहर से अलग हो जाते हैं उसी तरह दो व्यक्ति कुछ क्षणों के लिए सहवास में आते हैं फिर कालचक्र की गती से अलग हो जाते हैं ।

As two pieces of wood come together in the great ocean and after some time separate due to movement of waves  , so does the association of living beings ends due to the motion of _Kalachakra_ .

Rama never does this twice - Sanskrit sloka

|| *ॐ* ||
    " *सुभाषितरसास्वादः* "
---------------------------------------------------------------------------------------
    " *रामस्तुति* "  ( २०७ )
--------------------------------------------------------------------------------------
   *श्लोक*----
     " द्विः  शरंन  अभिसंधत्ते  द्विः  स्थापयति  न  आश्रितान ।
        द्विः  ददाति  न  च  अर्थिभ्यः, रामो  द्विः  न  एव  भाषते ।।"
---------------------------------------------------------------------------------------
    *अर्थ*-----
    राम  दो  बार  शरसंधान  नही  करते ,  आश्रितों  को  दो  बार  आधार  नही  देते ।  याचकों  को  भी  दो  बार  दान  नही  करते ।  और  वचन  भी  दो  बार  नही  देते।
------------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*---
   कोई  रामभक्त  सुभाषितकार  राम  के  बारे  में  बता  रहा  है  की,--
राम  एकबार  ही  बाण  चलाते  है  इसलिए  हम  उन्हे एकबाणी  मानते  है ।
   वह  आश्रितों  को  भी  दो  बार  आश्रय  नही  देते  तो  एक  बार  और  कायमस्वरूपी  आश्रय  देते  है ।  याचकों  को  भी  एक  ही  बार  इतना  दान  दे देता  ही  उसे  दुबारा  किसी  के  पास  याचना  करने  की  जरूरत  ही  नही  पड़नी  चाहिए ।  और  राम  का  एकवचनी  यह  गुण  तो  प्रसिद्ध  ही  है ।  एकवचनी , एकबाणी , एकपत्नी  राम  तो  समाज में  प्रसिद्ध  है  ही।  ऐसे  श्रीराम  को 👏👏👏👏👏👏
---------------------------------------------------------------------------------------
*卐卐ॐॐ卐卐*
---------------------------
डाॅ . वर्षा  प्रकाश  टोणगांवकर 
पुणे  /  महाराष्ट्र 
------------------------------------
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

Baudhyana's Sulba Sutra on Pythagoras Theorem

best online course to learn and/or teach Sanskrit if you know Hindi

Story of Gopi chandanam

கோபி சந்தன கிருஷ்ணன் J K SIVAN

நமது ஹிந்து சனாதன தர்மத்தை மூன்று பெரிய கோட்பாடுகள் அஸ்திவாரமாக தாங்குபவை.
அத்வைதம், த்வைதம், விசிஷ்டாத் வைதம். அப்படி என்றால் என்ன? ரொம்ப என்னைப்போன்ற அஞ் ஞானிகள் புரிந்து கொள்ள ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன்:

குப்புராவ் வெளியூருக்கு புளியோதரை மூட்டை கட்டி சுமந்துகொண்டு பிரயாணம் நடக்கிறான். புளியோதரை வேறு. குப்புராவ் வேறு. ரெண்டும் ஒன்றல்ல. இது தான் சார் த்வைதம்.
ஜீவாத்மா பரமாத்மா வேறு வேறு.

சூர்யன் உச்சிக்கு போய்விட்டான். பசி வயிற்றை கிள்ளுகிறது. குப்புராவ் புளியோதரை பொட்டலத்தை பிரித்து புளியோதரையை முழுதும் காலி செய்து விழுங்கிவிட்டான். இப்போது புளியோதரையும் குப்புராவும் வேறு வேறல்ல. ரெண்டல்ல எல்லாம் ஒன்றே. இது அத்வைதம்.
ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டும் வேறு வேறாக காணப்பட்டாலும் ரெண்டும் ஒன்றே.

