Valmiki Ramayana part 50 in Tamil

🍒 ஆதிகாவியம் இராமாயணம் 🍒

🔥 வால்மீகி ராமாயணம் 🔥 - சோ - பாகம்-50🌸 

🌿 அத்தியாயம்-2

🍊கடுமையாகப்பேசினாள் கௌஸல்யை.

⭐ அயோத்தி நகரத்தை ஸுமந்திரரின்தேர் நெருங்கிய போது, அந்த நகரமே வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. துன்பம் எனும் தீயால் அயோத்தியே பொசுங்கி விட்டதோ என்ற பிரமை தோன்றும் படியாக அங்கே ஒரு வெறுமை நிலவியது. நகரத்தின் நுழை வாயிலை தேர் கடந்து சென்று நகரத்தினுள் நுழைந்த போது ஆயிரக்கணக்கான மக்கள், ஸுமந்திரரைச் சூழ்ந்து கொண்டு " ராமர் வரவில்லையா" என்று கேட்டார்கள். கங்கை நதி தீரத்தில் ராமரை விட்டு விட்டு, தான் திரும்ப நேர்ந்ததாக ஸுமந்திரர் அவர்களிடம் கூறினார். மக்கள் " ராமா ராமா" என்று கதறினார்கள். கதறி அழுகின்ற மக்களை விலக்கிக் கொண்டு கடை வீதிகளைக் கடந்து, தசரதர் இருந்த மாளிகையை ஸுமந்திரர் சென்று அடைந்தார். ராமர் இல்லாமல் தனியாக ஸுமந்திரர் திரும்பி வருவதைப் பார்த்த அரண்மனைப் பெண்மணிகள் எல்லோரும் பெரும் துக்கத்தோடு தங்களுக் குள்ளேயே, " ராமரை காட்டிலே விட்டு விட்டு திருமு்பியிருக்கிற ஸுமந்திரர், கௌஸல்யையிடம் என்ன கூறப் போகிறார்? கௌஸல்யை தேவி இன்னமும் உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டிருப்பதிலிருந்து ஒன்று புரிகிறது. உயிரைத் தக்க வைத்துக் கொள்வது கடினம் என்றால், உயிரை முடித்துக் கொள்வது அதை விடக் கடினம்" என்று பேசிக் கொண்டார்கள். 

🍒 ஸுமந்திரர் , தசரதர் இருந்த இடத்துக்குச் சென்று அவரை வணங்கி ராமர் சொல்லியனுப்பிய செய்தியைக் கூறினார். தசரதர் மயக்கமுற்று தரையில் சாய்ந்தார். ஸுமித்திரையின் உதவியோடு தசரதரை த் தூக்கி அமர்த்திய கௌஸல்யை அவரைப் பார்த்து, ராமன் கூறிய செய்தியுடன் வந்திருக்கும் ஸுமந்திரரிடம், நீங்கள் ஏன் எதுவும் பதில் பேசாமல் இருக்கிறீர்கள்? என்று கேட்டு விட்டு மேலும் தொடர்ந்தாள். 

  🍒 ரகு குல திலகமே! செய்யத் தகாத காரியத்தைச் செய்து விட்ட உங்களுடைய மனம் இப்போது வெட்க முறுகிறதா? ராமனைப் பற்றி ஏதாவது விசாரித்தால்,கைகேயி மேலும் கோபித்துக் கொள்வாளோ- என்ற அச்சம் உங்களை வாட்டுகிறதா? கைகேயி தான் இங்கு இல்லையே! ஆகையால் நீங்கள் தைரியமாக ஸுமந்திரரிடம் பேசலாம்! இப்படி பேசிவிட்டு கௌஸல்யையும் தடுமாறி த் தரையில் வீழ்ந்தாள்.

🍒 தசரதர், ஸுமந்திரரிடம், ராமன் லக்ஷ்மணன், ஸீதை- ஆகிய மூவரும் காட்டிலே என்ன செய்தார்கள்? என்று கேட்டு விட்டு, அம் மூவரின் நிலை பற்றி பெரிதும் மனம் வருந்திப்பேசினார். அவர்களைப் பற்றி ஏதாவது தகவல் கூறுமாறு ஸுமந்திரரிடம் மன்றாடினார்.

