Monday, November 30, 2020

Thursday, November 26, 2020

Hiranyakarishipu - Sanskrit puzzle

|| *ॐ* ||
    " *सुभाषितरसास्वादः* "
---------------------------------------------------------------------------------
  " *प्रहेलिकाः* " ( ९८)
------------------------------------------------------------------------
   *श्लोक*---
   " विनायकपतेः  शत्रुस्तस्य  नाम  षडक्षरम् ।
पूर्वार्धं  तव  राजेन्द्रम्  उत्तरार्धं  तु  वैरिणाम् " ।।
----------------------------------------------------------------------------
*अर्थ*---
 नाम  में  छह  अक्षर  वाला  , जो  विनायकपती का  शत्रू  है , जिसके  नाम  में  पूर्वार्ध  में  आपका  नाम  है  और  उत्तरार्ध  में  आपके  वैरी  का  नाम  है  तो  वह  कौन  है ?
----------------------------------------------------------------------------------
*गूढ़ार्थ*----
  विनायकपतेः  इस  शब्द  का  विग्रह ( वि +नायक +पतेः ) ऐसा  करने  के  बाद  विनां  नायकस्य पतेः = पक्षियों  का  नायक  गरूड  और  उसका  धनी  विष्णु  ऐसा  अर्थ  हो  रहा  है । अब  उसका  शत्रु  *हिरण्यकश्यपू* इस  नाम  में  छह  अक्षर  है । 
उस  नाम  का  पूर्वार्ध हिरण्य  यह  ( = विष्णु ) का  नाम  है  और  उत्तरार्ध  कछुआ  की तरह   निद्रीस्थ  यह  उसके  शत्रु का  नाम  है ।
तो  उत्तर  हुआ *हिरण्यकश्यपू*।
--------------------------------------------------------------------
*卐卐ॐॐ卐卐*
--------------------------------
डाॅ. वर्षा  प्रकाश  टोणगांवकर 
पुणे  /   महाराष्ट्र 
-----------------------------------------------
🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢

Gadyatraya bhasyam

श्री:

*गद्यत्रय भाष्यम् - கத்ய த்ரய பாஷ்யம் - Gadya Traya Bhashyam* Upanyasams

*Commentary to Bhagavad Ramanujacharya's Gadya Trayam* namely *SharaNAgati Gadyam, Sriranga Gadyam and Vaikunta Gadyam*

*Audio only sessions on Free Conference Call (FCC) App*

*ALL ARE WELCOME*

*Starts Saturday, December 05th 2020 (USA)*

*KINDLY SHARE IN OTHER GROUPS so that more rAmAnuja dAsAs can enjoy this divine treasure*



@@@@@@


*Delivered by:* 

*Sri U Ve Thirumalai Chaturveda Sathakradhu Mahavidwan, Vipascinmani,* 

*Desika Bakta Ratnam, Nyaya Sastra Kesari, Nyaya Vedanta Nidhi* 

*Navalpakkam Vasudeva Tatacharya Swami*


*Organized by:*  
*Ramanuja Seva Inc, Charlotte, North Carolina, USA*


@@@@@@

*Schedule (USA):*

*Kindly join few minutes before the scheduled start time*

@@@@@@

*Day   : Saturdays & Sundays*

*Time  : 09:40 AM EST*



@@@@@@

*Schedule (India):*

*Kindly join few minutes before the scheduled start time*

@@@@@@

*Day   : Saturdays & Sundays*

*Time  : 08:10 PM IST*



@@@@@@

*How to Join ?*

@@@@@@


Interested bhagavatas are requested to *register* at the following webpage.



@@@@@@


*IMPORTANT – KINDLY OBLIGE:* 

Upon registration, *kindly send a WhatsApp message* with the following details to *+1-301-917-4078* AS GIVEN AT THE TIME OF REGISTRATION *for faster response.*

*Only those who send the following details by WhatsApp message* might get the *Free Conference Call (FCC) access details before the first session.*



@@@@@@


*1. Adult's First Name.*

*2. Adult's Last Name (Expanded Initials Please.)*

*3.* Kindly mention that you are interested in joining *Gadya Traya Bhashyam Upanyasams.*


@@@@@@


Acharyan Thiruvadigale Sharanam.

Adi Shankara and Quantum Physics

HERE IS A Comparison between *Adi Shankara* and *Quantum Physics*.

*Adi Shankaracharya*
This world is  (maya) an illusion.
*Quantum Physics*
The world we see and perceive are not real, they are just 3D projections of mind.

*Adi Shankaracharya*
Brahma sathya jagan mithya --Only the Brahman is the absulote reality
*Quantum Physics*
Only that conciousness is reality

*Adi Shankaracharya*
The Brahamhanda is created and dissolved again in to the para -brahman.
*Quantum Physics*
The atoms bind together to make planets, stars ,comets and at some time later they dis-integrate and merge with conciousness.

*Adi Shankaracharya*
Jivatma is nothing but a seperated soul from Brahman. and has to strive to merge with Brahman called moksha
*Quantum Physics*
Everyone was once part of one conciousness  later seperated. And has to merge back to that consciousness.

*Adi Shankaracharya*
when the Jiva becomes realised then it is the state of nirvana, the jiva beyond - time , space and mind.
*Quantum Physics*
when someone deeply understands that consciousness then there is no time, no space and no mind.

*Adi Shankaracharya*
Jiva feels he is real because of the presence of mind.
*Quantum Physics*
Individuality is an illusion that is caused by mind.

*Adi Shankaracharya*
Brahman cannot be realised through senses,because they are limited.
*Quantum Physics*
Infinity cannot be understood with finite mediums.

*Adi Shankaracharya and Quantum Physics* ---
We are all one consciousness experiencing differently subjectively (because of different karma). There is no such thing as death, life is just a dream. we are eternal beings. The reality as you know does not exist.

What the entire Quantum physicists have understood is just a part of Advaita Philosophy of Adi Shankaracharya which is purely derieved from the Vedas. There exists none greater a scientist than Adi Shankarcharya. 

The  unchanging reality is called God by common people, called consciousness by scientists, called energy by believers,  called nature by disbelievers. 

We are all the same consciousness but appear differently because of our own actions. With a single line stated by Shankara "ब्रह्मा सत्य जगन मिथ्या, जीवो ब्रह्मैव न अपरह Brahman is the only reality , the living entity is not different from Brahman" that has revealed the inner most knowledge.

Nothing can match Adi  Shankara' s selfless service in the field of science and contributions to the world.🙏

Justice for an old man -Sanskrit joke

एकम् अशीतिःवर्षीयवृद्धं न्यायाधीशः तर्जयन् उक्तवान्- भवान् वृद्धावस्थायां युवतीः  पीडयति। भवतः लज्जा नास्ति वा? 
भवान् यदि अल्पवयसि अभविष्यत् तर्हि भवन्तं क्षमां कर्तुं अशक्ष्यम्।

तदा सः वृद्धः शान्तस्वरेण उक्तवान् श्रीमन्! यदा अहं युवतीं पीडयामि स्म तदा अहं विंशतिः वर्षीयः आसम् परन्तु न्यायालये दिनाङ्कस्योपरि दिनाङ्कः इति कृत्वा इदानीम् अहं वृद्धः अभवम्। 
मम न्यायः एव न अभवत्।

न्यायाधीशः तदा तस्य वचनं श्रुत्वा मस्तके हस्तं स्थापयित्वा उपविशन् आसीत्।
*-प्रदीपः!*

Ahamanna ahamanna - Taitreeya upanishad mantra meaning

தைத்திரீய உபநிஷத்
ப்ருகு வல்லீ
அ॒ஹமந்நம॒ஹமந்ந ம॒ஹ மந்நம் । அ॒ஹ மந்நா॒தோ³ঽ॒3 ஹமந்நா॒தோ³ঽ॒3 அஹ மந்நா॒த:³ |  அ॒ஹꣳஶ்லோக॒ க்ருʼத॒³ஹꣳஶ்லோக॒க்ருʼத॒³ஹꣳ ஶ்லோக॒க்ருʼத் । அ॒ஹ மஸ்மி ப்ரத²மஜா ருʼதா3ஸ்ய॒ । பூர்வம் தே³வேப்⁴யோঽம்ருʼதஸ்ய நா3பா॒⁴இ॒ । யோ மா த³தா³தி ஸ இதே³வ மா3அঽவா॒: ।
அ॒ஹ மந்ந॒மந்ந॑ம॒த³ந்த॒ மா3த்³மி॒ । அ॒ஹம் விஶ்வம்॒ பு⁴வ॑ந॒மப்⁴ய॑ப॒⁴வா3ம் ।ஸுவ॒ர் ந ஜ்யோதீ:᳚ । ய ஏ॒வம் வேத॑³ । இத்யு॑ப॒நிஷ॑த் ॥ 6 ॥ இதி ப்⁴ருʼகு³வல்லீ ஸமாப்தா ॥

பொருள்:
"நானே உணவு, நானே உணவு, நானே உணவு!
நானே உணவை உண்பவன், நானே உணவை உண்பவன், நானே உணவை உண்பவன்!
நானே இந்த ஶ்லோகங்களை ஏற்படுத்தியவன், நானே இந்த ஶ்லோகங்களை ஏற்படுத்தியவன், நானே இந்த ஶ்லோகங்களை ஏற்படுத்தியவன்!
படைப்பில் முதலில் தோன்றியவன் நானே!
தேவர்களுக்கும் முன்னால் அழிவற்றவனாக நானே இருக்கிறேன்!
எனக்கு உணவு தருபவனை நான் காக்கிறேன். எனக்கு தராமல் உண்பவனை நானே உண்கிறேன். உலகங்கள் அனைத்தையும் நான் வெற்றி கொள்கிறேன்.  ஸுவர்ண ஜ்யோதியாக  உள்ள தேவன் நானே! " இவ்வாறு  அறிபவன் அனைத்து பலன்களையும் அடைகிறான்.

இவ்வாறு இந்த உபநிஷதம் நிறைவு பெறுகிறது

விரிவுரை:
ஆத்மாவை உணர்ந்து பகவானுடன் ஐக்யமானவன் கூறும் வார்த்தைகள் இவை.  புரிந்துகொள்வது சற்று கடினம்.  ஆனால் உண்மை. இந்த மந்திரத்தின் அர்த்தத்தை உணர்ந்தவர்கள் இந்திரனை விட மேலானவர்கள்.
வேதங்கள் அந்த காலத்தில் எழுதப்படாதவையாக இருந்ததால் மந்திரங்கள் மிக நுணுக்கமாக மனப்பாடம் செய்வதற்கு ஏதுவாக  சொல்லப்பட்டது.  அதன் நேரடி அர்த்தத்தை வைத்து சில சமயங்களில் நாம் புரிந்து கொள்ள முடியாது. ஆதலால்தான் பலர் இந்த உபநிஷத்துக்கள் எல்லாம் பாஷ்யம் எழுதி இருக்கிறார்கள்.