குப்புராவ் வயிற்றில் சென்ற புளியோ தரை இன்னும் ஜீரணமாகவில்லை. இன்னும் முழுதுமாக ஜீரணம் ஆகி கரைந்து அவன் ரத்தத்தோடு கலந்து மறையவில்லை. சற்று நேரமாகி ய பின்னர் அவனோடு கலந்து விடுகிறது. இது விசிஷ்டாத்வைதம்.
ஜீவாத்மா பரமாத்மா ரெண்டும் ஒன்றாக காணப்பட்டாலும் ஜீவாத்மா பரமாத் மாவை சரணாகதி அடைந்த பின் சேர்கிறது.
இதற்கு மேல் விவரமாக உள்ளே சென்றால் என்னை புளியோதரை ஆக்கி விடுவீர்கள் என்பதால் இது புரிந்தால் போதும்.

மேலே சொன்ன மூன்றில் த்வைத சித்தாந்தத்தை பரப்பியவர் மத்வாச் சாரியார் (1238-1317). அவர் உடுப்பியில் ஒரு அற்புதமான கிருஷ்ணன் கோவிலை உண்டாக்கியது மேற்கே அரபிக்கடல் ஓரத்தில் இன்றைய கர்நாடகாவில் இன்னும் நான் சென்று தரிசிக்கும் உடுப்பி ஸ்ரீ க்ஷேத்ரம், ஸ்ரீ கிருஷ்ண மடம் என்றும் அதற்கு பெயர் உண்டு. இன்றும் கோடிக்கணக்கான பக்தர்கள் சென்று உடுப்பியில் கிருஷ்ணனை தரிசனம் செய்கிறோம்.
உடுப்பி என்பது உடு+பா. உடு என்றால் நக்ஷத்ரம் பா என்றால் அணிபவன், தலைவன். சிவன் தான் சந்திரசேகரன், சந்திரமௌளி மதவாச்சாரியார் காலத்துக்கு முன்பு இந்த பெயர் இருந்தாலும் உடுப்பி என்றால் கிருஷ்ணன் உலகம் முழுக்க தெரிந்ததாகி விட்டது. உடுப்பியை வைகுண்டம் என்பார்கள். கிருஷ்ணன் மத்வாச்சாரியார் வேண்டு கோளுக் கிணங்கி தானே அவரை அடைந் து தங்கிய க்ஷேத்ரம்.
உடுப்பி மங்களூரிலிருந்து 60 கி.மீ. கர்நாடகாவில் ஒரு முக்கிய யாத்திரை ஸ்தலம்.

