Today's Sri Chandrasekaramrutham:
"... ஈஸ்வரனிடம் பக்தி பண்ண வேண்டியது எப்படி என்றல்லவா சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்? பக்தியானது காரணமில்லாத ஒன்றாக இருக்கவேண்டும்; காரணம் என்று வந்தால் வியாபாரம் ஆகிவிடும்; பக்தியானது, ஏதோ ஒன்றுக்கு ஒன்று கொடுப்பது போல், "செல்வத்தைச் கொடு, பக்தி செய்கிறேன்" என்பது போல் வியாபாரமாக இல்லாமல், எதையுமே நினையாது, சதா ஈஸ்வரனிடத்தில் போய்ச் சேருவது ஒன்றையே நினைத்துத் தன்னை அறியாமல் ஓடுகிற "சித்த விருத்தி" இருக்கிறதே, அதற்குத் தான் பக்தி என்று பெயர் என்று சொல்வதற்கு முன்னால், அந்த பக்தியின் லட்சணத்தை வரையறுக்க வரும்போது நம் ஆச்சார்யாள் இதைச் சொல்கிறார்கள்:
अङ्कोलं निज भीजसन्ततिः
அங்கோலம் நிஜ பீஜஸந்ததி:
இந்த அங்கோல (அழிஞ்சில் மரம்) மரத்தினுடைய விதை இருக்கிறதே, அது மரத்தோடு போய்ச் சேர்ந்து விடுகிறது. எப்படியோ மரத்திலிருந்து கீழே விழுந்தவுடன் மெல்ல மரத்தினிடத்தில் செல்கிறது; மேலே ஏறுகிறது; பட்டையோடு ஒட்டிக்கொள்கிறது; அப்புறம் கொஞ்ச நாளில் அப்படியே மரமாகப் போய்விடுகிறது. எப்படி அந்த மரத்திலிருந்து உண்டான விதை அந்த மரத்துடனேயே சேர்ந்து திரும்பியும் மரத்தில் ஐக்கியம் ஆகிவிடுகிறதோ, அந்த மாதிரி பரமாத்மாவின் இடத்திலிருந்து தோன்றுகிற ஜீவாத்மாக்களை முடிவில் பரமாத்மாவோடேயே கலக்கச் செய்வதே பக்தி.
No comments:
Post a Comment