अ॒हमन्नम॒हमन्नम॒हमन्नम् ।
अ॒हमन्ना॒दोऽ॒३हमन्ना॒दोऽ॒३अहमन्ना॒दः ।
अ॒हꣳश्लोक॒कृद॒हꣳश्लोक॒कृद॒हꣳश्लोक॒कृत् । अ॒हमस्मि प्रथमजा ऋता३स्य॒ ।
पूर्वं देवेभ्योऽमृतस्य ना३भा॒इ॒ ।
यो मा ददाति स इदेव मा३अऽवाः॒ ।
अ॒हमन्न॒मन्न॑म॒दन्त॒मा३द्मि॒ । अ॒हं विश्वं॒ भुव॑न॒मभ्य॑भ॒वा३म् । सुव॒र्न ज्योतीः᳚ । य ए॒वं वेद॑ । इत्यु॑प॒निष॑त् ॥ ६॥

aham annam aham annam aham annam, aham annadah, aham annadah, aham annadah, aham slokakrit aham slokakrit aham slokakrit, aham asmi prathamaja ritasya, purvam devebhyo, amritasya nabhayi, yo ma dadati sa ideva ma, vah, aham annam annam adantamadmi, aham visvam bhuvanam abhyabhavam, suvarna jyotih, ya evam veda, ityupanisat.

Meaning:
Oh, I am the Food, I am the Food, I am the Food!
I am the food - eater, I am the food - eater, I am the food - eater! I am the originator of these slokas, I am the originator of these slokas, I am the originator of these slokas!
Iam the first born of all real objects, I am senior to all Devas, the centre of all immortality.  Whoever gives me food, I save them. Whoever eats food without offering, I eat them.  I am victorious in all the world.  I am effulgent like golden light. He who knows thus (attains the aforesaid results).  This is the Upanishad

Where and all to go in Chennai?

சென்னைவாசிகளே, இங்கெல்லாம் செல்லுங்கள் J K SIVAN 

இது நடந்து பத்து வருஷம் ஆயிற்று......
2010 வருஷம் ஆகஸ்ட் மாதம் 12ம் தேதி அன்று என்ன கிழமை என்று கேட்டால் உடனே பதில் தெரியுமா? எனக்கும் தெரியாது. ஆனால் என்னுடைய நீல கலர் பழைய டயரி சொல்லியது அன்று வியாழக்கிழமை என்று. என்ன விசேஷ அன்று . அன்றும் மழை இல்லை. பதினைந்து முதியவர்கள் என்னை சுற்றி நின்றனர். நாங்கள் காத்துக்கொண்டிருந்த சிட்டி ரைடர் மினி பஸ் வண்டி சொல்லி வைத்தாற் போல் காலை 5.30மணிக்கு வந்து விட்டது.  
எங்களை எங்கெல்லாம் கொண்டு சென்றது என்பது தான் இந்த கட்டுரை விஷயம் . பள்ளிக்கரணையில் ஒரு சமீப காலத்தில் கட்டிய வெங்கடாசலபதி கோயில் உள்ளது. இந்த கோயிலில் பெருமாளின் உருவத்திலேயே தாயாரும் காட்சி தருகிறாள். மிகவும் நேர்த்தியாக உள்ள இந்த கோயிலில் இன்னும் மற்ற சந்நிதிகளை கட்டி கொண்டு இருந்தார்கள். போகும் வழியை விசாரித்து கொண்டு தான் போகவேண்டும். மற்றுமொரு கோயில் அன்னை ஆதிபராசக்தி, தெற்கு நோக்கி அமர்ந்திருக்கும் மந்திர பாவை சந்நிதியும் அங்கு உண்டு. சித்தர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த மந்திரப் பாவை, கொல்லி பாவை போலவே ஒரு சக்தி வாய்ந்த தெய்வம். தீய சக்திகளை அழிப்பவள். இந்த கோயில் பள்ளிகரணை புகழேந்தி தெருவில் உள்ளது. மிக விஸ்தாரமாக உள்ளது. 
அடுத்ததாக நாங்கள் சென்றது தாம்பரத்தில் உள்ள ஸ்கந்தாஸ்ரமம். எத்தனை நேரம் வேண்டுமானாலும் இந்த கோயிலில் இருந்தாலும் வெளியே செல்ல எவருக்கும் மனம் வராது. அழகான சிலா ரூபங்களில் விக்ரகங்கள் பெரிது பெரிதாக வடிக்கப் பட்டவை . சகஸ்ர லிங்கத்தின் பிரம்மாண்ட உருவத்தை சொல்வதா, புவனேஸ்வரியின் அருள் பொங்கும் முக அழகை வர்ணிப்பதா, சுவாமிநாதன் திருக்கோலத்தை விவரிப்பதா, சரபேஸ்வரர்- ப்ரத்யங்கிரா அம்பாளின் உக்ரத்தையும் தேஜஸையும் வர்ணிப்பதா, வார்த்தைகளில் உச்சரிக்கமுடியாத திவ்ய ஸ்வரூபதுடன் விளங்கும் ஐயப்பனையும், பஞ்சமுக விநாயகரையும், சுதர்சன/நரசிம்ஹரையும் எவ்வாறு என்னால் எடுத்துச் சொல்ல முடியும்.? ஆகவே சிறந்த வழி எதுவென்றால், நீங்களே நேரில் சென்று தரிசித்து அனுபவித்து மகிழ்வது தான். காலை 8.30-9மணியாகிவிட்டது. அங்கேயே சாப்பிட கை கழுவ வசதி இருந்தது. எடுத்து சென்ற இட்டலியை மிளகாய் பொடியோடு சுகமாக விழுங்கிவிட்டு காபியை தேடி புறப்பட்டு விட்டோம். 
தாம்பரத்தின் அருகிலேயே மாடம்பக்கம் இருக்கிறது. 1 8 சித்தர்களின் கோயில் மிக நன்றாய் அமைந்துள்ளது. சேஷாத்ரி சுவாமிகளின் அதிஷ்டானம் விசேஷம். பச்சை கல்லிலான மேரு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. நாங்கள் சென்ற நேரம் ஆடிப் பூர பூஜைகள் விமரிசையாக அனேக சுமங் கலிகளுடன் விளக்கு பூஜையோடு ஜக ஜோதியாக நடந்துகொண்டிருந்தது. 
இதை ஒட்டியே தேனுபுரிஸ்வரர் ஆலயமும் உள்ளது. பழைய கால கோவில். சிவனையும் அம்பாளையும் தரிசனம் செய்து விட்டு அடுத்ததாக செம்பாக்கம் அருகில் உள்ளது என்று கேட்டு தெரிந்துகொண்டு மிக தொன்மையான இந்த ஆலயம் சென்றோம். வட திருவானைக்கா என்று புகழ் பெற்றது. அங்கே போலவே இங்கும் சிவபெருமான் ஜம்புகேஸ்வரர். அம்பாள் அகிலாண்டேஸ்வரி. அபிஷேகம் நடைபெற்றுகொண்டிருந்தது. அன்றைய உபயதாரருக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். என் தமையனார் ரத்னமய்யர் பஜனை திலகம் பாலக்ரிஷ்ணனுடன் ஒரு சில பஜனைப் பாடல்களை பாடி அங்கிருந்தவர்களை திக்கு முக்காட வைத்த பிறகு அடுத்த கோயிலுக்கு புறப்பட்டோம். 
மகாபலிபுரம் செல்லும் வழியில் இஞ்சம்பாக்கதில் உள்ள மிகபெரிய ஷீரடி சாய் பாபா கோயில் எல்லோரும் வாழ்க்கையில் ஒருமுறையாவது பார்க்க வேண்டிய ஆலயம். மிக அழகிய வேலைப்பாடுடன் கட்தீயவர்கள் சோழர்கள் அல்ல. நம்மவர்கள். சாய் சமஸ்தானத்தில் தன்னை மறக்காதவர்கள் வெகு சிலராகத்தான் இருப்பார்கள் என்று தோன்றும் அளவு கூட்டம் ஓஹோ வியாழக்கிழமை என்பது மறந்து போய்விட்டதே.
அந்த பக்கத்திலேயே கொஞ்சம் தொடர்ந்து பிரயாணம் செய்தால் கானாத்தூர் வரும். யாரோ பூரியிலிருந்து ஜகந்நாதர் ஆலயத்தை அப்படியே பெயர்த்து இங்கே கொண்டு வைத்திருக்கிறார்கள். பீனியல் ஒரிசா அல்லது ஒடிஷா போகவே வேண்டாம். நேரம் காசு செலவாகும். இங்கேயே பூரி ஜகந்நாதர் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார். தனியாக அல்ல. அண்ணா பலராமனுடனும் சகோதரி சுபத்ரையுடனும் தான். ஒரிஸ்ஸா அர்ச்சகர் உச்சரிப்பு காதுக்கு இனிமை. அப்போது உச்சி கால பூஜை நடந்து கொண்டிருந் தது. ஒரியா கலந்த சமஸ்க்ரித மந்திர உச்சரிப்பு புதிதாக வித்யாசமாக காதில் விழுந்தது குழந்தைகளின் மழலை மொழி மாதிரி ஒரு இனிமை. மகாலட்சுமி சன்னிதி அற்புதம். தரிசனம் செய்துகொண்டு அண்ணாந்து பாருங்கள். பூரி ஜெகநாத சுவாமி கோயிலின் கோபுர தர்சனம். மிகவும் அருமையான மறக்கமுடியாத தரிசனம். 
அப்போது இஸ்கான் கிருஷ்ணன் கோயில் முழுமையாக கட்டப்படவில்லை. அமெரிக்க பக்தர்களின் ஆர்த்தியை பார்க்க நேரமில்லாததால் புறப்பட்டு விட்டோம். சுடசுட பாயசமோ சர்க்கரை பொங்கலோ கொடுத்தார்கள். 
திருப்போரூர் முருகன் கோயில் மூடபட்டிருந்தால் அருகாமையிலிருந்த சிறிய குன்றில் இருக்கும் அம்மனை மட்டும் தரிசித்துவிட்டு அங்கேயே குதிரை சிலையின் கீழே உள்ள மண்டபத்தில் மரநிழலில் மதிய உணவை முடித்துகொண்டோம். உண்ட களைப்பில் அனைவரும் அந்த குட்டி மலையில் வீசிய சுகமான காற்றில், கொண்டு சென்ற புளியோதரை, தயிர் சாதம் வயிற்றில் நிரம்பி கொடுத்த சந்தோஷத்தில், சில நிமிடங்கள் இளைப்பாறினோம். புளியோதரைக்கும் குட்டி தூக்கத்துக்கு நெருங்கிய சம்பந்தம் ஏன் என்று இதுவாரபாய் எவருமே எதற்காக ஆராய்ச்சி செய்யவில்லை?  
மாலை முருகன் சந்நிதி திறந்தவுடன் முருகனை தரிசித்து விட்டு திருப்போரூர் செங்கல்பட்டு சாலையில் குலுங்கி கொண்டே சென்றோம். வழியில் ஒரு அழகிய சிவன் கோயில் (புராதனமானது) செம்பாக்கம் என்ற ஊரில் உள்ளது. இங்கும் இறைவன் பெயர் ஜம்புகேஸ்வரர் தான். ; அம்பாள் அழகாக காட்சி தருகிறாள். மிக பொருத்தமான பெயர் அவளுக்கு " அழகாம்பிகை" . எத்தனை பேருக்கு இந்த கோயில் தெரியும் என்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. கண்டிப்பாக தரிசனம் செய்ய வேண்டிய கோயில் இது. செல்லவே மனமில்லாமல் கிளம்பி அடுத்ததாக சிறிது நேரத்தில் மற்றொரு ஊருக்கு சென்றோம். அதன பெயர் முள்ளிபாக்கம் என்கிற ஸ்தலம். வழியில் முள் இருந்தது. இங்கு பிரம்மாண்டமாக சிவன் தரிசனம் தருகிறார். பெறுவதற்கு தான் எவரும் இல்லை. நாங்கள் சென்ற நேரம் பூஜை செய்ய அர்ச்சகர் இல்லை. என் அண்ணா ரத்னமய்யர் இருக்கையில் என்ன கவலை? . ஸ்லோகத்துடன் இனிய குரலில் ஒரு சிறு நாமாவளி. ஓயாமல் பாடி மகிழ்த்தும் நங்கநல்லூர் பஜனை திலகம் பாலக்ரிஷ்ணனின் இனிய குரல் இங்கும் ஒலித்தது. இறைவனின் ஆசியுடன் மனதை அங்கேயே விட்டு விட்டு புறப்பட்டோம். வழியில் காபி உள்ளே சென்ற தெம்பில் அடுத்ததாக எங்கள் வண்டி நின்றது திரு இடைசுரம் என்று பாடல் பெற்ற ஸ்தலமாக இருந்தாலும் தற்போதுள்ள பெயர் திரு இடை சூலம். 
யாராவது இந்த ஸ்தலம் பற்றி ஒரு நல்ல கதையை இதற்கு காரணமாக வைத்திருக்கலாம். எனக்கு தேடவோ தெரிந்துகொள்ள நேரமோ இல்லை. ஒருநாள் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். இந்த கோயிலின் வாசலில் இரு தூண்களில் பிள்ளையாரும் முருகனும் அழகாக வரவேற்றார்கள். வெகு அருகாமையிலேயே திருவேற் காடு அம்மன் ஐம்பது அடி உயரத்தில் நாகம் படமெடுத்து குடையாக, ஒரு கால் மடித்து அபய ஹஸ்தத்துடன் புன்னகை புரிந்து அருள் பாலிக்கிறாள். இருள் நெருங்கிவிட்டது. நேரம் சென்று விட்டது. விளக்கில்லாத காட்டுப் பாதை மாதிரி ஒரு வழியில் சிங்கபெருமாள் கோயிலுக்கு குறுக்கு வழியில் செல்வதாக சொல்லி எங்களை சிறிது நேரம் ஆட்டி அலைய விட்டு சிடி ரைடர் திரும்ப நங்கநல்லூர் அடைந்தபோது இரவு ஒன்பது மணி. குட் நைட் சொல்லி பிரிந்தோமே தவிர அந்த நாள் நிச்சயமாக ஒரு குட் டே . GOOD DAY