உடுப்பி கிருஷ்ணன் ஆலயத்தில் மூல ஸ்தானத்தின் வலது பக்கம் ப்ரத க்ஷிணம் வரும் இடத்தில் மத்வாச் சாரியார் சிலை உள்ளது. வடக்குப் பக்கம் பாண்டுரங்கன் விக்ரஹம்.
அதெல்லாம் இருக்கட்டும். உடுப்பியில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் எப்படி மத்வாச்சா ரியாரை தானே தேடி வந்து அடைந்து தங்கி கோவில் கொண்டான் என்பது தெரியுமா? சொல்லலாமா ?.
மத்வ விஜயம் என்கிற மத்வாச்சாரியார் வாழ்க்கை வரலாறு புத்தகம் ஒரு கதை சொல்கிறது. அதன் சாராம்சம்:
உடுப்பியில் நிற்கும் பால கிருஷ்ணன் எப்படி அரபிக்கடலில் பிரயாணம் செய்து இந்தியாவின் வடமேற்கில் உள்ள துவாரகாவிலிருந்து தெற்கு மார்க்கமாக உடுப்பிக்கு வந்தான்? ஒரு சுவாரஸ் யமான சம்பவம் இதன் பின்னால் இருக்கிறது.
ஐந்தாயிரம் வருஷங்களுக்கு முன்பு, ஒரு முறை பால கிருஷ்ணன் நாம் நெற்றியில் இட்டுக்கொள்ளும் கோபி சந்தனம் செய்ய உதவும் களிமண் கட்டிக்குள் விக்ரஹமாக ஒளிந்து மறைந்து இருந்தது நம் யாருக்காவது தெரியுமா?
இந்த கோபிசந்தனம் செய்யும் களிமண் கட்டியை துவாரகையில் ஒரு கப்பல் சொந்தக்காரன் வாங்கி தனது மரக் கப்பலில் அதை பின்பாரமாக ஏற்றி வைத்து அந்த வியாபாரக் கப்பல் கடலில் தெற்கு நோக்கி ஒருநாள் மிதந்தது.
குதிரை, மாட்டு வண்டிகளில் பிரயா ணம் செய்தவர்களுக்கு பின்பாரம் என்று சொன்னால் தெரியும். வண்டியில் சிலரை பின்னால் உட்கார்த்தி வைப்பது பழக்கம். அவர்கள் எடையால் தான் வண்டியின் முன்பக்கம் சற்று மேல் நோக்கி மாடோ, குதிரையோ வண்டியை இழுக்க சௌகர்யமாக இருக்கும். அதேபோல் கடலில் கப்பல் மிதக்கும்போது கப்பலின் பின் பக்கம் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு நீரில் அமிழ வேண்டும். அப்போது தான் எதிர்நோக்கி செல்லும்போது கப்பல் காற்றினால் தூக்கி எறியப்படாமல் அலைகளை எதிர்கொண்டு மிதக்கும். ரொம்ப அமிழ்ந்தால் முழுகிவிடும். கப்பல் விஷயத்தில் இந்த பின்பாரத்தை ஆங்கிலத்தில் BALLAST என்று சொல்வோம். இப்போது களிமண் கட்டி எல்லாம் இல்லை. கடல்நீரை கப்பல் அடிபாகத்தில் TANK என்று தொட்டிகளில் நிரப்பி எடையை வேண்டிய அளவு சமன் செய்வது.
மேலே படித்தோமே அந்த மரக் கப்பல் அரபிக்கடலில் துவாரகையிலிருந்து தெற்கு நோக்கி சென்றது. உடுப்பி அருகே கப்பல் புயலில் சிக்கியது. மாலுமியால் சமாளிக்க முடியவில்லை. கப்பல் கரையை நோக்கி புயல் காற்றில் வீசப்பட்டு கடற்கரை மண்ணில் தரை தட்டியது.
தரை தட்டிய கப்பலை கப்பலில் இருந்த அனைவரும் கரையில் இறங்கி மீண்டும் இழுத்து கடலில் தள்ளி மிதக்க வைக்க பிரயாசை பட்டுக்கொண்டிருந்ததை அந்த பக்கமாக தனது சிஷ்யர்களோடு சமுத்திர ஸ்னானத்துக்கு வந்த மத்வாச்சாரியார் பார்த்துவிட்டார். அன்று தான் துவாதச ஸ்தோத்ரம் எனும் 12 ஸ்லோகங்களை கிருஷ்ணன் மேல் புகழ்மாலையாக இயற்றிக் கொண்டி ருந்தார். முதல் ஐந்து ஸ்தோத்ரம் பாடி முடித்திருந்தார். கிருஷ்ணனை புகழ்ந்து பாடப்பட்ட 12 அற்புத ஸ்லோகங்கள் கொண்ட துவாதச ஸ்தோத்ரத்தை ஒருநாள் விளக்குகிறேன்.