🍒ஸுமந்திரர் , ராமன் கூறியதைச் சொல்லுகிறேன் கேளுங்கள், என்று கூறிவிட்டு, ராமரின் வார்த்தைகளை அப்படியே தசரதரிடம் எடுத்துரைத்தார். ராமன் சொன்னான்" தன்னை உணர்ந்தவரும், மேன்மை பொருந்தியவருமான என்னுடைய தந்தை தசரத மன்னரை என் சார்பில் வணங்குங்கள். அரண்மனைப் பெண்களிடம் எல்லாம் என்னுடைய மரியாதையைத் தெரிவியுங்கள். என்னுடைய தாயார் கௌஸல்யையிடம் நான் நலமாக இருக்கிறேன் என்ற செய்தியைக் கூறி, தெய்வத்தை வணங்குவது போல எனது தந்தையை தொடர்ந்து வணங்கி நிற்கச் சொல்லுங்கள். என் தந்தையின் அபிமானத்தைப் பெற்ற கைகேயியை, உயர்ந்தவளாகக் கருதி நடந்து கொள்ளுமாறும் என் தாயாரிடம் சொல்லுங்கள்-  

  🍒 வயதில் குறைந்தவர்களாக இருந்தாலும், அரசர்கள் மரியாதைக்குரியவர்கள் என்பதை உணர்ந்து, அரசனுக்கு உரிய மரியாதைகளைக் காட்டி, பரதனிடம் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்றும் என் தாயாரிடம் சொல்லுங்கள். நான் நலமுடன் இருக்கும் செய்தியைப் பரதனுக்கும் தெரிவித்து, மூன்று தாய்மார்களிடமும் ஒரே விதமாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நான் அவனுக்குக் கூறியதாகச் சொல்லுங்கள். பரதனுக்கு இளவரசு பட்டம் சூட்டப் பட்டாலும், இன்னமும் அயோத்திக்கு மன்னராக இருப்பவர் தசரதர் தான் என்பதால், அவருக்குக் கீழ்ப் படிந்து அவன் நடக்க வேண்டும் என்று நான் கூறியதாக அவனிடம் சொல்லுங்கள். வயது முதிர்ந்து விட்டது என்ற காரணத்தினால், அவர் சிம்மாசனத்திலிருந்து இறக்கப் படத் தக்கவர் ஆகிவிட வில்லை. அவருடைய அதிகாரத்திற்கு பங்கம் வராத வகையில் பரதன் தனது பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற வேண்டும். என்னுடைய தாயார் கௌஸல்யையை தன்னுடைய தாயாராகவே மதித்து பரதன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நான்கேட்டுக் கொண்டதாக அவனிடம் சொல்லுங்கள்...... இவ்வாறெல்லாம் ராமன் என்னிடம் கூறிய போது, அவனுடைய கண்கள் கலங்கி இருந்தன.

🍒 ஸுமந்திரர் மேலும் தொர்ந்தார், ராமன் இவ்வாறு கூறினாலும் , லக்ஷ்மணன் மிகவும் கோபமுற்று என்னிடம் பேசினான். என்ன தவறு செய்தார் என்பதற்காக ராமர் இப்படி நாடு கடத்தப் பட்டிருக்கிறார்,? நிறைவேற்றத் தக்கதா . இல்லையா என்று கூடப் பார்க்காமல், கைகேயியின் கட்டளையை மன்னர்நிறைவேற்றி விடத் துணிந்ததால், நாங்கள் இப்போது இந்த நிலையில் இருக்கிறோம். முற்றிலும் விரும்பத் தகாத காரியத்தை மன்னர் செய்து முடித்திருக்கிறார். மன்னரின் விருப்பப் படி நடந்ததாக இருந்தாலும் சரி- விதி வசத்தால் நடந்ததாக இருந்தாலும் சரி, - ராமர் காட்டுக்கு வந்தது என்பது எந்த தர்மத்திற்கும் அடுக்காதது. நான் இப்போது தசரத மன்னரை என்னுடைய தந்தையாகக் கருத வில்லை. என்னுடைய மூத்த சகோதரர் ராமரே எனக்கு எஜமானர். அவரே எனக்கும் தந்தையும் கூட, மக்களின் மனதைக் கவர்ந்த ராமரைக் காட்டுக்கு அனுப்பி விட்ட மன்னர், ஆளும் தகுதியை இழந்தவராகி விட்டார். இவ்வாறு லக்ஷ்மணன் சீறிக் கொண்டே பேசினான்.