Kulam tarum selvam tantidum- Parasuram in tamil

ஸ்ரீமதே இராமானுஜாய நம:
ஸ்ரீமத்வரவர முநயே நம:
.
பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்.... (மீள் பதிவு)
.
ஒரு அறிவிப்புகூட இல்லாமல் பதிவுகளை நிறுத்தியதற்காக முதலில் அனைவரும் அடியேனை மன்னிக்க ப்ரார்த்திக்கிறேன்.. அடியேனுக்கு ஒரு வார காலமாக அதிக காய்ச்சல். காய்ச்சலின் ஆரம்பநாட்களில் எழுந்துகூட அமரமுடியாமல் தவித்துவிட்டேன். இப்போது தேவலாம் போல் இருப்பதால் எழுதுகிறேன். சரி இனி விஷயத்திற்க்கு வருகிறேன்...
.
அடியேனின் கல்லூரி நாட்களில் மாடியில் உள்ள ஒரு அறையில்தான் என்னுடைய நித்தியவாசம். அது தெருவை ஒட்டிய ஒரு அறை என்பதால் ஜன்னல்கள் எப்போதும் திறந்தே இருக்கும். ஒரு சமயம் ஒரு சிட்டுக்குருவி அறையின் ஜன்னலில் அமர்வதும் போவதுமாய் இருந்தது. இது சில நாட்கள் நடந்தது. பிறகு அதே சிட்டுகுருவியியுடன் ஒரு ஆண்சிட்டுகுருவியும் அறைக்கு வந்துசென்றது.. சரி கூடுகட்டத்தான் இடம் தேடுகின்றன என அனுமானித்து ஒரு அட்டைபெட்டியை பரன்போல் அமைத்து வைத்தேன். அக்குருவிகளும் தினமும் அந்த அட்டைபெட்டியில் எதேதோ வைத்து கூடுகட்டி வசிக்கலாயின. அடியேனுக்கு ஒரே சந்தோஷம். நாட்கள் செல்ல அட்டைபெட்டியில் இருந்து கீச்சு கீச்சு என்று சத்தம் வர ஆரம்பித்தன, குஞ்சுகள் புதுவரவுகளாக வந்திருந்ததை உணர்ந்தேன். ஆண் குருவியும் தாய் குருவியும் சேர்ந்தே உணவு எடுத்துவரும். என்னை பார்த்து இரண்டு குருவிக்கும் பயமே இல்லைபோலும். நான் இருக்கும் போதே மிக சரலமாக வந்து சென்றன.
.
இப்படி சில நாட்கள் சென்றன. திடீர் என்று ஒரு மாற்றத்தை உணர்ந்தேன். இரவு முழுக்க குஞ்சுகள் அதிகமாக சத்தமிட ஆரம்பித்தன. கைக்குழந்தையின் அழுகை எப்படி விவரிக்க முடியாத ஒரு சோக உணர்வை நமக்கு கொடுக்குமோ அதேபோல்தான் அந்த சிட்டுகுருவியின் குஞ்சுகளின் கீச்சு கீச்சு சத்தம் என்னை என்னவோ செய்தது. இருந்தாலும் என்ன செய்ய முடியும்?. அடியேனுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. மறுநாள் காலை ஆண் சிட்டுகுருவி மட்டும் வாயில் ஏதோ உணவுடன் வந்தது. உணவு கொடுத்துவிட்டு சென்றுவிட்டது. கல்லூரியிலும் எனக்கு இதே சிந்தனையாகத்தான் இருந்தது. மாலை வந்து அறைக்கு சென்று பார்த்தேன் அப்போதும் கீச்சு கீச்சு சத்தம் ஓயவே இல்லை. வீட்டில் இருந்தவர்களும் நாள் முழுக்க சத்தம் வருவதாக சொன்னார்கள். எனக்கு இனம்காண முடியாத சோக உணர்வு. இரவு முழுக்க அக்குஞ்சுகளின் அலறல் சத்தம் என்னை கொன்றது. பிறகுதான் யோசித்தேன் கொஞ்சம் நாட்களாக தாய்க்குருவி ஏன் வரவேயில்லை?. ஆண்குருவி ஒருநாள் மட்டும் உணவுகொடுத்து சென்றது, பின் அதுவும் வரவில்லை… என்ன ஆனது அந்த தாய் குருவிக்கு?. கண்டிப்பாக அதற்கு ஏதோ ஆபத்து நேர்ந்திருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் அது கண்டிப்பாக தன் குஞ்சுகளுக்கு உணவு கொடுக்க வந்திருக்கும். மனம் ஒரு நிலையில் இல்லாமல் தவித்தது எனக்கு…. மூன்றாவது நாளாக இரவும் தாயை காணாத குஞ்சுகளின் பசி அலறலுடன் தூக்கமே வரவில்லை விடியற் காலை 3 மணியளவில் தூங்கிபோனேன். கண்விழித்து பார்த்தேன் மணி காலை 8.30. மேலிருக்கும் அட்டைபெட்டியை பார்த்தேன்! அதிலிருந்து சத்தம் வருவது நின்றிருந்தது. சந்தோஷபட்டேன்! ஒருவேளை தாய்குருவி வந்திருக்குமோ?.. குஞ்சுகளுக்கு உணவு கொடுத்திருக்குமோ? தாயை பார்த்த சந்தோஷத்தில் குஞ்சுகள் இருக்கிறதோ என்று சந்தோஷப்பட்டு போய் குளித்து கல்லூரி சென்றேன்.
.
இரண்டு நாட்கள் கழித்து அறையில் துர்நாற்றம் வந்தது… என்னவாக இருக்கும் என்று யோசிக்கும் போதே மண்டையில் ஆணி இறங்கியது போல் ஒரு மின்னல் வெட்ட பரன் மேல் ஏறி அந்த சிட்டுகுருவியின் அட்டைபெட்டியை எடுத்தேன். எடுத்து கீழே வைத்து திறந்து பார்த்தேன் உள்ளே 4 குஞ்சுகளும் முடிக்கூட முளைக்காத நிலையில் சிறிது பஞ்சு கொண்ட அந்த மஞ்சத்தில் இறந்து கிடந்தன. தாய் குருவி அவைகளுக்கு அமைத்து கொடுத்த அந்த கூடு பஞ்சுகளால் மெத்தென்று இருந்தது… எனக்கு அழுகையை அடக்க முடியவில்லை. வெடித்து அழுதேன்… ஏதேதோ பிதற்றினேன். வீட்டிலிருந்தவர்கள் ஓடிவந்தனர். நிலைமையை உணர்ந்தனர். என் சித்தி அந்த அட்டை பெட்டியை எடுத்து கொண்டுபோய்விட்டார். படுக்கையில் கிடந்து நாள் முழுக்க அழுதேன். அன்று கல்லூரிக்கும் போக மனமில்லை… அந்த தாய்குருவிக்கு ஏதோ ஆபத்து நேர்ந்துவிட்டது அதனால் தான் அதுவரவே இல்லை என்று நினைத்து நினைத்து அழுதேன். ஆண் குருவியோ ஒரு நாள் மட்டும் உணவு கொடுத்து அதன் கடமையை முடித்துகொண்டது.. பின் அதுவும் வரவேயில்லை. தாய் குருவிக்கு என்ன தான் நேர்ந்திருக்கும். இன்றுவரை எனக்கு அந்த தாய்குருவிக்கு என்ன நேர்ந்தது என்று தெரியாது. ஆனால் அது உயிருடன் இருந்திருந்தால் கண்டிப்பாக அதன் குட்டிகளை ரக்ஷித்திருக்கும் என்பது மட்டும் சத்தியம். சிறிது நாட்கள் கழித்து மனம் தெளிந்தது… மறுபடியும் இயல்பு மனநிலைக்கு திரும்பினேன்.. சரி இப்போது ஏன் இதை எழுதுகிறாய் என்று கேட்கிறீர்களா?.... அடுத்த பத்திகளையும் படித்துவிட்டு வாருங்கள் சொல்கிறேன்….
.
சிறுவயதில் எப்போது எனக்கு காய்ச்சல் வந்தாலும் எனக்கு என் அம்மாவின் அரவனைப்பு தேவையாக இருந்தது. எல்லோருக்கும் அப்படித்தான்! வேளாவேளைக்கும் நமக்கு மருந்து கொடுத்து போர்த்தி விட்டு வெண்ணீர் கொடுத்து, உணவு கொடுத்து, வேலைகளையும் பார்த்துகொண்டே நம் மீது ஒரு கண்வைத்திருப்பாளே நம் அம்மா… அதுதான் தாய்மையின் தனித்தன்மை. இரவோ பகலோ நாம் காய்ச்சலில் போர்த்திகொண்டு படுத்திருக்கும் போது சில்லென்ற கை, வலையல் ஓசையுடன் நம் கண்ணத்தை காய்ச்சல் இருக்கிறதா என்று தொட்டுபார்க்குமே அதைவிடவா உலகில் காய்ச்சலுக்கான வேறு மருந்திருக்கிறது?. என் அம்மாவின் அந்த ஸ்பர்சத்திற்காகவே நான் காய்ச்சல் இல்லையென்றாலும் கூட சும்மானாச்சும் போர்த்திகொண்டு படுத்திருக்கிறேன். என்னடா ஆச்சு என்று அம்மா கண்ணத்தில் கைவைத்து பார்க்கும் போது வரும் அந்த இனம்காணமுடியாத உணர்வை இந்த உலகில் யாரால் கொடுத்துவிட முடியும்? அந்த ஒற்றை கை தொடுதலால் உலகின் ஒட்டுமொத்த அன்பையும் நம் கண்ணத்தில் குவிப்பாளே அம்மா அதை இந்த உலகில் யாரால் கொடுத்துவிடமுடியும்?
.
கடந்த சில நாட்களாக எனக்கு காய்ச்சல் வந்த போதும் என் அம்மா அதே தொடுதலை கொடுத்தே என்னை குணப்படுத்தினார் என்றால் மிகையல்ல. இரவு 2 மணிக்கு கூட எழுந்து வந்து எனக்கு காய்ச்சல் இருக்கிறதா என்று தொட்டு பார்த்துவிட்டு போவார். நான் தூங்கிவிட்டேன் என்று நினைத்து வந்துதான் என்னை தொட்டு பார்ப்பார் போலும். ஆனால் நம் அம்மாவின் கை ஸ்பர்சத்தை நம்மால் உணரமுடியாதா என்ன?
.
என்னதான், தந்தை, அண்ணன், தம்பி, அக்கா, தங்கை, மனைவி, மக்கள் என்று உறவுகள் இருந்தாலும் யாராலும் அம்மாவின் இடத்தை நிரப்பவே முடியாது… சரி அம்மாவின் அன்பிற்கு இணையான ஒரு அன்பு இவ்வுலகில் இருக்கிறதா என்ற கேள்வி எழுமாயின் பதில் என்னவாக இருக்கும்? அம்மாவை விடவா நமக்கு வேறு ஒருத்தரால் நன்மை செய்துவிட முடியும்?... கண்டிப்பாக முடியாதுதான் தாயின் தாய்மையை வேறு யாரிடமும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் ஸ்வாமி திருமங்கையாழ்வார் தாயைவிட மேலான நன்மையை நமக்கு ஒருவரால் மட்டுமே தரமுடியும் என்கிறார். ஆம் நீங்கள் யூகிக்கும் அதே பாசுரம்தான்….
.
குலம்தரும் செல்வம் தந்திடும்
அடியார் படுதுயராயினவெல்லாம்*
நிலந்தரஞ் செய்யும் நீள்விசும்பருளும்
அருளொடு பெருநிலமளிக்கும்*
வலந்தரும் மற்றும் தந்திடும்
பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்*
நலம்தரும் சொல்லை நான் கண்டுகொண்டேன்
நாராயணா என்னும் நாமம்*
.
இங்கே ஆழ்வார் "பெற்ற தாயினும்" என்று சொல்வதன் மூலமே நமக்கு தாயின் உறவு எப்படிப்பட்டது என்று தெரிந்துவிடும். அதாவது பெற்ற தாயை விட வேறு யாராலும் நமக்கு நன்மை செய்துவிட முடியாது…. அப்படி தாயைவிடவும் மேலான ஒரு அன்பை கொடுக்க முடியுமென்றால் அது பகவான் ஒருவராலே மட்டுமே நமக்கு கொடுக்க முடியும் என்கிறார். அதனால் இந்த ஜடவுலகில் பகவான் தன் எண்ணிறந்த கல்யாணகுணங்களில் தாய்மை என்ற ஒரு குணத்தை பெண்களுக்கு மட்டுமே கொடுத்து அழகுபார்த்தான். தாய்மையும் ஒரு வகையில் நிலையற்றதுதான். அடியேன் முதலில் சொன்ன சிட்டுக்குருவி நிகழ்வே அதற்கு சான்று… தாய்குருவிக்கு ஏதே நிகழ்ந்துவிட அதன் குஞ்சுகள் பட்ட வேதனையே நிலையற்ற தன்மைக்கு சான்று! அக்குஞ்சுகளின் துக்கத்தை துடைக்க பகவான் அவைகளை தன் திருவடிகளில் சேர்த்துகொண்டதாகவே அடியேன் கருதுகிறேன். இதுவே பகவானின் தாய்மையை காட்டிலும் மேம்பட்ட நிர்ஹேதுக க்ருபைக்கு சான்று… மீண்டும் ஒரு முறை சிட்டுகுருவி நிகழ்வை படியுங்கள்… இப்போது புரியும் தாய்மையின் இயலாமையும் பகவானின் நிலைத்து நின்று அருள்புரியும் தன்மையும்…. ஆம் பெற்ற தாயினும் ஆயினச்செய்வான் நம் கண்ணன.
.
காய்ச்சலில் படுத்துகிடந்த அத்தனை நாட்களும் இந்த பாசுரமே அனுசந்தானமாக இருந்தது எனக்கு…
.
இதை எழுதி முடித்துவிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தேன் எதிரில் என் அம்மா கட்டிலில் படுத்திருந்தார்... ரங்கா ரங்கா ரங்கா….

