अथैकदा अस्माकं अभियांत्रिकमहाविद्यालये (यत्राहं कार्यं करोमि स्म) *अभियन्तृदिनं* कार्यक्रमः आयोजितः आसीत् । तदा मुख्यातिथिः आसीत् एकः ज्येष्ठः अभियन्तृप्राध्यापकः। तेन कथीतमेतद् ।👇
कस्यचित् अभियान्त्रिकमहाविद्यालयस्य एका छात्रचमूः प्रकल्पनिमित्तं (project) कञ्चिद्ग्रामं गतवती आसीत्।
प्रकल्पार्थं तैः चितम् आसीत् ग्रामीणजनैः श्रमदानेन निर्मितस्य ग्रामसमीपस्थस्य एकस्य दुर्गममार्गस्य सर्वेक्षणम् ।
अत्याधुनिकोपकरणैः सज्जैः तैः छात्रैः
सर्वेक्षणम् सम्यक्तया कृतम्। कार्यस्य परिशीलनं कुर्वद्भिः छात्रैः साश्चर्यम् अवगतं यत् ग्रामीणजनैः सुष्ठु , निर्दोषम् उत्कृष्टम् अभियन्तृपरम्परानुगुणं (as per norms & conventions ) कार्यं कृतम् आसीत्।
छात्रैः आश्चर्येण पृष्टं " कथं भवद्भिः सर्वं साधितम् , विशेषतः मार्गस्य आरोहावरोहादि सर्वम् ? "
" सर्वं सरलं सुकरं च ! " ग्रामीणाः सहजतया उक्तवन्तः ।
" कथम् ??? " इति छात्राः ।
" पश्यन्तु ! वयम् एकं गर्दभं तत्र नयामः । तस्य पृष्ठायां प्रभूतं भारं स्थापयित्वा तं गर्दभं चालयामः। सः यया दिशा चलति तदनुगुणं वयं मार्गेण यथा चलति तदनुगुणं वयं
दृढं मार्गं निर्मामः ।" इति ग्रामीणाः।
" परं यदि गर्दभः नैव प्राप्येत तर्हि ? " सकुतूहलं छात्राः पृष्टवन्तः ।
तदा ... तदा...
*" वयम् कञ्चन अभियन्तारम् आह्वयामः !!! "* इति ग्रामवासिनः ।
😉😛😝😜😀😃😄🤪😂🤣
No comments:
Post a Comment