🍒 ஸுமந்திரர் மேலும் சொன்னார், ராமனும், லக்ஷ்மணனும் இவ்வாறு பேச , ஸீதையோவெனில் ஒன்றுமே புரியாதவளாக எதுவும் பேசாமல் நின்றாள். ராமரின் நிலையைக் கண்டு அவளுடைய மனம் வெதும்பியதை அவளுடைய கண்களில் வழிந்து கொண்டிருந்த நீர் எனக்கு ச் சுட்டிக் காட்டியது அவர்களையெல்லாம் வணங்கி விட்டு, நான்அயோத்தி திரும்பினேன். 

🍒 அவர்களை ப் பிரிந்ததில் என் மனம் படுகிற பாடு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. 

🍒 அவர்களுடைய நிலை கண்டு என் குதிரைகள் கூட கண்ணீர் சிந்தின. 

🍒 மன்னரே! ராமனுக்கு நேர்ந்த கதி கண்டு நமது ராஜ்யத்தில் செடி கொடிகள் எல்லாம் வாடி விட்டன. 

🍒 நீர் நிலைகள் வற்றி விட்டன. 

🍒 காட்டாறுகளில் உள்ள தாமரைப் பூக்கள் வதங்கி வீழ்ந்து விட்டன 

🍒 . அவற்றில் உள்ள மீன்கள் உயிரை விட்டன 

🍒. நகரத்தில் உள்ள நந்தவனங்கள் கூட, நசிந்து விட்டன.  

🍒மக்கள் கதறி அழுத வண்ணம் இருக்கிறார்கள். ராமனப் பிரிந்து துயருற்று நிற்கும் கௌஸல்யை துறவியாரைப்போலவே அயோத்தி மாநகரமும் தனது மகனை இழந்ததாகி விட்டது.

 ஸுமந்திரர் கூறுவதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்ட தசரதர் மிகவும் பரிதாபமாக த் தட்டுத் தடுமாறி, பேசத் தொடங்கினார். " நல்ல ஆலோசனை வழங்குவதில் வல்லமை பெற்றவர்களிடம் கலந்து ஆலோசிக்காமல், கெட்ட மதி கொண்ட கைகேயியின் எண்ணத்தை நான் உடனடியாக நிறைவேற்றினேன்.வேதத்தை நன்றாகக் கற்றவர்கள், நல்ல அமைச்சர்கள், இந்த தேசத்தின் பால் நல்லெண்ணம் கொண்டவர்கள் என்று பலர் இருக்க, அவர்கள் எவரிடமும் எந்த யோசனையும் கேட்காமல், கைகேயியிடம் நான் கொண்ட அளவற்ற ஆசையின் காரணமாக, அவளை மகிழ்விக்க எண்ணி, இந்த மாபெரும் பாவத்தைச் செய்து விட்டேன். இது இப்படித் தான் நடந்ததா, அல்லது விதி திடீரென்று விளையாடி விட்டதா? எனக்குப் புரியவில்லை. 

🍒 ஸுமந்திரா! நீ எனக்கு ஏதாவது நன்மை செய்ய விரும்பினால்,என்னை உடனே ராமனிடம் அழைத்துச் செல். நான் சொல்வதைக் கேட்பவர்கள், இந்த ராஜ்யத்தில் இன்னமும் மிகுதி இருந்தால்,அவர்களில் யாராவது சென்று ராமனை உடனே இங்கே அழைத்து வரட்டும். அல்லது என்னையாவது ராமனிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள். ராமனை இப்போது நான் பார்க்க வில்லையென்றால் நான் எமனிடம் சென்று விடுவேன். ராமா! லக்ஷ்மணா! ஸீதை!கதியற்றவனாகி துன்பத்தைத் தாங்க முடியாமல் நான் மரணத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் மூவரும் அறிய மாட்டீர்கள்.