Advaita sadhana - Deivathin kunal - part 6 - Periyavaa

*தெய்வத்தின் குரல்- ஆறாம் பகுதி*
*அத்வைதம்*
*அத்வைத ஸாதனை*

ஆத்மா உயிர் மயமானது; தத்வப் பொருள் மட்டுமன்று : தெய்வத்தின் குரல் 
(ஆறாம் பகுதி ்)
நேற்று தொடங்கிய இந்த பாகத்தின் மேல் உரை

இது ச்லோகத்தின் முன் பாதி. பின் பாதியில் பக்தி என்பதென்ன என்று டெஃபனிஷன் கொடுத்திருக்கிறார்:

ஸ்வஸ்வரூபாநுஸந்தாநம் பக்திரித்யபிதீயதே

'தன்னுடைய ஸ்வரூபத்தையே, அதாவது உண்மையில், இயற்கையாக நாம் யாரோ அந்த ஆத்மாவையே எப்போதும் இடைவிடாமல் சேர்ந்திருப்பதுதான் பக்தி என்று சொல்லப்படுகிறது' என்று அர்த்தம்.

'பக்தி: இதி அபிதீயதே' என்றால் 'பக்தி எனப் பெயரிடப்பட்டிருப்பது'.

ஸ்வஸ்வரூபத்தை 'அநுஸந்தானம்' பண்ணனுமென்று சொல்கிறார். அதென்ன அநுஸந்தானம்? 'ஸந்தானம்' என்றால் ஒன்றோடு போய்ச் சேர்ந்து ஒட்டிக் கொண்டிருப்பது. 'சந்திப்பு' என்று சொல்கிறோமே, அது! விடாமல் தொடர்ந்து அப்படிச் சேர்ந்திருப்பது 'அநுஸந்தானம்'.

ஆத்மாவில் அப்படி சேர்ந்திருப்பதென்றால், ஆத்மா ஒன்று, அதில் சேர்த்து இழைந்துகொண்டிருக்கிற ஜீவாத்மா ஒன்று என்று இரண்டா? இல்லை. ஆத்மாவுடன் சேர்கிறது, இழைகிறது என்றெல்லாங்கூட எதுவும் பண்ண முடியாது. இந்த மாதிரி அல்ப ஸ்வல்ப த்வைதத்திற்குக்கூட அது இடம் கொடுக்காது. சேர விரும்புகிற, தாபத்தில் ப்ரேமையோடு தவிக்கிற ஜீவனை – அதாவது அந்தஃகரணத்தை; குறிப்பாக அஹங்காரத்தை – அது அப்படியே முழுங்கி விட்டு தானாக நிற்குமே தவிர, சேர்ந்து இழைத்து குழைந்து இருப்பதெல்லாங்கூட இங்கே நடக்காது. ஆகவே வாஸ்தவமாகவே ஸ்வஸ்வரூபமான அந்த ஆத்மாவை அநுஸந்தானம் பண்ணாமல், அதைப் பற்றிய நினைப்பிலேயே இடைவிடாமல் உள்ளத்தைச் சேர்த்து, இழைத்து, குழைத்துக் கொண்டிருப்பதைத்தான் 'அநுஸந்தானம்' என்று அர்த்தம் பண்ணிக் கொள்ளவேண்டும். புத்தியை சுத்த ப்ரஹ்மத்திலே ஸ்தாபித்து ஸமாதானப்படுத்த வேண்டும் என்று வந்த இடத்தில், சுத்த ப்ரஹ்மத்தின் கிட்டேயே புத்தி போக முடியாதாகையால் அதைக் குறித்த விஷயங்களில், உபதேசங்களில், ஆத்ம வித்யா சாஸ்திரங்களிலேயே புத்தியைச் செலுத்தணும் என்றுதானே அர்த்தம் பண்ணிக்கொண்டோம்? அதேபோல இங்கேயும் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையே இடைவிடாமல் சேர்ந்திருக்கும் அநுஸந்தானத்தைப் பண்ணவேண்டும் என்பதற்கு அதைப் பற்றிய நம்முடைய நினைப்பிலேயே அநுஸந்தானம் என்று அர்த்தம் பண்ணிக்கணும்.
ஸந்நியாஸத்திற்கு முந்தியே ஆரம்பிக்கும் இந்த அநுஸந்தானம் ஸந்நியாஸத்திற்கு அப்புறம்தான் மேலும் மேலும் பலப்பட்டு, ஆழப்பட்டு முடிவாக ஸாதனை பண்ணுபவன் தன்னையே பூர்ணமாகக் கொடுத்து அழித்துக்கொண்டு, ஆத்மா பிரகாசிப்பதாகப் பூர்த்தியாகும்.