தரை தட்டிய மரக்கப்பலை மீண்டும் கடலுக்குள் தள்ளி மிதக்க வைக்க மாலுமிகள் கூட்டமாக வெகுநேரமாக பிரயாசைப் பட்டு தள்ளிக்கொண்டிருந் தார்கள் அல்லவா ? அதைப் பார்த்த மத்வாச்சாரியார் அவர்கள் அருகே வந்து தனது மேல் அங்கவஸ்திரத்தை உயரே தூக்கி அதை கடல் பக்கமாக காற்றில் அசைத்தார் .
என்ன ஆச்சர்யம் அவர் அசைத்த அங்கவஸ்திரம் அங்கே வீசிக்கொண் டிருந்த பலத்த காற்றை அவர்களுக்கு சாதகமாக மாற்றி கப்பல் மெதுவாக தரையிலிருந்து கடலுக்குள் நகர்ந்தது. மீண்டும் நீரில் மிதந்தது. கப்பல் சொந்தக்காரன் மாலுமிக்கு ஆச்சர்யம். பரம சந்தோஷமும் கூட. தனது கப்பலை காப்பாற்றி மீண்டும் கடலில் செலுத்தியதற்கு மாதவாச்சார்யரை வணங்கி நன்றி சொன்னான்.
''சாமி உங்களுக்கு கோடி நன்றி . நீங்க செய்த இந்த உதவிக்கு கப்பல்லே இருக்கிற பொருள் எது ேண்டுமா னாலும் கேளுங்க தரேன்''
''கப்பல் பின்னாலே அதோ வச்சிருக் கியே கோபி சந்தன மண் கட்டி. அதைக் கொடுப்பியா?. அது தான் வேணும். கோபி சந்தனம் செய்து பக்தர்கள் எல்லோருக்கும் கொடுக்கலாம்''
''இதோ நிறைய இங்கே கல் பாறைங்க இருக்கு. நான் வேறே ஒண்ணு எடுத்து வச்சிக்கிறேன். இந்த களிமண் கட்டியை நீங்க எடுத்துக்கிட்டு போங்க ''
மத்வாச்சார்யரும் அவருடைய முப்பது சீடர்களுமாக அந்த பெரிய கோபி சந்தன களிமண் கட்டியை தூக்கிக் கொண்டு திரும்பினார்கள்.
கடற்கரையை தாண்டி உடுப்பிக்குள் நுழையும் வழியில் களிமண் கட்டி ரெண்டாக உடைந்தது. அதன் உள்ளே இருந்த அற்புத வடிவம் கொண்ட அழகான ஒரு பால கிருஷ்ணன் கீழே மண்ணில் விழுந்தான். அவனுக்கு மண் பிடிக்குமே. அதற்குள் அவர்கள் கடற்கரையிலி ருந்து நாலு மைல் தூரம் வந்தாகிவிட்டது. சிஷ்யர்களால் அவனை தரையிலிலிருந்து தூக்க முடிய வில்லை.
''ஹா, என் பரமானந்த தெய்வமே என்று ஆசையாக மத்வாச்சாரியார் பால கிருஷ்ணனை பார்த்து பெற்ற தாய்ப் பாசத்தோடு அவனை அணைத் ததும் எளிதில் அசைந்தான் கிருஷ்ணன். அவரால் குழந்தையை போல் அவனை தூக்க முடிந்தது. அவனைத் தூக்கிய படியே மீதி ஏழு ஸ்லோகங்கள் கடகட
வென்று அவரால் இயற்ற முடிந்தது. உரக்க பாடிக்கொண்டே ஆடிக் கொண்டே நடந்தார்.
பாலக்ரிஷ்ணனை தூக்கிக்கொண்டு உடுப்பியில் மாத்வ ஸரோவர் எனும் குளத்தில் ஸ்னானம் செய்வித்தார்.
அதன் கரையிலேயே ஒரு ஸ்ரீ கிருஷ்ண மடம் நிர்மாணித்து அவனை அதில் ஸ்தாபனம் செய்தார். பால கிருஷ்ணனை எப்படி பூஜை வழிபாடுகள் செய்யவேண்டும் என்று வழிமுறை வகுத்தார். உடுப்பியில் இருக்கும் போதெல்லாம் தானே நித்ய பூஜைகள் செய்வார்.மத்வாச்சார்யார் ஏற்படுத்திய ஆலய பராமரிப்பு பர்யாயம் என்ற வழிபாட்டு முறை. எட்டு மாத்வ மடங்கள் பொறுப்பேற்பவை. அவற்றின் பெயர்கள்: புட்டிகே, ஷிருர் , பெஜவார், பாலிமார் ,சோதே , கணியூரு, அதமார், க்ரிஷ்ணபுரா, அஷ்டமடம் எனும் அவை ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் ஒரு ஸ்வாமிஜி ரெண்டு மாதத்திற் கொருமுறை மாறி மாறி பூஜை வழிபாடுகள் செய்து ஆலயத்தை பராமரிப்பவர்கள். பின்னர் வந்தவர்கள் ரெண்டுமாதம் என்பது மிகவும் குறைவான காலம் என்பதால் அதை ஒவ்வொருமடத்துக்கும் ரெண்டு வருஷ காலமாக்கினார்கள்.