🍒 பெரும் மனவேதனையுடன் பேசிய தசரதர் மேலும் சொன்னார், துன்பம் எனும் கடலில் நான் வீழ்ந்து விட்டேன். இங்கே நாம் எல்லோரும் விட்டுக் கொண்டிருக்கும் பெரு மூச்சுகளே அந்தக் கடலில் எழும் அலைகள். இங்கே அனைவரும் சிந்திக் கொண்டிருக்கும் கண்ணீரே அந்தக் கடலில் சேரும் நதிகள். அரண்மனைப் பெண்கள் அழும்போது வீசப் படுகிற அவர்களுடைய கைகள், அந்தக் கடலில் துள்ளுகிற மீன்கள், தலைவிரி கோலமாகக் கிடக்கிற பெண்களின் கூந்தல்களே அந்தக் கடலில் காணப் படுகிற கொடிகள். மந்தரையின் வார்த்தைகளே, அந்தக் கடலில் வாழ்கிற கொடிய முதலைகள். கைகேயிக்கு நான் அளித்த இரண்டு வரங்களே நம் கண்ணுக்குத் தெரிகிற அதன் இரண்டு பக்கங்கள். ராமனுக்கு விதிக்கப் பட்ட பதினான்கு வருட வனவாசம் இதனுடைய நீர் பரப்பு! இந்தக் கடலில் வீழ்ந்து விட்ட நான் இனி உயிரோடு திரும்பப்போவதில்லை! இப்படி பேசிய தசரதர் தனது இருக்கையில் சாய்ந்தார்.

🍒 உடல் நடுக்கமுற்றவளாக கௌஸல்யை, ஸுமந்திரரைப் பார்த்து, " ராமன், லக்ஷ்மணன், ஸீதை ஆகியோர் இருக்குமிடத்துக்கு என்னை உடனடியாக அழைத்துச் செல்லுங்கள். இல்லா விட்டால், நான் உயிரை விட்டு விடுவேன்" என்று கேட்டு கதறினாள். காட்டில் ராமன், லக்ஷ்மணன், ஸீதை ஆகியோர் எந்தக் கஷ்டத்தையும் அனுபவிக்க வில்லை என்றும், அவர்கள் மகிழ்வுடனே இருக்கிறார்கள் என்றும் கூறி ஸுமந்திரர் கௌஸல்யையை சமாதானப் படுத்த முயற்சித்தார். அவருடைய முயற்சி பலிக்க வில்லை.

 🍒 கதறி அழுத வண்ணமே, இருந்த கௌஸல்யை, தசரதரைப் பார்த்துச் சொன்னாள். தயை, தாராளம்ஆகிய நற்குணங்கள் படைத்த உமது புகழ் மூவுலகிலும் பரவி இருந்தாலும்கூட நம்முடைய இரண்டு மகன்களும், ஸீதையும் காட்டிலேநேரக் கூடிய சோதனைகளையும், ஆபத்துக்களையும் எப்படித் தாங்கி நிற்பார்கள் என்று நீங்கள் சிறிதும் எண்ணிப் பார்க்கவில்லை. என்னால் ராமனுடைய பிரிவைத் தாங்க முடியவில்லை. பதினான்கு வருடங்கள் வனவாசம் முடிந்து, பதினைந்தாவது வருடம் ராமன் திரும்பி அயோத்திக்கு வந்தாலும் கூட, பரதன் ஆட்சியையும், பொக்கிஷத்தையும் விட்டுக் கொடுப்பான் என்று யாருமே எதிர் பார்க்கவில்லை. அப்படியே அவன் விட்டுக் கொடுத்தாலும், அதை ராமன் ஏற்பானா? 