இடைவிடாமல் இழைந்து குழைவது என்றால் அது தானே ப்ரேம பக்தி?

ஜீவபாவத்தை பரப்ரம்மம் முழுங்கி ஆத்மாவாக நிற்கிறது என்னும்போது ஒன்று சொல்லவேண்டும். ஒரே முழுங்காக அது முழுங்கித் தீர்த்துவிடுவதில்லை. முழுங்கும்; மறுபடி கக்கும்; மறுபடி முழுங்கும். ஸமாதியிலிருப்பது, கலைந்து எழுந்திருப்பது என்கிறவை இப்படி முழுங்கப்பட்ட, கக்கப்பட்ட நிலைகள்தான். ஒவ்வொரு தடவை முழுங்கப்பட்டு வெளிவருகிறபோதும் ஜீவபாவம் முன்னைவிட மெலிந்து கரைந்துபோயிருக்கும். ஆனாலும் இருக்கும். அப்போதெல்லாம் இன்னும் கரையணும் என்ற பக்தியநுஸந்தானத்தைத் தொடர வேண்டும்.

முமுக்ஷுதையைச் சொல்லும்போது "ஸ்வஸ்வரூப அவபோத"த்தைச் சொன்னார். இப்போது பக்தியைச் சொல்கிற இடத்தில் "ஸ்வஸ்வரூப அநுஸந்தானம்" என்கிறார். 'அவபோதம்' என்பது 'விழிப்பு'. ஆத்ம விழிப்புக்காகவே விடுதலை பெறவேண்டும் என்று இச்சைப்படுவதுதான் முமுக்ஷுதை என்றார். அப்படிச் சொல்லும்போது [ச்லோக] ஆரம்பத்திலேயே இத்தனை நாழி நான் சொல்லி வந்த 'அஹங்கார'த்தைத்தான் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். தனி ஜீவனுக்குப் பிள்ளையார் சுழியான, பரம ஸூக்ஷ்மமான அஹங்காரத்திலிருந்து ஆரம்பித்து நல்ல ஸ்தூலமான தேஹம் வரையிலான மாயா கல்பித பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெற வேண்டும்; வெறுமே அதிலிருந்து விடுபட்டால் போதாது; "ஸ்வஸ்வரூப அவபோதத்திற்காக, அதாவது ஆத்மாவில் விழிப்புறுவதற்காகவே அப்படி விடுபட விரும்ப வேண்டும்" எனறார். இப்படி, விழிப்புறுவதற்காக ["அவபோதாய"] விடுதலைக்கு ஆசைப்பட்டுத் தவித்தால், கடைசியில் அந்த விழிப்பு ஏற்பட்டு அதனாலேயே ["அவபோதேன"] விடுபட்டு நிற்கலாம் என்று முடிவாக அர்த்தம் பண்ணிக் கொண்டோம் – ச்லோகத்தில் "அவபோதேன" என்று இருப்பது முடிவு நிலையில் என்றும், "அவபோதாய"வாக ஆரம்பிப்பதே அப்படி முடியும் என்றும் பார்த்தோம்.

அஹங்கார பந்தத்திலிருந்து விடுபடவேண்டும் என்ற முமுக்ஷுதைக்கு அப்புறம், பந்தப்படுத்துவதில் அஹங்காரத்திற்குள்ள பலத்தைப் போக்கி இளைக்க வைக்கும் பக்தியை logical sequence-ஆக வைத்திருக்கிறார். அந்தஃகரணத்தில் அடங்கும் மனோ-புத்தி-அஹங்காரங்களில் மனஸை சம தமாதிகளினால் அடக்கி, புத்தியை ச்ரத்தையாலும் ஸமாதானத்தாலும் அடக்கி, அப்புறம் அஹங்காரத்தை முமுக்ஷுதையால் அடக்கி, பக்தியால் நன்றாக மெல்லிசு பண்ணுவதாக sequence போகிறது.

வாஸ்தவத்தில் ஆத்மா விழித்துக்கொள்ளும்போது – அதாவது, எப்போதுமே அது விழிப்புடன் இருப்பதுதானென்றாலும் இப்போது நமக்குத் தெரியாமலிருப்பதால் தெரிகிற நிலையை விழித்துக்கொள்வதாகச் சொல்வது; அப்படி அது ஆகிறபோது – ஆஸாமியே [தனி ஜீவனாக இருக்கும் ஸாதகனே] காலிதான்! ஆனால் வாஸ்தவத்தில் இல்லாமல், 'இப்படி ஸ்வப்ரகாசமான ஆத்மா மாயையின் இருட்டால் நமக்குத் தூங்கினாற்போலாகி விட்டதே! அது விழித்துக்கொள்ள வேண்டும்' என்று நாம் நினைக்கிறபோது நாமும் இருப்போம்; ஆத்மா விழித்துக் கொண்டதாக ஒரு பாவனை, கல்பனை – இன்னவென்று வர்ணிக்க முடியாமல் – அப்படி ஒரு எண்ணமும் இருந்து கொண்டிருக்கும். அது வர்ணனாதீதந்தான். ஆனாலும் ஆத்மா, ப்ரம்மம் என்கிறபோது அகண்டமாக ஏதோ ஒன்று, பரம சுத்தமாக ஒன்று, ஸச்சிதானந்த மயமாக ஒன்று என்று ஒரு நினைப்பு இருக்கவே செய்யும். அகண்டம், ஸச்-சித் எதுவும் இன்னவென்று வரையறுத்து 'கன்ஸீவ்' பண்ண முடியா விட்டாலும் அவற்றைப் பற்றிய ஏதோ ஒரு அபிப்ராயம் இருந்துகொண்டிருக்கும். அந்தஃகரணம் அடியோடு அடிபட்டுப் போகிற வரையில் ஏதாவது எண்ணம் இருந்து தான் தீரும் என்பதில், இப்படி ஆத்மாவைப் பற்றியும் பாவமோ, பாவனையோ எதுவோ ஒன்று இருக்கத்தான் செய்யும். இப்படி ஆத்மா விழித்துக்கொண்டதாக பாவிக்கும்போது அதைத் தத்வமாக மாத்திரம் நினைக்காமல் உயிராக, உயிருள்ள தத்வமாக நினைக்க வேண்டும். அப்புறம் நம்முடைய சிற்றுயிரை அதற்கு அர்ப்பணித்துவிடும் பாவத்தைப் பெற்று இடைவிடாமல் அப்படி ஈடுபட்டிருப்பதுதான் பக்தி. அவபோதத்திற்கு அப்புறம் அநுஸந்தானம். தூக்கத்திலிருந்து முழிக்கப் பண்ணுவது முதலில்; முழித்துக்கொண்டுவிட்டு அதனிடம் உறவு கொண்டாடுவது அடுத்தாற்போல! உறவும் போய் ஒன்றே ஆகிவிட வேண்டும் என்பதை லக்ஷ்யமாகக் கொண்டு உறவு கொண்டாடுவது!

" [ஆத்மாவைப் பற்றி] இப்படி அப்படி என்று ஒன்றும் நீ 'கன்ஸீவ்' பண்ணாமல் அது வாஸ்தவத்தில் எப்படியிருக்கிறதோ அப்படித் தெரியட்டும், ஆட்கொள்ளட்டும் என்று வெறுமே பார்த்துக்கொண்டிரு. ஸத்-சித், அகண்டம் என்றெல்லாம் அடைமொழி எதுவுங்கூட கொடுக்காதே! 'எப்படியோ அப்படி' என்று விட்டுவிட்டு இரு" என்று சொல்வதுண்டு. அப்படிப் பண்ணுவது கஷ்டந்தான் என்றாலும் அட்வான்ஸ்ட் நிலையில் முடியாததில்லை. அடைமொழி கொடுத்து பாவித்துக்கொண்டே போகும் போது, தானாகவேகூட ஒரு ஸ்டேஜில் 'இதெல்லாம் என்ன ஜோடிப்பு?' என்று விட்டு விட்டு, 'உள்ளபடி பார்ப்போமே!' என்று தோன்றும். அப்படி எந்த பாவனையுமில்லாமல் வெறுமே பார்க்கிறபோது [ஆத்ம] தத்வம் ஒரு வெறுமையாக, பாழாக, சூன்யமாகத் தோன்றக்கூடிய ஆபத்து இருக்கிறது. ஆகையினாலே [ஆத்மாவைக் குறித்து] வேறே ஒரு கன்ஸெப்ஷனும் இல்லாவிட்டாலுங்கூட, அது வெறும் பாழில்லை, உயிர் என்ற அடிப்படையை மட்டும் விட்டு விடக்கூடாது. உயிர் என்றவுடனேயே நாமும் அடிப்படையில் உயிரேயாகையால், தானாக உறவு ஏற்பட்டு விடும். உறவு ஏற்படுகிறதென்றால் அன்பு வந்துவிட்டதென்று அர்த்தம். நிஜ அன்பாக அதை ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும் – சிற்றுயிருக்கு அந்தப் பேருயிரிலிருந்து எதையும் பெற்றுச் சேர்த்துக் கொள்கிற தப்பான அன்பாக இல்லாமல், இதை அதில் சேர்த்து, அது இதை அப்படியே உட்கொள்ள வேண்டும் என்று தவிக்கும் உண்மை அன்பாக ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

அந்த உறவு, உயிர் தெரிவதற்காகத்தான் 'ஸ்வ-ஸ்வரூப அவபோதம்', 'ஸ்வ-ஸ்வரூப அநுஸந்தானம்' என்று இரண்டு இடத்திலேயும் 'ஸ்வரூபம்' என்று போட்டிருக்கிறார். 'ஸ்வ-ஸ்வரூப' என்பதில் இரண்டு 'ஸ்வ' வருகிறது. முதல் 'ஸ்வ'வுக்குத் 'தன்னுடைய' என்று அர்த்தம். இரண்டாவது 'ஸ்வ'வுக்கு 'இயற்கையான என்று அர்த்தம். 'ஸ்வ-ஸ்வரூபம்' என்பது தன்னுடைய இயற்கையான ரூபம் — இப்போது மாயை கலந்து செயற்கை ரூபத்திலிருக்கும் ஜீவனின் இயற்கையான, உண்மையான, மாயைக் கலப்பில்லாத ரூபமான ஆத்மா.
(இந்த பகுதியின் உரை மேலும் நாளை தொடரும்)
*மஹா பெரியவா திருவடிகள் சரணம்*

****************************************************

"Deivathin Kural*
 (Vol.6) in Tamil 
*ADVAITA-SAADHANAA*
(Kanchi Maha-Swamigal's Discourses)
(English rendering : V. Krishnamurthy)

Atman full of life, Not just an Abstraction*
( Continuing from yesterday)

That was the first half of the shloka. In the second half he gives the 
definition of Bhakti: 
 