இதில் நீங்கள் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை இன்னும் கேட்கவில்லையே?
கிருஷ்ணன் எப்படி த்வாரகையில் நாமக்கட்டி க்குள் அடைந்தான்? இதை ''ப்ரமேய நவமாலிகா டிகா'' எனும் 17ம் நூற்றாண்டு ரகுவாரிய தீர்த்தரின் நூல் சொல்கிறது.
அன்னை தேவகி பிற்காலத்தில் ''அடே கிருஷ்ணா, பிருந்தாவனத்தில் உன் பால்ய சுட்டித்தனத்தை எல்லோரும் கண்டு வியக்க தாய் நான் காணவில்லையே கண்ணா, '' என்று வருந்துகிறாள்.
'சரி கண்ணை துடைத்துக்கொள், உனக்கு நான் என் பால்ய லீலைகள் சிலவற்றை ரீ வைண்ட் செய்து காட்டு கிறேன் '' என்கிறான் கிருஷ்ணன்.
அடுத்த கணம் ஒரு சிறுகுழந்தை தேவகியின் மடியில் புரண்டு விளையாடியது. அவள் தயிர் கடைய சென்றபோது பின்னாலேயே புடவையை பிடித்துக்கொண்டு நடந்து அவள் மத்தை பிடுங்கியது. தயிர் சட்டியில் கையை விட்டு அளாவி நிறைய வெண்ணையை எடுத்து மேலே பூசிக்கொண்டது. அவள் மேலும் பூசியது. வாயெல்லாம் வெண்ணை. மத்து கடையும் கயிற்றை எடுத்து ஒளித்து வைக்கிறான். பின்னர் கயிற்றை கையில் வைத்துக்கொண்டது.
கணநேரத்தில் குழந்தை மறைந்து அங்கே துவாரகை கிருஷ்ணனாக கம்பீரமாக நிற்கிறான். இதெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ருக்மணிக்கு கிருஷ்ணன் பால்ய வயது சிறு குழந்தையாகி மத்து, கயிறோடு நின்றது மனதில் பதிந்துவிட்டது. இதை என்றும் காணவேண்டும் என்று தோன்றியது. உடனே அதைப் போல ஒரு பொம்மை செய்தாள். தான் படைத்த அந்த பதுமையை ருக்மணி விடாது பூஜை செய்தாள்.
பின்னர் அந்த விக்ரஹம் அர்ஜுனனை அடைகிறது. கிருஷ்ணன் பூலோகத்தை விட்டு மறைந்ததும் துவாரகையை விட்டு எல்லோரும் வெளியேறியபோது அருகே ஒரு இடத்தில் ருக்மிணிவனம் எனும் ஸ்தலத்தில் அர்ஜுனன் பால கிருஷ்ணன் விக்ரஹத்தை பிரதிஷ்டை செய்கிறான். பல நூறு ஆண்டுகளில் அதை சுற்றி இருந்த களிமண் மேட்டில் அந்த விக்ரஹம் புதையுண்டு மறை கிறது. ஒரு பெரிய மண் கட்டியாகிறது. இந்த மண் கட்டி யாரோ ஒரு துவாரகை வியாபாரி கண்ணில் பட்டு அதை அவன் ஒரு கப்பல் காரனுக்கு விற்கிறான். அப்புறம் மேலே உள்ள ''ஐந்தாயிரம் வருஷம்..... என்று ஆரம்பிக்கும் பாராவிலிருந்து மீண்டும் படித்தால் கிருஷ்ணன் நன்றாக தெரிவான்...
பாலகிருஷ்ணனை மதவாச்சாரியார் கிழக்கு நோக்கி பார்த்தவாறு பிரதிஷ்டை செய்தாலும் இன்று வரை மேற்கு நோக்கி தான் நமக்கு உடுப்பியில் தரிசனம் தருகிறானே எப்படி என்பதை அடுத்த கட்டுரையில் சொல்கிறேன். ரொம்ப பெரிய கட்டுரையாகிவிடும் இது.
Image may contain: outdoor