🍒 சிராத்த தினங்களில் வேதம் ஓதுகிற அந்தணர்களுக்கு உணவு படைப்பதற்கு முன்பாக, தங்கள் வீட்டில் உள்ளவர்களுக்கு உணவு படைத்துவிடும் வழக்கம் சில இடங்களில் உண்டு. அம்மாதிரி படைக்கப் படுகிற உணவை, கற்றறிந்த அந்தணர்கள் ஏற்பதில்லை. மற்றவர்களுக்குப் படைக்கப் பட்டது போக மீதி இருக்கும் உணவு, சிராத்த காலங்களில் தங்களால் ஏற்கப் படத்தக்கது என்பதை நற்குணமும், கல்வியும் நிரம்பிய அந்தணர்கள் உணர்கிறார்கள்.அதே போல தனது இளைய சகோதரனால் அனுபவிக்கப் பட்ட ராஜ்யத்தை, அவனுக்குப் பிறகு தான் பெறுவது தனக்கு இகழ்ச்சி என்றுதான் ராமன் நினைப்பான்.வேறு ஒரு மிருகத்தினால் கொண்டு வரப் பட்ட உணவை புலி தின்னாது. அதே போல வேறு ஒருவன் அனுபவித்த ராஜ்யத்தை ராமன் ஏற்கமாட்டான். வேறு ஒரு யாகத்தில் பயன் படுத்தப்பட்ட அரிசி, நெய், போன்ற பண்டங்களை கற்றறிந்தவர்கள் தாங்கள் நடத்தும் யாகத்தில் பயன் படுத்த மறுப்பார்கள். அதே போல வேறு ஒருவனால் அனுபவிக்கப் பட்ட ராஜ்யத்தை ஏற்க ராமன் மறுப்பான்.

🍒 கௌஸல்யை தொடர்ந்தாள், எல்லா உலகங்களும் சேர்ந்து நின்று எதிர்த்தாலும் கூட, யுத்த களத்தில் அஞ்சாமல் நிற்கக் கூடியவன் ராமன், தர்மத்தில் இருந்து தவறியவர்களைக் கூட தர்மத்தின் –பாதைக்குக் கொண்டு வருகிற உறுதி படைத்தவன் என்பதால் தான் ராமன், தனது வன்மையின் மூலமாக சிம்மாசனத்தைப் பெற்றுவிட முயற்சிக்க வில்லை. தான் ஈன்ற மகனை தானே அழிக்கிற மீன் வர்க்கத்தைப்போல, ராமன் தனது தந்தையாலேயே அழிக்கப் பட்டான். நற்குணங்கள் நிரம்பியமகனை நாடு கடத்திய உங்களிடம், ரிஷிகள் கூறியுள்ள அரச லக்ஷணங்கள் இருக்கிறதா என்பதே எனக்கு சந்தேகமாக இருக்கிறது.

🍒 ஒரு பெண்ணுக்கு ஆதாரம்- முதலாவதாக கணவன், இரண்டாவதாக மகன், மூன்றாவதாக நெருங்கிய உறவினர், நான்காவது ஆதாரம் என்று எதுவும் ஒரு பெண்ணுக்கு க் கிடையாது. இதில் முதல் ஆதாரமாகிய கணவனின் ஆதரவு எனக்குக் கிடையாது. ராமனை காட்டுக்கு அனுப்பியதன் மூலம், இண்டாவது ஆதாரமாகிய மகனின் ஆதரவையும் நீங்கள் எனக்கு இல்லாமற் செய்து விட்டீர்கள். மூன்றாவது ஆதாரமாகிய உறவினர்களின் ஆதரவை நாடும் நிலையில் நான் இல்லை, இவ்வகையாக என்னையும் நீங்கள் முழுமையாக அழித்து விட்டீர்கள்! கோசல தேசத்தையும் அழித்தீர்கள்! உங்களை அண்டி இருப்பவர்களை யெல்லாம் அழித்தீர்கள்! மக்களையும் அழித்தீர்கள்! உங்கள் மகன் பரதனும், உங்கள் மனைவி கைகேயியும் மட்டுமே இன்புற்று இருக்கிறார்கள்.