*sva-svarUpAnu-sandhAnaM bhakti-rity-abhidhIyate*
Bhakti is said to be the unbroken union with one's own natural Self – the 
Atman. *bhaktiH iti abhidhIyate* means 'it has been named bhakti'. 
Do 'anusandhAnaM' of one's own natural state, says he. What is 
'anusandhAnaM'? *sandhAnaM* means a unification or joining with 
something. A meeting'! If that union stays continuously, it is 
'anusandhAnaM'. 
Does unification with the Atman mean that Atman is one thing, and the 
JivAtman that fuses with it is another? No. No union or joining with the 
Atman is possible. Even this kind of little or minute duality is not 
permitted there. The merging, the fusing, the union -- all these are out of 
place here. What happens is, having 'swallowed' /'consumed' the JIva
that pines to unite, pines with love and anguish – in other words, having 
swallowed the antaH-karaNa (inner organ), It stands alone. So it is not a 
question of 'anusandhAnaM' of the Atman which is the Real Nature. It 
has to be immersed in the constant memory of the Atman and the filling 
up of the chittam with that – this is what we should understand by 
'anusandhAnaM'. In the case of the intellect also this is what we did. It 
was said that the intellect should be established and rested in shuddha-
brahman; but intellect cannot approach anywhere near shuddha-
brahman and so we understood it to mean that the intellect should 
dwell on matters or teachings or the Shastras pertaining to Brahman. In 
the same way here also, to say that one should do 'anusandhAnaM' on 
the Nature of the Atman, is only to mean that the 'anusandhAnaM' (being 
in continuous union with the Atman) is of the thoughts about the Atman.
This anusandhanaM begins well before sannyAsa. But it is further 
strengthened and deepened after sannyAsa and in due course the 
sAdhaka gives himself up totally, and the Atman alone shines thereafter. 
Continuous fusion or merging is certainly the Bhakti out of Love. 
One thing should be said about the para-brahman consuming the JIva-
bhAva snd Atman alone remaining. It is not that the consumption is 
done in one go. It consumes but then it also regurgitates. Again it 
swallows; again it regurgitates. The state of being in samAdhi, and then 
coming down from samAdhi – these are both the swallowed and 
regurgitated states. Everytime the JIva-bhAva is consumed and later spit 
out it comes more emasculated and dissolved. But it still is. And those 
are the times when the anusandhAnaM with bhakti has to continue with 
the hope of further dissolution. 
When he talked about *mumukShutA* (in shloka 27) he mentioned *sva-
svarUpa avabodhaM*. Now when he is talking about bhakti, he says 
*sva-svarUpa anusandhAnaM*. 'avabodhaM' means an awakening.
MumukShutA was said to be to desire that one should get Release for the 
sake of the awakening to the Atman. In the beginning of the shloka (27) 
itself his reference is to the 'ahamkAra' that I have been talking about all 
along. The subtle ahamkAra is the 'alphA' of the JIva. 
Starting from that and ending with the physical body, everything is a 
bondage, which is an imagination because of mAyA; it is from this 
bondage we have to get Release. Just a Release is not enough; "That 
Release is to be obtained for the purpose of awakening to the Real Nature 
of one's Self (for *sva-svarUpa avabodha*). If one pines in anguish 'for 
this awakening' (*avabodhAya*), then one gets that awakening and by 
that itself (*avabodhena*) one may get his Release – that is how we 
understood it. In fact in shloka 27: 
*ahaMkArAdi dehAntAn bandhAn-ajnAna-kalpitAN / 
sva-svarUpAva-bodhena moktum icchA mumukShutA *// 
the word *avabodhena* is to be in the context of the end stage, whereas 
what begins with *avabodhAya* (for the awakening) ends with the 
awakening. 
Thus mumukShutA is the desire for relief from the bondage of the ego; 
after the mumukShutA he places bhakti in the logical sequence. This 
bhakti emasculates the power of the ego. Among the mind and intellect 
and the ego (which together make up the antaHkaraNa), the mind is 
tamed by shama, dama, etc., the intellect by shraddhA and samAdhAna, 
and then the ego is controlled by mumukShutA and tamed (reduced) by 
bhakti – so goes the logical sequence. 
Actually When the Atman-awakening takes place – the Atman is certainly 
awake all the time; but since we don't know it, we name the time when 
we know it as the time of Atman-awakening – at that time, the individual 
sAdhaka vanishes!. But it is not true to say we vanish. "Even the self-
luminous Atman appears to sleep for us who are overcome by MAyA; Let 
us wake up" – if and when this thought is there, then we are there. A 
vague sense of the Atman-awakening, it is only an imagined perception, 
that cannot be described as this or that – such a thought also persists. 
In fact it is beyond all description. But a thought persists about the 
Atman-Brahman, as a something which is Infinite, something that is 
perfect and pure, something that is Existence-Knowledge-Bliss. In fact 
the conception of either the Infiniteness or the sat or the cit may not be 
precise or well-defined; however there will be an idea of them all. Until 
the antaHkaraNaM totally vanishes, some thought or other will continue; 
and certainly the opinion or bhAvanA about the Atman will also continue 
to exist. When such an Atman-awakening is imagined, one should not think of it as just an abstraction, but conceive it as a living principle. 
And then lay down this little soul to That; having got to this state, 
thereafter the continuance of that same bhAva is bhakti. This is the 
*anusandhAnaM* after the *avabodhaM*. It is like waking up after sleep; 
after the awakening, next comes the setting up of a relationship! Even 
the relating should go and give place to the relationship which keeps the 
goal of an identification! 
Do not have any notion (of the Atman) this way or that way. Whatever it 
is in reality let it show, let it take over. Keep only a watch. Don't give 
attributes to it like sat, cit or infinite. Leave it 'As is'. Yes, it is difficult to 
leave it like that and be quiet. But it is not impossible at this advanced 
stage. When one keeps on conceiving it in terms of this or that attribute, 
involuntarily one may come to the stage of thinking: "Why all this build-
up? Let us see it as it is". When one sees it without any preconceived 
notion, there is the danger of it appearing as dry and void nothing. So 
even though you may not have any other conception (of the Atman) you 
should not leave off the basic truth that the Atman is not a void, it has 
life. The word 'life' reminds us that since we are also living, at the base 
we are also life and so there is an automatic relationship. And 
relationship means there is scope for love. We must make it true love. It 
should not be a wrong love that expects something for this little soul 
from that universal soul. Instead 'this' should go and unite with 'that' 
and 'that' should consume 'this'. This anguish should become a true 
love. 
In order for that relationship and that life to show itself, the Acharya has 
used the word 'svarUpa' in both places by saying 'sva-svarUpa 
avabodhaM' and 'sva-svarUpa-anusandhAnaM'. There is a double 
occurrence of 'sva' in 'sva-svarUpa'. The first 'sva' means "one's own". 
The second 'sva' means "natural". So 'sva-svarUpa' means one's own 
natural form (rUpaM). It is the natural, true, Atman, the form which is 
unmixed with MAyA, of the JIva that has an artificial form mixed with 
MAyA. 
 (This chapter will continue tomorrow also)
*Maha Periyava thiruvadigal charanam*

Sraaddha niyamams

Rules of Domestic Observances During Sraadhdhams

 (compiled by Ananthanarayanan Vaidyanathan based on Smrithi mukthaphalam of vaidyanatha deekshita  and local traditions recorded and oral)

1     Please keep self control and celibacy for at least three days per week in the fortnight in which the Sraadha Tithi falls.

2.  Kartha is the one who is to perform the Sraadham

3.  Bhoktha is the one on whom the Vishnu or Vishwedevas or Pitrus are invoked during the ceremony and  and are those who partake in the food offerings  receive Pratigraham.

4.  Most of the rules of discipline  are common for Kartha and Bhoktha

5. Either of the two should not stir out  wander on the streets on the day of Sraadham

6. Either of the two should not eat anything..the Bhoktha after the feast and the Kartha after taking the Pitrusesham (partaking on what is left behind after feeding of the Bhokthas) on the day of the Sraaddham.

7. To expiate oneself of the sins already committed and make himself purified before the ceremony , a person may do Kooshmanda Homam before Sraadham.

8. Kooshmandam does not mean Ilavan or Pooshanikkai here, it is a Manthram

9. Kooshmanda homam can mitigate grave sins including the killing of a foetus by MTP

10. The Kartha should start performing Aupaasanam at least four days prior to Sraadham.

11. The Sraadha homam is performed in the Aupaasanaagni

12 If the Kartha is a Brahmachari, then it is Samidaadaanagni  that is to be used for oblations ....I used Samidaadanaagni as  I was a Brahmachari when my father passed away.

13 The Sraaddham comes in the fortnight Paksham and Thithi on the Paksham on which the parents of equivalent died.

14 If the Thithi falls on two consecutive days, Sraadha is to be performed  on the day when the Thithi is more spread in Aparaahnam..the Aparaahnam period during  the day is  after 18 Nazhika from Suryodhayam

15   If the Thithi covers two Aparahnams of consecutive days, the day where the Thithi is having more Naazhika should be the Sraadham day.

16. If the Thithi is spread equally on consecutive days, the Sradham should be performed on the first day.

17  If two Thithis come in one Souramaasam, the later Thithi is suitable for Sraadham

18  If Samkramanam falls on the second Thithi during the day, the Sradham should be performed in the earler thithi in the month.

19 The Aparahnam is the slice of time after 18 Nazhika 18*24 minutes from sunrise.

20 The Aparahnam will be at about 1-30 in the afternoon.

21  The time period after 15 Naazhika (6 hours from sunrise) is Kutupakaalam (from about  12-30 after Noon )

22. If there is dosham like Sankramasparsam for both the Thithis coming in the same month  Sraadham shoul be performed  in the next month.

23  If there is only a single Thithi in a month we need not consider the  Sankramanadosham

24  If by chance  the Thithi does not occur at all in the Souramaasam (Medam, Edavam etc, ) apply the Chaandramaanamaasam (Saka maasam) to find a Shudhdha thithi

25  If even that Thithi is not Shuddham perform the Sraadham next month

26 if you are not able to do sraadham on the tithi, you should do upavasam(starving) on that day and perform the sraadham next day

27 If you forget the Thithi perform the  Sraadham on Krishna Ashtami, Krishna  Ekadasi or on Amaavasya

28 If there is an Aasaucham or Pulai, or Seethakam perform  the Sraadham on the day of release of Aasaucham etc.

29 If we divide the day from sunrise to sunset into five equal parts..(about 84 minutes apiece) we would get the forllowing Kaalams in this order 

1. Praatah Kaalam   2. Sankavakaalam  

3.  Maadhyaahnika kaalam      4. Aparaahnam  

5 Saayaahnnam

30  If we divide the Maadhyaahnika kaalam into three slices of 28 minitutes apiece, we get                             

1. Gandharva kaalam 2. Kuthapam 3. Rouhinakaalam.

Sraadha Niyamams-2

Dear friends 

Sri Venkita raman Perinthalmanna forwarded to me a pdf file about Srardha Niyamas two days back. I found them quite interesting and forwarding  to the groups in eight parts .Total niyamams told are 240. I hope the same will be interesting to all. 

I have highlighted those found more important to me. I have titled Sraadha Niyamams. This is part 2 of the posting

Sincerely,

Gopala Krishnan. 18-5-2020

 

Rules of Domestic Observances During Sraadhdhams

 (compiled by Ananthanarayanan Vaidyanathan based on Smrithi mukthaphalam of vaidyanatha deekshita  and local traditions recorded and oral)

Continuing from part 1

31  The presence of Douhitra.. the daughters son, Kuthapa kaalam and black ellu (gingely) are to be preferred.

32 Douhitra is the grandson born through daughter

33 It is beneficial to use black gingely in good quantity in Sraadham

34 The Darbha and black gingely have originated from Varahamoorthy  and hence  they will prevent Raakshasaas from causing damage to Sraadham

35 You should not invite  as Bhoktaas two uterine brothers for the same Sraadham

36  People who have no knowledge of Vedas,  or who are sick, should not be invited to be bokthaas

37 A person whose wife is in menstrual  periods should not be a Bhoktha

38   A person without wife or son should not be a Bhoktha..this includes Brahmachaari

39  If a person has a son he may be invited as Bhoktha even if he has lost his wife.

40 A person who has been a Bhoktaa in another Sraadham just within three days prior to this Sraadham should not be invited.

41  The avaricious brahmin who canvasses himself to be recruited as a Bhokta should never be called.

42 A Yogi, Jnaani, a follower of Samaveda or the son of a daughter are the best and most preferred invitees.

43 If a person offers to be a Bhoktha in exchange to the promise that you will go as a Bhokta to his house for another Sraadham it is unwelcome.

44. A brahmin's wife is pregnant for more than three months then he is ineligible as a bhokta.

45 If a person has lost either of the parents and the Atta Sraadham of that parent is not over, that brhamin is not to be called as Bhokta.

46 A brahmin who had a haircut or shave in the morning of the Sradham is unwelcome as a Bhoktha.

47 A Brahmin with leprosy, deformed fingernails, decayed and discoloured teeth etc should not be called as a bhoktha.

48 The youngest among the Bhoktas should be invoked as Pithru.

49 The elder one should be invoked as Viswedeva.

50 The eldest one as Vishnu if there is a family practice of invoking Pratyaksha Vishnu also.

51 Those who are affluent should present the Bhoktha with white silk

52 one should present at least two or three sets of soman uthareeyam according to the family practice.

53 The Soman Uthareeyam or Veshti should be at least of the same quality as we usually wear ourselves

54 If one is very poor at least a Yajnopaveetham should be presented in the place of Veshti

55 The Kartha should start the Sraaddham with a new Poonool

56 The Manthras should be pronounced with the right Swarams

57 There should be no hurry while performing Sraadhdham

58 Generous Dakshnina should be given according to one's own capacity

59  The most praiseworthy Dakshina is gold.

60 The brahmin in whom Vishnu, Viswedeva or Pithru is invoked should be treated at par with god.

 I will continue in next posting

61 One should never get angry during the sraadhdham

62 For one month prior to Sraadhdham one should not eat cooked food from hotels or from other houses

63  If this is not possible Paraannam food from other houses etc should not be taken for at least on Paksham (15 days) or in the least at least for three days prior to Sraadham

64  The kartha should not apply oil to hair while bath at least for one week prior to Sradhaam

65  The kartha should not have sexual activity, nor he should sleep in comfortable bed for the preceding period as above(item 64).

66. For Paraannam or food from the house of others, the house of Guru, maternal uncle, sister and father in law are not included (the brother is not mentioned here because brother is never an annyan..sister would include athai and daughter also)

67 The washing of the Brahmin's feet should not be done wearing  Pavitram

68  When we have to remove Pavitram, it has to be kept on the side of the right ear (Pavitram is the round contraption made of Darbha grass and  worn on the ring finger on the right hand during important functions..the right ear of a brahmin is supposed to contain Ganga)

69 for Visvedeva a square Kolam by water should be made on the Paadaprakshaalana Paatram as well as the twin plantain leaves arranged for offer of food.

70  Similar water Kolam for Pithrus is triangular (this is the reason why elders say don't draw kolam with water at home usually..this is reserved for death and Sradhdha ceremonies)

71 The Paadajalam of Visvedeva and Pithrus should not be mixed. Only Paadajalam of Visvedeva should be used for Prokshanam.

72 The entire sraaddha place should be cleaned with the dung of cow.

73  Only the ankle (kanungaal ) of the brahmins should be washed

74  The upper feet should not be washed

75  The ghee left after Homam should not be used for worshipping the feet of brahmin, to rinse the leaf for meals or added to the cooked rice offered as Havyam and Kavyam.

76 The cooking medium should be ghee of cow..oil should be avoided.

77 As we are using black gingely some say gingely oil is permissible for cooking

78  Those who use coconut prefer to use coconut oil also.

79  Some do not use coconut as per the practice in their family

80  Some do not use sesame for frying...again a family tradition.

81  In the matter of cooking for Sraaddham, the practice followed in the individual family should be strictly followed...sisters, please get notes from elder ladies in the family on the traditions followed in the Individual family. Some are of the view that the menu should be same as the one followed for the Sodhakakumbha Sraddham, immediately after Sapindikaranam.

82 The fresh clothes washed in the morning and dried alone should be worn while cooking.

83  Every material used for Sraddham  should be thoroughly washed, every utensil thoroughly cleaned before use for cooking for Pithrus

84 Even salt and jaggery used should be formally sprinkled with water

85 the persons cooking should have the eligibility to chant panchaakshari (namassivaaya) and /or astaakshari ( om namo narayanaaya )

86 the persons cooking should be a relative and definitely not a servant

87  Ladies who are expecting the start of menstrual periods should not venture to cook for sraadham

88 Cooking should not be performed with wet clothes

89  If the wet clothes are spread and shaken in air seven times they are considered dry

90  If the persons engaged in cooking has to visit the toilet in between she can enter the kitchen only after a bath.

Continuing from part 3

91  A pregnant or sick lady should not do the cooking for Sraadham

92 Lady should wear madisaar pudavai while cooking..

This is controversial..but I record.(just to be faithful to the traditions.. my personal views are of no consequence). a widow retaining her hair should not cook for sraadham

93  The ladies should not go on talking while preparing food for sraadham(the most difficult thing, is it not?)

94  The ladies should not cook after taking coffee etc., in exceptional cases they may take milk of the cow,

95 It is ideal to perform sraadham in one's own house.

96  If it is performed in the house of another person, rent for the space should be paid beforehand

97 Cook food  in new vessels or in vessels which are cleaned with extra care

98 No vessels containing even a little iron should ever be used

99 One should not ring a bell or sport Tilaks at the time of Sraadham

100 Some ladies and Karthas wear Vibhoothi Kumkumam etc. it can be allowed if it is the tradition in the family.

101 While cooking the ladies should not be either laughing or crying (maamiyaars..do not let your daughter in laws cry..and vice versa)

102   Cooking should not be done with spread out hair

103   Cooked rice should be prepared after vadikkal and this should be the last preparation

104  When the rice is served in the plantain leaves it should emit steam (the rice and not the plantain leaf)

105 The materials suitable for Sraadham.. I give the tamil/malyalam names because English/Botanical names are not relevant..any bilingual dictionary will give the names in English.... ulundu, karuppu ellu, gothambu, payaru, paavakkai(paarikkai), chakkai, mankai, mathalam pazham, kariveppilai, cherunaarangai, vazhappazham, vazhakkai. .monthan kai is preferred, ilandhippazham, nellikkai, munthiringai, milaku, podalangai, katthirikkai or vazhuthinangai..naadan, then(honey), ney, vellam(chakkarai) , kadaluppu(sea salt), cows milk, karunai kizhangu, chembu or cheppankizhangu, jeerakam, elakkai, avaraikkai, pirandaikkai, pasumthayiru, some use vazhaithandu

106 Apart from these some use Thengai (coconut), Kadugu, Chakravallikizhangu, Katalai, Ilavan or Pooshanikkai, Vilaampazham, Milakai(capsicum) also according to family traditions.

107 Prohibited items.. karaamani, kollu, perunkaayam, muringakkai,inglish kathirikkai, thuvarapparippu, chorakkai.

108 Most important and preferred... then(honey), Chakkappazham,Ulundu, Naadan vazhuthina (the violet one)

109 For serving you can use silver thattu.. if your use Vazhai ilai in pair, both the top and tip should be there, no clipping, the narambu behind should not be torn away..

110 The leaf should be placed with its nuni(tip) on the left.

111. The plantain leaf with its entire contents after the brahmins have eaten should be placed in a pit on the ground and covered with mud and stones securely so that stray dogs do not eat the remnanants.

112   In some villages they reserve a deserted well for this purpose.

113   In town areas where there is no space to dig the leaves and remnants of meals are given to cows. But this is not proper. The Ucchishtam should never be given to cow. However if this is the only way left what else can be done?

114 The leaves should be removed before Swastivaachanam.(the conversation between the karta and the boktha as to whether the meals were good, whether everything was adequate and whether the Bhoktha is satisfied.)

115 After Pindapradhaanam the eating space should be cleaned.

116 Very difficult..the Kartha should not clean his teeth with brushes etc on the day of Sraadham as well as on the Orikkal day.

117 The Bhokthas or Sraaddha brahmanas should not touch one another.

118 They should not converse with another...they should eat in silence..mounena bhokthavyam

119. They should indicate whatever they require more through indications by fingers or gestures.

120  Ghee and Payasam which are served should be eaten in full.

Continuing from part 4

121  The bhoktas should leave behind at least a little of all other things they eat.

122 They should eat without haste ensuring that they will not get hungry again in the night.

123  The eight Vasus, 11 Rudras, 12 Aadhityas and 12 Visvededevas are supposed to be present protecting the sraaddhas. 

For each Sraadham one should invoke two Visvedevas..they differ for various sradhas. 

For annual sraddha..Puroorava aardhrava. For Mahalaya, Dhuru, Ruchi. For Naandi, Satya Vasu.  For Yagas Kratu, Daksha. For Sapindeekaranam Kaala Kaamuka, For Sannyaasaanga sraadham Saadhu, Kuru

124  The vessel containing material for Arghyam should not be kept open.

125 The Arghya paatram should not be moved from its place.

126 If the Arghya material has been fully used, the material should be prepared again to the accompaniment of manthras.

127 If a little of the Arghyam material goes waste it can be condoned.

128 The deities of Sraadhdha are the Vasu,  the Rudra and the Aaditya.

129 Our forefathers have to remain in their company DURING THEIR EXISTENCE AS PITHRUS, hence Vasu Rudra and Aditya also should be kept pleased.

130 The deceased father is in the realm of Vasu the grandfather in the realm of Rudra and the greatgrandfather in the realm of Aditya. The lady counterparts also have the same status. The status may vary according to the fathers, or the lady's in law in the hierarchy pre-deceasing the juniors.