 🍒இவ்வாறு கௌஸல்யை நிந்தித்துப்பேசிய போது தசரதர் பரிதாபமாக " ராமா ராமா" என்று மட்டுமே கதறினார். அதன் பின்னர் கௌஸல்யையைப் பார்த்து, தனது இருகைகளையும் கூப்பிக் கொண்டு, தசரத மன்னர் நடுங்கும் குரலில் பேசினார். கௌஸல்யை! நான் உனது கருணையை வேண்டுகிறேன். உன்னை வணங்கிக்கேட்டுக் கொள்கிறேன். விரோதிகளிடமும் கூட அன்பு காட்டுகிற தன்மை உடையவள் நீ. நற்குணங்கள் நிரம்பியவள் என்றாலும், நல்ல குணமே அற்றவன் என்றாலும், கணவன் தான் ஒரு பெண்ணுக்கு தெய்வம் போன்றவன், தர்மத்தை அறிந்தவளும், இன்பம், துன்பம் இரண்டையும் அனுபவித்துள்ளவளும், நற்குணங்கள் நிரம்பியவளுமான நீ, ஏற்கெனவேதுன்பத்தில் சிக்கித் தவிக்கும் என்னைப் பார்த்து இந்த சகிக்க முடியாத வார்த்தைகளைப்பேசி இருக்கக் கூடாது.

🍒 இவ்வாறு தசரதர் கூறியபோது, கௌஸல்யை துடி துடித்து, கூப்பிய அவரது இரண்டு கரங்களைப் பிடித்து, அவற்றை தனது தலை மேல் வைத்துக் கொண்டு, பெரும் சோகத்துடன் அழுதவாறே பேசினாள். என் மீது தயை வையுங்கள். உங்களை காலடியில் விழுந்து நான் மன்றாடுகிறேன். எனக்குக் கட்டளையிட வேண்டிய நீங்கள், இரு கரம் கூப்பி என்னை வேண்டியதால், தான் இன்றோடு அழிந்தேன்! உங்களால் மன்னிக்கப் படும் அருகதையையும் நான் இழந்து விட்டேன்! நற்குணங்கள் நிரம்பிய கணவன் தன் மனைவியிடம் மன்றாடி வேண்டிக் கொள்ளும் நிலை வந்தால், அந்த மனைவி நல்ல குடியில் பிறந்தவளாக இருக்க மாட்டாள்.  

 🍒 எனக்கு உங்கள் மேன்மையும் தெரியும். என்னுடையகடமையும் தெரியும். மகனைப் பிரிந்த துக்கத்தில், நான் பேசக் கூடாதவார்த்தைகளைப்பேசினேன். துக்கம் பொறுமையை அழிக்கிறது. துக்கம் எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறது. துக்கத்திற்கு நிகரான விரோதி வேறு எதுவும் இல்லை. எதிரியின் கோரமான தாக்குதலை தாங்கி ஒரு மனிதன் நிற்க முடியும். ஆனால் திடீரென நேரிடும் ஒரு சிறிய துக்கம் கொடுக்கிற அடியை எவனாலும் தாங்க முடியாது. ராமன் காட்டுக்கு சென்று இன்றோடு ஐந்து இரவுகள் கழிகின்றன. இது எனக்கு ஐந்து வருடன் போல் இருக்கிறது. நான்பேசிய சுடு சொற்களை மனதில் கொள்ளாமல் என்னை மன்னியுங்கள்.

இவ்வாறு தனது தவறை உணர்ந்து, கௌஸல்யை பேசிக் கொண்டிருந்த போது சூரியன் அஸ்தமனமானான்.கௌஸல்யையின் பேச்சினால் ஓரளவு ஆறுதல் அடைந்த தசரத மன்னர், நேரம் செல்லச் செல்ல உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தார்.

தொடரும்… 

ஸ்ரீவைஷ்ணவிஸம் முகநூலிலிருந்து எடுத்தது.