131  While doing invocation of pithru we have to keep the Yajnopaveetham in Idam position

132 For invoking Devas it should be Valam

133 Darba should be offered to Devas straight.

134 Darba should be offerd to Pitrurs after folding together the tips.

135 Paruppu and ghee for meals should be kept in separate donnai and kept without touching the main leaf over another piece of leaf.

136 Abhisravanam should be chanted while the brahmins are eating so that the Rakshasaas are kept at bay..

137 The abishravana manthras are the part of Kathopanishad where Naachiketaopaakhyanam is described, Ramayanam where the origin of Ganga is described and other manthras from Vedas and Upanishats.

138 Some brahmins should be invited to perform this Abhisravanam

139 They should be offered Dakshina after the Sraadham

140 Ekodishtam the eleventh day death ceremony, Sapindikaranam the 12 th day ceremony, Maasikam, Anumaasikam, Naandi, Gayasraadham...for these Abhisravanam is not there.

141 If the remnants of the food from one Bhokta falls inadvertantly on the leaf of other the two should not touch the other leaves or continue the meal...they should not get up  from the seat..

142 The leaves should be removed, the place cleaned with the dung of cow and new leaves should be placed and served.

143 The meals can continue after another Parishechanam

144 While brahmanas are eating the fire in the fireplace should not be put out.

145 If the agni is put out inadvertantly, the Kartha should fast for the day and do Sraadham again next day.

146 The Vaayasapindam..the morsel of rice for the crow should be protected at any cost till a crow comes and puts its beak on it.

147 If the people of the fourth caste see this Pindam or if some dogs or other animals eat it Sraadham should be done once again.( It is mentioned to record the tradition.. personal views may be different)

148 The repeated Sraddham  should be done the next day after fasting on the day 

149  All honours and respects should be offered to Visvedevas first.

150  Washing of hands, Aachamanam, raising after Sraddha meals etc should be done by the brahmin representing the Pithru first.


Bhagavad Gita adhyaya 1 sloka 36 in tamil

Courtesy : Smt.Dr.Saroja Ramnujam

கீதாசாரம் - அத்தியாயம் 1 தொடர்ச்சி

36. நிஹத்ய தார்த்ராஷ்ட்ரான் ந: கா ப்ரீதி: ஸ்யாத் ஜனார்தன

பாபம் ஏவ ஆச்ரயேத் அஸ்மான் ஹத்வா ஏதான் ஆததாயின:

ஜனார்தன – ஜனார்தனா, தார்த்ராஷ்ட்ரான் – இந்த திருதராஷ்ட்ரன் புதல்வர்களைக் கொல்வதால் , ந; -எமக்கு , கா ப்ரீதி: ஸ்யாத் , என்ன நன்மை உண்டாகப்போகிறது? ஏதான் – இந்த ஆததாயின: -படுபாவிகளைக் ஹத்வா- கொன்றால், அஸ்மான் – எமக்கு, பாபம் ஏவ-பாவம்தான் ஆச்ரயேத்- வந்தடையும்.

இந்த ஸ்லோகம் அர்ஜுனனின் மனமயக்கத்தைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. பிதாமஹர் ,ஆசார்யர் முதலியோரைக் கொல்வது எப்படி என்று ஆரம்பித்து இப்போது அவர்கள் பாவிகள் என்று ஒப்புக்கொண்டும், துரியோதனாதியரைக் கொல்வது தவறு என்று கூறுகிறான்.

ஆததாயீ என்பது ஆறுவகை படுபாதகத்தைச் செய்தவரைக் குறிக்கும். அவையாவன,

அக்னித:, கரத: சைவ சஸ்த்ரபாணி: தனாபஹ:

க்ஷேத்ர தாராபஹர்தா ச ஷட் ஏதே ஹி ஆததாயின: (வசிஷ்ட ஸ்ம்ருதி )

அக்னித: - நெருப்புவைப்பவன், கரத: - விஷம் கொடுப்பவன், சஸ்த்ரபாணி: - ஆயுதம் கொண்டு கொல்ல வருபவன், தனாபஹ: - சொத்தை அபகரிப்பவன், க்ஷேத்ரதாராபஹர்த்தா- நிலத்தையும் மனைவியையும் அபகரிப்பவன்

இந்த ஆறுவகை பாபத்தில் ஒன்றைச் செய்பவராயினும் அவர்களைக் கொள்வதில் தவறேதும் இல்லை என்பது மனுநீதி.

துர்யோதனனும் அவன் சகோதரர்களும் இவை அனைத்தும் செய்துள்ளனர். அப்படியிருக்க சாஸ்திரம் அறிந்த அர்ஜுனுக்கு ஏன் குழப்பம் என்றால் அதற்குக் காரணம் பந்துக்களைக் கொல்பவன் குலநாசம் என்ற கொடியபாவத்தைச் செய்கிறான் என்று இன்னொரு இடத்தில் சொல்லப்பட்டிருப்பதே.

இதைத்தான் அர்ஜுனன் இந்த அத்தியாயம் முழுவதும் சொல்லப்போகிறான். இது எதைக் குறிக்கிறது என்றால் மனிதன் தன் கருத்துக்கு எது பொருத்தமானதோ அதைமட்டும்தான் நினைக்கிறான். அதற்கு எதிரானது எதுவும் நினைவுக்கு வருவதில்லை.

ஜனார்தனன் என்பது எதிரிகளை அழிப்பவன் என்பதோடு மக்களின் கஷ்டங்களைப் போக்குகிறவன் என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. அர்ஜுனன் கண்ணனை இந்த இரண்டாவது அர்த்த்தத்திலதான் ஜனார்த்தனா என்கிறானோ என்று தோன்றுகிறது. அதாவது நீதான் என்னை இந்தக் கஷ்டத்தில் இருந்து விடுவிக்க வேண்டும் என்று சொல்லாமல் சொல்வது போல் உள்ளது.

ஆததாயின: கொடிய பாவிகள் என்ற சொல் அவர்கள் தண்டனைக்குரியவரே . அதனால்தான் கண்ணன் அவர்களை அழிக்கப்போகிறான் என்ற பொருள் புலப்படுகிறது.

Wednesday, November 25, 2020

Vedas - Sanskrit essay

🕉️ *वेदानाम् इतिहासः।।*🕉️

वेदाः भारतीयानां हि अाद्या धर्मग्रन्थाः सन्ति। तेषामाज्ञाऽत्र देशे धर्मत्वेन मताऽस्ति। को हि धर्मः ? इति यदि जिज्ञासाऽस्ति तदा वेदास्तन्निमित्तेन द्रष्टव्याः।[५] वर्त्तमाने भारते यावन्त्यपि मतान्युपमतानि भिन्नभिन्नानि प्रसूतानि सन्ति, तेषां मूलस्रोतो वेदेभ्य एव निर्गतमस्ति। तदर्थं पुनः पुनः अस्माभिर्वेदाः अध्ययनीयाः अनुशीलनीयाश्च। अनेन कारणेन संहितानां रचनायाः पश्चात् जनेषु वैदिकमन्त्राणाम् अर्थावबोधनस्य प्रवृत्तिः परिलक्षिताऽभवत्। ब्राह्मणग्रन्थेष्वस्याः प्रवृत्त्याः प्रथमः प्रयासः दृग्गोचरो भवति। ब्राह्मणग्रन्थेषु यज्ञस्य विस्तृतवर्णनं तु अस्त्येव, मन्त्राणामप्यर्थस्य यत्र कुत्राऽपि स्पष्टीकरणमपि समुपलभते। तत्र शब्दानां व्युत्पत्तिरपि वर्त्तते। एताः प्रवृत्तिरत्यादरेण यास्केन 'इति ह विज्ञायते' एवमुक्त्वा निरुक्ते समुद्धृतः। वेदार्थानुशीलनस्य प्रथमः सोपानः पदपाठ एवाऽस्ति। वैदिकमन्त्राणां पदपाठं विना तेषामर्थज्ञानं कदापि भवितु न शक्नोति। अस्मै पदपाठाय व्याकरणस्य नियमानामाविष्कारः पूर्वमेवाऽभवत्। पदपाठानां कर्तारः बहवः ऋषयः अभूवन्। ब्राह्मणग्रन्थेषूपलब्धानां निरुक्तीनां, व्युत्पत्तीनाञ्च अाधारोपरि निघण्टु-निरुक्त-प्रभृतिग्रन्थानां रचना अवान्तरकाले एवाभवत्।

मध्ययुगे बहवः वैदिकविद्वांसः वैदिकसंहितासु भाष्याख्यां रचनां कृतवन्तः। अनेन प्रयासेन ते वैदिकमत्राणाम् अर्थान् बोधगम्यान् अकुर्वन्। अस्मिन् अर्थानुशीलनकार्ये ते वैदिकविद्वांसः निरुक्त-व्याकरण-पुराण-इतिहासप्रभूतीनां प्रमुखग्रन्थानाम् उपयोगं कृतवन्तः। एतादृशेषु भाष्यकारेषु माधवभट्ट-स्कन्दस्वामी-नारायण-उद्गीथ-वेङ्कटमाधव-अानन्दतीर्थ-प्रभृतयः विद्वांसः ऋग्वेदस्य मान्यभाष्यकर्तारः सन्ति। भवस्वामिग्रहदेव-क्षुर-भट्ट-भास्करमिश्र-प्रभृतयः विद्वांसः तैत्तिरीयसंहितायाः, उल्वट-महीधर-प्रभृतयः माध्यन्दिनसंहितायाः, माधव-भरतस्वामि-गुणविष्णुप्रभृतयः सामवेदस्य भाष्यकाराश्च सन्ति। अस्मिन् विषये सायणाचार्यस्य कार्यं तु महत्त्वपूर्णं मन्यते। अयं हि विद्वान् पञ्च वैदिकसंहितानाम्, एकादश ब्राह्मणानाम्, कतिपयारण्यकाणाम् उपरि भाष्यग्रन्थान् रचयामास। वेदानामर्थावबोधने येषां भाष्याणाम् आधिक्येन उपयोगो भवति, तेषु सायणाचार्यस्य भाष्यम् अपि अन्यतमम्।

मैक्स मूलर-सर-विलियम-जोन्स-कोलब्रुक-रूडाल्फ राथ-ह्विटनी-मैक्डोनल-वाकरनागल इत्यादयः पाश्चात्यपण्डिताः वैदिकवाङ्गमयस्य कृते ग्रन्थनिर्माणं, अनुवादकार्यं, प्रकाशनकार्यं, सङ्कलनकाञ्च अनेके पाश्चात्यविद्वांसः कृतवन्तः। वैदेशिकाः वैदिकधर्मस्य धर्मान्तरेण सह तुलनां कृत्वा अनेकान् ग्रन्थान् (Comparative Mythology) अरचयन्। पाश्चात्यैः लिखिताः वैदिकसाहित्यस्येतिहासेऽपि सुविदितास्त्रिचतुराः ग्रन्थाः प्राप्यन्ते। 'अनुक्रमणी' इत्येतत्संज्ञकाः ग्रन्थाः अपि तैः प्रणीताः।

*वशिष्ठ व्यास।।*